Chałka śródziemnomorska

Chałka z suszonymi pomidorami i świeżą bazylią to smakowite połączenie tradycyjnej żydowskiej chałki z włoskimi akcentami. Choć sama chałka pochodzi z żydowskiej tradycji, szczególnie popularna jest w Polsce i krajach, gdzie Żydzi mają długą historię, jak w Izraelu, USA czy w Europie Środkowo-Wschodniej. Chałka to zwykle słodkie, puszyste pieczywo, a w tym wariancie dodatek suszonych pomidorów i świeżej bazylii nadaje jej wytrawny, intensywny smak. Pomidory suszone na słońcu są pełne smaku i idealnie komponują się z aromatyczną bazylią, tworząc ciekawe połączenie z miękką, delikatną chałką. Jeśli chodzi o podawanie, chałkę z suszonymi pomidorami i bazylią możesz jeść na wiele sposobów. Z oliwą z oliwek, jako przystawkę lub dodatek do wina, np. do włoskiej chianti. Z serem, np. z mozzarellą lub parmezanem – połączenie tego pieczywa z serem jest naprawdę pyszne. Z ulubionymi wędlinami, zwłaszcza z szynką prosciutto czy salami. Albo z kremowym hummusem lub pastą z oliwek jako lekki posiłek lub przekąska. Włochy mogą być inspiracją dla takiej chałki, szczególnie z uwagi na popularność suszonych pomidorów i bazylii, ale samo połączenie tych składników z tradycyjnym pieczywem chałkowym daje ciekawy efekt łączący różne kulinarne tradycje.

Placuszki owsiano-jabłkowe

Pieczone placuszki owsiane z jabłkami to zdrowy i szybki sposób na pyszne śniadanie. Chcemy Was zachęcić do upieczenia jednego z naszych ulubionych śniadań, zdrowych placuszków, które nie tylko smakują wyśmienicie, ale także dodają energii na cały dzień. To przepis na pieczone placuszki owsiane z jabłkami, miodem i jajka - idealne na leniwe, zimowe poranki. Choć danie to wydaje się być nowoczesnym wynalazkiem zdrowych kulinarnych trendów, jego korzenie sięgają tradycji kuchni rustykalnej, w której wykorzystywano proste składniki takie jak płatki owsiane, miód i owoce. W XIX wieku owsianka była podstawą diety wielu rodzin, a jej różnorodne wariacje, takie jak pieczone placuszki, stawały się świetnym sposobem na wykorzystanie nadmiaru owoców sezonowych, takich jak jabłka, gruszki czy śliwki. Jabłka były od zawsze symbolem obfitości i zdrowia – to owoc, który znajduje się w kuchniach na całym świecie. Słodkie odmiany jabłek nadają się najlepiej do owsianek, musów dla dzieci, dżemów i innych przetworów, do których nie musimy dodawać dużo cukru. Kwaśne odmiany, jak szara reneta, papierówka i antonówka warto wykorzystać do ciast, jak szarlotka, tarta lub jabłecznik. Przygotowanie placuszków jest banalnie proste. Wystarczy kilka składników, które znajdziesz w swojej spiżarni, i moment, by stworzyć zdrowe i sycące danie.

