Sezam biały czy czarny?

Sezam jest jednym z najstarszych znanych uprawnych ziaren, które były używane już w starożytnym Egipcie i Mezopotamii. Wierzenia starożytnych ludów mówiły, że sezam ma właściwości magiczne i przynosi bogactwo. Sezam to małe nasiona rośliny sezamowej, które mają wyjątkowe właściwości odżywcze i smakowe. Występuje w dwóch głównych odmianach: białym i czarnym, a każdy z nich ma swoje unikalne cechy i zastosowanie. Biały sezam jest najczęściej spotykany i szeroko używany w kuchni, zarówno w potrawach słodkich, jak i słonych. Sezam biały ma delikatniejszy, bardziej neutralny smak. Świetnie nadaje się do pieczenia, szczególnie jako posypka na chlebie, bułkach czy rogalikach. Jest także składnikiem tahini, które jest podstawą hummusu. Używany jest także w sałatkach, deserach (np. chałwa sezamowa) oraz w kuchni indyjskiej do przygotowywania tradycyjnych dań. Czarny sezam ma intensywniejszy smak i zapach niż biały, z nutą orzechową, dzięki czemu doskonale komponuje się z azjatyckimi potrawami, takimi jak sushi, maki, czy sałatki. Często wykorzystywany w kuchniach Azji, szczególnie w Chinach, Japonii i Korei, w którym to kontekście często spotyka się go w postaci pasty sezamowej tzw. "tahini" w wersji czarnej. W Azji czarny sezam uważany jest za symbol długowieczności i zdrowia, a niektóre przepisy w tradycyjnej medycynie chińskiej wykorzystują go do poprawy kondycji skóry i włosów. My wykorzystaliśmy sezam do posypania rolady z ciasta drożdżowego. Rolada drożdżowa z nadzieniem z mięsa mielonego to pyszne danie, które łączy w sobie puszyste ciasto drożdżowe i aromatyczne, soczyste nadzienie mięsne. Jest to świetna propozycja na ciepły posiłek, zarówno na obiad, jak i na kolację. Ciasto drożdżowe jest lekkie i miękkie, a nadzienie z mięsa mielonego – pełne smaku i dobrze przyprawione. Roladę posypuje się sezamem, który dodaje jej nie tylko charakterystycznego smaku, ale także chrupkości.

Pikantna pierś w jogurcie

Piersi z kurczaka to jedno z najczęściej wykorzystywanych mięs w polskich kuchniach – są smaczne, delikatne, szybkie w przygotowaniu i bardzo uniwersalne. Warto znać różne sposoby na to, jak przyrządzać pierś kurczaka, by uniknąć monotonii w codziennym gotowaniu. Można je piec, grillować, smażyć, gotować, a także przygotować w formie soczystych kotletów, sałatek czy zapiekanek. My skupimy się na pieczeniu. Pieczenie to doskonała metoda na przygotowanie piersi z kurczaka w całości. Wystarczy posmarować mięso oliwą z oliwek, przyprawić ulubionymi ziołami i przyprawami, a następnie piec w piekarniku przez około 25-30 minut w 180°C. Można także dodać do mięsa warzywa, aby uzyskać pełnowartościowy posiłek w jednym naczyniu. Pikantna pierś kurczaka w jogurcie to idealna propozycja dla osób, które lubią intensywne smaki i odrobinę ostrości w swoim jedzeniu. Do pikantnej piersi z kurczaka świetnie pasują przyprawy, które podkreślają ostrość, głębię smaku i aromat mięsa. Oto lista przypraw, które warto wykorzystać do marynaty, aby uzyskać pikantny efekt: papryka chili, kumin, curry, imbir, czosnek, kurkuma, kolendra, sól i pieprz cayenne, zioła – oregano, tymianek, rozmaryn czy bazylia świetnie łączą się z pikantnymi przyprawami, wprowadzając dodatkową warstwę smakową. Jeśli preferujecie inne smaki, to w naszej ofercie znajdziecie przeróżne mieszanki przyprawowe (kurczak fajitas, kurczak po staropolsku, po chińsku, soczysty, po diabelsku, złoty kurczak, po węgiersku, american chicken) i łącząc je z jogurtem uzyskamy soczyste mięso w idealnej dla nas kompozycji smakowej.

