Pasztet z grzybów

W lasach pojawiły się grzyby. Co prawda obecny brak deszczu spowolnił ich wzrost, ale na pewno niedługo będzie ich wysyp. Jeśli zaś chodzi o coś dobrego z grzybów to proponujemy Wam małe co nieco. Imponująco prosta przystawka, którą można przygotować nawet 3 dni wcześniej, przed planowanym podaniem. Pasztet z grzybów to wegetariańska wersja klasycznego francuskiego pasztetu z wątróbki. To prosty dip grzybowy, idealny na przystawkę podczas przyjęć, z wieloma alternatywnymi sposobami wykorzystania resztek. Niektóre przepisy wykorzystują zamiast wody sherry, porto lub koniak, które z pewnością można dodać, jeśli mamy je pod ręką. Połączenie czosnku, orzechów, cebuli, ziół i sera z grzybami sprawia, że przystawka ta przypadnie do gustu nawet najbardziej wybrednym smakoszom. Bazą dla tego dania są grzyby, cebula, pietruszka, czosnek i tymianek. Zamiast tymianku możemy użyć rozmarynu, ale o połowę mniej. Dla dorosłych ważna informacja: pasztet idealnie komponuje się z wytrawnym białym winem! 

Cukinia faszerowana

Neutralne i dość dyskretne, cukinie łatwo się przyprawia. Delikatny smak, miękkość i lekka słodycz cukinii doskonale komponują się z szeroką gamą przypraw, takich jak: kminek, który nada im mnóstwo smaku i aromatu, papryką i jej wędzonymi odmianami, kurkumą i jej subtelny, lekko gorzki smak przypominający imbir czy curry o lekko pikantnym smaku, przyprawą najpopularniejszą na świecie, która nada cukinii złożony smak rodem z Indii. Istnieje kilka rodzajów curry, mniej lub bardziej intensywnych i pikantnych. Jeśli wolicie lżejsze, bardziej ziołowe klimaty, takie śródziemnomorskie,  wybierzcie między koperkiem, bazylią, tymiankiem, pietruszką i szczypiorkiem – wszystkie doskonale komponują się z tym letnim warzywem. Cukinia faszerowana warzywami doskonale komponuje się z praktycznie każdym daniem głównym od grillowanego steka i burgerów, po ryby, makaron i kurczaka. My postawiliśmy na gotowe danie cukinię faszerowaną kurczakiem. Możemy delikatnie oprószyć solą i pieprzem cukinię a do podsmażenia kurczaka użyć ulubionej mieszanki przypraw do kurczaka np. przyprawa do kurczak po węgiersku, złoty kurczak czy pieczony po diabelsku. My postawiliśmy na czosnek niedźwiedzi i odrobinę curry aby nie zdominować smaku cukinii i kurczaka. Zatem zapraszamy do kuchni.

Bez liścia laurowego ani rusz

Liść laurowy inaczej nazywany jest wawrzynem szlachetnym lub liściem bobkowym. W starożytności przyozdabiał nie tylko głowy poetów i władców, ale także służył w lecznictwie i był powszechnie podawany na przeziębienia i reumatyzm. W Polsce roślina ta nie występuje w formie dzikiej, ale nadaje się do uprawy jako roślina doniczkowa. Naturalnie liść laurowy rośnie w krajach takich jak: Indie, Pakistan i inne kraje południowej Azji, okolice wybrzeża morza Śródziemnomorskiego, Meksyk, Wyspy Kanaryjskie. Liść laurowy ma smak od ostrego do gorzkiego, suszony wydziela ciepłą, ziołową, korzenną woń. Stosowane w kuchni liście laurowe wzmacniają smak wytrawnych potraw i nadają im bogaty, charakterystyczny aromat. Liście laurowe wykorzystuje się w mięsnych potrawach, zupach, daniach jednogarnkowych, pieczeniach, rybach, kiełbasach. Przyprawy oraz olejki eteryczne na bazie liścia laurowego ze względu na swoje właściwości przeciwbakteryjne i antyoksydacyjne mogą przedłużyć trwałość produktów.  Bez liścia laurowego nie wyobrażamy sobie bulionów, bigosów czy marynat. Zwłaszcza marynat. Papryki, ogórki, dynie, cukinie, grzybki w occie tylko w towarzystwie liścia laurowego. Propozycja dla Was sałatka zimowa z ogórków. Róbcie zapasy na zimę, bo sezon wegetacyjny przeszedł do drugiej połowy.

