Krupnik gryczany

Krupnik jest jedną z najstarszych polskich zup, a jej nazwa wywodzi się od dawnego określenia kaszy – „krupy”. Krupnik to tradycyjna, gęsta i pożywna polska zupa na bazie wywaru mięsnego, najczęściej wieprzowego, drobiowego lub warzywnego, której głównym składnikiem jest kasza jęczmienna. Zawiera również ziemniaki, włoszczyznę (marchew, seler, por) oraz suszone grzyby. Jest znana jako lekkostrawne, zdrowe danie rozgrzewające, popularne szczególnie jesienią i zimą. Najczęściej na gorąco, często z dodatkiem natki pietruszki. Obecnie serwowany jako klasyczny, na wędzonce, np. boczku, na żeberkach, a także wersji wegetariańskiej. Krupnik gryczany to jedna z odmian tradycyjnego krupniku. Również przygotowywany na bazie wywaru warzywnego lub mięsnego (często na kościach) z dodatkiem kaszy gryczanej, zazwyczaj niepalonej, oraz warzyw korzeniowych. Charakteryzuje się gęstą konsystencją, wyrazistym, ziemistym aromatem gryki i jest bardzo zdrowa, działając kojąco na układ trawienny. Tak, krupnik z kaszy gryczanej to doskonała, wyrazista alternatywa dla tradycyjnego krupniku jęczmiennego. Kasza gryczana nadaje zupie głęboki aromat i ciemniejszy kolor, a sam krupnik jest sycący, bezglutenowy i świetnie komponuje się z warzywami korzeniowymi oraz grzybami. 

Ziemniaczana

Dla naszych dobrej kuchni mamy propozycję na prostą sałatkę ziemniaczaną. Jest banalna w wykonaniu a na dodatek może być bazą dla innych sałatek np. ze śledziami, serem typu feta lub kozim albo dla miłośników czegoś konkretnego z uprażonymi plastrami boczku lub kiełbasą. Jej pierwowzorem jest oczywiście niemiecka sałatka ziemniaczana tzw. Kartoffelsalat. Wywodzi się z kuchni niemieckiej oraz austriackiej, gdzie jej korzenie sięgają początku XVII wieku. Choć ziemniaki przywieziono z Ameryki Południowej, to właśnie w Niemczech i Austrii opracowano pierwsze receptury, łączące ugotowane ziemniaki z octem, bulionem lub majonezem, co z czasem spopularyzowało się w całej Europie. Receptura na sałatkę ziemniaczaną datowana jest już na 1621 rok i pochodzi z kronik austriackiego klasztoru. Czesi uważają sałatkę ziemniaczaną za swoje tradycyjne danie świąteczne (bożonarodzeniowe), a każda rodzina ma własny przepis, często z kukurydzą i różnymi rodzajami majonezu. W Polsce znana była już w XIX wieku, o czym pisała już słynna Lucyna Ćwierciakiewiczowa. Sałatka ziemniaczana, często z ogórkiem kiszonym i cebulą, była niezwykle popularna na polskich imprezach w latach 80., a dziś przeżywa swój renesans. U nas propozycja na prostą sałatkę z gotowanych ziemniaków w „mundurkach”, swoich ogórków kiszonych, czerwonej cebuli oraz koperku. Dopełnieniem smaku jest sos na bazie musztardy francuskiej z gorczycą, oliwy oraz miodu.

Frytki z gotowanych ziemniaków

Jeśli pozostaną nam ugotowane ziemniaki z obiadu, następnego dnia możemy przygotować z nich chrupiące pieczone frytki. Dodatkowo do ugotowanych i przeciśniętych przez praskę ziemniaków, potrzebne nam będzie skrobia kukurydziana lub ziemniaczana, jajko i nasza mieszanka przyprawowa do ziemniaków i frytek. Frytki z gotowanych ziemniaków, pieczone w piekarniku to chrupiąca przekąska, która najlepiej smakuje z wyrazistymi sosami i dipami. Dzięki swojej zwartej konsystencji idealnie nadają się do maczania. Wśród najpopularniejszych sosów możemy zaproponować sos czosnkowy, koperkowy na zimno, ketchup, sos z sera żółtego czy tzatziki: sos jogurtowy z ogórkiem, czosnkiem i miętą lub koprem, który dodaje lekkości. Frytki możemy serwować tylko z zimnym sosem oraz jako danie główne z pieczonymi mięsami lub rybą, ze stekiem oraz świeżą sałatą z winegretem. Nasza propozycja obejmuje frytki z sosem tzatziki z naszą przyprawą. Tzatziki to rodzaj dipu greckiego z jogurtu, podawany jako dodatek do dań z grilla, smażonych, pieczonych lub podawany oddzielnie jako zimny sos. Można go też spożywać z zapieczonym pieczywem.

