Kiełbasa żywiecka

Kiełbasa żywiecka to klasyczna polska wędlina, wykonana z najwyższej jakości mięsa wieprzowego, głównie z szynki, peklowana z naturalnymi przyprawami, a następnie wędzona dymem dębowo-olchowym i pieczona w piecu opalanym drewnem. Dzięki temu uzyskuje intensywny smak, zwartą konsystencję i charakterystyczny aromat. Kiełbasa żywiecka swoją nazwę zawdzięcza regionowi Żywiecczyzny, gdzie od pokoleń wyrabiano wędliny o głębokim, tradycyjnym smaku. Niektórzy mylą kiełbasę żywiecką z krakowską. Kiełbasa krakowska różni się od żywieckiej przede wszystkim smakiem i składem, a także metodą produkcji. Krakowska ma zazwyczaj intensywniejszy, korzenny smak i jest wytwarzana z wieprzowiny (klasy I i II), przypraw (pieprz, kminek, gałka muszkatołowa, czosnek) oraz soli, podczas gdy żywiecka ma zazwyczaj delikatniejszy, bardziej stonowany smak, a jej skład może być uboższy w mięso, choć są też odmiany żywieckiej produkowane tradycyjnie z wysokiej jakości mięsa i przypraw. U nas w Deptanej dostaniecie, wszystko do wyrobu kiełbas i wędlin: maszynki do mięs, przyprawy: sól peklującą, czosnek granulowany, pieprz czarny mielony, gorczycę, jałowiec, kolendrę, gałkę muszkatołową, cukier oraz mieszanki przypraw dedykowane odpowiednim wędliną. Przyda nam się również następujący sprzęt: waga do precyzyjnego odmierzenia składników, termometr do kontroli temperatur podczas obróbki, nadziewarka, wędzarnia, osłonki białkowe, haki wędzarnicze oraz przędza wędliniarska. Dziś w naszej ofercie kiełbasa żywiecka z mieszanką specjalnie do niej stworzoną, która w swoim składzie zawiera jałowiec, liść laurowy mielony, czosnek, kolendra, pieprz, ziele angielskie, cukier oraz sól.

Gulasz z dziczyzny

Gulasz jako potrawa wywodzi się z Węgier, gdzie był tradycyjnym daniem pasterzy (gulyás). W swojej klasycznej formie jest bardziej gęstą zupą niż sosem, co zbliża ją do tego, co dziś nazywamy zupą gulaszową. Wersja z dziczyzny rozwinęła się w regionach, gdzie polowania były częścią lokalnej kultury, zwłaszcza na Węgrzech (szczególnie w regionie Győr i Baranya), Austrii, Słowacji oraz Czechach, Polsce, gdzie dziczyznę podaje się często w kuchni myśliwskiej. Kluczowe są przyprawy korzenne i zioła, które dobrze komponują się z intensywnym smakiem dziczyzny to: papryka słodka i ostra – wpływy węgierskie, jałowiec, klasyczna przyprawa do dziczyzny. Ponadto, liść laurowy i ziele angielskie, czosnek i cebula, kminek (szczególnie w wersjach czeskich i słowackich, pieprz czarny i papryczka chili oraz majeranek najczęściej dodawany w Polsce. Dodatkowe składniki podbijające smak zupy gulaszowej to: czerwone wino lub piwo (zwłaszcza czeskie), wędzona papryka, dodaje lekko dymnego aromatu i rzadkie, ale stosowane w kuchni myśliwskiej, owoce dzikiej róży. Jeśli nie macie lub nie lubicie dziczyzny, możecie zrobić zupę gulaszową z wołowiną.

