Tradycyjnie kiszone

Wrzesień to tak naprawdę koniec sezonu na przetwarzanie ogórków. Przepisów na ogórki ciąg dalszy. Dziś tradycyjne, kiszone. Popularne w Polsce i u naszych zachodnich sąsiadów. Dzięki migracji ludzi trafiły również do Anglii i Stanów Zjednoczonych. Ponoć ich geneza sięga starożytnej Mezopotamii niemal dwa tysiące lat przed naszą erą. Jeśli planujemy ukisić duża ilość ogórków proponujemy beczki do kiszonek. Aby zapewnić sterylne warunki kiszenia, co jest bardzo ważne ponieważ proces fermentacji powinien przebiegać bez zakłóceń, przydadzą się nam również worki do kiszonek. Użycie worka chroni kiszonkę przed szkodliwym działaniem warunków atmosferycznych, zwiększa szczelność beczki i chroni ją przed zabrudzeniem, przedłużając tym samym jej żywotność. Prosto po ukiszeniu ogórki można przenieść do słoików, musimy je wtedy ułożyć w nich ciasno, zalać wodą z kiszenia i pasteryzować kilka minut. Idealnym narzędziem do wyciągania ogórków z beczek będą drewniane szczypce. Drewniany widelec to bardzo poręczne narzędzie do wyjmowania kiszonych ogórków, kiszonej kapusty z pojemnika. Można go używać również do przekładania mięsa na grillu, pamiętając aby nie odłożyć ich zbyt blisko paleniska, również do przewracania mięsa podczas smażenia, nie porysujemy nimi patelni. Gotowe ogórki idealnie sprawdzą się jako dodatek do kanapek, obiadów, sałatek. Sokiem z kiszonych ogórków możemy natomiast zakwasić zupy - barszcz biały, czerwony, żurek. Sprawdzi się jako marynata do mięs lub jako zamiennik cytryny do sałatek.

Czekośliwka

Ten rodzaj przetworów nazywany jest również śliwkową nutellą. W składzie oryginalnej nutelli znajdziemy: cukier, olej palmowy, orzechy laskowe, mleko odtłuszczone w proszku kakao w proszku, emulgator: lecytyny (soja) i wanilinę. W naszm przepisie również jest kakao, cukier. Jednak nasz produkt oparty jest na bazie owoców czyli rodzimej śliwce odm. Węgierka. To jedna z najstarszych odmian śliwy w Europie. Śliwki cechują się ciemnofioletową skórką i słodkim smakiem. Wykorzystywane są jako owoce deserowe, do smażenia powideł i pieczenia ciast. Świetnie nadają się również do wytworzenia nalewek na śliwkach lub śliwowicy. Śliwowica to jedna z najpopularniejszych wódek gatunkowych. Jest wysokoprocentowym, 70%, wytrawnym napojem alkoholowym o lekko żółtawej barwie i intensywnym aromacie śliwowym. Produkowana jest w Europie Wschodniej i Centralnej, w Austrii, na Morawach, Słowacji, Słowenii, Chorwacji, Bośni, Bułgarii, Polsce, Serbii, Czarnogórze, Rumunii, chociaż dla nas kolebką śliwowicy jest Łąck.

Pomidory na zimę w słoiku

Koniec sierpnia i wrzesień to wzmożona praca nad przetworami, które w okresie zimowym zapewnią nam niezapomniane smaki lata. Pomidory to wdzięczny temat do przetwórstwa. Zrobimy z nich przeciery, ketchupy, soki, sałatki lub leczo do słoików, możemy je również spróbować ususzyć. Oczywiście to nie zamknięta lista możliwości. Nasza propozycja może o tym świadczyć. To pomidory pieczone w słoikach. Baza, którą wykorzystamy do przyrządzenia zup, sosów do makaronów, pizzy. Zioła z mieszanki prowansalskiej, których użyliśmy to tymianek i rozmaryn, jednak proponujemy używać ziół według własnych upodobań, a do przyprawienia pomidorów świetnie sprawdzą się też bazylia, oregano czy cząber. Ta popularna mieszanka, kojarzona z Francją i krajami śródziemnomorskimi, idealnie sprawdzi się do zup, sałatek, potraw rybnych czy mięsnych. Pomidory w słoiku przed użyciem należy zmiksować.