Kluski fasolowe

Kluski z fasoli z sosem tahini najbardziej kojarzą się z kuchniami Bliskiego Wschodu. Nie jest to jedno konkretne, klasyczne danie o ustalonej nazwie jak np. falafel, ale raczej wariacja na temat potraw z roślin strączkowych i sosu tahini, bardzo typowych dla regionu. Kluski z fasoli to często współczesna, wegetariańska reinterpretacja tych smaków. To danie może mieć kilka stopni sytości, w zależności od sposobu podania. W stylu bliskowschodnim podane z chleb pita lub lawasz, sałatką z pomidorów, ogórka i pietruszki, marynowaną czerwoną cebulą lub oliwa z oliwek i sok z cytryny na wierzch będzie miało charakter obiadu. Wersja lżejsza tego dania, to serwowanie kluseczek z sałatką z rukoli i granatu lub pieczonymi warzywami. I wersja najbardziej kaloryczna na obfite kolacje: kluski fasolowe podawane z kaszą bulgur lub kuskus, ryżem z kminem i kolendrą lub duszoną ciecierzycą w pomidorach. To jaki zestaw wybierzecie należy tylko do Was, a ostrzegamy już same w sosie tahini i z jogurtem i prażonym sezamem, są mocno sycące i pożywne.

Golonka pieczona w piwie z warzywami

Fenomen golonki opiera się na kontraście między chrupiącą skórką a niezwykle soczystym, miękkim mięsem, co czyni ją ikoną polskiej kuchni. Często pieczona w piwie lub duszona z ziołami, idealna na zimowe dni. Do idealnej golonki wieprzowej niezbędne są przyprawy podkreślające jej intensywny smak i ułatwiające trawienie. Podstawą jest czosnek (w dużej ilości), liście laurowe, ziele angielskie, pieprz w ziarnach oraz majeranek. Warto dodać jałowiec, kminek, suszone warzywa (marchew, cebula, seler) oraz sól peklową. I tak ze względu na rodzaj obróbki mamy m.in. peklowanie (na mokro, na sucho) i wtedy użyjemy sól peklową (lub mieszanka soli z saletrą), liści laurowych, ziela angielskiego, pieprzu w ziarnach, jałowca oraz czosnku. Golonka lubi być gotowana natomiast w cebuli, czosnku, liściach laurowych, ziele angielskie, pieprzu w ziarnach, kminku, majeranku, marchwi, oraz korzeniem pietruszki. Do pieczenia najlepszy jest czosnek, majeranek, kminek, słodka lub wędzona papryka i tymianek. Natomiast do glazurowania golonki idealna będzie musztarda, miód, piwo (ciemne lub jasne). Nie należy zapominać, że oprócz niezaprzeczalnych walorów smakowych golonka jest też cennym źródłem kolagenu i elastyny - składników, które pozytywnie oddziałują na kondycję skóry, włosów i paznokci. Dostarcza także żelaza, zmniejszając ryzyko niedokrwistości, oraz witamin z grupy B, odpowiadających za prawidłowy metabolizm. Najlepiej podawać ze świeżym pieczywem, kapustą kiszoną, chrzanem, musztardą i oczywiście piwem.