Składniki:

Szaszłyki nie tylko z grilla

Jesień to nie pora roku na grillowanie, ale nie musimy całkowicie rezygnować z dań kojarzonych z grilla. Nasza propozycja dotyczy szaszłyków z kurczaka i boczku z przyprawą american chicken. To szybka i nieskomplikowana propozycja na niedzielny obiad lub ciepłą kolację z przyjaciółmi lub w rodzinnym gronie. Wersja piekarnikowa szaszłyków z kurczaka i boczku ma w sobie coś z domowego komfortu: ta sama grillowa atmosfera, tylko bez kapryśnej pogody i rozpalania ognia. A przy tym wyjdą równie soczyste i aromatyczne jak z rusztu. Piekarnik daje nam to, czego czasem brakuje na grillu: pełną kontrolę. Podczas pieczenia w piekarniku boczek powoli się wytapia i działa jak naturalna osłona. Kurczak nie ma szans, by się przesuszyć. Do takich szaszłyków najlepiej sprawdzają się przyprawy, które podbijają smak boczku i jednocześnie dodają charakteru delikatnej piersi z kurczaka. I tak klasycznie polecamy: paprykę słodką, daje kolor, słodycz i delikatny aromat. Paprykę wędzoną, genialnie współgra z boczkiem i dodaje „grillowego” posmaku nawet w piekarniku. Jeśli chcemy żeby szaszłyki się karmelizowały proponujemy użycie mieszanki z papryk ostrych i wędzonych z syropem klonowym. Dobrym rozwiązaniem jest użycie gotowych przypraw: do kurczaka, american chicken, do grilla lub mieszanki BBQ. Tak przyprawione szaszłyki są świetne, zwłaszcza jeśli podasz do nich coś chłodzącego, jogurtowy sos, tzatziki lub czosnkowy dip.

Tyrolska do kanapek

Wędlina tyrolska łączy w sobie wspomnienie wakacji, biwaków, wycieczek. Nazwa "mielonka tyrolska" pochodzi od regionu Tyrolu w Alpach, skąd wywodzi się receptura, a popularność zyskała dzięki turystyce. Turyści, zachwyceni smakami tego regionu, rozpowszechnili go po całym świecie. Skład przyprawy do mielonki tyrolskiej zazwyczaj obejmuje: kminek, kolendrę, czosnek, gałkę muszkatołową, majeranek, sól, pieprz, a także inne dodatki jak papryka, ziele angielskie. W domowych warunkach można ją przygotować w szynkowarze, słoiku czy jako baton w osłonce. My tym razem postawiliśmy na osłonki poliamidowe. Osłonki poliamidowe są używane jako opakowania do wędlin parzonych i gotowanych. Doskonale zastępują naturalne osłonki jelita kiełbas. Zaletą osłonek poliamidowych jest niska przepuszczalność pary wodnej oraz dobra wytrzymałość mechaniczna i odporność cieplna. Osłonki nie przepuszczają promieni UV. Cechy te pozwalają zachować smak i aromat żywności przechowywanej w tego typu osłonkach. Używane jako opakowania do wędlin parzonych i gotowanych. Z powodzeniem znajdują zastosowanie przy produkcji szynek, salcesonów, pasztetów lub kaszanek. 

Zimne nóżki z szybkowaru

Zimne nóżki to nazwa potrawy, czyli do wieprzowych raciczek, nóg i golonki. Zimne nóżki to danie o długiej tradycji kulinarnej w Polsce. Pierwsze informacje o podawaniu galaret mięsnych pochodzą z przełomu XV - XVI wieku, a konkretnie na ucztę weselną Zygmunta I Starego i Bony Sforzy w 1518 roku. Potrawa ma korzenie w kuchni europejskiej i bliskowschodniej. Galarety mięsne istniały w kuchniach arabskich, a w średniowieczu kucharze odkryli sposoby na zagęszczanie bulionu. Wersje zimnych nóżek są popularne w wielu kuchniach słowiańskich i europejskich, a w Polsce przyjęły się pod różnymi nazwami regionalnymi. Na galaretkę z nóżek wieprzowych najczęściej mówiło się zimne nóżki, W różnych regionach Polski potrawa na lokalne nazwy: galart, studzienina czy zylc. Dzięki wynalezieniu i upowszechnieniu żelatyny spożywczej, galarety – przynajmniej teoretycznie - stały się łatwiejsze w przygotowaniu. Zimne nóżki podaje się schłodzone, pokrojone z dodatkami, skropione octem lub sokiem z cytryny, a także podane z pieczywem, chrzanem, kiszonymi ogórkami oraz świeżymi ziołami, takimi jak natka pietruszki czy kolendra. Są podawane jako zakąska do wódki.

