Sałatka z tortellini

Syta i aromatyczna sałatka, której nie powstydziliby się Włosi. Wszystkie je produkty są powszechnie używane w kuchni włoskiej. Tortellini to włoski makaron w kształcie pierścienia nadziewany serem lub mięsem, który tradycyjnie podaje się w bulionie, choć popularne do niego są również sosy: pomidorowy, grzybowy lub mięsny. Wyglądem przypomina nasze rodzime pierożki zwane uszkami. Tortellini pochodzi z włoskiego regionu Emilia-Romania i jest szczególnie kojarzony z Bolonią . Mięso i ser używane w makaronie mogą się różnić, a powszechnymi nadzieniami są prosciutto, parmezan lub ricotta. Wzmianki o rukoli można znaleźć w wielu tekstach religijnych w Biblii, a także w tekstach żydowskich w Talmudzie, które datowane są na okres od I do V wieku n.e. Kwiaty i liście rukoli pochodzą z regionu Morza Śródziemnego, od dawna są popularnym składnikiem potraw kuchni włoskiej, marokańskiej, portugalskiej i tureckiej. W starożytnym Rzymie i Egipcie spożywaniu liści i nasion rukoli przypisywano właściwości afrodyzjaku. Pikantny aromat i smak rukoli sprawiają, że jest ona naturalnie odporna na szkodniki. We Włoszech również zaczęto dostrzegać zalety suszenia owoców pomidora – głównie przez ich wyjątkowy smak i możliwość przechowywania przez długi czas. Włosi, jako mistrzowie w tworzeniu potraw pełnych smaku, szybko docenili aromat suszonych pomidorów i zaczęli wykorzystywać je w swoich kulinarnych dziełach. A słonecznik chociaż pochodzi z Ameryki Północnej, rozprzestrzenił się i jest niezwykle popularny, w Europie od XVI w. Zatem do dzieła, ta sałatka jest warta spróbowania.

Eliksir czarownicy

Koktajl czarownicy zwany eliksirem czarownicy lub pijaną czarownicą to propozycja na Halloweenowy wieczór dla dorosłych. Jego głęboki fioletowy kolor wydaje się być upiorny a zarazem świąteczny, wpisując się w konwencję tego wydarzenia. W połączeniu ze słodkim smakiem jest na dodatek bardzo atrakcyjny dla podniebienia. Piękny fioletowy odcień uzyskamy poprzez użycie czerwieni i słodyczy grenadyny, czyli soku z granatu zmieszanego z Blue Curacao. W połączeniu z wódką i Spritem koktajl czarownicy jest procentowy, musujący i owocowy a dodatkowego uroku doda mu obwódka z barwionego zielonego lub fioletowego cukru lub zielona posypka. Tematyczne słomki również dodadzą charakteru naszemu drinkowi. Jeśli będziemy chcieli przygotować koktajl również dzieciom, wtedy proponujemy dodać zamiast alkoholu soku z jagód, uzupełniając go schłodzonym Spritem.

Halloweenowy mus

Przed nami Halloween. Pierwotnie było obchodzone jako upamiętnienie zmarłych i uważa się, że powstało w Irlandii. Święto nazywano „All Hallow's Eve”, które później przekształciło się w Halloween. Obecnie obchodzone jest w USA, gdzie dzieci rozdają psikusy na ulicach w różnych zabawnych kostiumach, rodziny i przyjaciele zbierają się, grają w gry i jedzą tradycyjne potrawy halloweenowe. Potrawy te to najczęściej słodkie desery lub słone przekąski, np. trufle mumie z białą czekoladą, jabłka w czarnym karmelu, babeczki malinowe mózgi, ciasto dyniowo-czekoladowe, deska serów i wędlin ułożona w kształty mumii, kościotrupów czy pająków. My polecamy mniej upiorny deser składający się z czekoladowego musu z ziemi z ciasteczek czekoladowych i biszkoptowego nagrobka z malinowym napisem. Całość jest naprawdę niezwykle łatwa i szybka w wykonaniu a zarazem niebywale atrakcyjna.

