pon. - pt: 9:00-17:00, sob.: 9:00-13:00, 
502 711 571
Jesteś w:
Mortadela drobiowa
Oprócz tradycyjnych przepisów, które uwielbiamy, sięgamy nie raz po ciekawostki z netu. Trochę z ciekawości, trochę z niedowierzania i trochę z chęci zaproponowania naszym klientom naszych klasycznych produktów, aby stworzyć coś dobrego, nowego, z dobrej jakości produktów, w dość krótkim czasie. Taką propozycją jest mortadela drobiowa z pistacjami, którą powinniśmy raczej nazwać mielonką drobiową w szklance do whisky
Kiełbasa wiejska
Kiełbasa wiejska wywodzi się z polskiej kuchni ludowej. Robiono ją głównie na wsi, zwłaszcza przy okazji świniobicia, żeby zakonserwować mięso na dłużej. Receptury różniły się w zależności od regionu i domu, ale zasada była prosta, porządne mięso, sól, czosnek i dym z wędzarni. Najczęściej podstawą kiełbasy wiejskiej jest wieprzowina, czasem z niewielkim dodatkiem wołowiny. Typowy skład kiełbasy to szynka lub łopatka – chude mięso, karkówka, która dodaje soczystości dla soczystości oraz boczek lub podgardle, tłuszcz niezwykle ważny dla smaku i struktury. Klasyczna proporcja to ok. 70–80% mięsa chudego i 20–30% tłuszczu. Tradycyjna kiełbasa wiejska ma prosty, wyrazisty smak, co zapewniają podstawowe przyprawy, sól, sól peklująca, czosnek, pieprz czarny oraz spotykane ale w mniejszych ilościach: majeranek, ziele angielskie, liść laurowy a czasem kminek i cukier. Jeśli chcemy zrobić ją w domu, a oczywiście chcemy, przydadzą się z pewnością niezbędne akcesoria: maszynka do mielenia mięsa z sitkami o różnych wielkościach oczek, nadziewarka do kiełbas lub nakładka do maszynki do mięsa, lejek do nadziewania, jelita wieprzowe o średnicy 28–32 mm, duża miska do wyrabiania farszu, waga kuchenna. Niezbędna do obróbki cieplnej będzie również wędzarnia, termometr, haki i kij do zawieszenia kiełbasy. Na dokładkę zaopatrzmy się w moździerz, rękawiczki jednorazowe i sznurek wędliniarski. Tak zaopatrzeni możemy zacząć produkcję kiełbasy wiejskiej.
Kurczak z żurawiną z szynkowaru
Długie wieczory i okres karnawału sprzyja przygotowywaniu pysznych, sycących i aromatycznych potraw. Do takich potraw należy między innymi kurczak z szynkowaru. Szynkowar to proste, ale niezwykle funkcjonalne urządzenie kuchenne, które pozwala przygotować domowe wędliny, pasztety oraz inne mięsne (i nie tylko) przetwory. Dzięki niemu mamy pełną kontrolę nad składem, smakiem i jakością produktów, które trafiają na nasz stół. To doskonałe rozwiązanie dla osób ceniących zdrową kuchnię, domowe wyroby oraz ograniczenie konserwantów i sztucznych dodatków. Szynkowary występują w różnych pojemnościach od około 0,8 kg do nawet 3 kg wsadu, dzięki czemu łatwo dopasować je do potrzeb domowych. Można w nim przygotować m.in.: szynki wieprzowe, drobiowe i wołowe, balerony, karkówki, schaby, mielonki i konserwy mięsne, pasztety, roladki mięsne, wędliny drobiowe (np. z indyka lub kurczaka), a nawet pasztety warzywne lub rybne. Choć sam szynkowar wystarczy do podstawowej pracy, kilka akcesoriów znacząco ułatwia i poprawia efekty. Termometr jest niezbędny do kontroli temperatury wody i mięsa. Worki lub rękawy do szynkowaru ułatwiają czyszczenie i wyjmowanie wyrobu. Sól peklująca zapewnia odpowiedni smak i kolor wędlin. Przyprawy do wędlin gotowe mieszanki lub klasyczne przyprawy: czosnek, pieprz, majeranek, papryka. Duży garnek do precyzyjnego parzenia. Waga kuchenna pomocna przy odmierzaniu soli i przypraw. Rękawice kuchenne do bezpiecznego wyjmowania gorącego szynkowaru.
