Energetycznie i zdrowo

Specjalnie dla naszych czytelników i sympatyków, mamy ciekawą propozycję na wegańskie mini babeczki z tahini o smaku solonego karmelu. Biorąc pod uwagę, że do ich przygotowania 100% składników: tahini, olej kokosowy, daktyle, syrop klonowy i sól znajdziesz u nas w sklepie, powoduje, że tym bardziej zachęcamy do ich zrobienia. Tahini, czyli pasta sezamowa, to składnik znany przede wszystkim z hummusu, ale jej zastosowanie sięga daleko poza kuchnię Bliskiego Wschodu. W starożytnym Babilonie tahini było spożywane przez wojowników przed walką – uważano je za źródło siły i wytrzymałości. Tahini występuje w 2 wersjach: sezamu łuskanego i niełuskanego. Pasta z sezamu niełuskanego ma ciemniejszy kolor i bardziej orzechowy smak. Oprócz kminowego hummusu zrobimy z niej chałwę czy baba ganush - sos z bakłażanami. Idealnie pasuje jako dodatek do pieczonego kurczaka w jogurtowym sosie. Może być także dodatkiem do słodkich deserów i drinków. Olej kokosowy najczęściej używany jest w tajskiej i hinduskiej kuchni. Można smażyć na nim mięso, warzywa, wszelkiego rodzaju placki, racuchy i naleśniki. Używany do pieczenia, jako zamiennik masła, dodatek do ciast, sosów i sałatek, a także do przygotowania koktajli. Trzeci główny składnik to daktyle. W kulturach arabskich daktyle są symbolem gościnności. Podaje się je gościom razem z kawą jako wyraz szacunku i ciepłego przyjęcia. Dobrze komponują się z daniami na słono dodając im odrobinę słodyczy. Daktyle można dodawać do sałatek, porannej owsianki lub domowego musli. Zatem czas na konkrety. Oto pomysł na pyszną i energetyczną przekąskę z tahini, oleju kokosowego i daktyli – z nutą słoności, która przełamuje ich naturalną słodycz. Potrzebujecie tylko 5 składników i około 15 minut pracy, aby przygotować ten ciekawy deser.

Zapiekanka rodem z PRL

Zapiekanka, kultowy przysmak z PRL-u powraca. Przepis na pyszny domowy fast food z dawnych lat, to sentymentalna podróż dla wielu z nas. Kto pamięta czasy PRL-u, ten na pewno kojarzy budki z zapiekankami, nie da się ich zapomnieć. Pyszne i chrupiące zapiekanki z pieczarkami i serem znane są w Polsce od lat 70. XX wieku. To właśnie wtedy powstało najwięcej gastronomicznych budek i przyczep kempingowych. Królowały w nich  chrupiące bułki z pieczarkami i serem lub wydłużone bułki pszenne nadziewany gęstym sosem pieczarkowym. Te ostatnie znajdziecie jeszcze np. na targowisku w Brzezinach. Ten pieczarkowy boom dyktował rynek, na którym żywność była reglamentowana na kartki, a zakup mięsa w sklepie państwowym graniczył niemal z cudem. Budek rodem z PRL-u już nie ma na polskich ulicach, ale zapiekanki dalej są najpopularniejszym fast foodem w naszym kraju, obecnie świętują wielki powrót. Dość ważną dla nas kwestią jest również możliwość wykorzystania do doprawienia zapiekanek naszych rodzimych przypraw: majeranku i soli. Tak dla przypomnienia wśród innych typowo polskich przypraw znajdziecie: gorczycę, lubczyk, jałowiec, koper, pietruszkę, kminek czy cząber ogrodowy. Pyszne domowe zapiekanki można też podać na kolację i jako przekąskę na imprezie. Aby przyrządzić pyszne chrupiące zapiekanki, wystarczy wypróbować poniższy przepis. Oczywiście jeśli nie mamy czasu albo nie za mocno czujemy się w roli piekarza, proponujemy zakupić gotowe bagietki. Zapiekanka będzie równie smaczna

Udziec barani

Baranina w Polsce była dawniej bardziej znana, zwłaszcza na Podhalu i wśród społeczności pasterskich. Jeszcze w latach 70-80 był duży popyt na wełnę owczą i skóry na kożuchy, wtedy w dużej części Polski zajmowano się hodowlą owiec i mięso było bardziej popularne i dostępne. Obecnie jada się ją rzadziej, głównie na specjalne okazje lub w kuchni regionalnej. Baranina jest szczególnie popularna w krajach i regionach, gdzie spożycie mięsa wieprzowego jest ograniczone ze względów religijnych lub kulturowych. Najczęściej używane przyprawy do baraniny to pieprz czarny, jałowiec, majeranek, cząber, tymianek, estragon, rozmaryn, goździki, liście laurowe oraz gałka muszkatołowa. W naszej ofercie znajdziecie również przyprawę dedykowaną baraninie i jagnięcinie. Dla podkręcenia smaku naszego udźca, utarliśmy w moździerzu jeszcze trochę kolendry. Nikt nam przecież nie zabroni eksperymentować w kuchni 