Sos warzywny z cukinii

Trudno dokładnie określić, kiedy ketchup pojawił się w Polsce, ale prawdopodobnie stało się to po II wojnie światowej, kiedy produkty zachodnie stały się bardziej dostępne. Dziś propozycja sosu warzywnego zwanego również keczupem z cukinii. Chcąc wykorzystać jeszcze plony z ogródka, postanowiliśmy przygotować sos z cukinii, wzbogacony jabłkami i przecierem pomidorowym. Jest to sos do stosowania na zimno, do pieczonych mięs, deski serów, do  chipsów albo frytek. Cukinia jest warzywem niskokalorycznym, bogatym w błonnik i witaminy A, C i K oraz w minerały takie jak potas i magnez. Dzięki temu, ketchup z cukinii jest lekkostrawny i może być spożywany nawet przez osoby na diecie niskokalorycznej. Ma też mniej cukru i soli niż sklepowe ketchupy. Zachęcamy do wykorzystania tego co przechowujemy w piwnicach i spiżarkach aby w pełni wykorzystać dary natury.

Pierogi jesienne, mięsno-grzybowe

Po ostatnim wysypie grzybów, mamy już pełne spiżarnie prawdziwków suszonych, które ponoć najlepiej przechowywać z liściem laurowym,  grzybków marynowanych w słoiczkach i kiszonych grzybów w kamionkowych garnkach. Oprócz tych przetworów na zimę, mamy również jadłospis na tydzień, w którym nie brakuje grzybów: zalewajki, duszonki, rizotta, bigosy, zupy grzybowe, zapiekanki, przeróżnego rodzaju sosy grzybowe oraz oczywiście pierogi. Te ostatnie my wzbogaciliśmy wołowiną z rosołu. Pierożki z tym nadzieniem są bardzo delikatne, aromatyczne i trochę przypominają myśliwskie klimaty.  Zachęcamy do korzystania w przyrządzaniu pierogów z foremek do pierogów i uszek wykrawaczek do pierogów oraz pierogownic dostępnych w naszym sklepie stacjonarnym oraz sklepie internetowym.

Ajvar, bałkański przysmak

Ajvar to tradycyjna przyprawa, która powstaje głównie z pieczonej czerwonej papryki, bakłażanów, czosnku i różnych przypraw. Ma gładką lub lekko grudkowatą konsystencję i jest często używana jako pasta lub dip. Początków ajvaru można doszukiwać się w regionie byłej Jugosławii, gdzie tradycyjnie przygotowywano go podczas zbiorów papryki jesienią. Często kojarzy się z posiłkami wiejskimi i domowymi, a jego przygotowanie może się różnić w zależności od rodziny i regionu, a niektóre przepisy zawierają dodatkowe składniki, takie jak pomidory lub ocet. Jego korzenie sięgają czasów Imperium Osmańskiego, gdzie nazywano go hajwarem, a słowo to nieprzypadkowo może kojarzyć się z podobnie brzmiącym jedzeniem, kawiorem. Jego nazwa pochodzi od tureckiego słowa Havyar, co oznacza kawior. Robienie ajvaru stało się tradycją w wielu rodzinach. Pewnego jesiennego dnia, głównie w weekendy, członkowie rodziny spotykają się i zaczynają przygotowywać swój ulubiony przysmak. Każdy ma swoją rolę: najbardziej doświadczeni członkowie rodziny kroją i pieczą, a najmłodsi pomagają w mieszaniu. Choć wiele krajów wciąż prześciga się w tym, który ajvar jest najlepszy, za twórcę tego przysmaku uważa się Serbię. Ajvar jest zazwyczaj spożywany z chlebem, grillowanym mięsem lub jako część talerza meze, czyli zimne przekąski serwowane najczęściej do alkoholu.