Polędwiczka wieprzowa dojrzewająca
Jeśli szukacie inspiracji na wędliny robione domowym sposobem, mam dla Was propozycję na polędwiczkę wieprzową w przyprawach. Polędwiczka wieprzowa suszona, to rewelacyjny pomysł na dojrzewająca wędlinę, którą bez problemu zrobisz samodzielnie w domu. Do jej przygotowania potrzebna będzie tylko dobrej jakości wieprzowa polędwiczka i przyprawy. I czas, na te święta już niestety nie zdążycie, aby ją spożywać potrzeba 10 dni od pierwszej czynności. Już starożytni Rzymianie i Grecy stosowali techniki dojrzewania mięsa, aby przedłużyć jego trwałość i poprawić smak. Wędliny dojrzewające mają swoje korzenie w tradycji europejskiej, zwłaszcza we Włoszech, Hiszpanii i Francji, gdzie produkuje się wiele znanych i cenionych wędlin dojrzewających. Dojrzewanie wędlin to proces długotrwały, który zwykle trwa od kilku tygodni do nawet kilku miesięcy. Podstawowym krokiem w produkcji wędlin dojrzewających jest peklowanie, czyli natarcie mięsa solą oraz przyprawami będącymi naturalnymi konserwantami. W wyniku peklowania mięso traci część wody, co sprzyja wydobywaniu smaku. Następnie mięso poddawane jest powolnemu suszeniu, które odbywa się w warunkach kontrolowanej wilgotności i temperatury. Proces ten pozwala na dalsze odparowanie wody oraz rozwój pożądanych bakterii, które przyczyniają się do fermentacji. To właśnie ten etap dojrzewania decyduje o charakterystycznym smaku i aromacie wędlin dojrzewających. W Polsce także istnieje długa tradycja wytwarzania wędlin dojrzewających. Kiełbasa lisiecka, szynka dojrzewająca z Podlasia czy kiełbasa tzw. „palcówka” to przykłady rodzimych produktów. Wyróżniają się one wyrazistym smakiem, poprzez zastosowanie popularnych przypraw: pieprzu, majeranku i czosnku granulowanego, papryki i czasu dojrzewania.
Zrębki do wędzenia
Wiosna, zwłaszcza okres przedświąteczny to z reguły wzmożony czas wytwarzania domowych mięsnych wędlin oraz używania wędzarni. Po zimie zaczynamy sprzątanie ogródków, odkrywanie grilli oraz przydomowych wędzarni. Szykujemy się na sezon. Dziś chcemy Wam przedstawić zalety stosowania zrębków wędzarniczych. Zrębki to specjalnie rozdrobnione drewno, które idealnie sprawdzi się w wędzarni zarówno drewnianej, ogrodowej jak i murowanej. Zrębki wędzarnicze wytwarza się ze starannie do tego celu wyselekcjonowanego drewna, a to oczywiście wpływa na jakość, aromat, zapach oraz przede wszystkim smak przygotowanych przez nas wędzonek. Dodatkowo pozwalają na dłuższe przechowywanie wyrobów, umożliwiają wędzenie bez użycia tłuszczu, utrzymują stałą temperaturę podczas spalania oraz łatwo utrzymują odpowiednią suchość. Wielkość zrębków wędzarniczych może być różna, przeważnie waha się ona w przedziale od 2 do 13 mm. Do ich głównych zalet należy to, że to właśnie dzięki nim będziemy w stanie utrzymać stałe i właściwe parametry w naszej wędzarni ogrodowej. Wśród naszej oferty znajdziecie m. in. zrębki dębowe dające umiarkowany dymny smak, wszechstronne drewno, pasuje do dań z wołowiny, wieprzowiny, drobiu i ryb. Zrębki klonowe o subtelnym słodkim, dymnym smaku, są idealne do drobiu, szynki i warzyw. Zrębki śliwowe mają delikatnie słodki i owocowy smak oraz aromat, są pośrednie pomiędzy lekkimi drewnami owocowymi (np. jabłoń) a bardziej intensywnymi, jak buk czy dąb. Odpowiednie do dań z drobiu, łososia, warzyw, serów. Zrębki jabłoni mają bardzo delikatny, lekko słodki i owocowy smak. Doskonale sprawdza się w wędzeniu drobiu, wieprzowiny i delikatnych ryb, takich jak łosoś. Zrębki bukowe charakteryzują się delikatnym, łagodnym smakiem dymu z subtelnymi nutami orzechowymi. Mają wszechstronne zastosowanie i sprawdzają się do wędzenia różnych rodzajów mięsa oraz serów o średniej intensywności smaku, takich jak cheddar czy gouda. My zastosowaliśmy do wędzenia piersi z kurczaka zrębki olchowe, są delikatniejsze od innych rodzajów drewna, nadają subtelny, lekko słodki smak z nutami dymu. Doskonałe do delikatnych składników, takich jak ryby, drób, jaja, i warzywa - nie przytłacza ich naturalnego smaku.