Bułki poznańskie

Bułki z definicji są odmianą pieczywa, najczęściej pszennego, żytniego lub kukurydzianego. Niekiedy bułki posypuje się mąką, makiem, sezamem, dynią lub innymi ziarnami. Są również bułki słodkie „ubrane” w kruszonkę, zawierają czasami również słodkie nadzienie. Bohaterem dzisiejszego bloga jest pszenna bułka poznańska z charakterystycznym głębokim przedziałkiem. Niektórzy mówią również o nich bułka z dupką. Duża, miękka i puszysta bułka z chrupiącą skórką. Bułka poznańska to klasyk pieczywa śniadaniowego. Jej delikatny i neutralny smak doskonale współgra zarówno z dodatkami słodkimi, jak i wytrawnymi. Doskonale smakuje z masłem, nabiałem, serem, miodem, dżemem czy wędlinami. Często jest również podawana w barach do flaków, bigosu czy gulaszy. Pszenna bułka poznańska wypiekana jest w oparciu o tradycyjną, klasyczną recepturę. Do wypieku bułek używamy uniwersalnej mąki pszennej typ 500 lub 550. Mąki o tym numerze to mąki uniwersalne. Sprawdzają się w naleśnikach, ciastach czy spodach do pizzy. Bułka poznańska ma konkurencję w postaci bułki wrocławskiej. Wrocławska w smaku zbliżona jest do francuskiej bagietki, ale jest bardziej mięsista. Poniżej przepis na tradycyjne bułki poznańskie.

Śledź z daktylami

Adwent to czas zbilżający nas do świąt szybkimi krokami. Za 3 tygodnie usiądziemy z bliskimi przy kolacji Wigilijnej. Święta przynoszą ze sobą atmosferę świętowania, wypełnionego rodziną, przyjaciółmi i jedzeniem. Stąd propozycja na śledzia. Dodaje nie tylko głębi i smaku większości dań, ale ma również szczególne miejsce w światowych tradycjach świątecznych. Marynowany śledź jest jedną z dwunastu potraw tradycyjnie podawanych w Wigilię w Polsce, Litwie i na Ukrainie. Na stole znajdziemy go w otoczeniu barszczyku czerwonego, zupy grzybowej, pierogów z kapustą oraz grzybami, smażonego karpia czy kompotu z suszu. Ten najbardziej popularny to marynowany lub w oleju. Specjalnie dla Was propozycja połączenia śledzia marynowanego lub solonego z polskim kwaskowym jabłkiem oraz słodyczą bliskowschodniego daktyla. Do tego ciekawym połączeniem jest sos majonezowy z curry. A efekt wizualny dopełnia zielony szczypior i świeży pieprz.

Sos warzywny z cukinii

Trudno dokładnie określić, kiedy ketchup pojawił się w Polsce, ale prawdopodobnie stało się to po II wojnie światowej, kiedy produkty zachodnie stały się bardziej dostępne. Dziś propozycja sosu warzywnego zwanego również keczupem z cukinii. Chcąc wykorzystać jeszcze plony z ogródka, postanowiliśmy przygotować sos z cukinii, wzbogacony jabłkami i przecierem pomidorowym. Jest to sos do stosowania na zimno, do pieczonych mięs, deski serów, do  chipsów albo frytek. Cukinia jest warzywem niskokalorycznym, bogatym w błonnik i witaminy A, C i K oraz w minerały takie jak potas i magnez. Dzięki temu, ketchup z cukinii jest lekkostrawny i może być spożywany nawet przez osoby na diecie niskokalorycznej. Ma też mniej cukru i soli niż sklepowe ketchupy. Zachęcamy do wykorzystania tego co przechowujemy w piwnicach i spiżarkach aby w pełni wykorzystać dary natury.

