Schab peklowany

Kolejna odsłona wędliny do kanapek z szynkowaru. Schab peklowany w marynacie ziołowej. Szynkowar to urządzenie dla miłośników wędlin, którzy chcą być pewni tego, co jedzą, ale nie gustują w sklepowych wyrobach. Można w nim przygotować wszystkie produkty mięsne: szynki, bloki mięsne, mielonki, pasztety, mortadele, golonki, boczki i salcesony. W odróżnieniu od mięs pieczonych w rękawie wyroby z szynkowaru są bardziej zbite, a dzięki temu łatwiejsze do krojenia. Dla produktów, które składają się z dużych kawałków mięsa, pierwszym krokiem jest zamarynowanie mięsa. Przepisy na marynaty mogą być bardzo różne, najczęściej wykorzystujemy sól peklującą i odpowiednie do wyrobu przyprawy i zioła. Czas jaki potrzebujemy do peklowania w marynacie jest różny dla różnych gatunków mięsa i przyjętego sposobu peklowania. Szynkowar składa się z walcowatego korpusu wraz ze spiralną nakładką. W zależności od wielkości ma pojemność ok. 1-3 kg. Pozwala na jednorazowe przygotowanie wyrobu mięsnego o tej wadze. Po ułożeniu mięsa w szynkowarze, najlepiej w woreczku do tego przystosowanym, używamy spiralnej nakładki, która skompresuje mięso. Tak przygotowany wkład mięsny przechowuje się w lodówce ok. 24 godz., aby miał zbitą strukturę, a ostatecznie formę mięsnego bloku. Należy również wspomnieć o możliwości użycia termometru (na środku wieczka od nakładki znajduje się otwór na termometr), który należy wbić bezpośrednio w mięs i dzięki temu możemy kontrolować temperaturę przygotowywania wędliny, co jest bardzo ważne przy produkcji domowych przetworów. Szynkowar należy włożyć do garnka z gorącą wodą i zgodnie z przepisem parzyć we właściwej temperaturze (ok. 70-90°C) przez określony czas, przeważnie ok. 2-3 godz. Gdy skończy się parzenie, należy pozostawić szynkę do ostudzenia, a następnie leżakowania w lodówce (najczęściej ok. 24 godz.).

Onigiri japońskie kanapki z ryżu

Przed zaczynającym się w ten weekend festiwalem jedzenia i sztuki japońskiej w Łodzi pn. Sakura Festiwal Japoński zachęcamy do poeksperymentowania z ryżem, który w Kraju Kwitnącej Wiśni jest tym czym u nas ziemniak. Nasza propozycja to onigiri, kanapka z gotowanego ryżu o kształcie trójkątnym lub owalnym najczęściej zawinięta w listek nori. Służy często jako prowiant na drogę. Ten ryżowy codzienny przysmak jest nadziewany m.in. marynowaną morelą japońską, ikrą, krewetkami, tuńczykiem, solony łososiem i rozdrobnionym kurczakiem. Mając to na uwadze, możesz wypełnić go czymkolwiek zechcesz. Resztki potraw sprawdzają się wyjątkowo świetnie. Używany farsz powinien być słony, aby ochronić ryż przed zepsuciem.

Szynka z warzywami

Dzięki odrębnym przestrzeniom – rękawom do pieczenia, to danie możemy przygotować zarówno dla mięsożerców jak i wegan. Szynka wieprzowa przygotowana w ten sposób jest niebywale soczysta a zarazem lekko chrupiąca. Szynka jest źródłem witamin i minerałów. Znajduje się w niej witamina D, witamina E oraz witaminy z grupy B, niacyna, tiamina, kwas foliowy, ryboflawina, witamina B12. Ponadto szynka jest źródłem magnezu, żelaza, cynku, fosforu, potasu, wapnia oraz selenu. Mięso pełni ważną rolę w żywieniu człowieka, gdyż jest produktem bogatym w białko. Nie powinno być jednak jedynym źródłem tego składnika w diecie i stanowić elementu każdego posiłku. Dlatego my dodajemy do naszej szynki dużą ilość warzyw pieczonych, które stanowią źródło błonnika oraz soli mineralnych.

