Keczup śliwkowy

Zapiekanki, hamburgery, kanapki, frytki, kiełbaski, pizza – łączy je jeden sos. Keczup. Większość z nas identyfikuje ten pomidorowy sos ze Stanami Zjednoczonymi. Jednak okazuje się, że jak wiele produktów, bez których nie wyobrażamy sobie życia wywodzi się z Chin. Ten popularny sos powstał około 2 000 lat temu. Chińczycy używali tego sosu do przyrządzania ryb. Oryginalna nazwa to kôe-chiap, w chińskim dialekcie Xiamen znaczy dokładnie zaprawa do ryb. W jego skład wchodziły m.in. orzeszki ziemne, anchois i nasiona fasoli. W Polsce prawdopodobnie pojawił się po II wojnie światowej, kiedy produkty zachodnie stały się bardziej dostępne. Są różne rodzaje ketchupów: łagodny, pikantny, meksykański, sycylijski, kaszubski, do szaszłyków, bezglutenowy, bio, dla dzieci, bez octu, bez cukru i bez konserwantów oraz o obniżonej zawartości kalorii. Istnieje również wiele zaskakujących w smaku ketchupów, w tym ketchup z oliwek, ketchup jabłkowy, ketchup sriracha, ketchup curry, keczup z bekonu, ketchup jalapeno, ketchup truflowy i ketchup wiejski. W naszej kuchni popularny jest również ketchup z cukinii oraz ze śliwek. Do, którego dziś Was zachęcamy.

Pieczarki faszerowane mięsem

Pieczarki są jednym z najpopularniejszych grzybów konsumowanych na całym świecie. Obecnie są bardzo popularne i łatwo dostępne, jeszcze w XVI wieku biała odmiana uchodziła za rarytas i trafiała tylko na stoły najzamożniejszych. Najbardziej znane są: pieczarka biała o niewielkich rozmiarach i bardzo jasnych kapeluszach oraz brązowa pieczarka portobello, która osiąga większe rozmiary, ma dużo ciemniejszy kolor, intensywny smak i jest bardziej mięsista od tradycyjnej odmiany. Pieczarki są niskokaloryczne, a jednocześnie bogate w białko i błonnik. Są dobrym źródłem wielu witamin i minerałów, takich jak witaminy z grupy B, witamina D, selen, miedź i potas. Pieczarki można spożywać na wiele sposobów - surowe, smażone, duszone, marynowane, solone,  grillowane lub pieczone. Są one popularnym dodatkiem do sałatek, zup, sosów, potraw mięsnych, a także pizzy. A co nam podkreśli smak pieczarek? Do pieczarek doskonale pasują podstawowe dodatki takie jak: sól, pieprz, czosnek i cebula. Smak pieczarek świetnie uwydatnią także: rozmaryn, majeranek, jałowiec, curry, cynamon, gałka muszkatołowa, lubczyk, papryka, pieprz, natka pietruszki, tymianek, koper, anyż i zioła prowansalskie.

Sałatka szwedzka

Ta sałatka obiadowa jest od lat popularna w naszym kraju. Szwedzi ponoć kompletnie jej nie znają. Pewne jest jednak, że Szwedzi lubią  słodkie dania np. śledzie, niektóre potrawy mięsne, dodatek borówek do obiadu. To tak jak z rybą po grecku, z fasolką po bretońsku czy z pieczenią rzymską. Zawarta w nazwie nazwa geograficzna niekoniecznie sugeruje kraju pochodzenia potrawy. Sałatka szwedzka to ogórki gruntowe, konserwowe, pokrojone w plasterki, z marchewką i cebulą. Doprawione olejem, solą i cukrem. Popularna w polskiej kuchni przez cały rok dzięki swoim walorom smakowym i łatwości podania. Świetnie komponuje się z klasycznymi daniami obiadowymi i potrawami z grilla, idealna do kotletów schabowych czy karkówki oraz żeberek słodko pikantnych. Pasuje również jako dodatek do kanapek, hot-dogów i hamburgerów. Może być również samodzielną przekąską, jako przystawka na imprezach.

