Dżem truskawkowy

To przysłowiowy „ostatni dzwonek” na przetwory z truskawek. Praktycznie ze wszystkich dżemów, dżem truskawkowy w Polsce ma największe wzięcie. Dżem przygotowuje się gotując owoce z dużą ilościom cukru. Cukier jest czynnikiem utrwalającym dlatego, że wiąże wodę i czyni ją niedostępną dla drobnoustrojów. Najtrwalsze są przetwory zawierające 60-65% cukru. Za Wikipedią, z ciekawostek, możemy przytoczyć, że „w Portugalii jednym z narodowych produktów kulinarnych jest dżem marchewkowy. Z tego powodu w przepisach regulujących parametry produkcji dżemów w Unii Europejskiej marchew została uznana za owoc. Dyrektywa unijna (…) określa minimalną zawartość owoców w dżemie, jednak aby objąć różne rodzaje dżemów wytwarzanych w krajach Unii, definicję owoców rozszerzono, włączając doń nie tylko wspomnianą marchew, ale także: pomidory, melony, arbuzy, rabarbar, słodkie ziemniaki, ogórki i dynię.” My jednak na razie zostańmy przy dżemie truskawkowym, który jest numerem 1 polskich stołów.

Luncheon meat czyli mielonka do kanapek

Sezon wakacyjny rozkręca się, a jeśli wakacje to podróże, a jeśli podróże to musimy mieć odpowiedni prowiant czyli kanapki. Kanapki natomiast oczywiście z kultową mielonką zwaną również szynką mieloną, turystyczną, tyrolską  lub luncheon meatem. Sięgamy zatem po szynkowar i zabieramy się do przygotowania pysznej wędlinki do kanapek na mały głód w podroży. Będziemy potrzebowali też maszynkę do mięsa z sitkiem o średnich oczkach, termometr, mięso wieprzowe, boczek wieprzowy surowy, peklosól, żelatynę i przyprawy. Wskazane też będzie zaopatrzenie się w woreczki do szynkowaru. A tak na marginesie w Pradze we wrześniu odbywa się Lunchmeat Festival to coroczny międzynarodowy festiwal poświęcony niestety nie mielonce, ale zaawansowanej muzyce elektronicznej i sztuce nowych mediów. Może więc z kanapkami z luncheon meatem do Czech na festiwal i pyszne piwo?

Miodowa musztarda

Musztardę znali już starożytni Rzymianie, ale ponoć już Sumerowie (obecnie południowy Irak) ponad 3 tys. lat temu używali ziaren gorczycy. I to wcale nie do wyostrzania smaku, ale do przykrywania nieprzyjemnego smaku nieświeżej żywności. Ponoć samo słowo „musztarda” pochodzi od latyńskiego określenia „mustum”, które  oznacza winogronowy moszcz czyli młode, niesfermentowane wino, które francuscy mnisi dodawali do kruszonych ziaren gorczycy. Tak najprawdopodobniej powstała musztarda. Musztarda powstaje w wyniku łączenia nasion gorczycy (zwykle mielonych) z octem. Dodaje się do jej wytworzenia sól i cukier. Ze znanych nam musztard możemy wymienić: stołową, sarepską, kremską, dijon (zamiast octu dodajemy białe wino), rosyjską (z czarną gorczycą, podobnie jak nasza), francuską czy bawarska (czyli z miodem). To powyższy podział powstał ze względu na sposób mielenia gorczycy. Jeśli do wytworzenia musztardy dodamy dodatki stworzymy musztardy smakowe (np. chrzanową, miodową, pikantną, z żurawiną, meksykańska czy węgierska). A tak na marginesie 6 sierpnia obchodzimy światowy dzień musztardy.