Kanapkowe ogórki

Przepisów na ogórki ciąg dalszy. Ogórki konserwowe są zazwyczaj wykorzystywane w kuchni, jako dodatek do dania głównego lub jako przystawka. Ogórki konserwowe są również popularnym składnikiem różnego rodzaju sałatek warzywnych i surówek. Dziś pomysł na marynowane ogórki w plastrach. Takie ogórki świetnie sprawdza się jako dodatek do hamburgerów, hot-dogów czy kanapek. Ogórki w marynacie mają słodszy i jednocześnie ostrzejszy smak niż ogórki kiszone. Dostarczają sporo wartościowych składników odżywczych, w tym błonnika pokarmowego, witaminy A, C, D, E, grupy B oraz magnezu, miedzi, wapnia, fosforu, żelaza, cynku i fluoru. I chociaż wydaje się to dość kontrowersyjne, wykazują również działanie alkalizujące, dzięki czemu pomagają przywrócić w organizmie równowagę kwasowo-zasadową. Należy jednak pamiętać, że marynata octowa nie należy do produktów lekkostrawnych i może również podrażniać błonę śluzową żołądka, dlatego nie jest polecana osób z wrażliwym układem pokarmowym, z nadkwasotą oraz wrzodami żołądka.  

Ogórki chili

Kontynuujemy cykl przepisów na przetwory z ogórków, do wykorzystania już wkrótce, kiedy nadejdą jesienne zbiory. Propozycja na pikantne ogórki w marynacie octowej. Marynowanie, czyli utrwalanie przetworów z warzyw, owoców i grzybów w zalewie octowej z dodatkiem aromatycznych przypraw, soli i cukru to jedna z najstarszych metod konserwacji żywności. Owoce i warzywa przygotowane do zamarynowania powinny być dojrzałe, jędrne i twarde, bez plam oraz uszkodzeń. Ważnymi dodatkami do marynat są zwyczajowo stosowane popularne przyprawy: liście laurowe, ziele angielskie, pieprz, gorczyca, cynamon, goździki, suche gałązki kopru, ostra papryka, czosnek, cebula i chrzan. Wszystkie marynaty nabierają właściwego smaku dopiero po 2-3 tygodniach przechowywania.   

Ogórki z miodem i musztardą

Chociaż powiedzenie sezon ogórkowy odnosi się do letniego okresu, w którym nic się nie dzieje, u nas jest wzmożony okres przetwórczy. W naszym klimacie ogórki zbieramy od lipca do października. Z reguły są dwa wysypy ogórków, w lipcu i w drugiej połowie września, kiedy masowo je przerabiamy. Te lipcowe i z początku sierpnia najlepiej ukisić lub zamarynować, najlepiej się wtedy przechowują, mają najwięcej smaku i aromatu. Te jesienne bardziej nadają się na pikle, sałatki oraz przecier z dodatkiem koperku do słoików na zimę, który następnie wykorzystamy do ugotowania ogórkowej z ziemniaczkami, ryżem lub jajkiem. Wypróbowaliśmy kilka przepisów na ogórki. Będziemy je publikować w najbliższym czasie, abyście mogli zrobić je w domu do października, kiedy sezon na ogórki ogłosimy a zamknięty.

Pikantno-słodki os agrestowy 

Chutney to gęsty sos znany z połączenia smaków. Używany najczęściej jako dodatek do mięs drobiowych smażonych i pieczonych (do piersi z kurczaka albo gęsi), mięs grillowanych oraz serów dojrzewających. Charakteryzuje się pikantno-słodkim smakiem z nutą octu winnego i dużą ilością aromatycznych przypraw. Pikantny smak zapewniają płatki chili, pieprz cayene, imbir. Słodki smak zapewni cukier trzcinowy i rodzynki. Przyprawy korzenne dopełnią aromatu. Kwasowości nada naszej paście agrest i ocet winny. Natomiast cebula dostarczy słodkości i pikantności. O tej porze rok dobrze jest sięgnąć po agrest, najlepiej taki z przydomowego ogródka. Chociaż wydaje się to mało prawdopodobne, ale agrest jest krewnym porzeczki. Jest rośliną dziko rosnącą w Europie, północno-zachodniej Afryce oraz w Azji. Najpopularniejsze przetwory z agrestu to oczywiście kompoty, dżemy, powidła, galaretki oraz nalewki.