Pomidory w oliwie

W szybkim tempie wkraczają do domowych kuchni pomidory. Można je przerobić je na przecier, koncentraty lub soki, zrobić sos lub aromatyczny chutney i zapasteryzować. Dla amatorów łączenia smaków polecamy pomidory połączyć w sosy ze śliwkami, morelami lub papryką. Coraz częstszą popularnością cieszą się również tak nieoczywiste przetwory jak dżemy lub konfitury z pomidorów. Oprócz przetworów gotowanych możemy z pomidorów przygotować marynaty, np. sałatki z cebulą  oraz pomidory kiszone. Kiszone pomidory są niezwykle popularne na Białorusi czy Ukrainie. Kiszenie warzyw to wschodni zwyczaj, u nas nieco zapomniany. To sposób na zachowanie składników odżywczych w warzywach. Dodatkowym sposobem jest upieczenie pomidorów i zamknięcie ich w słoikach. Są one alternatywą dla suszonych pomidorów w oliwie lub oleju. W ubiegłym roku proponowaliśmy Wam przepis na pomidory pieczone, dziś chcemy przedstawić pomidory pieczone z oliwą, pełne aromatów ziół: bazylii i oregano. Pieczone pomidory mogą być dodatkiem do letnich sałatek, świetnie pasują do serów. Idealne są również pełnych zapachów sos albo zupę. Wystarczy zmiksować je z dodatkiem bulionu i innych ulubionych składników np. czosnku, papryczki chili, świeżych listków bazylii czy tymianku.

Sałatka szwedzka

Ta sałatka obiadowa jest od lat popularna w naszym kraju. Szwedzi ponoć kompletnie jej nie znają. Pewne jest jednak, że Szwedzi lubią  słodkie dania np. śledzie, niektóre potrawy mięsne, dodatek borówek do obiadu. To tak jak z rybą po grecku, z fasolką po bretońsku czy z pieczenią rzymską. Zawarta w nazwie nazwa geograficzna niekoniecznie sugeruje kraju pochodzenia potrawy. Sałatka szwedzka to ogórki gruntowe, konserwowe, pokrojone w plasterki, z marchewką i cebulą. Doprawione olejem, solą i cukrem. Popularna w polskiej kuchni przez cały rok dzięki swoim walorom smakowym i łatwości podania. Świetnie komponuje się z klasycznymi daniami obiadowymi i potrawami z grilla, idealna do kotletów schabowych czy karkówki oraz żeberek słodko pikantnych. Pasuje również jako dodatek do kanapek, hot-dogów i hamburgerów. Może być również samodzielną przekąską, jako przystawka na imprezach.

Cajun przyprawa amerykańska

Cajun zwana przyprawą kajeńską jest jedną z najczęściej i najchętniej używanych przyprawa świata. Cajun to charakterystyczna przyprawa kuchni Luizjany w USA. Podstawą smaku jest pieprz cayenne oraz słodka papryka. Nie mniej ważne są też pozostałe przyprawy takie jak sól, pieprz czarny, czosnek, cebula, oregano, tymianek, tworzące wyjątkową kompozycję niebanalnego smaku oraz aromatu. Przyprawa Cajun jest wszechstronna i może być wykorzystywana do wielu rodzajów potraw. Od klasycznych dań, takich jak krewetki, kurczak czy kiełbasa, po ziemniaki, ryż i warzywa. Wszystkie potrawy nabierają wyrazistego charakteru po dodaniu tej mieszanki przypraw. Przyprawę Cajun stosuje się bezpośrednio na mięso, rybę lub kurczaka przed smażeniem lub pieczeniem. Można obsypać tą przyprawą krojone pomidory i włożyć do piekarnika. Dobrym pomysłem jest prażenie obtoczonych lub posypanych przyprawą Cajun orzechów i nasion; uzyskamy w ten sposób pikantną przekąskę. Połączenie przyprawy Cajun z pomidorem cebulą i oliwą daje nam pikantną salsę. A samo połączenie przyprawy z oliwą  będzie idealną pikantną marynatą. Warto wspomnieć, że cajun, to nie tylko styl gotowania, to prawdziwa filozofia kulinarna, która wywodzi się z Luizjany. Krainy gdzie mieszają się wpływy kultury francuskiej, afrykańskiej i hiszpańskiej, tworząc niepowtarzalną mozaikę smaków. Charakterystyczne dla kuchni cajun są intensywne przyprawy, bogactwo aromatów i połączenie różnorodnych składników, tworzące wyborne potrawy, które kuszą podniebienia każdego smakosza. Nieraz nie potrzeba wiele aby za pomocą podstawowych przypraw przyrządzić pyszne danie czy przekąskę.

