Grecka zupa z ciecierzycy, kurczaka i tahini

Kuchnia grecka to kwintesencja smaków śródziemnomorskich, w których dominuje najwyższej jakości oliwa z oliwek, cytryna, czosnek i zioła (oregano, tymianek, mięta). Całość bazuje na świeżych warzywach (pomidory, ogórki), mięsie (jagnięcina, wołowina), owocach morza oraz wyrazistych serach, takich jak feta i halloumi. Najsłynniejsze przysmaki to musaka (zapiekanka z bakłażanem i mięsem), souvlaki (szaszłyki), sałatka grecka (horiatiki) z serem feta, dolmades (gołąbki w liściach winogron) oraz chrupiąca baklava. Grecy uwielbiają zupy, choć ze względu na ciepły klimat częściej goszczą one na stołach jesienią i zimą. Do najpopularniejszych należą: sycąca fasolowa fasolada (uznawana za danie narodowe), gęsta zupa z soczewicy fakes, mięsno-jajeczny avgolemono oraz tradycyjny wywar z podrobów patsas, jadany często po nocnych imprezach. Dziś w ramach wakacji polecamy zupę na chłodniejsze dni, takie jak teraz mamy. Grecka zupa z ciecierzycy, kurczaka i tahini (Revithosoupa) to pożywne, rozgrzewające danie kuchni śródziemnomorskiej. Charakteryzuje się kremowym, sezamowym posmakiem pasty tahini oraz cytrynową nutą.

Dżem agrestowy z pektyną

Sezon na świeży agrest pomału dobiega ku końcowi. Tradycyjnie owoce te zbiera się od czerwca do początku sierpnia. W tym okresie można je bez problemu kupić w lokalnych warzywniakach, na targowiskach oraz w większości supermarketów. Jednak najlepszy jest zawsze ten z przydomowego ogródka. Jednak jak wiecie ten rok nie był zbyt łaskawy dla upraw agrestu. Problemy wynikały głównie z niestabilnej pogody, gwałtownych skoków temperatur i upałów, które sprzyjały rozwojowi chorób grzybowych (np. mączniaka amerykańskiego) oraz spowodowały, że owoce zaczęły fermentować na krzakach. Dodatkowo, ze względu na lata spadku opłacalności, areał upraw w Polsce drastycznie się skurczył, co przełożyło się na wyższe ceny w sklepach. Agrest ma wyrazisty, kwaskowaty smak, który doskonale współgra z wieloma przyprawami. Dodanie ich nada dżemowi wyjątkowy, głęboki aromat. Wanilia, klasyk, który łagodzi kwasowość agrestu. Cynamon nada dżemowi ciepły, lekko korzenny charakter. Kardamon genialnie pasuje do agrestu, nadając mu cytrusowo-korzenny, elegancki posmak. Imbir świeży, starty imbir nada dżemowi pikantną, rozgrzewającą nutę. Skórka z cytryny lub pomarańczy, starta skórka cytrusowa podbija naturalną rześkość agrestu. Przyprawy w całości (laski cynamonu, gwiazdki anyżu, ziarenka kardamonu) wrzucamy do garnka na samym początku gotowania owoców, a przed napełnianiem słoików po prostu je wyjmujemy. Przyprawy mielone i zioła dodajemy pod sam koniec gotowania, razem z cukrem, aby nie straciły swojego aromatu. Dziś proponujemy dżem z pektyną. Użycie czystej pektyny w proszku pozwala skrócić czas gotowania dżemu z agrestu do zaledwie kilku minut. Dzięki temu owoce zachowują piękny, świeży kolor, naturalny aromat oraz więcej witamin.