Dżem truskawkowy

To przysłowiowy „ostatni dzwonek” na przetwory z truskawek. Praktycznie ze wszystkich dżemów, dżem truskawkowy w Polsce ma największe wzięcie. Dżem przygotowuje się gotując owoce z dużą ilościom cukru. Cukier jest czynnikiem utrwalającym dlatego, że wiąże wodę i czyni ją niedostępną dla drobnoustrojów. Najtrwalsze są przetwory zawierające 60-65% cukru. Za Wikipedią, z ciekawostek, możemy przytoczyć, że „w Portugalii jednym z narodowych produktów kulinarnych jest dżem marchewkowy. Z tego powodu w przepisach regulujących parametry produkcji dżemów w Unii Europejskiej marchew została uznana za owoc. Dyrektywa unijna (…) określa minimalną zawartość owoców w dżemie, jednak aby objąć różne rodzaje dżemów wytwarzanych w krajach Unii, definicję owoców rozszerzono, włączając doń nie tylko wspomnianą marchew, ale także: pomidory, melony, arbuzy, rabarbar, słodkie ziemniaki, ogórki i dynię.” My jednak na razie zostańmy przy dżemie truskawkowym, który jest numerem 1 polskich stołów.

Luncheon meat czyli mielonka do kanapek

Sezon wakacyjny rozkręca się, a jeśli wakacje to podróże, a jeśli podróże to musimy mieć odpowiedni prowiant czyli kanapki. Kanapki natomiast oczywiście z kultową mielonką zwaną również szynką mieloną, turystyczną, tyrolską  lub luncheon meatem. Sięgamy zatem po szynkowar i zabieramy się do przygotowania pysznej wędlinki do kanapek na mały głód w podroży. Będziemy potrzebowali też maszynkę do mięsa z sitkiem o średnich oczkach, termometr, mięso wieprzowe, boczek wieprzowy surowy, peklosól, żelatynę i przyprawy. Wskazane też będzie zaopatrzenie się w woreczki do szynkowaru. A tak na marginesie w Pradze we wrześniu odbywa się Lunchmeat Festival to coroczny międzynarodowy festiwal poświęcony niestety nie mielonce, ale zaawansowanej muzyce elektronicznej i sztuce nowych mediów. Może więc z kanapkami z luncheon meatem do Czech na festiwal i pyszne piwo?

Miodowa musztarda

Musztardę znali już starożytni Rzymianie, ale ponoć już Sumerowie (obecnie południowy Irak) ponad 3 tys. lat temu używali ziaren gorczycy. I to wcale nie do wyostrzania smaku, ale do przykrywania nieprzyjemnego smaku nieświeżej żywności. Ponoć samo słowo „musztarda” pochodzi od latyńskiego określenia „mustum”, które  oznacza winogronowy moszcz czyli młode, niesfermentowane wino, które francuscy mnisi dodawali do kruszonych ziaren gorczycy. Tak najprawdopodobniej powstała musztarda. Musztarda powstaje w wyniku łączenia nasion gorczycy (zwykle mielonych) z octem. Dodaje się do jej wytworzenia sól i cukier. Ze znanych nam musztard możemy wymienić: stołową, sarepską, kremską, dijon (zamiast octu dodajemy białe wino), rosyjską (z czarną gorczycą, podobnie jak nasza), francuską czy bawarska (czyli z miodem). To powyższy podział powstał ze względu na sposób mielenia gorczycy. Jeśli do wytworzenia musztardy dodamy dodatki stworzymy musztardy smakowe (np. chrzanową, miodową, pikantną, z żurawiną, meksykańska czy węgierska). A tak na marginesie 6 sierpnia obchodzimy światowy dzień musztardy.