Soczewica a’la falafel

Falafle to popularny na Bliskim Wschodzie „fast food”, smażone w głębokim tłuszczu kulki. Najczęściej wytwarza się je z ciecierzycy, fasoli fava lub kombinacji tych dwóch. Większość przepisów zawiera szeroką gamę ziół, przypraw i innych składników, takich jak cebula, pietruszka, kolendra, przecier czosnkowy, kminek, czarny pieprz, mąka i olej roślinny. Danie najprawdopodobniej wywodzi się z Egiptu. Spekuluje się, że jego historia może sięgać historii faraonów. Jednak najwcześniejsze pisemne wzmianki o falaflach ze źródeł egipskich pochodzą z XIX wieku. Można domniemywać, że olej był prawdopodobnie zbyt drogi, aby można go było używać do głębokiego smażenia w starożytnym Egipcie. My jak zwykle idziemy trochę pod prąd i postanowiliśmy jako produkt główny wykorzystać soczewicę zieloną wzbogaconą rodzimymi warzywami, tj. marchew, pietruszka czy cebula. Już na starcie dobra wiadomość dla dbających o linię, soczewica zielona ma ok. 116 kcal w 100 g a cieciorka 164 kcal w 100 g. Dla nadania im orientalnego smaku wykorzystaliśmy te same przyprawy jak w tradycyjnych falaflach oraz te bardziej charakterystyczne dla kuchni hinduskiej jak imbir czy kurkuma. Druga modyfikacja dotyczyła obróbki termicznej. Nie smażyliśmy naszych kotlecików w głębokim oleju, tylko upiekliśmy ich 2 blachy w piekarniku. Naszym mottem od zawsze jest radość z gotowania i wykorzystanie dobrodziejstw innych kuchni do eksperymentowania.  

Koktajl Kupidyna

Trudno jednoznacznie wskazać genezę walentynek. Mogą być związane ze starożytnym świętem ku czci rzymskiej bogini Junony, patronki kobiet i małżeństwa, oraz boga przyrody Pana. Dzień ten nazywano Luperkaliami i obchodzono 14-15 lutego. Zgodnie z tradycją walentynki to święto ku czci św. Walentego. Jednak nie udało się dokładnie ustalić, kim tak naprawdę był Walenty. Faktem jest natomiast to, że  święty Walenty jest patronem zakochanych. Począwszy od 496 roku, 14-ego lutego, w dniu jego śmierci, obchodzimy Dzień św. Walentego, nazywamy obecnie Walentynkami. Historia walentynek w Polsce sięga lat 90. XX wieku. Jednak już dużo wcześniej obchodzono Sobótkę, pogańskie święto miłości, ognia, wody i namiętności. Podczas tych pogańskich obrzędów tańczono, skakano przez ogień oraz wrzucano wianki do wody. Polecamy jednak codziennie, nie tylko od święta, obdarzać się, miłością, szacunkiem, pozytywnymi gestami i troską o bliźnich. Na walentynkową kolację proponujemy przyrządzać dania lekkie i niezbyt obfite warzywne dania typu curry, sałatki lub zapiekanki. Mile widziane będą też: krewetki, łosoś, czarny makaron oraz ciekawe warzywa jak kapary, szparagi czy bakłażan. I oczywiście kulinarne afrodyzjaki: ostrygi, małże, krewetki, kawior już samym wyglądem i zapachem oddziałują na wyobraźnię, pobudzając zmysły i zwiększając pożądanie. Doskonałym daniem na walentynkowy wieczór będzie też sushi z owocami morza. Natomiast aby poprawić trawienie i nastrój zalecamy odrobinę alkoholu. Niewątpliwie szampan lub wino to doskonały wybór. Proponowany przez nas musujący Koktajl Kupidyna z pewnością wprawi Was w nastrój świętowania. Nic nie pasuje lepiej na Walentynki niż szampan i truskawki – a gdy połączymy te dwa elementy, stają się one jeszcze słodsze. Dla dodania trochę pikanterii, dodajemy do niego kostki lodu zrobione z wódki i wody oraz zabarwione barwnikiem spożywczym (w symbolicznej ilości na końcu wykałaczki). I już, romantyczny wieczór możemy zaczynać.