Konfitura czereśniowa

Czereśnia ptasia jest gatunkiem sadowniczym, występującym powszechnie na terenie Europy oraz Azji Zachodniej i na Kaukazie. Nazwa czereśni pochodzi od łacińskiego słowa cerasum, które odnosi się do starożytnego regionu Grecji – Kerasous, znajdującego się w pobliżu tureckiego miasta Giresun. Uważa się, że właśnie stąd owoce były początkowo przywożone na północ Europy. Drzewa czereśni najlepiej owocują na stanowiskach słonecznych. Preferują gleby umiarkowanie wilgotne. Zależnie od odmiany owoce mają różny kolor, smak oraz termin dojrzewania (od końca maja do końca lipca). Możemy wykorzystać czereśnie do różnych przetworów dżemów, konfitur, soków, marynat czy win. Po przetworzeniu zachowują dużo witaminy C, mimo że poddaje się je działaniu wysokiej temperatury. Nasze domowe przetwory podarować jako oryginalny i zdrowy prezent. Chcemy zaproponować konfiturę. Jej jedynym minusem jest czas przygotowania owoców do obróbki. Należy je wydrylować. Najlepiej drylownicą, jeśli jednak nie posiadamy takiego urządzenia możemy się posiłkować wsuwką, spinaczem, słomką czy małym nożem. Jak pokonamy ten etap, przechodzimy już tylko do obróbki termicznej i przelewania słodkiej gorącej masy do słoików. Jeśli chcemy dodać oryginalności naszym przetworom do gotowania możemy wrzucić kilka ziarenek kardamonu, ewentualnie szczyptę zmielonego kardamonu lub korę cynamonu.

Pikantna pasta rabarbarowa

Rabarbar kojarzy się nam z początkiem słonecznych dni, ze smakiem placka drożdżowego i kompotem. Jest to bylina warzywna należąca do rodziny rdestowatych, do której należy również szczaw oraz gryka.  Pochodzi z obszarów Azji Środkowej, Bułgarii i prawdopodobnie również południowej Syberii. Cierpki, kwaskowaty smak rabarbar zawdzięcza głównie obecności kwasu cytrynowego, jabłkowego oraz olejków eterycznych. Rosnący w zaciemnieniu, traci nieco swoją kwasowość. Zawiera on potas, magnez, wapń, żelazo, a nawet niewielką ilość jodu, manganu i cynku. Znany jest również z tego, że zawiera dużą ilość błonnika pokarmowego rozpuszczalnego w wodzie, korzystnie działającego na funkcjonowanie przewodu pokarmowego. Rabarbar można spożywać na wiele sposobów. Stanowi składnik sorbetów, galaretek czy przetworów – dżemów, syropów, soków, chatneyów. Do tych ostatnich zalicza się nasza pikantna pasta rabarbarowa, łącząca w sobie kwaśność rabarbaru i octu, słodycz cukru trzcinowego, pikantność pieprzu cayenne i ostrość gorczycy, cebuli i czosnku oraz łagodność kokosa. Sami przyznacie, że z połączenia tylu smaków musi wyjść coś niesamowicie pysznego i pobudzającego zmysły kulinarne.

Mielone na 3 sposoby

Jeśli mamy w domu kilka osób i każda ma inne spojrzenie na temat co warto zjeść na obiad, mamy pomysł w jaki sposób zaspokoić gust każdego. Bazą naszego obiadu będzie mięso z szynki wieprzowej, które podzielimy na 3 części. Szynka surowa wieprzowa jest źródłem potasu, który jest ważnym mikroskładnikiem, bierze udział w skurczach mięśni, chroni pracę serca i mózgu. Niedobór potasu może powodować uczucie zmęczenia, drażliwość i zwiększone ciśnienie krwi. Tyle o wpływie na nasz organizm, ale dla nas najważniejsze są doznania smakowe. Oprócz kotletów mielonych, z mięsa szynki możemy zrobić szaszłyki, gulasz, albo upiec ją w całości. Ale do rzeczy.

Sekretny boczek dziadka Feliksa ;)

Tak naprawdę to sekretem dziadka Feliksa jest specjalna mieszanka przypraw. Boczek trafił w nią niejako przypadkiem, ale był to cel jego podróży. Otulić się w przyprawach i przejąć ich aromaty. W składzie znajdziemy kolendrę, owoc jałowca, pieprz, liście laurowe, cząber, ziele angielskie, majeranek, tymianek i rozmaryn. Przyprawę stosujemy również do innych dań z wieprzowiny, dziczyzny, baraniny czy cielęciny. Po zapeklowaniu mięsa, świetnie smakuje zarówno po uwędzeniu, upieczeniu, jak i sparzeniu. Rozkręca się  sezon na potrawy wielkanocne, a jak wiadomo niektóre z nich potrzebują czasu aby dojrzeć. To dotyczy również naszego przepisu.