Zupa z letnich przetworów

Dziś sięgamy do naszej spiżarni po przecier ogórkowy, robiony latem z ogórków z przydomowego ogródka. Na przecier „szły” ogórki nienormatywne rozmiarowo, trochę za duże do słoików, trochę za krzywe, trochę za mocno wyrośnięte. W przypadku robienia przecierów nie musimy przerabiać od razu dużej ilości ogórków, wystarczy 1-2 kg co kilka dni w sezonie, trochę soli, pieprzu i koperku żeby zapełnić słoiki na zimę i w tym okresie nie brakowało smaku do zupy. Do zupy ogórkowej najczęściej dodaje się ziemniaki, marchew, pietruszkę i seler, które równoważą kwaśny smak ogórka. Z przypraw polecane są: tymianek, koperek oraz cząber, a także lubczyk i liście pietruszki. Jednak z tymi należy uważać jeśli mamy aromatyczny bulion. Naszą zupę ogórkową robimy z kostki rosołowej, którą sami robimy jesienią i pasteryzujemy na zimę w słoiczkach. Nie brakuje w niej: warzyw oraz liścia laurowego, ziela angielskiego, kurkumy, czosnku granulowanego, czy tymianku i lubczyku.  

Barszcz czerwony na żurku

Tradycyjne potrawy polskie to przede wszystkim pierogi, bigos, żurek, barszcz czerwony i schabowy, często podawane z dodatkiem ziemniaków, kaszy lub kiszonych warzyw, które podkreślają bogactwo smaków i regionalność kuchni. Inne popularne dania to gołąbki, placki ziemniaczane, śledzie w różnych postaciach, zupy np. pomidorowa, ogórkowa, krupnik oraz ciasta: sernik, makowiec, piernik, pączki. Kuchnia polska charakteryzuje się obfitością potraw mięsnych i mącznych, a także wykorzystaniem sezonowych produktów, jak grzyby leśne, kapusta i buraki. Dodatkowo każdy region ma swoje mniej lub bardziej znane potrawy. Jednym z takich dań jest barszcz czerwony na żurku. Barszcz czerwony zabielany żurkiem to wariacja na temat tradycyjnego barszczu, który zamienia się w kremową zupę o głębszym, lekko kwaśnym smaku. Podawany z ziemniakami, z dodatkiem koperku lub majeranku, dla zagęszczenia używa się śmietany. Na tę treściwą zupę traficie między innymi w powiecie piotrkowskim i w województwie świętokrzyskim, chociaż obecnie jest najczęściej wspomnieniem dzieciństwa.

Gulasz z dziczyzny

Gulasz jako potrawa wywodzi się z Węgier, gdzie był tradycyjnym daniem pasterzy (gulyás). W swojej klasycznej formie jest bardziej gęstą zupą niż sosem, co zbliża ją do tego, co dziś nazywamy zupą gulaszową. Wersja z dziczyzny rozwinęła się w regionach, gdzie polowania były częścią lokalnej kultury, zwłaszcza na Węgrzech (szczególnie w regionie Győr i Baranya), Austrii, Słowacji oraz Czechach, Polsce, gdzie dziczyznę podaje się często w kuchni myśliwskiej. Kluczowe są przyprawy korzenne i zioła, które dobrze komponują się z intensywnym smakiem dziczyzny to: papryka słodka i ostra – wpływy węgierskie, jałowiec, klasyczna przyprawa do dziczyzny. Ponadto, liść laurowy i ziele angielskie, czosnek i cebula, kminek (szczególnie w wersjach czeskich i słowackich, pieprz czarny i papryczka chili oraz majeranek najczęściej dodawany w Polsce. Dodatkowe składniki podbijające smak zupy gulaszowej to: czerwone wino lub piwo (zwłaszcza czeskie), wędzona papryka, dodaje lekko dymnego aromatu i rzadkie, ale stosowane w kuchni myśliwskiej, owoce dzikiej róży. Jeśli nie macie lub nie lubicie dziczyzny, możecie zrobić zupę gulaszową z wołowiną.