Bajgle

Nie wiemy czy wiecie, ale bajgle są rodem z Polski? W XVI i pierwszej połowie XVII wieku bajgiel stał się podstawą kuchni polskiej. Jego nazwa pochodzi od jidyszowego słowa beygal, wywodzącego się z niemieckiego dialektu beugel, oznaczającego „pierścień” lub „bransoletę”. Pierwsza wzmianka o bajglach pochodzi z XIII-wiecznej syryjskiej książki kucharskiej. Chleb przypominający bajgiel, znany jako obwarzanek był najpierw gotowany, a następnie pieczonym kształtem przypominający pierścień. Bajgle zostały przywiezione do Stanów Zjednoczonych przez polskich Żydów-imigrantów, a ten prężnie rozwijający się biznes rozwinął się w Nowym Jorku. Chociaż w Polsce bajgle miały wyraźnie wieloetniczne pochodzenie, w USA, dość szybko zaczęto je kojarzyć z kulturą żydowską. Podobnie jak bliny, pastrami i chleb żytni, które pochodziły ze społeczności Europy Wschodniej, w których mieszkało tak wielu Żydów, bajgle zaczęto nazywać przede wszystkim żydowskimi. A czy wiecie po co bajgle mają w środku otwór? Dziury sprawiają, że bajgle pieką się szybciej. Dziury sprawiały również, że bajgle można było układać na kołku lub drewnianym słupie, co ułatwiało ulicznym sprzedawcom ich sprzedaż. Bajgle to typowo śniadaniowe pieczywo. Polecane do twarożku, gotowanych jajek, szynki czy na słodko z dżemem lub miodem. Proponujemy Wam uproszczoną wersję bajgli, omijamy proces parzenia w gorącej wodzie przed pieczeniem, my od razu przeszliśmy do pieczenia. Niewykluczone jednak, że wkrótce powrócimy do tradycyjnego, pełnego przepisu na bajgle.

Pierogi jesienne, mięsno-grzybowe

Po ostatnim wysypie grzybów, mamy już pełne spiżarnie prawdziwków suszonych, które ponoć najlepiej przechowywać z liściem laurowym,  grzybków marynowanych w słoiczkach i kiszonych grzybów w kamionkowych garnkach. Oprócz tych przetworów na zimę, mamy również jadłospis na tydzień, w którym nie brakuje grzybów: zalewajki, duszonki, rizotta, bigosy, zupy grzybowe, zapiekanki, przeróżnego rodzaju sosy grzybowe oraz oczywiście pierogi. Te ostatnie my wzbogaciliśmy wołowiną z rosołu. Pierożki z tym nadzieniem są bardzo delikatne, aromatyczne i trochę przypominają myśliwskie klimaty.  Zachęcamy do korzystania w przyrządzaniu pierogów z foremek do pierogów i uszek wykrawaczek do pierogów oraz pierogownic dostępnych w naszym sklepie stacjonarnym oraz sklepie internetowym.

Ciasteczka czekoladowe

Ciasteczka czekoladowe zwane również brownie mają swoje korzenie w kuchni amerykańskiej. Historia ciasteczek sięga końca XIX wieku, a ich pochodzenie wywodzi się z hotelu Palmer House w Chicago. Bertha Palmer zleciła stworzenie pierwszego ciasteczka na Światową Wystawę Kolumbijską w 1893 roku w Chicago. Poprosiła o deser, który byłby mniejszy niż kawałek ciasta i można go było łatwo zjeść w formie pudełkowego lunchu. W rezultacie powstało Palmer House Brownie z czekolady z orzechami włoskimi i polewą morelową. Następnie przepis ewoluował i dziś odmian czekoladowych ciasteczek jest mnóstwo. Podstawą zawsze jest mąka, masło, jajka, czekolada, kakao w proszku, cukier. Często dodajemy do nich orzechy włoskie, orzeszki ziemne, orzechy makadamia, orzechy laskowe lub inne orzechy, które mamy akurat pod ręką. W naszym przepisie najważniejszą częścią przygotowania tych ciasteczek jest sposób, w jaki miesza się cukier i jajka. Muszą być naprawdę dobrze ubite, aby wchłonąć dużo powietrza. Dzięki temu powstaną popękane wierzchołki. Aby uzyskać głębszy smak czekolady, do mieszanki mąki można dodać 1/2 łyżeczki kawy espresso .

