Sezonowe drożdżóweczki

Drożdżówki wywodzą się ze starożytnego Egiptu i Bliskiego Wschodu, gdzie po raz pierwszy zaczęto używać drożdży. Jedne legendy głoszą, że pierwsze drożdże, a dokładnie rozczyn postał na skutek wylania Nilu, który zalał sporą część mąki przechowywanej w magazynach. W Polsce wypiekane z ciasta drożdżowego z dodatkiem kruszonki, maku, sera lub owoców, w zależności od regionu przybierały odmienne nazwy i formy, stając się nieodłącznym elementem lokalnych piekarni. Wypieki drożdżowe stały się popularne dzięki rzemieślniczym piekarniom na przełomie XIX i XX wieku. W Łodzi i okolicach wyroby te były chętnie serwowane przy lokalnych odpustach i świętach, stając się podstawą szybkiego, słodkiego śniadania lub deseru. Rabarbar to idealny składnik wypieków, którego orzeźwiający, kwaskowaty smak doskonale przełamuje słodycz ciast. Świetnie sprawdza się w klasycznych drożdżówkach, tartach z budyniem, kruchych spodniach z bezą czy w popularnym cieście pod kruszonką. Młode łodygi (cienkie i czerwone) są najdelikatniejsze. Wystarczy je umyć, osuszyć i odciąć końce, skórki nie trzeba obierać. Grubsze łodygi warto obrać z ciągnących się włókien, aby nie były wyczuwalne podczas jedzenia. Truskawki to doskonały dodatek do wypieków, ale ze względu na dużą zawartość wody wymagają odpowiedniego traktowania, aby nie rozmiękczyły ciasta. Duet truskawek i rabarbaru to klasyk cukiernictwa. Słodkie truskawki idealnie przełamują cierpki, wyrazisty smak rabarbaru. Owoce najlepiej sprawdzają się kruchych tartach oraz drożdżówkach z kruszonką. U nas propozycja takiego mixu, smak naprawdę godny polecenia.

 Ciasteczka wieloziarniste

Ciasteczka z pestkami dyni, słonecznika, chia czy sezamu to przekąska, która sprawia przyjemność jedzenia słodyczy połączonej z wartościami odżywczymi. Często są robione na bazie owsa i miodu. Pestki są bogate w białko roślinne, zdrowe tłuszcze oraz witaminy, w tym witaminę E, witaminy z grupy B, A i K. Główne zalety takich ciastek to wysoka zawartość składników mineralnych, dostarczają magnezu, cynku i żelaza, które wspierają układ nerwowy i odpornościowy. Dzięki zawartości błonnika, ciastka z pestkami poprawiają perystaltykę jelit. Dodatek pestek podnosi walory smakowe, nadając ciastkom charakterystyczną, chrupiącą strukturę. Do najpopularniejszych ciastek z pestkami i nasionami należą przede wszystkim zdrowe wypieki domowe oraz chrupiące ciasteczka zbożowe. Wśród nich królują połączenia z pestkami dyni, słonecznikiem, sezamem, orzeszkami ziemnymi czy siemię lniane. Dobrze jest również przed przygotowywaniem ciasteczek z ziarnami, pestki dyni, słonecznika czy inne ziarenka wcześniej uprażyć na suchej patelni, co wydobywa z nich głębszy smak i aromat. Alternatywą dla słodkich ciastek z ziarnami są ciasteczka wytrawne z dodatkiem czarnuszki, ziół, soli czy sera.

Chleb z naczynia

Najlepsze pieczywo na grilla to takie, które po podpieczeniu staje się chrupiące z wierzchu, pozostając miękkie w środku. Najczęściej wybierane są bagietki, ciabatta, chleb własnoręcznie pieczony, focaccia, pity czy bułki do burgerów. Doskonale smakują z masłem ziołowym, grillowanymi warzywami lub serami. My proponujemy chleb z naczynia żaroodpornego. Pieczywo na grilla nie powinno być przypadkowe. Wybierając różnorodne pieczywo, sprawiamy przyjemność naszym biesiadnikom a grill staje się jeszcze bardziej smakowitym i wyjątkowym czasem na spędzenie wspólnego czasu. Nasza propozycja to chlebek pszenny z ziarenkami. Naczynie żaroodporne (szklane, ceramiczne lub żeliwne) nagrzewa się równomiernie, co zapewnia stabilną temperaturę i sprawia, że bochenek jest dobrze wypieczony z każdej strony. Pieczenie chleba w naczyniu żaroodpornym to świetna metoda na uzyskanie chrupiącej skórki i miękkiego środka, ponieważ zamknięte naczynie zatrzymuje parę wodną podczas pieczenia. Pieczenie pod przykryciem sprawia, że para wodna uwalniana z ciasta nie ucieka, lecz kumuluje się wewnątrz naczynia. Dzięki temu chleb rośnie wyżej, a skórka staje się wyjątkowo cienka i chrupiąca. Kolejna zaleta tego chleba to jego łatwość wykonania, praktycznie wszystkie składniki zostają ze sobą wymieszane do połączenia i odstawione do lodówki do wyrośnięcia. Dodatkowo używając różnych nasion czy orzechów możemy za każdym razem naszemu wypiekowi nadać indywidualny smak i charakter.