Składniki:

Placuszki dyniowe z sosem czosnkowym i miodem

Dzień Dyni to jesienne święto obchodzone 31 października, najczęściej w połączeniu z Halloween. W Polsce 26 października obchodzony jest Narodowy Dzień Dyni, lecz tak naprawdę dynia jest symbolem polskiej jesieni i tak naprawdę towarzyszy nam od początku astrologicznej jesieni: w kuchni, w ogrodzie jako składnik pysznych dań czy dekoracja. Dzień Dyni to święto obchodzone głównie w Stanach Zjednoczonych jako część tradycji związanych z Halloween. W Polsce, choć Halloween zyskuje na popularności, Dzień Dyni nie jest szeroko rozpoznawalny jako osobne święto. Dla nas dynia to  przede wszystkim dynia w słoikach marynowana, taki smak dzieciństwa kojarzony z goździkami i zielem angielskim. Trochę później dotarły do nas smaki amerykańskie, wykorzystujące głównie puree z dyni: pikantne zupy, aromatyczne tarty, muffiny czy bułeczki dyniowe. Dziś wachlarz potraw z dyni jest niegraniczony: dynia zapiekana z pomidorami i fetą, pierożki z dyni, kopytka, makarony czy dania jednogarnkowe. Dynia dobrze komponuje z aromatycznymi przyprawami, takimi jak cynamon i gałka muszkatołowa oraz składnikami słodkimi: jabłkami, żurawiną i syrop klonowym. W przypadku dań pikantnych dobrze łączy się z czosnkiem, szałwią i rozmarynem. Bywa przyrządzana z wieprzowiną, kurczakiem lub mniej popularnie z kiełbasą. Ser kozi i ser pleśniowy, również dobrze się komponują z dynią podobnie jak orzechy włoskie i pekany. My oczywiście uczcimy to święto kulinarnie, przyrządzając placuszki dyniowe, łączące w sobie nutu pikantności i słodyczy. Nasz chrupiące placki z dyni piżmowej z dipem czosnkowym są proste, sycące i pełne sezonowych dobroci – to danie, które sprawia, że jesienne gotowanie jest tak satysfakcjonujące.

Kopytka dyniowe 

Dziś trochę o kopytkach, potrawie przygotowanej z ugotowanych ziemniaków. To popularny dodatek do obiadów obok klusek śląskich, pierogów leniwych, knedli czy klusek żelaznych z surowych ziemniaków. Przepyszne same z zasmażaną bułką na maśle lub z dodatkami. Kopytka doskonale zastępują makarony i kasze w daniach z sosami mięsnymi. Idealnie komponują się z warzywami: podsmażanym szpinakiem z cebulką i czosnkiem, sosem pieczarkowym. Wyśmienicie smakują na słodko ze śmietaną, posypane cukrem i cynamonem lub polane jogurtem z owocami: malinami, borówkami, truskawkami lub czarną porzeczką. Dla niektórych z nas istnieją tylko podsmażane na masełku dnia następnego. Z ciekawostek regionalnych mamy szagówki. Szaga w gwarze poznańskiej to po prostu ukos. Nazwa szagówki pochodzi od krojenia ciasta „na szagę”, czyli pod kątem w taki sposób, aby utworzyć małe romby. Poza Wielkopolską szagówki to po prostu kopytka lub kluski ziemniaczane. Wiele łączy je z włoskimi gnocchi czy słowackimi haluszkami – składniki na te dania są takie same. My postawiliśmy na kopytka z dodatkiem puree dyniowego. Idealnie, jesienne z koloru i wykorzystanej dyni, niesłychanie delikatne. Podawać je można z samym parmezanem lub z pesto bazyliowym. Idealnie pasują do smażonych ryb: pstrąga lub łososia lub na słodko z cynamonem.

Placki warzywne z twarożkiem

Na wakacyjne, gorące dni najlepsze są lekkie posiłki, najlepiej zrobione z sezonowych warzyw. W naszym przypadku postanowiliśmy lekko zmodyfikować placki ziemniaczane i postawiliśmy na tarte placuszki warzywne z młodych ziemniaczków, młodej cukinii i marchewki. Wszystko przyprawione zostało przyprawą do ziemniaków a podane z twarożkiem homogenizowanym z przyprawą do sosu tzatzyki. Kropkę nad przysłowiowym „i” postawiła natka koperku, którą posypaliśmy nas posiłek. Nasz pomysł na placuszki warzywne można jeść solo lub z daniami z grilla: szaszłykiem, karkówką lub kurczakiem. W wersji na słono mogą być podawane z gulaszem (tzw. placki po węgiersku) lub z różnego rodzaju sosami, kwaśną śmietaną, pokruszoną bryndzą, a nawet z wędzoną rybą, czy też z paprykarzem szczecińskim. Na słodko chętnie jadane są z cukrem. Placki ziemniaczane oprócz Polski są popularne również na Białorusi, Ukrainie i Rosji. Lubią je również Austriacy, Niemcy oraz Węgrzy (najlepiej w towarzystwie sosu paprykowego). Szwajcarzy przepadają za plackami ziemniaczanymi bez jaj i mąki ale z boczkiem i cebulką. Z kolei Anglicy podają tattie fish, bo według nich wysmażone placki, wyglądają jak smażona ryba. Latkes, to tradycyjne danie kuchni żydowskiej, podawane na święto światła, czyli Hanukę. Tradycyjnie wyrabiane jest z ziemniaków z dodatkiem cebuli czy marchwi.