Ajvar, bałkański przysmak

Ajvar to tradycyjna przyprawa, która powstaje głównie z pieczonej czerwonej papryki, bakłażanów, czosnku i różnych przypraw. Ma gładką lub lekko grudkowatą konsystencję i jest często używana jako pasta lub dip. Początków ajvaru można doszukiwać się w regionie byłej Jugosławii, gdzie tradycyjnie przygotowywano go podczas zbiorów papryki jesienią. Często kojarzy się z posiłkami wiejskimi i domowymi, a jego przygotowanie może się różnić w zależności od rodziny i regionu, a niektóre przepisy zawierają dodatkowe składniki, takie jak pomidory lub ocet. Jego korzenie sięgają czasów Imperium Osmańskiego, gdzie nazywano go hajwarem, a słowo to nieprzypadkowo może kojarzyć się z podobnie brzmiącym jedzeniem, kawiorem. Jego nazwa pochodzi od tureckiego słowa Havyar, co oznacza kawior. Robienie ajvaru stało się tradycją w wielu rodzinach. Pewnego jesiennego dnia, głównie w weekendy, członkowie rodziny spotykają się i zaczynają przygotowywać swój ulubiony przysmak. Każdy ma swoją rolę: najbardziej doświadczeni członkowie rodziny kroją i pieczą, a najmłodsi pomagają w mieszaniu. Choć wiele krajów wciąż prześciga się w tym, który ajvar jest najlepszy, za twórcę tego przysmaku uważa się Serbię. Ajvar jest zazwyczaj spożywany z chlebem, grillowanym mięsem lub jako część talerza meze, czyli zimne przekąski serwowane najczęściej do alkoholu.

Bułeczki wysokobiałkowe

Dzięki wysokiej zawartości białka, bułki dają uczucie sytości na dłużej, co może pomóc w kontrolowaniu apetytu i redukcji nadmiernej masy ciała. Idealnie sprawdzą się jako element diety niskokalorycznej, pomagając w utrzymaniu zdrowej sylwetki. Bułeczki wysokobiałkowe to pyszna i zdrowa alternatywa dla tradycyjnego chleba, bogata w białko dzięki dodatkowi składników takich jak nasiona czy proteiny roślinne. Świetnym dodatkiem do takich bułeczek będzie mozzarella, pesto, pomidor, awokado, feta, szynka parmeńska, oliwki, łosoś, świeży ogórek czy biały twarożek oraz kiełki nasion. Wtedy nasze posiłki będą nabierały charakteru oraz smaku, iście śródziemnomorskiego. W diecie śródziemnomorskiej najważniejsza jest bowiem sama struktura diety – czyli duża ilość warzyw, owoców, pełnoziarnistych produktów zbożowych i nasion roślin strączkowych, wzbogacona w regularne spożycie ryb i orzechów, a także mniejsze ilości drobiu, jajek i niskotłuszczowego nabiału. Jest to również świetna propozycja do przygotowania pachnącego pieczywa gościom, czy na niedzielne śniadanie. Wtedy możemy trochę zaszaleć i do bułeczek podać miód oraz domowe konfitury.

Pomidory w oliwie

W szybkim tempie wkraczają do domowych kuchni pomidory. Można je przerobić je na przecier, koncentraty lub soki, zrobić sos lub aromatyczny chutney i zapasteryzować. Dla amatorów łączenia smaków polecamy pomidory połączyć w sosy ze śliwkami, morelami lub papryką. Coraz częstszą popularnością cieszą się również tak nieoczywiste przetwory jak dżemy lub konfitury z pomidorów. Oprócz przetworów gotowanych możemy z pomidorów przygotować marynaty, np. sałatki z cebulą  oraz pomidory kiszone. Kiszone pomidory są niezwykle popularne na Białorusi czy Ukrainie. Kiszenie warzyw to wschodni zwyczaj, u nas nieco zapomniany. To sposób na zachowanie składników odżywczych w warzywach. Dodatkowym sposobem jest upieczenie pomidorów i zamknięcie ich w słoikach. Są one alternatywą dla suszonych pomidorów w oliwie lub oleju. W ubiegłym roku proponowaliśmy Wam przepis na pomidory pieczone, dziś chcemy przedstawić pomidory pieczone z oliwą, pełne aromatów ziół: bazylii i oregano. Pieczone pomidory mogą być dodatkiem do letnich sałatek, świetnie pasują do serów. Idealne są również pełnych zapachów sos albo zupę. Wystarczy zmiksować je z dodatkiem bulionu i innych ulubionych składników np. czosnku, papryczki chili, świeżych listków bazylii czy tymianku.

