Surica

Surica, nazywana też surją, syrycą lub surycą to orzeźwiający, tradycyjny napój słowiański tworzony z wody, ziół, kwiatów i owoców, które poddawane są naturalnej fermentacji. To bogata w witaminy i probiotyki bomba witaminowa, która gasi pragnienie i wspiera odporność. Składnikami są dziko rosnące rośliny np. mięta, pokrzywa, melisa, rumianek, kwiaty czarny bez, dzika róża, chabry oraz leśne i polne owoce. Rośliny umieszcza się w słoju, zalewa wodą z dodatkiem miodu i wystawia na działanie promieni słonecznych na 2-3 dni. Pod wpływem słońca i ciepła zachodzi fermentacja, w wyniku której napój staje się lekko musujący, zyskuje słodko-kwasowy smak i delikatny charakter. Surica to naturalny probiotyk, który świetnie wpływa na florę jelitową. Działa orzeźwiająco w upalne dni. Stanowi naturalną alternatywę dla sklepowych napojów i lemoniad.

Nuggetsy na Dzień Dziecka
Nuggetsy to jedno z najbardziej rozpoznawalnych dań typu fast food. Nuggetsy z kurczaka zostały opracowane w latach 50. XX wieku przez Robert C. Baker, profesora technologii żywności na Cornell University. Jego celem było stworzenie produktu z mięsa drobiowego, który byłby łatwy do przygotowania, zamrażania i smażenia. Dopiero później nuggetsy zostały spopularyzowane przez McDonald's i stały się światowym fenomenem. Klasyczne nuggetsy mają kilka charakterystycznych cech, są małe, wygodne kawałki do jedzenia ręką, mają soczyste wnętrze z mięsa drobiowego oraz chrupiącą panierkę, łagodny smak, który odpowiada większości osób i najważniejsza cecha, są szybkie przygotowanie. Najczęściej przygotowuje się je z fileta z kurczaka, klasycznych przypraw (sól, pieprz, papryka, czosnek), mąki, jajka, bułki tartej lub płatków kukurydzianych do panierowania. Dodatki z którymi się najczęściej pojawiają to frytki lub pieczone ziemniaki, surówka z marchewki, sałatka coleslaw, świeże warzywa pokrojone w słupki (marchew, ogórek, papryka), kukurydza, ryż lub pieczone warzywa. Oczywiście smak jest tych kotlecików zawsze podkręcany jest różnymi sosami: ketchupem, sosem czosnkowym, miodowo-musztardowym, barbecue, curry, jogurtowo-ziołowym oraz słodko-kwaśnym. Psychologowie żywienia zauważają też, że dzieci często preferują produkty o jednolitej strukturze i neutralnym smaku, a nuggetsy idealnie wpisują się w te preferencje. Mają łagodny smak, nie są ostre ani gorzkie. Posiadają chrupiącą teksturę, dzieci zwykle lubią kontrast między chrupiącą skorupką a miękkim środkiem. Łatwo je chwycić i zjeść. Nuggetsy prawie zawsze smakują podobnie, co daje dzieciom poczucie przewidywalności.

Wiosenna marynata

Wiosenne warzywne marynaty to świetny sposób na wykorzystanie nowalijek, takich jak rzodkiewki, szparagi czy młoda marchewka. Bazują one na lżejszych zalewach z dodatkiem ziół (np. koperku, mięty), octu jabłkowego lub ryżowego i soków cytrusowych. Wiosenne marynaty to świetny sposób na nadanie potrawom lekkości. Idealnie komponują się z drobiem, rybami i młodymi warzywami. Do marynowania nadaje się większość warzyw. Najlepsze efekty uzyskamy, wybierając warzywa jędrne, świeże i wolne od uszkodzeń. Klasyczna, octowa zalewa (woda, ocet, cukier i przyprawy) świetnie wydobywa smak i pozwala cieszyć się nimi nie tylko po kilku godzinach czy dniach ale również przez cały rok. Najpopularniejsze warzywa do marynowania to oczywiście ogórki, papryka: słodka, ostra, chili lub pepperoni, małe cebulki perełkowe czy szalotki, marchew, seler, czosnek, fasolka szparagowa. Papryka świetnie smakuje w słodko-kwaśnej zalewie. Cukinia i patisony, to warzywa o łagodnym smaku, które doskonale chłoną aromat przypraw. Buraki natomiast najczęściej marynowane w całości, w plastrach lub w postaci startej. Kalafior najczęściej dzielimy na  drobne różyczki. Warto wiedzieć, że większość warzyw (np. kalafior, marchew, fasolkę) przed włożeniem do słoików warto krótko zblanszować (obgotować we wrzątku), aby zachowały odpowiednią strukturę i piękny kolor. Z przypraw polecamy: liść laurowy, ziele angielskie, gorczyca, pieprz ziarnisty, koper, czosnku.