Curry z fasolką mung

 Ta zielona fasolka pochodzi z Indii, jest uprawiana w Azji Południowej, w Malezji oraz w Chinach. Kiedyś ten gatunek zaliczany był do rodziny fasolowatych dziś dumnie reprezentuje rodzinę bobowatych, tą samą do której należy nasz ulubiony bób, groszek, soczewica, cieciorka czy lukrecja. Dzięki wysokiej zawartości białka i żelaza jest doskonałym zamiennikiem mięsa w diecie wegetarian i wegan, a także mieszkańców słabiej rozwiniętych krajów. Przypisuje się jej właściwości oczyszczające, antyoksydacyjne i prebiotyczne. Z tej małej zielonej fasolki zrobimy: warzywne pasztety, kotlety, pulpetów, kanapkowe pasty oraz curry lub fasolkę po bretońsku. Kiełki fasoli mung idealnie prezentują się na pieczywie. A czym doprawiać fasolkę mung? Szczególnie polecane są: liść laurowy, lubczyk, majeranek, tymianek , cząber, imbir, kolendra, papryka słodka i ostra oraz natki pietruszki i kolendry. Dodatkowo jej smak wzbogacają cebula, czosnek, suszone pomidory oraz musztarda. Wykorzystując niektóre z powyższych przypraw polecamy Wam curry z fasoli mung, pożywne, energetyczne i pełne aromatów.

Czarny, większy brat zielonego

Czarny kardamon, naukowo znany jako Amomum subulatum lub Amomum costatum, jest przyprawą pochodzącą z Himalajów Wschodnich i części Azji Południowo-Wschodniej. Należy do rodziny imbirowatych i jest blisko spokrewniony z zielonym kardamonem. Czarny kardamon ma wędzony, ziemisty smak, większe strąki i jest często używany w daniach wytrawnych. Czarny kardamon jest czasami nazywany „dużym kardamonem” ze względu na stosunkowo większe strąki w porównaniu do zielonego kardamonu. Zielony kardamon ma bardziej kwiatowy i cytrusowy smak, mniejsze strąki i jest używany zarówno w daniach słodkich, jak i wytrawnych. Oprócz podstawowej odmiany Amomum subulatum, znajdziemy spokrewnione z nim odmiany: kardamon górski, kardamon nepalski, kardamon bengalski, kardamon sikkim czy kardamon bhutański. Chociaż dla nas największą egzotyką będzie po prostu kardamon czarny. Czarny kardamon ma wędzony, ziemisty smak z nutą żywicy i świeżością przypominającą mentol. Kardamon czarny i zielony kardamon to dwie różne odmiany kardamonu. Jest powszechnie stosowany w pikantnych potrawach, szczególnie w kuchni indyjskiej, chińskiej i południowo-wschodniej Azji. Czarny kardamon dodaje wyrazistego i wędzonego smaku curry, gulaszom i daniom z ryżem. Często jest niezbędnym składnikiem mieszanek przypraw, takich jak garam masala. Czarny kardamon jest często łączony z innymi przyprawami, takimi jak cynamon, goździki i zielony kardamon w różnych mieszankach przypraw. Uzupełnia bogate i treściwe dania, dodając głębi i złożoności do profilu smakowego.

Warzywny dodatek

Dodatek do grillowanych mięs, kiełbas czy ryb. Również do obiadu w domu. Sezon grillowy w pełni, więc stąd nasza propozycja. Warzywa możemy podszykować sobie w piekarniku i tylko odgrzać na tacy do grillowania. Jeśli zaopatrzymy się już we wszelki sprzęt do grillowania: grill, szczypce, zrębki do grillowania nad ogniem, szpilki do szaszłyków, miech do rozpalania grilla oraz na zakończenie preparaty do posprzątania po grillowaniu, czas na ustalenie menu. Osobiście polecamy szaszłyki, karkówkę oraz kaszankę. Do tego jakiś lekkie piwo np. typu Pils do popicia. Oczywiście najlepiej domowej roboty. Idealne będą również kiszone własnoręcznie ogórki lub jakieś poszatkowane warzywa w sałatce. Dopełnieniem będzie sos grecki na bazie jogurtu, czyli tzw. tzatzyki. Będzie idealnym dodatkiem do naszych pieczonych warzyw. Do warzyw użyliśmy naszej mieszanki przyprawowej do ziemniaków, ale dzięki bogatemu składowi (sól, koper, kukurydza, cukier, cebula, gałka muszkatołowa, papryka zielona, czosnek, kolendra, pietruszka, kminek, pieprz czarny, papryka ostra, kozieradka, liść laurowy, kurkuma) pasuje ona również do różnych warzyw jak i twarogów. Wypróbujcie nasz przepis i eksperymentujcie z naszą przyprawą nie tylko z ziemniakami.