Konfitura czereśniowa

Czereśnia ptasia jest gatunkiem sadowniczym, występującym powszechnie na terenie Europy oraz Azji Zachodniej i na Kaukazie. Nazwa czereśni pochodzi od łacińskiego słowa cerasum, które odnosi się do starożytnego regionu Grecji – Kerasous, znajdującego się w pobliżu tureckiego miasta Giresun. Uważa się, że właśnie stąd owoce były początkowo przywożone na północ Europy. Drzewa czereśni najlepiej owocują na stanowiskach słonecznych. Preferują gleby umiarkowanie wilgotne. Zależnie od odmiany owoce mają różny kolor, smak oraz termin dojrzewania (od końca maja do końca lipca). Możemy wykorzystać czereśnie do różnych przetworów dżemów, konfitur, soków, marynat czy win. Po przetworzeniu zachowują dużo witaminy C, mimo że poddaje się je działaniu wysokiej temperatury. Nasze domowe przetwory podarować jako oryginalny i zdrowy prezent. Chcemy zaproponować konfiturę. Jej jedynym minusem jest czas przygotowania owoców do obróbki. Należy je wydrylować. Najlepiej drylownicą, jeśli jednak nie posiadamy takiego urządzenia możemy się posiłkować wsuwką, spinaczem, słomką czy małym nożem. Jak pokonamy ten etap, przechodzimy już tylko do obróbki termicznej i przelewania słodkiej gorącej masy do słoików. Jeśli chcemy dodać oryginalności naszym przetworom do gotowania możemy wrzucić kilka ziarenek kardamonu, ewentualnie szczyptę zmielonego kardamonu lub korę cynamonu.

Pikantna pasta rabarbarowa

Rabarbar kojarzy się nam z początkiem słonecznych dni, ze smakiem placka drożdżowego i kompotem. Jest to bylina warzywna należąca do rodziny rdestowatych, do której należy również szczaw oraz gryka.  Pochodzi z obszarów Azji Środkowej, Bułgarii i prawdopodobnie również południowej Syberii. Cierpki, kwaskowaty smak rabarbar zawdzięcza głównie obecności kwasu cytrynowego, jabłkowego oraz olejków eterycznych. Rosnący w zaciemnieniu, traci nieco swoją kwasowość. Zawiera on potas, magnez, wapń, żelazo, a nawet niewielką ilość jodu, manganu i cynku. Znany jest również z tego, że zawiera dużą ilość błonnika pokarmowego rozpuszczalnego w wodzie, korzystnie działającego na funkcjonowanie przewodu pokarmowego. Rabarbar można spożywać na wiele sposobów. Stanowi składnik sorbetów, galaretek czy przetworów – dżemów, syropów, soków, chatneyów. Do tych ostatnich zalicza się nasza pikantna pasta rabarbarowa, łącząca w sobie kwaśność rabarbaru i octu, słodycz cukru trzcinowego, pikantność pieprzu cayenne i ostrość gorczycy, cebuli i czosnku oraz łagodność kokosa. Sami przyznacie, że z połączenia tylu smaków musi wyjść coś niesamowicie pysznego i pobudzającego zmysły kulinarne.

Mielone na 3 sposoby

Jeśli mamy w domu kilka osób i każda ma inne spojrzenie na temat co warto zjeść na obiad, mamy pomysł w jaki sposób zaspokoić gust każdego. Bazą naszego obiadu będzie mięso z szynki wieprzowej, które podzielimy na 3 części. Szynka surowa wieprzowa jest źródłem potasu, który jest ważnym mikroskładnikiem, bierze udział w skurczach mięśni, chroni pracę serca i mózgu. Niedobór potasu może powodować uczucie zmęczenia, drażliwość i zwiększone ciśnienie krwi. Tyle o wpływie na nasz organizm, ale dla nas najważniejsze są doznania smakowe. Oprócz kotletów mielonych, z mięsa szynki możemy zrobić szaszłyki, gulasz, albo upiec ją w całości. Ale do rzeczy.

Sekretny boczek dziadka Feliksa ;)

Tak naprawdę to sekretem dziadka Feliksa jest specjalna mieszanka przypraw. Boczek trafił w nią niejako przypadkiem, ale był to cel jego podróży. Otulić się w przyprawach i przejąć ich aromaty. W składzie znajdziemy kolendrę, owoc jałowca, pieprz, liście laurowe, cząber, ziele angielskie, majeranek, tymianek i rozmaryn. Przyprawę stosujemy również do innych dań z wieprzowiny, dziczyzny, baraniny czy cielęciny. Po zapeklowaniu mięsa, świetnie smakuje zarówno po uwędzeniu, upieczeniu, jak i sparzeniu. Rozkręca się  sezon na potrawy wielkanocne, a jak wiadomo niektóre z nich potrzebują czasu aby dojrzeć. To dotyczy również naszego przepisu.

