Czy wiesz, że cukier trzcinowy nie tylko dodaje słodkości, ale także wnosi do potraw bogate walory smakowe? W naszym najnowszym artykule na blogu Deptana.pl, zgłębiamy tajniki cukru trzcinowego - od jego bogatej historii po różnorodne zastosowania w kuchni.

Po prostu gołąbki…

Do Polski przybyły ze wschodu, choć niektóre jednak źródła podają, że z zachodu. Historia tej potrawy zaczęła się w XIX wieku na Ukrainie, gdzie była ona nazywana hołubci. Jednak wiele źródeł podaje, że powstała ona jako uboższa wersja dania serwowanego na dworach francuskich, tj. faszerowanych gołębi zawiniętych w liście kapusty. Tradycyjne gołąbki to kapusta biała lub włoska  z mięsem mielonym i ryżem lub kaszą. Farsz można również doprawić tymiankiem, majerankiem, ziołami prowansalskimi, czosnkiem, mielonym zielem angielskim lub słodką papryką. W zależności od regionu proporcje te się zmieniają, np. w okolicach Warszawy najczęściej można spotkać gołąbki wypełnione mięsem, w północnych regionach mięso jest zmieszane z kaszą, a w Małopolsce zawiera sporą ilość ryżu oraz jarzyny. Jest jednak dużo pomysłów na „wnętrze” gołąbka. Zamiast mięsa mielonego, możemy użyć soczewicy lub mieszaniny pieczonych warzyw. To propozycja dla wegan. Do farszu dodamy również ugotowany dziki ryż i posiekane grzyby, takie jak pieczarki lub borowiki. A dla nie bojących się nowych smaków proponujemy gołąbki na słodko, gdzie farsz stanowią suszone owoce: rodzynki czy morele posypane cynamonem.

Bekon Bourbon dżem

Brzmi intrygująco? Zapewne dla miłośników bekonu ten dżem będzie spełnieniem marzeń o smaku idealnym. Zachęcamy do przygotowania tej potrawy rodem z kuchni amerykańskiej. Historia Stanów Zjednoczonych to historia wielu narodowości. Zatem potrawy amerykański to wypadkowa kuchni całego świata, gdzie smaki przeplatają się w nieoczywisty sposób. Najpopularniejsze dania tej kuchni to: hamburgery, hot dogi, naleśniki (pancake) z syropem klonowym, onion rings, chrupiące buffalo wings, słodka szarlotka, steki, czekoladowe brownie. Dżem z bekony to danie o wyrafinowanym smaku, idealnie sprawdzi się jako dodatek do burgera lub hot doga, sałatek, deski pikantnych serów, pieczonego kurczaka, wołowiny i wieprzowiny, na męski wieczór do krakersów, kanapek lub grillowanego sera. Odrobina bourbona to ciekawy akcent w tym daniu, alkohol się ugotuje i odparuje, więc nie martwmy się o spożycie alkoholu.

Tarta bez pieczenia

Słodka, aksamitna, szybkie do przygotowania. Czy coś więcej jest nam potrzebne? Do tego zdrowa i pełna wartości odżywczych. Polecana również dla sportowców. Ciasto typu tarta na spodzie, którego trzon stanowią daktyle, orzechy i wiórki kokosowe, a masę niezastąpione awokado z nutką limony. Daktyle dodawane są do musli, zup mlecznych, jaglanek, twarogu, kasz, różnego rodzaju wypieków czy jako dodatek do śledzi, natomiast syrop z daktyli, jest smaczną i zdrową alternatywą dla cukru i świetnie sprawdza się jako dodatek do herbaty, kawy, ciast oraz jako polewa do naleśników. Awokado to drugi ważny składnik naszej tarty. To z niego powstaje nasze nadzienie. Awokado może być używane jako masło, ze względu na dużą zawartość tłuszczów nienasyconych. Bez niego Meksykanie nie wyobrażają sobie kuchni meksykańskiej. A słynny sos guacamole to ich dobro narodowe. Dodatkowo, jeśli wspominamy o sosie z awokado, to  musimy wspomnieć o limonie, która koniecznym składnikiem ponieważ nie tylko nadaje przyjemnie kwaskowaty smak, ale sprawia, że awokado nie ciemnieje, dzięki czemu guacamole na dłużej zachowuje intensywnie zielony kolor. Nasza tarta również zawiera sok z limony, który przełamuje słodycz daktyli oraz wyostrza smak awokado. Ciekawe zastosowanie w kuchni ma również liście limonki – kaffir. Nadadzą daniom świeży cytrusowy aromat. Można dodawać je do dań z ryb, zup, sosów, marynat do mięs. Mają one szerokie zastosowanie w kuchni tajskiej, ale doskonale nadają się do domowych eksperymentów kulinarnych. Świetnie sprawdzą się jako zamiennik cytryny, a także w kompozycjach z bazylią, imbirem, chili, mlekiem kokosowym. Używa się je podobnie jak liści laurowych, wkłada do potrawy w całości i nie zjada się ich.

