Zupa z fasolki szparagowej

Jesień to idealna pora na pożywne, gorące zupy. Idealne rozwiązanie na obiad. O tej porze roku preferujemy zupy bardziej treściwe, energetyczne. Niejednokrotnie dość bogate w swoim składzie, wystarczające na cały posiłek. Klasyka jesiennych i zimowych zup to bez wątpienia grochówka z wędzonką, kapuśniak, aromatyczny rosół, żurek na zakwasie, pikantny krem z dymi czy zawiesisty krupnik z koperkiem i skwarkami. My startujemy z trochę mniej gęstą, ale równie aromatyczną i energetyczną zupą, a mianowicie z zupą z fasolką szparagową. Jej niewątpliwą zalet jest, że możemy ją ugotować o każdej porze roku, wykorzystując do tego mrożona fasolkę szparagową. Energii i koloru doda nam pomarańczowa kurkuma a śmietana doda kremowego wykończenia.

Ajvar, bałkański przysmak

Ajvar to tradycyjna przyprawa, która powstaje głównie z pieczonej czerwonej papryki, bakłażanów, czosnku i różnych przypraw. Ma gładką lub lekko grudkowatą konsystencję i jest często używana jako pasta lub dip. Początków ajvaru można doszukiwać się w regionie byłej Jugosławii, gdzie tradycyjnie przygotowywano go podczas zbiorów papryki jesienią. Często kojarzy się z posiłkami wiejskimi i domowymi, a jego przygotowanie może się różnić w zależności od rodziny i regionu, a niektóre przepisy zawierają dodatkowe składniki, takie jak pomidory lub ocet. Jego korzenie sięgają czasów Imperium Osmańskiego, gdzie nazywano go hajwarem, a słowo to nieprzypadkowo może kojarzyć się z podobnie brzmiącym jedzeniem, kawiorem. Jego nazwa pochodzi od tureckiego słowa Havyar, co oznacza kawior. Robienie ajvaru stało się tradycją w wielu rodzinach. Pewnego jesiennego dnia, głównie w weekendy, członkowie rodziny spotykają się i zaczynają przygotowywać swój ulubiony przysmak. Każdy ma swoją rolę: najbardziej doświadczeni członkowie rodziny kroją i pieczą, a najmłodsi pomagają w mieszaniu. Choć wiele krajów wciąż prześciga się w tym, który ajvar jest najlepszy, za twórcę tego przysmaku uważa się Serbię. Ajvar jest zazwyczaj spożywany z chlebem, grillowanym mięsem lub jako część talerza meze, czyli zimne przekąski serwowane najczęściej do alkoholu.

Ciabatta

Ciabatta to popularne w włoskie pieczywo, o dość krótkiej historii. Po raz pierwszy został wyprodukowany w 1982 roku przez Arnaldo Cavallari. Cavallari był młynarzem i piekarzem niedaleko Wenecji. W tym czasie francuskie bagietki cieszyły się dużą popularnością, a piekarnie chciały opracować produkt, który byłby w stanie konkurować z bagietką. Ciabatta to biały bochenek chleba, wyróżniający się twardą skórką i miękkim, porowatym wnętrzem, który przypomina plasterek sera szwajcarskiego. Nazwa pochodzi od włoskiego słowa oznaczającego pantofelek i jest ukłonem w stronę ogólnego wyglądu i kształtu bochenka. Przepis na ciabattę jest super prosty i ma bardzo ograniczoną listę składników – mąka chlebowa, drożdże instant, oliwa z oliwek, woda i sól.

Pulpeciki dla studentów

Przed nami kolejny rok akademicki. Byli oraz aktualni studenci, a także ich rodziny doskonale wiedzą jak ważne są przetwory w słoikach. Z myślą o tej grupie oraz wszystkich będących w długich delegacjach i tych zorganizowanych, którzy przygotowują jedzenie na cały tydzień oraz dla tych, którzy lubią mieć zawsze coś w zapasie, mamy przepis na pulpeciki w słoikach. Pulpety zazwyczaj są duszone w sosie lub gotowane, natomiast klopsy najczęściej występują w formie pieczeni, którą przyrządza się w piekarniku. Jak podaje Wikipedia „Pulpet (z języka włoskiego polpetta od polpa, czyli miazga) – gotowana potrawa mięsna na bazie mielonego mięsa, ryb lub podrobów, z dodatkiem jaj, bułki tartej oraz przypraw. Pulpety mogą być spożywane samodzielnie (al sugo) lub jako dodatek do zup. Danie pochodzi z Włoch". Podstawowe przyprawy wykorzystywane do pulpecików to: czosnek, liść laurowy, sól oraz pieprz. Oprócz podstawowych przypraw do pulpecików pasują również aromatyczne zioła, takie jak tymianek, majeranek, oregano lub natkę pietruszki. Ponadto, dobór przypraw zależy od sosu, z jakim chcemy podać pulpety niego tak, aby tworzyły harmonijną całość, np. pomidorowy, śmietanowy z koperkiem czy ostro-pikantny musztardowy. Po przygotowaniu świetnie smakują z kaszą gryczaną, ryżem, makaronem czy ziemniakami. Poniżej przepis na 2 słoiki pulpecików w sosie pomidorowym.