Meal prep

Taka ciekawostka podpatrzona w necie. Z Ameryki. Gotowe danie. W słoiku lub pudełku. Meal prep to skrót od meal preparation, które w dosłownym tłumaczeniu oznacza przygotowywanie posiłku. W praktyce chodzi o poświęcanie jak najmniej czasu na spędzaniu w kuchni i gotowaniu, wystarczą nam średnio dwa dni. Meal prep pozwala w świadomy sposób zarządzać swoim jadłospisem. Wymaga zaplanowania posiłków na kilka dni, sporządzenia listy zakupów i wygospodarowania kilku godzin na przygotowanie dań, baz posiłków i pojedynczych składników. Można wtedy zrobić zarówno gotowe, kompletne dania, jak i przygotować bazy posiłków, które później znacząco skrócą czas ich dokończenia, a także poszczególne półprodukty. Można przygotować posiłek wcześniej. Dodatkowo w jednym garnku możemy ugotować różne warianty naszego dania. Potrawa wygląda malowniczo i dzięki przyprawom jest wyjątkowo aromatyczna. Samo przygotowanie słoików nie zajmuje dużo czasu, jednak gotowanie słoików jest dość czasochłonne trwa ok. 3 godziny. Do potrawy nie dodajemy wody, podczas gotowania wytwarza się sos warzywno-mięsny. Sprawdza się do zabrania do pracy na lunch lub na krótki wyjazd.

Peklowana szynka z szynkowaru

Powracamy do domowego wyrobu wędlin. Mamy fajny przepis na domową szynkę. Jego zaletą jest przesłanie – wiesz co jesz. Szynka wykonana w prosty sposób przy użyciu szynkowaru. Najpierw peklujemy szynkę. Peklowanie mięsa to sposób na jego utrwalenie. Dzięki temu szynka będzie bardziej soczysta i pełna wyjątkowego smaku jest bardziej wyrazista, ma ładny kolor i zdecydowanie dłużej się przechowuje. I nie ma znaczenia czy potem będziemy ją gotować, smażyć czy wędzić. W tym przypadku możemy powiedzieć chyba o gotowaniu, bo zapeklowaną szynkę poddajemy obróbce w szynkowarze. Serdecznie polecamy wypróbowywanie przepisów łączących znane smaki z możliwościami, które nie wymagają od nas użycia specjalnych urządzeń typy wędzarnia czy miejsca. Mała kuchenka jest wystarczającym miejscem do przygotowania tej wędliny na co dzień i od święta.

Bigos - poezja smaku

Co dom to bigos, tak pokrótce można podsumować tę potrawę. Każdy ma swój unikalny sposób na jego ugotowanie. Nawet przepisy przekazywane pokoleniowo, są modyfikowane przez następne pokolenia. Składa się z kapusty, mięsa, wędlin, grzybów, wonnych przypraw, a czasami też owoców i wina. Jak podają źródła internetowe nazwa tego dania najprawdopodobniej pochodzi z języka niemieckiego lub włoskiego. Jak podaje Wikipedia „Pierwotnie tego słowa używano do określania sposobu siekania (zsiekać na bigos, 1534(…), nieco później nazywano tak potrawę z siekanego mięsa (1588)(…).W XVII w. słowo „bigos” zaczyna oznaczać także posiłek przyrządzony z resztek pozostałych z poprzednich potraw (…). Od XVII wieku słowo było używane również w szerszym znaczeniu jako siekanina, a w znaczeniu przenośnym mówiono: „bigosować” w bójce, czyli: siekać na drobne kawałki (np. szablą)”. W PRL-u bigos był najtańszą pozycją w menu i poza bardzo kwaśną, często niedogotowaną kapustą, składał się z resztek byle jakiego mięsa, tłuszczu. Obecnie bigos wraca na stoły najczęściej w okresie świąt i w czasie chłodów. I obecnie stanowi małe dzieło sztuki kulinarnej.

Konfitura z pomarańczy

Zima to sezon cytrusowy. Owoce sprowadzane w okresie wiosenno-letnim sprowadza się najczęściej z  Argentyny, Brazylii i Republiki Południowej Afryki. By przetrwać transport trwający 2-3 tygodnie, muszą być zerwane wcześniej, jeszcze pół dojrzałe. Dodatkowo są zabezpieczane chemicznie przed zepsuciem. Owoce, które dojrzewają w transporcie są zwykle mniej soczyste i aromatyczne. Natomiast pod koniec listopada zaczynają się zbiory cytrusów w Hiszpanii i Włoszech. Transport trwa kilka dni, dlatego owoce zbierane są prawie dojrzałe i dzięki temu mają nieporównywalny smak. Na początku grudnia pojawiają się najsmaczniejsze mandarynki i klementynki, w połowie grudnia pomarańcze, sezon trwa aż do marca. Korzystając z okazji postanowiliśmy „popełnić” słodko-gorzką konfiturę pomarańczową z nutą imbiru i wanilii. Fajnie pasuje do serów pleśniowych lub do gofrów i naleśników.