Burrito w tacosach

W Meksyku króluje kukurydza. Jej wykorzystanie w kuchni sięga czasów kultur Majów, Azteków i Inków, którzy czcili kukurydzę, a nawet praktykowali rytuały i ceremonie związane z cyklem jej wzrostu. Kukurydza stanowi podstawę niemal całej kuchni meksykańskiej. Jest popularnym składnikiem w do wyrobu tortilli i nachos. Tortilla to cienki, okrągły placek z mąki kukurydzianej lub pszennej, który stanowi podstawę kuchni meksykańskiej i latynoamerykańskiej, a także jest popularny na całym świecie. Służy jako baza do wielu dań, takich jak burritos, tacos, quesadillas czy enchiladas. Jak podaje Wikipedia „oryginalne meksykańskie burrito są zazwyczaj małe i cienkie, a pszenne tortille zawierają tylko jeden lub dwa spośród kilku składników: mięso lub rybę, ziemniaki, ryż, fasolę, ser asadero, chile rajas lub chile relleno”. Jednak stale rosnąca popularność dania sprawiła, że farsz zaczął być wzbogacany, dzięki czemu potrawa zyskała na wyrazistości. Natomiast meksykańskie tacos mogą przypominać danie burrito, jednak między tymi dwiema potrawami są zasadnicze różnice. Po pierwsze tortille na burrito powstają najczęściej z mąki pszennej, natomiast na tacos z kukurydzianej, a po drugie burrito jest zawijane, natomiast tacos są składane. Postanowiliśmy pobawić się i połączyliśmy kukurydziane taco z farszem z burrito. Zrezygnowaliśmy jednak z dodania do farszu ryżu. Trzon stanowi mielona wołowina doprawiona przyprawą do burrito z czerwoną fasolą i kukurydzą. Aby wyostrzyć smak dodaliśmy trochę marynowanej papryczki jalapeno. Nasza przyprawa to mieszanka ziół i przypraw: soli, kukurydzy, czosnku, cebuli, marchwi, chili, oregano, kminku, ziela angielskiego, gałki muszkatołowej, imbiru, szałwii, szczypiorku, liścia laurowego oraz słodkiej papryki.

Udka pieczone w słoiku

Lato choć nas w tym roku nie rozpieszcza, nadal trwa. Nadal mamy wakacje i statystycznie najwięcej wyjazdów wypoczynkowych w całym roku. Dużo z nas wybiera relaks na działkach, pod namiotami, w kamperach czy na prywatnych kwaterach, chcąc wypocząć we własnym rytmie. Wtedy też nie chcemy tracić czasu na szykowanie posiłków, a najbliższe restauracje mogą się „przejeść”. Dobrym sposobem na posiłki w plener jest wekowanie. Chociaż z wekowaniem kojarzą się nam głównie przetwory z warzyw i owoców, to w słoiku zamknąć możemy z powodzeniem wykwintny obiad. Wystarczy poświęcić raz trochę czasu w kuchni, żeby móc cieszyć się błyskawicznym, domowym obiadem w każdej sytuacji. Takie mięso z kurczaka w słoiku świetnie sprawdzi się w trasie, bo dzięki odpowiedniej pasteryzacji nie musi być przechowywane w lodówce. Pasteryzacji można poddać w zasadzie każdy typ mięsa, np. wołowinę, wieprzowinę. Popularne jest też wekowanie mięsa drobiowego czy też wekowanie mięsa mielonego w słoikach. Nasza propozycja to udka z przyprawą złoty kurczak i ostrą papryką. Zestaw przypraw zależy jednak od waszych preferencji i jest nieograniczony. Obok soli i pieprzu najpopularniejszymi przyprawami i ziołami do kurczaka są: papryka ostra, słodka, wędzona, czosnek suszony lub granulowany, rozmaryn, kmin rzymski, tymianek. Dobrze również sprawdzi się: bazylia, oregano, kolendra, cebula. Jednak jak pisaliśmy, przygotujcie weki z ulubionymi przyprawami. Do udek proponujemy wam wybrać nie za duże słoiki, takie do zjedzenia na raz 330-500 ml. Pamiętajcie też o nowych zakrętkach, to one zagwarantują, że przetwory nam się nie popsują.