Drożdżówki z serem

Drożdżówka to słodki wyrób piekarniczy z nadzieniem, często pokrytego lukrem, polewą lub kruszonką. W drożdżówkach nadzieniem może być: mak, biały ser, budyń, bakalie, jagody lub inne owoce sezonowe. Bułki z ciasta drożdżowego są charakterystycznym wypiekiem na terenie wschodniego Mazowsza. Tradycji tego wypieku można się doszukiwać w zwyczajach ludowych w połowie XX wieku, wtedy gościły często na odpustowych kramach. W Wielkopolsce drożdżówka nazywana jest „szneką”, na Podlasiu  używa się nazwy „bułka słodka”, a na Śląsku drożdżówki nazywane są "kołoczyki". W okresie PRL-u były częstym śniadaniem dla uczniów oraz pracowników biur i fabryk. Obecnie tradycja domowego wypieku bułek drożdżowych powoli zanika, już tylko nieliczne gospodynie potrafią je przygotować. Nadmienić jeszcze wypada, że ciasta drożdżowe, chociaż oczywiście zawierają cukier, są dość zdrowe. Wszystko dzięki drożdżom, które stanowią źródło witamin z grupy B, ale także cynku, żelaza, potasu i fosforu. Co istotne, ciasto z drożdży jest uważane również za najmniej tuczące ze wszystkich ciast.

Chutney śliwkowy

Głównymi składnikami sosu chutney są: warzywa lub owoce, cebula oraz ocet winny jabłkowy lub słodowy, cukier trzcinowy. Posiekane owoce i cebulę łączy z dużą ilością przypraw: chili, sproszkowanej papryki, kminu rzymskiego, garam masala, kozieradki, imbiru, mięty, cynamonu, kolendry, czosnku. Chutney śliwkowy to znakomity sos do mięs i serów. Doskonały do mięs na gorąco - pieczonej kaczki, gęsiny, kurczaka, pieczeni jak i na zimno – wędlin. Możemy go używać do serów, zwłaszcza pleśniowych: camembert, brie, również twarogu lub oscypka. Chutney śliwkowy to również świetne dopełnienie dań z ryżu - nadaje im słodko-kwaśnego smaku. Sosy są wyśmienitą glazurą do mięs nadając im kruchości i smaku przed obróbką termiczną w piekarniku czy na grillu.

Sok z winogron

Choć winogrona kojarzą się jednoznacznie z winem, wykorzystanie winogron jest szerokie. Możemy z nich robić dżemy, marmolady, pikantne chutneye, domowe galaretki, kompoty, kisiel oraz marynaty. Dodatkowo fajną opcją jest przerobienie winogron w sokowniku na sok. Zasada działania sokownika parowego opiera się na wykorzystaniu pary wodnej do stopniowego podgrzewania warzyw i owoców. Głównym elementem urządzenia jest pojemnik na wodę, który po umieszczeniu na kuchence zaczyna wytwarzać parę. Para podgrzewa umieszczony nad nią sito, w którym znajdują się owoce lub warzywa. Zastosowanie sokownika są jak widać dość szerokie. Domowy sok z winogron można połączyć z innymi owocami. Szczególnie pasują do nich jabłka, aronia, czarne porzeczki i jeżyny. Aby sok z winogron był jeszcze smaczniejszy, można ugotować go z korą cynamonu lub kawałkami korzenia imbiru, nadając mu zimowy charakter. Dla amatorów drinków sok z białych winogron możemy wykorzystać w konfiguracji z: sokiem ananasowym i rumem lub z cytryną, wódką i świeżymi liśćmi mięty. Koncentrat soku z czerwonych winogron natomiast z sokiem z cytryny, ginem i białkiem jaja.