Meal prep

Taka ciekawostka podpatrzona w necie. Z Ameryki. Gotowe danie. W słoiku lub pudełku. Meal prep to skrót od meal preparation, które w dosłownym tłumaczeniu oznacza przygotowywanie posiłku. W praktyce chodzi o poświęcanie jak najmniej czasu na spędzaniu w kuchni i gotowaniu, wystarczą nam średnio dwa dni. Meal prep pozwala w świadomy sposób zarządzać swoim jadłospisem. Wymaga zaplanowania posiłków na kilka dni, sporządzenia listy zakupów i wygospodarowania kilku godzin na przygotowanie dań, baz posiłków i pojedynczych składników. Można wtedy zrobić zarówno gotowe, kompletne dania, jak i przygotować bazy posiłków, które później znacząco skrócą czas ich dokończenia, a także poszczególne półprodukty. Można przygotować posiłek wcześniej. Dodatkowo w jednym garnku możemy ugotować różne warianty naszego dania. Potrawa wygląda malowniczo i dzięki przyprawom jest wyjątkowo aromatyczna. Samo przygotowanie słoików nie zajmuje dużo czasu, jednak gotowanie słoików jest dość czasochłonne trwa ok. 3 godziny. Do potrawy nie dodajemy wody, podczas gotowania wytwarza się sos warzywno-mięsny. Sprawdza się do zabrania do pracy na lunch lub na krótki wyjazd.

Peklowana szynka z szynkowaru

Powracamy do domowego wyrobu wędlin. Mamy fajny przepis na domową szynkę. Jego zaletą jest przesłanie – wiesz co jesz. Szynka wykonana w prosty sposób przy użyciu szynkowaru. Najpierw peklujemy szynkę. Peklowanie mięsa to sposób na jego utrwalenie. Dzięki temu szynka będzie bardziej soczysta i pełna wyjątkowego smaku jest bardziej wyrazista, ma ładny kolor i zdecydowanie dłużej się przechowuje. I nie ma znaczenia czy potem będziemy ją gotować, smażyć czy wędzić. W tym przypadku możemy powiedzieć chyba o gotowaniu, bo zapeklowaną szynkę poddajemy obróbce w szynkowarze. Serdecznie polecamy wypróbowywanie przepisów łączących znane smaki z możliwościami, które nie wymagają od nas użycia specjalnych urządzeń typy wędzarnia czy miejsca. Mała kuchenka jest wystarczającym miejscem do przygotowania tej wędliny na co dzień i od święta.

Bigos - poezja smaku

Co dom to bigos, tak pokrótce można podsumować tę potrawę. Każdy ma swój unikalny sposób na jego ugotowanie. Nawet przepisy przekazywane pokoleniowo, są modyfikowane przez następne pokolenia. Składa się z kapusty, mięsa, wędlin, grzybów, wonnych przypraw, a czasami też owoców i wina. Jak podają źródła internetowe nazwa tego dania najprawdopodobniej pochodzi z języka niemieckiego lub włoskiego. Jak podaje Wikipedia „Pierwotnie tego słowa używano do określania sposobu siekania (zsiekać na bigos, 1534(…), nieco później nazywano tak potrawę z siekanego mięsa (1588)(…).W XVII w. słowo „bigos” zaczyna oznaczać także posiłek przyrządzony z resztek pozostałych z poprzednich potraw (…). Od XVII wieku słowo było używane również w szerszym znaczeniu jako siekanina, a w znaczeniu przenośnym mówiono: „bigosować” w bójce, czyli: siekać na drobne kawałki (np. szablą)”. W PRL-u bigos był najtańszą pozycją w menu i poza bardzo kwaśną, często niedogotowaną kapustą, składał się z resztek byle jakiego mięsa, tłuszczu. Obecnie bigos wraca na stoły najczęściej w okresie świąt i w czasie chłodów. I obecnie stanowi małe dzieło sztuki kulinarnej.