Sezonowe drożdżóweczki

Drożdżówki wywodzą się ze starożytnego Egiptu i Bliskiego Wschodu, gdzie po raz pierwszy zaczęto używać drożdży. Jedne legendy głoszą, że pierwsze drożdże, a dokładnie rozczyn postał na skutek wylania Nilu, który zalał sporą część mąki przechowywanej w magazynach. W Polsce wypiekane z ciasta drożdżowego z dodatkiem kruszonki, maku, sera lub owoców, w zależności od regionu przybierały odmienne nazwy i formy, stając się nieodłącznym elementem lokalnych piekarni. Wypieki drożdżowe stały się popularne dzięki rzemieślniczym piekarniom na przełomie XIX i XX wieku. W Łodzi i okolicach wyroby te były chętnie serwowane przy lokalnych odpustach i świętach, stając się podstawą szybkiego, słodkiego śniadania lub deseru. Rabarbar to idealny składnik wypieków, którego orzeźwiający, kwaskowaty smak doskonale przełamuje słodycz ciast. Świetnie sprawdza się w klasycznych drożdżówkach, tartach z budyniem, kruchych spodniach z bezą czy w popularnym cieście pod kruszonką. Młode łodygi (cienkie i czerwone) są najdelikatniejsze. Wystarczy je umyć, osuszyć i odciąć końce, skórki nie trzeba obierać. Grubsze łodygi warto obrać z ciągnących się włókien, aby nie były wyczuwalne podczas jedzenia. Truskawki to doskonały dodatek do wypieków, ale ze względu na dużą zawartość wody wymagają odpowiedniego traktowania, aby nie rozmiękczyły ciasta. Duet truskawek i rabarbaru to klasyk cukiernictwa. Słodkie truskawki idealnie przełamują cierpki, wyrazisty smak rabarbaru. Owoce najlepiej sprawdzają się kruchych tartach oraz drożdżówkach z kruszonką. U nas propozycja takiego mixu, smak naprawdę godny polecenia.

Pesto z pokrzywy 

Pesto to aromatyczny, gęsty sos wywodzący się z kuchni włoskiej, tradycyjnie przygotowywany poprzez ucieranie składników. Klasyczne pesto alla genovese składa się ze świeżej bazylii, oliwy z oliwek, parmezanu, orzeszków piniowych i czosnku. Idealnie pasuje do makaronów, dań z mięs i ryb, a także jako dodatek do pieczywa. Składniki tradycyjnie uciera się w marmurowym moździerzu (nazwa pochodzi od włoskiego pestare: tłuc, miażdżyć). Smak pesto jest bardzo intensywny, ziołowy z wyczuwalną nutą czosnku i sera. Oprócz klasycznego zielonego pesto, mamy m. in. pesto czerwone, sycylijskie. Zawiera suszone pomidory. Inne wersje, to pesto z rukoli, z natki pietruszki, czy z dodatkiem migdałów. Pesto jest głównie sosem do makaronów, bazą do pizzy, marynatą do mięs, składnikiem kanapek oraz dressingiem do sałatek. W naszych warunkach geograficznych pokusiliśmy się o pesto z pokrzywy. Pesto z pokrzywy to zdrowe, wiosenne pesto o czosnkowym smaku. Wystarczy sparzyć młode liście pokrzywy, a następnie zblendować je z oliwą, czosnkiem, orzechami (włoskimi, nerkowca, słonecznikiem, pestkami dyni) oraz parmezanem doprawiając solą i sokiem z cytryny. Pesto z pokrzywy idealnie pasuje do makaronów, jako pasta do chleba lub dodatek do zup. Polskie alternatywy dla pesto opierają się na lokalnych ziołach, np. czosnku niedźwiedzim, pietruszce, jarmużu, szpinaku lub z rodzimym buraku i orzechach, oferując bardziej rodzimy smak. Zamiast parmezanu możemy dodać polski ser długo dojrzewający.