Domowa maggi

Bez maggi nie wyobrażamy sobie dzieciństwa. To słona przyprawa w płynie, nieodłącznie związana z przygotowywaniem zup, bulionów, sosów, mięs. Stworzoną przez Juliusa Maggi, szwajcarskiego przedsiębiorcę, twórca pierwszych zup w proszku oraz przyprawy w płynie maggi. Jak podają źródła w Internecie „Julius Maggi, założyciel marki noszącej jego imię, w ostatnich dekadach XIX wieku marzył o stworzeniu produktów żywnościowych, które stałyby się tak wszechobecne jak sól czy pieprz. Marzył też o dobrych produktach za uczciwą cenę pod marką, której nikt nigdy nie zapomni.” Oryginalna receptura tej przyprawy oparta była na wyciągu z lubczyku. Lubczyk przez niektórych nazwany jest „krzakiem maggi” jest bylina należąca do rodziny selerowatych. Dorasta do 1,5 metra. Aromat liści lubczyku jest intensywny, natomiast jego smak to umami, czyli połączenie słodkości, słoności, kwaśności oraz gorzkości. Umami znajdziemy również w podobnych przyprawach np. w sosie sojowym czy wegecie. Oprócz wykorzystania do produkcji maggi, lubczyk możemy wykorzystać również jako dodatek do dań rybnych, warzywnych czy sałatek.

„Żeberka” po chińsku

Nasze zdjęcie może sugerować na pyszną porcję żeberek wieprzowych w słodkiej glazurze po chińsku. Nic jednak bardziej mylnego. To wegański odpowiednik tej potrawy, czyli bakłażan. Nie możemy obiecać, że w smaku jest 1:1 z prawdziwymi żeberkami, ale gwarantujemy, że jest to przepyszny pomysł na obiad czy ciepłą kolację. Podstawą tej potrawy jest bakłażan, krewny ziemniaka i pomidora. Pochodzi z ciepłych, a nawet bardzo ciepłych rejonów świata: tropikalnej Afryki, Egiptu, Arabii i Indii. Owoc bakłażanu, znany  jest pod nazwami takimi jak oberżyna czy gruszka miłości. To warzywo długo utrzymuje świeżość a o jego kondycji świadczy błyszcząca, fioletowa skórka i jasny, miękki miąższ. Jest popularnym przysmakiem kuchni włoskiej oraz greckiej. Nie zaleca się spożywania bakłażana na surowo, gdyż zawiera on solaninę. Warzywo zostawia gorzki posmak, lecz da się go zniwelować polewając jego wnętrze sokiem z cytryny lub wcierając sól gruboziarnistą w skórkę. Świetnie nadaje się do smażenia, pieczenia, grillowania, a także na zupę. Wśród przypraw dobrze komponujących się z bakłażanem znajdziemy: tymianek, oregano, sól i bazylię oraz pieprz czarny, pieprz ziołowy, zioła prowansalskie, czosnek i papryka chili. Nasza wersja jest lekko słodka a charakter potrawie nadają sosy sojowe i sos ostrygowy.

Muffiny wytrawne

Oczywiście jak wszyscy wiemy, muffiny nie muszą być zarezerwowane wyłącznie dla słodkich wypieków. Przykładem tego są nasze wytrawne babeczki z warzywami serem żółtym i kiełbasą. Te apetyczne, kolorowe babeczki są doskonałym wyborem na śniadanie lub jako przekąska do pracy, szkoły czy do zabrania w podróż. Wariacji na temat wytrawnych maffinek jest wiele. Możemy dodatki stosować zamiennie. I tak zamiast proponowanego przez nas brokułu możemy dodać  pomidor suszony, paprykę, ogórek konserwowy,  gotowaną marchewkę, kalafior lub kukurydzę. To samo dotyczy dowolności użycia serów, świetnie zamiast żółtego sprawdzi się ser pleśniowy, mozzarella, camembert. Kiełbasę albo boczek możemy zastąpić chudszą wędliną typu kiełbasa szynkowa czy po prostu szynką. Świetnym uzupełnieniem do babeczek będą przeróżne sosy i dipy. To świetny sposób na podkreślenie smaku wytrawnych muffinek. Guacamole, hummus, tzatziki czy klasyczny sos czosnkowy to tylko kilka z wielu możliwości.

