Piernikowe powidła

Kolejne przetwory ze śliwek przed nami. Późne lato i wczesna jesień to totalne szaleństwo w kuchni w kategorii przetwory domowe. Jeśli chodzi o śliwki, to możemy poszaleć. Możemy je włożyć w słoiki w postaci dżemów, konfitur, powideł, śliwek w occie, chutneyów czy kompotów. Znamy zwolenników soku śliwkowego z sokownika. Ten sok jest naprawdę przepyszny. Dla amatorów mocniejszych wrażeń polecamy nalewki ze śliwek lub nastawy, które po fermentacji poddamy procesowi destylacji i otrzymamy przepyszną śliwowicę. W przypadku dużej ilości śliwek możemy przyrządzić pyszne wino śliwkowe. Jeszcze inny sposób to ususzenie śliwek w piekarniku, suszarce do grzybów lub w wędzarni przy użyciu drewna liściastego. My dodatkowo jeszcze mrozimy wydrylowane śliwki. W naszej spiżarni w tym roku na półkach zagościły piernikowe powidła. To pomysł podkręcony korzennymi przyprawami, bożonarodzeniowy przysmak idealny do przełożenia ciasta piernikowego albo naleśników. Do powideł śliwkowych pasują cynamon, goździki, kardamon, wanilia a także alkohol, rum, amaretto, czekolada, kakao, miód lub masło, które nadaje powidłom delikatności. Natomiast dodatek octu sprawi, że owoce się nie przypalą i zachowają kolor. W zależności od regionu, dodaje się też orzechy, migdały, rodzynki czy skórkę cytrynową. Zachęcamy Was zatem do wypróbowania w tym sezonie czegoś nowego ze śliwek.

Domowy gin botaniczny 

Proces produkcji ginu, zaczyna się on od jagód jałowca i wody, które są fermentowane, a następnie destylowane. Jednak każdy producent ginu używa różnorodnych składników do nasycania alkoholu i tworzenia unikalnych i złożonych profili smakowych. Łącznie składniki te określa się mianem składników botanicznych. Gin bez jagód jałowca to nie gin. Nie ma jednak żadnych ograniczeń co do tego, jak mocny musi być ich smak. Oznacza to, że w niektórych ginach nuty jałowca są mocne i wyraziste, podczas gdy w innych jałowiec po prostu pozostaje w tle, pozwalając innym roślinom wybić się na pierwszy plan. Jagody jałowca pochodzą z krzewu jałowca, rośliny iglastej występującej naturalnie w Europie, Azji i Ameryce Północnej. Nadają ginowi charakterystyczny, rześki i orzeźwiający smak. W odróżnieniu od tradycyjnych ginów, gin botaniczny ma złożoną kompozycję tych naturalnych dodatków, które często są destylowane indywidualnie, a następnie łączone w celu stworzenia unikalnego profilu smakowego. Gin botaniczny powstaje poprzez ponowną destylację neutralnego spirytusu zbożowego z dodatkiem owoców jałowca i innych roślinnych składników, takich jak zioła, przyprawy, nasiona i skórki cytrusów. Składniki botaniczne mogą być bardzo zróżnicowane. Najczęściej spotykane to przyprawy (kolendra, kardamon, anyż, pieprz kubebowy, cynamon), kwiaty (róża, lawenda) oraz skórka cytrusowa (cytryna, grejpfrut). To one nadają „botanikom” nadają ginowi jego charakter. Polecamy nasz pomysł na „gin botaniczny” domowej produkcji.