Kiszona marchewka

Ciekawa alternatywa dla kiszonych ogórków czy kapusty. Kiszenie warzyw to jeden z najstarszych i najpopularniejszych sposobów na ich konserwację. Dzięki procesowi kiszenia, warzywa nie tracą cennych witamin, minerałów i składników odżywczych. Kiszonki o tej porze roku to tzw. bomba witaminowa wzmacniająca odporność i poprawiająca pracę jelit. To dobra alternatywa dla probiotyków i suplementów kupowanych w aptekach. Marchew jest łagodna dla żołądka i lekkostrawna. Ma dużą zawartość błonnika, witaminy C, E oraz minerały: potas, cynk, miedź, mangan, wapń, żelazo oraz molibden. Ten ostatni jest niezbędny dla prawidłowej przemiany materii. Kiszonkę z marchwi możemy wykonać o każdej porze roku. Sprawdza się jako dodatek do sałatek, kanapek, surówek, przekąska czy przystawka do obiadu. Po ukiszeniu proponujemy skropić ją oliwą, dodać świeży koper, świeżo mielony pieprz i cieniutko posiekaną w talarki cebulę dymkę.

Grzaniec z rumem

Mroźny styczeń to idealna pora na grzaniec. Prawdopodobnie już w VIII wieku przed naszą erą znano grzane wino. Gościło także na stołach starożytnych Rzymian. Pierwszy przepis na grzane wino odnajduje się w średniowiecznej angielskiej książce kulinarnej z 1390. Jak sama nazwa wskazuje to rozgrzewający napój alkoholowy, który sporządzamy przez podgrzanie czerwonego (Cabernet Sauvignon) lub białego wina (Pinot Grigio, Chardonnay) wraz z dodatkami: cynamonem, anyżem, imbirem, goździkami, kardamonem oraz miodem. Często do grzańca dodaje się również świeże owoce: pomarańczę, jabłka czy gruszki. Taki napój może pomóc zwalczyć pierwsze objawy przeziębienia, natomiast korzenne przyprawy dodane do jego przyrządzenia mają silne działanie przeciwzapalne oraz antybakteryjne. Należy pamiętać jednak, że grzaniec zawiera od 7 do 14,5% procent alkoholu i szybko uderza do głowy. Nasz przepis jest wzmocniony ciemnym rumem, zatem zalecamy umiar w jego spożywaniu.

Ziołowa oliwa

Oliwa z oliwek jest charakterystycznym elementem kuchni śródziemnomorskiej. Sama oliwa ma właściwości ściągające, antyseptyczne, przeczyszczające, przeciw nadciśnieniowe i uspokajające. Ziołowa oliwa to zdrowy tłuszcz do naszych potraw. Oprócz tego, że oliwa wyglądają atrakcyjnie w ładnej szklanej buteleczce, to jeszcze same zatopione zioła mają korzystne oddziaływanie na nasz organizm. Jakich ziół użyjemy? To należy tylko od naszych upodobań smakowych lub potrzeby użycia oliwy do konkretnych potraw. Wybierzmy to co lubimy: czosnek, rozmaryn, tymianek, bazylię, oregano a nawet wanilię, orzechy czy cynamon. Jeśli chodzi o właściwości zdrowotne ziół to chili jest pomocne przy obniżaniu gorączki, niestrawności, nerwobólach i zapaleniach korzonków nerwowych. Wanilia pomoże w stanach wyczerpania i napięcia nerwowego. Oregano czyli lebiodka pospolita łagodzi bóle mięśni i stawów. Tymianek natomiast łagodzi astmę, katar, zapalenie krtani i oskrzeli. Aromatyzowaną ziołami oliwę możemy użyć do sosów sałatkowych, mięs, ryb, hummusu, serów, grzanek, a nawet dań z grilla, pizzy i owoców morza. Oliwę z ziołami możemy przygotować blendując oliwę ze świeżymi ziołami. Wtedy będziemy ją przechowywać w lodówce i spożywać na bieżąco. Na zimno, poprzez zalanie suszonych lub świeżych ziół na tydzień lub na ciepło przez podgrzewanie oliwy do 80⁰ C. Musimy pamiętać, że oliwę podgrzewamy a nie zagotowujemy. Chodzi o podgrzanie oliwy, a nie jej zagotowanie. Tak przygotowaną oliwę zostawiamy na kilka dni i przechowujemy do 4-5 tygodni. Taką oliwę do przygotowania mamy dla was dziś w ofercie.