Baton drobiowy na styl włoski

Przygotowaliśmy dla Was ciekawą propozycję na wędlinę drobiową, będącą alternatywą dla batonów z szynkowaru. Dodatkową zaletą naszego przepisu jest to, że można ją wykonać praktycznie wszędzie, mając do dyspozycji folię spożywczą i kuchenkę z garnkiem. Wędliny są przetworem mięsnym, które są produkowane najczęściej z jednego kawałka mięsa lub z surowca rozdrobnionego, otoczonego naturalną bądź sztuczną osłonką. Mięso poddawane jest różnym procesom obróbki - soleniu, wędzeniu, suszeniu, peklowaniu bądź obróbce cieplnej. I chociaż domowi, „rasowi” producenci wędlin wszelakich, będą mieli obiekcje co do sklasyfikowania naszego batonu do kategorii wędlin, jednak jak wynika z powyższej definicji wpisuje się on w nią jak najbardziej. Co jest również fajne, swojej wędlinie możecie nadać dowolny smak, taki ulubiony. Możemy zamiast bazylii dodać przyprawą arabską lub meksykańską. Świetnie sprawdzi się również do niej: czerwona czubryca, delikat zielony czy bardziej wyraziste w swoim smaku zioła Dziadka Feliksa. Oczywiście przeróżne papryki ostre czy słodkie oraz wędzone, też dobrze komponują się z drobiowym mięsem, wszystko według uznania. Kwestią indywidualną jest również dodanie dodatków, my postawiliśmy na klimat włoski i dorzuciliśmy oliwki, ale można również dodać kawałki papryki, plastry pieczarek, kukurydzę czy małe ogórki korniszony. Twórzcie zatem własne ulubione wędliny drobiowe.

Z grządki do słoika

Ogórki obrodziły obficie. Oto kolejny przepis na wykorzystanie ich w naszych kuchniach oraz zapewnienia sobie zapasów na zimę. Tym razem utrwalane w occie i cukrze. Marynaty to przetwory o charakterystycznym kwaśnym lub kwaśnosłodkim smaku i wyraźnym octowym zapachu. Ogórki użyte do marynowania powinny być dojrzałe, jędrne i twarde, bez plam, uszkodzeń i przebarwień. Najczęściej stosowane dodatki do marynat to: sól kamienna, cukier, liście laurowe, ziele angielskie, pieprz, gorczyca, koper, papryka ostra, czosnek, cebula i chrzan. Przyprawy w połączeniu z zapachem octu nadają marynatą właściwy aromat i smak. Dodatkowo większość przypraw zawiera fitoncydy, które działają utrwalająco. Fitoncydy to związki o właściwościach bakteriobójczych znajdują się w wielu produktach roślinnych. Możemy dodawać różnorodne przyprawy, ale należy pamiętać o umiarze w ich stosowaniu. Przyprawy wzmacniają zapach marynat i mogą dodać im specjalnego smaku, ale nie mogą go zagłuszać. Trzeba pamiętać, że im kwaśniejsza marynata, tym więcej przypraw należy dodać. Natomiast w marynatach nie należy przesadzać z solą. Gotowe marynaty najlepiej smakują po 2-3 tygodniach przechowywania. I ostatnia rada, otwarte słoiki przechowuje się w chłodnym miejscu. Marynaty psują  się po otwarciu i najlepiej przygotowywać je w niedużych słoikach.