Galaretka cytrynowa z cukinii

Galaretka cytrynowa z cukinii jest ciekawą alternatywą dla dżemów owocowych. Dżem z cukinii z galaretką jest rewelacyjnym dodatkiem do grzanek, tostów, placków i naleśników na słodko. Jego zaletą jest również to, że można go przygotowywać o każdej porze roku. Cukinia, która jest warzywem dyniowatym odkwasza organizm, poprawia pracę przewodu pokarmowego, wzmacnia odporność, wpływa na poprawę wzroku. Dodatek cytryny sprawi, że galaretka nabierze wakacyjnego, śródziemnomorskiego charakteru. Ze względu na neutralny smak cukinii, cytryna nadaje wiodący, cytrusowy charakter dżemowi. Cytryna to owoc, który z uwagi na kwaśny smak nie jest spożywana jak pomarańcze czy mandarynki. Wykorzystuje się ją jako dodatek do zimnych napojów w okresie letnim (wody, lemoniady) oraz podczas chłodniejszych pór roku do przygotowania rozgrzewających napojów. W okresie zwiększonej zachorowalności na choroby wirusowe często wykorzystuje się ją jako dodatek do herbaty z imbirem i miodem. Cytryna to również składnik marynat mięsnych, zapewniając im kruchość. Owoc cytryny sprawia, że smak potraw słodkich i wytrawnych jest bardziej zaznaczony. Często wykorzystuje się ją także do skropienia ryb.

Gulasz w słoiku

Nazwa gulasz pochodzi od węgierskiego dania będącego w zasadzie gęstą zupą pełną kawałków mięsa i papryki. Nazwa pochodzi od pasterzy (po węgiersku gulyás), którzy wypasali bydło na nizinach. Proste, danie pasterskie, które sobie przyrządzali, nazwano więc gulaszem. Do przygotowania gulaszu używa się najczęściej mięsa wieprzowego (np. łopatki wieprzowej lub szynki, boczku), cebuli, marchwi, papryki, smalcu lub oliwy, mielonej słodkiej papryki, mielonej ostrej papryki, czosnku, bulionu lub rosołu, sosu sojowego, liści laurowych, ziela angielskiego, koncentratu pomidorowego, pieczarek, masła i mąki. Nasza propozycja to gulasz do słoików. Do zabrania na wakacje, dla studenta i na wszelki wypadek, gdybyśmy mieli niespodziewaną wizytę. 

Rogale z makiem

Rogale to odmiana delikatnego pszennego pieczywa, najczęściej. Jego kształt nawiązuje do rogów krowy. Najczęściej posiada kruchą skórkę i jest posypywany makiem albo kruszonką. Niekiedy zawiera słodkie nadzienie. Jest to idealne pieczywo nie tylko na śniadanie. Te z naszego przepisu są niezwykle puszyste i mleczne. Idealne na wytrawnie lub na słodko. A na jaki wariant się zdecydujemy zależy od naszych preferencji ewentualnie chwilowego kaprysu. Rogale z makiem w wersji wytrawnej świetnie smakują z szynką, serkiem twarogowym, świeżym ogórkiem i rukolą, z serem żółtym. Na słodko z ulubionym dżemem, kremem czekoladowym. Świeżutkie najlepiej zaś smakują z samym masłem. naszej strony zachęcamy do spróbowania rogali z kaszanką. Tak to prawda, jest to zaskakujące połączenie. Tak najczęściej podje się chałkę, ale nasz maślany rogal równie dobrze się z nią skomponuje. W tym celu należy przekroić rogala wzdłuż i opiec go na opiekaczu. Następnie położyć na nim przygrzaną kaszankę a na koniec przyozdobić skarmelizowaną lub marynowaną cebulą i konfiturą z żurawiny.

Plastry pomidora w marynacie

Ojczyzną pomidora jest Ameryka Południowa. Aztekowie uprawiali je już w V wieku p.n.e.  Do Włoch pomidory zostały sprowadzone prawdopodobnie w XVI w.  Jednak na początku były traktowane wyłącznie jako roślina ozdobna lub zioło. Dopiero z czasem zaczęto odkrywać ich kulinarne zalety. Włosi najpierw przygotowywali z nich sos, z dodatkiem cebuli, czosnku i natki pietruszki oraz soli i pieprzu a dopiero później dołączono do sosu świeżą bazylię. Obecnie kuchnia włoska została zdominowana przez pomidory.  Sprzyja temu oczywiście odpowiedni klimat do ich uprawy. Nasza propozycja to jednak mało włoska sprawa. To raczej środkowo europejskie i wschodnio europejskie klimaty. Pomidory marynowane z plastrami cebuli. Marynowanie polega na konserwacji żywności w nośniku zapobiegającym jej rozkładowi, ale z pominięciem fazy kiszenia. Popularne są zwłaszcza marynaty z octu oraz z oliwy, a także z wina. Znane i wykorzystywane już od starożytności. Zarówno marynować, jak i kisić, można większość warzyw. W Polsce najczęściej przyrządza się w ten sposób ogórki, kapustę, tworzy zestawy sałatkowe. Jednak z otwarciem na świat ten realny i ten wirtualny eksperymentujemy z coraz większą śmiałością. Nasze pomidory z plastrami cebuli sprawdzają się jako dodatek do kanapek, sałatek i dań głównych.

