Placuszki z jabłkami i cynamonem

Placuszki z jabłkami wywodzą się z tradycji racuchów, tradycyjnych, smażonych placków na bazie mąki, mleka lub kefiru i jajek. Racuchy od pokoleń gościły na polskich stołach, szczególnie w gospodarstwach wiejskich, jako prosty i pożywny posiłek z łatwo dostępnych składników. W Polsce dodawano do nich najczęściej jabłka pokrojone w kostkę lub starte, a także cynamon. Na Podlasiu do dzisiaj tradycyjnie przygotowuje się je na Wigilię. Smażone placki z ciasta z dodatkiem owoców, w tym jabłek, są popularne w wielu kuchniach Europy Środkowo-Wschodniej, jednak w Polsce mocno zakorzeniły się pod nazwą racuchów lub placków z jabłkami. Placuszki z jabłkami i cynamonem najlepiej smakują podane z cukrem pudrem, świeżą śmietaną lub musem jabłkowym. Idealnie komponują się z miodem, syropem klonowym, z agawy, daktylowym lub sosem karmelowy. Fajnie smakują z jogurtem greckim, serkiem wiejskim, skyrem lub twarogiem. Aby dodać im lekkości lub chrupkości świetnie sprawdzą się świeże owoce sezonowe, prażone jabłka albo płatki migdałowe i posiekane orzechy.

Knedle ze morelami

Knedle z morelami pochodzą z Austrii, a za ich historyczną ojczyznę uważa się malowniczą dolinę Wachau w Dolnej Austrii. Dolina słynie licznych winnic oraz z uprawy moreli. Popularne są tam dżemy, konfitury, pierogi z morelami i wypieki, a także likier morelowy. Część źródeł kulinarnych wskazuje również na historyczny region Czech, Bohemię jako miejsce, skąd sam pomysł na owocowe knedle przeniknął do tradycji austriackiej. Przysmak ten był niezwykle popularny na dworze habsburskim. W przeciwieństwie do popularnych w Polsce knedli z ciasta ziemniaczanego, klasyczne knedle austriackie najczęściej przygotowuje się na bazie ciasta twarogowego. Knedle z morelami najlepiej smakują z klasyczną zeszkloną bułką tartą na maśle i cukrem, kwaśną śmietaną, cynamonem, a także z nowoczesnymi dodatkami, takimi jak palone masło, sos z białej czekolady czy gałka lodów waniliowych. Jeśli jednak nie jesteście w stanie zjeść na 1 posiedzenie knedli, a wierzcie nam wyjdzie Wam z tej porcji 14 dużych kul, knedle z morelami można mrozić, zarówno w wersji surowej, jak i ugotowanej. Mrożenie surowych knedli daje lepszą strukturę ciasta po ugotowaniu, natomiast mrożenie ugotowanych oszczędza czas. Do mrożenia polecamy użycie woreczków moletowanych, które pozwolą zachować świeżość potraw.

Na jagody już czas 

W lasach pojawiły się już jagody. Jagody najlepiej przeznaczyć na mrożenie, całe owoce lub w formie musu, albo zamknąć w słoikach jako dżemy i konfitury. Błyskawicznym i pysznym rozwiązaniem na świeżo zebrane owoce będą szybkie ciasta ucierane (często z kruszonką), kruche placki puszyste biszkopt, serniki (tradycyjny lub na zimno) oraz tarty. Jagody świetnie sprawdzają się też jako dodatek do muffinek czy drożdżówek, do pierogów, naleśników czy orzeźwiających koktajli, na bazie jogurtów naturalnych, kefirów, bananów. Fajnym pomysłem są jagody pasteryzowane.  Jagody myjemy, wsypujemy do słoików, lekko zasypujemy cukrem (np. łyżka na słoik) i pasteryzujemy przez około 15 minut. I już są gotowe. Idealne do zimowych naleśników czy deserów. Możemy zamrażać jagody w całości, wtedy rozsypujemy owoce cienką warstwą na tacce lub desce do krojenia i wstaw do zamrażalnika, gdy stwardnieją, przesypujemy do woreczków, dzięki temu nie skleją się w jedną bryłę lub w formie musu. Blendujemy jagody z odrobiną cukru i zamrozimy w małych pojemnikach lub woreczkach do lodu, będą świetne do owsianek i smoothie.