Coleslaw

Coleslaw to jedno z tych typowo amerykańskich dań, które oczywiście wymyślono gdzie indziej – w tym przypadku zasługi przypisują sobie: Wielka Brytania, Holandia lub Niemcy. Niektóre książki twierdzą, że danie to zostało podane po raz pierwszy w starożytnym Rzymie. Danie w dzisiejszej postaci najprawdopodobniej pierwotnie powstało w Holandii. Termin surówka coleslaw pochodzi od holenderskiego wyrażenia koosla, co oznacza „sałatka z kapusty”. Przepisy podobne do surówki coleslaw stosowano w amerykańskich domach już od 1770 roku. Jednak jednym z najważniejszych momentów w historii sałatki coleslaw było wynalezienie majonezu w XVIII wieku. Jedyną stałą cechą prawdziwej sałatki coleslaw jest kapusta. Do sosu jedni używają majonezu, inni octu, soku z cytryny, kwaśnej śmietany lub jogurtu naturalnego. Chociaż główne składniki są nadal w większości obecne, surówki w całej Ameryce wzbogaciły się o nowe smaki i odmiany. Zainspirowane składnikami z całego świata, surówki mogą dziś zawierać dziwne połączenia. Na przykład curry, olej sezamowy, pak choi, jabłka, musztardę, zieloną paprykę, pieczoną paprykę, czosnek, rzodkiewkę a nawet jalapeno oraz nasiona selera i kminku. Nie ma nawet zgody co do tego, czy coleslaw to sałatka, przysmak, przystawka czy dodatek. Ta surówka doskonale pasuje do mięs, szaszłyków, hamburgerów, pieczonej piersi z kurczaka, karczku, a nawet grillowanej kiełbaski. Innym zastosowaniem sałatki jest zaserwowanie jej do kotleta schabowego z ziemniakami.

Twaróg wędzony

Ser twarogowy możemy uwędzić przy okazji wędzenia mięs: szynki, schabu czy fileta z kurczaka. Taki uwędzony twaróg pachnie cudownie, wygląda bardzo smakowicie i jest pyszny. Idealny do kanapek oraz sałatek lub jako przekąska na desce serów z serami dojrzewającymi. Polecamy samemu przygotować twaróg, ale równie dobrze sprawdzi się twaróg ze sklepu. Konsystencja sera powinna być zwarta i najlepiej żeby był wyrobem o wyższej zawartości tłuszczu. Chudy twaróg można przygotować, ale należy mieć na uwadze, że finalnie się rozpada, trzeba z nim postępować bardzo delikatnie. Najlepiej umieścić go w siatce do wędzenia i nie wieszać ale kłaść na półce. Najlepszy jest tłusty twaróg – w kostce, w krążku, w gomółce. Jeśli robimy twaróg sami możemy nadać mu dowolny kształt korzystając z koszyczków serowarskich (stożek, walec, kwadrat, prostokąt, serce) lub z chust tworząc klinki. Do przygotowania twarogu przyda się jakieś naczynie przygotowania solanki, miska, garnek do moczenia w solance, siatka wędzarnicza i sznurek wędzarniczy (u nas klinki układanie na półce, więc nie skorzystaliśmy z tych elementów),zrębki wędzarnicze i oczywiście wędzarnia: automatyczna, elektryczna, balkonowa lub w garnku. Korzystajmy z możliwości swoich wędzarni i bierzmy się do wędzenia twarogów.  