Warzywny dodatek

Dodatek do grillowanych mięs, kiełbas czy ryb. Również do obiadu w domu. Sezon grillowy w pełni, więc stąd nasza propozycja. Warzywa możemy podszykować sobie w piekarniku i tylko odgrzać na tacy do grillowania. Jeśli zaopatrzymy się już we wszelki sprzęt do grillowania: grill, szczypce, zrębki do grillowania nad ogniem, szpilki do szaszłyków, miech do rozpalania grilla oraz na zakończenie preparaty do posprzątania po grillowaniu, czas na ustalenie menu. Osobiście polecamy szaszłyki, karkówkę oraz kaszankę. Do tego jakiś lekkie piwo np. typu Pils do popicia. Oczywiście najlepiej domowej roboty. Idealne będą również kiszone własnoręcznie ogórki lub jakieś poszatkowane warzywa w sałatce. Dopełnieniem będzie sos grecki na bazie jogurtu, czyli tzw. tzatzyki. Będzie idealnym dodatkiem do naszych pieczonych warzyw. Do warzyw użyliśmy naszej mieszanki przyprawowej do ziemniaków, ale dzięki bogatemu składowi (sól, koper, kukurydza, cukier, cebula, gałka muszkatołowa, papryka zielona, czosnek, kolendra, pietruszka, kminek, pieprz czarny, papryka ostra, kozieradka, liść laurowy, kurkuma) pasuje ona również do różnych warzyw jak i twarogów. Wypróbujcie nasz przepis i eksperymentujcie z naszą przyprawą nie tylko z ziemniakami.

Sałatka jarzynowa

Sałatka jarzynowa to kulinarny klasyk na polskich stołach. Jedno z tych dań, które na stałe wpisały się w polską tradycję kulinarną. Jej pochodzenie jest nieco tajemnicze, choć wiele osób kojarzy ją z czasami PRL-u, kiedy proste i pożywne dania były codziennością. Tradycyjna sałatka jarzynowa, którą znamy dzisiaj, to w rzeczywistości rezultat długotrwałej ewolucji w polskich kuchniach – łącząca w sobie elementy kuchni rosyjskiej i francuskiej. W Polsce jednak sałatka jarzynowa przyjęła się na dobre, stając się niezastąpionym elementem świąt, rodzinnych spotkań czy imprez. W dodatku jest bardzo łatwa do przygotowania, a jej smak można dowolnie modyfikować, co sprawia, że stała się stałym elementem w polskiej kuchni. Podstawą jej smaku są gotowane warzywa: ziemniaki, marchewka, pietruszka i seler, które często zestawia się z kiszonymi ogórkami, konserwowym groszkiem i jajkami. Całość łączy się z majonezem, który dodaje kremowej konsystencji i łagodnego smaku. Co ważne, jest to sałatka, którą można przygotować na wiele sposobów, dostosowując ją do własnych upodobań – więcej jajek, mniej majonezu, a może dodatek jabłka dla lekkiej kwaskowatości. Zapraszam do wspólnego przygotowania tej pysznej i uniwersalnej sałatki, która zawsze wychodzi!

