Śledź w oleju lnianym

Tradycje związane ze śledziem w święta, zwłaszcza Boże Narodzenie i Nowy Rok, są silne w Polsce. Symbolizują one dobrobyt, obfitość i przynoszą szczęście w nowym roku. Śledzie są często podawane w oliwie z cebulą lub w majonezowych sosach. Klasyczne przygotowywanie śledzi obejmuje śledzia w oleju, occie i w śmietanie. Ponoć są śmiałkowie w Skandynawii, którzy łączą słonego śledzia z bananem i majonezem. Szwedzi też znani są z innego śledzia: fermentowanego (surströmming), które uchodzi za jedno z najbardziej ekstremalnych dań na świecie ze względu na zapach. Na naszym blogu niejednokrotnie w okolicach świąt bożonarodzeniowych zachęcaliśmy Was do zrobienia śledzi. Proponowaliśmy już śledzie z grzybami i orzechami, śledzia z żurawiną, śledzia z daktylami czy śledzie z curry. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się również z tymi na naszym blogu https://www.deptana.pl/pl/n/list. Dziś propozycja na śledzia tradycyjnego w oleju lnianym z liściem laurowym, goździkami, zielem angielskim i czarną gorczycą.

„Ratafia” bożonarodzeniowa

Ratafia to tradycyjna nalewka z wielu różnych owoców, dojrzewająca etapami przez całe lato i jesień. Każdy kolejny owoc, który akurat dojrzewa np. wiśnie, maliny, porzeczki, śliwki, gruszki, dodaje się do tego samego alkoholu, zasypując go odrobiną cukru. Dzięki temu powstaje bardzo aromatyczna nalewka, o złożonym, głębokim smaku. Dla wszystkich amatorów wieloowocowych nalewek i nie tylko, mamy propozycję na nalewkę w stylu ratafii, nalewkę bożonarodzeniową. Potrawy świąteczne najczęściej wymagają cierpliwości i czasu, aby produkty do nich użyte dały z  siebie to co najlepsze. Nalewki bożonarodzeniowe to tradycyjne, aromatyczne trunki przygotowywane na zimę i święta. Ich charakter wynika z wykorzystania przypraw korzennych, owoców zimowych oraz miodu. Nalewki jako tradycja mają długą historię w Europie Wschodniej, szczególnie w Polsce, na Litwie i Ukrainie. Najstarsze przepisy na zimowe nalewki cytrusowe w Polsce pochodzą z przełomu XVIII i XIX wieku, kiedy cytrusy stały się bardziej dostępne. Nalewki miodowe były związane ze świętami, miód był symbolem dobrobytu i słodkiego nowego roku. Najpopularniejsze składniki to pomarańcze i cytryny, które nadają świeżości, często łączone z przyprawami korzennymi. Żurawina nadaje piękny kolor i lekką kwasowość. Śliwki suszone głęboki, świąteczny smak. Z korzennych przypraw polecamy do nalewek: cynamon, goździki, anyż, wanilię, kardamon oraz imbir. Jeśli zaś chcemy dodać słodkości polecamy miód, cukier trzcinowy, lub syrop cukrowy. Co do alkoholu to jedyny słuszny wybór to spirytus 70–95% rozcieńczony do mocy 45–60% oraz mocny rum i wódka. Nalewki owocowo-korzenne, takie jak nasza najlepiej zacząć w listopadzie lub na początku grudnia, potrzebują 2–4 tygodni. Jeśli zabierzecie się za nie między połową listopada a początkiem grudnia, idealnie zdążycie na święta. Dziś często robi się je jako prezenty, ładnie butelkowana nalewka to klasyczny, elegancki upominek świąteczny.