Biała kiełbasa

Bez niej nie ma świąt. Jest obecna w koszyczkach do święcenia pokarmów noszonych w Wielką Sobotę do kościołów oraz na świątecznym stole jako dodatek do żurku lub barszczu białego, czy zupy chrzanowej. Ponad to możemy się nią cieszyć nie tylko w Wielkanoc ale również przez cały rok. Jej delikatny smak sprawia, że dobrze sprawdza się na grilla, jako dodatek do zapiekanek, składnik farszu do nadziewania mięs. Fantastyczna będzie również zapiekana z kapustą w piwie. Kiełbasa biała wytwarzana jest z mięsa wieprzowego, czasem z dodatkiem mięsa wołowego, w osłonie z jelita wieprzowego. Przy produkcji białej kiełbasy odstępujemy się od soli peklującej. Dodajemy tylko zwykłą sól i dzięki temu w procesie parzenia uzyskujemy kiełbasę o jasnym, szarym zabarwieniu. Po sparzeniu biała kiełbasa powinna być krucha i soczysta, ale nie twarda, a mięso i przyprawy powinny być dobrze wyczuwalne. Biała kiełbasa po przekrojeniu powinna się lekko rozwarstwiać. Taki przepis chcemy Wam dziś zaproponować. Do jej produkcji potrzebujemy zaopatrzyć się w dobre jakościowo mięso wieprzowe, jelita wieprzowe, maszynkę do mielenia mięsa z sitkami o różnej średnicy, nadziewarkę do kiełbas, precyzyjną wagę do ważenia oraz termometr i garnek do parzenia kiełbasy.

Schab peklowany

Kolejna odsłona wędliny do kanapek z szynkowaru. Schab peklowany w marynacie ziołowej. Szynkowar to urządzenie dla miłośników wędlin, którzy chcą być pewni tego, co jedzą, ale nie gustują w sklepowych wyrobach. Można w nim przygotować wszystkie produkty mięsne: szynki, bloki mięsne, mielonki, pasztety, mortadele, golonki, boczki i salcesony. W odróżnieniu od mięs pieczonych w rękawie wyroby z szynkowaru są bardziej zbite, a dzięki temu łatwiejsze do krojenia. Dla produktów, które składają się z dużych kawałków mięsa, pierwszym krokiem jest zamarynowanie mięsa. Przepisy na marynaty mogą być bardzo różne, najczęściej wykorzystujemy sól peklującą i odpowiednie do wyrobu przyprawy i zioła. Czas jaki potrzebujemy do peklowania w marynacie jest różny dla różnych gatunków mięsa i przyjętego sposobu peklowania. Szynkowar składa się z walcowatego korpusu wraz ze spiralną nakładką. W zależności od wielkości ma pojemność ok. 1-3 kg. Pozwala na jednorazowe przygotowanie wyrobu mięsnego o tej wadze. Po ułożeniu mięsa w szynkowarze, najlepiej w woreczku do tego przystosowanym, używamy spiralnej nakładki, która skompresuje mięso. Tak przygotowany wkład mięsny przechowuje się w lodówce ok. 24 godz., aby miał zbitą strukturę, a ostatecznie formę mięsnego bloku. Należy również wspomnieć o możliwości użycia termometru (na środku wieczka od nakładki znajduje się otwór na termometr), który należy wbić bezpośrednio w mięs i dzięki temu możemy kontrolować temperaturę przygotowywania wędliny, co jest bardzo ważne przy produkcji domowych przetworów. Szynkowar należy włożyć do garnka z gorącą wodą i zgodnie z przepisem parzyć we właściwej temperaturze (ok. 70-90°C) przez określony czas, przeważnie ok. 2-3 godz. Gdy skończy się parzenie, należy pozostawić szynkę do ostudzenia, a następnie leżakowania w lodówce (najczęściej ok. 24 godz.).