Zamiennik naturalnych osłonek - folia poliamidowa
Osłonki poliamidowe są używane jako opakowania do wędlin parzonych i gotowanych. Doskonale zastępują naturalne osłonki (jelita) kiełbas. Z powodzeniem znajdują zastosowanie przy produkcji szynek, pasztetów, past a nawet serów topionych. Pozwalają na samodzielne wykonanie parzonych wędlin takich jak salceson, pasztetowa, szynka, metka, mielonka, mortadela, kaszanka. Szereg zastosowań znajdują w przemyśle drobiarskim. My postanowiliśmy zrobić mielonkę w osłonce poliamidowej. Jest to popularna metoda pakowania, która zapewnia dłuższą trwałość oraz estetyczny wygląd produktu. Pomysł na używanie folii poliamidowej do produkcji mielonki wziął się z potrzeby łatwego i efektywnego pakowania produktów mięsnych, które muszą być odpowiednio zabezpieczone przed utratą wilgoci oraz zanieczyszczeniami, a jednocześnie muszą być łatwe do transportu i przechowywania. Tego typu folia nie tylko zapewnia optymalną ochronę, ale również estetycznie prezentuje produkt, co wpływa na atrakcyjność wizualną. Osłonka poliamidowa jest szeroko stosowana w pakowaniu wędlin, kiełbas, szynki, mielonek i innych produktów mięsnych, zapewniając im ochronę przed zanieczyszczeniami oraz przedłużając trwałość.
Krakowska z piekarnika
Do zrobienia w każdych warunkach domowych, wystarczy tylko piekarnik. To kiełbasa, której się nie parzy, ani nie wędzi. To kiełbasa, którą piecze się w piekarniku. Kiełbasa wędzona w piekarniku to wspaniała propozycja na imprezę oraz święta Bożego Narodzenia. Jak podaje internet „Samo słowo “kiełbasa” wywodzi się od starosłowiańskiego wyrazu “klbasa” odnoszącego się do czegoś kłębiastego, wypukłego. Niektóry użytkowcy wskazują, że może być to tureckie zapożyczenie od słowa “külbastí”, które oznacza pieczeń z rusztu. Słowo to, lub podobne do niego, pojawiają się od ponad pół tysiąca lat w Polsce, Czechach, Rosji, Słowenii, na Słowacji. Te najdawniejsze kiełbasy były podobne do dzisiejszych w kształcie. Przekazy historyczne z XV wieku wymieniają na przykład popularne w rejonie Krakowa małe kiełbaski circinellae. Z tamtych też czasów pochodzi zawód kiełbaśnika – na przenośnych piecykach, opalanych węglem drzewnym, przygotowywali oni kiełbaski na gorąco, sprzedawane wprost na ulicy.” Kultowa już kiełbasa krakowska swoje korzenie ma w XIX-wiecznym Krakowie. Według tradycyjnej receptury zawiera ona około 85 proc. mięsa z szynki wieprzowej, resztę może stanowić np. mięso pochodzące z łopatki. Obecnie wytwarzana jest z mięs chudych wieprzowych – klasy I i II (szynka, łopatka) i mięs kl. III oraz z tłuszczu wieprzowego. Dziś zachęcamy Was do zabawienia się w kiełbaśników i zrobienia kiełbasy z piekarnika.