Bułeczki z puree dyniowym

Pyszne, lekkie i puszyste bułeczki z dyni, są lekko słodkie i pięknie ubarwione, a dodatek puree z dyni sprawia, że są stają się wilgotne. Idealnie nadają się na śniadanie i jako dodatek do zup. Dynia podobnie jak cukinia, to uniwersalne warzywo do przyrządzania zarówno słodkich jak i wytrawnych potraw. Dynia na słodko lubi miód lub odrobinę syropu klonowego, cynamon i kardamon, gałkę muszkatołową. Do dyni na słono możemy dodać np. wędzoną paprykę oraz kurkumę, lub czosnek granulowany, świeży rozmaryn i kmin rzymski, sól i chili. Wracając jednak do naszych bułek, to dobra informacja jest taka, że te bułki można przygotować wcześniej i zamrozić do nawet do 2 miesięcy. Po dokładnym ostudzeniu należy owinąć szczelnie (podwójnie owinąć folią spożywczą, a następnie folią aluminiową) i zamrozić. Rozmrozić zawinięte w folii w temperaturze pokojowej. Bułki owinięte w folię aluminiową można podgrzewać w piekarniku nagrzanym do 175°C przez 10–15 minut lub do momentu, aż będą ciepłe.

Zupa krem kalafiorowa

Kontynuujemy cykl pn. zupy jesienne. Dziś proponujemy aksamitną zupę krem z kalafiora. O tej porze roku, mamy jesienny zbiór tego warzywa, którego częścią jadalną jest łodyga. Potocznie nazywamy ją „różą”. Jest pożywna, niskokaloryczna, bogata w sole mineralne. Fajna do podania z grzankami, groszkiem ptysiowym, serem parmezanem lub smażonymi cienkimi paskami boczku. Oprócz proponowanej przez nas zupy krem możemy z kalafiora przygotować tradycyjnego kalafiora obsmażanego na masełku i tartej bułce, pyszne kotlety, pożywne burgery wegańskie, risotto czy wegański spód do pizzy. Z przypraw warto dodać do kalafiora: kumin, paprykę, gałkę muszkatołową, lubczyk, curry, oregano, kurkumę, tymianek lub czarnuszkę. Zimowe przetwory kalafior są również dobrym pomysłem dla miłośników tego warzywa. Wychodzą z niego chrupkie kiszonki, aromatyczne marynaty lub mieszane sałatki obiadowe.

Gin and tonic

Na 19 października przypada Międzynarodowy Dzień Ginu z Tonikiem. Istnieje kilka głównych rodzajów ginu, z których każdy wyróżnia się innym profilem smakowym. London Dry Gin - najbardziej klasyczny i najczęściej spotykany rodzaj ginu. Plymouth Gin, który może być produkowany tylko w Plymouth w Anglii, jest mniej wytrawny niż London Dry. Old Tom Gin- słodsza wersja ginu, popularna w XIX wieku, idealna do klasycznych koktajli czy Genever: pierwowzór ginu pochodzący z Holandii. Gin z tonikiem stał się popularnym drinkiem przede wszystkim dzięki swojej unikalnej recepturze, która łączy w sobie orzeźwiający smak toniku z charakterystycznymi nutami jałowca. Gin to niezwykle wszechstronny trunek, który można łączyć z wieloma różnorodnymi składnikami, co pozwala na tworzenie nie tylko klasycznego gin z tonikiem, ale również wielu wyrafinowanych koktajli. Oprócz toniku, do ginu doskonale pasują świeże soki: pomarańczowy lub porzeczkowy, ananasowy, grejpfrutowy. Smaczne koktajle powstają także z połączenia ginu i soku jabłkowego, bananowego albo żurawinowego. Warto również poeksperymentowaćz ziołami i owocami: bazylią, rozmarynem czy truskawkami bądź jagodami. Nasz dzisiejszy drink idealnie nadaje się do serwowania w szklankach typu Old-Fashioned - Lowball, które na rynku występują pod różną postacią. Szklanki tego typu są niskie, mają grubą podstawę oraz proste lub rżnięte boki, a ich pojemność wynosi od 180 ml do 300 ml. Lowball stosuje się do serwowania drinków „on the rocks”, czyli wlewanych na kostki lodu, można podawać w nich whisky oraz podobne alkohole bez dodatków.