Truskawkowe muffinki

Babeczki z truskawkami, często występujące jako amerykańskie cupcakes lub puszyste muffinki, wywodzą się z kultur anglosaskich. Same tradycyjne muffinki wywodzą się z wiktoriańskiej Anglii, natomiast słodkie babeczki z kremem zostały spopularyzowane w Stanach Zjednoczonych. Do przygotowania tego deseru używa się zazwyczaj dwóch zestawów produktów: na ciasto oraz na owocowe dodatki. Suche składniki stanowiące bazę babeczek to oczywiście mąka pszenna, często też orkiszowa, cukier, proszek do pieczenia (czasami z odrobiną sody), sól, masło (roztopione) lub olej roślinny, jajka, mleko lub jogurt naturalny lub śmietana, wanilia lub ekstrakt waniliowy. Dodatki owocowe i dekoracje natomiast to oczywiście świeże truskawki, często dodawane bezpośrednio do surowego ciasta lub jako zredukowany mus. Do udekorowania babeczek stosuje się kremy, polewy, maślany krem z dodatkiem truskawek lub puree truskawkowego, kremowe serki oraz lukier.

Nuggetsy na Dzień Dziecka
Nuggetsy to jedno z najbardziej rozpoznawalnych dań typu fast food. Nuggetsy z kurczaka zostały opracowane w latach 50. XX wieku przez Robert C. Baker, profesora technologii żywności na Cornell University. Jego celem było stworzenie produktu z mięsa drobiowego, który byłby łatwy do przygotowania, zamrażania i smażenia. Dopiero później nuggetsy zostały spopularyzowane przez McDonald's i stały się światowym fenomenem. Klasyczne nuggetsy mają kilka charakterystycznych cech, są małe, wygodne kawałki do jedzenia ręką, mają soczyste wnętrze z mięsa drobiowego oraz chrupiącą panierkę, łagodny smak, który odpowiada większości osób i najważniejsza cecha, są szybkie przygotowanie. Najczęściej przygotowuje się je z fileta z kurczaka, klasycznych przypraw (sól, pieprz, papryka, czosnek), mąki, jajka, bułki tartej lub płatków kukurydzianych do panierowania. Dodatki z którymi się najczęściej pojawiają to frytki lub pieczone ziemniaki, surówka z marchewki, sałatka coleslaw, świeże warzywa pokrojone w słupki (marchew, ogórek, papryka), kukurydza, ryż lub pieczone warzywa. Oczywiście smak jest tych kotlecików zawsze podkręcany jest różnymi sosami: ketchupem, sosem czosnkowym, miodowo-musztardowym, barbecue, curry, jogurtowo-ziołowym oraz słodko-kwaśnym. Psychologowie żywienia zauważają też, że dzieci często preferują produkty o jednolitej strukturze i neutralnym smaku, a nuggetsy idealnie wpisują się w te preferencje. Mają łagodny smak, nie są ostre ani gorzkie. Posiadają chrupiącą teksturę, dzieci zwykle lubią kontrast między chrupiącą skorupką a miękkim środkiem. Łatwo je chwycić i zjeść. Nuggetsy prawie zawsze smakują podobnie, co daje dzieciom poczucie przewidywalności.

Kokosowy deser

Kokos w kuchni jest niezwykle wszechstronny, świeży miąższ to egzotyczna przekąska lub dodatek do sałatek, wiórki idealnie pasują do ciast, granoli, a mleczko jest bazą do tajskich curry, zup i smoothie. Na oleju kokosowy możemy zaś usmażyć naleśniki, placuszki, chińskie dania z woka, użyć go zamiast masła w wegańskich wypiekach czy stosować jako zamiennik masła do chleba. Dziś trochę o wiórkach kokosowych. Wiórki kokosowe to wszechstronny składnik, idealny do wypieków, ciast, ciasteczek, makaroników, lodów, puddingów chia, jogurtów czy owsianek lub jako element dań wytrawnych (panierka do kurczaka, dodatek do curry, sałatek). Wiórki można również podprażyć na patelni, aby podkreślić aromat, przygotować z nich domowe mleko kokosowe lub kulki mocy. Wiórki świetnie komponują się z czekoladą, bananami oraz egzotycznymi przyprawami jak imbir czy curry. 