Starter samo zdrowie

Połączenie płatków owsianych z bananem w koktajlu brzmi jak zdrowe, pożywne rozpoczęcie dnia. Banany choć może to brzmi dziwnie, botanicznie są owocem, typu jagoda i rosną na bylinach, które osiągają nawet do 10 m wysokości. Na świecie jest ich kilkadziesiąt gatunków. Banany dodają energii, mogą obniżyć ciśnienie krwi, poprawić samopoczucie, a nawet pozbyć się niestrawności. Płatki owsiane to również kwintesencja zdrowia: dzięki cennym składnikom odżywczym opóźnią efekty starzenia, wspomagają pracę jelit, obniżą poziom cholesterolu i poprawią glikemię u osób, które mają zaburzenia tolerancji glukozy. Przejdźmy do jogurtu. Jogurty naturalne jako produkty fermentowane mają działanie probiotyczne. W ich składzie znajdują się żywe kultury bakterii, które dbają o przewód pokarmowy. Tym razem postanowiliśmy sami zrobić jogurt roślinny. Wykorzystaliśmy do tego napój owsiany i kultury bakterii. Spędził on 10 godzin w jogurtownicy. Zrobiony jogurt miał konsystencję jogurtu pitnego i lekko orzechowy smak. Idealnie nadał się do naszego koktajlu. Dla nadania naszemu napojowi charakteru dodaliśmy do niego również kurkumę zwaną ostryżem, szafranem indyjski, żółcieniem lub żółtym imbirem. Kurkuma ma podobny do imbiru zapach oraz silny, korzenny, gorzkawy smak. Przyprawa ta pochodzi z Indii, otrzymuje się ją z korzenia podobnego do imbiru. To właśnie kurkuma nadaje charakterystyczny, żółtopomarańczowy kolor potrawom curry. Kurkuma to bardzo silny przeciwutleniacz o udowodnionym działaniu przeciwzapalnym, przeciwwirusowym, przeciwbakteryjnym, a także antynowotworowym i odtruwającym. Źródła podają, że tylko niewielki odsetek spożytej kurkuminy dostaje się do organizmu, gdzie działa na komórki. Dlatego zawsze zalecano jej spożywanie z pieprzem, który zawiera inną molekułę, czyli piperynę, która zwiększa wchłanianie kurkuminy nawet o 20 000%. Po tej całej litanii właściwości zdrowotnych i zbawiennego wpływu powyższych składników na nasz organizm, koniecznie musicie spróbować poniższy przepis.

Karkówka z orzechami

Nasza potrawa nadaje się do przyrządzenia jej w szybkowarze, garnku rzymskim, naczyniu żaroodpornym. Powinniśmy co prawda polecić Wam jakiś rewelacyjny przepis na karkówkę z grilla ale stwierdziliśmy, że sezon na grillowanie się zaczyna a pogoda raczej sprzyja ciepłym posiłkom niekoniecznie przygotowywanym na świeżym powietrzu. Karczek jest mięsem, które ze względu na swoją soczystość (oczywiście w stosunku do schabu czy szynki) znajduje szerokie grono wielbicieli. Karkówka wieprzowa jest poprzerastana tkanką łączną i tłuszczową. Nadaje się do duszenia, przygotowania kotletów mielonych oraz smażonych steków. Można ją również peklować. Do karkówki pasują oprócz podstawowych przypraw takich jak sól, pieprz i czosnek również słodka i ostra papryka, majeranek, cząber, tymianek, rozmaryn i oregano. My podkręcamy jej smak sosem sojowym i orzeszkami ziemnymi.