Ogórki, ostatnie z ogródka w tym sezonie…

Warzywa konserwowe to produkty, które przeszły proces konserwacji, aby przedłużyć ich przydatność do spożycia. Konserwować można na wiele sposobów: pasteryzując, kisić, marynować w occie czy zamrażać. Dlatego też papryka czy ogórki konserwowe mogą być dostępne przez cały rok. Dziś zajmiemy się marynowaniem. Marynowanie, czyli konserwowanie octem, to jeden z najstarszych sposobów przechowywania żywności. Polega na utrwalaniu warzyw i owoców za pomocą temperatury i specjalnej zalewy. Utrudnia ona rozwój drobnoustrojów powodujących psucie się żywności. Warzywa w zalewie octowej, takie jak ogórki zachowują większość witamin i składników mineralnych, a kwas octowy, będący naturalnym konserwantem, może przynieść dodatkowe korzyści zdrowotne, takie jak obniżenie poziomu cukru we krwi. W Polsce tradycja marynowania warzyw sięga ponoć XVII wieku, kiedy podawano przed obiadem różne marynaty, m.in. marynowanego kalafiora czy cebulę. Zalewy zazwyczaj składają się z wody zakwaszonej octem, cukru, soli, przypraw i ziół: czosnku, ziela angielskiego, gorczycy, liści laurowych i kopru. Marynaty na bazie octu sporządza się przede wszystkim z twardych warzyw: ogórków, papryki, brokułów, kalafiora, patisony czy buraki. Do marynowania nadają się także owoce, zwłaszcza wiśnie, śliwki czy gruszki. Przed marynowaniem warto je zblanszować, a potem zalać syropem zrobionym z cukru, odrobiny octu i wody.

Przecier pomidorowy smaczny i zdrowy

Pomidory to warzywa, które doskonale smakują zarówno na surowo, jak i po przetworzeniu. Pomidory są pożywne i wszechstronne, stanowią bazę do sosów, zup, sałatek, sals i innych dań. Istnieje wiele sposobów na obróbkę pomidorów i każdy z nich daje inny efekt. Przeciery pomidorowe czyli passata to popularne przetwory z pomidorów, mające szerokie zastosowanie w kuchni. Przecier jest gęstym, aksamitnym produktem. Aby go przygotować wystarczy gotować pomidory, a następnie przepuścić przez sitko lub zblendować na gładką masę. Jeśli lubicie bardziej skondensowany przecier możecie przygotować koncentrat pomidorowy. Otrzymacie go poprzez gotowanie przecieru przez kilka godzin aby odparować większość wody. Powstanie gęsty, intensywnie pomidorowy sos. Koncentrat jest bardziej intensywny i słodszy w smaku niż przecier pomidorowy, dlatego jest często wykorzystywany jako bazowy składnik w sosach, do pizzy i dań mięsnych. Jeśli zdecydujecie się na przygotowanie domowego przecieru pomidorowego wykorzystacie go z pewnością do zup pomidorowych, leczo, gołąbków, fasolki po bretońsku czy jako składnik wytrawnych koktajli alkoholowych przez cały sezon zimowy. 

Bez liścia laurowego ani rusz

Liść laurowy inaczej nazywany jest wawrzynem szlachetnym lub liściem bobkowym. W starożytności przyozdabiał nie tylko głowy poetów i władców, ale także służył w lecznictwie i był powszechnie podawany na przeziębienia i reumatyzm. W Polsce roślina ta nie występuje w formie dzikiej, ale nadaje się do uprawy jako roślina doniczkowa. Naturalnie liść laurowy rośnie w krajach takich jak: Indie, Pakistan i inne kraje południowej Azji, okolice wybrzeża morza Śródziemnomorskiego, Meksyk, Wyspy Kanaryjskie. Liść laurowy ma smak od ostrego do gorzkiego, suszony wydziela ciepłą, ziołową, korzenną woń. Stosowane w kuchni liście laurowe wzmacniają smak wytrawnych potraw i nadają im bogaty, charakterystyczny aromat. Liście laurowe wykorzystuje się w mięsnych potrawach, zupach, daniach jednogarnkowych, pieczeniach, rybach, kiełbasach. Przyprawy oraz olejki eteryczne na bazie liścia laurowego ze względu na swoje właściwości przeciwbakteryjne i antyoksydacyjne mogą przedłużyć trwałość produktów.  Bez liścia laurowego nie wyobrażamy sobie bulionów, bigosów czy marynat. Zwłaszcza marynat. Papryki, ogórki, dynie, cukinie, grzybki w occie tylko w towarzystwie liścia laurowego. Propozycja dla Was sałatka zimowa z ogórków. Róbcie zapasy na zimę, bo sezon wegetacyjny przeszedł do drugiej połowy.

