Kolorowa pieczeń rzymska

Pieczeń rzymska to pieczony w piekarniku klops z mięsa mielonego, najczęściej formowany w podłużny bochenek. Charakterystyczną cechą wersji świątecznej jest ugotowane na twardo jajko ukryte w środku. W Polsce traktuje się ją jako danie obiadowe, zimną wędlinę na kanapki albo element świątecznego stołu. Na ciepło serwowana z ziemniakami, buraczkami, sosem pieczeniowym. Na zimno najczęściej pokrojona w plastry, podawana z chrzanem lub ćwikłą na kanapkach. Choć nazwa brzmi bardzo „śródziemnomorsko”, w rzeczywistości jej historia i tradycja są trochę bardziej złożone. Mimo nazwy nie pochodzi bezpośrednio z Rzymu. Najprawdopodobniej wywodzi się z europejskiej tradycji pieczonych klopsów np. niemieckich. Nazwa „rzymska” była w XIX–XX w. modnym określeniem nadającym potrawie „elegancji” lub zagranicznego charakteru. W polskich książkach kucharskich zaczęła pojawiać się na przełomie XIX i XX wieku, a ogromną popularność zdobyła po II wojnie światowej, jako danie tanie, wydajne i możliwe do przygotowania z dostępnych składników. Klasyczne dodatki to: sól, pieprz czarny, majeranek, czosnek, natka pietruszki. Niekiedy dodaje się do pieczeni gałkę muszkatołową, paprykę słodką, kminek i musztardę. Wierzch pieczeni możemy udekorować plastrami boczku lub koncentratem pomidorowym lub musztardą.

Chrupiące marchewki z wiórkami kokosowymi

Wiórki kokosowe są wszechstronnym składnikiem kuchennym, używanym głównie do deserów, wypieków oraz dań egzotycznych, a także jako zdrowy dodatek do śniadań. Nadają potrawom egzotycznego aromatu, chrupkości i słodkawego smaku. Idealnie nadają się do wypieków i ciast: kokosanek, ciasteczek kokosowych, ciasta "Rafaello" lub jako prażona na patelni posypka do tortów i babeczek. Są składnikiem lodów oraz jogurtów. Stanowią składnik owsianki, jaglanki oraz granoli orzechowo-kokosowej. Nie tylko słodycze, ale też dania wytrawne, nie obyłby się bez wiórków kokosowych, szczególnie dania azjatyckie. Wiórki zagęszczają klasyczne sosy curry. Idealnie sprawdzają się jako panierka do kurczaka, krewetek czy ryb. U nas stanowią właśnie panierkę do pieczonej na pikantnie marchewki. Taką marchewkę najlepiej podać z jakimś sosem: majonezowym z jogurtem i koperkiem, albo z pastą tahini i cytryną. Dla nas najlepszym okazał się ten na bazie jogurtu, fety i miodu.

Mielone z nadzieniem

Karminadle, sznycle, pulpety, klopsiki, frykadelki, rumsztyk, kotlet pożarski. Na pewno znacie część tych nazw. A przynajmniej jedliście nie raz te potrawy. Tak, to regionalne wariacje na temat kotletów z mięsa mielonego. Klasyczny mielony robiony jest ze zmielonego mięsa wieprzowego, najczęściej łopatki, karczku lub szynki. Oprócz mięsa, do kotletów mielonych należy dodać cebulę, czosnek, jajka i bułkę oraz podstawowe przyprawy: sól, pieprz, paprykę czerwoną, majeranek. W naszym asortymencie znajdziecie świetną przyprawę do mięsa mielonego, która w swoim składzie łączy: sól, kukurydzę, marchew, paprykę słodką, czosnek, pietruszkę, por, gorczycę, cukier, paprykę ostrą, majeranek oraz  lubczyk. Dziś kotlety robimy ze wszystkich gatunków mięs: wieprzowiny, wołowiny, drobiu, indyków. Dziś do kotletów mielonych dodajemy pieczarki, grzyby, kukurydzę, ser żółty, ananasa, paprykę, pomidory, cukinię. Tymi sposobami chcemy trochę „odchudzić” nasze kotlety i nadać im nowych niepowtarzalnych smaków. Wybór pozostawiamy oczywiście Wam, a w zanadrzu mamy przepis na kotlety mielone z piekarnika z pomidorami i papryką oraz serkiem śmietankowym i serem żółtym.

