Chleb z żurawiną i orzechami

Chleb w Polsce to nie tylko jedzenie, ale część kultury i codzienności. Polska należy do krajów o jednej z najmocniejszych tradycji piekarskich w Europie, a ogromną rolę odgrywają chleby żytnie i na zakwasie. W wielu polskich domach „prawdziwy chleb” nadal oznacza właśnie żytni na zakwasie. W Polsce fermentacja na zakwasie jest tak powszechna, że w wielu piekarniach chleb „na zakwasie” to standard, a nie produkt rzemieślniczy premium, co często zaskakuje obcokrajowców. Chleb żytni na zakwasie to absolutna podstawa polskiego pieczywa. Chleb żytni ma lekko kwaśny smak dzięki fermentacji,  jest cięższy i bardziej sycący niż pszenny, długo zachowuje świeżość. Chleb pszenno-żytni to z kolei najbardziej uniwersalny współczesny chleb. Jest lżejszy niż czysto żytni, bardziej puszysty ale nadal ma lekko kwaśny aromat. To typowy chleb codzienny. Chleb pszenny to najczęściej miękkie pieczywo o delikatnej skórce i miękkim, często wybierany do kanapek. Bardzo popularny obecnie jest chleb razowy pełnoziarnisty, ciężki o orzechowym smaku z dużą ilością błonnika. Nasza propozycja na dziś to chleb pszenny z żurawiną, orzechami i miodem, ceniony jako dodatek do serów i wędlin. Słodka żurawina i miód idealnie kontrastują z orzechami włoskimi. Ma wilgotny środek i chrupiącą skórkę. I jest banalnie łatwy do przygotowania.

Warzywa kiszone

Kiszenie (fermentacja mlekowa) to jedna z najstarszych metod konserwowania żywności. Dzięki działaniu bakterii kwasu mlekowego warzywa nie tylko dłużej się przechowują, ale też zyskują charakterystyczny smak i wiele właściwości zdrowotnych. Kiszenie najbardziej popularne jest w Europie Środkowej i Wschodniej, w Niemczech, Ukrainie, Korei, Indiach czy Chinach i Japonii. A jakie warzywa najchętniej kisimy? Najpopularniejszym kiszonym warzywem na świecie jest kapusta, następnie ogórki, buraki, rzodkiew, marchew, czosnek czy pomidory. Jeśli chodzi o przyprawy to wśród najpopularniejszych znajdują się: koper (łodygi i baldachimy), czosnek, liść laurowy, ziele angielskie, gorczyca, pieprz czarny, chili, imbir, kminek, kolendra oraz chrzan. Kiszonki są dodatkiem do wielu potraw do mięs i kiełbas, kanapek, sałatek, zup (np. kapuśniak, ogórkowa) czy przekąsek lub przystawek.

Tarta z kurczakiem i pieczarkami

Wytrawne tarty to niezwykle uniwersalne, estetyczne i smaczne dania, idealne na ciepło lub zimno jako obiad, lunch czy przekąska. Ich główną zaletą jest elastyczność w doborze składników, łatwość przygotowania oraz możliwość wcześniejszego upieczenia, co czyni je doskonałym wyborem dla gości. Tarta to idealne połączenie chrupiącego kruchego ciasta lub ciasta francuskiego z kremowym wnętrzem (jajeczno-śmietanowym) daje wyrafinowany efekt. W wersjach wytrawnych tarty stawiamy na sery (feta, kozi), boczek, orzechy, wędzonego łososia, pieczarki, kurczaka, szynkę parmeńską czy karmelizowaną cebulę. Latem najlepsze są tarty z sezonowymi warzywami: szparagami, cukinią, pomidorami lub szpinakiem. Tarty wytrawne można podawać na ciepło lub na zimno. Idealne dodatki do tart do wszelkiego rodzaju sery, oliwki, kapary i zioła. Sekretem tarty jest idealnie kruche ciasto. Po przygotowaniu najlepiej serwować tartę z sałatką z lekkim sosem vinegret. Dodatek mogą stanowić sosy: czosnkowy, ziołowy, pesto a także ketchup lub sos jogurtowy.