Z myślą o zbliżającym się sezonie przetwórczym…

Na rynku pojawiły się pierwsze truskawki, to sygnał, że za chwilę rozpocznie się  sezon przetwórczy. To najwyższy czas aby przejrzeć spiżarnie, piwnice i szafki, i zrobić przegląd w naszych przetworach z ubiegłego roku. Wyciągnijmy pozostałości w postaci kiszonek z ogórków, kapusty, grzybów, różnego rodzaju dżemów: truskawkowych, malinowych, porzeczkowych czy morelowych. Dodatkowo znajdziemy z pewnością niejeden słoik marynowanych grzybków czy korniszonów. To dobry moment na wykorzystanie tych dobrodziejstw na przyjęcia i grille w ogrodzie. Oczywiście domowe nalewki i wino możemy otwierać z umiarem i przez najbliższych kilka lat w zależności od ilości zapasów

Warzywa z fetą

Kuchnia grecka charakteryzuje się oliwą z oliwek, obfitością sałatek, grillowanych mięs (baraniny, jagnięciny), ryb, aromatycznych ziół, różnego rodzaju warzywami, przesłodką baklavą oraz anyżową wódką ouzo. Kuchnia grecka to regionalne specjały z wpływami kultury śródziemnomorskiej, gdzie mieszają się tradycję kulinarne: arabskie przyprawy, włoskie makarony, bałkańskie sery i charakterystyczne lokalne wina. Uznawana za jedną z najsmaczniejszych kuchni świata. Dominują w niej zdrowe produkty, proste przepisy oraz nietypowe przyprawy. Klasyczne greckie dania główne to kotlety jagnięce, moussaka z mielonym mięsem i bakłażanami, souvlaki (co po grecku oznacza „mały szpikulec”) z kurczaka z tzatzikami, sałatka z grillowanych kalmarów i faszerowany bakłażan. Wśród typowych greckich ziół i przypraw znajdziemy: oregano, tymianek, rozmaryn, cynamon, gałkę muszkatołową, koperek, pietruszkę, miętę, czosnek i liść laurowy. Jeśli chodzi o lokalne alkohole to w Grecji króluje wino, ouzo, raki oraz lekkie piwo. Ouzo jest jednym z najpopularniejszych greckich trunków. Alkohol został stworzony w XIX wieku i może być produkowany tylko w Grecji i na Cyprze. Ouzo jest wytwarzane z winogron lub zboża, a następnie destylowane z anyżem, koprem włoskim i innymi ziołami. Na deser polecamy baklawę, pełną orzeszków i miodu. Nasz pomysł na greckie danie to kolorowa zapiekanka z warzyw i sera typu feta.

Marynowanie mięs w folii

Chcielibyśmy przybliżyć Wam naszą ofertę dotyczącą pakowania próżniowego w woreczki i folie moletowane. Worki, folie i rękawy moletowane to artykuły zaprojektowane z myślą o efektywnym, bezpiecznym pakowaniu próżniowym żywności. Wykonane są z wysokiej jakości folii PA/PE. Charakteryzują się dużą wytrzymałością, doskonałą szczelnością i odpornością na uszkodzenia. Moletowana powierzchnia przyspiesza proces próżniowego usuwania powietrza, zapewniając doskonałą ochronę zawartości. Wybór folii moletowanej w postaci rękawa umożliwia dopasowanie opakowania do produktów o zróżnicowanych rozmiarach jak ryby czy wyroby własne. W opakowaniach moletowanych można przechowywać produkty świeże jak mięso, wędliny, ser, przyprawy, bakalie czy grzyby suszone. Również produkty  wcześniej poddane obróbce np. marynowane, pieczone, gotowane, smażone, suszone, wędzone. Nasza propozycja to mięso drobiowe marynowane na mokro: bazyliowe i imbirowo-czosnkowe. Marynata „na mokro” powstaje najczęściej na bazie oleju, idealnym nośniku smaku. Płynną podstawą może być również maślanka czy mleczko kokosowe. Pozostałe składniki najczęściej wybierane do stworzenia idealnej kompozycji smaków to: sól, zioła, miód, sok z cytryny, ocet balsamiczny, sos sojowy, musztarda, ketchup, warzywa. Główne zalety używania folii moletowanej do marynowania to, szybsze marynowanie, brak wysychania, ochrona mięsa przed utratą smaku i aromatu oraz wygodne przechowywanie.