Malinowo i słodko…

Maliny w tym roku są wyjątkowo słodkie i jest ich bardzo dużo w przydomowych ogródkach, dlatego mamy przepis na przepiękne i przesmaczne ciasto, tzw. malinową chmurkę. Różnorodność warstw, z których jest zrobione, ich konsystencja i smaki powodują, że ciasto jest niezwykle lubiane przez amatorów sztuki cukierniczej. Słodkie, kruche ciasto, lekko kwaskowa galaretka z malinami, puszysty krem z mascarpone i chrupiąca beza z płatkami migdałowymi. Przecież to istna poezja smaków. Nie zaprzeczamy, że jest trochę pracochłonne, ale warte tego czasu. Najlepiej, jeśli planujecie pochwalić się ciastem rodzinie i znajomym, wykonać je dzień wcześniej. Po „przenocowaniu” w lodówce będzie je łatwiej kroić.

Keczup śliwkowy

Zapiekanki, hamburgery, kanapki, frytki, kiełbaski, pizza – łączy je jeden sos. Keczup. Większość z nas identyfikuje ten pomidorowy sos ze Stanami Zjednoczonymi. Jednak okazuje się, że jak wiele produktów, bez których nie wyobrażamy sobie życia wywodzi się z Chin. Ten popularny sos powstał około 2 000 lat temu. Chińczycy używali tego sosu do przyrządzania ryb. Oryginalna nazwa to kôe-chiap, w chińskim dialekcie Xiamen znaczy dokładnie zaprawa do ryb. W jego skład wchodziły m.in. orzeszki ziemne, anchois i nasiona fasoli. W Polsce prawdopodobnie pojawił się po II wojnie światowej, kiedy produkty zachodnie stały się bardziej dostępne. Są różne rodzaje ketchupów: łagodny, pikantny, meksykański, sycylijski, kaszubski, do szaszłyków, bezglutenowy, bio, dla dzieci, bez octu, bez cukru i bez konserwantów oraz o obniżonej zawartości kalorii. Istnieje również wiele zaskakujących w smaku ketchupów, w tym ketchup z oliwek, ketchup jabłkowy, ketchup sriracha, ketchup curry, keczup z bekonu, ketchup jalapeno, ketchup truflowy i ketchup wiejski. W naszej kuchni popularny jest również ketchup z cukinii oraz ze śliwek. Do, którego dziś Was zachęcamy.

Musujący koktajl z cytryną i ananasem w tle

Limoncello to likier produkowany z soczystych cytryn o grubych skórkach, macerowanych w alkoholu. Ojczyzną Limoncello jest włoska Kampania i obecnie ten włoski przysmak produkuje się głównie na południu Włoch, gdzie jest najcieplej i rosną najlepsze cytryny. Limoncello ma apetyczny, mocno żółty kolor oraz jest pełne smaków i aromatów lemoniady bez cukru oraz kandyzowanej, cytrusowej skórki z delikatną kwaskowością, która ładnie wszystko równoważy. Dlatego limoncello wbrew pozorom nie jest kwaśne jak cytryna, a przyjemnie orzeźwiające. Limoncello ma w okolicach 30% alkoholu. Limoncello jest pyszne samo w sobie, ale doskonale sprawdza się w drinkach. Proponujemy zmieszanie soku z ananasa, Limoncello oraz Prosecco. Otrzymamy jeden z ulubionych napojów w ciepłe dni. To lekki, orzeźwiający napój, który łączy w sobie bąbelki Prosecco z łagodnym smakiem Limoncello i tropikalną słodyczą soku ananasowego. Podanie go schłodzonego wydobywa przyjemną równowagę cytrusów i słodkich smaków, która jest idealna na każde spotkanie towarzyskie.