Drożdżowa na oleju

Na wielkanocnym stole królują tradycyjne wypieki: mazurki (kajmakowy, czekoladowy), puszyste babki (cytrynowa, piaskowa) oraz serniki (tradycyjny, wiedeński, z brzoskwiniami). Popularne są również makowce, pascha z bakaliami oraz szybkie ciasta bez pieczenia. Warto postawić na aromatyczne wypieki z bakaliami, kokosem lub lukrem cytrynowym. Na Wielkanoc najczęściej pieczemy babki, które są wilgotne, aromatyczne i efektowne, takie jak klasyczna babka piaskowa, cytrynowa, pomarańczowa, z ajerkoniakiem, marmurkowa lub intensywnie kokosowa. Popularnością cieszą się również babki drożdżowe, majonezowe (zapewniające wilgoć) oraz nowoczesne wersje pistacjowe czy z dodatkiem bakalii. Nasza propozycja to babka drożdżowa z olejem. Babki drożdżowe na oleju to klasyczne ciasto domowe, bardzo puszyste, długo świeże i prostsze niż wersja na maśle. Olej roślinny zapewnia wyjątkową wilgotność ciasta, które pozostaje miękkie i puszyste nawet kilka dni po upieczeniu. W przeciwieństwie do masła, które szybko twardnieje i powoduje, że babka traci świeżość, olej utrzymuje aromat i soczystość na dłużej. Z najchętniej wykorzystywanych do babek dodatków polecamy: rodzynki, skórkę pomarańczową lub cytrynową, kandyzowane owoce oraz orzechy włoskie.

Babeczki z mrożonymi borówkami

Ten prosty przepis na babeczki z mrożonymi borówkami to idealny domowy przysmak. Muffinki to przepyszne połączenie słodkości i kwaskowatości, a ich przygotowanie jest banalnie proste. Czas przygotowania wynosi niecałe 45 minut, a muffinki wyróżniają się maślną miękkością i nutą borówek w każdym kęsie. Ten przepis wykorzystuje zarówno masło, jak i olej roślinny. Masło jest bezkonkurencyjne pod względem smaku, a olej zapewnia wilgotną konsystencję. Do ich przygotowania przydadzą się niektóre akcesoria kuchenne. Forma do muffinek, która została zaprojektowana specjalnie do pieczenia muffinek i babeczek. Jest niezbędna do nadania im charakterystycznego kształtu. Papilotki, służą do wyłożenia foremek na muffinki, ułatwiając wyjmowanie muffinek po upieczeniu i skracając czas czyszczenia. Jeśli ich nie macie, możecie lekko natłuścić foremkę. Miski do mieszania, jednej do mieszania suchych składników i jednej do składników mokrych. Miarki i łyżki lub waga kuchenna, które przydadzą się do dokładnego odmierzania składników. Pieczenie to precyzyjna sprawa, dlatego ważne jest, aby dokładnie odmierzać składniki. Trzepaczka lub mikser ręczny. Trzepaczka jest idealna, ale mikser może ułatwić ucieranie masła z cukrem. Łopatka przyda się do zeskrobywania masy ze ścianek miski i delikatnego wmieszania jagód do ciasta. I jeszcze ruszt do studzenia, taki z piekarnika. Po upieczeniu ważne jest, aby pozwolić muffinkom lekko ostygnąć w foremce, a następnie przenieść je na kratkę do całkowitego ostygnięcia, zapobiega to ich rozmiękczeniu. Ten prosty przepis na babeczki z mrożonymi borówkami jest idealny zarówno dla początkujących, jak i doświadczonych piekarzy.