Kokosowy deser

Kokos w kuchni jest niezwykle wszechstronny, świeży miąższ to egzotyczna przekąska lub dodatek do sałatek, wiórki idealnie pasują do ciast, granoli, a mleczko jest bazą do tajskich curry, zup i smoothie. Na oleju kokosowy możemy zaś usmażyć naleśniki, placuszki, chińskie dania z woka, użyć go zamiast masła w wegańskich wypiekach czy stosować jako zamiennik masła do chleba. Dziś trochę o wiórkach kokosowych. Wiórki kokosowe to wszechstronny składnik, idealny do wypieków, ciast, ciasteczek, makaroników, lodów, puddingów chia, jogurtów czy owsianek lub jako element dań wytrawnych (panierka do kurczaka, dodatek do curry, sałatek). Wiórki można również podprażyć na patelni, aby podkreślić aromat, przygotować z nich domowe mleko kokosowe lub kulki mocy. Wiórki świetnie komponują się z czekoladą, bananami oraz egzotycznymi przyprawami jak imbir czy curry. 

Z suszonymi pomidorami i nerkowcami

Włoskie pieczywo cechuje się chrupiącą skórką, puszystym wnętrzem i często wykorzystuje oliwę z oliwek oraz zioła. Najpopularniejsze rodzaje włoskiego pieczywa to: focaccia, płaski, drożdżowy chleb z Ligurii, często z oliwą, solą, rozmarynem, pomidorami lub oliwkami. Ciabatta z kolei to biały, podłużny chleb o bardzo porowatym wnętrzu, idealny do kanapek. Grissini natomiast to cienkie, chrupiące paluszki chlebowe, popularne jako przystawka. Do kupienia w naszych sklepach jest pinsa, pieczywo o owalnym kształcie, oparte na mieszance mąk pszennej, ryżowej oraz sojowej, lekkostrawne i chrupiące. To oczywiście tylko niektóre rodzaje pieczywa popularne we Włoszech. Włoskie pieczywo najlepiej smakuje z oliwą z oliwek, czosnkiem, świeżymi pomidorami, bazylią i solą. Popularne dodatki to również tapenada z oliwek, szynka parmeńska, sery pleśniowe, ricotta, pesto, bakłażan oraz pieczone warzywa. Nasza propozycja nawiązuje do włoskich klimatów, chociaż to nie tradycyjny przepis warto go wypróbować.

Frytki z gotowanych ziemniaków

Jeśli pozostaną nam ugotowane ziemniaki z obiadu, następnego dnia możemy przygotować z nich chrupiące pieczone frytki. Dodatkowo do ugotowanych i przeciśniętych przez praskę ziemniaków, potrzebne nam będzie skrobia kukurydziana lub ziemniaczana, jajko i nasza mieszanka przyprawowa do ziemniaków i frytek. Frytki z gotowanych ziemniaków, pieczone w piekarniku to chrupiąca przekąska, która najlepiej smakuje z wyrazistymi sosami i dipami. Dzięki swojej zwartej konsystencji idealnie nadają się do maczania. Wśród najpopularniejszych sosów możemy zaproponować sos czosnkowy, koperkowy na zimno, ketchup, sos z sera żółtego czy tzatziki: sos jogurtowy z ogórkiem, czosnkiem i miętą lub koprem, który dodaje lekkości. Frytki możemy serwować tylko z zimnym sosem oraz jako danie główne z pieczonymi mięsami lub rybą, ze stekiem oraz świeżą sałatą z winegretem. Nasza propozycja obejmuje frytki z sosem tzatziki z naszą przyprawą. Tzatziki to rodzaj dipu greckiego z jogurtu, podawany jako dodatek do dań z grilla, smażonych, pieczonych lub podawany oddzielnie jako zimny sos. Można go też spożywać z zapieczonym pieczywem.