Gruszkowe

Wino jest to napój otrzymywany przez fermentację alkoholową winogron, moszczu gronowego. To podejście światowe. Wszelkie napoje otrzymane z innych owoców niż winogrona nie mogą nazywać się winem, lecz powinny być określane w inny sposób (np. wino jabłkowe jest nazywane cydrem). W Polsce, natomiast wino produkuje się nie tylko z winogron ale również z innych owoców: porzeczek, malin, wiśni, czereśni czy gruszek. I przepis na wino gruszkowe właśnie Wam polecamy. Oprócz, dojrzałych gruszek przydadzą się Wam również niezbędne akcesoria. Zanim zaczniemy produkcję wina, musimy przygotować niezbędny do tego sprzęt: balon szklany lub plastikowy pojemnik fermentacyjny, korek do balonu lub pokrywka do pojemnika fermentacyjnego, rurka fermentacyjna lub cichy dzwon, drożdże winiarskie, pożywka dla drożdży, pektoenzym, butelki na wino, wężyk do ściągania wina. Wino z gruszek ma jasnożółtą, nieraz lekko zielonkawą barwę. To wina lekkie orzeźwiające, o zróżnicowanej słodyczy. Najlepiej smakują jako aperitif, do deserów, z serami i do dań lekkich: sałatek i kuchni śródziemnomorskiej.

Udka pieczone w słoiku

Lato choć nas w tym roku nie rozpieszcza, nadal trwa. Nadal mamy wakacje i statystycznie najwięcej wyjazdów wypoczynkowych w całym roku. Dużo z nas wybiera relaks na działkach, pod namiotami, w kamperach czy na prywatnych kwaterach, chcąc wypocząć we własnym rytmie. Wtedy też nie chcemy tracić czasu na szykowanie posiłków, a najbliższe restauracje mogą się „przejeść”. Dobrym sposobem na posiłki w plener jest wekowanie. Chociaż z wekowaniem kojarzą się nam głównie przetwory z warzyw i owoców, to w słoiku zamknąć możemy z powodzeniem wykwintny obiad. Wystarczy poświęcić raz trochę czasu w kuchni, żeby móc cieszyć się błyskawicznym, domowym obiadem w każdej sytuacji. Takie mięso z kurczaka w słoiku świetnie sprawdzi się w trasie, bo dzięki odpowiedniej pasteryzacji nie musi być przechowywane w lodówce. Pasteryzacji można poddać w zasadzie każdy typ mięsa, np. wołowinę, wieprzowinę. Popularne jest też wekowanie mięsa drobiowego czy też wekowanie mięsa mielonego w słoikach. Nasza propozycja to udka z przyprawą złoty kurczak i ostrą papryką. Zestaw przypraw zależy jednak od waszych preferencji i jest nieograniczony. Obok soli i pieprzu najpopularniejszymi przyprawami i ziołami do kurczaka są: papryka ostra, słodka, wędzona, czosnek suszony lub granulowany, rozmaryn, kmin rzymski, tymianek. Dobrze również sprawdzi się: bazylia, oregano, kolendra, cebula. Jednak jak pisaliśmy, przygotujcie weki z ulubionymi przyprawami. Do udek proponujemy wam wybrać nie za duże słoiki, takie do zjedzenia na raz 330-500 ml. Pamiętajcie też o nowych zakrętkach, to one zagwarantują, że przetwory nam się nie popsują.

Cukinia z przydomowego ogródka

Cukinie wchodzą w fazę intensywnego wzrostów. Nagle na grządce z kwiatuszka z dnia na dzień wyrasta nam ponad kilogramowa cukinia. Pełnia sezonu. Cukinia to wdzięczne warzywo, z którego zrobimy placki, zupy i kremy, tarty, makarony, mięsne i warzywne zapiekanki, lasagne, leczo oraz ciasta. Cukinię można też faszerować i piec. Na wytrawnie cukinia doskonale komponuje się z grillowanym kurczakiem, wołowiną czy rybami oraz innymi warzywami: brokułem, papryką i cebulą i wtedy najlepiej do jej przyprawienia użyć: bazylii, czosnek, oregano, kolendra, mięta, zioła prowansalskie czy tymianek. Jak zawsze chcemy zaproponować wam coś wyjątkowego, wykorzystując przyprawy z naszej oferty. Dziś pasta z cukinii a’la baba ganoush. Tradycyjna baba ganoush to potrawa (pasta) z pieczonego bakłażana i pomidorów z dodatkiem ziaren sezamu, czosnku, oliwy i rozmaitych przypraw. Danie typowe dla kuchni bliskowschodniej, zwłaszcza arabskiej. Baba ganoush jest pastą podawana w formie dipu, mezze i przystawki. Wywodzi się z kuchni Arabskiej generalnie państw Bliskiego wschodu. Jest to danie o niezwykłym smaku, dzięki różnorodnym przyprawom, takim jak kmin rzymski, czosnek, cebula, papryka, mięta i sok z cytryny. Nasza pasta z cukinii oparta jest na białym pieprzu i kkminie rzymskim, oczywiście w jej składzie nie może zabraknąć tahini, czosnku i soku z cytryny.