Kabanosy

Kabanosy najczęściej kojarzą nam się jako przystawka z zimnego bufetu na niezobowiązującym party lub jako smakowita, krucha, cienka dobrze uwędzona kiełbaska z wiejskiego stołu na weselach, festynach czy dożynkach. Obecnie na półkach sklepowych możemy spotkać rozmaite „kabanosy” z drobiu, wołowiny i uwaga wegańskie kabanosy. Jednak te prawdziwe są wyłącznie z wieprzowiny. Kabanosy przyrządza się z peklowanego mięsa wieprzowego, następnie starannie suszy i wędzi. Ma ona suchą i równomiernie pomarszczoną powierzchnię. Z wierzchu są ciemnoczerwone z odcieniem wiśniowym. Są suche, o charakterystycznym smaku pieczonego, peklowanego mięsa z wyczuwalnym posmakiem przypraw. Nazwa pochodzi od tureckiego słowa kaban, czyli wieprz. 20 października 2011 r. kabanosy zostały wpisane do unijnego rejestru, jako polska Gwarantowana Tradycyjna Specjalność, a od dnia 8 listopada 2017 r. noszą nazwę – kabanosy staropolskie.

Wytrawny czy słodki?

Testujemy sero-jogurtownicę. Urządzenie do produkcji jogurtu, kefiru czy sera z mleka lub napojów roślinnych. Jogurt to znana wszystkim mniej lub bardziej płynna przekąska. Serwowany na śniadanie lub jako posiłek w ciągu dnia, jogurt dostarcza organizmowi białka, witaminy i cenne składniki mineralne. Najzdrowszym jest jogurt naturalny, który nie posiada cukru, substancji słodzących, barwników ani sztucznych dodatków, czyli taki jaki otrzymamy z sero-jogurtownicy. Jogurt spożywać można bez dodatków lub traktować go jako bazę, wzbogacając ją o różne dodatki: owoce, orzechy oraz ziarna. Jogurt naturalny jest alternatywą dla śmietany, świetnie sprawdzi się jako dodatek do mizerii, sosów czy zup. Jedzenia jogurtu między innymi wzmacnia odporność, wspomaga trawienie, zapobiega próchnicy. Dodatkowo produktem ubocznym przy produkcji serka jogurtowego jest serwatka. W przemyśle spożywczym serwatka stanowi odpad i zagrożenie ekologiczne. Serwatka to przede wszystkim doskonałe urozmaicenie codziennego jadłospisu. Można łączyć ją z owocami i warzywami w koktajlach z dodatkiem miodu. Poza tym serwatka dzięki obecności kultur bakterii doskonale nadaje się do fermentowania warzyw – można ją dodawać do słoików z kapustą, ogórkami czy buraczkami. Z serwatki, po dodaniu soku z cytryny, możemy również otrzymać serek ricotta. Ale do tego potrzebujemy dużo więcej serwatki, niż ilość, którą otrzymamy z produkcji jogurtu. To jednak temat na inną okazję.

Karkówka z szynkowaru

Działamy na rynku z miłości do jedzenia i picia. Ideą powstania Deptanej była chęć świadomego żywienia się. Przygotowywania posiłków z produktów smacznych, zdrowych, wiadomego pochodzenia i nie „naszpikowanych” ulepszaczami oraz konserwantami. Przetwórstwo spożywcze to nieskończona możliwość tworzenia, wydobywania smaków a przede wszystkim radość dzielenia się wiedzą z innymi. Dlatego przedstawiamy szynkowar. Jest to bowiem urządzenie umożliwiające przygotowywanie domowych wędlin pod kontrolą, z produktów podstawowych. Szynkowar jest urządzeniem, które powinni posiadać wszyscy miłośnicy domowych wędlin zaczynający długą i ciekawą podróż przetwórstwa mięsnego. Już tak sugestywna nazwa wskazuje, że szynkowar służy do przygotowywania szynek, mielonek i innych mięs. Zbudowany jest najczęściej ze stali szlachetnej, rzadziej z aluminium lub plastiku, najczęściej ma pokrój walca. Dodatkowo jeśli chcemy aby mięso nie miało kontaktu z metalem i gotowe łatwiej wyjmowało się z szynkowaru możemy użyć specjalnych woreczków. Aby sporządzić szynkę potrzebujemy trochę aby w końcu ją zjeść, wszystko zależy od przepisu, proces ten trwa od 1,5 dnia do 4 dni. Jednak smak i świadomość, że wykonaliśmy ją sami wynagrodzi nam trud oczekiwania.