Krupnik gryczany

Krupnik jest jedną z najstarszych polskich zup, a jej nazwa wywodzi się od dawnego określenia kaszy – „krupy”. Krupnik to tradycyjna, gęsta i pożywna polska zupa na bazie wywaru mięsnego, najczęściej wieprzowego, drobiowego lub warzywnego, której głównym składnikiem jest kasza jęczmienna. Zawiera również ziemniaki, włoszczyznę (marchew, seler, por) oraz suszone grzyby. Jest znana jako lekkostrawne, zdrowe danie rozgrzewające, popularne szczególnie jesienią i zimą. Najczęściej na gorąco, często z dodatkiem natki pietruszki. Obecnie serwowany jako klasyczny, na wędzonce, np. boczku, na żeberkach, a także wersji wegetariańskiej. Krupnik gryczany to jedna z odmian tradycyjnego krupniku. Również przygotowywany na bazie wywaru warzywnego lub mięsnego (często na kościach) z dodatkiem kaszy gryczanej, zazwyczaj niepalonej, oraz warzyw korzeniowych. Charakteryzuje się gęstą konsystencją, wyrazistym, ziemistym aromatem gryki i jest bardzo zdrowa, działając kojąco na układ trawienny. Tak, krupnik z kaszy gryczanej to doskonała, wyrazista alternatywa dla tradycyjnego krupniku jęczmiennego. Kasza gryczana nadaje zupie głęboki aromat i ciemniejszy kolor, a sam krupnik jest sycący, bezglutenowy i świetnie komponuje się z warzywami korzeniowymi oraz grzybami. 

Ziemniaczana

Dla naszych dobrej kuchni mamy propozycję na prostą sałatkę ziemniaczaną. Jest banalna w wykonaniu a na dodatek może być bazą dla innych sałatek np. ze śledziami, serem typu feta lub kozim albo dla miłośników czegoś konkretnego z uprażonymi plastrami boczku lub kiełbasą. Jej pierwowzorem jest oczywiście niemiecka sałatka ziemniaczana tzw. Kartoffelsalat. Wywodzi się z kuchni niemieckiej oraz austriackiej, gdzie jej korzenie sięgają początku XVII wieku. Choć ziemniaki przywieziono z Ameryki Południowej, to właśnie w Niemczech i Austrii opracowano pierwsze receptury, łączące ugotowane ziemniaki z octem, bulionem lub majonezem, co z czasem spopularyzowało się w całej Europie. Receptura na sałatkę ziemniaczaną datowana jest już na 1621 rok i pochodzi z kronik austriackiego klasztoru. Czesi uważają sałatkę ziemniaczaną za swoje tradycyjne danie świąteczne (bożonarodzeniowe), a każda rodzina ma własny przepis, często z kukurydzą i różnymi rodzajami majonezu. W Polsce znana była już w XIX wieku, o czym pisała już słynna Lucyna Ćwierciakiewiczowa. Sałatka ziemniaczana, często z ogórkiem kiszonym i cebulą, była niezwykle popularna na polskich imprezach w latach 80., a dziś przeżywa swój renesans. U nas propozycja na prostą sałatkę z gotowanych ziemniaków w „mundurkach”, swoich ogórków kiszonych, czerwonej cebuli oraz koperku. Dopełnieniem smaku jest sos na bazie musztardy francuskiej z gorczycą, oliwy oraz miodu.