Staropolski

Jak śpiewa Mariah Carey „It’s time!”. Tak, tak, święta coraz bliżej i ostatni moment na przygotowanie staropolskiego piernika. Piernik staropolski to nie tylko ciasto – to prawdziwy symbol świątecznej tradycji, pełen aromatycznych przypraw, bogatej historii i magii, która unosi się w powietrzu podczas jego pieczenia. Jego wyjątkowość polega na procesie dojrzewania i uwalnianiu pomału wszystkich smaków. Pierniki, zwłaszcza te dojrzewające, były wypiekiem luksusowym, przeznaczonym na specjalne okazje. W dawnych czasach przygotowanie ciasta było sztuką – mistrzowie piernikarscy strzegli swoich receptur, a samo ciasto często dojrzewało miesiącami w piwnicach, aby nabrać odpowiedniej głębi smaku. Piernik zawdzięcza swój wyjątkowy smak mieszance przypraw korzennych, takich jak cynamon, imbir, goździki, gałka muszkatołowa, kardamon czy anyż. Piernik po upieczeniu należy przełożyć jakąś masą samą lub z dodatkiem rumu lub likieru wiśniowego: powidłami śliwkowymi, dżemem porzeczkowym albo morelowy, masą czekoladową lub orzechową, polać czekoladą lub lukrem i posypać skórką kandyzowaną, siekanymi migdałami, orzechami włoskimi lub laskowymi.

Konferencja w słoiku

Gruszki można konserwować zalewając je lekkim syropem, który pomaga zachować ich konsystencję i smak. Konserwowanie gruszek to idealny sposób na ich zachowanie w najlepszym wydaniu i delektowanie się nimi przez cały rok. Zwłaszcza kiedy jest ich pod dostatkiem. Zalety gruszek w syropie to przede wszystkim długotrwała dostępność smacznego, aromatycznego owocu przez cały rok, co jest szczególnie cenne zimą. Są one dobrym źródłem błonnika, który reguluje pracę jelit i zapobiega zaparciom. Przetwory te zachowują także cenne minerały, takie jak potas, magnez, żelazo i miedź, oraz witaminy, choć zawartość niektórych witamin może być obniżona w porównaniu do świeżych owoców. Dodatkowo, gruszki w syropie to uniwersalny dodatek do deserów, takich jak ciasta, lody czy naleśniki. Pierwszą rzeczą, o której należy pamiętać podczas konserwowania gruszek, jest użycie twardych gruszek, a nie miękkich lub przejrzałych. Do przygotowania gruszek w syropie potrzebujemy trochę sprzętu: garnek do przygotowania syropu i pasteryzacji, chwytak do słoików, słoiki i pokrywki do przetworów, lejek do słoików, czysta ściereczka do wycierania brzegów słoików. Pamiętajmy używajmy zawsze odpowiednich słoików i pokrywek. Nigdy nie używajcie ponownie pokrywek, skazuje to nasze przetwory na popsucie w trakcie przechowywania.

Piernikowe powidła

Kolejne przetwory ze śliwek przed nami. Późne lato i wczesna jesień to totalne szaleństwo w kuchni w kategorii przetwory domowe. Jeśli chodzi o śliwki, to możemy poszaleć. Możemy je włożyć w słoiki w postaci dżemów, konfitur, powideł, śliwek w occie, chutneyów czy kompotów. Znamy zwolenników soku śliwkowego z sokownika. Ten sok jest naprawdę przepyszny. Dla amatorów mocniejszych wrażeń polecamy nalewki ze śliwek lub nastawy, które po fermentacji poddamy procesowi destylacji i otrzymamy przepyszną śliwowicę. W przypadku dużej ilości śliwek możemy przyrządzić pyszne wino śliwkowe. Jeszcze inny sposób to ususzenie śliwek w piekarniku, suszarce do grzybów lub w wędzarni przy użyciu drewna liściastego. My dodatkowo jeszcze mrozimy wydrylowane śliwki. W naszej spiżarni w tym roku na półkach zagościły piernikowe powidła. To pomysł podkręcony korzennymi przyprawami, bożonarodzeniowy przysmak idealny do przełożenia ciasta piernikowego albo naleśników. Do powideł śliwkowych pasują cynamon, goździki, kardamon, wanilia a także alkohol, rum, amaretto, czekolada, kakao, miód lub masło, które nadaje powidłom delikatności. Natomiast dodatek octu sprawi, że owoce się nie przypalą i zachowają kolor. W zależności od regionu, dodaje się też orzechy, migdały, rodzynki czy skórkę cytrynową. Zachęcamy Was zatem do wypróbowania w tym sezonie czegoś nowego ze śliwek.