Ogórkowa

Kolejna propozycja zupy, pożywnej, smacznej i kwaśnej. Zupa ogórkowa z ziemniakami to danie kuchni polskiej, które jest przygotowywane na bazie ogórków kiszonych, ziemniaków, cebuli, czosnku i przypraw. Ogórek znany jest był już 3000 lat p.n.e. Z Indii uprawa tego gatunku rozprzestrzeniła się do Egiptu, Grecji i Włoch, a później do Chin. Rzymianie natomiast rozpowszechnili uprawę ogórka po całej Europie. Starożytni Grecy wierzyli, że spożywanie tej rośliny poprawia rozum i uspokaja serce, tłumiąc namiętność. Idealnym rozwiązaniem jest dodanie do naszego przepisu na ogórkową, swoich ogórków, które zakisiliśmy w sezonie letnim. Ewentualnie własnego przecieru ogórkowego, tak jak w naszym przypadku. Zupa jest wtedy naprawdę aromatyczna i najczęściej nie tak przesolona jak w przypadku kupnego przecieru. Do zupy można dodać obrane z kości mięso wieprzowe. Dzięki temu zupa jest bardziej pożywna i sycąca. Dobrą praktyką jest dodanie do zupy śmietany, która ją zabieli i złagodzi kwaśny smak. 

Zupa krem kalafiorowa

Kontynuujemy cykl pn. zupy jesienne. Dziś proponujemy aksamitną zupę krem z kalafiora. O tej porze roku, mamy jesienny zbiór tego warzywa, którego częścią jadalną jest łodyga. Potocznie nazywamy ją „różą”. Jest pożywna, niskokaloryczna, bogata w sole mineralne. Fajna do podania z grzankami, groszkiem ptysiowym, serem parmezanem lub smażonymi cienkimi paskami boczku. Oprócz proponowanej przez nas zupy krem możemy z kalafiora przygotować tradycyjnego kalafiora obsmażanego na masełku i tartej bułce, pyszne kotlety, pożywne burgery wegańskie, risotto czy wegański spód do pizzy. Z przypraw warto dodać do kalafiora: kumin, paprykę, gałkę muszkatołową, lubczyk, curry, oregano, kurkumę, tymianek lub czarnuszkę. Zimowe przetwory kalafior są również dobrym pomysłem dla miłośników tego warzywa. Wychodzą z niego chrupkie kiszonki, aromatyczne marynaty lub mieszane sałatki obiadowe.

Zupa z fasolki szparagowej

Jesień to idealna pora na pożywne, gorące zupy. Idealne rozwiązanie na obiad. O tej porze roku preferujemy zupy bardziej treściwe, energetyczne. Niejednokrotnie dość bogate w swoim składzie, wystarczające na cały posiłek. Klasyka jesiennych i zimowych zup to bez wątpienia grochówka z wędzonką, kapuśniak, aromatyczny rosół, żurek na zakwasie, pikantny krem z dymi czy zawiesisty krupnik z koperkiem i skwarkami. My startujemy z trochę mniej gęstą, ale równie aromatyczną i energetyczną zupą, a mianowicie z zupą z fasolką szparagową. Jej niewątpliwą zalet jest, że możemy ją ugotować o każdej porze roku, wykorzystując do tego mrożona fasolkę szparagową. Energii i koloru doda nam pomarańczowa kurkuma a śmietana doda kremowego wykończenia.