Gulasz z dziczyzny

Gulasz jako potrawa wywodzi się z Węgier, gdzie był tradycyjnym daniem pasterzy (gulyás). W swojej klasycznej formie jest bardziej gęstą zupą niż sosem, co zbliża ją do tego, co dziś nazywamy zupą gulaszową. Wersja z dziczyzny rozwinęła się w regionach, gdzie polowania były częścią lokalnej kultury, zwłaszcza na Węgrzech (szczególnie w regionie Győr i Baranya), Austrii, Słowacji oraz Czechach, Polsce, gdzie dziczyznę podaje się często w kuchni myśliwskiej. Kluczowe są przyprawy korzenne i zioła, które dobrze komponują się z intensywnym smakiem dziczyzny to: papryka słodka i ostra – wpływy węgierskie, jałowiec, klasyczna przyprawa do dziczyzny. Ponadto, liść laurowy i ziele angielskie, czosnek i cebula, kminek (szczególnie w wersjach czeskich i słowackich, pieprz czarny i papryczka chili oraz majeranek najczęściej dodawany w Polsce. Dodatkowe składniki podbijające smak zupy gulaszowej to: czerwone wino lub piwo (zwłaszcza czeskie), wędzona papryka, dodaje lekko dymnego aromatu i rzadkie, ale stosowane w kuchni myśliwskiej, owoce dzikiej róży. Jeśli nie macie lub nie lubicie dziczyzny, możecie zrobić zupę gulaszową z wołowiną.

Składniki:

Cukinia faszerowana

Neutralne i dość dyskretne, cukinie łatwo się przyprawia. Delikatny smak, miękkość i lekka słodycz cukinii doskonale komponują się z szeroką gamą przypraw, takich jak: kminek, który nada im mnóstwo smaku i aromatu, papryką i jej wędzonymi odmianami, kurkumą i jej subtelny, lekko gorzki smak przypominający imbir czy curry o lekko pikantnym smaku, przyprawą najpopularniejszą na świecie, która nada cukinii złożony smak rodem z Indii. Istnieje kilka rodzajów curry, mniej lub bardziej intensywnych i pikantnych. Jeśli wolicie lżejsze, bardziej ziołowe klimaty, takie śródziemnomorskie,  wybierzcie między koperkiem, bazylią, tymiankiem, pietruszką i szczypiorkiem – wszystkie doskonale komponują się z tym letnim warzywem. Cukinia faszerowana warzywami doskonale komponuje się z praktycznie każdym daniem głównym od grillowanego steka i burgerów, po ryby, makaron i kurczaka. My postawiliśmy na gotowe danie cukinię faszerowaną kurczakiem. Możemy delikatnie oprószyć solą i pieprzem cukinię a do podsmażenia kurczaka użyć ulubionej mieszanki przypraw do kurczaka np. przyprawa do kurczak po węgiersku, złoty kurczak czy pieczony po diabelsku. My postawiliśmy na czosnek niedźwiedzi i odrobinę curry aby nie zdominować smaku cukinii i kurczaka. Zatem zapraszamy do kuchni.

Bez liścia laurowego ani rusz

Liść laurowy inaczej nazywany jest wawrzynem szlachetnym lub liściem bobkowym. W starożytności przyozdabiał nie tylko głowy poetów i władców, ale także służył w lecznictwie i był powszechnie podawany na przeziębienia i reumatyzm. W Polsce roślina ta nie występuje w formie dzikiej, ale nadaje się do uprawy jako roślina doniczkowa. Naturalnie liść laurowy rośnie w krajach takich jak: Indie, Pakistan i inne kraje południowej Azji, okolice wybrzeża morza Śródziemnomorskiego, Meksyk, Wyspy Kanaryjskie. Liść laurowy ma smak od ostrego do gorzkiego, suszony wydziela ciepłą, ziołową, korzenną woń. Stosowane w kuchni liście laurowe wzmacniają smak wytrawnych potraw i nadają im bogaty, charakterystyczny aromat. Liście laurowe wykorzystuje się w mięsnych potrawach, zupach, daniach jednogarnkowych, pieczeniach, rybach, kiełbasach. Przyprawy oraz olejki eteryczne na bazie liścia laurowego ze względu na swoje właściwości przeciwbakteryjne i antyoksydacyjne mogą przedłużyć trwałość produktów.  Bez liścia laurowego nie wyobrażamy sobie bulionów, bigosów czy marynat. Zwłaszcza marynat. Papryki, ogórki, dynie, cukinie, grzybki w occie tylko w towarzystwie liścia laurowego. Propozycja dla Was sałatka zimowa z ogórków. Róbcie zapasy na zimę, bo sezon wegetacyjny przeszedł do drugiej połowy.