Gruszkowe

Wino jest to napój otrzymywany przez fermentację alkoholową winogron, moszczu gronowego. To podejście światowe. Wszelkie napoje otrzymane z innych owoców niż winogrona nie mogą nazywać się winem, lecz powinny być określane w inny sposób (np. wino jabłkowe jest nazywane cydrem). W Polsce, natomiast wino produkuje się nie tylko z winogron ale również z innych owoców: porzeczek, malin, wiśni, czereśni czy gruszek. I przepis na wino gruszkowe właśnie Wam polecamy. Oprócz, dojrzałych gruszek przydadzą się Wam również niezbędne akcesoria. Zanim zaczniemy produkcję wina, musimy przygotować niezbędny do tego sprzęt: balon szklany lub plastikowy pojemnik fermentacyjny, korek do balonu lub pokrywka do pojemnika fermentacyjnego, rurka fermentacyjna lub cichy dzwon, drożdże winiarskie, pożywka dla drożdży, pektoenzym, butelki na wino, wężyk do ściągania wina. Wino z gruszek ma jasnożółtą, nieraz lekko zielonkawą barwę. To wina lekkie orzeźwiające, o zróżnicowanej słodyczy. Najlepiej smakują jako aperitif, do deserów, z serami i do dań lekkich: sałatek i kuchni śródziemnomorskiej.

Czarny, większy brat zielonego

Czarny kardamon, naukowo znany jako Amomum subulatum lub Amomum costatum, jest przyprawą pochodzącą z Himalajów Wschodnich i części Azji Południowo-Wschodniej. Należy do rodziny imbirowatych i jest blisko spokrewniony z zielonym kardamonem. Czarny kardamon ma wędzony, ziemisty smak, większe strąki i jest często używany w daniach wytrawnych. Czarny kardamon jest czasami nazywany „dużym kardamonem” ze względu na stosunkowo większe strąki w porównaniu do zielonego kardamonu. Zielony kardamon ma bardziej kwiatowy i cytrusowy smak, mniejsze strąki i jest używany zarówno w daniach słodkich, jak i wytrawnych. Oprócz podstawowej odmiany Amomum subulatum, znajdziemy spokrewnione z nim odmiany: kardamon górski, kardamon nepalski, kardamon bengalski, kardamon sikkim czy kardamon bhutański. Chociaż dla nas największą egzotyką będzie po prostu kardamon czarny. Czarny kardamon ma wędzony, ziemisty smak z nutą żywicy i świeżością przypominającą mentol. Kardamon czarny i zielony kardamon to dwie różne odmiany kardamonu. Jest powszechnie stosowany w pikantnych potrawach, szczególnie w kuchni indyjskiej, chińskiej i południowo-wschodniej Azji. Czarny kardamon dodaje wyrazistego i wędzonego smaku curry, gulaszom i daniom z ryżem. Często jest niezbędnym składnikiem mieszanek przypraw, takich jak garam masala. Czarny kardamon jest często łączony z innymi przyprawami, takimi jak cynamon, goździki i zielony kardamon w różnych mieszankach przypraw. Uzupełnia bogate i treściwe dania, dodając głębi i złożoności do profilu smakowego.

Może melasy?