Ogórki na pikantnie

Dla miłośników ostrych przystawek, polecamy marynowane ogórki gruntowe z dużą ilością chili i czosnku. Marynowanie, to obok kiszenia jedna z najpopularniejszych metod konserwowania ogórków w słoikach na zimę. Marynowanie, czyli konserwowanie octem z dodatkiem cukru, soli to jeden z najstarszych sposobów przechowywania żywności w słoikach. Polega na utrwalaniu warzyw i owoców za pomocą temperatury i specjalnej zalewy. Utrudnia ona rozwój drobnoustrojów powodujących psucie się żywności. Należy pamiętać, że marynaty nabierają właściwego smaku dopiero po 2-3 tygodniach od przygotowania. Wśród najbardziej popularnych przypraw używanych do konserwowania ogórków należą: gorczyca, koper, czosnek, imbir, kolendra, marchew, estragon, liść laurowy, papryka słodka, ziele angielskie, goździki, gałka muszkatołowa oraz chili. Zapraszamy po przyprawy i słoiki do naszego sklepu internetowego i stacjonarnego.

Wiśnie - pełnia sezonu

Do najbardziej popularnych przetworów na zimę z wiśni należą: dżemy, konfitury, nalewki, wiśnie w syropie cukrowym oraz soki z sokownika. Ten owoc możemy również zamrozić. W okresie zimowym tak przetworzone owoce możemy wykorzystać do pieczenia kruchych ciast, jako żelkę do tortów, wsad do jogurtu naturalnego, jako „kostki” zamrożonych owoców do drinków czy koktajli mlecznych. Jednak my stawiamy na dżem. W naszej ofercie znajdziecie frukta żel, produkt bez dodatku sztucznych konserwantów i ulepszaczy, którego skład został oparty na naturalnej pektynie owocowej oraz pektynę do dżemów. Pektyna ta jest związkiem pochodzenia naturalnego, który pozyskuje się z cytrusów: pomarańczy, cytryn czy limonek. W przemyśle spożywczym pektyny dodaje się ją do przygotowania dżemów, galaretek, konfitur, nadzienia cukierniczego i innych domowych przetworów, ponieważ posiada właściwości żelujące i zagęszczające w środowisku kwaśnym, przez co wymaga mniejszej zawartości cukru. Oprócz pektyny dostaniecie u nas różnej pojemności słoiczki, zakrętki, drylownicę, zamienne gumki do drylownicy, sokowniki, otwieracze do zakrętek czy trzymaki do słoików.

Indyk peklowany

Jak zwykle zachęcamy Was do przygotowywania wędlin w domowych  warunkach. Wędliny, które robimy w takich warunkach gwarantują nam wysoką jakość i pełne zadowolenie rodziny, zwłaszcza młodszych członków oraz osobach na dietach. W tej obróbce przygotujemy mięsa w całymkawałku oraz mielone: szynki i pasztety, mielonki, golonki oraz kiełbasy. Oprócz szynkowarów o rożnych pojemnościach, obecnie zrobionych ze stali oraz szkła przydadzą się również: wysoki garnek (do dostania u nas w zestawach), termometr, foliowe woreczki, sole peklowe bez dodatków i z ziołami, przyprawy dedykowane wyrobom z szynkowaru a nawet woreczki do zgrzewarek, w których możemy marynować szynki w solance. Szczególnie polecamy woreczki do szynkowarów, które ułatwiają przygotowanie pasztetów, galaret, lub wegetariańskich wsadów oraz wyjęcie zawartości po przyrządzeniu z szynkowaru a wnętrze pozostanie w czystości. Dla osób zaczynających przygodę z szynkowarem lub już zaawansowanych polecamy książkę SZYNKOWAR - mistrz kulinarnych możliwości.