 Ciasteczka wieloziarniste

Ciasteczka z pestkami dyni, słonecznika, chia czy sezamu to przekąska, która sprawia przyjemność jedzenia słodyczy połączonej z wartościami odżywczymi. Często są robione na bazie owsa i miodu. Pestki są bogate w białko roślinne, zdrowe tłuszcze oraz witaminy, w tym witaminę E, witaminy z grupy B, A i K. Główne zalety takich ciastek to wysoka zawartość składników mineralnych, dostarczają magnezu, cynku i żelaza, które wspierają układ nerwowy i odpornościowy. Dzięki zawartości błonnika, ciastka z pestkami poprawiają perystaltykę jelit. Dodatek pestek podnosi walory smakowe, nadając ciastkom charakterystyczną, chrupiącą strukturę. Do najpopularniejszych ciastek z pestkami i nasionami należą przede wszystkim zdrowe wypieki domowe oraz chrupiące ciasteczka zbożowe. Wśród nich królują połączenia z pestkami dyni, słonecznikiem, sezamem, orzeszkami ziemnymi czy siemię lniane. Dobrze jest również przed przygotowywaniem ciasteczek z ziarnami, pestki dyni, słonecznika czy inne ziarenka wcześniej uprażyć na suchej patelni, co wydobywa z nich głębszy smak i aromat. Alternatywą dla słodkich ciastek z ziarnami są ciasteczka wytrawne z dodatkiem czarnuszki, ziół, soli czy sera.

Kieszonki z mielonego kurczaka

Do kotletów z mielonego mięsa kurczaka z mozzarellą, cukinią i papryką bardzo dobrze pasują: oregano, tymianek, wędzona papryka, czosnek, bazylia, odrobina chili, czy pieprz cytrynowy. Jeśli wolimy bardziej włoską wersję kieszonek z mięsa mielonego polecamy dodać bazylię, suszone pomidory, czosnek i jako dodatek kremowy sos, najlepiej pomidorowy. Taki sos najlepiej zrobić z przecieru pomidorowego własnej roboty z dodatkiem oregano, bazylii i parmezanu. Drobiowe kieszonki dobrze podać z pieczonymi ziemniaki z rozmarynem, szerokimi makaronami, włoską focaccią czy sałatką z rukoli z pomidorkami i octem balsamicznym. Nieziemsko będą smakowały też ze świeżym pesto, które możemy przyrządzić sami ze świeżej bazylii, oliwy z oliwek extra virgin, orzeszków piniowych, sera (parmezan lub pecorino), czosnku oraz soli. Jeśli macie ochotę na swojskie pesto, o tej porze roku przygotujecie je z roślin zielnych z ogródka i łąki: młodej pokrzywy, mniszka lekarskiego, podagrycznika, bluszczyku kurdybanka czy krwawnika. Zamiast drogich orzeszków pinii, często wykorzystuje się orzechy włoskie, słonecznik lub pestki dyni.

Chleb z naczynia

Najlepsze pieczywo na grilla to takie, które po podpieczeniu staje się chrupiące z wierzchu, pozostając miękkie w środku. Najczęściej wybierane są bagietki, ciabatta, chleb własnoręcznie pieczony, focaccia, pity czy bułki do burgerów. Doskonale smakują z masłem ziołowym, grillowanymi warzywami lub serami. My proponujemy chleb z naczynia żaroodpornego. Pieczywo na grilla nie powinno być przypadkowe. Wybierając różnorodne pieczywo, sprawiamy przyjemność naszym biesiadnikom a grill staje się jeszcze bardziej smakowitym i wyjątkowym czasem na spędzenie wspólnego czasu. Nasza propozycja to chlebek pszenny z ziarenkami. Naczynie żaroodporne (szklane, ceramiczne lub żeliwne) nagrzewa się równomiernie, co zapewnia stabilną temperaturę i sprawia, że bochenek jest dobrze wypieczony z każdej strony. Pieczenie chleba w naczyniu żaroodpornym to świetna metoda na uzyskanie chrupiącej skórki i miękkiego środka, ponieważ zamknięte naczynie zatrzymuje parę wodną podczas pieczenia. Pieczenie pod przykryciem sprawia, że para wodna uwalniana z ciasta nie ucieka, lecz kumuluje się wewnątrz naczynia. Dzięki temu chleb rośnie wyżej, a skórka staje się wyjątkowo cienka i chrupiąca. Kolejna zaleta tego chleba to jego łatwość wykonania, praktycznie wszystkie składniki zostają ze sobą wymieszane do połączenia i odstawione do lodówki do wyrośnięcia. Dodatkowo używając różnych nasion czy orzechów możemy za każdym razem naszemu wypiekowi nadać indywidualny smak i charakter.