Żeberka w syropie klonowym

Połączenie tradycyjnej kuchni polskiej, żeberek z dzika, z nutą Kanady, czyli syropem klonowym. Syrop klonowy powstaje z soku z klonu, po zredukowaniu go o 70%. Pomimo olbrzymiej różnorodności gatunkowej, mamy ok. 150 gatunków klonu (w Polsce występują 3 rodzime klony: klon pospolity, klon polny, klon jawor), syrop klonowy otrzymuje się z klonu cukrowego, czarnego i czerwonego. Minerały w nim zawarte to cynk, wapń, magnez, potas, fosfor, mangan oraz witaminy: niacyna, biotyna, kwas foliowy. Zawiera także związki fenolowe o właściwościach antyoksydacyjnych. I ten fantastyczny lekko podpalony, karmelowy smak, łączymy z pikantną papryką jalapenio, słonością sosu sojowego i ostrością czosnku. Aby proces gotowania żeberek przyśpieszyć zróbmy je w szybkowarze.

Pasty do kanapek

Kontynuujemy temat śniadaniowy. W związku z tym mamy do zaproponowania 2 pasty: czerwoną i zieloną. Obie stanowią doskonałą bazę do kanapek dla roślino- i mięsożerców. Skomponowane tak aby mogły „istnieć” bez dodatków, ale przeróżne dodatki dodadzą tylko głębi smakowej produktom i przyprawą użytym do ich stworzenia. Podstawą obu past są wysokobiałkowe rośliny strączkowe. Fasola czerwona pochodzi z Ameryki Południowej, polecana jest wegetarianom jako źródło białka, ma więcej białka niż mięso (choć jest to białko uboższe w aminokwasy od zwierzęcego). Poza tym fasola bogata jest w witaminy z grupy B, potas, wapń i fosfor. Zawiera żelazo, kwas foliowy, selen oraz cynk. Jest bogata w izoflawony, które mają pozytywny wpływ na zdrowie kobiet w okresie menopauzy a u mężczyzn zmniejszające ryzyko raka prostaty. Dodatkową zaletą fasoli jest niski indeks glikemiczny, tak ważny dla chorych na cukrzycę.  Natomiast cieciorka, ciecierzyca, zwana również groszkiem włoskim wywodzi się z terenów Bliskiego Wschodu a stamtąd dotarła do krajów basenu Morza Śródziemnego. Podobnie jak fasola ma niski indeks glikemiczny, równie bogata w witaminy z grupy B oraz związki mineralne. Składniki zawarte w cieciorce mają też korzystny wpływ na ciśnienie krwi. A poza tym od wieków używana jest w kuchniach jako pastę do dipów lub smarowania pieczywa jako hummus oraz falafel czyli kotleciki z ciecierzycy.

Kabanosy

Kabanosy najczęściej kojarzą nam się jako przystawka z zimnego bufetu na niezobowiązującym party lub jako smakowita, krucha, cienka dobrze uwędzona kiełbaska z wiejskiego stołu na weselach, festynach czy dożynkach. Obecnie na półkach sklepowych możemy spotkać rozmaite „kabanosy” z drobiu, wołowiny i uwaga wegańskie kabanosy. Jednak te prawdziwe są wyłącznie z wieprzowiny. Kabanosy przyrządza się z peklowanego mięsa wieprzowego, następnie starannie suszy i wędzi. Ma ona suchą i równomiernie pomarszczoną powierzchnię. Z wierzchu są ciemnoczerwone z odcieniem wiśniowym. Są suche, o charakterystycznym smaku pieczonego, peklowanego mięsa z wyczuwalnym posmakiem przypraw. Nazwa pochodzi od tureckiego słowa kaban, czyli wieprz. 20 października 2011 r. kabanosy zostały wpisane do unijnego rejestru, jako polska Gwarantowana Tradycyjna Specjalność, a od dnia 8 listopada 2017 r. noszą nazwę – kabanosy staropolskie.