Kolorowa pieczeń rzymska

Pieczeń rzymska to pieczony w piekarniku klops z mięsa mielonego, najczęściej formowany w podłużny bochenek. Charakterystyczną cechą wersji świątecznej jest ugotowane na twardo jajko ukryte w środku. W Polsce traktuje się ją jako danie obiadowe, zimną wędlinę na kanapki albo element świątecznego stołu. Na ciepło serwowana z ziemniakami, buraczkami, sosem pieczeniowym. Na zimno najczęściej pokrojona w plastry, podawana z chrzanem lub ćwikłą na kanapkach. Choć nazwa brzmi bardzo „śródziemnomorsko”, w rzeczywistości jej historia i tradycja są trochę bardziej złożone. Mimo nazwy nie pochodzi bezpośrednio z Rzymu. Najprawdopodobniej wywodzi się z europejskiej tradycji pieczonych klopsów np. niemieckich. Nazwa „rzymska” była w XIX–XX w. modnym określeniem nadającym potrawie „elegancji” lub zagranicznego charakteru. W polskich książkach kucharskich zaczęła pojawiać się na przełomie XIX i XX wieku, a ogromną popularność zdobyła po II wojnie światowej, jako danie tanie, wydajne i możliwe do przygotowania z dostępnych składników. Klasyczne dodatki to: sól, pieprz czarny, majeranek, czosnek, natka pietruszki. Niekiedy dodaje się do pieczeni gałkę muszkatołową, paprykę słodką, kminek i musztardę. Wierzch pieczeni możemy udekorować plastrami boczku lub koncentratem pomidorowym lub musztardą.

Naggetsy z ciecierzycy

Nuggetsy z ciecierzycy cieszą się największą popularnością w regionach o silnym wpływie kuchni roślinnej, śródziemnomorskiej i bliskowschodniej, szczególnie w Stanach Zjednoczonych, Europie i Indiach. Jako wegetariańska, bogata w białko alternatywa dla kurczaka, szybko zyskuje na popularności jako zdrowa przekąska, produkty do lunchboxów i szybkie, wegańskie dania typu fast food. Są popularne w regionie Morza Śródziemnego i na Bliskim Wschodzie, gdzie często kojarzone są z smakami przypominającymi falafel, wykorzystując takie podstawowe składniki jak ciecierzyca, zioła i przyprawy. Są często podawane w wegańskich i wegetariańskich domach w krajach zachodnich (USA, Wielka Brytania, Europa) jako pożywne i przyjazne dzieciom posiłki. Spożywane jako zdrowe przekąski, dodawane do sałatek lub podawane z dipami, takimi jak hummus czy tahini. Największym konsumentem ciecierzycy na świecie są Indie, co czyni je głównym ośrodkiem kreatywnych dań na bazie roślin strączkowych, a następnie dużym, rosnącym popytem w Stanach Zjednoczonych i Europie.

Tarta z kurczakiem i pieczarkami

Wytrawne tarty to niezwykle uniwersalne, estetyczne i smaczne dania, idealne na ciepło lub zimno jako obiad, lunch czy przekąska. Ich główną zaletą jest elastyczność w doborze składników, łatwość przygotowania oraz możliwość wcześniejszego upieczenia, co czyni je doskonałym wyborem dla gości. Tarta to idealne połączenie chrupiącego kruchego ciasta lub ciasta francuskiego z kremowym wnętrzem (jajeczno-śmietanowym) daje wyrafinowany efekt. W wersjach wytrawnych tarty stawiamy na sery (feta, kozi), boczek, orzechy, wędzonego łososia, pieczarki, kurczaka, szynkę parmeńską czy karmelizowaną cebulę. Latem najlepsze są tarty z sezonowymi warzywami: szparagami, cukinią, pomidorami lub szpinakiem. Tarty wytrawne można podawać na ciepło lub na zimno. Idealne dodatki do tart do wszelkiego rodzaju sery, oliwki, kapary i zioła. Sekretem tarty jest idealnie kruche ciasto. Po przygotowaniu najlepiej serwować tartę z sałatką z lekkim sosem vinegret. Dodatek mogą stanowić sosy: czosnkowy, ziołowy, pesto a także ketchup lub sos jogurtowy.

Ostatkowe pączki na smalcu

Przypominamy o ostatkach i możliwości zrobienia swoich, własnoręcznych, domowych. My przeszliśmy solidne przeszkolenie w Tłusty Czwartek i na jutro jesteśmy gotowi na domową produkcję

Cynamonowe

Szwedzi i Finowie uczynili z cynamonek tradycyjny element popołudniowej przerwy na kawę. Słodko-korzenne nadzienie z masła, cukru i cynamonu jest trudne do odparcia, idealnie komponując się z kawą, chociaż jest też wielu opozycjonistów, którzy nie lubią ani smaku ani tym bardziej zapachu cynamonu.  Jednak dla większości ciepły, korzenny zapach cynamonu od razu kojarzy się z domowym ciepłem, zimą i przytulnością. Do produkcji cynamonowych wypieków używa się tradycyjnej receptury na ciasto drożdżowe. Istnieje kilka sposobów na uformowanie cynamonek, ten najbardziej pożądany przez konsumentów to ciasto zwinięte w ślimaczka. Nie tylko efektowniej się prezentują, mają też bogatszy smak, bo cynamon jest nie tylko na wierzchu, ale staje się nadzieniem. I takie jest właśnie nasze ciasto. Tylko, że zwinięte w dużego ślimaka