Babka ziemniaczana

Pochodzi z Białorusi, w Polsce powszechna na Podlasiu i Suwalszczyźnie, Mazowszu oraz Śląsku. Babka ziemniaczana ma wiele imion: kartoflak, kartoflarz, tarciuch, blaszak, bugaj, pyrczok, rejbak, parepac, kajzer, kugiel, bulbynek. To jedno z najbardziej rozpoznawalnych dań kresowych, mające kilkadziesiąt wersji. Województwo łódzkie ma również swoją babkę ziemniaczaną występującą pod nazwą kugiel przedborski i znajduje się na Liście produktów tradycyjnych ewidencjonowanych przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Przedborski kugiel wywodzi się z kuchni żydowskiej. To właśnie w Przedborzu,  małym miasteczku w powiecie radomszczańskim, gdzie do II wojny światowej zdecydowaną większość mieszkańców stanowili Żydzi był bardzo popularną potrawą. Tradycyjnie robiło się go w sobotę z tartych kartofli, kawałków tłustego mięsa wieprzowego (Żydzi kładą kawałki gęsiny), jaj, utartej bułki, przypieczonej cebuli, pieprzu i soli. Wymieszaną masę wkładało się do garnka, nakrywało i umieszczało w piecu chlebowym lub piecyku kuchennym. W niedzielę rano lekko odgrzany był znakomity. Polacy zmodyfikowali potrawę zgodnie ze swoimi gustami. Bazą stały się ziemniaki oraz wieprzowina. Kugiel po polsku to zapiekanka przygotowywana w dużych garnkach typu gęsiarka lub kociołkach. Jego podstawowe składniki to żeberka i golonka w kawałkach, nieco większych jak na gulasz i ziemniaki. Babka ziemniaczana to bardzo syta potrawa, która idealnie nadaje się na zimowe dni. Dodatkowo jej smak podkręca sos czosnkowy i surówka z kiszonej kapusty.

Bułki do burgerów

Chociaż burgery najbardziej kojarzą się ze Stanami Zjednoczonymi, tak naprawdę ich kolebką jest niemiecki niemiecki Hamburg. W Ameryce kotlety z mielonego mięsa są podstawowym składnikiem pysznych kanapek serwowanych na ciepło. Burger, hamburger, cheeseburger, fishburger, chikenburger, każdy znajdzie odpowiednią wkładkę do swojej ulubionej kanapki. Bułka do burgera ma być drożdżowa, z białej mąki pszennej, lekko słodka i lekko słona. Puszysta. Drożdże jako środek spulchniający były stosowane nieświadomie od tysięcy lat! Dopiero jednak w XVII wieku zaobserwowano, że wykorzystanie zagęszczonych drożdży przy wypieku pieczywa poprawia jego smak i spulchnienie. Nowe odkrycie znacznie zwiększyło zużycie drożdży piekarniczych w produkcji chleba i wyrobów piekarniczych. Drożdże najlepiej pracują w temp. 20 ⁰ C.  