Kluski fasolowe

Kluski z fasoli z sosem tahini najbardziej kojarzą się z kuchniami Bliskiego Wschodu. Nie jest to jedno konkretne, klasyczne danie o ustalonej nazwie jak np. falafel, ale raczej wariacja na temat potraw z roślin strączkowych i sosu tahini, bardzo typowych dla regionu. Kluski z fasoli to często współczesna, wegetariańska reinterpretacja tych smaków. To danie może mieć kilka stopni sytości, w zależności od sposobu podania. W stylu bliskowschodnim podane z chleb pita lub lawasz, sałatką z pomidorów, ogórka i pietruszki, marynowaną czerwoną cebulą lub oliwa z oliwek i sok z cytryny na wierzch będzie miało charakter obiadu. Wersja lżejsza tego dania, to serwowanie kluseczek z sałatką z rukoli i granatu lub pieczonymi warzywami. I wersja najbardziej kaloryczna na obfite kolacje: kluski fasolowe podawane z kaszą bulgur lub kuskus, ryżem z kminem i kolendrą lub duszoną ciecierzycą w pomidorach. To jaki zestaw wybierzecie należy tylko do Was, a ostrzegamy już same w sosie tahini i z jogurtem i prażonym sezamem, są mocno sycące i pożywne.

Szarpana w picie

Szarpana wieprzowina wywodzi się z kuchni amerykańskiej, a dokładniej z tradycji południowych stanów USA jak Karolina Północna, Karolina Południowa, Tennessee, Teksas. Jest klasycznym daniem stylu American BBQ. Mięso, najczęściej łopatka wieprzowa, piecze się lub wędzi bardzo długo w niskiej temperaturze nawet 8–12 godzin, aż stanie się niezwykle miękkie i będzie można je łatwo „poszarpać” widelcami. Tradycja ta sięga czasów kolonialnych, gdy wolne pieczenie całych świń było popularną metodą przygotowywania mięsa podczas dużych spotkań i świąt. Podstawą jest tzw. sucha marynata. Klasyczna mieszanka zawiera: sól, czarny pieprz, papryka słodka, papryka wędzona, czosnek granulowany, cebula suszona. Dodatkowo często dodaje się do suchej marynaty cukier brązowy (dla karmelizacji), chili lub cayenne, kumin. W zależności od regionu dodaje się: ocet jabłkowy, sos BBQ, sos na bazie musztardy. Mięso marynuje się kilka godzin, a najlepiej całą noc. Najpopularniejsze sposoby podania szarpanej wieprzowiny: w bułce z surówką z kapusty i sosem BBQ. W tortilli z salsą i limonką oraz kolendrą. Jako danie obiadowe z frytkami lub pieczonymi ziemniakami, kukurydzą i piklami albo tylko z zieloną sałatą.

Piwne bagietki

Bagietki na piwie to ciekawa wariacja klasycznego pieczywa, która łączy tradycję piekarską z aromatem fermentowanego napoju. Nie mają jednej konkretnej „ojczyzny”, jak klasyczna bagietka z Francji, ale wypieki na bazie piwa od dawna pojawiały się w różnych częściach Europy, zwłaszcza tam, gdzie warzono dużo piwa, np. w Belgii i Niemczech. Tam piekarze wykorzystywali piwo zamiast części wody, bo dodawało smaku, koloru i pomagało w fermentacji. Bagietka piwna to więc nowoczesna adaptacja tradycyjnych chlebów piwnych. Piwo dodane zamiast wody daje delikatną goryczkę, lekko karmelowy aromat (zwłaszcza przy ciemnym piwie), bardziej chrupiącą skórkę oraz głębszy kolor wnętrza bagietki. Bagietki na piwie świetnie pasują do dodatków o wyrazistym smaku: serów dojrzewających (cheddar, gouda), wędlin, pasztetów, pasty warzywnych lub hummus oraz do zup kremowych o wyrazistym smaku: cebulowej czy dyniowej. Na słodko też są pyszne z twarożkiem, miodem lub konfiturami.