Dżem paprykowy

Zaletą tego przetworu jest możliwość zrobienia go o każdej porze roku. Dziś kupienie czerwonej, świeżej papryki nie jest czymś nieosiągalnym. Oczywiście ta zerwana z własnej foli, szklarni czy ogródka jest o niebo lepsza niż ta w styczniu z przechowalni. Kiedy jednak nachodzi nas ochota na żeberka w słodkim sosie, albo na ser camembert z dodatkiem warzywnego dżemu a spiżarnia zaczęła świecić pustymi, na szybko możemy przygotować dżem paprykowy. Będzie on świetnym dodatkiem do marynaty dla żeberek, przystawką na wieczór przy nachosach czy jako dodatek do twarożku na śniadanie. Do Polski zawitała z końcem XVII wieku i początkowo postrzegana była wyłącznie jako roślina przyprawowa i lecznicza. Z czasem stałą się warzywem wykorzystywanym na szeroką skalę w kuchni, obecna w gotowaniu, duszeniu, marynowaniu czy grillowaniu. Intensywnie wybarwione papryki są źródłem likopenu, który znany jest ze swoich właściwości przeciwnowotworowych, musimy jednak poddać paprykę obróbce termicznej, aby był przyswajalny dla organizmu.

Peklowane mięso wieprzowe

Niejednokrotnie po kolejnych zakupach w mięsnym obiecujemy sobie, że więcej nie kupimy gotowej wędlin. Niektórzy, tak jak my zdecydowali się sami robić soczyste baleroniki i różowiutkie schabiki na kanapeczki lub pachnące boczki. Później upieczone a jeszcze lepiej uwędzone to tzw. niebo w gębie. Dodatkowo również w lodówce nic nam nie „ślimaczeje”. Peklowanie służy zakonserwowaniu mięsa. Do solenia i peklowania nadaje się mięso wszystkich rodzajów zwierząt rzeźnych, najczęściej jednak pekluje się mięso wieprzowe, na które peklowanie wpływa uszlachetniająco, nadając mu przyjemną barwę, smak i zapach. Do peklowania używa się soli, saletry i przypraw. Rolą soli jest wyciągnięcie wody z mięsa, co powoduje ograniczenie rozwoju bakterii. Saletra natomiast nadaje mięsu ładny kolor. Dobrym sposobem jest użycie peklosoli, która łączy właściwości soli i saletry. Mięso można peklować na 3 sposoby: na sucho, nacierając je suchymi przyprawami, na mokro: trzymając je w zalewie składającej się z przegotowanej wody i przypraw, lub łącząc te obie techniki: najpierw na sucho, następnie zaś dolewając wody do mięsa - ta metoda jest stosowana wtedy, gdy mięso samo z siebie nie wydzieli odpowiedniej ilości soków. Podczas peklowania mięso należy trzymać w temperaturze 4-8 stopni, czyli najlepiej w lodówce w szklanych, kamiennych albo plastikowych pojemnikach. Poniżej podajemy przepis na baleron w kątnicy. Natomiast przy okazji zapeklowaliśmy boczek i schab :)