Wschodnia alternatywa dla pizzy

Chaczaputi to nasza propozycja dodatku do potraw z grilla. To tradycyjna gruzińska potrawa, która w swojej podstawowej formie jest rodzajem chleba lub placka z serem. To jedno z najsłynniejszych dań kuchni gruzińskiej, porównywane czasem do pizzy, ale z unikalnym lokalnym charakterem. Podstawą jest ciasto drożdżowe i ser. W Gruzji istnieje dużo odmian chaczapuri, ich różnorodność między innymi od dodatków jakie są używane: adżaruli z serem i jajkiem, chaczapuri imeretyńskie w formie okrągłego placka z zapieczonym w cieście nadzieniem serowym, lobiani z fasolą, kubdari z mięsem, czy megrelskie z dodatkowym serem na wierzchu. Chaczapuri jest znakomity do mięs oraz kiełbasek z grilla, do lekkich warzywnych zup, do zjedzenia z kefirem lub jogurtem, z zieloną sałatą. Mamy oczywiście dla was przepis na to danie, a jeśli chcecie użyć do chaczapuri serów własnej roboty, to po wszystkie akcesoria oraz kultury bakterii zapraszamy do naszego sklepu.

Kuchnia meksykańska

Kuchnia meksykańska to prawdziwa eksplozja smaków – aromatyczna, kolorowa i pełna przypraw, które nadają potrawom charakterystyczny, intensywny smak. Kuchnia meksykańska nierozerwalnie kojarzy się z ostrością i pikanterią. Większość wyobraża sobie, że potrawy meksykańskie muszą być „palące”. Kuchnia meksykańska jak każda inna ma pikantne, jak i łagodne potrawy. Najczęściej stosowane przyprawy to: chili w różnych odmianach – habanero, chipotle, pasilla, jalapeno, kmin rzymski (kumin), kolendra (świeża i mielona), czosnek i cebula, oregano meksykańskie – nieco inne niż europejskie, bardziej intensywne i cytrynowe, limonka – sok z limonki dodaje kwasowości i świeżości. Ponad to w kuchni meksykańskiej używamy cynamon, goździki i kakao – najczęściej używane w sosach. W ofercie naszego sklepu znajdziecie przeróżne przyprawy, które wpisują się w kuchnię meksykańską: paprykę ostrą, paprykę chili, chili nitki, jalapeno zielone i czerwone, paprykę chili bird's eye, mieszankę przyprawy meksykańskiej, przyprawę taco de tortilla, przyprawę do burito. Poniżej podrzucamy Wam przepis na tortillę z mieloną wołowiną oraz kukurydzą i fasolą, pełną aromatów i odrobinę pikantną.

Zapach świeżego chleba

Często na święta chcemy zrobić coś wyjątkowego. Dla większości z nas to domowy, pachnący chleb. Dodatkowo wielu z nas wkłada własnoręcznie upieczony chleb do koszyka wielkanocnego, gdzie symbolizuje on Ciało Chrystusa, będącego symbolem życia dla chrześcijan. Chleb w święconce jest wkładany aby zapewnić sobie dobrobyt i pomyślność. Źródła podają, że nie zawsze był podstawowym i codziennym pożywieniem. W biedniejszych częściach Polski, jeszcze w I połowie XX w. pojawiał w większe święta. Dziś nie sposób zliczyć rodzajów chleba, które możemy upiec: na zakwasie lub drożdżach, jasny lub ciemny, pszenny czy żytni? Chleb to składnik kanapek, świetnie komponuje się zarówno z wędlinami, serami, jak i warzywami. Idealny do tostów i grzanek, dzięki mieszance mąk dobrze się piecze i nie wysycha zbyt szybko. Jest również bazą do zapiekanek, jego delikatnie kwaśny smak dobrze kontrastuje z serem i pomidorami. Jako dodatek do zup, zwłaszcza w formie grzanek do kremów np. z dyni czy pomidorów. Oraz oczywiście  jako chleb ze smalcem i ogórkiem kiszonym czy dodatek do żurku.  Podstawową różnicą między chlebem wypiekanym na zakwasie a tym na drożdżach jest rodzaj fermentacji i składniki, które są używane do wywołania procesu wyrastania ciasta. Chleb pszenno-żytni to jeden z najczęściej spożywanych rodzajów pieczywa w Europie, szczególnie w Polsce i krajach Europy Środkowo-Wschodniej. Chleb pszenno–żytni jest bardzo puszysty i delikatny. I taki Wam dziś proponujemy. W środku miękki, z chrupiącą skórką na zewnątrz. I bosko pachnie w całym domu!