Jaki słodzik najbardziej lubicie do kawy? Biały cukier czy trzcinowy, miód, ksylitol, erytrytol, syrop klonowy a może melasę? Chcemy przybliżyć Wam historię oraz zastosowanie tego syropu. Wynalezienie melasy przypisuje się mieszkańcom starożytnych Indii, jednak prawdziwą popularność zdobyła ona w czasach rozwijających się imperiów kolonialnych. Głównym ośrodkiem produkcji cukru stały się wtedy Wyspy Karaibskie, skąd oba cenne składniki transportowane były do Europy. Opracowano również sposób fermentowania melasy, która stała się podstawowym składnikiem rumu – cieszącego się wówczas ogromną popularnością. Proces produkcji cukru rozpoczyna się od ekstrakcji soku z buraków lub trzciny, który następnie jest oczyszczany i zagęszczany. W trakcie krystalizacji cukru, z roztworu oddzielają się kryształy cukru, a pozostały ciemny płyn, bogaty w cukry nierozpuszczalne i inne składniki, to właśnie melasa. Proces ten jest powtarzany kilkakrotnie, aby za każdym razem uzyskać inny rodzaj melasy. Ciemna melasa powstaje w wyniku drugiego wrzenia i jest ciemniejsza, gęstsza i mniej słodka niż jasna lub zwykła melasa. Jej smak dominuje, więc trzeba uważać podczas gotowania aby nie przesadzić z ilością. Melasa dobrze komponuje się z imbirem, jest idealna do piernikowego ciasta. Używana do fasoli pieczonej i sosów barbecue do tłustych mięs w pikantnych daniach. W domowych warunkach melasy można używać do słodzenia potraw, do zup, do marynat stosowanych do mięs i warzyw, do słodzenia kawy i herbaty, do koktajli, naleśników, müsli z jogurtem, owsianki, twarogu, pierniczków i ryżu. Dziś w ofercie przepis na syrop piernikowy na bazie melasy i cukru trzcinowego do kawy, idealny na zimowe dni.

Zimowa herbatka

Zaraz po świętach jesteśmy tak nakarmieni, że ostatni rzeczą o jakiej myślimy to jedzenie. Natomiast chętnie napijemy się herbatki, takiej na trawienie, uspakajającej albo rozgrzewającej. Nasza propozycja to herbata biała na rozgrzanie. Smakowita i rozgrzewająca herbata jest idealna dla wszystkich smakoszy korzennych przypraw. Herbata może przypominać w smaku grzaniec z czerwonego wina, do którego dodawane są podobne składniki. Postawiliśmy na delikatną biała herbatę i delikatnie orientalny smak, który nad anyż, cynamon i goździki. Całość uzupełniona jest plastrem świeżego jabłka i pomarańczy oraz kilkoma płatkami hibiskusa aby dodać jej lekko kwaskowy smak. Jednak jak wiecie taka zimowa herbata bardzo też lubi imbir, kardamon, pieprz czy wanilię. Dodatkowego smaku nada jej naturalny miód lub cukier trzcinowy oraz owoce świeże lub suszone, np. maliny, żurawina, cytrusy, jabłka.

Mandarynkówka

Likier mandarynkowy, idealny aromatyczny likier na święta. W dwóch odsłonach: rozcieńczony wodą lub mlekiem. Do picia oddzielnie lub jako dodatek do drinków. Główny czas zbiorów przypada na miesiące zimowe od listopada do marca. W zimowych miesiącach mandarynki będą najbardziej soczyste. Spowodowane jest tym, że owoce w tym okresie mniej czasu spędzają w transporcie. W okresie wiosenno-letnim te owoce sprowadza się z RPA albo Argentyny, a ponieważ czeka je długi transport, są zrywane jeszcze częściowo zielone, a to nie wpływa korzystnie na ich smak. Choć to owoce są najsłodsze, to akurat dziś będziemy wykorzystywać ich skórkę. Dodatkowo skórkę z mandarynek można jeść i przetwarzać ją na wiele sposobów: do aromatyzowania grzanego wina, kompotów, marynaty do mięs, sosów, ciast i deserów w postaci kandyzowanej. W naszym przepisie wykorzystujemy skórkę z mandarynek, co zrobiliśmy z miąższu przedstawimy Wam za kilka tygodni w innym przepisie

Korzenny z żurawiną

Starożytna tradycja jedzenia ryb w Wigilię wywodzi się z rzymskokatolickiego zwyczaju powstrzymywania się od spożywania mięsa i produktów mlecznych w przeddzień niektórych świąt, w tym Bożego Narodzenia. Śledź to symbol chrześcijańskiego postu. Już w średniowieczu ludzie pościli w każdy piątek, w Wielki piątek oraz często robili posty prywatne, które odbywali w związku z intencją. Jedynym dostępnym, łatwym do przechowania i sycącym pożywieniem były śledzie. Dziś śledź na naszych stołach występuje w iście egzotycznych i ciekawych odsłonach, łącząc tradycję i nowoczesne podejście do przyrządzania jedzenia. Przepis propozycja to pikantno-korzenne śledzie z żurawiną. Do was należy wybór jakie na waszym stole zagoszczą śledzie: z curry, w oleju, w occie, z grzybami czy może z jabłkiem i śmietaną?