Indyk peklowany

Jak zwykle zachęcamy Was do przygotowywania wędlin w domowych  warunkach. Wędliny, które robimy w takich warunkach gwarantują nam wysoką jakość i pełne zadowolenie rodziny, zwłaszcza młodszych członków oraz osobach na dietach. W tej obróbce przygotujemy mięsa w całymkawałku oraz mielone: szynki i pasztety, mielonki, golonki oraz kiełbasy. Oprócz szynkowarów o rożnych pojemnościach, obecnie zrobionych ze stali oraz szkła przydadzą się również: wysoki garnek (do dostania u nas w zestawach), termometr, foliowe woreczki, sole peklowe bez dodatków i z ziołami, przyprawy dedykowane wyrobom z szynkowaru a nawet woreczki do zgrzewarek, w których możemy marynować szynki w solance. Szczególnie polecamy woreczki do szynkowarów, które ułatwiają przygotowanie pasztetów, galaret, lub wegetariańskich wsadów oraz wyjęcie zawartości po przyrządzeniu z szynkowaru a wnętrze pozostanie w czystości. Dla osób zaczynających przygodę z szynkowarem lub już zaawansowanych polecamy książkę SZYNKOWAR - mistrz kulinarnych możliwości.

Kurczak podwójnie soczysty

Mięso z kurczaka, a szczególnie pierś jest bardzo delikatnym mięsem. Pierś z kurczaka, czyli jedno z najpopularniejszych, ale i najbardziej wymagających mięs, jeśli chodzi o uzyskanie soczystości. Pierś z kurczaka to chude mięso, zawiera bardzo mało tłuszczu, co z jednej strony jest jej atutem, z drugiej jednak sprawia, że łatwo ją przesuszyć. Wysoka temperatura, zbyt długi czas smażenia i brak odpowiedniego przygotowania to prosta droga do suchego, włóknistego mięsa. Jednym ze sposobów nadania soczystości piersiom jest włożenie ich na co najmniej 30 minut do marynaty. Świetnie sprawdzają się marynaty na bazie jogurtu, kefiru, oliwy z oliwek, z dodatkiem ziół, czosnku, cytryny, miodu, musztardy czy sosu sojowego. Dobrą praktyką jest również smażenie piersi na dobrze rozgrzanej patelni, najlepiej na średnio-wysokim ogniu, na niewielkiej ilości tłuszczu. Czas smażenia zależy od grubości mięsa, ale zazwyczaj wystarczą 3–4 minuty z każdej strony. I ostatnim kluczowym elementem jest odstawienie przygotowanego mięsa pod przykryciem na 5 do 10 minut, aby odpoczęło. Nasza propozycja to pierś z kurczaka w przyprawie Kurczak soczysty, która pozwala nam ominąć etap marynowania. Niesamowicie aromatyczna, o bogatym składzie. W składzie naszej przyprawy znajdziecie: sól, cukier, paprykę słodką, paprykę ostrą, czosnek, lubczyk, majeranek, pomidor suszony, marchew, pietruszkę, cząber, tymianek, kminek, gałkę muszkatołową, bazylię, rozmaryn, szałwię, pora oraz pieprz biały. Poprzez smażenie piersi na patelni w papierze do pieczenia uzyskamy podwójnie soczysty efekt.

Flaczki

Można je kochać lub nienawidzić, tak w skrócie można podsumować to danie. Flaczki to tradycyjne polskie danie, w Polsce są niemal potrawą narodową, wywodzą się z Wielkopolski. W naszym kraju ta potrawa znana była już w XIV wieku, kiedy to raczył się nią sam król Władysław Jagiełło. Przywędrowały do nas z Węgier. Polsce nie ma jednej, ogólnie przyjętej receptury na wytwarzanie flaków wołowych lub wieprzowych. Flaki wołowe, są przygotowywane z oczyszczonych i pokrojonych w paski lub w harmonijkowe zawijasy fragmentów żołądka wołowego. Tradycyjnie przygotowuje się z nich flaczki po polsku, gęstą, esencjonalną zupę z dodatkiem wołowiny, warzyw, majeranku, ostrej papryki i gałki muszkatołowej. Aby nadać nowoczesnego smaku flaczkom, możemy gotować je w wersji z pomidorami, białym winem lub w stylu francuskim z dużą ilością czosnku i tymianku. Flaki zazwyczaj serwuje się gorące, z pieczywem. Można je również podawać z posiekaną natką pietruszki. Niektórzy lubią dodatkowo doprawić je majerankiem i papryką. 