Sekretny boczek dziadka Feliksa ;)
Tak naprawdę to sekretem dziadka Feliksa jest specjalna mieszanka przypraw. Boczek trafił w nią niejako przypadkiem, ale był to cel jego podróży. Otulić się w przyprawach i przejąć ich aromaty. W składzie znajdziemy kolendrę, owoc jałowca, pieprz, liście laurowe, cząber, ziele angielskie, majeranek, tymianek i rozmaryn. Przyprawę stosujemy również do innych dań z wieprzowiny, dziczyzny, baraniny czy cielęciny. Po zapeklowaniu mięsa, świetnie smakuje zarówno po uwędzeniu, upieczeniu, jak i sparzeniu. Rozkręca się sezon na potrawy wielkanocne, a jak wiadomo niektóre z nich potrzebują czasu aby dojrzeć. To dotyczy również naszego przepisu.
Peklowana szynka z szynkowaru
Powracamy do domowego wyrobu wędlin. Mamy fajny przepis na domową szynkę. Jego zaletą jest przesłanie – wiesz co jesz. Szynka wykonana w prosty sposób przy użyciu szynkowaru. Najpierw peklujemy szynkę. Peklowanie mięsa to sposób na jego utrwalenie. Dzięki temu szynka będzie bardziej soczysta i pełna wyjątkowego smaku jest bardziej wyrazista, ma ładny kolor i zdecydowanie dłużej się przechowuje. I nie ma znaczenia czy potem będziemy ją gotować, smażyć czy wędzić. W tym przypadku możemy powiedzieć chyba o gotowaniu, bo zapeklowaną szynkę poddajemy obróbce w szynkowarze. Serdecznie polecamy wypróbowywanie przepisów łączących znane smaki z możliwościami, które nie wymagają od nas użycia specjalnych urządzeń typy wędzarnia czy miejsca. Mała kuchenka jest wystarczającym miejscem do przygotowania tej wędliny na co dzień i od święta.
Kabanosy
Kabanosy najczęściej kojarzą nam się jako przystawka z zimnego bufetu na niezobowiązującym party lub jako smakowita, krucha, cienka dobrze uwędzona kiełbaska z wiejskiego stołu na weselach, festynach czy dożynkach. Obecnie na półkach sklepowych możemy spotkać rozmaite „kabanosy” z drobiu, wołowiny i uwaga wegańskie kabanosy. Jednak te prawdziwe są wyłącznie z wieprzowiny. Kabanosy przyrządza się z peklowanego mięsa wieprzowego, następnie starannie suszy i wędzi. Ma ona suchą i równomiernie pomarszczoną powierzchnię. Z wierzchu są ciemnoczerwone z odcieniem wiśniowym. Są suche, o charakterystycznym smaku pieczonego, peklowanego mięsa z wyczuwalnym posmakiem przypraw. Nazwa pochodzi od tureckiego słowa kaban, czyli wieprz. 20 października 2011 r. kabanosy zostały wpisane do unijnego rejestru, jako polska Gwarantowana Tradycyjna Specjalność, a od dnia 8 listopada 2017 r. noszą nazwę – kabanosy staropolskie.