Strucla bożonarodzeniowa

W średniowieczu struclę uważano za produkt niemal apteczny, migdały i cukier miały wzmacniać organizm. Na święta pozwalali sobie na niego tylko nieliczni. Strucla bożonarodzeniowa, to tradycja sięgająca XIV wieku, wywodzi się z Niemiec. Wypiekali oni bochenki strucli w Boże Narodzenie, aby uhonorować książąt i dostojników kościelnych, a także sprzedawać je na jarmarkach i festynach z okazji świąt. W swojej pierwotnej formie stollen był zwykłym chlebem wypiekanym bez mleka, masła i owoców, ponieważ Kościół katolicki zabraniał ich spożywania w okresie Adwentu. Początkowo strucla była raczej mdłym chlebem, przygotowywanym z mąki, drożdży, oleju i wody. Dopiero w połowie XVII wieku papież Innocenty VIII zezwolił na dodawanie do chleba mleka, masła i owoców. Jednak ci, którzy chcieli używać tych składników, musieli płacić coroczną daninę w złocie, aby wesprzeć budowę katedry. Wracając do współczesnej strucli, jest to ciasto o konsystencji pośredniej między ciastem a chlebem. Wynika to z dodatku drożdży, wody, cukru, masła, mleka, suszonych owoców, orzechów, rodzynek i różnych przypraw. Niektóre przepisy zawierają również rum dla wzmocnienia smaku, a niektóre zawierają marcepan (z mielonych migdałów o słodkim smaku) w środku. Jedna z legend głosi, że garb na strucli symbolizuje garby wielbłądów, które niosły dary Dzieciątku Jezus w pierwsze Boże Narodzenie. Natomiast kandyzowane owoce i rodzynki symbolizują drogocenne klejnoty i dary w jukach wielbłąda. Strucla z marcepanem od lat gości na stołach Europy Środkowej: w Austrii, Niemczech, Czechach, ale i u nas coraz częściej wraca do łask. Dziś zachęcamy Was do jej upieczenia, będzie ozdobą na naszych świątecznych stołach.

Ciasteczka z żurawiną i orzechami

Przed nami najprzyjemniejszy czas, Adwent. Czas obfitujący intensywnymi przygotowaniami do świąt, zwłaszcza w kuchni. Tradycyjne polskie potrawy adwentowe i wigilijne są postne, bezmięsne. Te wigilijne dzielą się na dania z kapusty, grzybów i ryb, takie jak barszcz z uszkami, pierogi z kapustą i grzybami, karp oraz kapusta z grzybami. Na stole wigilijnym nie może zabraknąć kompotu z suszu, a po wieczerzy podaje się słodkie wypieki, np. makowiec, piernik czy sernik. Wigilia i święta to również czas obdarowywania się. Oprócz „wypasionych” prezentów ze sklepu dużym powodzeniem i zainteresowaniem cieszą się te robione własnoręcznie, zwłaszcza kulinarne. Bardzo często są to prażone orzechy lub migdały z cynamonem lub w miodzie oraz przeróżne ciasteczka. Najchętniej przygotowywane z dużą ilości bakalii (orzechów, migdałów, rodzynków, żurawiny, moreli czy sezamu). Takie prezenty znajdą uznanie wśród dużych i małych. Delikatnie wchodzimy w tematy potraw bożonarodzeniowych. Postaramy się dać Wam kilka propozycji z kuchni świata, a może skusicie się na któryś z przepisów. Nasza propozycja, to ciasteczka mające swoje korzenie w kuchni amerykańskiej. Ciasteczka lekko chrupiące na zewnątrz, miękkie i ciągnące w środku. Są grube, słodkie z nutą chrupkości dzięki orzechom włoskim.