Zastosowanie foli

Jak co roku po świętach okazuje się, że jednak nie zabrakło nam jedzenia, co więcej spora nadwyżka zalega nam w lodówce. Z reguły duże ilości przyszykowane przed Bożym Narodzeniem zjadamy aż do Nowego Roku a ponadto nikt bliski wychodząc od nas z domu nie wychodzi z pustymi rękami. Ale wszystko ma swoje granice, a choć uwędzona przez nas szyneczka jest przepyszna, to chętnie zjemy coś w stylu fast foodu czy zupę jarzynową dla przełamania smaków. Pozostaje jednak problem co uczynić z naszymi wędzonkami, serami czy pasztetem?

Na Sylwestrowy wieczór

Czy zastanawialiście się kiedyś skąd wziął się zwyczaj picia szampana na rozpoczęcie Nowego Roku? Sama tradycja, wywodzi się z XIX w., a sam pomysł na świętowanie z lampką szampana to nic innego jak pokłosie kampanii reklamowej skierowanej do ówczesnej nowopowstałej burżuazji. Szampan był symbolem królewskiego przepychu, zabawy, majętności, utożsamianiem się z arystokracją. I jak to zazwyczaj bywa z reklamą młodzi przedstawiciele zamożnego mieszczaństwa szybko i łatwo ulegli modzie i uwielbiali pić szampana, który był obecny na każdym balu karnawałowym. Szampan z czasem zszedł innych warstw społecznych i choć sama nazwa jest zarezerwowana dla lekko musujących białych lub różowych win produkowanych tylko i wyłącznie we francuskiej Szampanii, to obecnie jest dużo win musujących pochodzących z różnych stron świata. U nas propozycja na musującą margaritę z limonką, orzeźwiającą, bardzo smaczną i łatwą do skomponowania, do której składniki dostępne są przez cały sezon. 

Zimowe latte

Kawa to napój, bez którego większa część populacji nie wyobraża sobie dnia, a zwłaszcza poranka. Kawa sporządzana jest z palonych, a następnie zmielonych ziaren kawowca, zwykle podawana na gorąco. Nazwa kawy pochodzi prawdopodobnie od arabskiego kahwa. Słowo „kawa” wymawia się podobnie w niemal każdym europejskim języku: coffee po angielsku, café po francusku, caffé po włosku czy kaféo po grecku.  Tak więc na całym świecie zamawiając po polsku kawę powinniśmy otrzymać właściwy trunek. Podstawa to kawa czarna, parzona, ale przez dekady napój kawowy przeszedł prawdziwą rewolucję. Ze względu na technologię parzenia możemy pić kawę sporządzoną w tygielku, w kawiarce, ekspresie ciśnieniowym, przy użyciu dripu czyli rodzaju lejka czy aeropressu dość współczesnego urządzenia składającego się z: tłoka, cylindra i sitka z filtrem, którego działanie opiera się na zasadzie działania strzykawki. Obecnie najczęściej spożywane rodzaje czarnej kawy to: espresso, double espresso, czyli podwójne espresso, ristretto odmiana espresso, jeszcze mniejsza ale również z mniejszą ilością kofeiny, lungo pojedyncze lub podwójne espresso z większą ilością wody, americano o większej objętości i słabsza niż espresso. Dużą rzeszę fanów mają kawy z dodatkiem mleka roślinnego bądź zwierzęcego: caffé latte, czyli dosłownie: kawa z mlekiem, cappuccino odrobinę mocniejsze od latte, flat white mleczna kawa bez pianki, macchiato z odrobiną mleka mającą złagodzić smak czarnej kawy. Nasz przepis na kawę łączy ze sobą smak espresso z mlekiem roślinnym oraz korzennie przyprawioną dynię.

Bombkowy koktajl

Pierogi ulepione, grzyby na zupę namoczone, karp poporcjowany, makowce i pierniki leżakują, choinka w lampkach a dookoła błysk i czystość, zatem czas na odpoczynek. A jeśli odpoczynek, pełnoletnie osoby mogą pozwolić sobie na coś z procentami. Żeby utrzymać klimat świąteczny proponujemy żurawinówkę z wytrawnym likierem pomarańczowym. Historia jednego z bardziej rozpoznawalnych likierów pomarańczowych zaczyna się od … wiśni.  Rok 1849, bracia Edouard-Jean i Adolphe Cointreau zakładają w Angers w Dolinie Loary destylarnie. Pierwszym likierem ich pracy był Guignolet, tradycyjny likier wytwarzany z dzikich wiśni. Popularność likieru braci spowodowała, iż w niedługim czasie produkowali oni ponad 50 różnych smaków likierów. W 1875 roku opracowano klarowny likier pomarańczowy trzy razy bardziej wytrawny likier (triple sec) niż inne dostępne likiery. Ponieważ nazwa Triple Sec nie była zastrzeżona, znalazła wielu naśladowców.