Bułeczki wysokobiałkowe

Dzięki wysokiej zawartości białka, bułki dają uczucie sytości na dłużej, co może pomóc w kontrolowaniu apetytu i redukcji nadmiernej masy ciała. Idealnie sprawdzą się jako element diety niskokalorycznej, pomagając w utrzymaniu zdrowej sylwetki. Bułeczki wysokobiałkowe to pyszna i zdrowa alternatywa dla tradycyjnego chleba, bogata w białko dzięki dodatkowi składników takich jak nasiona czy proteiny roślinne. Świetnym dodatkiem do takich bułeczek będzie mozzarella, pesto, pomidor, awokado, feta, szynka parmeńska, oliwki, łosoś, świeży ogórek czy biały twarożek oraz kiełki nasion. Wtedy nasze posiłki będą nabierały charakteru oraz smaku, iście śródziemnomorskiego. W diecie śródziemnomorskiej najważniejsza jest bowiem sama struktura diety – czyli duża ilość warzyw, owoców, pełnoziarnistych produktów zbożowych i nasion roślin strączkowych, wzbogacona w regularne spożycie ryb i orzechów, a także mniejsze ilości drobiu, jajek i niskotłuszczowego nabiału. Jest to również świetna propozycja do przygotowania pachnącego pieczywa gościom, czy na niedzielne śniadanie. Wtedy możemy trochę zaszaleć i do bułeczek podać miód oraz domowe konfitury.

Kalafior i cieciorka ❤️

Wyjątkowo zdrowa, wysokobiałkowa sałatka. Dietetyczne sałatki są idealnym posiłkiem do pracy, na kolację i na zdrowy lunch. Dostarczają moc mikroelementów, witamin i błonnika oraz często porcję białka i zdrowego tłuszczu. Są sycące, smaczne, a przy tym niskokaloryczne. Najlepiej szykować je z warzyw i owoców sezonowych i doprawiać przyprawami oraz tłuszczem roślinnym. Cieciorka, którą dodaliśmy do sałatki ma dużą zawartość cynku oraz witaminy B6 w cieciorce pozytywnie wpływa na stan naszej skóry oraz włosów, a bogactwo kwasów nienasyconych pomoże nam obniżyć poziom niekorzystnego cholesterolu LDL, który przyczynia się do rozwoju poważnych chorób układu sercowego, takich jak miażdżyca. Do przyprawienia cieciorki polecamy: kumin, kolendrę, garam masala, chili i kurkumę. Kalafior natomiast dostarcza sporo witamin (B, C, A i K) i minerałów (potas, wapń, magnez, żelazo, cynk). To cenne źródło błonnika i przeciwutleniaczy. Warzywo działa przeciwbakteryjnie i przeciwzapalnie. Dzięki niskiej zawartości kalorii jest polecane osobą na diecie. Kalafiora najlepiej przyprawiać pieprzem, kurkumą, kolendrą, gałką muszkatołową, curry, kminem czy czarnuszką. Smakowo dobrze komponuje się z natką pietruszki oraz rozmarynem i tymiankiem.

Pieczarki faszerowane mięsem

Pieczarki są jednym z najpopularniejszych grzybów konsumowanych na całym świecie. Obecnie są bardzo popularne i łatwo dostępne, jeszcze w XVI wieku biała odmiana uchodziła za rarytas i trafiała tylko na stoły najzamożniejszych. Najbardziej znane są: pieczarka biała o niewielkich rozmiarach i bardzo jasnych kapeluszach oraz brązowa pieczarka portobello, która osiąga większe rozmiary, ma dużo ciemniejszy kolor, intensywny smak i jest bardziej mięsista od tradycyjnej odmiany. Pieczarki są niskokaloryczne, a jednocześnie bogate w białko i błonnik. Są dobrym źródłem wielu witamin i minerałów, takich jak witaminy z grupy B, witamina D, selen, miedź i potas. Pieczarki można spożywać na wiele sposobów - surowe, smażone, duszone, marynowane, solone,  grillowane lub pieczone. Są one popularnym dodatkiem do sałatek, zup, sosów, potraw mięsnych, a także pizzy. A co nam podkreśli smak pieczarek? Do pieczarek doskonale pasują podstawowe dodatki takie jak: sól, pieprz, czosnek i cebula. Smak pieczarek świetnie uwydatnią także: rozmaryn, majeranek, jałowiec, curry, cynamon, gałka muszkatołowa, lubczyk, papryka, pieprz, natka pietruszki, tymianek, koper, anyż i zioła prowansalskie.