Karkówka z szynkowaru

Działamy na rynku z miłości do jedzenia i picia. Ideą powstania Deptanej była chęć świadomego żywienia się. Przygotowywania posiłków z produktów smacznych, zdrowych, wiadomego pochodzenia i nie „naszpikowanych” ulepszaczami oraz konserwantami. Przetwórstwo spożywcze to nieskończona możliwość tworzenia, wydobywania smaków a przede wszystkim radość dzielenia się wiedzą z innymi. Dlatego przedstawiamy szynkowar. Jest to bowiem urządzenie umożliwiające przygotowywanie domowych wędlin pod kontrolą, z produktów podstawowych. Szynkowar jest urządzeniem, które powinni posiadać wszyscy miłośnicy domowych wędlin zaczynający długą i ciekawą podróż przetwórstwa mięsnego. Już tak sugestywna nazwa wskazuje, że szynkowar służy do przygotowywania szynek, mielonek i innych mięs. Zbudowany jest najczęściej ze stali szlachetnej, rzadziej z aluminium lub plastiku, najczęściej ma pokrój walca. Dodatkowo jeśli chcemy aby mięso nie miało kontaktu z metalem i gotowe łatwiej wyjmowało się z szynkowaru możemy użyć specjalnych woreczków. Aby sporządzić szynkę potrzebujemy trochę aby w końcu ją zjeść, wszystko zależy od przepisu, proces ten trwa od 1,5 dnia do 4 dni. Jednak smak i świadomość, że wykonaliśmy ją sami wynagrodzi nam trud oczekiwania.

Zawijane zrazy babci Basi

Każdy z nas ma w rodzinie geniusza kulinarnego, który swoją miłość przelewa na przepyszne dania, dedykowane specjalnie dla nas. Ci domowi wirtuozi garnka i patelni latami ulepszają swoje receptury i przekazują je następnym pokoleniom, aby pamięć o nich nie zaginęła. Proponujemy Wam jeden z takich przepisów, znany, niezawodny, z historią czyli zrazy babci Basi. Klasycznie zrazy potrawa z kawałków podsmażanego i duszonego mięsa z dodatkiem warzyw i przypraw. Popularne rolady na Śląsku podawane na niedzielny obiad z modrą kapustą rozprzestrzeniły się na pozostałe części Polski jako zrazy wołowe. Istotną sprawą w przygotowani tego dania jest wybranie odpowiedniego mięsa wołowego (udziec, rostbef, pierwsza krzyżowa lub ligawa), powinno być jędrne, zwarte i soczyste. Mięso na zrazy ma niewiele tłuszczu i po przygotowaniu zachowuje delikatny smak. Do uzupełnienia smaków dorzucamy własne ukiszone ogórki, wędzony boczek, ulubioną musztardę i warzywa lub grzyby, czyli albo to co lubimy lub mamy w zasięgu ręki.

Wołowina pieczona

Kawałek wołowiny: karczku lub łopatki jest dobrą propozycją na obiad. Upieczona w garnku rzymskim lub naczyniu żaroodpornym a następnie posypana sezamem może być również użyta jako „wkładka” mięsna do ramenu. Poniższy przepis to pomysł na marynatę suchą. Nieskomplikowaną. Wystarczy wymieszać zioła lub użyć gotowej mieszanki przypraw, natrzeć mięso i włożyć do lodówki na ok. 24 h.  O wartości odżywczej wołowiny decyduje zawartość i skład białka oraz tłuszczu,  walorem zdrowotnym mięsa wołowego jest wysoka zawartość lekko strawnego i łatwo przyswajalnego białka (18−23%). Natomiast zawartość tłuszczu to zawartością tłuszczu, nie przekracza 5%. Wartości odżywcze mięsa to przede wszystkim witaminy z grupy B – odpowiadają za prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego. Wpływają na proces metaboliczny, uczestnicząc w przyswajaniu węglowodanów, łagodzą stan napięcia nerwowego, a także poprawiają funkcjonowanie naszego mózgu. Czyli samo zdrowie.