Peklowane mięso wieprzowe
Niejednokrotnie po kolejnych zakupach w mięsnym obiecujemy sobie, że więcej nie kupimy gotowej wędlin. Niektórzy, tak jak my zdecydowali się sami robić soczyste baleroniki i różowiutkie schabiki na kanapeczki lub pachnące boczki. Później upieczone a jeszcze lepiej uwędzone to tzw. niebo w gębie. Dodatkowo również w lodówce nic nam nie „ślimaczeje”. Peklowanie służy zakonserwowaniu mięsa. Do solenia i peklowania nadaje się mięso wszystkich rodzajów zwierząt rzeźnych, najczęściej jednak pekluje się mięso wieprzowe, na które peklowanie wpływa uszlachetniająco, nadając mu przyjemną barwę, smak i zapach. Do peklowania używa się soli, saletry i przypraw. Rolą soli jest wyciągnięcie wody z mięsa, co powoduje ograniczenie rozwoju bakterii. Saletra natomiast nadaje mięsu ładny kolor. Dobrym sposobem jest użycie peklosoli, która łączy właściwości soli i saletry. Mięso można peklować na 3 sposoby: na sucho, nacierając je suchymi przyprawami, na mokro: trzymając je w zalewie składającej się z przegotowanej wody i przypraw, lub łącząc te obie techniki: najpierw na sucho, następnie zaś dolewając wody do mięsa - ta metoda jest stosowana wtedy, gdy mięso samo z siebie nie wydzieli odpowiedniej ilości soków. Podczas peklowania mięso należy trzymać w temperaturze 4-8 stopni, czyli najlepiej w lodówce w szklanych, kamiennych albo plastikowych pojemnikach. Poniżej podajemy przepis na baleron w kątnicy. Natomiast przy okazji zapeklowaliśmy boczek i schab :)
Kiełbasa w słoiku
W okresie wakacyjnym, my mięsożercy, stajemy przed dylematem, w jaki sposób uchronić mięso przed temperaturami. Chcąc zabrać je na wakacje próbujemy poddawać je różnym obróbkom pieczeniu, gotowaniu czy zamarynowaniu i pakowaniu w worki moletowane. Mamy przepis na kiełbasę w słoikach. Słoiki poddane tyndalizacji pozwolą zachować świeżość produktu, bez obawy o zepsucie się mięsa. Nadadzą się w podróż, na camping czy po prostu jako prezent. Ze względu na łatwe przygotowanie i smaczną zawartość słoików jesteśmy pewni, że nie jednokrotnie wrócicie do tego przepisu. Polecamy również przepis na słoikówkę, który znajdziecie na opakowaniu przypraw.
Salami to sucha, długo dojrzewająca kiełbasa, która przybyła do Polski z Włoch. Do jej produkcji wykorzystuje się najczęściej mięso wieprzowe, rzadziej wołowe, drobiowe, końskie oraz dziczyznę. Nazwa pochodzi od włoskiego czasownika salare – solić. W wielu miejscach panuje przekonanie o tym, że powstaje z osłów, jednak z ich mięsa powstaje tylko jeden rodzaj kiełbasy - salame di asino. Tradycja wyrobu salami pochodzi z północnych Włoch, później jego produkcja upowszechniła się na Węgrzech, w Niemczech czy w Hiszpanii. Salami na zdjęciu powstało z 15 kg wieprzowiny i było wędzone w wędzarni automatycznej, zrębkami olchowymi.
Blog kategorie
Blog archiwum
| nie | pon | wto | śro | czw | pią | sob | ||||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||||||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | ||||
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | ||||
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | ||||
| 27 | 28 | 29 | 30 | |||||||
Swojskie przepisy
Ciekawostka
Ciekawostka
Od paru lat pojawiły się na rynku polskim nasiona oraz sadzonki „ogórka meksykańskiego”. Melothria scabra, powszechnie znana jako cucamelon, meksykański miniaturowy arbuz, meksykański kwaśny ogórek, mysi melon lub pepquino, jest gatunkiem rośliny kwitnącej z rodziny dyniowatych uprawianej ze względu na jadalne owoce. Jej rodzimy zasięg rozciąga się od Meksyku do Wenezueli. Owoce mają wielkość winogron i smakują jak ogórki z nutą kwaskowatości. Najprawdopodobniej mógł być spożywany przez ludność tubylczą przed rozpoczęciem europejskiej kolonizacji Ameryki. Konserwowanie ogórków to proces, w którym świeże ogórki przygotowuje się i zamyka w słoikach w słodko-kwaśnej zalewie z octu, a następnie pasteryzuje, aby zachowały świeżość i chrupkość na zimę. Ogórki zalewa się gorącym roztworem wody, octu (zazwyczaj 10%), soli i cukru. Ocet działa jako naturalny konserwant, który hamuje rozwój bakterii. Do słoików dodaje się koper, czosnek, gorczycę, liście laurowe i ziele angielskie, które nadają warzywom charakterystyczny smak. Słoiki poddaje się obróbce termicznej, gotowaniu w garnku lub grzaniu w piekarniku, przez kilka lub kilkanaście minut, co pozwala zniszczyć drobnoustroje i zamknąć przetwory na wiele miesięcy. Ogórki konserwowe są stosunkowo zdrowym, niskokalorycznym dodatkiem do posiłków, ale ustępują właściwościom prozdrowotnym ogórków kiszonych, jednak warto zasilić zimowe zapasy również w przetwory konserwowe. Nasz pomysł to właśnie ogórek meksykański, który bardzo malowniczo i obficie zaowocował obok rodzimego śremskiego, ale plon był bardzo minimalny i wystarczył nam tylko na 2 nieduże słoiczki. Ale jak zawsze powtarzamy: nie bójmy się próbować nowych rzeczy.