Zapiekanka rodem z PRL

Zapiekanka, kultowy przysmak z PRL-u powraca. Przepis na pyszny domowy fast food z dawnych lat, to sentymentalna podróż dla wielu z nas. Kto pamięta czasy PRL-u, ten na pewno kojarzy budki z zapiekankami, nie da się ich zapomnieć. Pyszne i chrupiące zapiekanki z pieczarkami i serem znane są w Polsce od lat 70. XX wieku. To właśnie wtedy powstało najwięcej gastronomicznych budek i przyczep kempingowych. Królowały w nich  chrupiące bułki z pieczarkami i serem lub wydłużone bułki pszenne nadziewany gęstym sosem pieczarkowym. Te ostatnie znajdziecie jeszcze np. na targowisku w Brzezinach. Ten pieczarkowy boom dyktował rynek, na którym żywność była reglamentowana na kartki, a zakup mięsa w sklepie państwowym graniczył niemal z cudem. Budek rodem z PRL-u już nie ma na polskich ulicach, ale zapiekanki dalej są najpopularniejszym fast foodem w naszym kraju, obecnie świętują wielki powrót. Dość ważną dla nas kwestią jest również możliwość wykorzystania do doprawienia zapiekanek naszych rodzimych przypraw: majeranku i soli. Tak dla przypomnienia wśród innych typowo polskich przypraw znajdziecie: gorczycę, lubczyk, jałowiec, koper, pietruszkę, kminek czy cząber ogrodowy. Pyszne domowe zapiekanki można też podać na kolację i jako przekąskę na imprezie. Aby przyrządzić pyszne chrupiące zapiekanki, wystarczy wypróbować poniższy przepis. Oczywiście jeśli nie mamy czasu albo nie za mocno czujemy się w roli piekarza, proponujemy zakupić gotowe bagietki. Zapiekanka będzie równie smaczna

Na uroczysty i codzienny obiad

Rosół nadaje się na wystawniejsze i te zwyczajne obiady. Jest bezwzględnym punktem menu wesel, komunii, chrzcin, czy restauracyjnych imprez. W Polsce na 100%, rodzinny niedzielny obiad będzie zawsze z rosołem. Rosół znany jest na całym świecie pod różnymi nazwami i w różnych wersjach. W Chinach to bulionu z kurczaka z dodatkiem imbiru, w Japonii to rybny dashi, we Francji bouillon, najbliższy naszemu rosołowi, chociaż dużo bardziej tłusty. Rosół to wywar mięsno warzywny. Do rosołu nadają się udka, korpus, szyja i skrzydełka z kurczaka, a także wołowina. Można również użyć indyka, kaczki, gęsi lub perliczki. Najpyszniejszy jest jednak z mięs mieszanych. Niedzielny rosół jest idealną bazą dla zup na cały tydzień: pomidorowej, ogórkowej, krupniku czy pieczarkową. Oprócz tradycyjnych przypraw: lubczyku, pieprzu ziarnistego, ziela angielskiego czy liści laurowych, możemy dodać np. kardamon, który wzbogaci aromat tradycyjnego rosołu. Sos sojowy wydobędzie głębszy smak rosołu. Cytryna lub limonka dodawana do zupy jako kontrast dla tłustego bulionu. Natomiast dodanie imbiru do rosołu może wzbogacić jego smak i dodać mu rozgrzewającego efektu, a także wspierać odporność.