Chutney śliwkowy

Głównymi składnikami sosu chutney są: warzywa lub owoce, cebula oraz ocet winny jabłkowy lub słodowy, cukier trzcinowy. Posiekane owoce i cebulę łączy z dużą ilością przypraw: chili, sproszkowanej papryki, kminu rzymskiego, garam masala, kozieradki, imbiru, mięty, cynamonu, kolendry, czosnku. Chutney śliwkowy to znakomity sos do mięs i serów. Doskonały do mięs na gorąco - pieczonej kaczki, gęsiny, kurczaka, pieczeni jak i na zimno – wędlin. Możemy go używać do serów, zwłaszcza pleśniowych: camembert, brie, również twarogu lub oscypka. Chutney śliwkowy to również świetne dopełnienie dań z ryżu - nadaje im słodko-kwaśnego smaku. Sosy są wyśmienitą glazurą do mięs nadając im kruchości i smaku przed obróbką termiczną w piekarniku czy na grillu.

Keczup śliwkowy

Zapiekanki, hamburgery, kanapki, frytki, kiełbaski, pizza – łączy je jeden sos. Keczup. Większość z nas identyfikuje ten pomidorowy sos ze Stanami Zjednoczonymi. Jednak okazuje się, że jak wiele produktów, bez których nie wyobrażamy sobie życia wywodzi się z Chin. Ten popularny sos powstał około 2 000 lat temu. Chińczycy używali tego sosu do przyrządzania ryb. Oryginalna nazwa to kôe-chiap, w chińskim dialekcie Xiamen znaczy dokładnie zaprawa do ryb. W jego skład wchodziły m.in. orzeszki ziemne, anchois i nasiona fasoli. W Polsce prawdopodobnie pojawił się po II wojnie światowej, kiedy produkty zachodnie stały się bardziej dostępne. Są różne rodzaje ketchupów: łagodny, pikantny, meksykański, sycylijski, kaszubski, do szaszłyków, bezglutenowy, bio, dla dzieci, bez octu, bez cukru i bez konserwantów oraz o obniżonej zawartości kalorii. Istnieje również wiele zaskakujących w smaku ketchupów, w tym ketchup z oliwek, ketchup jabłkowy, ketchup sriracha, ketchup curry, keczup z bekonu, ketchup jalapeno, ketchup truflowy i ketchup wiejski. W naszej kuchni popularny jest również ketchup z cukinii oraz ze śliwek. Do, którego dziś Was zachęcamy.

Grzaniec z rumem

Mroźny styczeń to idealna pora na grzaniec. Prawdopodobnie już w VIII wieku przed naszą erą znano grzane wino. Gościło także na stołach starożytnych Rzymian. Pierwszy przepis na grzane wino odnajduje się w średniowiecznej angielskiej książce kulinarnej z 1390. Jak sama nazwa wskazuje to rozgrzewający napój alkoholowy, który sporządzamy przez podgrzanie czerwonego (Cabernet Sauvignon) lub białego wina (Pinot Grigio, Chardonnay) wraz z dodatkami: cynamonem, anyżem, imbirem, goździkami, kardamonem oraz miodem. Często do grzańca dodaje się również świeże owoce: pomarańczę, jabłka czy gruszki. Taki napój może pomóc zwalczyć pierwsze objawy przeziębienia, natomiast korzenne przyprawy dodane do jego przyrządzenia mają silne działanie przeciwzapalne oraz antybakteryjne. Należy pamiętać jednak, że grzaniec zawiera od 7 do 14,5% procent alkoholu i szybko uderza do głowy. Nasz przepis jest wzmocniony ciemnym rumem, zatem zalecamy umiar w jego spożywaniu.