Ratatuj

Potrawa jednogarnkowa, jarska, danie francuskie, serwowanych głównie w porze obiadowej, którego poprawna nazwa to ratatouille. Słowo ratatouille pochodzi od oksytańskiego (prowansalskiego) terminu „ratatolha” i francuskich słów „rata” oznaczającego gęstą gulaszową potrawę i „touiller” oznaczającego rzucać jedzeniem lub mieszać . Pochodzi z XVIII wieku z regionu Nicei i jest znany jako gulasz chłopski, tworzony z ostatnich letnich warzyw. Ratatuj należy do grupy gulaszy warzywnych z basenu morza Śródziemnego. Znanymi potrawami tego typu są: peperonata, czyli włoski gulasz z papryk, caponata z Sycylii, gdzie dominuje bakłażan, a dodaje się do niego trochę cukru, octu, oliwki. Wszystkie te potrawy łączy wspólny mianownik, którym są duszone warzywa. Takich połączeń duszonych warzyw w krajach morza Śródziemnego znajdziemy dużo. Każdy kraj będzie miał swoje gulasze warzywne. Ratatuj jest również alternatywą dla węgierskiego leczo.

Pierogi jesienne, mięsno-grzybowe

Po ostatnim wysypie grzybów, mamy już pełne spiżarnie prawdziwków suszonych, które ponoć najlepiej przechowywać z liściem laurowym,  grzybków marynowanych w słoiczkach i kiszonych grzybów w kamionkowych garnkach. Oprócz tych przetworów na zimę, mamy również jadłospis na tydzień, w którym nie brakuje grzybów: zalewajki, duszonki, rizotta, bigosy, zupy grzybowe, zapiekanki, przeróżnego rodzaju sosy grzybowe oraz oczywiście pierogi. Te ostatnie my wzbogaciliśmy wołowiną z rosołu. Pierożki z tym nadzieniem są bardzo delikatne, aromatyczne i trochę przypominają myśliwskie klimaty.  Zachęcamy do korzystania w przyrządzaniu pierogów z foremek do pierogów i uszek wykrawaczek do pierogów oraz pierogownic dostępnych w naszym sklepie stacjonarnym oraz sklepie internetowym.

Ciasteczka czekoladowe

Ciasteczka czekoladowe zwane również brownie mają swoje korzenie w kuchni amerykańskiej. Historia ciasteczek sięga końca XIX wieku, a ich pochodzenie wywodzi się z hotelu Palmer House w Chicago. Bertha Palmer zleciła stworzenie pierwszego ciasteczka na Światową Wystawę Kolumbijską w 1893 roku w Chicago. Poprosiła o deser, który byłby mniejszy niż kawałek ciasta i można go było łatwo zjeść w formie pudełkowego lunchu. W rezultacie powstało Palmer House Brownie z czekolady z orzechami włoskimi i polewą morelową. Następnie przepis ewoluował i dziś odmian czekoladowych ciasteczek jest mnóstwo. Podstawą zawsze jest mąka, masło, jajka, czekolada, kakao w proszku, cukier. Często dodajemy do nich orzechy włoskie, orzeszki ziemne, orzechy makadamia, orzechy laskowe lub inne orzechy, które mamy akurat pod ręką. W naszym przepisie najważniejszą częścią przygotowania tych ciasteczek jest sposób, w jaki miesza się cukier i jajka. Muszą być naprawdę dobrze ubite, aby wchłonąć dużo powietrza. Dzięki temu powstaną popękane wierzchołki. Aby uzyskać głębszy smak czekolady, do mieszanki mąki można dodać 1/2 łyżeczki kawy espresso .

Zupa z fasolki szparagowej

Jesień to idealna pora na pożywne, gorące zupy. Idealne rozwiązanie na obiad. O tej porze roku preferujemy zupy bardziej treściwe, energetyczne. Niejednokrotnie dość bogate w swoim składzie, wystarczające na cały posiłek. Klasyka jesiennych i zimowych zup to bez wątpienia grochówka z wędzonką, kapuśniak, aromatyczny rosół, żurek na zakwasie, pikantny krem z dymi czy zawiesisty krupnik z koperkiem i skwarkami. My startujemy z trochę mniej gęstą, ale równie aromatyczną i energetyczną zupą, a mianowicie z zupą z fasolką szparagową. Jej niewątpliwą zalet jest, że możemy ją ugotować o każdej porze roku, wykorzystując do tego mrożona fasolkę szparagową. Energii i koloru doda nam pomarańczowa kurkuma a śmietana doda kremowego wykończenia.