Na majówkę i nie tylko

Brewikt to nic innego jak nachmielony ekstrakt słodowy, półprodukt służący do szybkiego uwarzenia piwa w warunkach domowych. Jak podaje Wikipedia: „Brew-kit to zagęszczona do ok. 80% brzeczka piwna w postaci gęstego syropu z dodatkiem chmielu. Ekstrakt ten znajduje się w puszce, do której dołączona jest saszetka z drożdżami oraz instrukcja warzenia. Nachmielone ekstrakty słodowe przygotowane są z odpowiedniej kompozycji słodów pozwalających na uwarzenie piwa w konkretnym gatunku. Dostępne są dwa rodzaje brew-kitów: z zawartością cukru pozwalającego na fermentację alkoholową lub bez niego”. Ten zestaw to najszybszy sposób na piwo domowe. Dzięki naszej ofercie zastawów piwnych możecie sami przygotować: Pilsy, Lagery, Portery, IPY, ALE czy STOUTY oraz wiele innych domowych piw. Zestaw zawiera zazwyczaj 1,7 kg gęstego syropu oraz drożdże piwowarskie. Ponadto, do produkcji powinniście zapatrzeć się w pojemnik fermentacyjny, glukozę lub suchy ekstrakt słodowy, cukier do refermentacji, miarkę do cukru, rurkę fermentacyjną, kranik z reduktorem osadu, mieszadło piwowarskie, termometr ciekłokrystaliczny, który nalepimy na zbiornik, cukromierz do mierzenia gęstości brzeczki aby stwierdzić czy fermentacja się skończyła, butelki, kapslownice, kapsle i wężyk do zlewania piwa. Jeśli to zbyt obszerny asortyment, na początek możecie zakupić cały zestaw do produkcji piwa domowego. Tak zaopatrzeni możecie zacząć przygodę z piwowarstwem.

Z suszonymi pomidorami i nerkowcami

Włoskie pieczywo cechuje się chrupiącą skórką, puszystym wnętrzem i często wykorzystuje oliwę z oliwek oraz zioła. Najpopularniejsze rodzaje włoskiego pieczywa to: focaccia, płaski, drożdżowy chleb z Ligurii, często z oliwą, solą, rozmarynem, pomidorami lub oliwkami. Ciabatta z kolei to biały, podłużny chleb o bardzo porowatym wnętrzu, idealny do kanapek. Grissini natomiast to cienkie, chrupiące paluszki chlebowe, popularne jako przystawka. Do kupienia w naszych sklepach jest pinsa, pieczywo o owalnym kształcie, oparte na mieszance mąk pszennej, ryżowej oraz sojowej, lekkostrawne i chrupiące. To oczywiście tylko niektóre rodzaje pieczywa popularne we Włoszech. Włoskie pieczywo najlepiej smakuje z oliwą z oliwek, czosnkiem, świeżymi pomidorami, bazylią i solą. Popularne dodatki to również tapenada z oliwek, szynka parmeńska, sery pleśniowe, ricotta, pesto, bakłażan oraz pieczone warzywa. Nasza propozycja nawiązuje do włoskich klimatów, chociaż to nie tradycyjny przepis warto go wypróbować.