Z grządki do słoika

Ogórki obrodziły obficie. Oto kolejny przepis na wykorzystanie ich w naszych kuchniach oraz zapewnienia sobie zapasów na zimę. Tym razem utrwalane w occie i cukrze. Marynaty to przetwory o charakterystycznym kwaśnym lub kwaśnosłodkim smaku i wyraźnym octowym zapachu. Ogórki użyte do marynowania powinny być dojrzałe, jędrne i twarde, bez plam, uszkodzeń i przebarwień. Najczęściej stosowane dodatki do marynat to: sól kamienna, cukier, liście laurowe, ziele angielskie, pieprz, gorczyca, koper, papryka ostra, czosnek, cebula i chrzan. Przyprawy w połączeniu z zapachem octu nadają marynatą właściwy aromat i smak. Dodatkowo większość przypraw zawiera fitoncydy, które działają utrwalająco. Fitoncydy to związki o właściwościach bakteriobójczych znajdują się w wielu produktach roślinnych. Możemy dodawać różnorodne przyprawy, ale należy pamiętać o umiarze w ich stosowaniu. Przyprawy wzmacniają zapach marynat i mogą dodać im specjalnego smaku, ale nie mogą go zagłuszać. Trzeba pamiętać, że im kwaśniejsza marynata, tym więcej przypraw należy dodać. Natomiast w marynatach nie należy przesadzać z solą. Gotowe marynaty najlepiej smakują po 2-3 tygodniach przechowywania. I ostatnia rada, otwarte słoiki przechowuje się w chłodnym miejscu. Marynaty psują  się po otwarciu i najlepiej przygotowywać je w niedużych słoikach.

Coleslaw

Coleslaw to jedno z tych typowo amerykańskich dań, które oczywiście wymyślono gdzie indziej – w tym przypadku zasługi przypisują sobie: Wielka Brytania, Holandia lub Niemcy. Niektóre książki twierdzą, że danie to zostało podane po raz pierwszy w starożytnym Rzymie. Danie w dzisiejszej postaci najprawdopodobniej pierwotnie powstało w Holandii. Termin surówka coleslaw pochodzi od holenderskiego wyrażenia koosla, co oznacza „sałatka z kapusty”. Przepisy podobne do surówki coleslaw stosowano w amerykańskich domach już od 1770 roku. Jednak jednym z najważniejszych momentów w historii sałatki coleslaw było wynalezienie majonezu w XVIII wieku. Jedyną stałą cechą prawdziwej sałatki coleslaw jest kapusta. Do sosu jedni używają majonezu, inni octu, soku z cytryny, kwaśnej śmietany lub jogurtu naturalnego. Chociaż główne składniki są nadal w większości obecne, surówki w całej Ameryce wzbogaciły się o nowe smaki i odmiany. Zainspirowane składnikami z całego świata, surówki mogą dziś zawierać dziwne połączenia. Na przykład curry, olej sezamowy, pak choi, jabłka, musztardę, zieloną paprykę, pieczoną paprykę, czosnek, rzodkiewkę a nawet jalapeno oraz nasiona selera i kminku. Nie ma nawet zgody co do tego, czy coleslaw to sałatka, przysmak, przystawka czy dodatek. Ta surówka doskonale pasuje do mięs, szaszłyków, hamburgerów, pieczonej piersi z kurczaka, karczku, a nawet grillowanej kiełbaski. Innym zastosowaniem sałatki jest zaserwowanie jej do kotleta schabowego z ziemniakami.