Konfitura z pomarańczy

Zima to sezon cytrusowy. Owoce sprowadzane w okresie wiosenno-letnim sprowadza się najczęściej z  Argentyny, Brazylii i Republiki Południowej Afryki. By przetrwać transport trwający 2-3 tygodnie, muszą być zerwane wcześniej, jeszcze pół dojrzałe. Dodatkowo są zabezpieczane chemicznie przed zepsuciem. Owoce, które dojrzewają w transporcie są zwykle mniej soczyste i aromatyczne. Natomiast pod koniec listopada zaczynają się zbiory cytrusów w Hiszpanii i Włoszech. Transport trwa kilka dni, dlatego owoce zbierane są prawie dojrzałe i dzięki temu mają nieporównywalny smak. Na początku grudnia pojawiają się najsmaczniejsze mandarynki i klementynki, w połowie grudnia pomarańcze, sezon trwa aż do marca. Korzystając z okazji postanowiliśmy „popełnić” słodko-gorzką konfiturę pomarańczową z nutą imbiru i wanilii. Fajnie pasuje do serów pleśniowych lub do gofrów i naleśników.

Kabanosy

Kabanosy najczęściej kojarzą nam się jako przystawka z zimnego bufetu na niezobowiązującym party lub jako smakowita, krucha, cienka dobrze uwędzona kiełbaska z wiejskiego stołu na weselach, festynach czy dożynkach. Obecnie na półkach sklepowych możemy spotkać rozmaite „kabanosy” z drobiu, wołowiny i uwaga wegańskie kabanosy. Jednak te prawdziwe są wyłącznie z wieprzowiny. Kabanosy przyrządza się z peklowanego mięsa wieprzowego, następnie starannie suszy i wędzi. Ma ona suchą i równomiernie pomarszczoną powierzchnię. Z wierzchu są ciemnoczerwone z odcieniem wiśniowym. Są suche, o charakterystycznym smaku pieczonego, peklowanego mięsa z wyczuwalnym posmakiem przypraw. Nazwa pochodzi od tureckiego słowa kaban, czyli wieprz. 20 października 2011 r. kabanosy zostały wpisane do unijnego rejestru, jako polska Gwarantowana Tradycyjna Specjalność, a od dnia 8 listopada 2017 r. noszą nazwę – kabanosy staropolskie.

Wytrawny czy słodki?

Testujemy sero-jogurtownicę. Urządzenie do produkcji jogurtu, kefiru czy sera z mleka lub napojów roślinnych. Jogurt to znana wszystkim mniej lub bardziej płynna przekąska. Serwowany na śniadanie lub jako posiłek w ciągu dnia, jogurt dostarcza organizmowi białka, witaminy i cenne składniki mineralne. Najzdrowszym jest jogurt naturalny, który nie posiada cukru, substancji słodzących, barwników ani sztucznych dodatków, czyli taki jaki otrzymamy z sero-jogurtownicy. Jogurt spożywać można bez dodatków lub traktować go jako bazę, wzbogacając ją o różne dodatki: owoce, orzechy oraz ziarna. Jogurt naturalny jest alternatywą dla śmietany, świetnie sprawdzi się jako dodatek do mizerii, sosów czy zup. Jedzenia jogurtu między innymi wzmacnia odporność, wspomaga trawienie, zapobiega próchnicy. Dodatkowo produktem ubocznym przy produkcji serka jogurtowego jest serwatka. W przemyśle spożywczym serwatka stanowi odpad i zagrożenie ekologiczne. Serwatka to przede wszystkim doskonałe urozmaicenie codziennego jadłospisu. Można łączyć ją z owocami i warzywami w koktajlach z dodatkiem miodu. Poza tym serwatka dzięki obecności kultur bakterii doskonale nadaje się do fermentowania warzyw – można ją dodawać do słoików z kapustą, ogórkami czy buraczkami. Z serwatki, po dodaniu soku z cytryny, możemy również otrzymać serek ricotta. Ale do tego potrzebujemy dużo więcej serwatki, niż ilość, którą otrzymamy z produkcji jogurtu. To jednak temat na inną okazję.