Naleśniki, mocno czekoladowe

Czy istnieje coś, co potrafi poprawić humor szybciej niż zapach świeżo usmażonych naleśników? A jeśli do tego dodamy czekoladę… mamy deser, który zadowoli najbardziej wymagających łasuchów. Czekoladowe naleśniki to nie tylko uczta dla podniebienia, ale też przykład, jak uniwersalny może być ten prosty, a zarazem genialny wynalazek kuchni świata. Pierwsze przepisy na czekoladowe naleśniki pojawiły się dopiero w XX wieku, gdy kakao stało się szerzej dostępne. Historia naleśników sięga starożytności, pierwsze formy cienkich placków przygotowywano już w starożytnej Grecji i Rzymie. W średniowieczu naleśniki pojawiły się w Europie jako sposób na wykorzystanie nadmiaru mleka, jajek i mąki. We Francji doprowadzono je do perfekcji, to właśnie stamtąd pochodzi słynny crêpe, cienki, delikatny naleśnik podawany na słodko lub wytrawnie. Wersja czekoladowa jest już nowoczesną interpretacją tej klasyki, popularną zwłaszcza w kawiarniach i cukierniach francuskich oraz amerykańskich. Naleśniki to jedno z najbardziej uniwersalnych dań świata. Można je podawać na słodko z owocami, konfiturą, twarogiem, kremem czekoladowym, lodami. Na wytrawnie z mięsem, szpinakiem, łososiem, warzywami, a nawet w formie zapiekanek.

Staropolski

Jak śpiewa Mariah Carey „It’s time!”. Tak, tak, święta coraz bliżej i ostatni moment na przygotowanie staropolskiego piernika. Piernik staropolski to nie tylko ciasto – to prawdziwy symbol świątecznej tradycji, pełen aromatycznych przypraw, bogatej historii i magii, która unosi się w powietrzu podczas jego pieczenia. Jego wyjątkowość polega na procesie dojrzewania i uwalnianiu pomału wszystkich smaków. Pierniki, zwłaszcza te dojrzewające, były wypiekiem luksusowym, przeznaczonym na specjalne okazje. W dawnych czasach przygotowanie ciasta było sztuką – mistrzowie piernikarscy strzegli swoich receptur, a samo ciasto często dojrzewało miesiącami w piwnicach, aby nabrać odpowiedniej głębi smaku. Piernik zawdzięcza swój wyjątkowy smak mieszance przypraw korzennych, takich jak cynamon, imbir, goździki, gałka muszkatołowa, kardamon czy anyż. Piernik po upieczeniu należy przełożyć jakąś masą samą lub z dodatkiem rumu lub likieru wiśniowego: powidłami śliwkowymi, dżemem porzeczkowym albo morelowy, masą czekoladową lub orzechową, polać czekoladą lub lukrem i posypać skórką kandyzowaną, siekanymi migdałami, orzechami włoskimi lub laskowymi.

Tarta gruszka z serem pleśniowym

Tarta wytrawna to rodzaj kruchego ciasta wypełnionego nadzieniem, które zamiast słodkich składników zawiera warzywa, sery, mięsa, ryby, zioła i sosy. Najczęściej przyrządza się ją na kruchym cieście, rzadziej na cieście francuskim. Tarty wytrawne wywodzą się z Francji, to tam powstała słynna quiche Lorraine, będąca pierwowzorem wielu innych wersji. Z czasem przepis rozprzestrzenił się po całej Europie, a dziś tarty mają niezliczoną liczbę wariantów w zależności od regionu i sezonu.  Francuskie tarty często jada się na ciepło lub w temperaturze pokojowej, są popularnym elementem pikników i lunchy. Idealne na przyjęcia, można je przygotować w wersji mini. Nadzienie zawsze zawiera mieszankę śmietany i jajek, które po upieczeniu tworzy delikatną, kremową strukturę. Do tart wytrawnych można dobrać przyprawy w zależności od składników nadzienia: tymianek, idealny do tarty z serem, warzywami lub mięsem. Nadaje subtelny, ziołowy aromat. Rozmaryn, świetnie komponuje się z pieczonymi ziemniakami, grzybami, a także z mięsem (np. z kurczakiem czy jagnięciną). Czosnek w świeżej lub suszonej postaci doda intensywności i charakterystycznego smaku. Gałka muszkatołowa doskonale pasuje do nadzienia na bazie jajek i śmietany, np. do tarty z brokułami, serem i szynką. Oregano to klasyka, zwłaszcza do tarty z pomidorami, bazylią, mozzarellą czy oliwkami. I jeszcze papryka (słodka lub wędzona),  dodaje ciepła i nieco dymnego posmaku, szczególnie do tarty z papryką, pomidorami, bakłażanem. Nasza propozycja to tarta półwytrawna, łączy w sobie słodkie i słone nuty. Tarta z gruszką, gorgonzolą i orzechami, taki ciekawy pomysł na półmetek jesieni.