Szybka sałatka z ogórków po koreańsku

Niejednokrotnie stajemy przed wyzwaniem, jaką surówkę przygotować do posiłku. Najczęstszym dodatkiem do naszych obiadów czy kolacji jest ogórek kiszony, mizeria z ogórków, sałata z sosem winegret, kapusta kiszona z marchewką czy surówki na bazie białej lub czerwonej kapusty z odrobiną majonezu i świeżym koperkiem lub pietruszką. Jeśli mamy ochotę na coś innego, taki klasyczny zestaw możemy przełamać kuchnią orientalną, np. koreańską. Kuchnia koreańska jest znana przede wszystkim z ryżu, warzyw, zup i potrawek oraz popularnych kimbap (ryż owinięty w nori) czy kimchi. Kolejnym unikalnym elementem są banchan, czyli przekąski charakterystyczne dla kuchni koreańskiej, które stanowią dla wielu osób azjatycki comfort food. W kuchni azjatyckiej królują warzywa. Najczęściej serwuje się kapustę pekińską, rzodkiew, szalotkę, ogórki, a także grzyby i soję. Koreańscy kucharze chętnie wykorzystują różne części roślin: kiełki, korzenie, nasiona, owoce, liście i łodygi. Prawdziwy czar koreańskich potraw to kiszonki, które zostały wpisane na Listę Niematerialnego Dziedzictwa UNESCO. Koreańczycy i nie tylko oni,  uwielbiają wyraziste potrawy, dlatego na ich talerzach często lądują ostre, dobrze doprawione smakołyki. Takie są właśnie ogórki, na które mamy poniższy przepis.

Kurczak z grilla na obiad

Majówka to termin startowy, jeśli chodzi o sezon grillowy. Od pierwszych ciepłych dni, odpalamy nasze grille i serwujemy rodzinie i gościom przepyszne jedzenie. Co sezon rozwijamy bardziej swoje umiejętności kulinarne, aby zaskakiwać gości niebanalnymi daniami. Oprócz klasyki gatunku, czyli kiełbaski, kaszanki, karczku, piersi z kurczaka i boczku, coraz częściej na grillach gości egzotyka. I tak np. krewetki na trawie cytrynowej z grillowanym czosnkiem, stek z tuńczyka z sezamem czy rozbef z grilla z frytkami z batatów i dipem z habanero, z pewnością znajdą uznanie wśród biesiadników. Niewątpliwie ważnym elementem jest marynata, która przyprawia mięso i warzywa. Marynaty mogą być łagodne albo pikantne, słodkie lub kwaśne, owocowe i egzotyczne. Chude mięso i ryby najlepiej umieszczać w marynatach bogatych w tłuszcze. Mięsa tłuste lubią marynaty octowe lub winne. Istotne jest abyśmy nie dodawali do marynaty soli, ponieważ sól pozbawia przeznaczone do grillowania produkty wody. Do grillowania niewątpliwie przydadzą się nam również przyprawy, którymi będziemy posypywać potrawy podczas grillowania: tymianek, rozmaryn, cząber, oregano, estragon, majeranek osobno lub w mieszankach. Dobrym dodatkiem do dań grillowanych będą dipy i sosy. Sos z rukoli, krem musztardowy, sos ananasowy z rumem, pikantny krem cytrynowy, sos twarogowy z ziołami, sos curry. Nie należy zapominać również o napojach. I tak cytrynowa lemoniada, owocowa sangria, aperitify, wódka, piwo, wino czy samodzielnie wykonane koktajle typu Bloody Mary czy Gin Fizz to niewątpliwie dobre dopełnienie grillowych spotkań. W naszym menu znajduje się kurczak. Jedno z częściej przygotowywanych mięs. Jest lekkostrawne i chude. Skórka na mięsie chroni drób przed wysuszeniem a grillowana jest chrupiąca i świetnie smakuje. Do pałek z kurczaka dorzuciliśmy jeszcze ponacinane ziemniaki z masłem i tymiankiem przygotowane w foli aluminiowej i cukinię zamarynowaną w oliwie czosnkowej.