Domowy ser podpuszczkowy

Ser podpuszczkowy powstaje z niepasteryzowanego mleka krowiego, które ścina się przez dodanie do niego podpuszczki. Do wytworzenia sera potrzebować będziemy: duży garnek, termometr, podpuszczkę, chlorek wapnia, chusty serowarskie lub formy do sera oraz lodówkę. Najlepszym mlekiem będzie takie „prosto od krowy”, od zaprzyjaźnionego gospodarza. Średnio z 10 l mleka uzyskamy 1 kg sera podpuszczkowego. Podpuszczka jest enzymem trawiennym występującym w śluzówce żołądka, który wywołuje proces ścinania mleka (wykazuje maksymalną aktywność w temperaturze 38⁰C). Dodatek chlorku wapnia jest niezbędny przy produkcji serów podpuszczkowych. Jony wapnia wspomagają działanie podpuszczki. Po ścięciu, mleko poddaje się kilku kolejnym etapom przygotowania. Kiedy uzyskamy już skrzep, ser poddajemy formowaniu w chuście lub foremkach. Przed formowaniem sera możemy dodać rożnych ziół, które dodatkowo zaspokoją nasze upodobania smakowe. Gotowy ser podpuszczkowy powinien przez kilka dni dojrzewać. Długość dojrzewania sera podpuszczkowego wpływa na jego kolor, smak, stopień twardości i aromat. Ser podpuszczkowy, po leżakowaniu w solance możemy również uwędzić i otrzymać domowy oscypek.

Galaretka owocowa do mięsa

Galaretki owocowe razem z dżemami i marmoladami zaliczamy do przetworów skrzepłych, których krzepnięcie uzależnione jest od składników owoców: związków pektynowych, kwasów, cukrów i wody. Najwięcej pektyn mają porzeczki czarne, ale kwaśne jabłka nie zawierają ich wcale mniej. Przygotowaliśmy galaretkę do mięs i serów wykorzystując jabłka (1,0–1,5 g w 100 g owocu) w połączeniu z owocami, które mają ich znacznie mniej a mianowicie z aronią i gruszką. Ale jak wiedzą znawcy, wieloowocowe galaretki są najsmaczniejsze. Możemy ją zrobić o każdej porze roku, jeśli tylko dysponujemy aronią. Ponadto mnóstwo witaminy C oraz ważnych dla naszego zdrowia przeciwutleniaczy zostało zamkniętych w jednym słoiku. Co ważne nasza galaretka jest stworzona z natury

Miód z orzechami i migdałami

Czas na słodkie małe co nieco, zdrowe i poprawiające nastrój. Tak w skrócie możemy określić deser, który Wam proponujemy. Każdy z komponentów tego deseru ma niesamowite właściwości zdrowotne i terapeutyczne. Prażone orzechy zawierają dużo nienasyconych kwasów tłuszczowych, które poprawiają działanie mózgu i całego układu nerwowego, wpływają korzystnie na wzrok, przeciwdziałają chorobom serca, nowotworom. Migdały również są bogate w jedno- i wielonienasycone kwasy tłuszczowe, które wykazują korzystny wpływ na tkankę mózgową oraz prawidłową pracę układu sercowo-naczyniowego. Znajdziemy w nich także dużą zawartość błonnika, który usprawnia pracę jelit, a także witaminy i składniki mineralne, takie jak m.in. witaminy z grupy B, witamina E, wapń, magnez, żelazo, fosfor, potas oraz cynk. Miód, no cóż, miód uchodzi za jeden z najbardziej pożywnych pokarmów, jakie stworzyła natura. Jest odżywczy, wzmacniający, dodaje energii i poprawia koncentrację. Stosowany systematycznie zwiększa witalność, znacząco poprawia samopoczucie, wzmacnia układ odpornościowy, pozwala pozbyć się szeregu rozmaitych dolegliwości, w tym przewlekłych schorzeń. Wzmacnia serce i płuca, lekko rozgrzewa. Nasz pomysł na orzechy w miodzie możemy dowolnie modyfikować ze względu na to czy wolimy orzechy, czy migdały. A jeśli orzechy to może nerkowca, włoskie albo pistacje? Miód też możemy używać według preferencji: wielokwiatowy, akacjowy, lipowy itd. 

Dynia marynowana

Marynaty to sposób na przechowywanie warzyw i owoców, charakteryzują się kwaśnym lub słodko kwaśnym smakiem i wyraźnym octowym aromatem. Sama zalewa nie zapewni trwałości naszym marynatą, musimy je jeszcze poddać pasteryzacji. Dynia, którą użyjemy do zamarynowania musi być dojrzałą, jędrna i twarda, bez przebarwień i uszkodzeń. Wszystkie warzywa powinny być blanszowane przed zamarynowaniem. Wszystkie marynaty nabierają smaku dopiero po 2-3 tygodniach po wykonaniu. Marynowana dynia nadaje się do sosów, wędlin, serów, wspaniale łączy się z serami, makaronem i zapiekankami.