Drożdżowa na oleju

Na wielkanocnym stole królują tradycyjne wypieki: mazurki (kajmakowy, czekoladowy), puszyste babki (cytrynowa, piaskowa) oraz serniki (tradycyjny, wiedeński, z brzoskwiniami). Popularne są również makowce, pascha z bakaliami oraz szybkie ciasta bez pieczenia. Warto postawić na aromatyczne wypieki z bakaliami, kokosem lub lukrem cytrynowym. Na Wielkanoc najczęściej pieczemy babki, które są wilgotne, aromatyczne i efektowne, takie jak klasyczna babka piaskowa, cytrynowa, pomarańczowa, z ajerkoniakiem, marmurkowa lub intensywnie kokosowa. Popularnością cieszą się również babki drożdżowe, majonezowe (zapewniające wilgoć) oraz nowoczesne wersje pistacjowe czy z dodatkiem bakalii. Nasza propozycja to babka drożdżowa z olejem. Babki drożdżowe na oleju to klasyczne ciasto domowe, bardzo puszyste, długo świeże i prostsze niż wersja na maśle. Olej roślinny zapewnia wyjątkową wilgotność ciasta, które pozostaje miękkie i puszyste nawet kilka dni po upieczeniu. W przeciwieństwie do masła, które szybko twardnieje i powoduje, że babka traci świeżość, olej utrzymuje aromat i soczystość na dłużej. Z najchętniej wykorzystywanych do babek dodatków polecamy: rodzynki, skórkę pomarańczową lub cytrynową, kandyzowane owoce oraz orzechy włoskie.

Babeczki z mrożonymi borówkami

Ten prosty przepis na babeczki z mrożonymi borówkami to idealny domowy przysmak. Muffinki to przepyszne połączenie słodkości i kwaskowatości, a ich przygotowanie jest banalnie proste. Czas przygotowania wynosi niecałe 45 minut, a muffinki wyróżniają się maślną miękkością i nutą borówek w każdym kęsie. Ten przepis wykorzystuje zarówno masło, jak i olej roślinny. Masło jest bezkonkurencyjne pod względem smaku, a olej zapewnia wilgotną konsystencję. Do ich przygotowania przydadzą się niektóre akcesoria kuchenne. Forma do muffinek, która została zaprojektowana specjalnie do pieczenia muffinek i babeczek. Jest niezbędna do nadania im charakterystycznego kształtu. Papilotki, służą do wyłożenia foremek na muffinki, ułatwiając wyjmowanie muffinek po upieczeniu i skracając czas czyszczenia. Jeśli ich nie macie, możecie lekko natłuścić foremkę. Miski do mieszania, jednej do mieszania suchych składników i jednej do składników mokrych. Miarki i łyżki lub waga kuchenna, które przydadzą się do dokładnego odmierzania składników. Pieczenie to precyzyjna sprawa, dlatego ważne jest, aby dokładnie odmierzać składniki. Trzepaczka lub mikser ręczny. Trzepaczka jest idealna, ale mikser może ułatwić ucieranie masła z cukrem. Łopatka przyda się do zeskrobywania masy ze ścianek miski i delikatnego wmieszania jagód do ciasta. I jeszcze ruszt do studzenia, taki z piekarnika. Po upieczeniu ważne jest, aby pozwolić muffinkom lekko ostygnąć w foremce, a następnie przenieść je na kratkę do całkowitego ostygnięcia, zapobiega to ich rozmiękczeniu. Ten prosty przepis na babeczki z mrożonymi borówkami jest idealny zarówno dla początkujących, jak i doświadczonych piekarzy.

Chleb z żurawiną i orzechami

Chleb w Polsce to nie tylko jedzenie, ale część kultury i codzienności. Polska należy do krajów o jednej z najmocniejszych tradycji piekarskich w Europie, a ogromną rolę odgrywają chleby żytnie i na zakwasie. W wielu polskich domach „prawdziwy chleb” nadal oznacza właśnie żytni na zakwasie. W Polsce fermentacja na zakwasie jest tak powszechna, że w wielu piekarniach chleb „na zakwasie” to standard, a nie produkt rzemieślniczy premium, co często zaskakuje obcokrajowców. Chleb żytni na zakwasie to absolutna podstawa polskiego pieczywa. Chleb żytni ma lekko kwaśny smak dzięki fermentacji,  jest cięższy i bardziej sycący niż pszenny, długo zachowuje świeżość. Chleb pszenno-żytni to z kolei najbardziej uniwersalny współczesny chleb. Jest lżejszy niż czysto żytni, bardziej puszysty ale nadal ma lekko kwaśny aromat. To typowy chleb codzienny. Chleb pszenny to najczęściej miękkie pieczywo o delikatnej skórce i miękkim, często wybierany do kanapek. Bardzo popularny obecnie jest chleb razowy pełnoziarnisty, ciężki o orzechowym smaku z dużą ilością błonnika. Nasza propozycja na dziś to chleb pszenny z żurawiną, orzechami i miodem, ceniony jako dodatek do serów i wędlin. Słodka żurawina i miód idealnie kontrastują z orzechami włoskimi. Ma wilgotny środek i chrupiącą skórkę. I jest banalnie łatwy do przygotowania.