Czereśnie dobro luksusowe

Czereśnia jest dziś synonimem luksusu. Ceny tych owoców szybują do niemożebnych wartości. Wtedy ciężko mówić o opłacalności robienia z nich przetworów. Jednak wielu z nas jest szczęśliwym posiadaczem sadu ze starymi odmianami czereśni np. Majówki. To plenna odmiana, która w tym roku owocuje wyjątkowo obficie. Sezon na czereśnie jest dość krótki. Zwykle zaczyna się w czerwcu i trwa do połowy lipca. Oprócz jedzenia czereśni na surowo, bezpośrednio lub jako dodatek do deserów lodowych czy sałatek np. z bobem, orzechami i fetą, możemy z nich zrobić przepyszne pierogi, zupę czereśniową, koktajle mleczne czy kompot. W przypadku nadmiaru proponujemy zamknąć je do słoików jako dżemy, konfitury, kompoty, słodkie marynaty, chutneye lub nalewki. Możemy je również suszyć i kandyzować, czyli poddać je procesowi smażenia, w gęstym syropie cukrowym, aby je zakonserwować i uczynić dłużej przydatnymi do spożycia. Takie kandyzowane czereśnie użyjemy do ciast, deserów, oraz jako dodatek do dań wytrawnych, np. serów czy pieczonych mięs. Aby przetworzyć ten przepyszny owoc, tak jak lubicie, zapraszamy do nas po szereg produktów i akcesoriów do przetwórstwa: słoików, zakrętek, lejków do słoików, butelek, suszarek oraz szczotek do mycia butelek, zbiorników spożywczych, cukru trzcinowego, Frukta-Żelu, drylownic, sokowników, różnego rodzaju korków, etykiet, oraz mnóstwa innych rzeczy, które znajdziecie w naszym sklepie stacjonarnym oraz internetowym.

Lubczyk nie tylko do maggi

Maj i pierwsza połowa czerwca, to intensywny czas na zbieranie i przetwarzanie ziół. Zasada jest prosta, zioła zawsze zbieramy przed ich kwitnieniem. Dziś opowiemy Wam trochę o lubczyku, bylinie o intensywnym, korzennym aromacie, przypominającym nieco seler, ale z bardziej pikantną, głęboką nutą. W kuchni stosujemy głównie liście i łodygi, natomiast korzeń znajduje swoje zastosowanie, szczególnie w nalewkach czy syropach. Lubczyk od razu kojarzy nam się z maggi. W ubiegłym sezonie podawaliśmy na blogu przepis na domową maggi, zachęcamy do powrotu do niego. Najlepiej zbierać lubczyk w suchy dzień, rano, po obeschnięciu rosy. Suszymy go w przewiewnym, zacienionym miejscu, unikamy słońca, lubczyk wtedy traci większość olejków eterycznych. Lubczyk możecie ususzyć w suszarce do grzybów, temperatura nie powinna przekraczać 40°C. Taki suszony lubczyk, możecie utrzeć w moździerzy i stosować do zup, szczególnie do rosołu, zupy jarzynowej czy krupniku. Suszony lubczyk użyjemy też do gulaszu z wołowiny lub wieprzowiny, dań jednogarnkowych: bigosu bądź leczo, mięs pieczonych, pasztetów domowych i sałatek ziemniaczanych. Świeże liście i korzeń natomiast używany jest do nalewek wspierających odporność organizmu, a także poprawiający trawienie. Nalewka działa też moczopędnie i poprawia samopoczucie. Świetnie rozgrzewa, szczególnie w zimne, zimowe dni. W naszych sklepach znajdziecie suszony lubczyk, moździerze, drożdże do wytworzenia alkoholu, butelki, słoiki, suszarkę do grzybów oraz dodatki do nalewek, np.: cynamon, goździki, płatki róży czy suszoną skórkę pomarańczową. Poniżej przepis na nalewkę

Z myślą o zbliżającym się sezonie przetwórczym…

Na rynku pojawiły się pierwsze truskawki, to sygnał, że za chwilę rozpocznie się  sezon przetwórczy. To najwyższy czas aby przejrzeć spiżarnie, piwnice i szafki, i zrobić przegląd w naszych przetworach z ubiegłego roku. Wyciągnijmy pozostałości w postaci kiszonek z ogórków, kapusty, grzybów, różnego rodzaju dżemów: truskawkowych, malinowych, porzeczkowych czy morelowych. Dodatkowo znajdziemy z pewnością niejeden słoik marynowanych grzybków czy korniszonów. To dobry moment na wykorzystanie tych dobrodziejstw na przyjęcia i grille w ogrodzie. Oczywiście domowe nalewki i wino możemy otwierać z umiarem i przez najbliższych kilka lat w zależności od ilości zapasów