Warzywny dodatek

Dodatek do grillowanych mięs, kiełbas czy ryb. Również do obiadu w domu. Sezon grillowy w pełni, więc stąd nasza propozycja. Warzywa możemy podszykować sobie w piekarniku i tylko odgrzać na tacy do grillowania. Jeśli zaopatrzymy się już we wszelki sprzęt do grillowania: grill, szczypce, zrębki do grillowania nad ogniem, szpilki do szaszłyków, miech do rozpalania grilla oraz na zakończenie preparaty do posprzątania po grillowaniu, czas na ustalenie menu. Osobiście polecamy szaszłyki, karkówkę oraz kaszankę. Do tego jakiś lekkie piwo np. typu Pils do popicia. Oczywiście najlepiej domowej roboty. Idealne będą również kiszone własnoręcznie ogórki lub jakieś poszatkowane warzywa w sałatce. Dopełnieniem będzie sos grecki na bazie jogurtu, czyli tzw. tzatzyki. Będzie idealnym dodatkiem do naszych pieczonych warzyw. Do warzyw użyliśmy naszej mieszanki przyprawowej do ziemniaków, ale dzięki bogatemu składowi (sól, koper, kukurydza, cukier, cebula, gałka muszkatołowa, papryka zielona, czosnek, kolendra, pietruszka, kminek, pieprz czarny, papryka ostra, kozieradka, liść laurowy, kurkuma) pasuje ona również do różnych warzyw jak i twarogów. Wypróbujcie nasz przepis i eksperymentujcie z naszą przyprawą nie tylko z ziemniakami.

Kuchnia meksykańska

Kuchnia meksykańska to prawdziwa eksplozja smaków – aromatyczna, kolorowa i pełna przypraw, które nadają potrawom charakterystyczny, intensywny smak. Kuchnia meksykańska nierozerwalnie kojarzy się z ostrością i pikanterią. Większość wyobraża sobie, że potrawy meksykańskie muszą być „palące”. Kuchnia meksykańska jak każda inna ma pikantne, jak i łagodne potrawy. Najczęściej stosowane przyprawy to: chili w różnych odmianach – habanero, chipotle, pasilla, jalapeno, kmin rzymski (kumin), kolendra (świeża i mielona), czosnek i cebula, oregano meksykańskie – nieco inne niż europejskie, bardziej intensywne i cytrynowe, limonka – sok z limonki dodaje kwasowości i świeżości. Ponad to w kuchni meksykańskiej używamy cynamon, goździki i kakao – najczęściej używane w sosach. W ofercie naszego sklepu znajdziecie przeróżne przyprawy, które wpisują się w kuchnię meksykańską: paprykę ostrą, paprykę chili, chili nitki, jalapeno zielone i czerwone, paprykę chili bird's eye, mieszankę przyprawy meksykańskiej, przyprawę taco de tortilla, przyprawę do burito. Poniżej podrzucamy Wam przepis na tortillę z mieloną wołowiną oraz kukurydzą i fasolą, pełną aromatów i odrobinę pikantną.

Sezam biały czy czarny?

Sezam jest jednym z najstarszych znanych uprawnych ziaren, które były używane już w starożytnym Egipcie i Mezopotamii. Wierzenia starożytnych ludów mówiły, że sezam ma właściwości magiczne i przynosi bogactwo. Sezam to małe nasiona rośliny sezamowej, które mają wyjątkowe właściwości odżywcze i smakowe. Występuje w dwóch głównych odmianach: białym i czarnym, a każdy z nich ma swoje unikalne cechy i zastosowanie. Biały sezam jest najczęściej spotykany i szeroko używany w kuchni, zarówno w potrawach słodkich, jak i słonych. Sezam biały ma delikatniejszy, bardziej neutralny smak. Świetnie nadaje się do pieczenia, szczególnie jako posypka na chlebie, bułkach czy rogalikach. Jest także składnikiem tahini, które jest podstawą hummusu. Używany jest także w sałatkach, deserach (np. chałwa sezamowa) oraz w kuchni indyjskiej do przygotowywania tradycyjnych dań. Czarny sezam ma intensywniejszy smak i zapach niż biały, z nutą orzechową, dzięki czemu doskonale komponuje się z azjatyckimi potrawami, takimi jak sushi, maki, czy sałatki. Często wykorzystywany w kuchniach Azji, szczególnie w Chinach, Japonii i Korei, w którym to kontekście często spotyka się go w postaci pasty sezamowej tzw. "tahini" w wersji czarnej. W Azji czarny sezam uważany jest za symbol długowieczności i zdrowia, a niektóre przepisy w tradycyjnej medycynie chińskiej wykorzystują go do poprawy kondycji skóry i włosów. My wykorzystaliśmy sezam do posypania rolady z ciasta drożdżowego. Rolada drożdżowa z nadzieniem z mięsa mielonego to pyszne danie, które łączy w sobie puszyste ciasto drożdżowe i aromatyczne, soczyste nadzienie mięsne. Jest to świetna propozycja na ciepły posiłek, zarówno na obiad, jak i na kolację. Ciasto drożdżowe jest lekkie i miękkie, a nadzienie z mięsa mielonego – pełne smaku i dobrze przyprawione. Roladę posypuje się sezamem, który dodaje jej nie tylko charakterystycznego smaku, ale także chrupkości.