Ziarenka na słodko

Pomysł na ciastka i batony z ziarenek np. sezamu, słonecznika, pestek dyni, połączonych miodem ma korzenie w starożytnej Grecji. Najstarszy znany przysmak tego typu, powstawał z prażonych nasion sezamu i miodu. Był uważany za "starożytny baton energetyczny" i stanowił źródło siły dla greckich wojowników oraz uczestników igrzysk olimpijskich. W średniowieczu i renesansie włoskie oraz francuskie wariacje na temat bakalii i ziaren zatopionych w miodzie, znane jako Florentynki, to popularne, chrupkie ciasteczka, których receptury przypisuje się cukiernikom z epoki renesansu. W Polsce podobną miodowo-ziarnistą, lub orzechową, masą od wieków przekładano i dekorowano tradycyjne świąteczne ciasta, takie jak słynny staropolski miodownik. Współczesne wersje tego przysmaku, popularne greckie, bliskowschodnie czy polskie desery, często łączą miód nie tylko z sezamem, ale także z orzechami, migdałami, płatkami owsianymi i suszonymi owocami. O tej porze roku miodu nam nie zabraknie do ciasteczek, lipiec i początek sierpnia w Polsce to główne letnie miodobranie. Z uli pozyskuje się teraz przede wszystkim niezwykle popularny i ceniony miód lipowy oraz wielokwiatowy. To także czas zbiorów wyrazistego miodu gryczanego i rzadziej występującego miodu spadziowego z drzew iglastych lub liściastych.

Nalewka z białej porzeczki

Biała porzeczka jest łagodniejsza i słodsza od czerwonej czy czarnej. Doskonale nadaje się na orzeźwiające lemoniady, dżemy z nutą miodową i domowe nalewki. Sprawdza się również jako dodatek do ciast, a jej sok jest naturalnym środkiem zagęszczającym dzięki wysokiej zawartości pektyn. Domowe nalewki owocowe najprościej przygotowywane są najczęściej metodą łączoną. Owoce zasypujemy cukrem, by puściły syrop, a następnie zalewamy alkoholem na kilka tygodni, a następnie odcedzamy. Przestrzeganie tej kolejności zapewnia idealny smak i klarowność trunku. Niezbędne składniki i sprzęt to oczywiście owoce: np. maliny, wiśnie, truskawki czy porzeczki, alkohol spirytus (95%) oraz przegotowana woda do rozcieńczenia, lub gotowa wódka (40%). Stosunek objętościowy alkoholu do owoców powinien wynosić ok. 1:1. Kolejny konieczny składnik nalewek to cukier 200 g, 500 g na 1 kg owoców, w zależności od preferowanej słodkości i naturalnego cukru w owocach. I oczywiście sprzęt: duży szklany słój 3-5 l, gęste sitko, lejek, butelki, zakrętki i etykiety. Nasz wybór padł na białe porzeczki, które w tym roku całkiem dobrze obrodziły. Biała porzeczka to w rzeczywistości albinotyczna odmiana porzeczki czerwonej. Choć jest mniej popularna, wyróżnia się łagodniejszym, słodszym smakiem oraz wyjątkowymi właściwościami prozdrowotnymi. Biała porzeczka jest doskonała na wzmocnienie odporności, poprawę trawienia oraz ochronę serca. Ze względu na brak czerwonych barwników jest łagodniejsza dla żołądka niż inne odmiany i bezpieczna dla alergików. Polecamy.

Agrestooo

Agrest to obecnie owoc niszowy. Mimo że w czasach PRL-u był bardzo popularny w przydomowych ogródkach, dziś w Polsce przegrywa rynkową rywalizację z modniejszymi borówkami. Niemniej jednak, agrest zalicza się do tzw. owoców miękkich i cieszy się trwałym, powolnym wzrostem zainteresowania konsumentów. Agrest doskonale nadaje się na przetwory oraz jako kwaśny dodatek do deserów. Sprawdza się również w kuchni wytrawnej, tworząc świetne słodko-kwaśne sosy do dań z grilla i mięs. Dzięki naturalnej pektynie agrest idealnie nadaje się na domowe przetwory. Możemy przygotować z niego: dżemy i konfitury, które też świetnie smakują samodzielnie lub w połączeniu z innymi owocami, np. truskawkami, nalewki aromatyczny trunek, który zyskuje na smaku po kilku miesiącach leżakowania, albo zamknąć pasteryzowane owoce w lekkim syropie cukrowym w słoiki, które zimą można wykorzystać do ciast lub jako deser. Słodko-kwaśny smak agrestu przełamuje słodycz ciast i nadaje im pożądaną wilgotność. Warto z niego upiec ciasta kruche i ucierane, agrest sprawdzi się jako dodatek do klasycznego ciasta jogurtowego czy maślanego. Zaskakującym, ale bardzo smacznym zastosowaniem agrestu są potrawy słone jak chutney podsmażony sos rodem z Indii z cebulą, octem i przyprawami (np. chili, cynamon, goździki, kardamon i wanilia, imbir). To idealny dodatek do pieczonych mięs czy serów. Taki właśnie przepis proponujemy Wam dziś.