Nie tylko świątecznie :)

Na typowym polskim stole nie zabraknie jak co roku: żurku lub barszczu białego z kiełbasą i jajkiem, pieczonej białej kiełbasy, faszerowanych jaj, sałatki jarzynowej, pieczonych mięs (schabów, karkówek) nadziewanych suszonymi owocami, np. morelami lub śliwkami, rolad z boczku, domowych wędzonek (szynek, baleronów, polędwic) oraz różnego rodzaju kiełbas, mazurków z bakaliami, bab wielkanocnych oraz zielonego owsa czy rzeżuchy. Ten zielony akcent na naszych stołach, to zapowiedź wiosny i odrodzenia. Aby jeszcze bardziej zazielenić ten stół, proponujemy Wam wytrawny sernik z pistacji i pieczarek. Ten sernik pistacjowy z grzybami i fetą oraz parmezanem to pikantna rozkosz, która z pewnością skradnie show na świątecznym stole. Kremowe nadzienie w połączeniu ze słoną fetą i chrupiącą pistacjową skórką sprawia, że ten pikantny sernik jest niezapomnianym przeżyciem. W naszej ofercie znajdziecie pistacje w łupinkach solone i bez łupin oraz bez soli, które wykorzystacie do tej przystawki.

Polędwiczka wieprzowa dojrzewająca

Jeśli szukacie inspiracji na wędliny robione domowym sposobem, mam dla Was propozycję na polędwiczkę wieprzową w przyprawach. Polędwiczka wieprzowa suszona, to rewelacyjny pomysł na dojrzewająca wędlinę, którą bez problemu zrobisz samodzielnie w domu. Do jej przygotowania potrzebna będzie tylko dobrej jakości wieprzowa polędwiczka i przyprawy. I czas, na te święta już niestety nie zdążycie, aby ją spożywać potrzeba 10 dni od pierwszej czynności. Już starożytni Rzymianie i Grecy stosowali techniki dojrzewania mięsa, aby przedłużyć jego trwałość i poprawić smak. Wędliny dojrzewające mają swoje korzenie w tradycji europejskiej, zwłaszcza we Włoszech, Hiszpanii i Francji, gdzie produkuje się wiele znanych i cenionych wędlin dojrzewających. Dojrzewanie wędlin to proces długotrwały, który zwykle trwa od kilku tygodni do nawet kilku miesięcy. Podstawowym krokiem w produkcji wędlin dojrzewających jest peklowanie, czyli natarcie mięsa solą oraz przyprawami będącymi naturalnymi konserwantami. W wyniku peklowania mięso traci część wody, co sprzyja wydobywaniu smaku. Następnie mięso poddawane jest powolnemu suszeniu, które odbywa się w warunkach kontrolowanej wilgotności i temperatury. Proces ten pozwala na dalsze odparowanie wody oraz rozwój pożądanych bakterii, które przyczyniają się do fermentacji. To właśnie ten etap dojrzewania decyduje o charakterystycznym smaku i aromacie wędlin dojrzewających. W Polsce także istnieje długa tradycja wytwarzania wędlin dojrzewających. Kiełbasa lisiecka, szynka dojrzewająca z Podlasia czy kiełbasa tzw. „palcówka” to przykłady rodzimych produktów. Wyróżniają się one wyrazistym smakiem, poprzez zastosowanie popularnych przypraw: pieprzu, majeranku i czosnku granulowanego, papryki i czasu dojrzewania.

Co dodajecie do świątecznych sałatek?