Udziec barani

Baranina w Polsce była dawniej bardziej znana, zwłaszcza na Podhalu i wśród społeczności pasterskich. Jeszcze w latach 70-80 był duży popyt na wełnę owczą i skóry na kożuchy, wtedy w dużej części Polski zajmowano się hodowlą owiec i mięso było bardziej popularne i dostępne. Obecnie jada się ją rzadziej, głównie na specjalne okazje lub w kuchni regionalnej. Baranina jest szczególnie popularna w krajach i regionach, gdzie spożycie mięsa wieprzowego jest ograniczone ze względów religijnych lub kulturowych. Najczęściej używane przyprawy do baraniny to pieprz czarny, jałowiec, majeranek, cząber, tymianek, estragon, rozmaryn, goździki, liście laurowe oraz gałka muszkatołowa. W naszej ofercie znajdziecie również przyprawę dedykowaną baraninie i jagnięcinie. Dla podkręcenia smaku naszego udźca, utarliśmy w moździerzu jeszcze trochę kolendry. Nikt nam przecież nie zabroni eksperymentować w kuchni 

Na uroczysty i codzienny obiad

Rosół nadaje się na wystawniejsze i te zwyczajne obiady. Jest bezwzględnym punktem menu wesel, komunii, chrzcin, czy restauracyjnych imprez. W Polsce na 100%, rodzinny niedzielny obiad będzie zawsze z rosołem. Rosół znany jest na całym świecie pod różnymi nazwami i w różnych wersjach. W Chinach to bulionu z kurczaka z dodatkiem imbiru, w Japonii to rybny dashi, we Francji bouillon, najbliższy naszemu rosołowi, chociaż dużo bardziej tłusty. Rosół to wywar mięsno warzywny. Do rosołu nadają się udka, korpus, szyja i skrzydełka z kurczaka, a także wołowina. Można również użyć indyka, kaczki, gęsi lub perliczki. Najpyszniejszy jest jednak z mięs mieszanych. Niedzielny rosół jest idealną bazą dla zup na cały tydzień: pomidorowej, ogórkowej, krupniku czy pieczarkową. Oprócz tradycyjnych przypraw: lubczyku, pieprzu ziarnistego, ziela angielskiego czy liści laurowych, możemy dodać np. kardamon, który wzbogaci aromat tradycyjnego rosołu. Sos sojowy wydobędzie głębszy smak rosołu. Cytryna lub limonka dodawana do zupy jako kontrast dla tłustego bulionu. Natomiast dodanie imbiru do rosołu może wzbogacić jego smak i dodać mu rozgrzewającego efektu, a także wspierać odporność.

Marynowanie mięs w folii

Chcielibyśmy przybliżyć Wam naszą ofertę dotyczącą pakowania próżniowego w woreczki i folie moletowane. Worki, folie i rękawy moletowane to artykuły zaprojektowane z myślą o efektywnym, bezpiecznym pakowaniu próżniowym żywności. Wykonane są z wysokiej jakości folii PA/PE. Charakteryzują się dużą wytrzymałością, doskonałą szczelnością i odpornością na uszkodzenia. Moletowana powierzchnia przyspiesza proces próżniowego usuwania powietrza, zapewniając doskonałą ochronę zawartości. Wybór folii moletowanej w postaci rękawa umożliwia dopasowanie opakowania do produktów o zróżnicowanych rozmiarach jak ryby czy wyroby własne. W opakowaniach moletowanych można przechowywać produkty świeże jak mięso, wędliny, ser, przyprawy, bakalie czy grzyby suszone. Również produkty  wcześniej poddane obróbce np. marynowane, pieczone, gotowane, smażone, suszone, wędzone. Nasza propozycja to mięso drobiowe marynowane na mokro: bazyliowe i imbirowo-czosnkowe. Marynata „na mokro” powstaje najczęściej na bazie oleju, idealnym nośniku smaku. Płynną podstawą może być również maślanka czy mleczko kokosowe. Pozostałe składniki najczęściej wybierane do stworzenia idealnej kompozycji smaków to: sól, zioła, miód, sok z cytryny, ocet balsamiczny, sos sojowy, musztarda, ketchup, warzywa. Główne zalety używania folii moletowanej do marynowania to, szybsze marynowanie, brak wysychania, ochrona mięsa przed utratą smaku i aromatu oraz wygodne przechowywanie.