Złote mleko, samo zdrowie

Złote mleko to tradycyjny napój wywodzący się z Ajurweda, starożytnego systemu medycyny z Indii, gdzie stosowano je jako naturalny środek wspierający zdrowie. Sporządzany jest na bazie mleka krowiego lub roślinnego z dodatkiem kurkumy, czarnego pieprzu i innych przypraw np. imbiru, cynamonu, kardamonu, goździków czy gałki muszkatołowej. Główny składnik mleka kurkuma zawiera aktywny związek kurkuminę. Aby poprawić wchłanianie kurkuminy, warto wzbogacić napój odrobiną tłuszczu. Doskonale sprawdzi się olej kokosowy, olej migdałowy czy sezamowy. Niezwykle ważny jest dodatek czarnego pieprzu, ponieważ znajdująca się w nim piperyna znacznie zwiększa przyswajalność kurkuminy. Złote mleko to prawdziwa skarbnica zdrowia, zapewniająca szereg korzyści: ma silne właściwości antyoksydacyjne, ma silne działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe, skutecznie zwalcza bakterie i wirusy, działając antyseptycznie, poprawia pamięć i koncentrację, ma pozytywny wpływ na układ krążenia, wspiera regulację poziomu cholesterolu, pomaga obniżyć poziom cukru we krwi, wspierając profilaktykę cukrzycy i insulinooporności, wspomaga proces odchudzania, przyspieszając metabolizm i spalanie tkanki tłuszczowej, łagodzi objawy depresji, poprawia ogólną kondycję skóry. Gdy napój ostygnie, proponujemy dodać mu małe co nieco słodkiego: miód, syrop klonowy, syrop daktylowy, syrop z agawy, erytrytol lub stewię. W upalne dni przygotuj możemy serwować zimne złote mleko, używając zimnego mleka i kostek lodu.

Kebab w papierze

Jak wiecie należymy do osób, które uwielbiają tradycyjne jedzenie, ale również lubimy poeksperymentować w kuchni. Stąd pomysł na dzisiejsze danie. Kebab w papierze do pieczenia to ciekawy trend, który w ostatnich latach zrobił furorę, głównie w mediach społecznościowych. Choć brzmi nowocześnie, inspiracja jest dość klasyczna. Wywodzi się z kuchni Bliskiego Wschodu i Turcji, szczególnie z technik pieczenia mięsa w zamknięciu np. w cieście lub papierze, które pozwalają zatrzymać sok i aromaty. Dlaczego jest tak popularny?, bo jest łatwy do zrobienia w domu, zdrowszy, zawiera mniej tłuszczu niż ten z rożna a przy tym bardzo aromatyczny. Z mięs najchętniej używanych do tego kebabu zaliczymy wołowinę, mięso z kurczaka oraz baraninę. Wśród przypraw znajdziemy najpopularniejsze z dostępnych: paprykę słodką i wędzoną, kmin rzymski, kolendrę mieloną, kurkumę, chili lub harissę, sól, pieprz oraz oregano. W naszej ofercie znajduje się również gotowa przyprawa do gyrosu i kebabu, która zawiera wszystkie powyższe przyprawy. W poszukiwaniu ciekawostek o kebabie dowiedzieliśmy się, że w Berlin i Londynie jest kebab na słodko, zamiast mięsa dodaje się do niego czekoladę, czy krem czekoladowy oraz banany, truskawki i serwuje w picie lub tortilli jak klasyczny kebab. Natomiast w Japonii popularny w regionach nadmorskich jest kebab z rybą, zamiast mięsa grillowana ryba i owoce morza. No cóż my jednak pozostaniemy przy pysznym klasycznym kebabie z wołowiną.

Drożdżowa na oleju

Na wielkanocnym stole królują tradycyjne wypieki: mazurki (kajmakowy, czekoladowy), puszyste babki (cytrynowa, piaskowa) oraz serniki (tradycyjny, wiedeński, z brzoskwiniami). Popularne są również makowce, pascha z bakaliami oraz szybkie ciasta bez pieczenia. Warto postawić na aromatyczne wypieki z bakaliami, kokosem lub lukrem cytrynowym. Na Wielkanoc najczęściej pieczemy babki, które są wilgotne, aromatyczne i efektowne, takie jak klasyczna babka piaskowa, cytrynowa, pomarańczowa, z ajerkoniakiem, marmurkowa lub intensywnie kokosowa. Popularnością cieszą się również babki drożdżowe, majonezowe (zapewniające wilgoć) oraz nowoczesne wersje pistacjowe czy z dodatkiem bakalii. Nasza propozycja to babka drożdżowa z olejem. Babki drożdżowe na oleju to klasyczne ciasto domowe, bardzo puszyste, długo świeże i prostsze niż wersja na maśle. Olej roślinny zapewnia wyjątkową wilgotność ciasta, które pozostaje miękkie i puszyste nawet kilka dni po upieczeniu. W przeciwieństwie do masła, które szybko twardnieje i powoduje, że babka traci świeżość, olej utrzymuje aromat i soczystość na dłużej. Z najchętniej wykorzystywanych do babek dodatków polecamy: rodzynki, skórkę pomarańczową lub cytrynową, kandyzowane owoce oraz orzechy włoskie.