Placuszki dyniowe z sosem czosnkowym i miodem

Dzień Dyni to jesienne święto obchodzone 31 października, najczęściej w połączeniu z Halloween. W Polsce 26 października obchodzony jest Narodowy Dzień Dyni, lecz tak naprawdę dynia jest symbolem polskiej jesieni i tak naprawdę towarzyszy nam od początku astrologicznej jesieni: w kuchni, w ogrodzie jako składnik pysznych dań czy dekoracja. Dzień Dyni to święto obchodzone głównie w Stanach Zjednoczonych jako część tradycji związanych z Halloween. W Polsce, choć Halloween zyskuje na popularności, Dzień Dyni nie jest szeroko rozpoznawalny jako osobne święto. Dla nas dynia to  przede wszystkim dynia w słoikach marynowana, taki smak dzieciństwa kojarzony z goździkami i zielem angielskim. Trochę później dotarły do nas smaki amerykańskie, wykorzystujące głównie puree z dyni: pikantne zupy, aromatyczne tarty, muffiny czy bułeczki dyniowe. Dziś wachlarz potraw z dyni jest niegraniczony: dynia zapiekana z pomidorami i fetą, pierożki z dyni, kopytka, makarony czy dania jednogarnkowe. Dynia dobrze komponuje z aromatycznymi przyprawami, takimi jak cynamon i gałka muszkatołowa oraz składnikami słodkimi: jabłkami, żurawiną i syrop klonowym. W przypadku dań pikantnych dobrze łączy się z czosnkiem, szałwią i rozmarynem. Bywa przyrządzana z wieprzowiną, kurczakiem lub mniej popularnie z kiełbasą. Ser kozi i ser pleśniowy, również dobrze się komponują z dynią podobnie jak orzechy włoskie i pekany. My oczywiście uczcimy to święto kulinarnie, przyrządzając placuszki dyniowe, łączące w sobie nutu pikantności i słodyczy. Nasz chrupiące placki z dyni piżmowej z dipem czosnkowym są proste, sycące i pełne sezonowych dobroci – to danie, które sprawia, że jesienne gotowanie jest tak satysfakcjonujące.

Kopytka dyniowe 

Dziś trochę o kopytkach, potrawie przygotowanej z ugotowanych ziemniaków. To popularny dodatek do obiadów obok klusek śląskich, pierogów leniwych, knedli czy klusek żelaznych z surowych ziemniaków. Przepyszne same z zasmażaną bułką na maśle lub z dodatkami. Kopytka doskonale zastępują makarony i kasze w daniach z sosami mięsnymi. Idealnie komponują się z warzywami: podsmażanym szpinakiem z cebulką i czosnkiem, sosem pieczarkowym. Wyśmienicie smakują na słodko ze śmietaną, posypane cukrem i cynamonem lub polane jogurtem z owocami: malinami, borówkami, truskawkami lub czarną porzeczką. Dla niektórych z nas istnieją tylko podsmażane na masełku dnia następnego. Z ciekawostek regionalnych mamy szagówki. Szaga w gwarze poznańskiej to po prostu ukos. Nazwa szagówki pochodzi od krojenia ciasta „na szagę”, czyli pod kątem w taki sposób, aby utworzyć małe romby. Poza Wielkopolską szagówki to po prostu kopytka lub kluski ziemniaczane. Wiele łączy je z włoskimi gnocchi czy słowackimi haluszkami – składniki na te dania są takie same. My postawiliśmy na kopytka z dodatkiem puree dyniowego. Idealnie, jesienne z koloru i wykorzystanej dyni, niesłychanie delikatne. Podawać je można z samym parmezanem lub z pesto bazyliowym. Idealnie pasują do smażonych ryb: pstrąga lub łososia lub na słodko z cynamonem.