Kurczak z grilla na obiad

Majówka to termin startowy, jeśli chodzi o sezon grillowy. Od pierwszych ciepłych dni, odpalamy nasze grille i serwujemy rodzinie i gościom przepyszne jedzenie. Co sezon rozwijamy bardziej swoje umiejętności kulinarne, aby zaskakiwać gości niebanalnymi daniami. Oprócz klasyki gatunku, czyli kiełbaski, kaszanki, karczku, piersi z kurczaka i boczku, coraz częściej na grillach gości egzotyka. I tak np. krewetki na trawie cytrynowej z grillowanym czosnkiem, stek z tuńczyka z sezamem czy rozbef z grilla z frytkami z batatów i dipem z habanero, z pewnością znajdą uznanie wśród biesiadników. Niewątpliwie ważnym elementem jest marynata, która przyprawia mięso i warzywa. Marynaty mogą być łagodne albo pikantne, słodkie lub kwaśne, owocowe i egzotyczne. Chude mięso i ryby najlepiej umieszczać w marynatach bogatych w tłuszcze. Mięsa tłuste lubią marynaty octowe lub winne. Istotne jest abyśmy nie dodawali do marynaty soli, ponieważ sól pozbawia przeznaczone do grillowania produkty wody. Do grillowania niewątpliwie przydadzą się nam również przyprawy, którymi będziemy posypywać potrawy podczas grillowania: tymianek, rozmaryn, cząber, oregano, estragon, majeranek osobno lub w mieszankach. Dobrym dodatkiem do dań grillowanych będą dipy i sosy. Sos z rukoli, krem musztardowy, sos ananasowy z rumem, pikantny krem cytrynowy, sos twarogowy z ziołami, sos curry. Nie należy zapominać również o napojach. I tak cytrynowa lemoniada, owocowa sangria, aperitify, wódka, piwo, wino czy samodzielnie wykonane koktajle typu Bloody Mary czy Gin Fizz to niewątpliwie dobre dopełnienie grillowych spotkań. W naszym menu znajduje się kurczak. Jedno z częściej przygotowywanych mięs. Jest lekkostrawne i chude. Skórka na mięsie chroni drób przed wysuszeniem a grillowana jest chrupiąca i świetnie smakuje. Do pałek z kurczaka dorzuciliśmy jeszcze ponacinane ziemniaki z masłem i tymiankiem przygotowane w foli aluminiowej i cukinię zamarynowaną w oliwie czosnkowej.

Babka ziemniaczana

Pochodzi z Białorusi, w Polsce powszechna na Podlasiu i Suwalszczyźnie, Mazowszu oraz Śląsku. Babka ziemniaczana ma wiele imion: kartoflak, kartoflarz, tarciuch, blaszak, bugaj, pyrczok, rejbak, parepac, kajzer, kugiel, bulbynek. To jedno z najbardziej rozpoznawalnych dań kresowych, mające kilkadziesiąt wersji. Województwo łódzkie ma również swoją babkę ziemniaczaną występującą pod nazwą kugiel przedborski i znajduje się na Liście produktów tradycyjnych ewidencjonowanych przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Przedborski kugiel wywodzi się z kuchni żydowskiej. To właśnie w Przedborzu,  małym miasteczku w powiecie radomszczańskim, gdzie do II wojny światowej zdecydowaną większość mieszkańców stanowili Żydzi był bardzo popularną potrawą. Tradycyjnie robiło się go w sobotę z tartych kartofli, kawałków tłustego mięsa wieprzowego (Żydzi kładą kawałki gęsiny), jaj, utartej bułki, przypieczonej cebuli, pieprzu i soli. Wymieszaną masę wkładało się do garnka, nakrywało i umieszczało w piecu chlebowym lub piecyku kuchennym. W niedzielę rano lekko odgrzany był znakomity. Polacy zmodyfikowali potrawę zgodnie ze swoimi gustami. Bazą stały się ziemniaki oraz wieprzowina. Kugiel po polsku to zapiekanka przygotowywana w dużych garnkach typu gęsiarka lub kociołkach. Jego podstawowe składniki to żeberka i golonka w kawałkach, nieco większych jak na gulasz i ziemniaki. Babka ziemniaczana to bardzo syta potrawa, która idealnie nadaje się na zimowe dni. Dodatkowo jej smak podkręca sos czosnkowy i surówka z kiszonej kapusty.

Potrawa a’la ratatouille

Potrawa a’la ratatouille, taka spolszczona z ziemniakami jako dodatek do mięsa lub danie główne. Ogólnie ratatouille to potrawa wakacyjna wywodząca się z Nicei potrawa jarska. Zrobione głównie z  warzyw, przede wszystkim z bakłażana, cukinii, cebuli, pomidorów i papryki. Danie to jest znane w całym basenie Morza Śródziemnego jako np. caponata i peperonata, pisto, briam, bohemienne, samfaina, tumbet i kapunat. My zastąpiliśmy bakłażany polskim ziemniakiem, który podobnie jak bakłażan, papryka czy pomidor pochodzi z rodziny psiankowatych, która wywodzi się z Ameryki Południowej i Środkowej. Tak więc po świątecznych ciężkich potrawach zapraszamy na coś lżejszego i swojskiego.