Kuchnia meksykańska

Kuchnia meksykańska to prawdziwa eksplozja smaków – aromatyczna, kolorowa i pełna przypraw, które nadają potrawom charakterystyczny, intensywny smak. Kuchnia meksykańska nierozerwalnie kojarzy się z ostrością i pikanterią. Większość wyobraża sobie, że potrawy meksykańskie muszą być „palące”. Kuchnia meksykańska jak każda inna ma pikantne, jak i łagodne potrawy. Najczęściej stosowane przyprawy to: chili w różnych odmianach – habanero, chipotle, pasilla, jalapeno, kmin rzymski (kumin), kolendra (świeża i mielona), czosnek i cebula, oregano meksykańskie – nieco inne niż europejskie, bardziej intensywne i cytrynowe, limonka – sok z limonki dodaje kwasowości i świeżości. Ponad to w kuchni meksykańskiej używamy cynamon, goździki i kakao – najczęściej używane w sosach. W ofercie naszego sklepu znajdziecie przeróżne przyprawy, które wpisują się w kuchnię meksykańską: paprykę ostrą, paprykę chili, chili nitki, jalapeno zielone i czerwone, paprykę chili bird's eye, mieszankę przyprawy meksykańskiej, przyprawę taco de tortilla, przyprawę do burito. Poniżej podrzucamy Wam przepis na tortillę z mieloną wołowiną oraz kukurydzą i fasolą, pełną aromatów i odrobinę pikantną.

Czas na kimchi

Kimchi to tradycyjna koreańska potrawa, która zdobyła popularność na całym świecie, a jej charakterystyczny smak i wartości zdrowotne przyciągają coraz więcej osób do eksperymentowania w kuchni. Ma ponad 2 tysiące lat i wyewoluowało z prostych przepisów na fermentowane warzywa do bardziej złożonych wersji, które znamy dzisiaj. W Korei istnieje ponad 200 rodzajów kimchi .To potrawa na bazie fermentowanych warzyw, zwykle kapusty pekińskiej lub rzepy, z dodatkiem przypraw takich jak czosnek, imbir, chili, rybne sosy i pasta z ryżu. Kimchi ma głębokie korzenie w kuchni koreańskiej i stanowi ważny element tamtejszej kultury. Przygotowywanie kimchi to nie tylko proces kulinarny, ale także społeczny, w którym rodziny tradycyjnie spotykają się, by przygotować zapasy na całą zimę. W Korei jest nawet specjalny dzień zwany "Kimjang", który odbywa się w listopadzie i polega na wspólnym robieniu kimchi w większych ilościach. To czas, w którym rodziny, sąsiedzi i przyjaciele wspólnie przygotowują ten przysmak, aby podzielić się nim i mieć zapas na długie miesiące. Podobnie jak to bywało kiedyś w Polsce przy kiszeniu kapusty. Choć sam proces przygotowania kimchi może zająć tylko kilka godzin (w zależności od doświadczenia), to najważniejszy etap – fermentacja – wymaga czasu. W tradycyjnej metodzie fermentacja trwa od 2 do 7 dni w temperaturze pokojowej, w zależności od tego, jak intensywny smak chcemy uzyskać. Po tym czasie kimchi można przechowywać w lodówce, gdzie proces fermentacji zwalnia, ale nadal będzie zmieniać swój smak przez kilka miesięcy i to jest bardzo ciekawe doświadczenie smakowe. Nasze kimchi „pracowało” do ostatniego kęsa. Kimchi jest niskokaloryczne, więc świetnie nadaje się dla osób na diecie. Tradycyjnie jada się je jako dodatek do posiłków, np. do ryżu, makaronów, jajek lub mięsa. Zwykle podawane obok głównego dania, dodaje intensywnego smaku i pikantności.