Kurczak z piekarnika

Nasza propozycja na dziś, to w skrócie 3xs. Soczysty, smaczny, szybko. Kurczak  z piekarnika jak z grilla. Oto kilka propozycji przypraw z naszego sklepu Deptana, które doskonale sprawdzą się przy pieczeniu całego kurczaka: przyprawy do kurczaka, gotowe mieszanki przypraw (diabelska, złoty kurczak, po węgiersku, american chicken, po chińsku), które zawierają takie składniki jak czosnek, cebula, papryka, zioła idealne do marynowania kurczaka. Suszony rozmaryn idealny do drobiu, doskonale podkreśli smak pieczonego kurczaka. Słodka papryka, która nadaje kurczakowi piękny kolor i delikatny smak. Czosnek granulowany, prosty sposób na dodanie czosnkowego aromatu bez konieczności obierania i siekania świeżego czosnku. Tymianek doskonały do drobiu, dodaje charakterystycznego, lekko pikantnego smaku. Oregano natomiast świetnie komponuje się z innymi ziołami, jest idealny do marynat. W każdym z tych produktów znajdziecie smaki, które idealnie podkreślą mięso i sprawią, że kurczak będzie aromatyczny i soczysty. Skorzystaj z tych przypraw, aby przygotować smakowitego pieczonego kurczaka, który z pewnością zachwyci Waszych bliskich. Całego kurczaka najlepiej podawać z pieczonymi warzywami, można dodać również ziemniaki lub sałatkę. Idealnie komponuje się z lekkim białym winem lub różowym do chrupiącego mięsa.

Chrupiące marchewki z wiórkami kokosowymi

Wiórki kokosowe są wszechstronnym składnikiem kuchennym, używanym głównie do deserów, wypieków oraz dań egzotycznych, a także jako zdrowy dodatek do śniadań. Nadają potrawom egzotycznego aromatu, chrupkości i słodkawego smaku. Idealnie nadają się do wypieków i ciast: kokosanek, ciasteczek kokosowych, ciasta "Rafaello" lub jako prażona na patelni posypka do tortów i babeczek. Są składnikiem lodów oraz jogurtów. Stanowią składnik owsianki, jaglanki oraz granoli orzechowo-kokosowej. Nie tylko słodycze, ale też dania wytrawne, nie obyłby się bez wiórków kokosowych, szczególnie dania azjatyckie. Wiórki zagęszczają klasyczne sosy curry. Idealnie sprawdzają się jako panierka do kurczaka, krewetek czy ryb. U nas stanowią właśnie panierkę do pieczonej na pikantnie marchewki. Taką marchewkę najlepiej podać z jakimś sosem: majonezowym z jogurtem i koperkiem, albo z pastą tahini i cytryną. Dla nas najlepszym okazał się ten na bazie jogurtu, fety i miodu.

Ostatkowe pączki na smalcu

Przypominamy o ostatkach i możliwości zrobienia swoich, własnoręcznych, domowych. My przeszliśmy solidne przeszkolenie w Tłusty Czwartek i na jutro jesteśmy gotowi na domową produkcję