Karczek, klasyka z grilla

Karkówka, lub inaczej karczek, to mięso pochodzące z odcinka szyjnego zwierząt rzeźnych. W zależności od regionu i gatunku może to być wieprzowina, wołowina, cielęcina czy baranina. W kuchni polskiej i środkowoeuropejskiej najpopularniejsza jest karkówka wieprzowa, pozyskiwana z przedniej części tuszy. Cechuje ją naturalne poprzerastanie tkanką tłuszczową, co sprawia, że po obróbce termicznej, pieczeniu, grillowaniu czy duszeniu, jest niezwykle krucha i soczysta. Marynowanie karkówki pozwala rozluźnić strukturę mięsa wieprzowego i podkreślić smaki, warto wybierać takie dodatki, które pasują do naszych indywidualnych gustów. Mięso warto zamarynować samemu, aby mieć pewność, że pochodzi ze sprawdzonego źródła, jest świeże. Karkówkę na grilla najlepiej doprawić mieszanką bazującą na oleju roślinnym, czosnku, musztardzie i papryce (słodkiej, ostrej i wędzonej). Aby mięso skruszało, warto dodać składnik kwasowy, np. sok z cytryny, ocet jabłkowy lub piwo, a całość zbalansować odrobiną miodu, który zapewni apetyczną karmelizację. Podstawowe przyprawy to sól, pieprz czarny, papryka słodka i ostra, czosnek oraz zioła takie jak majeranek, tymianek czy rozmaryn. Ale jak już wspominaliśmy wszystko zależy od naszych upodobań smakowych. Jeśli chodzi o ilość karkówki na osobę, trzeba liczyć 150 g do 200 g, jeśli grill jest urozmaicony i planujemy inne specjały: kiełbaski, sałatki, pieczywo, to powinno wystarczyć. Jeśli karkówka ma być głównym daniem liczymy 250–300 g na osobę.

Pstrąg wędzony na ciepło

Pstrąg wędzony z wędzarni (u nas Borniak) to klasyk, który zachwyca soczystym mięsem i aromatyczną, złotą skórką. Kluczem do sukcesu jest odpowiednie solenie, dokładne osuszenie ryby przed wędzeniem oraz właściwa temperatura, najlepiej wędzić w temperaturze 50-60°C na zrębkach. Do wędzenia pstrąga najlepiej sprawdzają się zrębki olchowe, bukowe oraz z drzew owocowych np. jabłoni, czereśni czy śliwy. Olcha nadaje rybie piękny, ciemnożółty lub cytrynowy kolor. Buk barwi skórkę na jasny, głęboki złocisty kolor, jest nieco bardziej intensywny niż olcha, ale wciąż łagodny. Dodatek zrębków owocowych nadaje skórce delikatny połysk i jasnobrązowy odcień oraz owocowy, lekko słodkawy, z nutą wanilii. Wędzenie pstrąga to proces, który wymaga precyzji na każdym kroku. Kluczowe etapy to: przygotowanie, patroszenie i dokładne mycie, peklowanie, moczenie w solance 8-12h, suszenie do uzyskania pergaminowej skóry, wędzenie właściwe dymem o temp. 50-60°C oraz podpiekanie dla uzyskania soczystego mięsa. Wędzenie ryb wymaga odpowiedniego przygotowania i narzędzi, które ułatwią proces obróbki dymem oraz zapewnią rybom właściwy kształt i stabilność. Akcesoria do wędzenia ryb to: haki wędzarnicze, ruszty i kosze, zrębki wędzarnicze, termometr wędzarniczy, pojemniki spożywcze do solanek.