Marynowanie mięs w folii

Chcielibyśmy przybliżyć Wam naszą ofertę dotyczącą pakowania próżniowego w woreczki i folie moletowane. Worki, folie i rękawy moletowane to artykuły zaprojektowane z myślą o efektywnym, bezpiecznym pakowaniu próżniowym żywności. Wykonane są z wysokiej jakości folii PA/PE. Charakteryzują się dużą wytrzymałością, doskonałą szczelnością i odpornością na uszkodzenia. Moletowana powierzchnia przyspiesza proces próżniowego usuwania powietrza, zapewniając doskonałą ochronę zawartości. Wybór folii moletowanej w postaci rękawa umożliwia dopasowanie opakowania do produktów o zróżnicowanych rozmiarach jak ryby czy wyroby własne. W opakowaniach moletowanych można przechowywać produkty świeże jak mięso, wędliny, ser, przyprawy, bakalie czy grzyby suszone. Również produkty  wcześniej poddane obróbce np. marynowane, pieczone, gotowane, smażone, suszone, wędzone. Nasza propozycja to mięso drobiowe marynowane na mokro: bazyliowe i imbirowo-czosnkowe. Marynata „na mokro” powstaje najczęściej na bazie oleju, idealnym nośniku smaku. Płynną podstawą może być również maślanka czy mleczko kokosowe. Pozostałe składniki najczęściej wybierane do stworzenia idealnej kompozycji smaków to: sól, zioła, miód, sok z cytryny, ocet balsamiczny, sos sojowy, musztarda, ketchup, warzywa. Główne zalety używania folii moletowanej do marynowania to, szybsze marynowanie, brak wysychania, ochrona mięsa przed utratą smaku i aromatu oraz wygodne przechowywanie.

Dąb w gorzelnictwie

Płatki dębowe to szybki i ekonomiczny sposób na dodanie smaku dębowej beczki do każdego alkoholu: wina, piwa czy destylatów. Są wytwarzane z sezonowanych klepek z amerykańskiego i francuskiego dębu, które są rozdrabniane i prażone konwekcyjnie, aby stworzyć smak podobny do tego, jaki nadałaby porównywalnie prażona beczka. Najczęściej stosowane są do win w celu pogłębienia koloru i postarzenia trunku. Płatki można wykorzystać przy produkcji innych napojów alkoholowych, takich jak nalewki, miody pitne, piwa czy wódki. Użycie wysokiej jakości płatków dębowych to najlepsza alternatywa dla stosowania beczek dębowych. Dzięki zastosowaniu płatków nadamy trunkom fantastyczny aromat i barwę. To znacznie prostsza i tańsza metoda starzenia trunków, niż tradycyjne dojrzewanie w beczkach. Płatki dębowe zaczęto używać w produkcji alkoholu, zwłaszcza whisky i innych mocnych trunków, głównie po to, by przyspieszyć proces starzenia napoju. Tradycyjnie do tego celu używano dużych beczek dębowych, ale płatki dębowe, które mają znacznie większą powierzchnię, pozwalają na szybsze wydobycie z drewna pożądanych aromatów. Płatki dębowe pozwalają na bardziej intensywne oddziaływanie na alkohol, co jest szczególnie cenione przez producentów, którzy chcą uzyskać pożądany smak w krótszym czasie. Rozróżniamy płatki naturalne, średnio opiekane i mocno palone. Im ciemniejsze płatki – tym finalnie ciemniejszy kolor naszego destylatu. Nasza propozycja na dziś dotyczy płatków z dębu amerykańskiego Quercus Alba. Płatki HEAVY to płatki mocno wypalone mają subtelne aromaty, przy jednoczesnym zachowaniu owocowych smaków i aromatów w winie, czy nalewce. Nadają trunkom szlachetności i aksamitności smaku. Po leżakowaniu, polecamy zacząć od dawki 4 g na 1 l mocnego alkoholu i kontrolować intensywność smaku oraz kolor. Płatki finalnie nadadzą mocny smak lekko podpalanej wanilii z niewielką nutą goździków.