Walentynki na pikantnie

Jedzenie kojarzące się z Walentynkami to przede wszystkim produkty uznawane za afrodyzjaki, dania o czerwonej barwie, słodkości oraz potrawy w kształcie serca. Walentynkowe menu stawia na elegancję, intymność i wyrafinowane smaki. Wśród najpopularniejszych walentynkowych potraw i składników znajdziemy między innymi: czekoladę, owoce morza, truskawki, maliny, figi, wiśnie. Jako danie główne podawane są zwykle: steki, pieczone polędwiczki, delikatne mięsa, a także dania kuchni włoskiej: makarony, risotto, pizza w kształcie serca. Nie może zabraknąć również wybornych alkoholi: szampan, czerwonego wina czy wina musującego. Najpopularniejszymi afrodyzjakami są krewetki, małże i ostrygi. Nie tylko kształtem pobudzają wyobraźnię, lecz także obfitują w składniki zapewniające poprawę libido. Zawierają cynk, zwany „pierwiastkiem miłości". Krewetki to jedne z najchętniej spożywanych owoców morza na świecie, cenione za słodki smak i wszechstronność w przyrządzaniu – grillowane, smażone, gotowane, a także podawane na surowo. Do krewetek najlepiej dodać czosnek, masło, oliwę z oliwek, natkę pietruszki oraz sok z cytryny lub limonki, co stanowi klasyczne połączenie. W wersji azjatyckiej świetnie sprawdzą się imbir, kolendra, chili, sos sojowy i mleczko kokosowe. Krewetki warto podawać z makaronem, ryżem, warzywami lub chrupiącą bagietką. My zrobiliśmy na tę okazję krewetki z płatkami chili, czosnkiem i białym winie. 

Golonka pieczona w piwie z warzywami

Fenomen golonki opiera się na kontraście między chrupiącą skórką a niezwykle soczystym, miękkim mięsem, co czyni ją ikoną polskiej kuchni. Często pieczona w piwie lub duszona z ziołami, idealna na zimowe dni. Do idealnej golonki wieprzowej niezbędne są przyprawy podkreślające jej intensywny smak i ułatwiające trawienie. Podstawą jest czosnek (w dużej ilości), liście laurowe, ziele angielskie, pieprz w ziarnach oraz majeranek. Warto dodać jałowiec, kminek, suszone warzywa (marchew, cebula, seler) oraz sól peklową. I tak ze względu na rodzaj obróbki mamy m.in. peklowanie (na mokro, na sucho) i wtedy użyjemy sól peklową (lub mieszanka soli z saletrą), liści laurowych, ziela angielskiego, pieprzu w ziarnach, jałowca oraz czosnku. Golonka lubi być gotowana natomiast w cebuli, czosnku, liściach laurowych, ziele angielskie, pieprzu w ziarnach, kminku, majeranku, marchwi, oraz korzeniem pietruszki. Do pieczenia najlepszy jest czosnek, majeranek, kminek, słodka lub wędzona papryka i tymianek. Natomiast do glazurowania golonki idealna będzie musztarda, miód, piwo (ciemne lub jasne). Nie należy zapominać, że oprócz niezaprzeczalnych walorów smakowych golonka jest też cennym źródłem kolagenu i elastyny - składników, które pozytywnie oddziałują na kondycję skóry, włosów i paznokci. Dostarcza także żelaza, zmniejszając ryzyko niedokrwistości, oraz witamin z grupy B, odpowiadających za prawidłowy metabolizm. Najlepiej podawać ze świeżym pieczywem, kapustą kiszoną, chrzanem, musztardą i oczywiście piwem.

Migdałowa chia z wanilią

Ten przepis na pudding chia z wanilią i cynamonem, syropem klonowym ma w sobie coś niemal magicznego, co sprawia, że wciąż do niego wracamy. Nasiona chia to wszechstronny, neutralny w smaku superfood, idealny do zagęszczania puddingów, koktajli, owsianek i jogurtów. Dzięki zdolności do pęcznienia (tworzą żel), sprawdzają się jako zamiennik jajek w wypiekach, chrupiąca posypka do sałatek, pieczywa oraz baza do zdrowych deserów. Tak jak w naszym przypadku namoczone w mleku krowim lub roślinnym przez 2h lub całą noc pęcznieją, tworząc gęsty deser. Dodawane na surowo lub namoczone, zwiększają wartość odżywczą napojów. Są świetnym dodatkiem do owsianek, jaglanek, musli oraz jogurtów. Zmielone lub całe nasiona chia doskonale zagęszczają zupy, sosy oraz dżemy. Mogą być zamiennikiem jajek w wypiekach (1 łyżka chia z 3 łyżkami wody są równe 1 jajku) w przepisach na ciasta, naleśniki i chleb. Należy jednak pamiętać, żeby nie przekraczać 3 łyżek dziennie w swojej diecie. Nasz pudding można udekorować świeżymi owocami sezonowymi, jagodami lub pokrojonym mango. Można też posypać garścią prażonych orzechów, aby dodać chrupkości, i opcjonalnie posyp szczyptą mielonego cynamonu dla wzmocnienia aromatu.