Na jagody już czas 

W lasach pojawiły się już jagody. Jagody najlepiej przeznaczyć na mrożenie, całe owoce lub w formie musu, albo zamknąć w słoikach jako dżemy i konfitury. Błyskawicznym i pysznym rozwiązaniem na świeżo zebrane owoce będą szybkie ciasta ucierane (często z kruszonką), kruche placki puszyste biszkopt, serniki (tradycyjny lub na zimno) oraz tarty. Jagody świetnie sprawdzają się też jako dodatek do muffinek czy drożdżówek, do pierogów, naleśników czy orzeźwiających koktajli, na bazie jogurtów naturalnych, kefirów, bananów. Fajnym pomysłem są jagody pasteryzowane.  Jagody myjemy, wsypujemy do słoików, lekko zasypujemy cukrem (np. łyżka na słoik) i pasteryzujemy przez około 15 minut. I już są gotowe. Idealne do zimowych naleśników czy deserów. Możemy zamrażać jagody w całości, wtedy rozsypujemy owoce cienką warstwą na tacce lub desce do krojenia i wstaw do zamrażalnika, gdy stwardnieją, przesypujemy do woreczków, dzięki temu nie skleją się w jedną bryłę lub w formie musu. Blendujemy jagody z odrobiną cukru i zamrozimy w małych pojemnikach lub woreczkach do lodu, będą świetne do owsianek i smoothie.

Ogórki w marynacie na szybko

Wchodzimy w sezon ogórkowy. Dosłownie, jeśli mamy na myśli warzywa z grządki i ten, który mówi nam o wakacjach i czasie na złapanie oddechu. Ogórki to niezwykle uniwersalne warzywo, które można przyrządzać na wiele sposobów: od orzeźwiających dań na surowo, przez tradycyjne kiszonki i pikle, aż po gotowane zupy. Na surowo i jako przekąski polecana jest mizeria: klasyczna polska sałatka ze startych lub pokrojonych ogórków, najczęściej wymieszana ze śmietaną, jogurtem, koperkiem i odrobiną octu lub cytryny. Z innych sałatek polecane są te z dodatkiem szczypiorku lub rzodkiewki, a także orzeźwiające chłodniki ogórkowe. Wśród słoikowych przetworów z ogórków znajdziemy, takich również na zimę: ogórki kiszone i małosolne, układane w słoikach z dodatkiem kopru, czosnku, chrzanu i zalane solanką. Ogórki konserwowe (pikle) w słodko-kwaśnej zalewie octowej. Ogórki w zalewie musztardowej, słodko-kwaśne ogórki o charakterystycznym, wyrazistym smaku. Sałatka szwedzka czyli ogórki krojone w cienkie plasterki, pasteryzowane z marchewką i cebulą w zalewie octowej lub ogórki z chili i miodem lub curry. Łatwość wchodzenia w różne konfiguracje przyprawowe sprawia, że ogórki są jednymi z ulubionych warzyw w kuchni. Nasza propozycja to ekspresowe ogórki z koperkiem i musztardą francuską to chrupiąca i aromatyczna sałatka, idealna do dań z grilla lub obiadu. Ogórki wystarczy pokroić, zalać sosem z musztardy, miodu, octu i olej roślinny, a następnie schłodzić w lodówce przez około 1-2 godziny.

Truskawkowe muffinki

Babeczki z truskawkami, często występujące jako amerykańskie cupcakes lub puszyste muffinki, wywodzą się z kultur anglosaskich. Same tradycyjne muffinki wywodzą się z wiktoriańskiej Anglii, natomiast słodkie babeczki z kremem zostały spopularyzowane w Stanach Zjednoczonych. Do przygotowania tego deseru używa się zazwyczaj dwóch zestawów produktów: na ciasto oraz na owocowe dodatki. Suche składniki stanowiące bazę babeczek to oczywiście mąka pszenna, często też orkiszowa, cukier, proszek do pieczenia (czasami z odrobiną sody), sól, masło (roztopione) lub olej roślinny, jajka, mleko lub jogurt naturalny lub śmietana, wanilia lub ekstrakt waniliowy. Dodatki owocowe i dekoracje natomiast to oczywiście świeże truskawki, często dodawane bezpośrednio do surowego ciasta lub jako zredukowany mus. Do udekorowania babeczek stosuje się kremy, polewy, maślany krem z dodatkiem truskawek lub puree truskawkowego, kremowe serki oraz lukier.