Kuchnia meksykańska

Kuchnia meksykańska to prawdziwa eksplozja smaków – aromatyczna, kolorowa i pełna przypraw, które nadają potrawom charakterystyczny, intensywny smak. Kuchnia meksykańska nierozerwalnie kojarzy się z ostrością i pikanterią. Większość wyobraża sobie, że potrawy meksykańskie muszą być „palące”. Kuchnia meksykańska jak każda inna ma pikantne, jak i łagodne potrawy. Najczęściej stosowane przyprawy to: chili w różnych odmianach – habanero, chipotle, pasilla, jalapeno, kmin rzymski (kumin), kolendra (świeża i mielona), czosnek i cebula, oregano meksykańskie – nieco inne niż europejskie, bardziej intensywne i cytrynowe, limonka – sok z limonki dodaje kwasowości i świeżości. Ponad to w kuchni meksykańskiej używamy cynamon, goździki i kakao – najczęściej używane w sosach. W ofercie naszego sklepu znajdziecie przeróżne przyprawy, które wpisują się w kuchnię meksykańską: paprykę ostrą, paprykę chili, chili nitki, jalapeno zielone i czerwone, paprykę chili bird's eye, mieszankę przyprawy meksykańskiej, przyprawę taco de tortilla, przyprawę do burito. Poniżej podrzucamy Wam przepis na tortillę z mieloną wołowiną oraz kukurydzą i fasolą, pełną aromatów i odrobinę pikantną.

Co dodajecie do świątecznych sałatek?

Wraz z nastaniem wiosny oraz zbliżającymi się Świętami Wielkanocnymi, nadchodzi dla nas czas wzmożonej pracy w kuchni. Zaczynamy przygotowywać solanki do mięs, wędzonki, kiełbasy, nastawiamy do ukiszenia żur lub barszcz biały, przeglądamy stan piwniczek i ich zasobność w mocniejsze alkohole, wina i nalewki. Tuż przed wielkim tygodniem zaopatrujemy się w niezbędne do wypieków drożdże, różnego rodzaju bakalie (najczęściej rodzynki, skórki cytrusowe, morele, migdały i orzechy), przecież święta bez baby lub sernika albo kajmakowego mazurka tracą na autentyczności. Kropką nad „i” na naszych stołach oprócz jaj, pieczystych, rolad boczkowych czy ciast są sałatki. U niektórych lekkie wiosenne u innych treściwsze, zależy co kto lubi. My w tym roku stawiamy na sałatkę makaronową, z dobrze doprawionym kurczakiem (u nas w przyprawie kebab gyros, ale może mieć bardziej ostry charakter- po diabelsku, lub bardziej warzywny: po węgiersku lub po prostu po staropolsku), kremowym serem camembert i żurawiną oraz ziarenkami słonecznika. Zamiast żurawiny polecamy użycie moreli, a zamiast słonecznika orzechów pistacjowych. Kombinacji tej sałatki może być wiele w zależności od waszych preferencji smakowych, a większość przypraw i składników znajdziecie w naszym sklepie.