Wraz z nastaniem wiosny oraz zbliżającymi się Świętami Wielkanocnymi, nadchodzi dla nas czas wzmożonej pracy w kuchni. Zaczynamy przygotowywać solanki do mięs, wędzonki, kiełbasy, nastawiamy do ukiszenia żur lub barszcz biały, przeglądamy stan piwniczek i ich zasobność w mocniejsze alkohole, wina i nalewki. Tuż przed wielkim tygodniem zaopatrujemy się w niezbędne do wypieków drożdże, różnego rodzaju bakalie (najczęściej rodzynki, skórki cytrusowe, morele, migdały i orzechy), przecież święta bez baby lub sernika albo kajmakowego mazurka tracą na autentyczności. Kropką nad „i” na naszych stołach oprócz jaj, pieczystych, rolad boczkowych czy ciast są sałatki. U niektórych lekkie wiosenne u innych treściwsze, zależy co kto lubi. My w tym roku stawiamy na sałatkę makaronową, z dobrze doprawionym kurczakiem (u nas w przyprawie kebab gyros, ale może mieć bardziej ostry charakter- po diabelsku, lub bardziej warzywny: po węgiersku lub po prostu po staropolsku), kremowym serem camembert i żurawiną oraz ziarenkami słonecznika. Zamiast żurawiny polecamy użycie moreli, a zamiast słonecznika orzechów pistacjowych. Kombinacji tej sałatki może być wiele w zależności od waszych preferencji smakowych, a większość przypraw i składników znajdziecie w naszym sklepie.

Zrębki do wędzenia 

Wiosna, zwłaszcza okres przedświąteczny to z reguły wzmożony czas wytwarzania domowych mięsnych wędlin oraz używania wędzarni. Po zimie zaczynamy sprzątanie ogródków, odkrywanie grilli oraz przydomowych wędzarni. Szykujemy się na sezon. Dziś chcemy Wam przedstawić zalety stosowania zrębków wędzarniczych. Zrębki to specjalnie rozdrobnione drewno, które idealnie sprawdzi się w wędzarni zarówno drewnianej, ogrodowej jak i murowanej. Zrębki wędzarnicze wytwarza się ze starannie do tego celu wyselekcjonowanego drewna, a to oczywiście wpływa na jakość, aromat, zapach oraz przede wszystkim smak przygotowanych przez nas wędzonek. Dodatkowo pozwalają na dłuższe przechowywanie wyrobów, umożliwiają wędzenie bez użycia tłuszczu, utrzymują stałą temperaturę podczas spalania oraz łatwo utrzymują odpowiednią suchość. Wielkość zrębków wędzarniczych może być różna, przeważnie waha się ona w przedziale od 2 do 13 mm. Do ich głównych zalet należy to, że to właśnie dzięki nim będziemy w stanie utrzymać stałe i właściwe parametry w naszej wędzarni ogrodowej. Wśród naszej oferty znajdziecie m. in. zrębki dębowe dające umiarkowany dymny smak, wszechstronne drewno, pasuje do dań z wołowiny, wieprzowiny, drobiu i ryb. Zrębki klonowe o subtelnym słodkim, dymnym smaku, są idealne do drobiu, szynki i warzyw. Zrębki śliwowe mają delikatnie słodki i owocowy smak oraz aromat, są pośrednie pomiędzy lekkimi drewnami owocowymi (np. jabłoń) a bardziej intensywnymi, jak buk czy dąb. Odpowiednie do dań z drobiu, łososia, warzyw, serów. Zrębki jabłoni mają bardzo delikatny, lekko słodki i owocowy smak. Doskonale sprawdza się w wędzeniu drobiu, wieprzowiny i delikatnych ryb, takich jak łosoś. Zrębki bukowe charakteryzują się delikatnym, łagodnym smakiem dymu z subtelnymi nutami orzechowymi. Mają wszechstronne zastosowanie i sprawdzają się do wędzenia różnych rodzajów mięsa oraz serów o średniej intensywności smaku, takich jak cheddar czy gouda. My zastosowaliśmy do wędzenia piersi z kurczaka zrębki olchowe, są delikatniejsze od innych rodzajów drewna, nadają subtelny, lekko słodki smak z nutami dymu. Doskonałe do delikatnych składników, takich jak ryby, drób, jaja, i warzywa - nie przytłacza ich naturalnego smaku.