Słonecznikowo-paprykowa pasta

Jeśli szukacie zdrowego, pysznego i prostego przepisu na pastę, polecamy pastę z ziaren słonecznika i czerwonej papryki. Jej delikatna, kremowa konsystencja, połączona z głębokim smakiem papryki i aromatem oliwy, sprawia, że jest to doskonały wybór zarówno na kanapki, jak i na przekąski w formie dipu. Pasta z ziaren słonecznika i czerwonej papryki to prawdziwy hit w kuchni o każdej porze roku, która jest nie tylko smaczna, ale także pełna wartościowych składników odżywczych. W prosty sposób zamienia zwykłe składniki w coś wyjątkowego, a dzięki różnym propozycjom dodatków możemy za każdym razem przygotować trochę inaczej. Zioła takie jak bazylia, oregano czy tymianek świetnie komponują się z tą pastą, dodając jej indywidualnego zapachu. Czosnek suszony doda jej aromatu i głębi. Natomiast dla dodatkowej chrupkości możecie dodać prażone orzechy włoskie lub migdały, które świetnie pasują do ziaren słonecznika. Taka pasta idealnie sprawdzi się jako smarowidło do kanapek, dip do warzyw, takich jak marchewki, ogórki czy seler naciowy, do makaronu zamiast pesto lub z grillowanymi warzywami. Po przyprawy zapraszamy do naszego sklepu internetowego lub stacjonarnego znajdującego się w Łodzi przy ul. Ozorkowskiej 12. 

Rozgrzewające curry dyniowe

Nadszedł czas na odsłonę dyni w kolejnej rozgrzewającej odsłonie. Curry typu indyjskiego. Z amerykańską dynią. Istnieją dowody na curry sprzed 4000 lat znalezione w Dolinie Indusu w Indiach. Ślady gotowanego imbiru i kurkumy znaleziono w garnku do gotowania i na ziarnach ryżu w tym rejonie. Połączenie tych konkretnych przypraw z ryżem sprawia, że curry jest najdłużej nieprzerwanie przygotowywanym daniem w historii. Nazwa curry pochodzi od ludu Tamilów, który nazwał je Kari, co oznacza „sos” lub „przyprawa do ryżu”. Przyprawa curry łączy w sobie aromaty i smaki kminu, z zielem angielskim, kardamonem, chili, cynamonem, goździkami, imbirem, gorczycą, papryką, kurkumą oraz nasionami kolendry, kopru włoskiego, kozieradki. W Indiach składniki curry są prażone i mieszane ręcznie przez szefa kuchni, gdzie może zostać dodana szeroka gama dodatkowych przypraw w zależności od tego, gdzie w Indiach curry jest przygotowywane i jakie inne składniki są dodawane do dania. 

Ratatuj

Potrawa jednogarnkowa, jarska, danie francuskie, serwowanych głównie w porze obiadowej, którego poprawna nazwa to ratatouille. Słowo ratatouille pochodzi od oksytańskiego (prowansalskiego) terminu „ratatolha” i francuskich słów „rata” oznaczającego gęstą gulaszową potrawę i „touiller” oznaczającego rzucać jedzeniem lub mieszać . Pochodzi z XVIII wieku z regionu Nicei i jest znany jako gulasz chłopski, tworzony z ostatnich letnich warzyw. Ratatuj należy do grupy gulaszy warzywnych z basenu morza Śródziemnego. Znanymi potrawami tego typu są: peperonata, czyli włoski gulasz z papryk, caponata z Sycylii, gdzie dominuje bakłażan, a dodaje się do niego trochę cukru, octu, oliwki. Wszystkie te potrawy łączy wspólny mianownik, którym są duszone warzywa. Takich połączeń duszonych warzyw w krajach morza Śródziemnego znajdziemy dużo. Każdy kraj będzie miał swoje gulasze warzywne. Ratatuj jest również alternatywą dla węgierskiego leczo.