Cajun przyprawa amerykańska

Cajun zwana przyprawą kajeńską jest jedną z najczęściej i najchętniej używanych przyprawa świata. Cajun to charakterystyczna przyprawa kuchni Luizjany w USA. Podstawą smaku jest pieprz cayenne oraz słodka papryka. Nie mniej ważne są też pozostałe przyprawy takie jak sól, pieprz czarny, czosnek, cebula, oregano, tymianek, tworzące wyjątkową kompozycję niebanalnego smaku oraz aromatu. Przyprawa Cajun jest wszechstronna i może być wykorzystywana do wielu rodzajów potraw. Od klasycznych dań, takich jak krewetki, kurczak czy kiełbasa, po ziemniaki, ryż i warzywa. Wszystkie potrawy nabierają wyrazistego charakteru po dodaniu tej mieszanki przypraw. Przyprawę Cajun stosuje się bezpośrednio na mięso, rybę lub kurczaka przed smażeniem lub pieczeniem. Można obsypać tą przyprawą krojone pomidory i włożyć do piekarnika. Dobrym pomysłem jest prażenie obtoczonych lub posypanych przyprawą Cajun orzechów i nasion; uzyskamy w ten sposób pikantną przekąskę. Połączenie przyprawy Cajun z pomidorem cebulą i oliwą daje nam pikantną salsę. A samo połączenie przyprawy z oliwą  będzie idealną pikantną marynatą. Warto wspomnieć, że cajun, to nie tylko styl gotowania, to prawdziwa filozofia kulinarna, która wywodzi się z Luizjany. Krainy gdzie mieszają się wpływy kultury francuskiej, afrykańskiej i hiszpańskiej, tworząc niepowtarzalną mozaikę smaków. Charakterystyczne dla kuchni cajun są intensywne przyprawy, bogactwo aromatów i połączenie różnorodnych składników, tworzące wyborne potrawy, które kuszą podniebienia każdego smakosza. Nieraz nie potrzeba wiele aby za pomocą podstawowych przypraw przyrządzić pyszne danie czy przekąskę.

Weekendowe wędzenie

Majówkowe wędzenie 

Przed majówką proponujemy przygotować się do wędzenia. Tym razem ryb. Oczywiście, ponieważ weekend majowy jest bardzo długi w tym roku nic nie stoi na przeszkodzie, abyśmy przy okazji uwędzili również sery, boczek czy kiełbaski. Ryby można wędzić razem z mięsem, nie doprowadzi to do przejścia obu potraw obcymi zapachami. Najlepiej rozmieścić różne rodzaje produktów w innych częściach wędzarni. Wędzenie to nie tylko sposób na dodanie mięsu ciekawych aromatów. Jest to również naturalny sposób na jego konserwację. Wędzone ryby dłużej zachowają trwałość i przydatność do spożycia. Do wędzenia nadaje się każda dostępna w sprzedaży ryba: chuda, tłusta, słodko czy słonowodna. Uwędzić możemy łososia, (którego już wcześniej polecaliśmy Łosoś wędzony na zimno), makrelę, węgorza, dorsza, doradę, pstrąga czy karpia. Najważniejsze jest to, aby ryby były świeże i dobrze wypatroszone. Bez łusek, oczu i skrzeli. Podstawą do każdego wędzenia jest sól. Z niej wykonuje się odpowiednią solankę, w której ryby marynują się przez kilka godzin przed wędzeniem. Oprócz soli do przyprawienia ryb można użyć również ziół takich jak tymianek, rozmaryn czy oregano. Przyprawy pozwalają wydobyć z wędzonych ryb wspaniałe smaki i aromaty. Do doprawienia sprawdza się również czosnek i jałowiec. Należy pamiętać, że ryba to mięso niezwykle delikatne i nie należy używać nadmiernej ilości przypraw. Do wędzenia ryb z pewnością przydadzą nam się haki. Haki do wędzenia to niezbędne wyposażenie wielu wędzarni. Stanowią uniwersalny produkt wykonany z wysokiej jakości materiału — stali nierdzewnej, dzięki czemu jest trwały i łatwy w czyszczeniu. Jednocześnie stal jest bezpieczna i nie reaguje z żywnością, dzięki czemu z ich wykorzystaniem można przygotować smaczne i zdrowe wyroby. Na haku można powiesić rybę, ser w siatce, a nawet duży kawałek mięsa. Haki pozwalają zaoszczędzić sporo miejsca w wędzarni, dzięki czemu można w pełni wykorzystać dostępną w niej przestrzeń w trakcie jednego wędzenia. W przypadku ryb wędzonych w całości, z głowami, należy je zawieszać na metalowych hakach na wysokości oczodołów. Mogą być również nawleczone na pręty wędzarnicze. Te pozbawione głów mocujemy na jednej trzeciej długości ryby. Do wędzenia ryb najlepiej wykorzystać drewno liściaste: buk, olchę, jesion, dąb. Aby uzyskać iglasty zapach można dodać niewielkie ilości jałowca. Zrębki z drewna bukowego wytwarzają dym nadający wyrobom zabarwienie złocistożółte. Zrębki z drewna olchowego wytwarzają delikatny dym nadający wyrobom zabarwienie ciemnożółty kolor, przechodzący w brąz. Zaopatrujmy się zatem w rybki i zaczynajmy wielkie wędzenie!