Knedle ze morelami
Knedle ze morelami
Knedle z morelami pochodzą z Austrii, a za ich historyczną ojczyznę uważa się malowniczą dolinę Wachau w Dolnej Austrii. Dolina słynie licznych winnic oraz z uprawy moreli. Popularne są tam dżemy, konfitury, pierogi z morelami i wypieki, a także likier morelowy. Część źródeł kulinarnych wskazuje również na historyczny region Czech, Bohemię jako miejsce, skąd sam pomysł na owocowe knedle przeniknął do tradycji austriackiej. Przysmak ten był niezwykle popularny na dworze habsburskim. W przeciwieństwie do popularnych w Polsce knedli z ciasta ziemniaczanego, klasyczne knedle austriackie najczęściej przygotowuje się na bazie ciasta twarogowego. Knedle z morelami najlepiej smakują z klasyczną zeszkloną bułką tartą na maśle i cukrem, kwaśną śmietaną, cynamonem, a także z nowoczesnymi dodatkami, takimi jak palone masło, sos z białej czekolady czy gałka lodów waniliowych. Jeśli jednak nie jesteście w stanie zjeść na 1 posiedzenie knedli, a wierzcie nam wyjdzie Wam z tej porcji 14 dużych kul, knedle z morelami można mrozić, zarówno w wersji surowej, jak i ugotowanej. Mrożenie surowych knedli daje lepszą strukturę ciasta po ugotowaniu, natomiast mrożenie ugotowanych oszczędza czas. Do mrożenia polecamy użycie woreczków moletowanych, które pozwolą zachować świeżość potraw.
King Peter, czyli lifting wiśniówki
King Petrer, czyli lifting wiśniówki
Wiśniówka na nowo, czyli jak tradycyjna polska nalewka podbija światowe bary. Wiśniówka wraca w wielkim stylu, stając się hitem nowoczesnej miksologii. W Europie Środkowej (w Polsce, na Ukrainie) powstała kultura wyspecjalizowanych lokali udowadniając, że tradycyjny wiśniowy trunek może stać się symbolem nowoczesnego, miejskiego lifestyle'u. Ten głęboki w smaku, rubinowy eliksir z balansującym akcentem słodyczy i kwaśności przestaje być tylko wspomnieniem zimowych wieczorów. Dziś, w rękach kreatywnych barmanów i miłośników domowych eksperymentów, zyskuje drugie życie w orzeźwiających long drinkach z tonikiem, ziołami i cytrusami. Ten staropolski skarb przestał być tradycją, a stał się globalnym trendem. Natomiast zastępowanie tradycyjnych dodatków świeżymi ziołami (rozmaryn, tymianek, szałwia), które nadają trunkom leśny i wyrafinowany charakter. Do wiśniówki z tonikiem idealnie pasują zioła o wyraźnym, nieco leśnym lub cytrusowym aromacie. Świetnie przełamują one słodycz likieru i łączą się z goryczką toniku. Miksowanie wiśniówki z mocno gorzkimi aperitifami i tonikami chininowymi, idealnie balansuje profil słodko-kwaśny owocu. Wariant z miętą to uzyskanie wiśniowej wersji orzeźwiającego mojito. Wiśniówka świetnie smakuje także w połączeniu z colą, tworząc słodki, deserowy mix w stylu wiśniowej coli. My postawiliśmy na wiśniówkę z tonikiem uzyskując wytrawny, orzeźwiający kontrast dzięki goryczce chininy. Na świecie ten drink nazywa się King Peter.