Zupa z letnich przetworów

Dziś sięgamy do naszej spiżarni po przecier ogórkowy, robiony latem z ogórków z przydomowego ogródka. Na przecier „szły” ogórki nienormatywne rozmiarowo, trochę za duże do słoików, trochę za krzywe, trochę za mocno wyrośnięte. W przypadku robienia przecierów nie musimy przerabiać od razu dużej ilości ogórków, wystarczy 1-2 kg co kilka dni w sezonie, trochę soli, pieprzu i koperku żeby zapełnić słoiki na zimę i w tym okresie nie brakowało smaku do zupy. Do zupy ogórkowej najczęściej dodaje się ziemniaki, marchew, pietruszkę i seler, które równoważą kwaśny smak ogórka. Z przypraw polecane są: tymianek, koperek oraz cząber, a także lubczyk i liście pietruszki. Jednak z tymi należy uważać jeśli mamy aromatyczny bulion. Naszą zupę ogórkową robimy z kostki rosołowej, którą sami robimy jesienią i pasteryzujemy na zimę w słoiczkach. Nie brakuje w niej: warzyw oraz liścia laurowego, ziela angielskiego, kurkumy, czosnku granulowanego, czy tymianku i lubczyku.  

Mortadela drobiowa

Oprócz tradycyjnych przepisów, które uwielbiamy, sięgamy nie raz po ciekawostki z netu. Trochę z ciekawości, trochę z niedowierzania i trochę z chęci zaproponowania naszym klientom naszych klasycznych produktów, aby stworzyć coś dobrego, nowego, z dobrej jakości produktów, w dość krótkim czasie. Taką propozycją jest mortadela drobiowa z pistacjami, którą powinniśmy raczej nazwać mielonką drobiową w szklance do whisky

Ryba z warzywami czyli ryba po grecku

Wiele popularnych w Polsce potraw ma nazwy sugerujące egzotyczne pochodzenie, podczas gdy w rzeczywistości są to dania rodzime lub wywodzące się z innych kultur niż sugeruje nazwa. Najpopularniejsze przykłady to fasolka po bretońsku, która pojawiła się wraz z ekspansją puszek fasolki w Wielkiej Brytanii. Sałatka szwedzka, klasyczny dodatek do obiadu, którego nie znają w Szwecji. A właściwie nie tyle nie znają, co jest tam importowana z Polski. Sernik wiedeński, którego korzenie sięgają aż starożytności. Pomysł Greków podpatrzyli Rzymianie i rozsiali po całej Europie. Innym przykładem jest placek po węgiersku. Ziemniaczany placek z gulaszem to nasza polska wariacja na temat ich kuchni. W zamian tego znajdziemy tam langosza, który z naszymi plackami ma wspólny jedynie kształt. Następnie pieczeń rzymska: mięso mielone zapiekane w całości, które nie pochodzi z Rzymu, a nazwa ma jedynie sugerować szlachetność potrawy. I proponowana przez nas dziś ryba po grecku, to absolutna klasyka polskiej kuchni, zwłaszcza świątecznej, z Grecją ma niewiele wspólnego. To danie z smażonej ryby (najczęściej filetów) podanej z warzywnym sosem na bazie marchwi, pietruszki, selera i cebuli w pomidorach. Najlepsza jest na zimno, po kilku godzinach „przegryzienia się” smaków. Smakuje lepiej następnego dnia, to jedno z tych dań, które czas tylko poprawia. Możemy ją serwować z pieczywem, solo jako przystawkę oraz  coraz częściej jako danie obiadowe z ziemniakami albo kaszą.