Pomysł na Walentynki

Przed nami święto zakochanych, Walentynki. Być może są tacy, którzy wychodzą z założenia, że każdy dzień jest dla nich dniem zakochanych i nie potrzebują szczególnych rytuałów, ale są też tacy, dla których ten dzień ma magiczny wydźwięk. Niemniej jednak słodycze lubi większość, na co dzień i od święta. Naszym pomysłem na niezwykle chrupiące, kokosowe, kruche ciasteczka, które pokochacie jest ciasteczko w kształcie serca. Chociaż kształt to oczywiście kwestia indywidualna. Nie ukrywamy, że miłością naszą jest kokos, może stąd pomysł na ciastka o takim smaku na Walentynki. Nie można jednoznacznie stwierdzić jaka szerokość geograficzna jest ojczyzną palmy kokosowej, z której czerpiemy tyle radości kulinarnej. Jak podaje Wikipedia „Najbliżej spokrewnione z nią rodzaje występują w tropikach Ameryki Południowej i Środkowej. Za ojczyznę palmy kokosowej zwykle uznaje się jednak albo południowo-wschodnią Azję, albo rejon Wielkiej Rafy Koralowej. Współcześnie jest gatunkiem rozpowszechnionym w całej strefie międzyzwrotnikowej”. Z kokosa najczęściej wykorzystujemy mleko kokosowe i miąższ, najczęściej w postaci wiórków kokosowych ponadto olej kokosowy o bardzo neutralnym smaku jak i pastę kokosową. Mleczko kokosowe używamy do przyrządzenia aromatycznych dań kuchni azjatyckiej. Ten produkt ma słodki i kremowy smak, dlatego świetnie się nadaje do przyrządzenia delikatnych kremów, sosów i deserów, drinków. Mleczko kokosowe to składnik, który znajdziemy również w przepisie na zupę tajską, zupę z dyni i w wielu innych popularnych daniach. Ponadto, jest popularne w diecie keto. Wiórki kokosowe to dodatek do wypieków, tortów, ciast, sałatek owocowych, lodów czy domowych batonów. Ale może być też składnikiem dań wytrawnych, jogurtów oraz owsianek.

Jabłka marynowane

Marynaty czy pikle najczęściej kojarzą się nam z warzywami, lub owocami utrwalonymi w zalewie octowej. Warzywa najczęściej marynowane to: ogórki, buraki czy dynia. Przyrządzane są z użyciem popularnych przypraw: liści laurowych, goździków, cynamonu, ziela angielskiego, pieprzu czarnego, imbiru, a także cebuli, korzenia chrzanu, liści czarnej porzeczki, czosnku, estragonu, papryki, naci pietruszki i selera, nasiona kminku, kopru. Marynaty owocowe ze śliwek, wiśni, czereśni, gruszek czy winogrona najlepiej będą smakowały z liściem laurowym, goździkami, cynamonem, zielem angielskim,  pieprzem czarnym czy imbirem. Korzenne przyprawy układa się najczęściej na dno słoików lub wkłada między marynowane produkty. Przyprawy mają wzmocnić charakterystyczny zapach marynat i dodać im specjalnego smaku, ale nie powinny go zagłuszać. Owoce jak i warzywa powinny by dojrzałe, jędrne i twarde, bez plam ani innych uszkodzeń. Jabłka w marynacie raczej nie są popularne na naszych stołach. Kiedyś w marynatę wkładano rajskie jabłuszka. Poniższy przepis wywodzi się z kuchni amerykańskiej. Marynata ma wyrazisty, słodko-kwaśno-pikantny smak ale przez użycie przypraw jest mocno aromatyczna. Jabłka doskonale sprawdzają się jako dodatek do kanapek, mięs i dań typu fast food, np. hamburgerów. Świetnie komponują się z grillowanym kurczakiem i rybami lub jako dodatek do grillowanego sera.