Wigilijne pierogi

Najczęściej spotykanym farszem do pierogów wigilijnych są kapusta kiszona z grzybami lub same grzyby, ale spotykamy również pierogi z farszem rybnym, z kaszą i grzybami, z soczewicą, z ziemniakami, białym serem i cebulą, czyli ruskie czy z makiem. Ogólnie rzecz biorąc pierogi na Wigilię powinny być bezmięsne. Ciekawy przepis znaleźliśmy w internecie szukając inspiracji na święta i znaleźliśmy przepis na wigilijne pierogi z suską sechlońską i orzechami. Suska sechlońska okazuje się, że to nic innego jak odmiana handlowa suszonych owoców śliwy domowej, produkowanych metodami tradycyjnymi wyłącznie na terenie gmin: Czchów, Gnojnik, Iwkowa, Łososina Dolna, Gródek nad Dunajcem, Lipnica Murowana i Laskowa. Produkt posiada Chronione Oznaczenie Geograficzne Unii Europejskiej. Zatem dla amatorów pierogów na słodko polecamy farsz śliwkowo-orzechowy doprawiony miodem, cynamonem i goździkami. Dla nas święta to jednak pierogi z kapustą i grzybami zebranymi jesienią w pobliskich lasach. Z technicznego zaplecza podczas gotowania pierogów przyda nam się łyżka cedzkowa, foremki do pierogów i uszek, wykrawaczki, pierożnice. My skorzystaliśmy tym razem z wykrawaczki w kształcie ząbkowanego lejka.

Tarta orzechowo-miodowa

Nie każde ciasto jest najlepsze zaraz po upieczeniu. Niektóre potrzebują ok. tygodnia aby smaki się wymieszały a ciasto nabrało odpowiedniej kruchości. I tak np. ciasto ucierane najlepsze jest następnego dnia po upieczeniu, ptysiowe najlepsze jest w dniu pieczenia, następnego robi się twarde i suche. Drożdżowe np. chałka jest najlepsza zaraz po upieczeniu, natomiast cięższe ciasta drożdżowe typu strucla czy babka najlepsza jest po kilku dniach. Tarta, którą proponujemy wywodzi się z Szwajcarii z kantonu Gryzonia. Kraina ta słynie ze swojego ciasta orzechowo-miodowego, potrawy przyrządzanej z suszonej wołowiny a także z gołąbków z liści boćwiny, suszonych wędlin, mąki i sera. Ciasto ma tą zaletę, że możemy upiec je wcześniej, co jest ważne w przedświątecznych kulinarnych przygotowaniach.

Gruszka z procentami

O koncentratach Profimator pisaliśmy już wielokrotnie. Ich wytwarzaniem zajmuje się polska rodzinna firma malowniczo położona na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej. Ich produkt to w pełni naturalne zaprawy owocowe, które w swoim składzie zawierają naturalne soki, przeciery oraz syrop cukrowy. Dzięki temu, przygotowując nalewki na bazie koncentratu nie przejmujemy się proporcjami poszczególnych składników jakie musielibyśmy użyć do produkcji nalewki. Mamy gotowy produkt do wymieszania z 700 ml czystej wódki, ginu, rumu czy tequili a samo przygotowanie finalnego produktu zajmuje nam dosłownie kilka minut. Zaprawki do nalewek dostępne w wielu smakach: coconut, czarna porzeczka, malina , Waldmaister – nalewka ziołowa, truskawka, wiśnia, żurawina, grzaniec jurajski. Dziś jednak nasz wybór padł na gruszkę.

Tworzenie domowego piwa może być fascynującym hobby, łączącym sztukę, naukę i oczywiście przyjemność z picia własnego wyrobu. Zastanawiasz się, jak zrobić piwo w domu? Poniższy artykuł przeprowadzi Cię przez wszystkie etapy produkcji piwa w domu, od wyboru składników po degustację gotowego produktu.