Zamiennik naturalnych osłonek - folia poliamidowa

Osłonki poliamidowe są używane jako opakowania do wędlin parzonych i gotowanych. Doskonale zastępują naturalne osłonki (jelita) kiełbas. Z powodzeniem znajdują zastosowanie przy produkcji szynek, pasztetów, past a nawet serów topionych. Pozwalają na samodzielne wykonanie parzonych wędlin takich jak salceson, pasztetowa, szynka, metka, mielonka, mortadela, kaszanka. Szereg zastosowań znajdują w przemyśle drobiarskim. My postanowiliśmy zrobić mielonkę w osłonce poliamidowej. Jest to popularna metoda pakowania, która zapewnia dłuższą trwałość oraz estetyczny wygląd produktu. Pomysł na używanie folii poliamidowej do produkcji mielonki wziął się z potrzeby łatwego i efektywnego pakowania produktów mięsnych, które muszą być odpowiednio zabezpieczone przed utratą wilgoci oraz zanieczyszczeniami, a jednocześnie muszą być łatwe do transportu i przechowywania. Tego typu folia nie tylko zapewnia optymalną ochronę, ale również estetycznie prezentuje produkt, co wpływa na atrakcyjność wizualną. Osłonka poliamidowa jest szeroko stosowana w pakowaniu wędlin, kiełbas, szynki, mielonek i innych produktów mięsnych, zapewniając im ochronę przed zanieczyszczeniami oraz przedłużając trwałość. 

Sezam biały czy czarny?

Sezam jest jednym z najstarszych znanych uprawnych ziaren, które były używane już w starożytnym Egipcie i Mezopotamii. Wierzenia starożytnych ludów mówiły, że sezam ma właściwości magiczne i przynosi bogactwo. Sezam to małe nasiona rośliny sezamowej, które mają wyjątkowe właściwości odżywcze i smakowe. Występuje w dwóch głównych odmianach: białym i czarnym, a każdy z nich ma swoje unikalne cechy i zastosowanie. Biały sezam jest najczęściej spotykany i szeroko używany w kuchni, zarówno w potrawach słodkich, jak i słonych. Sezam biały ma delikatniejszy, bardziej neutralny smak. Świetnie nadaje się do pieczenia, szczególnie jako posypka na chlebie, bułkach czy rogalikach. Jest także składnikiem tahini, które jest podstawą hummusu. Używany jest także w sałatkach, deserach (np. chałwa sezamowa) oraz w kuchni indyjskiej do przygotowywania tradycyjnych dań. Czarny sezam ma intensywniejszy smak i zapach niż biały, z nutą orzechową, dzięki czemu doskonale komponuje się z azjatyckimi potrawami, takimi jak sushi, maki, czy sałatki. Często wykorzystywany w kuchniach Azji, szczególnie w Chinach, Japonii i Korei, w którym to kontekście często spotyka się go w postaci pasty sezamowej tzw. "tahini" w wersji czarnej. W Azji czarny sezam uważany jest za symbol długowieczności i zdrowia, a niektóre przepisy w tradycyjnej medycynie chińskiej wykorzystują go do poprawy kondycji skóry i włosów. My wykorzystaliśmy sezam do posypania rolady z ciasta drożdżowego. Rolada drożdżowa z nadzieniem z mięsa mielonego to pyszne danie, które łączy w sobie puszyste ciasto drożdżowe i aromatyczne, soczyste nadzienie mięsne. Jest to świetna propozycja na ciepły posiłek, zarówno na obiad, jak i na kolację. Ciasto drożdżowe jest lekkie i miękkie, a nadzienie z mięsa mielonego – pełne smaku i dobrze przyprawione. Roladę posypuje się sezamem, który dodaje jej nie tylko charakterystycznego smaku, ale także chrupkości.