Ajvar, bałkański przysmak

Ajvar to tradycyjna przyprawa, która powstaje głównie z pieczonej czerwonej papryki, bakłażanów, czosnku i różnych przypraw. Ma gładką lub lekko grudkowatą konsystencję i jest często używana jako pasta lub dip. Początków ajvaru można doszukiwać się w regionie byłej Jugosławii, gdzie tradycyjnie przygotowywano go podczas zbiorów papryki jesienią. Często kojarzy się z posiłkami wiejskimi i domowymi, a jego przygotowanie może się różnić w zależności od rodziny i regionu, a niektóre przepisy zawierają dodatkowe składniki, takie jak pomidory lub ocet. Jego korzenie sięgają czasów Imperium Osmańskiego, gdzie nazywano go hajwarem, a słowo to nieprzypadkowo może kojarzyć się z podobnie brzmiącym jedzeniem, kawiorem. Jego nazwa pochodzi od tureckiego słowa Havyar, co oznacza kawior. Robienie ajvaru stało się tradycją w wielu rodzinach. Pewnego jesiennego dnia, głównie w weekendy, członkowie rodziny spotykają się i zaczynają przygotowywać swój ulubiony przysmak. Każdy ma swoją rolę: najbardziej doświadczeni członkowie rodziny kroją i pieczą, a najmłodsi pomagają w mieszaniu. Choć wiele krajów wciąż prześciga się w tym, który ajvar jest najlepszy, za twórcę tego przysmaku uważa się Serbię. Ajvar jest zazwyczaj spożywany z chlebem, grillowanym mięsem lub jako część talerza meze, czyli zimne przekąski serwowane najczęściej do alkoholu.

Gulasz w słoiku

Nazwa gulasz pochodzi od węgierskiego dania będącego w zasadzie gęstą zupą pełną kawałków mięsa i papryki. Nazwa pochodzi od pasterzy (po węgiersku gulyás), którzy wypasali bydło na nizinach. Proste, danie pasterskie, które sobie przyrządzali, nazwano więc gulaszem. Do przygotowania gulaszu używa się najczęściej mięsa wieprzowego (np. łopatki wieprzowej lub szynki, boczku), cebuli, marchwi, papryki, smalcu lub oliwy, mielonej słodkiej papryki, mielonej ostrej papryki, czosnku, bulionu lub rosołu, sosu sojowego, liści laurowych, ziela angielskiego, koncentratu pomidorowego, pieczarek, masła i mąki. Nasza propozycja to gulasz do słoików. Do zabrania na wakacje, dla studenta i na wszelki wypadek, gdybyśmy mieli niespodziewaną wizytę. 

Zupa meksykańska

Kuchnia meksykańska jest bardzo zróżnicowana, miała na to wpływ złożona mieszanka kultur wywodząca się od cywilizacji starożytnych Indian, hiszpańskich konkwistadorów oraz wpływy europejskie. Indianie wykorzystywali w swoim jadłospisie kukurydzę, ziemniaki, paprykę, indyki, pomidory, czekoladę. Najeźdźcy przywieźli ze sobą na kontynent amerykański ryż, wołowinę, oliwę, ser, wino. Europejczycy owoce morza i ryby. Potrawy meksykańskie, a szczególnie z południa tego kraju mogą być piekielnie ostre. Do najpopularniejszych potraw należą: tortilla, tacos, indyk w sosie mole poblano, chili con carne, burrito oraz nachos (czyli kawałki tortilli pokryte roztopionym serem, z dodatkiem mięsa drobiowego i fasoli). Wśród przypraw natomiast odnajdziemy: kolendrę, oregano, bazylię, cząber oraz tymianek. Zioła dodaje się świeże lub suszone – w zależności od upodobań. W meksykańskiej mieszance przypraw pojawiają się również goździki oraz anyż, które podobnie jak kolendra charakteryzują się korzennym aromatem. Dominujące smaki w kuchni meksykańskiej to przede wszystkim pikantność, a czasami nawet kwaśny posmak. Szczególnie odczuwalne są one w meksykańskich zupach, w wyniku stosowania konkretnych składników, np. ostrej papryczki chili, przyprawy curry, imbiru czy limonki. Taka właśnie jest nasza zupa.