Sezamowa fasolka
Sezamowa fasolka
Pomysł na idealne danie wakacyjne, fasolkę szparagową. Fasolka szparagowa pochodzi z Ameryki Środkowej i Południowej, gdzie rdzenni mieszkańcy uprawiali ją już ponad 7000 lat temu. Do Europy trafiła w XVI wieku po wyprawach Krzysztofa Kolumba, a jej popularna nazwa wiąże się z Francuzami, którzy w XIX wieku zaczęli jeść młode strąki podobnie do szparagów. Fasola szparagowa to wszechstronne, niskokaloryczne letnie warzywo, idealne do szybkich dań, zup, sałatek, a także jako samodzielna przekąska lub klasyczny dodatek obiadowy z masłem i bułką tartą. Fasola szparagowa najlepiej komponuje się z czosnkiem, koperkiem, masłem i ziołami prowansalskimi. Z wyrazistych przypraw dopełnia smak z chili, pieprzem cayenne, wędzoną papryką, kuminem (kmin rzymski), czy imbirem. W naszej szerokości geograficznej po ugotowaniu podaje się ją bezpośrednio na talerz, albo obsmaża na masełku z bułką tartą. Nasza fasolka ma posmak azjatycki, podkreśliliśmy to dodając do polskiego przepisu odrobinę sezamu, imbiru, czosnku i sosu sojowego. Danie jest chrupiące, lekko słodko pikantne.
Po prostu, cukinia faszerowana
Po prostu, cukinia faszerowana
Faszerowana cukinia pochodzi z kuchni Bliskiego Wschodu (szczególnie z regionu Lewantu, obejmującego dzisiejszy Liban, Syrię, Jordanię i Palestynę), gdzie od wieków jest elementem tradycji faszerowania warzyw. Najwięcej tego konkretnego dania, jak i samej cukinii, spożywa się w krajach Bliskiego Wschodu, Turcji oraz w basenie Morza Śródziemnego w Grecji czy Włoszech. Cukinię najlepiej podawać na ciepło, podsmażoną na oliwie z czosnkiem i ziołami, faszerowaną mięsem lub kaszą, a także w formie chrupiących placuszki. Młode sztuki świetnie smakują również na surowo w cienkich plastrach z fetą i cytryną. Nietypowe i zaskakujące dania z cukinii to między innymi surowy makaron z pesto (pokrojone w cienkie paski warzywo podane na zimno z domowym pesto z natki pietruszki lub bazylii), chrupiące kwiaty nadziewane serem, delikatne kwiaty nadziewane kremowym serem ricotta, obtoczone w cieście naleśnikowym i usmażone na chrupko. Wytrawne gofry, chrupiące ciasto z dodatkiem startej cukinii, mąki, jajek i tartego parmezanu, idealne z jogurtowym sosem oraz carpaccio czyli cieniutkie plasterki surowego warzywa skropione sokiem z cytryny, oliwą z oliwek, posypane prażonymi pestkami i parmezanem. Te oryginalne przepisy pozwalają odkryć warzywo na nowo i odejść od tradycyjnego leczo czy zwykłych placków. Jednak my stawiamy na tradycję, czyli cukinię faszerowaną mięsem mielonym, posypaną startym serem i zapieczoną.
Newsletter
Podaj swój adres e-mail, jeżeli chcesz otrzymywać informacje o nowościach i promocjach.
19,90 zł
Cena regularna:
20,69 zł
16,18 zł
Cena regularna:
16,82 zł
11,48 zł
Cena regularna:
12,00 zł
9,33 zł
Cena regularna:
9,76 zł
10,50 zł
Cena regularna:
11,50 zł
8,54 zł
Cena regularna:
9,35 zł
1,30 zł
Cena regularna:
1,80 zł
1,06 zł
Cena regularna:
1,46 zł
5,50 zł
4,47 zł
11,60 zł
9,43 zł