Pikantna pierś w jogurcie

Piersi z kurczaka to jedno z najczęściej wykorzystywanych mięs w polskich kuchniach – są smaczne, delikatne, szybkie w przygotowaniu i bardzo uniwersalne. Warto znać różne sposoby na to, jak przyrządzać pierś kurczaka, by uniknąć monotonii w codziennym gotowaniu. Można je piec, grillować, smażyć, gotować, a także przygotować w formie soczystych kotletów, sałatek czy zapiekanek. My skupimy się na pieczeniu. Pieczenie to doskonała metoda na przygotowanie piersi z kurczaka w całości. Wystarczy posmarować mięso oliwą z oliwek, przyprawić ulubionymi ziołami i przyprawami, a następnie piec w piekarniku przez około 25-30 minut w 180°C. Można także dodać do mięsa warzywa, aby uzyskać pełnowartościowy posiłek w jednym naczyniu. Pikantna pierś kurczaka w jogurcie to idealna propozycja dla osób, które lubią intensywne smaki i odrobinę ostrości w swoim jedzeniu. Do pikantnej piersi z kurczaka świetnie pasują przyprawy, które podkreślają ostrość, głębię smaku i aromat mięsa. Oto lista przypraw, które warto wykorzystać do marynaty, aby uzyskać pikantny efekt: papryka chili, kumin, curry, imbir, czosnek, kurkuma, kolendra, sól i pieprz cayenne, zioła – oregano, tymianek, rozmaryn czy bazylia świetnie łączą się z pikantnymi przyprawami, wprowadzając dodatkową warstwę smakową. Jeśli preferujecie inne smaki, to w naszej ofercie znajdziecie przeróżne mieszanki przyprawowe (kurczak fajitas, kurczak po staropolsku, po chińsku, soczysty, po diabelsku, złoty kurczak, po węgiersku, american chicken) i łącząc je z jogurtem uzyskamy soczyste mięso w idealnej dla nas kompozycji smakowej.

Fasolka po bretońsku

Fasolka po bretońsku to typowo polskie danie, a nazwa pochodzi od określenia a la bretonne czyli "po bretońsku'", które w kuchni francuskiej oznacza danie z użyciem fasoli coco de Paimpol, która wyglądem łudząco przypomina naszego polskiego Jasia. Fasolka po bretońsku to połączenie fasoli z mięsem, najczęściej kiełbasą, oraz aromatycznymi przyprawami, które tworzą smaczną, sycącą potrawę. W tradycyjnej wersji do fasolki dodaje się także pomidory, cebulę, czosnek, a także zioła, takie jak majeranek, które nadają jej wyjątkowego charakteru. Potrawa jest zazwyczaj gotowana długo, co sprawia, że składniki się doskonale przegryzają, a smak staje się głęboki i intensywny. Fasolka po bretońsku może być podawana na różne sposoby: z chlebem, ziemniakami lub po prostu jako danie główne, często w towarzystwie kiszonego ogórka lub surówki. Z uwagi na swoją treściwość, jest to danie idealne na zimowe dni. Warto też dodać, że w zależności od regionu, przepis może się nieco różnić, a dodatek wędzonki, np. boczku lub kiełbasy, dodaje charakterystycznego smaku wędzonki. Mimo że fasolka po bretońsku jest potrawą kaloryczną, dostarcza również wielu wartościowych składników odżywczych. Białko z fasoli i mięsa, błonnik, witaminy i minerały z warzyw sprawiają, że może być wartościowym elementem zbilansowanej diety, oczywiście pod warunkiem umiarkowanego spożycia. Ciekawą potrawą, podobną do naszej fasolki po bretońsku jest serwowana w Wielkiej Brytanii i Irlandii potrawa: pieczona fasola w sosie pomidorowym, je się ją na śniadanie, lunch lub kolację. Rocznie w tych krajach na osobę przypada odpowiednio 4,8 kg i 5,6 kg fasoli pieczonej.

Bigos z kiszonej kapusty

Nie bez powodu 20 stycznia obchodzimy święto bigosu. Zimowa pora to idealna pora na takie syte, energetyczne jedzenie. Podanie głosi, że bigos został wymyślony w XV wieku przez gospodynię, która chciała z oszczędności wykorzystać resztki jedzenia, jakie pozostały jej po świętach. Do przygotowywania bigosu używa się poszatkowanej kiszonej kapusty, suszonych borowików i podgrzybków, mięsa wieprzowego lub dziczyzny, kiełbasy, suszonych śliwek oraz mieszanki przypraw takich jak kminek, liść laurowy, ziele angielskie, pieprz. Dodatek czerwonego wina o niskiej zawartości alkoholu dodatkowo podkręca smak potrawy. Bigos, aby był aromatyczny, powinien gotować się na wolnym ogniu przez około 4 godziny. Najczęściej porcja bigosu, którą przygotowujemy jest na tyle duża, że nawet przy dużej imprezie zostaje nam spora część tego przepysznego dania. Najlepiej w tej sytuacji zaraz po zagotowaniu przełożyć bigos do słoików i mocno zakręcić.