Pierniczki świąteczne

Tradycja, to między innymi przekazywanie z pokolenia na pokolenie norm, obyczajów, przepisów. Pieczenie pierniczków to bez wątpienia w wielu domach przed Bożym Narodzeniem wręcz żelazna tradycja. U niektórych preferowane są miękkie, u innych twarde korzenne ciasteczka, z nadzieniem, polewą czekoladową lub lukrem. Źródła podają, że nazwa „piernik” pochodzi od słowa „pierny”, czyli pieprzny. Tak ludzie określali smaki korzenne, które dla nich były dość ostre, pikantne. Przepisów są tysiące. Niewątpliwie podstawa pierników to miód i mieszanka przyprawy złożona z cynamonu, anyżu, goździków, imbiru, kardamonu, ziela angielskiego, gałki muszkatołowej i kolendry. Dziś najczęściej kupujemy mieszanki przypraw do pierników, ale możemy pokusić się o utarcie powyższych przypraw w moździerzu i  stworzenie własnej mieszanki piernikowej. Dziś pierniki z lukrem.

Dyniowa tarta

Jesień w kuchni to sezon na stosowanie aromatycznych, rozgrzewających przypraw i tego co jeszcze zbierzemy w ogrodach warzywnych. Dynia to znakomity przykład uniwersalnego warzywa. Na dodatek można ją przechowywać i nie traci swojego smaku i właściwości przez średnio 3 do 6 miesięcy. Dynię użyjemy do przygotowania zup, tart na słodko i wytrawnie, pierogów, dżemów, gulaszy i różnego rodzaju deserów, marynat. Najpopularniejsze przyprawy do dyni to, na słodko: cynamon, imbir, gałkę muszkatołową, kardamon, kakao, miód i syrop klonowy. Natomiast żeby przyrządzić dynię na wytrawnie polecamy ostre i wyraziste przyprawy takie jak curry, garam masala, chili, czubryca, papryka wędzona, kurkuma, kumin rzymski czy pieprz kolorowy.

Cytryna do herbatki i nie tylko…

Ten przepis na cytryny sprawdzi się doskonale na jesienne słoty jako antidotum na przeziębienie  lub jako aromatyczny dodatek do drinków. Użyte do przygotowania cytryn przyprawy to tzw. przyprawy korzenne. Najbardziej znane z nich to: anyż gwiaździsty, goździki, szafran, gałka muszkatołowa, kardamon, cynamon, imbir i kurkuma. Dzięki właściwościom przeciwzapalnym, przeciwbakteryjnym i przeciwgrzybiczym wspomagają prawidłowe funkcjonowanie organizmu i stanowią ważny element profilaktyki i terapii wielu chorób. Sama mieszanka powyższych przypraw jest ciekawym dodatkiem do dań z mięsami, farszami do drobiu, rybami i jarzynami czy słodyczy. Sztandarowym przykładem jest tu piernik i pierniczki czy miodownik. Natomiast poszczególne przyprawy z mieszanki np. cynamon dodaje się do kawy, ryżu gotowanego na mleku i słodkich musów. Gałką muszkatołową wzbogacimy smak kremów, budyniów, lodów, ciast oraz sos beszamelowy. Kardamon znajdziemy w deserach, sałatkach owocowych, słodkich sosach i likierach oraz również w kawie. Kardamon jest również niezbędnym składnikiem indyjskiej przyprawy curry. Goździki dodaje się do dziczyzny, kiszonek, potraw z grzybów, kompotów i nalewek.  Jak więc widać, możliwości w tym zakresie użycia powyższych przypraw są naprawdę szerokie.