Fasolowy pasztet

Pasztet z białej fasoli to jedno z tych dań, które zdobyły popularność w ostatnich latach, zwłaszcza wśród osób szukających roślinnych alternatyw dla tradycyjnych pasztetów mięsnych. Jest to danie łatwe do przygotowania, zdrowe i pełne smaku, dla osób, które po prostu chcą wprowadzić więcej roślinnych składników do swojej diety. Pasztet z białej fasoli nie ma jasno określonego „wynalazcy”, ale jest częścią trendu na roślinne alternatywy dla tradycyjnych mięsnych potraw. Pasztet w różnych formach znany jest od wieków w wielu kuchniach świata. W Polsce pasztet był często przygotowywany z mięsa, ale z biegiem czasu, w miarę wzrostu popularności diet roślinnych, fasola stała się doskonałym składnikiem do tworzenia wersji roślinnych. Biała fasola, szczególnie popularna w kuchni polskiej, jest źródłem białka roślinnego i ma delikatny, lekko słodkawy smak, który idealnie nadaje się do stworzenia kremowej, ale jednocześnie pożywnej masy. Pasztet z białej fasoli jest bardzo uniwersalny, jeśli chodzi o przyprawy, więc możesz go dostosować do swoich upodobań smakowych. Wśród przypraw znajdziemy: czosnek, świeży czosnek lub czosnek granulowany nadaje pasztetowi głębszy, wyrazisty smak. Cebula, wprowadza słodycz i aromat. Zioła: tymianek, rozmaryn, oregano i bazylia to świetne opcje, które nadają pasztetowi bardziej wytrawny charakter. Papryka: słodka lub ostra papryka w proszku nada pasztetowi nieco pikanterii, a także głębi smaku. Możemy również eksperymentować z dodatkiem orzechów (np. włoskich), suszonych pomidorów, a nawet wędzonej papryki, jeśli chcesz nadać pasztetowi bardziej intensywny smak. Pasztet z białej fasoli to wszechstronny dodatek do wielu dań, zarówno na ciepło, jak i na zimno. Serwowany z najczęściej chlebem i bułkami, będący dodatkiem do sałatek sezonowych warzyw, np. z rukolą, pomidorami i ogórkiem. Pasztet dobrze smakuje w połączeniu z pieczonymi warzywami, takimi jak bataty, marchewki czy buraki. Można podać go z porcją warzyw na parze. Kiszone ogórki, kapusta lub kiszone buraki to świetne dopełnienie, które nadają pasztetowi wyrazistości i kwaskowatości. Pasztet może być również serwowany w formie przystawki na imprezach lub spotkaniach, podany z różnymi dipami, oliwkami czy świeżymi ziołami. Pasztet z białej fasoli to smaczna, zdrowa alternatywa dla mięsnych pasztetów, pełna białka i błonnika. Można go doprawiać na wiele sposobów, dostosowując smak do swoich preferencji. Doskonale komponuje się z różnorodnymi dodatkami, zarówno na ciepło, jak i na zimno. Bez względu na to, czy szukasz pomysłu na wegetariańską przekąskę, czy po prostu chcesz wzbogacić swoją dietę o więcej roślinnych produktów, pasztet z białej fasoli to doskonały wybór.

Fasolka po bretońsku

Fasolka po bretońsku to typowo polskie danie, a nazwa pochodzi od określenia a la bretonne czyli "po bretońsku'", które w kuchni francuskiej oznacza danie z użyciem fasoli coco de Paimpol, która wyglądem łudząco przypomina naszego polskiego Jasia. Fasolka po bretońsku to połączenie fasoli z mięsem, najczęściej kiełbasą, oraz aromatycznymi przyprawami, które tworzą smaczną, sycącą potrawę. W tradycyjnej wersji do fasolki dodaje się także pomidory, cebulę, czosnek, a także zioła, takie jak majeranek, które nadają jej wyjątkowego charakteru. Potrawa jest zazwyczaj gotowana długo, co sprawia, że składniki się doskonale przegryzają, a smak staje się głęboki i intensywny. Fasolka po bretońsku może być podawana na różne sposoby: z chlebem, ziemniakami lub po prostu jako danie główne, często w towarzystwie kiszonego ogórka lub surówki. Z uwagi na swoją treściwość, jest to danie idealne na zimowe dni. Warto też dodać, że w zależności od regionu, przepis może się nieco różnić, a dodatek wędzonki, np. boczku lub kiełbasy, dodaje charakterystycznego smaku wędzonki. Mimo że fasolka po bretońsku jest potrawą kaloryczną, dostarcza również wielu wartościowych składników odżywczych. Białko z fasoli i mięsa, błonnik, witaminy i minerały z warzyw sprawiają, że może być wartościowym elementem zbilansowanej diety, oczywiście pod warunkiem umiarkowanego spożycia. Ciekawą potrawą, podobną do naszej fasolki po bretońsku jest serwowana w Wielkiej Brytanii i Irlandii potrawa: pieczona fasola w sosie pomidorowym, je się ją na śniadanie, lunch lub kolację. Rocznie w tych krajach na osobę przypada odpowiednio 4,8 kg i 5,6 kg fasoli pieczonej.