Faworki zwane chrustem

Tłusty czwartek to nie tylko pączki, to również oponki, róże karnawałowe z konfiturą i faworki. Faworki zwane są również chrustem, chrustkiem, chruścikiem, chruścikami i charakterystyczne są dla kuchni polskiej, niemieckiej i litewskiej (tzw. mrowisko, stos faworków polany miodem i posypany makiem oraz rodzynkami). Polskie słowo „faworki” ma swoją genezę we francuskim faveur, które oznacza wąską jedwabną wstążeczkę, tasiemkę. Książka kucharska z 1932 r., autorstwa Marji Śleżańskiej pt. Kucharz polski podaje przepis na chruścik: „Utrzeć na śmietanę 2 łyżki świeżego wymoczonego masła, wbić 15 żółtek, wsypać 20 deka cukru, z którego można trochę zostawić do posypywania chruścików, trzeć w donicy, wsypać 10 gr. amonium carbonicum lub też araku, dodać 6 łyżek gęstej kwaśnej śmietany, wsypać 60 deka mąki i doskonale w jedną stronę trzeć. Następnie ciasto wyłożyć na stolnicę, wziąć jeszcze 20 deka mąki, ciasto lekko wygniatać tą mąką, a resztę z niej zostawić do posypania stolnicy. Ciasto musi być bardzo wolne, tak, że ledwie się da wałkować, bo gdy zbyt nagniecione, to chruścik niedobry. Ciasto lekko rozwałkować, nie sypiąc wiele mąki, tylko wałek mąką ocierać, krajać kółkiem w paski na kawałki, przewijać każdy kawałek i zaraz, póki wilgotne, bez przesychania smażyć na wrzącym tłuszczu, zmieszanym na połowę z klarowanem masłem lub fryturą. Można je też smażyć na samej fryturze, lecz nigdy na samym maśle, bo się palą a nie rosną. Ogień nie musi być zbyt nagły, żeby się tłuszcz nie palił. Chruścik powinien by żółtego koloru. Skoro się z jednej strony upiecze, przewrócić widelcem na drugą, opiec, wyjmować na sito i posypać cukrem. Chruścik przechowywać parę tygodni i będzie dobry”. Przepis, z którego korzystamy jest mniej wykwintny ale sprawdzony i przepyszny. Możemy go wypróbować w ostatni weekend karnawału lub we wtorkowe ostatki.

Pieczona golonka peklowana

Golonka to regionalne danie polskie, zaczerpnięte z kuchni niemieckiej. Popularna jest również u naszych południowych sąsiadów w Czechach, gdzie golonkę podaje się z chlebem, chrzanem, musztardą, ogórkiem lub knedlami ziemniaczanym. U nas spotkamy amatorów golonki wieprzowej gotowanej, peklowanej, pieczonej czy grillowanej. Czy jednak golonka jest zdrowa? Dietetycy uważają ją za kontrowersyjny smakołyk, którego nie powinniśmy jeść częściej niż jeden, dwa razy w miesiącu. Jako najlepszy sposób „odchudzenia” produktu, proponują przygotowanie go na grillu elektrycznym, co pozwala na odcieknięcie części tłuszczu. Golonka duszona pod przykryciem wypuści część tłuszczu do sosu i będzie mniej kaloryczna pod warunkiem, że zjemy samo mięso bez sosu. Jednak prawdziwi koneserzy uważają, że najlepiej smakuje pieczona peklowana golonka w towarzystwie schłodzonego piwa. Golonka świetnie komponuje się z kapustą, buraczkami, papryką konserwową, chrzanem, musztardą, ćwikłą. Znaleźliśmy również przepis gdzie zaproponowano jako dodatek nasączone żubrówką owoce dzikiej róży, borówki, suszone śliwki czy kaparami. Do marynaty dobrze jest dodać czosnek granulowany, pieprz czarny, kmin rzymski, ziele angielskie, paprykę słodką wędzoną, paprykę ostrą chili, majeranek. Podczas przygotowania golonek skorzystaliśmy z worków foliowych do pakowania próżniowego, które po zgrzaniu stanowiły idealny pojemnik do marynowania.