Surica

Surica, nazywana też surją, syrycą lub surycą to orzeźwiający, tradycyjny napój słowiański tworzony z wody, ziół, kwiatów i owoców, które poddawane są naturalnej fermentacji. To bogata w witaminy i probiotyki bomba witaminowa, która gasi pragnienie i wspiera odporność. Składnikami są dziko rosnące rośliny np. mięta, pokrzywa, melisa, rumianek, kwiaty czarny bez, dzika róża, chabry oraz leśne i polne owoce. Rośliny umieszcza się w słoju, zalewa wodą z dodatkiem miodu i wystawia na działanie promieni słonecznych na 2-3 dni. Pod wpływem słońca i ciepła zachodzi fermentacja, w wyniku której napój staje się lekko musujący, zyskuje słodko-kwasowy smak i delikatny charakter. Surica to naturalny probiotyk, który świetnie wpływa na florę jelitową. Działa orzeźwiająco w upalne dni. Stanowi naturalną alternatywę dla sklepowych napojów i lemoniad.

Nuggetsy na Dzień Dziecka
Nuggetsy to jedno z najbardziej rozpoznawalnych dań typu fast food. Nuggetsy z kurczaka zostały opracowane w latach 50. XX wieku przez Robert C. Baker, profesora technologii żywności na Cornell University. Jego celem było stworzenie produktu z mięsa drobiowego, który byłby łatwy do przygotowania, zamrażania i smażenia. Dopiero później nuggetsy zostały spopularyzowane przez McDonald's i stały się światowym fenomenem. Klasyczne nuggetsy mają kilka charakterystycznych cech, są małe, wygodne kawałki do jedzenia ręką, mają soczyste wnętrze z mięsa drobiowego oraz chrupiącą panierkę, łagodny smak, który odpowiada większości osób i najważniejsza cecha, są szybkie przygotowanie. Najczęściej przygotowuje się je z fileta z kurczaka, klasycznych przypraw (sól, pieprz, papryka, czosnek), mąki, jajka, bułki tartej lub płatków kukurydzianych do panierowania. Dodatki z którymi się najczęściej pojawiają to frytki lub pieczone ziemniaki, surówka z marchewki, sałatka coleslaw, świeże warzywa pokrojone w słupki (marchew, ogórek, papryka), kukurydza, ryż lub pieczone warzywa. Oczywiście smak jest tych kotlecików zawsze podkręcany jest różnymi sosami: ketchupem, sosem czosnkowym, miodowo-musztardowym, barbecue, curry, jogurtowo-ziołowym oraz słodko-kwaśnym. Psychologowie żywienia zauważają też, że dzieci często preferują produkty o jednolitej strukturze i neutralnym smaku, a nuggetsy idealnie wpisują się w te preferencje. Mają łagodny smak, nie są ostre ani gorzkie. Posiadają chrupiącą teksturę, dzieci zwykle lubią kontrast między chrupiącą skorupką a miękkim środkiem. Łatwo je chwycić i zjeść. Nuggetsy prawie zawsze smakują podobnie, co daje dzieciom poczucie przewidywalności.

Wiosenna marynata

Wiosenne warzywne marynaty to świetny sposób na wykorzystanie nowalijek, takich jak rzodkiewki, szparagi czy młoda marchewka. Bazują one na lżejszych zalewach z dodatkiem ziół (np. koperku, mięty), octu jabłkowego lub ryżowego i soków cytrusowych. Wiosenne marynaty to świetny sposób na nadanie potrawom lekkości. Idealnie komponują się z drobiem, rybami i młodymi warzywami. Do marynowania nadaje się większość warzyw. Najlepsze efekty uzyskamy, wybierając warzywa jędrne, świeże i wolne od uszkodzeń. Klasyczna, octowa zalewa (woda, ocet, cukier i przyprawy) świetnie wydobywa smak i pozwala cieszyć się nimi nie tylko po kilku godzinach czy dniach ale również przez cały rok. Najpopularniejsze warzywa do marynowania to oczywiście ogórki, papryka: słodka, ostra, chili lub pepperoni, małe cebulki perełkowe czy szalotki, marchew, seler, czosnek, fasolka szparagowa. Papryka świetnie smakuje w słodko-kwaśnej zalewie. Cukinia i patisony, to warzywa o łagodnym smaku, które doskonale chłoną aromat przypraw. Buraki natomiast najczęściej marynowane w całości, w plastrach lub w postaci startej. Kalafior najczęściej dzielimy na  drobne różyczki. Warto wiedzieć, że większość warzyw (np. kalafior, marchew, fasolkę) przed włożeniem do słoików warto krótko zblanszować (obgotować we wrzątku), aby zachowały odpowiednią strukturę i piękny kolor. Z przypraw polecamy: liść laurowy, ziele angielskie, gorczyca, pieprz ziarnisty, koper, czosnku.