Mieszanka ziół prosto z Prowansji

To magiczna mieszanka suszonych ziół, które rodzimie rosną na francuskiej Prowansji. Podczas gdy poszczególne elementy nie są nowością w kuchni śródziemnomorskiej oraz francuskiej, ich łączne zastosowanie jest stosunkowo niedawnym wynalazkiem. Zioła prowansalskie zyskały dużą popularność dopiero latach w latach 60. XX wieku, za sprawą książki kucharskiej amerykanki Julii Chil, która w swojej książce “Mastering the Art of French Cooking” zamieściła przepis na kurczaka z patelni przyprawionego tymiankiem, cząbrem, bazylią i koprem włoskim. W latach 70. XX wieku francuska firma Durcos opracowała specjalną mieszankę z suszonych ziół, którą wprowadziła do sprzedaży krajowej i na rynki zagraniczne pod nazwą “zioła prowansalskie”. I tak właśnie rozpoczęła się kariera ziół prowansalskich, która obecnie należy o jednym z najczęściej wybieranych mieszanek przypraw. Zioła prowansalskie znajdują zastosowanie w daniach kuchni francuskiej. To niezbędne składniki do przygotowania prowansalskich specjałów, takich jak ratatouille, zupa jarzynowa pistou czy prowansalskie pomidory. Są dodatkiem do zup, serów, sosów i mięs. Mogą być również stosowane do dań z innych zakątków świata. Zioła prowansalskie idealnie podkreślą smak pieczonych mięs. Można je dodać do marynaty lub natrzeć nimi mięso. Świetnie podkręcają smak jagnięciny, wołowiny i cielęciny. Dodane do ciężkich potraw, przyspieszają trawienie i zapobiegają wzdęciom oraz uczuciu pełności. Mieszanka sprawdzi się również do sałatek zwłaszcza tych z kuchni śródziemnomorskiej. Podkreśla smak pieczonych i duszonych warzyw. Zioła prowansalskie pasują idealnie z pomidorami, dzięki temu podkreślą smak zupy pomidorowej, sosu czy sosu do pizzy. Zioła prowansalskie mają bardzo intensywny smak, dzięki temu świetnie zastępują sól, która powinna być stosowana z umiarem. Samodzielne przygotowanie mieszanki ziół jest bardzo proste. Zioła w równych ilościach (suszony tymianek, bazylia, rozmaryn, estragon, cząber, majeranek, oregano) mieszamy i zamykamy w szczelnym pojemniku. Proponujemy przed zmieszaniem ziół utrzeć rozmaryn w moździerzu. Jak zawsze mamy dla Was ciekawy przepis na wykorzystanie ziół prowansalskich. Pieczony bakłażan, który może być samodzielnym daniem albo dodatkiem do różnego rodzaju mięs.

Sezam biały czy czarny?

Sezam jest jednym z najstarszych znanych uprawnych ziaren, które były używane już w starożytnym Egipcie i Mezopotamii. Wierzenia starożytnych ludów mówiły, że sezam ma właściwości magiczne i przynosi bogactwo. Sezam to małe nasiona rośliny sezamowej, które mają wyjątkowe właściwości odżywcze i smakowe. Występuje w dwóch głównych odmianach: białym i czarnym, a każdy z nich ma swoje unikalne cechy i zastosowanie. Biały sezam jest najczęściej spotykany i szeroko używany w kuchni, zarówno w potrawach słodkich, jak i słonych. Sezam biały ma delikatniejszy, bardziej neutralny smak. Świetnie nadaje się do pieczenia, szczególnie jako posypka na chlebie, bułkach czy rogalikach. Jest także składnikiem tahini, które jest podstawą hummusu. Używany jest także w sałatkach, deserach (np. chałwa sezamowa) oraz w kuchni indyjskiej do przygotowywania tradycyjnych dań. Czarny sezam ma intensywniejszy smak i zapach niż biały, z nutą orzechową, dzięki czemu doskonale komponuje się z azjatyckimi potrawami, takimi jak sushi, maki, czy sałatki. Często wykorzystywany w kuchniach Azji, szczególnie w Chinach, Japonii i Korei, w którym to kontekście często spotyka się go w postaci pasty sezamowej tzw. "tahini" w wersji czarnej. W Azji czarny sezam uważany jest za symbol długowieczności i zdrowia, a niektóre przepisy w tradycyjnej medycynie chińskiej wykorzystują go do poprawy kondycji skóry i włosów. My wykorzystaliśmy sezam do posypania rolady z ciasta drożdżowego. Rolada drożdżowa z nadzieniem z mięsa mielonego to pyszne danie, które łączy w sobie puszyste ciasto drożdżowe i aromatyczne, soczyste nadzienie mięsne. Jest to świetna propozycja na ciepły posiłek, zarówno na obiad, jak i na kolację. Ciasto drożdżowe jest lekkie i miękkie, a nadzienie z mięsa mielonego – pełne smaku i dobrze przyprawione. Roladę posypuje się sezamem, który dodaje jej nie tylko charakterystycznego smaku, ale także chrupkości.