Starter samo zdrowie

Połączenie płatków owsianych z bananem w koktajlu brzmi jak zdrowe, pożywne rozpoczęcie dnia. Banany choć może to brzmi dziwnie, botanicznie są owocem, typu jagoda i rosną na bylinach, które osiągają nawet do 10 m wysokości. Na świecie jest ich kilkadziesiąt gatunków. Banany dodają energii, mogą obniżyć ciśnienie krwi, poprawić samopoczucie, a nawet pozbyć się niestrawności. Płatki owsiane to również kwintesencja zdrowia: dzięki cennym składnikom odżywczym opóźnią efekty starzenia, wspomagają pracę jelit, obniżą poziom cholesterolu i poprawią glikemię u osób, które mają zaburzenia tolerancji glukozy. Przejdźmy do jogurtu. Jogurty naturalne jako produkty fermentowane mają działanie probiotyczne. W ich składzie znajdują się żywe kultury bakterii, które dbają o przewód pokarmowy. Tym razem postanowiliśmy sami zrobić jogurt roślinny. Wykorzystaliśmy do tego napój owsiany i kultury bakterii. Spędził on 10 godzin w jogurtownicy. Zrobiony jogurt miał konsystencję jogurtu pitnego i lekko orzechowy smak. Idealnie nadał się do naszego koktajlu. Dla nadania naszemu napojowi charakteru dodaliśmy do niego również kurkumę zwaną ostryżem, szafranem indyjski, żółcieniem lub żółtym imbirem. Kurkuma ma podobny do imbiru zapach oraz silny, korzenny, gorzkawy smak. Przyprawa ta pochodzi z Indii, otrzymuje się ją z korzenia podobnego do imbiru. To właśnie kurkuma nadaje charakterystyczny, żółtopomarańczowy kolor potrawom curry. Kurkuma to bardzo silny przeciwutleniacz o udowodnionym działaniu przeciwzapalnym, przeciwwirusowym, przeciwbakteryjnym, a także antynowotworowym i odtruwającym. Źródła podają, że tylko niewielki odsetek spożytej kurkuminy dostaje się do organizmu, gdzie działa na komórki. Dlatego zawsze zalecano jej spożywanie z pieprzem, który zawiera inną molekułę, czyli piperynę, która zwiększa wchłanianie kurkuminy nawet o 20 000%. Po tej całej litanii właściwości zdrowotnych i zbawiennego wpływu powyższych składników na nasz organizm, koniecznie musicie spróbować poniższy przepis.

Muffinki z borówkami

Powstanie muffinek datuje się na X, XI wiek. Ich ojczyzną jest Anglia, gdzie początkowo były pieczone w formie placuszków jako forma przekąski dla najbiedniejszych. Karierę zrobiły w Stanach, gdzie pod koniec lat 80-tych XIX w. niejaki Samuel Bath Thomas, emigrant z Anglii, otworzył w Nowym Jorku piekarnię i zaczął je wypiekać. Już wtedy były to lekkie, miękkie bułeczki w kształcie okręgu, aromatyczne i wilgotne w środku całkiem przypominające te, które pieczemy i dziś. Oczywiście jak każdy szanujący się wypiek, mają swoje międzynarodowe święto, które obchodzone jest 30 marca. W Polsce spożywane są najczęściej na słodko z owocami, dżemem, masłem orzechowym i miodem. Ale coraz częściej przygotowywane są np. z oliwkami, serami czy warzywami czy sosem pomidorowym do pizzy i takimi dodatkami. Okazuje się, że  w USA poszczególne miasta specjalizują się w przyrządzaniu konkretnego rodzaju babeczek. Nowy Jork słynie z muffinek z jabłkami, Minnesota – z jagodami, a Massachusetts słynie z muffinek kukurydzianych. W takim razie dziś mamy propozycję z Minnesoty, stanu zwanego „Krajem 10 000 jezior” i miejsca, w którym ukształtowano współczesny toster.