Bigos z kiszonej kapusty

Nie bez powodu 20 stycznia obchodzimy święto bigosu. Zimowa pora to idealna pora na takie syte, energetyczne jedzenie. Podanie głosi, że bigos został wymyślony w XV wieku przez gospodynię, która chciała z oszczędności wykorzystać resztki jedzenia, jakie pozostały jej po świętach. Do przygotowywania bigosu używa się poszatkowanej kiszonej kapusty, suszonych borowików i podgrzybków, mięsa wieprzowego lub dziczyzny, kiełbasy, suszonych śliwek oraz mieszanki przypraw takich jak kminek, liść laurowy, ziele angielskie, pieprz. Dodatek czerwonego wina o niskiej zawartości alkoholu dodatkowo podkręca smak potrawy. Bigos, aby był aromatyczny, powinien gotować się na wolnym ogniu przez około 4 godziny. Najczęściej porcja bigosu, którą przygotowujemy jest na tyle duża, że nawet przy dużej imprezie zostaje nam spora część tego przepysznego dania. Najlepiej w tej sytuacji zaraz po zagotowaniu przełożyć bigos do słoików i mocno zakręcić.

Przeciwko przeziębieniu i nie tylko

Dzisiejsza propozycja to zupa krem z pieczonego czosnku i sera z nutą tymianku. Bardzo apetyczna i pachnąca. Idealna dla miłośników czosnku, na wzmocnienie i przeciwko wampirom

Sos warzywny z cukinii

Trudno dokładnie określić, kiedy ketchup pojawił się w Polsce, ale prawdopodobnie stało się to po II wojnie światowej, kiedy produkty zachodnie stały się bardziej dostępne. Dziś propozycja sosu warzywnego zwanego również keczupem z cukinii. Chcąc wykorzystać jeszcze plony z ogródka, postanowiliśmy przygotować sos z cukinii, wzbogacony jabłkami i przecierem pomidorowym. Jest to sos do stosowania na zimno, do pieczonych mięs, deski serów, do  chipsów albo frytek. Cukinia jest warzywem niskokalorycznym, bogatym w błonnik i witaminy A, C i K oraz w minerały takie jak potas i magnez. Dzięki temu, ketchup z cukinii jest lekkostrawny i może być spożywany nawet przez osoby na diecie niskokalorycznej. Ma też mniej cukru i soli niż sklepowe ketchupy. Zachęcamy do wykorzystania tego co przechowujemy w piwnicach i spiżarkach aby w pełni wykorzystać dary natury.

Pierogi jesienne, mięsno-grzybowe

Po ostatnim wysypie grzybów, mamy już pełne spiżarnie prawdziwków suszonych, które ponoć najlepiej przechowywać z liściem laurowym,  grzybków marynowanych w słoiczkach i kiszonych grzybów w kamionkowych garnkach. Oprócz tych przetworów na zimę, mamy również jadłospis na tydzień, w którym nie brakuje grzybów: zalewajki, duszonki, rizotta, bigosy, zupy grzybowe, zapiekanki, przeróżnego rodzaju sosy grzybowe oraz oczywiście pierogi. Te ostatnie my wzbogaciliśmy wołowiną z rosołu. Pierożki z tym nadzieniem są bardzo delikatne, aromatyczne i trochę przypominają myśliwskie klimaty.  Zachęcamy do korzystania w przyrządzaniu pierogów z foremek do pierogów i uszek wykrawaczek do pierogów oraz pierogownic dostępnych w naszym sklepie stacjonarnym oraz sklepie internetowym.

Zupa z fasolki szparagowej

Jesień to idealna pora na pożywne, gorące zupy. Idealne rozwiązanie na obiad. O tej porze roku preferujemy zupy bardziej treściwe, energetyczne. Niejednokrotnie dość bogate w swoim składzie, wystarczające na cały posiłek. Klasyka jesiennych i zimowych zup to bez wątpienia grochówka z wędzonką, kapuśniak, aromatyczny rosół, żurek na zakwasie, pikantny krem z dymi czy zawiesisty krupnik z koperkiem i skwarkami. My startujemy z trochę mniej gęstą, ale równie aromatyczną i energetyczną zupą, a mianowicie z zupą z fasolką szparagową. Jej niewątpliwą zalet jest, że możemy ją ugotować o każdej porze roku, wykorzystując do tego mrożona fasolkę szparagową. Energii i koloru doda nam pomarańczowa kurkuma a śmietana doda kremowego wykończenia.