Sushi Janushi

Ta hybryda kuchni japońskiej i polskiej wynikła z ogromnej miłości do tatara i sushi. Jednak ze względu na konieczność ograniczenia węglowodanów w codziennej diecie narodził się pomysł na Sushi Janushi. Nazwę wymyślił Tomek, miłośnik rzeczy pysznych i niebanalnych. Jak podaje Wikipedia sushi to „potrawa japońska złożona z gotowanego ryżu zaprawionego octem ryżowym (su) oraz różnych dodatków w postaci, przeważnie surowych: owoców morza, wodorostów nori, kawałków ryb, warzyw, grzybów, a także omletu japońskiego (tamago-yaki), tofu, ziarna sezamowego (goma)”. Z samego sushi zaczerpnęliśmy arkusze alg nori, rzodkiew i imbir marynowany oraz formę w jakiej jest serwowane, czyli rolki. Natomiast wnętrze to klimaty typowo polskie: tatar wołowy, musztarda, ogórek kiszony lub korniszon, szczypior i papryka słodka. Musimy w tym miejscu jednak wspomnieć, że mimo ogólnego przeświadczenia tatar wywodzi się jednak z Francji a nie z Polski. Ale bezsprzecznie jest głęboko zakorzeniony w naszej tradycji kulinarnej.

Co zrobić z białą kiełbasą po świętach?

Niejednokrotnie po świętach mamy problem co zrobić z jedzeniem, które przygotowaliśmy na święta. Rzadko mamy ochotę kolejny raz jeść to samo. To samo dotyczy wielkanocnych potraw, między innymi takich jak biała kiełbasa. Przez cały okres postu, może kiedyś bardziej niż dziś unikało się jedzenia potraw mięsnych i tłustych. Po 40 dniach postu można było najeść się do syta potraw mięsnych. A dlaczego biała kiełbasa była tak popularna? Zapewne dlatego, że można ją zrobić w domu, nie wymaga wędzenia a jej skład to proste składniki, które zakupimy bez problemu w każdym sklepie spożywczym. Mięso wieprzowe, z dodatkiem wołowego, sól, pieprz, czosnek i majeranek, oto sekret soczystej, lekko tłustej białej kiełbasy. Dziś przepis na zapiekankę ale jeszcze wrócimy do tematu wyrobu białej kiełbasy np. na sezon grillowy.

Zawijane zrazy babci Basi

Każdy z nas ma w rodzinie geniusza kulinarnego, który swoją miłość przelewa na przepyszne dania, dedykowane specjalnie dla nas. Ci domowi wirtuozi garnka i patelni latami ulepszają swoje receptury i przekazują je następnym pokoleniom, aby pamięć o nich nie zaginęła. Proponujemy Wam jeden z takich przepisów, znany, niezawodny, z historią czyli zrazy babci Basi. Klasycznie zrazy potrawa z kawałków podsmażanego i duszonego mięsa z dodatkiem warzyw i przypraw. Popularne rolady na Śląsku podawane na niedzielny obiad z modrą kapustą rozprzestrzeniły się na pozostałe części Polski jako zrazy wołowe. Istotną sprawą w przygotowani tego dania jest wybranie odpowiedniego mięsa wołowego (udziec, rostbef, pierwsza krzyżowa lub ligawa), powinno być jędrne, zwarte i soczyste. Mięso na zrazy ma niewiele tłuszczu i po przygotowaniu zachowuje delikatny smak. Do uzupełnienia smaków dorzucamy własne ukiszone ogórki, wędzony boczek, ulubioną musztardę i warzywa lub grzyby, czyli albo to co lubimy lub mamy w zasięgu ręki.

Leczo na obiad i do słoików

Zgodnie z wikipedią „leczo to węgierska potrawa znana także w Polsce, Czechach, na Słowacji, Ukrainie, w Niemczech, Austrii i Izraelu, rodzaj ragoût warzywnego z pomidorów i świeżej papryki duszonych na smalcu z dodatkiem wędzonej słoniny i z podsmażoną na złocisty kolor cebulą, doprawionych papryką w proszku”. Syta potrawa na obiad i kolacje, świetnie sprawdzi się w ciepłe dni w wersji wege bez dodatku kiełbasy i boczku, jedynie na oleju lub w chłodniejsze dni jako rozgrzewająca  potrawa z większą ilością chili oraz kiełbasy i boczku. Dodatkowo wersję wege możemy zapasteryzować w słoikach na zimę.