Ruby Red

Ten klasyczny koktajl zawiera zarówno gin, jak i wódkę. Obydwa alkohole świetnie komponują się ze świeżo wyciśniętym grapefruitem, dzięki czemu ten koktajl jest lekki, orzeźwiający, o cytrusowej nucie. Oczywiście lód rozcieńcza koktajl i łączy wszystko w jedną całość. Doskonały na trawienie po ciężkiej kolacji. To zdecydowanie propozycja dla osób, które nie przepadają za słodkimi smakami. Gin to rodzaj wódki, który nabiera aromatyczno-smakowych właściwości dzięki użyciu jagód jałowca lub innych składników pochodzenia roślinnego. I tak np. „Blue”, czyli „niebieski” w nazwie ginu nie jest przypadkowy. Odnosi się on do koloru owoców użytych w celu wzbogacenia aromatu i smaku. A są to borówka amerykańska, czarna porzeczka i jagody. Co do grapefruita, oczywiście wtedy kiedy nie łączymy go z alkoholem lub niektórymi lekami, ma korzystny wpływ na pracę serca, obniża poziom cholesterolu, a także ciśnienia tętniczego krwi. Doskonale przeciwdziała miażdżycy, a to wszystko dzięki zawartości w swoim składzie silnych przeciwutleniaczy w postaci likopenu i karotenoidów.

Czy wiesz, że cukier trzcinowy nie tylko dodaje słodkości, ale także wnosi do potraw bogate walory smakowe? W naszym najnowszym artykule na blogu Deptana.pl, zgłębiamy tajniki cukru trzcinowego - od jego bogatej historii po różnorodne zastosowania w kuchni.

Po prostu gołąbki…

Do Polski przybyły ze wschodu, choć niektóre jednak źródła podają, że z zachodu. Historia tej potrawy zaczęła się w XIX wieku na Ukrainie, gdzie była ona nazywana hołubci. Jednak wiele źródeł podaje, że powstała ona jako uboższa wersja dania serwowanego na dworach francuskich, tj. faszerowanych gołębi zawiniętych w liście kapusty. Tradycyjne gołąbki to kapusta biała lub włoska  z mięsem mielonym i ryżem lub kaszą. Farsz można również doprawić tymiankiem, majerankiem, ziołami prowansalskimi, czosnkiem, mielonym zielem angielskim lub słodką papryką. W zależności od regionu proporcje te się zmieniają, np. w okolicach Warszawy najczęściej można spotkać gołąbki wypełnione mięsem, w północnych regionach mięso jest zmieszane z kaszą, a w Małopolsce zawiera sporą ilość ryżu oraz jarzyny. Jest jednak dużo pomysłów na „wnętrze” gołąbka. Zamiast mięsa mielonego, możemy użyć soczewicy lub mieszaniny pieczonych warzyw. To propozycja dla wegan. Do farszu dodamy również ugotowany dziki ryż i posiekane grzyby, takie jak pieczarki lub borowiki. A dla nie bojących się nowych smaków proponujemy gołąbki na słodko, gdzie farsz stanowią suszone owoce: rodzynki czy morele posypane cynamonem.

Bekon Bourbon dżem

Brzmi intrygująco? Zapewne dla miłośników bekonu ten dżem będzie spełnieniem marzeń o smaku idealnym. Zachęcamy do przygotowania tej potrawy rodem z kuchni amerykańskiej. Historia Stanów Zjednoczonych to historia wielu narodowości. Zatem potrawy amerykański to wypadkowa kuchni całego świata, gdzie smaki przeplatają się w nieoczywisty sposób. Najpopularniejsze dania tej kuchni to: hamburgery, hot dogi, naleśniki (pancake) z syropem klonowym, onion rings, chrupiące buffalo wings, słodka szarlotka, steki, czekoladowe brownie. Dżem z bekony to danie o wyrafinowanym smaku, idealnie sprawdzi się jako dodatek do burgera lub hot doga, sałatek, deski pikantnych serów, pieczonego kurczaka, wołowiny i wieprzowiny, na męski wieczór do krakersów, kanapek lub grillowanego sera. Odrobina bourbona to ciekawy akcent w tym daniu, alkohol się ugotuje i odparuje, więc nie martwmy się o spożycie alkoholu.