Soczewica a’la falafel

Falafle to popularny na Bliskim Wschodzie „fast food”, smażone w głębokim tłuszczu kulki. Najczęściej wytwarza się je z ciecierzycy, fasoli fava lub kombinacji tych dwóch. Większość przepisów zawiera szeroką gamę ziół, przypraw i innych składników, takich jak cebula, pietruszka, kolendra, przecier czosnkowy, kminek, czarny pieprz, mąka i olej roślinny. Danie najprawdopodobniej wywodzi się z Egiptu. Spekuluje się, że jego historia może sięgać historii faraonów. Jednak najwcześniejsze pisemne wzmianki o falaflach ze źródeł egipskich pochodzą z XIX wieku. Można domniemywać, że olej był prawdopodobnie zbyt drogi, aby można go było używać do głębokiego smażenia w starożytnym Egipcie. My jak zwykle idziemy trochę pod prąd i postanowiliśmy jako produkt główny wykorzystać soczewicę zieloną wzbogaconą rodzimymi warzywami, tj. marchew, pietruszka czy cebula. Już na starcie dobra wiadomość dla dbających o linię, soczewica zielona ma ok. 116 kcal w 100 g a cieciorka 164 kcal w 100 g. Dla nadania im orientalnego smaku wykorzystaliśmy te same przyprawy jak w tradycyjnych falaflach oraz te bardziej charakterystyczne dla kuchni hinduskiej jak imbir czy kurkuma. Druga modyfikacja dotyczyła obróbki termicznej. Nie smażyliśmy naszych kotlecików w głębokim oleju, tylko upiekliśmy ich 2 blachy w piekarniku. Naszym mottem od zawsze jest radość z gotowania i wykorzystanie dobrodziejstw innych kuchni do eksperymentowania.  

Babka ziemniaczana

Pochodzi z Białorusi, w Polsce powszechna na Podlasiu i Suwalszczyźnie, Mazowszu oraz Śląsku. Babka ziemniaczana ma wiele imion: kartoflak, kartoflarz, tarciuch, blaszak, bugaj, pyrczok, rejbak, parepac, kajzer, kugiel, bulbynek. To jedno z najbardziej rozpoznawalnych dań kresowych, mające kilkadziesiąt wersji. Województwo łódzkie ma również swoją babkę ziemniaczaną występującą pod nazwą kugiel przedborski i znajduje się na Liście produktów tradycyjnych ewidencjonowanych przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Przedborski kugiel wywodzi się z kuchni żydowskiej. To właśnie w Przedborzu,  małym miasteczku w powiecie radomszczańskim, gdzie do II wojny światowej zdecydowaną większość mieszkańców stanowili Żydzi był bardzo popularną potrawą. Tradycyjnie robiło się go w sobotę z tartych kartofli, kawałków tłustego mięsa wieprzowego (Żydzi kładą kawałki gęsiny), jaj, utartej bułki, przypieczonej cebuli, pieprzu i soli. Wymieszaną masę wkładało się do garnka, nakrywało i umieszczało w piecu chlebowym lub piecyku kuchennym. W niedzielę rano lekko odgrzany był znakomity. Polacy zmodyfikowali potrawę zgodnie ze swoimi gustami. Bazą stały się ziemniaki oraz wieprzowina. Kugiel po polsku to zapiekanka przygotowywana w dużych garnkach typu gęsiarka lub kociołkach. Jego podstawowe składniki to żeberka i golonka w kawałkach, nieco większych jak na gulasz i ziemniaki. Babka ziemniaczana to bardzo syta potrawa, która idealnie nadaje się na zimowe dni. Dodatkowo jej smak podkręca sos czosnkowy i surówka z kiszonej kapusty.

Pasztet na imprezę

Pomysł na pasztet narodził się z potrzeby chwili. Na imprezę. Ale tak naprawdę chłodne miesiące to idealny czas na robienie pasztetów. Pasztet to produkt otrzymywany z jednolitej, zmielonej masy mięsnej. Do jego produkcji zazwyczaj wykorzystuje się mięso surowe, gotowane lub pieczone, niejednokrotnie w połączeniu z podrobami. Najpopularniejsze to pasztet z wieprzowiny, kaczki, indyka, kurczaka, królika lub pasztet z dziczyzny. Dla podkręcenia smaku często dodajemy do pasztetów: żurawinę, rodzynki, grzyby, śliwki, czosnek, oliwki. Pasztet doprawia się pieprzem, imbirem, gałką muszkatołową, solą i aromatycznymi alkoholami.