Ajvar, bałkański przysmak

Ajvar to tradycyjna przyprawa, która powstaje głównie z pieczonej czerwonej papryki, bakłażanów, czosnku i różnych przypraw. Ma gładką lub lekko grudkowatą konsystencję i jest często używana jako pasta lub dip. Początków ajvaru można doszukiwać się w regionie byłej Jugosławii, gdzie tradycyjnie przygotowywano go podczas zbiorów papryki jesienią. Często kojarzy się z posiłkami wiejskimi i domowymi, a jego przygotowanie może się różnić w zależności od rodziny i regionu, a niektóre przepisy zawierają dodatkowe składniki, takie jak pomidory lub ocet. Jego korzenie sięgają czasów Imperium Osmańskiego, gdzie nazywano go hajwarem, a słowo to nieprzypadkowo może kojarzyć się z podobnie brzmiącym jedzeniem, kawiorem. Jego nazwa pochodzi od tureckiego słowa Havyar, co oznacza kawior. Robienie ajvaru stało się tradycją w wielu rodzinach. Pewnego jesiennego dnia, głównie w weekendy, członkowie rodziny spotykają się i zaczynają przygotowywać swój ulubiony przysmak. Każdy ma swoją rolę: najbardziej doświadczeni członkowie rodziny kroją i pieczą, a najmłodsi pomagają w mieszaniu. Choć wiele krajów wciąż prześciga się w tym, który ajvar jest najlepszy, za twórcę tego przysmaku uważa się Serbię. Ajvar jest zazwyczaj spożywany z chlebem, grillowanym mięsem lub jako część talerza meze, czyli zimne przekąski serwowane najczęściej do alkoholu.

Ciabatta

Ciabatta to popularne w włoskie pieczywo, o dość krótkiej historii. Po raz pierwszy został wyprodukowany w 1982 roku przez Arnaldo Cavallari. Cavallari był młynarzem i piekarzem niedaleko Wenecji. W tym czasie francuskie bagietki cieszyły się dużą popularnością, a piekarnie chciały opracować produkt, który byłby w stanie konkurować z bagietką. Ciabatta to biały bochenek chleba, wyróżniający się twardą skórką i miękkim, porowatym wnętrzem, który przypomina plasterek sera szwajcarskiego. Nazwa pochodzi od włoskiego słowa oznaczającego pantofelek i jest ukłonem w stronę ogólnego wyglądu i kształtu bochenka. Przepis na ciabattę jest super prosty i ma bardzo ograniczoną listę składników – mąka chlebowa, drożdże instant, oliwa z oliwek, woda i sól.

Pulpeciki dla studentów

Przed nami kolejny rok akademicki. Byli oraz aktualni studenci, a także ich rodziny doskonale wiedzą jak ważne są przetwory w słoikach. Z myślą o tej grupie oraz wszystkich będących w długich delegacjach i tych zorganizowanych, którzy przygotowują jedzenie na cały tydzień oraz dla tych, którzy lubią mieć zawsze coś w zapasie, mamy przepis na pulpeciki w słoikach. Pulpety zazwyczaj są duszone w sosie lub gotowane, natomiast klopsy najczęściej występują w formie pieczeni, którą przyrządza się w piekarniku. Jak podaje Wikipedia „Pulpet (z języka włoskiego polpetta od polpa, czyli miazga) – gotowana potrawa mięsna na bazie mielonego mięsa, ryb lub podrobów, z dodatkiem jaj, bułki tartej oraz przypraw. Pulpety mogą być spożywane samodzielnie (al sugo) lub jako dodatek do zup. Danie pochodzi z Włoch". Podstawowe przyprawy wykorzystywane do pulpecików to: czosnek, liść laurowy, sól oraz pieprz. Oprócz podstawowych przypraw do pulpecików pasują również aromatyczne zioła, takie jak tymianek, majeranek, oregano lub natkę pietruszki. Ponadto, dobór przypraw zależy od sosu, z jakim chcemy podać pulpety niego tak, aby tworzyły harmonijną całość, np. pomidorowy, śmietanowy z koperkiem czy ostro-pikantny musztardowy. Po przygotowaniu świetnie smakują z kaszą gryczaną, ryżem, makaronem czy ziemniakami. Poniżej przepis na 2 słoiki pulpecików w sosie pomidorowym.