Polędwiczka wieprzowa dojrzewająca

Jeśli szukacie inspiracji na wędliny robione domowym sposobem, mam dla Was propozycję na polędwiczkę wieprzową w przyprawach. Polędwiczka wieprzowa suszona, to rewelacyjny pomysł na dojrzewająca wędlinę, którą bez problemu zrobisz samodzielnie w domu. Do jej przygotowania potrzebna będzie tylko dobrej jakości wieprzowa polędwiczka i przyprawy. I czas, na te święta już niestety nie zdążycie, aby ją spożywać potrzeba 10 dni od pierwszej czynności. Już starożytni Rzymianie i Grecy stosowali techniki dojrzewania mięsa, aby przedłużyć jego trwałość i poprawić smak. Wędliny dojrzewające mają swoje korzenie w tradycji europejskiej, zwłaszcza we Włoszech, Hiszpanii i Francji, gdzie produkuje się wiele znanych i cenionych wędlin dojrzewających. Dojrzewanie wędlin to proces długotrwały, który zwykle trwa od kilku tygodni do nawet kilku miesięcy. Podstawowym krokiem w produkcji wędlin dojrzewających jest peklowanie, czyli natarcie mięsa solą oraz przyprawami będącymi naturalnymi konserwantami. W wyniku peklowania mięso traci część wody, co sprzyja wydobywaniu smaku. Następnie mięso poddawane jest powolnemu suszeniu, które odbywa się w warunkach kontrolowanej wilgotności i temperatury. Proces ten pozwala na dalsze odparowanie wody oraz rozwój pożądanych bakterii, które przyczyniają się do fermentacji. To właśnie ten etap dojrzewania decyduje o charakterystycznym smaku i aromacie wędlin dojrzewających. W Polsce także istnieje długa tradycja wytwarzania wędlin dojrzewających. Kiełbasa lisiecka, szynka dojrzewająca z Podlasia czy kiełbasa tzw. „palcówka” to przykłady rodzimych produktów. Wyróżniają się one wyrazistym smakiem, poprzez zastosowanie popularnych przypraw: pieprzu, majeranku i czosnku granulowanego, papryki i czasu dojrzewania.

Zakwas na świąteczną zupę

Żurek wielkanocny czy barszcz biały, to specjalność naszej polskiej kuchni znana od pokoleń. Ich charakterystyczny smak i aromat wiąże się przede wszystkim z Wielkanocą. Ale nie od zawsze były one świątecznym specjałem. Zakwaszana zupa mączna to specjalność regionalnej kuchni polskiej, ale i białoruskiej, czeskiej czy słowackiej. Nazwa jej pochodzi od niemieckiego słowa sauer, czyli kwaśny, zakwaszany, ukiszony. Na wielkanocnym stole żur symbolizował zakończenie okresu postu. Na początku popularny była na Śląsku. Często więc znaleźć możemy informacje, że żur jest śląski. Natomiast tradycyjny, wielkanocny biały barszcz jest potrawą staropolską. Pierwszy znany przepis wskazuje, że przyrządzało się go z gotowanych roślin: barszczu zwyczajnego, lebiody i komosy. Z czasem zaczęto go przygotowywać na esencjonalnym wywarze mięsnym, czyli tym w czym gotowała się świąteczna szynka, z dodatkiem suszonych grzybów i kiełbasy białej, zakwaszaną (np. kwasem ogórkowym lub kapuścianym). Zupa zabielana bywa śmietaną. Niezbędne przyprawy to sól, pieprz, ziele angielskie, majeranek i liść laurowy. Co gości na naszych wielkanocnych stołach? Zazwyczaj żurek, a nie barszcz biały. Barszcz biały czy żur często wzbogacane są dodatkami takimi jak biała kiełbasa, jajko, ziemniaki czy majeranek, co sprawia, że są pożywnymi i sycącymi posiłkami. Zatem czas na zakwas. Obecnie barszcz biały robi się z zakwasu na mące pszennej a żur z zakwasu na mące żytniej. Mamy dla Was uniwersalna propozycję przygotowania takiego zakwasu, a który bardziej lubicie, ten zrobicie. Zakwas należy nastawić najpóźniej na 5 dni przed świętami. Można go zrobić również wcześniej i przechować do ok. dwóch tygodni w lodówce.