W majeranku i piwie

U nas na Wielkanoc zawsze jest biała kiełbasa, własnoręcznie wykonana. Znajduje swoje miejsce w koszyczku na święconkę oraz na świątecznym stole, tradycyjnie już pieczona w majeranku, cebuli i piwie. Biała kiełbasa to tradycyjna, surowa lub parzona kiełbasa wieprzowa (czasem z dodatkiem wołowiny) w naturalnym jelicie, wyróżniająca się jasną, szarawobiałą barwą. Jej charakterystyczny kolor wynika z braku peklowania, używa się tylko soli kuchennej, oraz procesu parzenia zamiast wędzenia. W jej składzie znajdziemy: wieprzowinę (łopatka, boczek, podgardle) z przyprawami takimi jak majeranek, czosnek i pieprz. Białą kiełbasę można gotować, piec, smażyć lub grillować. Tradycyjnie podawana jest na Wielkanoc, często z chrzanem lub ćwikłą. Jest to kluczowym elementem żurku. Białą kiełbasę najlepiej serwować na gorąco (parzoną lub pieczoną) z dodatkami o wyrazistym smaku: chrzanem, ćwikłą, ostrą musztardą oraz świeżym pieczywem (chleb, precle). Klasyczne dodatki to również duszona lub kiszona kapusta, ziemniaki z wody, cebula oraz zasmażane buraczki. Doskonale smakuje też w sosie cebulowym lub chrzanowym. Białą kiełbasę pieczemy w temperaturze 180-190°C (tryb góra-dół) przez około 35-50 minut. Wcześniejsze nakłucie kiełbasy zapobiega jej pękaniu. Najlepsze rezultaty uzyskuje się, piekąc ją w naczyniu żaroodpornym.

Likier jajeczny

Likier jajeczny, tzw. ajerkoniak jest popularny w Wielkanoc łącząc symbolikę jajka, koniec postu, praktyczne wykorzystanie żółtek, tradycję nalewek i rodzinny charakter świąt. W czasach PRL-u ajerkoniak był jednym z łatwiej dostępnych „eleganckich” alkoholi deserowych. Produkty takie jak Advocat czy polskie wersje domowe, mocno zakorzeniły się w świątecznych zwyczajach i tradycja przetrwała do dziś. Likier jajeczny pije się powoli, często podaje do kawy i deserów, bywa dodatkiem do ciast lub lodów, stanowi idealne nadzienie do wypieków, np. pączków. Charakteryzuje się gęstą, kremową konsystencją oraz słodkim, waniliowym smakiem, który trafia w gusta wielu osób. Wiele osób ceni go za to, że można go łatwo przygotować samodzielnie w domu z żółtek, cukru, śmietanki i alkoholu, co często przywołuje wspomnienia sprzed lat. W Polsce do tego likieru jajecznego dodaje się wanilię (ziarenka z laski wanilii, pastę waniliową, ekstrakt waniliowy lub cukier z prawdziwą wanilią). W Meksyku używa się mleka, pasty migdałowej i dwóch przypraw: cynamonu i wanilii. Z kolei wersja portorykańska tego trunku zawiera mleko kokosowe lub wodę kokosową zamiast śmietany. Białka z jajek możemy wykorzystać do upieczenia bezy z owocami.