Drożdżówki z serem

Drożdżówka to słodki wyrób piekarniczy z nadzieniem, często pokrytego lukrem, polewą lub kruszonką. W drożdżówkach nadzieniem może być: mak, biały ser, budyń, bakalie, jagody lub inne owoce sezonowe. Bułki z ciasta drożdżowego są charakterystycznym wypiekiem na terenie wschodniego Mazowsza. Tradycji tego wypieku można się doszukiwać w zwyczajach ludowych w połowie XX wieku, wtedy gościły często na odpustowych kramach. W Wielkopolsce drożdżówka nazywana jest „szneką”, na Podlasiu  używa się nazwy „bułka słodka”, a na Śląsku drożdżówki nazywane są "kołoczyki". W okresie PRL-u były częstym śniadaniem dla uczniów oraz pracowników biur i fabryk. Obecnie tradycja domowego wypieku bułek drożdżowych powoli zanika, już tylko nieliczne gospodynie potrafią je przygotować. Nadmienić jeszcze wypada, że ciasta drożdżowe, chociaż oczywiście zawierają cukier, są dość zdrowe. Wszystko dzięki drożdżom, które stanowią źródło witamin z grupy B, ale także cynku, żelaza, potasu i fosforu. Co istotne, ciasto z drożdży jest uważane również za najmniej tuczące ze wszystkich ciast.

Chutney śliwkowy

Głównymi składnikami sosu chutney są: warzywa lub owoce, cebula oraz ocet winny jabłkowy lub słodowy, cukier trzcinowy. Posiekane owoce i cebulę łączy z dużą ilością przypraw: chili, sproszkowanej papryki, kminu rzymskiego, garam masala, kozieradki, imbiru, mięty, cynamonu, kolendry, czosnku. Chutney śliwkowy to znakomity sos do mięs i serów. Doskonały do mięs na gorąco - pieczonej kaczki, gęsiny, kurczaka, pieczeni jak i na zimno – wędlin. Możemy go używać do serów, zwłaszcza pleśniowych: camembert, brie, również twarogu lub oscypka. Chutney śliwkowy to również świetne dopełnienie dań z ryżu - nadaje im słodko-kwaśnego smaku. Sosy są wyśmienitą glazurą do mięs nadając im kruchości i smaku przed obróbką termiczną w piekarniku czy na grillu.

Sok z winogron

Choć winogrona kojarzą się jednoznacznie z winem, wykorzystanie winogron jest szerokie. Możemy z nich robić dżemy, marmolady, pikantne chutneye, domowe galaretki, kompoty, kisiel oraz marynaty. Dodatkowo fajną opcją jest przerobienie winogron w sokowniku na sok. Zasada działania sokownika parowego opiera się na wykorzystaniu pary wodnej do stopniowego podgrzewania warzyw i owoców. Głównym elementem urządzenia jest pojemnik na wodę, który po umieszczeniu na kuchence zaczyna wytwarzać parę. Para podgrzewa umieszczony nad nią sito, w którym znajdują się owoce lub warzywa. Zastosowanie sokownika są jak widać dość szerokie. Domowy sok z winogron można połączyć z innymi owocami. Szczególnie pasują do nich jabłka, aronia, czarne porzeczki i jeżyny. Aby sok z winogron był jeszcze smaczniejszy, można ugotować go z korą cynamonu lub kawałkami korzenia imbiru, nadając mu zimowy charakter. Dla amatorów drinków sok z białych winogron możemy wykorzystać w konfiguracji z: sokiem ananasowym i rumem lub z cytryną, wódką i świeżymi liśćmi mięty. Koncentrat soku z czerwonych winogron natomiast z sokiem z cytryny, ginem i białkiem jaja.

Domowa maggi

Bez maggi nie wyobrażamy sobie dzieciństwa. To słona przyprawa w płynie, nieodłącznie związana z przygotowywaniem zup, bulionów, sosów, mięs. Stworzoną przez Juliusa Maggi, szwajcarskiego przedsiębiorcę, twórca pierwszych zup w proszku oraz przyprawy w płynie maggi. Jak podają źródła w Internecie „Julius Maggi, założyciel marki noszącej jego imię, w ostatnich dekadach XIX wieku marzył o stworzeniu produktów żywnościowych, które stałyby się tak wszechobecne jak sól czy pieprz. Marzył też o dobrych produktach za uczciwą cenę pod marką, której nikt nigdy nie zapomni.” Oryginalna receptura tej przyprawy oparta była na wyciągu z lubczyku. Lubczyk przez niektórych nazwany jest „krzakiem maggi” jest bylina należąca do rodziny selerowatych. Dorasta do 1,5 metra. Aromat liści lubczyku jest intensywny, natomiast jego smak to umami, czyli połączenie słodkości, słoności, kwaśności oraz gorzkości. Umami znajdziemy również w podobnych przyprawach np. w sosie sojowym czy wegecie. Oprócz wykorzystania do produkcji maggi, lubczyk możemy wykorzystać również jako dodatek do dań rybnych, warzywnych czy sałatek.