Słonecznikowo-paprykowa pasta

Jeśli szukacie zdrowego, pysznego i prostego przepisu na pastę, polecamy pastę z ziaren słonecznika i czerwonej papryki. Jej delikatna, kremowa konsystencja, połączona z głębokim smakiem papryki i aromatem oliwy, sprawia, że jest to doskonały wybór zarówno na kanapki, jak i na przekąski w formie dipu. Pasta z ziaren słonecznika i czerwonej papryki to prawdziwy hit w kuchni o każdej porze roku, która jest nie tylko smaczna, ale także pełna wartościowych składników odżywczych. W prosty sposób zamienia zwykłe składniki w coś wyjątkowego, a dzięki różnym propozycjom dodatków możemy za każdym razem przygotować trochę inaczej. Zioła takie jak bazylia, oregano czy tymianek świetnie komponują się z tą pastą, dodając jej indywidualnego zapachu. Czosnek suszony doda jej aromatu i głębi. Natomiast dla dodatkowej chrupkości możecie dodać prażone orzechy włoskie lub migdały, które świetnie pasują do ziaren słonecznika. Taka pasta idealnie sprawdzi się jako smarowidło do kanapek, dip do warzyw, takich jak marchewki, ogórki czy seler naciowy, do makaronu zamiast pesto lub z grillowanymi warzywami. Po przyprawy zapraszamy do naszego sklepu internetowego lub stacjonarnego znajdującego się w Łodzi przy ul. Ozorkowskiej 12. 

Czas na kimchi

Kimchi to tradycyjna koreańska potrawa, która zdobyła popularność na całym świecie, a jej charakterystyczny smak i wartości zdrowotne przyciągają coraz więcej osób do eksperymentowania w kuchni. Ma ponad 2 tysiące lat i wyewoluowało z prostych przepisów na fermentowane warzywa do bardziej złożonych wersji, które znamy dzisiaj. W Korei istnieje ponad 200 rodzajów kimchi .To potrawa na bazie fermentowanych warzyw, zwykle kapusty pekińskiej lub rzepy, z dodatkiem przypraw takich jak czosnek, imbir, chili, rybne sosy i pasta z ryżu. Kimchi ma głębokie korzenie w kuchni koreańskiej i stanowi ważny element tamtejszej kultury. Przygotowywanie kimchi to nie tylko proces kulinarny, ale także społeczny, w którym rodziny tradycyjnie spotykają się, by przygotować zapasy na całą zimę. W Korei jest nawet specjalny dzień zwany "Kimjang", który odbywa się w listopadzie i polega na wspólnym robieniu kimchi w większych ilościach. To czas, w którym rodziny, sąsiedzi i przyjaciele wspólnie przygotowują ten przysmak, aby podzielić się nim i mieć zapas na długie miesiące. Podobnie jak to bywało kiedyś w Polsce przy kiszeniu kapusty. Choć sam proces przygotowania kimchi może zająć tylko kilka godzin (w zależności od doświadczenia), to najważniejszy etap – fermentacja – wymaga czasu. W tradycyjnej metodzie fermentacja trwa od 2 do 7 dni w temperaturze pokojowej, w zależności od tego, jak intensywny smak chcemy uzyskać. Po tym czasie kimchi można przechowywać w lodówce, gdzie proces fermentacji zwalnia, ale nadal będzie zmieniać swój smak przez kilka miesięcy i to jest bardzo ciekawe doświadczenie smakowe. Nasze kimchi „pracowało” do ostatniego kęsa. Kimchi jest niskokaloryczne, więc świetnie nadaje się dla osób na diecie. Tradycyjnie jada się je jako dodatek do posiłków, np. do ryżu, makaronów, jajek lub mięsa. Zwykle podawane obok głównego dania, dodaje intensywnego smaku i pikantności.

Karmelizowana cebula

Karmelizowana czerwona cebula to jedno z tych dań, które potrafi całkowicie odmienić charakter każdej potrawy. Słodka, lekko pikantna, jest doskonałym dodatkiem do wielu dań. Choć sama karmelizacja cebuli to technika kulinarna znana od wieków, jej popularność w kuchniach współczesnych zyskała dzięki trendowi do intensyfikacji smaków. Karmelizowana czerwona cebula wywodzi się głównie z kuchni francuskiej i śródziemnomorskiej, gdzie cebula, po obróbce cieplnej, nabiera pełnej słodyczy, a jej charakterystyczna ostrość zostaje zniwelowana. Karmelizowana czerwona cebula jest wszechstronnym dodatkiem, który pasuje do wielu potraw. Idealnie komponuje się z grillowanym mięsem (np. stekami, kurczakiem, wieprzowiną) oraz rybami, zwłaszcza łososiem i tuńczykiem. Czerwona cebula karmelizowana to również klasyczny dodatek do burgerów, nadający im wyjątkowego charakteru. Świetnie sprawdza się w połączeniu z rukolą, serem feta, orzechami lub grillowanym serem halloumi. Doskonale komponuje się w kanapkach z serem, awokado czy pieczonymi warzywami. Jest też znakomitym składnikiem pizzy, szczególnie tej z mięsem (np. pizza z wołowiną czy szynką) lub wegetariańskiej (np. z kozim serem i pomidorami). Choć jej przygotowanie nie wymaga skomplikowanych składników, to wymaga cierpliwości i precyzji, by uzyskać perfekcyjny efekt. Czerwona cebula karmelizowana to smak, który warto wprowadzić do swojej kuchni.