Sezonowe drożdżóweczki

Drożdżówki wywodzą się ze starożytnego Egiptu i Bliskiego Wschodu, gdzie po raz pierwszy zaczęto używać drożdży. Jedne legendy głoszą, że pierwsze drożdże, a dokładnie rozczyn postał na skutek wylania Nilu, który zalał sporą część mąki przechowywanej w magazynach. W Polsce wypiekane z ciasta drożdżowego z dodatkiem kruszonki, maku, sera lub owoców, w zależności od regionu przybierały odmienne nazwy i formy, stając się nieodłącznym elementem lokalnych piekarni. Wypieki drożdżowe stały się popularne dzięki rzemieślniczym piekarniom na przełomie XIX i XX wieku. W Łodzi i okolicach wyroby te były chętnie serwowane przy lokalnych odpustach i świętach, stając się podstawą szybkiego, słodkiego śniadania lub deseru. Rabarbar to idealny składnik wypieków, którego orzeźwiający, kwaskowaty smak doskonale przełamuje słodycz ciast. Świetnie sprawdza się w klasycznych drożdżówkach, tartach z budyniem, kruchych spodniach z bezą czy w popularnym cieście pod kruszonką. Młode łodygi (cienkie i czerwone) są najdelikatniejsze. Wystarczy je umyć, osuszyć i odciąć końce, skórki nie trzeba obierać. Grubsze łodygi warto obrać z ciągnących się włókien, aby nie były wyczuwalne podczas jedzenia. Truskawki to doskonały dodatek do wypieków, ale ze względu na dużą zawartość wody wymagają odpowiedniego traktowania, aby nie rozmiękczyły ciasta. Duet truskawek i rabarbaru to klasyk cukiernictwa. Słodkie truskawki idealnie przełamują cierpki, wyrazisty smak rabarbaru. Owoce najlepiej sprawdzają się kruchych tartach oraz drożdżówkach z kruszonką. U nas propozycja takiego mixu, smak naprawdę godny polecenia.

Pesto z pokrzywy 

Pesto to aromatyczny, gęsty sos wywodzący się z kuchni włoskiej, tradycyjnie przygotowywany poprzez ucieranie składników. Klasyczne pesto alla genovese składa się ze świeżej bazylii, oliwy z oliwek, parmezanu, orzeszków piniowych i czosnku. Idealnie pasuje do makaronów, dań z mięs i ryb, a także jako dodatek do pieczywa. Składniki tradycyjnie uciera się w marmurowym moździerzu (nazwa pochodzi od włoskiego pestare: tłuc, miażdżyć). Smak pesto jest bardzo intensywny, ziołowy z wyczuwalną nutą czosnku i sera. Oprócz klasycznego zielonego pesto, mamy m. in. pesto czerwone, sycylijskie. Zawiera suszone pomidory. Inne wersje, to pesto z rukoli, z natki pietruszki, czy z dodatkiem migdałów. Pesto jest głównie sosem do makaronów, bazą do pizzy, marynatą do mięs, składnikiem kanapek oraz dressingiem do sałatek. W naszych warunkach geograficznych pokusiliśmy się o pesto z pokrzywy. Pesto z pokrzywy to zdrowe, wiosenne pesto o czosnkowym smaku. Wystarczy sparzyć młode liście pokrzywy, a następnie zblendować je z oliwą, czosnkiem, orzechami (włoskimi, nerkowca, słonecznikiem, pestkami dyni) oraz parmezanem doprawiając solą i sokiem z cytryny. Pesto z pokrzywy idealnie pasuje do makaronów, jako pasta do chleba lub dodatek do zup. Polskie alternatywy dla pesto opierają się na lokalnych ziołach, np. czosnku niedźwiedzim, pietruszce, jarmużu, szpinaku lub z rodzimym buraku i orzechach, oferując bardziej rodzimy smak. Zamiast parmezanu możemy dodać polski ser długo dojrzewający.