Tradycyjnie kiszone

Wrzesień to tak naprawdę koniec sezonu na przetwarzanie ogórków. Przepisów na ogórki ciąg dalszy. Dziś tradycyjne, kiszone. Popularne w Polsce i u naszych zachodnich sąsiadów. Dzięki migracji ludzi trafiły również do Anglii i Stanów Zjednoczonych. Ponoć ich geneza sięga starożytnej Mezopotamii niemal dwa tysiące lat przed naszą erą. Jeśli planujemy ukisić duża ilość ogórków proponujemy beczki do kiszonek. Aby zapewnić sterylne warunki kiszenia, co jest bardzo ważne ponieważ proces fermentacji powinien przebiegać bez zakłóceń, przydadzą się nam również worki do kiszonek. Użycie worka chroni kiszonkę przed szkodliwym działaniem warunków atmosferycznych, zwiększa szczelność beczki i chroni ją przed zabrudzeniem, przedłużając tym samym jej żywotność. Prosto po ukiszeniu ogórki można przenieść do słoików, musimy je wtedy ułożyć w nich ciasno, zalać wodą z kiszenia i pasteryzować kilka minut. Idealnym narzędziem do wyciągania ogórków z beczek będą drewniane szczypce. Drewniany widelec to bardzo poręczne narzędzie do wyjmowania kiszonych ogórków, kiszonej kapusty z pojemnika. Można go używać również do przekładania mięsa na grillu, pamiętając aby nie odłożyć ich zbyt blisko paleniska, również do przewracania mięsa podczas smażenia, nie porysujemy nimi patelni. Gotowe ogórki idealnie sprawdzą się jako dodatek do kanapek, obiadów, sałatek. Sokiem z kiszonych ogórków możemy natomiast zakwasić zupy - barszcz biały, czerwony, żurek. Sprawdzi się jako marynata do mięs lub jako zamiennik cytryny do sałatek.

Karkówka z orzechami

Nasza potrawa nadaje się do przyrządzenia jej w szybkowarze, garnku rzymskim, naczyniu żaroodpornym. Powinniśmy co prawda polecić Wam jakiś rewelacyjny przepis na karkówkę z grilla ale stwierdziliśmy, że sezon na grillowanie się zaczyna a pogoda raczej sprzyja ciepłym posiłkom niekoniecznie przygotowywanym na świeżym powietrzu. Karczek jest mięsem, które ze względu na swoją soczystość (oczywiście w stosunku do schabu czy szynki) znajduje szerokie grono wielbicieli. Karkówka wieprzowa jest poprzerastana tkanką łączną i tłuszczową. Nadaje się do duszenia, przygotowania kotletów mielonych oraz smażonych steków. Można ją również peklować. Do karkówki pasują oprócz podstawowych przypraw takich jak sól, pieprz i czosnek również słodka i ostra papryka, majeranek, cząber, tymianek, rozmaryn i oregano. My podkręcamy jej smak sosem sojowym i orzeszkami ziemnymi.