Zrębki do wędzenia 

Wiosna, zwłaszcza okres przedświąteczny to z reguły wzmożony czas wytwarzania domowych mięsnych wędlin oraz używania wędzarni. Po zimie zaczynamy sprzątanie ogródków, odkrywanie grilli oraz przydomowych wędzarni. Szykujemy się na sezon. Dziś chcemy Wam przedstawić zalety stosowania zrębków wędzarniczych. Zrębki to specjalnie rozdrobnione drewno, które idealnie sprawdzi się w wędzarni zarówno drewnianej, ogrodowej jak i murowanej. Zrębki wędzarnicze wytwarza się ze starannie do tego celu wyselekcjonowanego drewna, a to oczywiście wpływa na jakość, aromat, zapach oraz przede wszystkim smak przygotowanych przez nas wędzonek. Dodatkowo pozwalają na dłuższe przechowywanie wyrobów, umożliwiają wędzenie bez użycia tłuszczu, utrzymują stałą temperaturę podczas spalania oraz łatwo utrzymują odpowiednią suchość. Wielkość zrębków wędzarniczych może być różna, przeważnie waha się ona w przedziale od 2 do 13 mm. Do ich głównych zalet należy to, że to właśnie dzięki nim będziemy w stanie utrzymać stałe i właściwe parametry w naszej wędzarni ogrodowej. Wśród naszej oferty znajdziecie m. in. zrębki dębowe dające umiarkowany dymny smak, wszechstronne drewno, pasuje do dań z wołowiny, wieprzowiny, drobiu i ryb. Zrębki klonowe o subtelnym słodkim, dymnym smaku, są idealne do drobiu, szynki i warzyw. Zrębki śliwowe mają delikatnie słodki i owocowy smak oraz aromat, są pośrednie pomiędzy lekkimi drewnami owocowymi (np. jabłoń) a bardziej intensywnymi, jak buk czy dąb. Odpowiednie do dań z drobiu, łososia, warzyw, serów. Zrębki jabłoni mają bardzo delikatny, lekko słodki i owocowy smak. Doskonale sprawdza się w wędzeniu drobiu, wieprzowiny i delikatnych ryb, takich jak łosoś. Zrębki bukowe charakteryzują się delikatnym, łagodnym smakiem dymu z subtelnymi nutami orzechowymi. Mają wszechstronne zastosowanie i sprawdzają się do wędzenia różnych rodzajów mięsa oraz serów o średniej intensywności smaku, takich jak cheddar czy gouda. My zastosowaliśmy do wędzenia piersi z kurczaka zrębki olchowe, są delikatniejsze od innych rodzajów drewna, nadają subtelny, lekko słodki smak z nutami dymu. Doskonałe do delikatnych składników, takich jak ryby, drób, jaja, i warzywa - nie przytłacza ich naturalnego smaku.

Zamiennik naturalnych osłonek - folia poliamidowa

Osłonki poliamidowe są używane jako opakowania do wędlin parzonych i gotowanych. Doskonale zastępują naturalne osłonki (jelita) kiełbas. Z powodzeniem znajdują zastosowanie przy produkcji szynek, pasztetów, past a nawet serów topionych. Pozwalają na samodzielne wykonanie parzonych wędlin takich jak salceson, pasztetowa, szynka, metka, mielonka, mortadela, kaszanka. Szereg zastosowań znajdują w przemyśle drobiarskim. My postanowiliśmy zrobić mielonkę w osłonce poliamidowej. Jest to popularna metoda pakowania, która zapewnia dłuższą trwałość oraz estetyczny wygląd produktu. Pomysł na używanie folii poliamidowej do produkcji mielonki wziął się z potrzeby łatwego i efektywnego pakowania produktów mięsnych, które muszą być odpowiednio zabezpieczone przed utratą wilgoci oraz zanieczyszczeniami, a jednocześnie muszą być łatwe do transportu i przechowywania. Tego typu folia nie tylko zapewnia optymalną ochronę, ale również estetycznie prezentuje produkt, co wpływa na atrakcyjność wizualną. Osłonka poliamidowa jest szeroko stosowana w pakowaniu wędlin, kiełbas, szynki, mielonek i innych produktów mięsnych, zapewniając im ochronę przed zanieczyszczeniami oraz przedłużając trwałość.