Gulasz wieprzowy z grzybami

Mięso wieprzowe ze względu na duża zawartość tłuszczu posiada w sobie dużą ilość ciepła i dlatego nie należy go przechowywać go zbyt długo. Dlatego też najczęściej przerabiana jest na kiełbasy i wędzona. Z tuszki mięsa możemy pozyskać: schab, boczek, szynkę, karkówkę, żeberka, słoninę, golonkę, polędwiczkę, łopatkę czy mostek. Łopatka czy szynka będą idealne do zrobienia gulaszu. Żeberka i karczek możemy ugrillować lub dodać do bigosu. Natomiast boczek lub słoninę uwędzić i zjadać z chlebem. Co zaś się tyczy przyprawiania wieprzowiny najlepiej sprawdzą się: majeranek, cząber, mielona słodka lub ostra papryka, czosnek, liść laurowy, ziele angielskie, rozmaryn, tymianek i kminek. Do przygotowania gulaszu dobrze jest użyć szybkowaru, który przyśpieszy proces gotowania.

Nadziewana pierś kurczaka

Aromatyczne soczyste danie z wytrawnym farszem. To dobry opis dania, które chcemy Wam przybliżyć. Piersi z kurczaka mają białe, delikatne mięso, są chętnie spożywane przez osoby na dietach lekkostrawnych lub odchudzających. Do drobiu dobrze sprawdzą się tymianek, rozmaryn, cząber, oregano, estragon, majeranek osobno lub w mieszance doskonale znanej jako zioła prowansalskie. Z drobiem świetnie komponuje się również czosnek, imbir, słodka i ostra papryka, natka pietruszki, koperek i co u nas traktowane jest bardziej jako zioło lecznicze a nie przyprawowe – szałwia. Jeśli chcemy poeksperymentować z szałwią w kuchni musimy trzymać się maksymy lepiej mniej niż więcej, w przeciwnym razie nasz posiłek może wyjść zbyt gorzki. Poza pojedynczymi składnikami ziół mamy również do zaoferowania miksy, które wprowadzą nas w światowy zestaw dań z kurczaka. Zachęcamy do ich spróbowania i stosowania: kurczak fajitas, kurczak po staropolsku, pieczony kurczak soczysty, kurczak po chińsku, kurczak po diabelsku, złoty kurczak, kurczak po węgiersku czy american chicken.

Jesienna zupa kremowa

Nieuchronnie zbliża się jesień choć pogoda za oknem na to nie wskazuje. Natura jednak rządzi się swoimi prawami i na naszych grządkach pojawiła się dynia. Owoc jesieni. Skupimy się zatem na dyni hokkaido, która ma ponoć aż 760 krewnych. Ta dynia pojawia się w miejscach, gdzie sezon wegetacyjny nie jest krótszy niż 100 dni. Jej dojrzewanie przypada średnio na 90 dni po kwitnieniu. Charakteryzuje się intensywnym, pomarańczowym kolorem miąższu oraz cienką skórką. Używana jest najczęściej do zup, gulaszy, zapiekanek, ciast. Łatwo poddaje się obróbce cieplnej. Można ją gotować, piec, smażyć i parować. Przepisy z niej są wyjątkowo proste do wykonania, bo przez rodzaj skórki łatwo poddaje się obróbce mechanicznej. Nadmienić należy, że dynia, ze względu na witaminy w niej zawarte,  uczestniczy w procesach przyswajania węglowodanów w organizmie. Pozytywnie wpływa na funkcjonowanie układu nerwowego, pomaga łagodzić napięcia mięśniowe, pozytywnie wpływa na nastrój i sprawność intelektualną.