Korzenne kakao

Takie korzenne kakao jest w sam raz na tę porę roku. Wabi aromatem i smakiem oraz przyjemnie rozgrzewa. Dodaje nam porannego zastrzyku oraz odpręża po ciężkim dniu. Ten rozgrzewający napój łączy w sobie bogate kakao z leczniczymi przyprawami, takimi jak kurkuma, imbir, cynamon i czarny pieprz, tworząc głęboko kojący napój, który wspiera organizm, jednocześnie zaspokajając ochotę na czekoladę. Dodatek czarnego pieprzu aktywuje właściwości lecznicze kurkumy. Tahini natomiast, wnosi do jadłospisu mnóstwo dobroczynnych składników, w tym zdrowe tłuszcze i witaminy, które wspierają ogólne samopoczucie. W połączeniu z gorzkim kakao, zyskujemy pyszny sposób na delektowanie się antyoksydantami, które mogą korzystnie wpływać na zdrowie serca. To mądry wybór dla osób dbających o dietę, szukających przekąski, która nie niesie ze sobą kompromisów w kwestii wartości odżywczych. Syrop klonowy, to naturalny słodzik, który równoważy goryczkę i dodaje głębi naszemu napojowi. 

Smalec z mięsem i jabłkiem

Dziś propozycja w sam raz na zimowe dni, na syte śniadanie, wieczorne biesiadowanie i zabawy na śniegu: narty, sanki czy kulig. Smalec jest produkowany głównie w Chinach, a następnie w Niemczech, Brazylii i Stanach Zjednoczonych. W Polsce jest jednym z najważniejszych tłuszczów do obróbki cieplnej mięsa. Smalec pochodzi z wytapiania tkanki tłuszczowej zwierząt najczęściej wieprzowiny (słonina, podgardle, boczek), ale także gęsi, kaczek, czy dzika, będąc tradycyjnym tłuszczem zwierzęcym powszechnie używanym w kuchni do smarowania chleba, smażenia i pieczenia. Proces polega na powolnym podgrzewaniu tłuszczu, aż się wytopi, a następnie schłodzeniu go do uzyskania stałej konsystencji, często z dodatkiem skwarków, cebuli czy przypraw. Tradycyjne przyprawy do smalcu to przede wszystkim majeranek, sól, świeżo mielony pieprz, czosnek świeży lub granulowany oraz cebula. Aby wzbogacić smak, stosuje się również liść laurowy, ziele angielskie, jabłko dla nadania słodko-kwaśnej nuty, a w wersjach pikantnych paprykę wędzoną, chili lub tymianek. Najbardziej popularny to smalec pozyskiwany z tłuszczu wieprzowego. Taki właśnie proponujemy, wieprzowy z dodatkiem mięsa wieprzowego mielonego, jabłkiem oraz naszą przyprawą do smalcu. W jej składzie znajdziecie: koperek, pietruszkę, majeranek, lubczyk, cząber, kozieradkę, cebulę, papryka w płatkach, marchewkę i cebulę smażoną. Po przygotowaniu smalcu proponujemy spożywać go ze świeżym wiejskim chlebem oraz kiszonymi ogórkami, małosolnymi lub zasmażonymi jabłkami. Dobrze pasuje też do smalcu kapusta kiszona, rzodkiewka, ogórek konserwowy oraz surowa cebula.