„Żeberka” po chińsku

Nasze zdjęcie może sugerować na pyszną porcję żeberek wieprzowych w słodkiej glazurze po chińsku. Nic jednak bardziej mylnego. To wegański odpowiednik tej potrawy, czyli bakłażan. Nie możemy obiecać, że w smaku jest 1:1 z prawdziwymi żeberkami, ale gwarantujemy, że jest to przepyszny pomysł na obiad czy ciepłą kolację. Podstawą tej potrawy jest bakłażan, krewny ziemniaka i pomidora. Pochodzi z ciepłych, a nawet bardzo ciepłych rejonów świata: tropikalnej Afryki, Egiptu, Arabii i Indii. Owoc bakłażanu, znany  jest pod nazwami takimi jak oberżyna czy gruszka miłości. To warzywo długo utrzymuje świeżość a o jego kondycji świadczy błyszcząca, fioletowa skórka i jasny, miękki miąższ. Jest popularnym przysmakiem kuchni włoskiej oraz greckiej. Nie zaleca się spożywania bakłażana na surowo, gdyż zawiera on solaninę. Warzywo zostawia gorzki posmak, lecz da się go zniwelować polewając jego wnętrze sokiem z cytryny lub wcierając sól gruboziarnistą w skórkę. Świetnie nadaje się do smażenia, pieczenia, grillowania, a także na zupę. Wśród przypraw dobrze komponujących się z bakłażanem znajdziemy: tymianek, oregano, sól i bazylię oraz pieprz czarny, pieprz ziołowy, zioła prowansalskie, czosnek i papryka chili. Nasza wersja jest lekko słodka a charakter potrawie nadają sosy sojowe i sos ostrygowy.

Muffiny wytrawne

Oczywiście jak wszyscy wiemy, muffiny nie muszą być zarezerwowane wyłącznie dla słodkich wypieków. Przykładem tego są nasze wytrawne babeczki z warzywami serem żółtym i kiełbasą. Te apetyczne, kolorowe babeczki są doskonałym wyborem na śniadanie lub jako przekąska do pracy, szkoły czy do zabrania w podróż. Wariacji na temat wytrawnych maffinek jest wiele. Możemy dodatki stosować zamiennie. I tak zamiast proponowanego przez nas brokułu możemy dodać  pomidor suszony, paprykę, ogórek konserwowy,  gotowaną marchewkę, kalafior lub kukurydzę. To samo dotyczy dowolności użycia serów, świetnie zamiast żółtego sprawdzi się ser pleśniowy, mozzarella, camembert. Kiełbasę albo boczek możemy zastąpić chudszą wędliną typu kiełbasa szynkowa czy po prostu szynką. Świetnym uzupełnieniem do babeczek będą przeróżne sosy i dipy. To świetny sposób na podkreślenie smaku wytrawnych muffinek. Guacamole, hummus, tzatziki czy klasyczny sos czosnkowy to tylko kilka z wielu możliwości.

Galaretka cytrynowa z cukinii

Galaretka cytrynowa z cukinii jest ciekawą alternatywą dla dżemów owocowych. Dżem z cukinii z galaretką jest rewelacyjnym dodatkiem do grzanek, tostów, placków i naleśników na słodko. Jego zaletą jest również to, że można go przygotowywać o każdej porze roku. Cukinia, która jest warzywem dyniowatym odkwasza organizm, poprawia pracę przewodu pokarmowego, wzmacnia odporność, wpływa na poprawę wzroku. Dodatek cytryny sprawi, że galaretka nabierze wakacyjnego, śródziemnomorskiego charakteru. Ze względu na neutralny smak cukinii, cytryna nadaje wiodący, cytrusowy charakter dżemowi. Cytryna to owoc, który z uwagi na kwaśny smak nie jest spożywana jak pomarańcze czy mandarynki. Wykorzystuje się ją jako dodatek do zimnych napojów w okresie letnim (wody, lemoniady) oraz podczas chłodniejszych pór roku do przygotowania rozgrzewających napojów. W okresie zwiększonej zachorowalności na choroby wirusowe często wykorzystuje się ją jako dodatek do herbaty z imbirem i miodem. Cytryna to również składnik marynat mięsnych, zapewniając im kruchość. Owoc cytryny sprawia, że smak potraw słodkich i wytrawnych jest bardziej zaznaczony. Często wykorzystuje się ją także do skropienia ryb.