Pizza na piwie z sosem cukiniowym

Takie dwa odstępstwa od włoskiej tradycji. Po pierwsze ciasto na pizzę z piwem. A wiadomo że piwo to coś pysznego. Po drugie nie sos pomidorowy ale na bazie cukinii. Musicie tego spróbować, będziecie pozytywnie zaskoczeni zielonym sosem z ziołami prowansalskimi i elastycznością piwnego ciasta. Używamy do przyrządzenia, łącznie z drożdżami, piwa jasnego. Podobno najlepszy do pizzy jest Lager i takiego właśnie użyliśmy. W procesie fermentacji alkoholowej powstaje oprócz głównego produktu, powstaje dwutlenek węgla którego uwalnianie się powoduje spulchnianie ciasta. Piwo ma szerokie zastosowanie w kuchni. Dodane do mięs pełni rolę marynaty, nadając mu smak i aromat. Mięso dzięki niemu zyska niestandardowy aromat i smak. Jasne piwo polecane jest do mięsa grillowanego, pieczonego czy duszonego (np. żeberek). Wyśmienity jest również karp pieczony w piwie na Wigilię (być może na te święta pokusimy się żeby przygotować). Ponadto piwo ciemne zalecane jest do przygotowywania do serów, ciast, mięs. Piwa korzenne sprawdzą się natomiast do przygotowania grzańca na zimowe chłody.

Pomidory na zimę w słoiku

Koniec sierpnia i wrzesień to wzmożona praca nad przetworami, które w okresie zimowym zapewnią nam niezapomniane smaki lata. Pomidory to wdzięczny temat do przetwórstwa. Zrobimy z nich przeciery, ketchupy, soki, sałatki lub leczo do słoików, możemy je również spróbować ususzyć. Oczywiście to nie zamknięta lista możliwości. Nasza propozycja może o tym świadczyć. To pomidory pieczone w słoikach. Baza, którą wykorzystamy do przyrządzenia zup, sosów do makaronów, pizzy. Zioła z mieszanki prowansalskiej, których użyliśmy to tymianek i rozmaryn, jednak proponujemy używać ziół według własnych upodobań, a do przyprawienia pomidorów świetnie sprawdzą się też bazylia, oregano czy cząber. Ta popularna mieszanka, kojarzona z Francją i krajami śródziemnomorskimi, idealnie sprawdzi się do zup, sałatek, potraw rybnych czy mięsnych. Pomidory w słoiku przed użyciem należy zmiksować.

Mule w winie

Podczas wakacji zwiedzamy bliższe i dalsze strony świata. Często po takich podróżach próbujemy odtwarzać smaki z jakimi się spotkaliśmy, które pozwolą nam znów poczuć się jak na wakacjach. Dla niektórych będą to smaki wędzonej sielawy z Mazur, dla innych niezapomniane ruchanki kaszubskie czyli rodzaj racuchów drożdżowych lub gomółki podkarpackie, dla niewtajemniczonych suszony biały tłusty ser z żółtkami i kminkiem. Natomiast amatorów Morza Śródziemnego z pewnością skuszą dania z owocami morza, krewetkami, mulami czy ośmiornicą. Dania, w których nie ma za dużo pprzypraw. Zwykle nastawiamy się na jedną, dwie przyprawy. Charakterystyczne dla dań włoskich, chorwackich, greckich czy hiszpańskich są oregano, bazylia, rozmaryn, tymianek, czosnek, papryka i pomidory. W wakacje do proponowanych przez nas muli nieodzowne jest białe wino, winogronowe. Takie wino, możemy przygotować z naszych rodzimych winogron dodając do jego wytworzenia drożdże Uniwersalne, Chardonnay lub Madera.