Kiełbasa wiejska

Kiełbasa wiejska wywodzi się z polskiej kuchni ludowej. Robiono ją głównie na wsi, zwłaszcza przy okazji świniobicia, żeby zakonserwować mięso na dłużej. Receptury różniły się w zależności od regionu i domu, ale zasada była prosta, porządne mięso, sól, czosnek i dym z wędzarni. Najczęściej podstawą kiełbasy wiejskiej jest wieprzowina, czasem z niewielkim dodatkiem wołowiny. Typowy skład kiełbasy to szynka lub łopatka – chude mięso, karkówka, która dodaje soczystości dla soczystości oraz boczek lub podgardle, tłuszcz  niezwykle ważny dla smaku i struktury. Klasyczna proporcja to ok. 70–80% mięsa chudego i 20–30% tłuszczu. Tradycyjna kiełbasa wiejska ma prosty, wyrazisty smak, co zapewniają podstawowe przyprawy, sól, sól peklująca, czosnek, pieprz czarny oraz spotykane ale w mniejszych ilościach: majeranek, ziele angielskie, liść laurowy a czasem kminek i cukier. Jeśli chcemy zrobić ją w domu, a oczywiście chcemy, przydadzą się z pewnością niezbędne akcesoria: maszynka do mielenia mięsa z sitkami o różnych wielkościach oczek, nadziewarka do kiełbas lub nakładka do maszynki do mięsa, lejek do nadziewania, jelita wieprzowe o średnicy 28–32 mm, duża miska do wyrabiania farszu, waga kuchenna. Niezbędna do obróbki cieplnej będzie również wędzarnia, termometr, haki i kij do zawieszenia kiełbasy. Na dokładkę zaopatrzmy się w moździerz, rękawiczki jednorazowe i sznurek wędliniarski. Tak zaopatrzeni możemy zacząć produkcję kiełbasy wiejskiej.

Cynamonowe

Szwedzi i Finowie uczynili z cynamonek tradycyjny element popołudniowej przerwy na kawę. Słodko-korzenne nadzienie z masła, cukru i cynamonu jest trudne do odparcia, idealnie komponując się z kawą, chociaż jest też wielu opozycjonistów, którzy nie lubią ani smaku ani tym bardziej zapachu cynamonu.  Jednak dla większości ciepły, korzenny zapach cynamonu od razu kojarzy się z domowym ciepłem, zimą i przytulnością. Do produkcji cynamonowych wypieków używa się tradycyjnej receptury na ciasto drożdżowe. Istnieje kilka sposobów na uformowanie cynamonek, ten najbardziej pożądany przez konsumentów to ciasto zwinięte w ślimaczka. Nie tylko efektowniej się prezentują, mają też bogatszy smak, bo cynamon jest nie tylko na wierzchu, ale staje się nadzieniem. I takie jest właśnie nasze ciasto. Tylko, że zwinięte w dużego ślimaka

Sajgonki z piekarnika

Sajgonki pochodzą z kuchni wietnamskiej. Ich oryginalna nazwa to nem rán. Nazwa „sajgonki” przyjęła się w Europie od dawnej nazwy miasta Sajgon. W Chinach istnieją podobne dania (spring rolls), ale wietnamskie sajgonki są osobną tradycją. Tradycyjne sajgonki zawijane są w papier ryżowy a najpopularniejsze składniki farszu to: mięso mielone (wieprzowe lub mieszane), krewetki, makaron ryżowy, grzyby mun lub shiitake, marchew, kapusta lub kiełki fasoli mung, można je dowolnie modyfikować. Popularne wersje sajgonek? Oczywiście wegetariańskie, mięsne i z owocami morza. Klasyczne sajgonki są smażone na głębokim oleju, pieczenie w piekarniku to europejska adaptacja, zdrowsza, lżejsza wersja. Kuchnia azjatycka, w tym wietnamska jest aromatyczna, ale nie ciężka. Typowe przyprawy do sajgonek to: czosnek, imbir, pieprz biały, sos rybny, sos sojowy, kolendra (świeża lub mielona) i czasem chili. Sajgonki nadają się i na street food, i na elegancki stół Sajgonki podajemy jako przystawki, na imprezach, rodzinnych spotkaniach, jako element większego posiłku. Sajgonki świetnie komponują się z klasycznymi dodatkami jakimi są: sos słodko-kwaśny, sos rybny z limonką i chili, sałata plus świeże zioła (mięta, kolendra), ryż lub makaron ryżowy. W Wietnamie często zawija się sajgonkę w liść sałaty z ziołami i macza w sosie.