Krupnik gryczany

Krupnik jest jedną z najstarszych polskich zup, a jej nazwa wywodzi się od dawnego określenia kaszy – „krupy”. Krupnik to tradycyjna, gęsta i pożywna polska zupa na bazie wywaru mięsnego, najczęściej wieprzowego, drobiowego lub warzywnego, której głównym składnikiem jest kasza jęczmienna. Zawiera również ziemniaki, włoszczyznę (marchew, seler, por) oraz suszone grzyby. Jest znana jako lekkostrawne, zdrowe danie rozgrzewające, popularne szczególnie jesienią i zimą. Najczęściej na gorąco, często z dodatkiem natki pietruszki. Obecnie serwowany jako klasyczny, na wędzonce, np. boczku, na żeberkach, a także wersji wegetariańskiej. Krupnik gryczany to jedna z odmian tradycyjnego krupniku. Również przygotowywany na bazie wywaru warzywnego lub mięsnego (często na kościach) z dodatkiem kaszy gryczanej, zazwyczaj niepalonej, oraz warzyw korzeniowych. Charakteryzuje się gęstą konsystencją, wyrazistym, ziemistym aromatem gryki i jest bardzo zdrowa, działając kojąco na układ trawienny. Tak, krupnik z kaszy gryczanej to doskonała, wyrazista alternatywa dla tradycyjnego krupniku jęczmiennego. Kasza gryczana nadaje zupie głęboki aromat i ciemniejszy kolor, a sam krupnik jest sycący, bezglutenowy i świetnie komponuje się z warzywami korzeniowymi oraz grzybami. 

Ziemniaczana

Dla naszych dobrej kuchni mamy propozycję na prostą sałatkę ziemniaczaną. Jest banalna w wykonaniu a na dodatek może być bazą dla innych sałatek np. ze śledziami, serem typu feta lub kozim albo dla miłośników czegoś konkretnego z uprażonymi plastrami boczku lub kiełbasą. Jej pierwowzorem jest oczywiście niemiecka sałatka ziemniaczana tzw. Kartoffelsalat. Wywodzi się z kuchni niemieckiej oraz austriackiej, gdzie jej korzenie sięgają początku XVII wieku. Choć ziemniaki przywieziono z Ameryki Południowej, to właśnie w Niemczech i Austrii opracowano pierwsze receptury, łączące ugotowane ziemniaki z octem, bulionem lub majonezem, co z czasem spopularyzowało się w całej Europie. Receptura na sałatkę ziemniaczaną datowana jest już na 1621 rok i pochodzi z kronik austriackiego klasztoru. Czesi uważają sałatkę ziemniaczaną za swoje tradycyjne danie świąteczne (bożonarodzeniowe), a każda rodzina ma własny przepis, często z kukurydzą i różnymi rodzajami majonezu. W Polsce znana była już w XIX wieku, o czym pisała już słynna Lucyna Ćwierciakiewiczowa. Sałatka ziemniaczana, często z ogórkiem kiszonym i cebulą, była niezwykle popularna na polskich imprezach w latach 80., a dziś przeżywa swój renesans. U nas propozycja na prostą sałatkę z gotowanych ziemniaków w „mundurkach”, swoich ogórków kiszonych, czerwonej cebuli oraz koperku. Dopełnieniem smaku jest sos na bazie musztardy francuskiej z gorczycą, oliwy oraz miodu.