Chlebek na miodzie

Chleb własnoręcznie zrobiony  podnosi endorfiny wszystkim domownikom. Sama możliwość łączenia składników, wyrabiania ciasta na gładką, sprężystą masę, potem obserwowanie jak leżakując, wyrasta, następnie rumieni się w piecyku a po domu rozchodzi się smakowity zapach i na koniec krojenie chrupiącej skórki i nieziemski smak, to wszystkie te bodźce są ucztą dla naszych zmysłów. Istnieje bardzo dużo rodzajów chlebów, które klasyfikujemy ze względu na rodzaj użytej mąki (pszenna, żytnia, pełnoziarnista, z dużą zawartością glutenu), spulchniacza czy „zakwaszacza” (zakwas żytni i pszenny, drożdże), użytych ziaren i owoców (słonecznik, dynia, zioła, śliwki suszone, czarnuszka albo orzechy) oraz innych dodatków np. miodu, pulpy z dyni czy słodu, który przedłuża świeżość pieczywa, wzmacnia smak, barwę i chrupkość skórki pieczywa. O chlebie pisaliśmy już nie raz i nie raz jeszcze napiszemy. Poniższy przepis jest na bazie miodu. Miód nada naszemu pieczywu  wyjątkowego aromatu (razem z kolendrą, goździkami i cynamonem) oraz chrupiącą skórkę po upieczeniu. Dodatek miodu wydłuży również świeżość chleba, który pozostaje miękki i smaczny w tydzień po upieczeniu.

Czereśnie w rumie

Owoce czereśni są już gotowe aby się nimi zaopiekować. Wczesne odmiany czereśni dojrzewają na przełomie maja i czerwca, średnio wczesne w 2 i 3 dekadzie czerwca, późne natomiast w lipcu. Dzięki temu mamy czas i możemy się zastanowić jak przetworzymy nasze czereśnie. Owoce są źródłem soli mineralnych: chloru, cynku, fosforu, magnezu, miedzi, siarki, sodu, wapnia oraz żelaza. Porcja czereśni dostarcza nam też dużej dawki jodu – zalecanego przy problemach z tarczycą − którego jest więcej niż w niektórych rybach morskich. Czereśnia bogata jest w witaminy: A, B (witamina B1, B2, B3, B5, B6, B9 i  B12), C, E i K. Owoce czereśni nadają się świetnie do przygotowania konfitur, napoi, nalewek czy win. Dla koneserów czereśni polecamy również czereśnie marynowane w białym winie z dodatkiem miodu, goździków, skórki pomarańczowej oraz ziarnkami pieprzu i ziela angielskiego. Wracając do naszej nalewki tym razem postawiliśmy na połączenie rodzimej czereśni odmiany ‘Majówka’ z białym rumem rodem z Karaibów. Dodatkowo podkręciliśmy smak goździkami i wanilią. Nalewka będzie gotowa ok. lutego, więc te rozgrzewające przyprawy są jak najbardziej wskazane do zastosowania.

Postna szarlotka

W okresie postu wiele osób rezygnuje z jedzenia słodyczy. Przepis na szarlotkę zadowoli i wegan i osoby na diecie oczyszczającej i oczywiście ascetów. Produkty na ten deser są dostępne przez cały rok. Spód zrobiony ze startej marchewki. A jak wiemy regularne spożywanie marchwi przyczynia się do poprawy stanu cery, zmniejsza ryzyko rozwoju nowotworów i chroni przed chorobami serca. Jabłka upieczone wbrew pozorom też nie tracą swoich właściwości. Są daniem niskokalorycznym. Wszystkie witaminy z grupy B, witaminy A, C, E i niektóre kwasy askorbinowe pozostają w pieczonych jabłkach, bogate w żelazo, potas, fosfor, sód i inne pierwiastki śladowe. Jabłka plus cynamon to takie naturalne dla nas połączenie. Cynamon działa rozgrzewająco, ma działanie antybakteryjne, przeciwzapalne, zwalcza wolne rodniki oraz pozwala obniżyć poziom cukru we krwi oraz utrzymać odpowiednie stężenie cholesterolu. Na rozgrzanie i poprawę smaku dorzucamy jeszcze trochę aromatycznych i wonnych przypraw, które podkręcą nasz metabolizm: kardamon, imbir i goździki.