Szaszłyk (shashlik) gruziński

Przepis przywieziony z wakacji w Gruzji sprzed lat. Banalny w swoim wykonaniu jednak niesamowity w smaku. Grillowanie polega na obróbce termicznej produktu bez udziału tłuszczu. Szukając genezy grillowania znaleźliśmy  w intrenecie informację, że prapoczątki grillowania są związane z polowaniem na mamuty. Kiedy jednemu z myśliwych kawałek zwierzęcego mięsa wpadł do ognia – odkrył, że jest ono smaczniejsze od surowego. Rusztem stały się rozgrzane ogniem kamienie, albo kły mamuta, które były wbite po obu stronach paleniska. We Francji mięso było opiekane między dwoma rozżarzonymi kamieniami. To właśnie nasz sposób na grillowanie, gdzie kły mamuta zastąpiliśmy szpilkami do grillowania a francuskie kamienie krawężnikami. Do dań kuchni gruzińskiej jeszcze wrócimy, bo jest wyśmienita, smakowita i bliska naszym upodobaniom smakowym. Na zdjęciu jest jeszcze kurczak w przyprawie do drobiu złoty kurczak.

Pikantna pasta rabarbarowa

Rabarbar kojarzy się nam z początkiem słonecznych dni, ze smakiem placka drożdżowego i kompotem. Jest to bylina warzywna należąca do rodziny rdestowatych, do której należy również szczaw oraz gryka.  Pochodzi z obszarów Azji Środkowej, Bułgarii i prawdopodobnie również południowej Syberii. Cierpki, kwaskowaty smak rabarbar zawdzięcza głównie obecności kwasu cytrynowego, jabłkowego oraz olejków eterycznych. Rosnący w zaciemnieniu, traci nieco swoją kwasowość. Zawiera on potas, magnez, wapń, żelazo, a nawet niewielką ilość jodu, manganu i cynku. Znany jest również z tego, że zawiera dużą ilość błonnika pokarmowego rozpuszczalnego w wodzie, korzystnie działającego na funkcjonowanie przewodu pokarmowego. Rabarbar można spożywać na wiele sposobów. Stanowi składnik sorbetów, galaretek czy przetworów – dżemów, syropów, soków, chatneyów. Do tych ostatnich zalicza się nasza pikantna pasta rabarbarowa, łącząca w sobie kwaśność rabarbaru i octu, słodycz cukru trzcinowego, pikantność pieprzu cayenne i ostrość gorczycy, cebuli i czosnku oraz łagodność kokosa. Sami przyznacie, że z połączenia tylu smaków musi wyjść coś niesamowicie pysznego i pobudzającego zmysły kulinarne.

Wege mielony

Nasze kotleciki są dedykowane weganom, ale ze względu na skład mogą być też stosowane przez osoby na diecie oczyszczającej p. Ewy Dąbrowskiej. Oczywiście wszyscy pozostali mogą przygotować kotlety jako dodatek do dań mięsnych, zamiast ziemniaków, chleba czy ryżu. Dieta Dąbrowskiej jest bez wątpienia jedną z najpopularniejszych, obok diety keto, sposobów na redukcję kilogramów. Często określana jest mianem głodówki leczniczej bądź postu warzywno-owocowego. Dla osób przejedzonych, z zaburzoną odpornością, problemami skórnymi czy chcących przeprowadzić detoks organizmu to na pewno fajny sposób na złapanie równowagi wagowej i wewnętrznej organizmu. Jednak jak z każdą dietą trzeba mieć umiar a zasadność jej przeprowadzenia powinniśmy skonsultować z lekarzami bądź dietetykami.

Potrawa a’la ratatouille

Potrawa a’la ratatouille, taka spolszczona z ziemniakami jako dodatek do mięsa lub danie główne. Ogólnie ratatouille to potrawa wakacyjna wywodząca się z Nicei potrawa jarska. Zrobione głównie z  warzyw, przede wszystkim z bakłażana, cukinii, cebuli, pomidorów i papryki. Danie to jest znane w całym basenie Morza Śródziemnego jako np. caponata i peperonata, pisto, briam, bohemienne, samfaina, tumbet i kapunat. My zastąpiliśmy bakłażany polskim ziemniakiem, który podobnie jak bakłażan, papryka czy pomidor pochodzi z rodziny psiankowatych, która wywodzi się z Ameryki Południowej i Środkowej. Tak więc po świątecznych ciężkich potrawach zapraszamy na coś lżejszego i swojskiego.