Pulpeciki dla studentów

Przed nami kolejny rok akademicki. Byli oraz aktualni studenci, a także ich rodziny doskonale wiedzą jak ważne są przetwory w słoikach. Z myślą o tej grupie oraz wszystkich będących w długich delegacjach i tych zorganizowanych, którzy przygotowują jedzenie na cały tydzień oraz dla tych, którzy lubią mieć zawsze coś w zapasie, mamy przepis na pulpeciki w słoikach. Pulpety zazwyczaj są duszone w sosie lub gotowane, natomiast klopsy najczęściej występują w formie pieczeni, którą przyrządza się w piekarniku. Jak podaje Wikipedia „Pulpet (z języka włoskiego polpetta od polpa, czyli miazga) – gotowana potrawa mięsna na bazie mielonego mięsa, ryb lub podrobów, z dodatkiem jaj, bułki tartej oraz przypraw. Pulpety mogą być spożywane samodzielnie (al sugo) lub jako dodatek do zup. Danie pochodzi z Włoch". Podstawowe przyprawy wykorzystywane do pulpecików to: czosnek, liść laurowy, sól oraz pieprz. Oprócz podstawowych przypraw do pulpecików pasują również aromatyczne zioła, takie jak tymianek, majeranek, oregano lub natkę pietruszki. Ponadto, dobór przypraw zależy od sosu, z jakim chcemy podać pulpety niego tak, aby tworzyły harmonijną całość, np. pomidorowy, śmietanowy z koperkiem czy ostro-pikantny musztardowy. Po przygotowaniu świetnie smakują z kaszą gryczaną, ryżem, makaronem czy ziemniakami. Poniżej przepis na 2 słoiki pulpecików w sosie pomidorowym.

Gulasz w słoiku

Nazwa gulasz pochodzi od węgierskiego dania będącego w zasadzie gęstą zupą pełną kawałków mięsa i papryki. Nazwa pochodzi od pasterzy (po węgiersku gulyás), którzy wypasali bydło na nizinach. Proste, danie pasterskie, które sobie przyrządzali, nazwano więc gulaszem. Do przygotowania gulaszu używa się najczęściej mięsa wieprzowego (np. łopatki wieprzowej lub szynki, boczku), cebuli, marchwi, papryki, smalcu lub oliwy, mielonej słodkiej papryki, mielonej ostrej papryki, czosnku, bulionu lub rosołu, sosu sojowego, liści laurowych, ziela angielskiego, koncentratu pomidorowego, pieczarek, masła i mąki. Nasza propozycja to gulasz do słoików. Do zabrania na wakacje, dla studenta i na wszelki wypadek, gdybyśmy mieli niespodziewaną wizytę. 

Plastry pomidora w marynacie

Ojczyzną pomidora jest Ameryka Południowa. Aztekowie uprawiali je już w V wieku p.n.e.  Do Włoch pomidory zostały sprowadzone prawdopodobnie w XVI w.  Jednak na początku były traktowane wyłącznie jako roślina ozdobna lub zioło. Dopiero z czasem zaczęto odkrywać ich kulinarne zalety. Włosi najpierw przygotowywali z nich sos, z dodatkiem cebuli, czosnku i natki pietruszki oraz soli i pieprzu a dopiero później dołączono do sosu świeżą bazylię. Obecnie kuchnia włoska została zdominowana przez pomidory.  Sprzyja temu oczywiście odpowiedni klimat do ich uprawy. Nasza propozycja to jednak mało włoska sprawa. To raczej środkowo europejskie i wschodnio europejskie klimaty. Pomidory marynowane z plastrami cebuli. Marynowanie polega na konserwacji żywności w nośniku zapobiegającym jej rozkładowi, ale z pominięciem fazy kiszenia. Popularne są zwłaszcza marynaty z octu oraz z oliwy, a także z wina. Znane i wykorzystywane już od starożytności. Zarówno marynować, jak i kisić, można większość warzyw. W Polsce najczęściej przyrządza się w ten sposób ogórki, kapustę, tworzy zestawy sałatkowe. Jednak z otwarciem na świat ten realny i ten wirtualny eksperymentujemy z coraz większą śmiałością. Nasze pomidory z plastrami cebuli sprawdzają się jako dodatek do kanapek, sałatek i dań głównych.