Tarta bez pieczenia

Słodka, aksamitna, szybkie do przygotowania. Czy coś więcej jest nam potrzebne? Do tego zdrowa i pełna wartości odżywczych. Polecana również dla sportowców. Ciasto typu tarta na spodzie, którego trzon stanowią daktyle, orzechy i wiórki kokosowe, a masę niezastąpione awokado z nutką limony. Daktyle dodawane są do musli, zup mlecznych, jaglanek, twarogu, kasz, różnego rodzaju wypieków czy jako dodatek do śledzi, natomiast syrop z daktyli, jest smaczną i zdrową alternatywą dla cukru i świetnie sprawdza się jako dodatek do herbaty, kawy, ciast oraz jako polewa do naleśników. Awokado to drugi ważny składnik naszej tarty. To z niego powstaje nasze nadzienie. Awokado może być używane jako masło, ze względu na dużą zawartość tłuszczów nienasyconych. Bez niego Meksykanie nie wyobrażają sobie kuchni meksykańskiej. A słynny sos guacamole to ich dobro narodowe. Dodatkowo, jeśli wspominamy o sosie z awokado, to  musimy wspomnieć o limonie, która koniecznym składnikiem ponieważ nie tylko nadaje przyjemnie kwaskowaty smak, ale sprawia, że awokado nie ciemnieje, dzięki czemu guacamole na dłużej zachowuje intensywnie zielony kolor. Nasza tarta również zawiera sok z limony, który przełamuje słodycz daktyli oraz wyostrza smak awokado. Ciekawe zastosowanie w kuchni ma również liście limonki – kaffir. Nadadzą daniom świeży cytrusowy aromat. Można dodawać je do dań z ryb, zup, sosów, marynat do mięs. Mają one szerokie zastosowanie w kuchni tajskiej, ale doskonale nadają się do domowych eksperymentów kulinarnych. Świetnie sprawdzą się jako zamiennik cytryny, a także w kompozycjach z bazylią, imbirem, chili, mlekiem kokosowym. Używa się je podobnie jak liści laurowych, wkłada do potrawy w całości i nie zjada się ich.

Kiszona marchewka

Ciekawa alternatywa dla kiszonych ogórków czy kapusty. Kiszenie warzyw to jeden z najstarszych i najpopularniejszych sposobów na ich konserwację. Dzięki procesowi kiszenia, warzywa nie tracą cennych witamin, minerałów i składników odżywczych. Kiszonki o tej porze roku to tzw. bomba witaminowa wzmacniająca odporność i poprawiająca pracę jelit. To dobra alternatywa dla probiotyków i suplementów kupowanych w aptekach. Marchew jest łagodna dla żołądka i lekkostrawna. Ma dużą zawartość błonnika, witaminy C, E oraz minerały: potas, cynk, miedź, mangan, wapń, żelazo oraz molibden. Ten ostatni jest niezbędny dla prawidłowej przemiany materii. Kiszonkę z marchwi możemy wykonać o każdej porze roku. Sprawdza się jako dodatek do sałatek, kanapek, surówek, przekąska czy przystawka do obiadu. Po ukiszeniu proponujemy skropić ją oliwą, dodać świeży koper, świeżo mielony pieprz i cieniutko posiekaną w talarki cebulę dymkę.

Grzaniec z rumem

Mroźny styczeń to idealna pora na grzaniec. Prawdopodobnie już w VIII wieku przed naszą erą znano grzane wino. Gościło także na stołach starożytnych Rzymian. Pierwszy przepis na grzane wino odnajduje się w średniowiecznej angielskiej książce kulinarnej z 1390. Jak sama nazwa wskazuje to rozgrzewający napój alkoholowy, który sporządzamy przez podgrzanie czerwonego (Cabernet Sauvignon) lub białego wina (Pinot Grigio, Chardonnay) wraz z dodatkami: cynamonem, anyżem, imbirem, goździkami, kardamonem oraz miodem. Często do grzańca dodaje się również świeże owoce: pomarańczę, jabłka czy gruszki. Taki napój może pomóc zwalczyć pierwsze objawy przeziębienia, natomiast korzenne przyprawy dodane do jego przyrządzenia mają silne działanie przeciwzapalne oraz antybakteryjne. Należy pamiętać jednak, że grzaniec zawiera od 7 do 14,5% procent alkoholu i szybko uderza do głowy. Nasz przepis jest wzmocniony ciemnym rumem, zatem zalecamy umiar w jego spożywaniu.