Pierniczki świąteczne

Tradycja, to między innymi przekazywanie z pokolenia na pokolenie norm, obyczajów, przepisów. Pieczenie pierniczków to bez wątpienia w wielu domach przed Bożym Narodzeniem wręcz żelazna tradycja. U niektórych preferowane są miękkie, u innych twarde korzenne ciasteczka, z nadzieniem, polewą czekoladową lub lukrem. Źródła podają, że nazwa „piernik” pochodzi od słowa „pierny”, czyli pieprzny. Tak ludzie określali smaki korzenne, które dla nich były dość ostre, pikantne. Przepisów są tysiące. Niewątpliwie podstawa pierników to miód i mieszanka przyprawy złożona z cynamonu, anyżu, goździków, imbiru, kardamonu, ziela angielskiego, gałki muszkatołowej i kolendry. Dziś najczęściej kupujemy mieszanki przypraw do pierników, ale możemy pokusić się o utarcie powyższych przypraw w moździerzu i  stworzenie własnej mieszanki piernikowej. Dziś pierniki z lukrem.

Herbatka na wieczór

Świat herbat jest praktycznie nieograniczony. Podstawowy podział herbaty, której nazwa pochodzi od rośliny o tej samej nazwie, to: herbata czarna, zielona, biała, żółta, pu-erh, ulung. Nazwa herbata przypisana jest również do naparów z różnych ziół czy suszu owocowego np. lipowa, miętowa, rumiankowa, z malin, dzikiej róży, bzu czarnego. Aby czarna herbata miała właściwości odprężające musimy ją parzyć 5 minut. Parzona przez 3 minuty będzie działała na organizm pobudzająco. Dla wzmocnienia efektu uspokajającego dodaliśmy do naszej mieszanki odrobinę kwiatów lawendy. Herbata uspokajająca w swoim składzie oprócz melisy i mięty, może zawierać również szyszki chmielu, trawę cytrynową czy kozłek lekarski. Przygotowując samemu mieszankę herbaty kierujemy się najczęściej swoimi smakowymi preferencjami. Zaczynając jednak zabawę jako herbaciany kiper warto pamiętać, że zbyt duże użycie aromatycznych dodatków np. płatków róży czy skórki pomarańczy może spowodować, że nasza herbata będzie za gorzka albo za intensywna w smaku. Chcąc zrobić herbatę rozgrzewającą polecamy użyć kandyzowanego imbiru, anyżu, goździków, kory cynamony czy kardamonu a nawet kilku ziarenek pieprzu.

Łosoś wędzony na zimno

Czas na zajęcia terenowe. Proponujemy wędzenie. Tym razem łososia. W wędzarni Borniak. Do wędzenia ryb najlepiej wykorzystać zrębki drzew liściastych: buka, olchy, jesionu czy dębu. Do wędzenia nadaje się każdy rodzaj ryb. Ryby do wędzenia możemy użyć świeże, mrożone lub solone. Ryby mrożone musimy wcześniej rozmrozić, najlepiej w lodówce. Przed wędzeniem należy ryby posolić. Proces ten zależy od wielkości ryb i trwa od 3 do 12 godzin. Małe ryby solimy przez 3 godziny, ryby wielkości dużej makreli około 4 godzin a duże ryby (powyżej 2 kg) do 6 godzin. Ryby wędzimy na 2 sposoby: na ciepło i na zimno. My wybraliśmy metodę wędzenia na zimno przy użyciu wędzarni znajdującej się na zewnątrz, zimny dym łatwiej uzyskamy zimą lub na początku wiosny. Dodatkowo wspomogliśmy się przystawką do zimnego wędzenia. Dzięki jej zastosowaniu możemy przeprowadzić wędzenie na zimno również w cieplejsze dni. Po każdym wędzeniu powinniśmy wyczyścić wędzarnię używając specjalnych preparatów lub wody z płynem do naczyń. Wnętrze wędzarni powinno mieć osad po wędzeniu, nie należy go szorować ani zmywać żrącymi środkami. Zewnętrzną obudowę należy wytrzeć je delikatnie wilgotną szmatką z osadów z tłuszczu.