Kolorowe jajka faszerowane

Jajka jeden z najważniejszych symboli świąt, zarówno religijnie, jak i tradycyjnie. Jajko ma bardzo starą symbolikę, jeszcze sprzed chrześcijaństwa, ale w tradycji wielkanocnej nabrało szczególnego znaczenia. Od setek lat uważano jajko z siłę przeciwdziałającą złym duchom. Nowe życie i odrodzenie, skorupka symbolizuje grób, z którego rodzi się życie. Zmartwychwstanie, w chrześcijaństwie oznacza zwycięstwo życia nad śmiercią. Podczas śniadania wielkanocnego dzielenie się jajkiem działa podobnie jak opłatek w Wigilię, symbol pojednania, życzeń zdrowia, wspólnoty rodzinnej. Najczęściej podaje się je jako jajka faszerowane albo połówki z dodatkami, elegancko, ale prosto. Najpopularniejsze farsze to: pieczarki z cebulką, tuńczyk, szynka ze szczypiorkiem, suszone pomidory z fetą, awokado czy łosoś z koperkiem. Świetnie smakują też z chrzanem lub pesto. Oczywiście nie może w farszach zabraknąć soli i pieprzu, oraz zielonych dodatków, natki pietruszki, koperku, zielonego pieprzu czy zielonej czubrycy. Dla lepszego kolorytu, do dekoracji możemy posypać jajka z farszem płatkami chili albo kurkumą.

Żywiecka z piekarnika

Kiełbasa żywiecka pochodzi z Beskidu Żywieckiego w południowej Polsce. Nazwa nie jest przypadkowa, w polskiej tradycji wiele kiełbas nazywano od miejscowości lub regionów, gdzie powstawały lokalne receptury. Powstała jako trwała wędlina górska, dobrze znosiła transport, długo zachowywała świeżość oraz była sycąca dla pasterzy i robotników. Charakterystyczne dla tej kiełbasy są grubo rozdrobnione kawałki mięsa widoczne na przekroju, lekko podsuszona struktura i intensywny aromat. Podstawą do produkcji kiełbasy żywieckiej jest oczywiście wieprzowina. Wśród podstawowych przypraw nie może zabraknąć soli, pieprzu, czosnku, gałki muszkatołowej, kminku, kolendry i ewentualnie papryki. Proces produkcji żywieckiej składa się z kilku etapów: wyrób farszu, nadziewanie osłonek naturalnych lub kolagenowych, peklowanie, wieloetapowe wędzenie przy stosunkowo niskiej temperaturze, a następnie suszenie w odpowiednich warunkach wilgotności i temperatury. To właśnie długość i intensywność suszenia różni kiełbasę żywiecką od innych typów kiełbas. W praktyce oznacza to, że kiełbasa żywiecka w porównaniu do wędlin o wyższej zawartości wody cechuje się intensywniejszym smakiem, zwartą konsystencją oraz ograniczoną podatnością na rozwój drobnoustrojów.

Kolorowa pieczeń rzymska

Pieczeń rzymska to pieczony w piekarniku klops z mięsa mielonego, najczęściej formowany w podłużny bochenek. Charakterystyczną cechą wersji świątecznej jest ugotowane na twardo jajko ukryte w środku. W Polsce traktuje się ją jako danie obiadowe, zimną wędlinę na kanapki albo element świątecznego stołu. Na ciepło serwowana z ziemniakami, buraczkami, sosem pieczeniowym. Na zimno najczęściej pokrojona w plastry, podawana z chrzanem lub ćwikłą na kanapkach. Choć nazwa brzmi bardzo „śródziemnomorsko”, w rzeczywistości jej historia i tradycja są trochę bardziej złożone. Mimo nazwy nie pochodzi bezpośrednio z Rzymu. Najprawdopodobniej wywodzi się z europejskiej tradycji pieczonych klopsów np. niemieckich. Nazwa „rzymska” była w XIX–XX w. modnym określeniem nadającym potrawie „elegancji” lub zagranicznego charakteru. W polskich książkach kucharskich zaczęła pojawiać się na przełomie XIX i XX wieku, a ogromną popularność zdobyła po II wojnie światowej, jako danie tanie, wydajne i możliwe do przygotowania z dostępnych składników. Klasyczne dodatki to: sól, pieprz czarny, majeranek, czosnek, natka pietruszki. Niekiedy dodaje się do pieczeni gałkę muszkatołową, paprykę słodką, kminek i musztardę. Wierzch pieczeni możemy udekorować plastrami boczku lub koncentratem pomidorowym lub musztardą.