 Ciasteczka wieloziarniste

Ciasteczka z pestkami dyni, słonecznika, chia czy sezamu to przekąska, która sprawia przyjemność jedzenia słodyczy połączonej z wartościami odżywczymi. Często są robione na bazie owsa i miodu. Pestki są bogate w białko roślinne, zdrowe tłuszcze oraz witaminy, w tym witaminę E, witaminy z grupy B, A i K. Główne zalety takich ciastek to wysoka zawartość składników mineralnych, dostarczają magnezu, cynku i żelaza, które wspierają układ nerwowy i odpornościowy. Dzięki zawartości błonnika, ciastka z pestkami poprawiają perystaltykę jelit. Dodatek pestek podnosi walory smakowe, nadając ciastkom charakterystyczną, chrupiącą strukturę. Do najpopularniejszych ciastek z pestkami i nasionami należą przede wszystkim zdrowe wypieki domowe oraz chrupiące ciasteczka zbożowe. Wśród nich królują połączenia z pestkami dyni, słonecznikiem, sezamem, orzeszkami ziemnymi czy siemię lniane. Dobrze jest również przed przygotowywaniem ciasteczek z ziarnami, pestki dyni, słonecznika czy inne ziarenka wcześniej uprażyć na suchej patelni, co wydobywa z nich głębszy smak i aromat. Alternatywą dla słodkich ciastek z ziarnami są ciasteczka wytrawne z dodatkiem czarnuszki, ziół, soli czy sera.

Kieszonki z mielonego kurczaka

Do kotletów z mielonego mięsa kurczaka z mozzarellą, cukinią i papryką bardzo dobrze pasują: oregano, tymianek, wędzona papryka, czosnek, bazylia, odrobina chili, czy pieprz cytrynowy. Jeśli wolimy bardziej włoską wersję kieszonek z mięsa mielonego polecamy dodać bazylię, suszone pomidory, czosnek i jako dodatek kremowy sos, najlepiej pomidorowy. Taki sos najlepiej zrobić z przecieru pomidorowego własnej roboty z dodatkiem oregano, bazylii i parmezanu. Drobiowe kieszonki dobrze podać z pieczonymi ziemniaki z rozmarynem, szerokimi makaronami, włoską focaccią czy sałatką z rukoli z pomidorkami i octem balsamicznym. Nieziemsko będą smakowały też ze świeżym pesto, które możemy przyrządzić sami ze świeżej bazylii, oliwy z oliwek extra virgin, orzeszków piniowych, sera (parmezan lub pecorino), czosnku oraz soli. Jeśli macie ochotę na swojskie pesto, o tej porze roku przygotujecie je z roślin zielnych z ogródka i łąki: młodej pokrzywy, mniszka lekarskiego, podagrycznika, bluszczyku kurdybanka czy krwawnika. Zamiast drogich orzeszków pinii, często wykorzystuje się orzechy włoskie, słonecznik lub pestki dyni.

Chleb z naczynia

Najlepsze pieczywo na grilla to takie, które po podpieczeniu staje się chrupiące z wierzchu, pozostając miękkie w środku. Najczęściej wybierane są bagietki, ciabatta, chleb własnoręcznie pieczony, focaccia, pity czy bułki do burgerów. Doskonale smakują z masłem ziołowym, grillowanymi warzywami lub serami. My proponujemy chleb z naczynia żaroodpornego. Pieczywo na grilla nie powinno być przypadkowe. Wybierając różnorodne pieczywo, sprawiamy przyjemność naszym biesiadnikom a grill staje się jeszcze bardziej smakowitym i wyjątkowym czasem na spędzenie wspólnego czasu. Nasza propozycja to chlebek pszenny z ziarenkami. Naczynie żaroodporne (szklane, ceramiczne lub żeliwne) nagrzewa się równomiernie, co zapewnia stabilną temperaturę i sprawia, że bochenek jest dobrze wypieczony z każdej strony. Pieczenie chleba w naczyniu żaroodpornym to świetna metoda na uzyskanie chrupiącej skórki i miękkiego środka, ponieważ zamknięte naczynie zatrzymuje parę wodną podczas pieczenia. Pieczenie pod przykryciem sprawia, że para wodna uwalniana z ciasta nie ucieka, lecz kumuluje się wewnątrz naczynia. Dzięki temu chleb rośnie wyżej, a skórka staje się wyjątkowo cienka i chrupiąca. Kolejna zaleta tego chleba to jego łatwość wykonania, praktycznie wszystkie składniki zostają ze sobą wymieszane do połączenia i odstawione do lodówki do wyrośnięcia. Dodatkowo używając różnych nasion czy orzechów możemy za każdym razem naszemu wypiekowi nadać indywidualny smak i charakter.