Święto pizzy

Dziś obchodzimy światowy dzień pizzy. Drugi po tym najważniejszym czyli dniu pizzy w jej ojczyźnie Włoszech, tam święto obchodzone jest 17 stycznia. Pozostała Europa i Stany Zjednoczone obchodzą je 9 lutego. Ostatnim terminem jest 31 sierpnia, wtedy to święto obchodzą Brazylijczycy i pozostali mieszkańcy Ameryki Południowej. Pizza, którą znamy dzisiaj, ma swoje korzenie w starożytności, choć jej współczesna forma powstała w Neapolu, w XVIII wieku. Dziś najpopularniejsza to margherita –pizza z sosem pomidorowym, mozzarellą, bazylią i oliwą z oliwek. Jeśli chodzi o klasyczne dodatki pizzy to: oliwki – czarne lub zielone, czosnek, chili – w postaci świeżych papryczek lub suszonych płatków, dla miłośników ostrego smaku, rukola – popularny dodatek na wierzch pizzy, szczególnie do pizzy z prosciutto, parmezan – świeżo starty, dodawany po upieczeniu dla dodatkowego smaku, szynka parmeńska, salami, mozzarella. Pizza jest jednym z najczęściej zamawianych dań na świecie, w Stanach Zjednoczonych pizza stanowi aż 10% całkowitego spożycia żywności na wynos. W Neapolu pizza jest traktowana jak sztuka, a jej przyrządzanie zostało uznane za niematerialne dziedzictwo kultury UNESCO w 2017 roku. W 2007 roku powstała największa pizza na świecie, znana jako „Ottavia”, o powierzchni 1261,65 m². Nasza propozycja to pizza łącząca 2 święta: pizzy i zakochanych, które obchodzimy 14 lutego.  Pizza chyba najbardziej przypomina pepperoni, taką o cienkim cieście. Dodatkowo oprócz składników spożywczych przyda się nam trochę akcesoriów do profesjonalnego przygotowania naszej pizzy: łopatka do pizzy, kamień do pieczenia, praska do czosnku.

Pikantna pierś w jogurcie

Piersi z kurczaka to jedno z najczęściej wykorzystywanych mięs w polskich kuchniach – są smaczne, delikatne, szybkie w przygotowaniu i bardzo uniwersalne. Warto znać różne sposoby na to, jak przyrządzać pierś kurczaka, by uniknąć monotonii w codziennym gotowaniu. Można je piec, grillować, smażyć, gotować, a także przygotować w formie soczystych kotletów, sałatek czy zapiekanek. My skupimy się na pieczeniu. Pieczenie to doskonała metoda na przygotowanie piersi z kurczaka w całości. Wystarczy posmarować mięso oliwą z oliwek, przyprawić ulubionymi ziołami i przyprawami, a następnie piec w piekarniku przez około 25-30 minut w 180°C. Można także dodać do mięsa warzywa, aby uzyskać pełnowartościowy posiłek w jednym naczyniu. Pikantna pierś kurczaka w jogurcie to idealna propozycja dla osób, które lubią intensywne smaki i odrobinę ostrości w swoim jedzeniu. Do pikantnej piersi z kurczaka świetnie pasują przyprawy, które podkreślają ostrość, głębię smaku i aromat mięsa. Oto lista przypraw, które warto wykorzystać do marynaty, aby uzyskać pikantny efekt: papryka chili, kumin, curry, imbir, czosnek, kurkuma, kolendra, sól i pieprz cayenne, zioła – oregano, tymianek, rozmaryn czy bazylia świetnie łączą się z pikantnymi przyprawami, wprowadzając dodatkową warstwę smakową. Jeśli preferujecie inne smaki, to w naszej ofercie znajdziecie przeróżne mieszanki przyprawowe (kurczak fajitas, kurczak po staropolsku, po chińsku, soczysty, po diabelsku, złoty kurczak, po węgiersku, american chicken) i łącząc je z jogurtem uzyskamy soczyste mięso w idealnej dla nas kompozycji smakowej.