Ziołowa oliwa

Oliwa z oliwek jest charakterystycznym elementem kuchni śródziemnomorskiej. Sama oliwa ma właściwości ściągające, antyseptyczne, przeczyszczające, przeciw nadciśnieniowe i uspokajające. Ziołowa oliwa to zdrowy tłuszcz do naszych potraw. Oprócz tego, że oliwa wyglądają atrakcyjnie w ładnej szklanej buteleczce, to jeszcze same zatopione zioła mają korzystne oddziaływanie na nasz organizm. Jakich ziół użyjemy? To należy tylko od naszych upodobań smakowych lub potrzeby użycia oliwy do konkretnych potraw. Wybierzmy to co lubimy: czosnek, rozmaryn, tymianek, bazylię, oregano a nawet wanilię, orzechy czy cynamon. Jeśli chodzi o właściwości zdrowotne ziół to chili jest pomocne przy obniżaniu gorączki, niestrawności, nerwobólach i zapaleniach korzonków nerwowych. Wanilia pomoże w stanach wyczerpania i napięcia nerwowego. Oregano czyli lebiodka pospolita łagodzi bóle mięśni i stawów. Tymianek natomiast łagodzi astmę, katar, zapalenie krtani i oskrzeli. Aromatyzowaną ziołami oliwę możemy użyć do sosów sałatkowych, mięs, ryb, hummusu, serów, grzanek, a nawet dań z grilla, pizzy i owoców morza. Oliwę z ziołami możemy przygotować blendując oliwę ze świeżymi ziołami. Wtedy będziemy ją przechowywać w lodówce i spożywać na bieżąco. Na zimno, poprzez zalanie suszonych lub świeżych ziół na tydzień lub na ciepło przez podgrzewanie oliwy do 80⁰ C. Musimy pamiętać, że oliwę podgrzewamy a nie zagotowujemy. Chodzi o podgrzanie oliwy, a nie jej zagotowanie. Tak przygotowaną oliwę zostawiamy na kilka dni i przechowujemy do 4-5 tygodni. Taką oliwę do przygotowania mamy dla was dziś w ofercie.

Babka ziemniaczana

Pochodzi z Białorusi, w Polsce powszechna na Podlasiu i Suwalszczyźnie, Mazowszu oraz Śląsku. Babka ziemniaczana ma wiele imion: kartoflak, kartoflarz, tarciuch, blaszak, bugaj, pyrczok, rejbak, parepac, kajzer, kugiel, bulbynek. To jedno z najbardziej rozpoznawalnych dań kresowych, mające kilkadziesiąt wersji. Województwo łódzkie ma również swoją babkę ziemniaczaną występującą pod nazwą kugiel przedborski i znajduje się na Liście produktów tradycyjnych ewidencjonowanych przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Przedborski kugiel wywodzi się z kuchni żydowskiej. To właśnie w Przedborzu,  małym miasteczku w powiecie radomszczańskim, gdzie do II wojny światowej zdecydowaną większość mieszkańców stanowili Żydzi był bardzo popularną potrawą. Tradycyjnie robiło się go w sobotę z tartych kartofli, kawałków tłustego mięsa wieprzowego (Żydzi kładą kawałki gęsiny), jaj, utartej bułki, przypieczonej cebuli, pieprzu i soli. Wymieszaną masę wkładało się do garnka, nakrywało i umieszczało w piecu chlebowym lub piecyku kuchennym. W niedzielę rano lekko odgrzany był znakomity. Polacy zmodyfikowali potrawę zgodnie ze swoimi gustami. Bazą stały się ziemniaki oraz wieprzowina. Kugiel po polsku to zapiekanka przygotowywana w dużych garnkach typu gęsiarka lub kociołkach. Jego podstawowe składniki to żeberka i golonka w kawałkach, nieco większych jak na gulasz i ziemniaki. Babka ziemniaczana to bardzo syta potrawa, która idealnie nadaje się na zimowe dni. Dodatkowo jej smak podkręca sos czosnkowy i surówka z kiszonej kapusty.