Piwne bagietki

Bagietki na piwie to ciekawa wariacja klasycznego pieczywa, która łączy tradycję piekarską z aromatem fermentowanego napoju. Nie mają jednej konkretnej „ojczyzny”, jak klasyczna bagietka z Francji, ale wypieki na bazie piwa od dawna pojawiały się w różnych częściach Europy, zwłaszcza tam, gdzie warzono dużo piwa, np. w Belgii i Niemczech. Tam piekarze wykorzystywali piwo zamiast części wody, bo dodawało smaku, koloru i pomagało w fermentacji. Bagietka piwna to więc nowoczesna adaptacja tradycyjnych chlebów piwnych. Piwo dodane zamiast wody daje delikatną goryczkę, lekko karmelowy aromat (zwłaszcza przy ciemnym piwie), bardziej chrupiącą skórkę oraz głębszy kolor wnętrza bagietki. Bagietki na piwie świetnie pasują do dodatków o wyrazistym smaku: serów dojrzewających (cheddar, gouda), wędlin, pasztetów, pasty warzywnych lub hummus oraz do zup kremowych o wyrazistym smaku: cebulowej czy dyniowej. Na słodko też są pyszne z twarożkiem, miodem lub konfiturami.

Ostatkowe pączki na smalcu

Przypominamy o ostatkach i możliwości zrobienia swoich, własnoręcznych, domowych. My przeszliśmy solidne przeszkolenie w Tłusty Czwartek i na jutro jesteśmy gotowi na domową produkcję

Cynamonowe

Szwedzi i Finowie uczynili z cynamonek tradycyjny element popołudniowej przerwy na kawę. Słodko-korzenne nadzienie z masła, cukru i cynamonu jest trudne do odparcia, idealnie komponując się z kawą, chociaż jest też wielu opozycjonistów, którzy nie lubią ani smaku ani tym bardziej zapachu cynamonu.  Jednak dla większości ciepły, korzenny zapach cynamonu od razu kojarzy się z domowym ciepłem, zimą i przytulnością. Do produkcji cynamonowych wypieków używa się tradycyjnej receptury na ciasto drożdżowe. Istnieje kilka sposobów na uformowanie cynamonek, ten najbardziej pożądany przez konsumentów to ciasto zwinięte w ślimaczka. Nie tylko efektowniej się prezentują, mają też bogatszy smak, bo cynamon jest nie tylko na wierzchu, ale staje się nadzieniem. I takie jest właśnie nasze ciasto. Tylko, że zwinięte w dużego ślimaka

Sajgonki z piekarnika

Sajgonki pochodzą z kuchni wietnamskiej. Ich oryginalna nazwa to nem rán. Nazwa „sajgonki” przyjęła się w Europie od dawnej nazwy miasta Sajgon. W Chinach istnieją podobne dania (spring rolls), ale wietnamskie sajgonki są osobną tradycją. Tradycyjne sajgonki zawijane są w papier ryżowy a najpopularniejsze składniki farszu to: mięso mielone (wieprzowe lub mieszane), krewetki, makaron ryżowy, grzyby mun lub shiitake, marchew, kapusta lub kiełki fasoli mung, można je dowolnie modyfikować. Popularne wersje sajgonek? Oczywiście wegetariańskie, mięsne i z owocami morza. Klasyczne sajgonki są smażone na głębokim oleju, pieczenie w piekarniku to europejska adaptacja, zdrowsza, lżejsza wersja. Kuchnia azjatycka, w tym wietnamska jest aromatyczna, ale nie ciężka. Typowe przyprawy do sajgonek to: czosnek, imbir, pieprz biały, sos rybny, sos sojowy, kolendra (świeża lub mielona) i czasem chili. Sajgonki nadają się i na street food, i na elegancki stół Sajgonki podajemy jako przystawki, na imprezach, rodzinnych spotkaniach, jako element większego posiłku. Sajgonki świetnie komponują się z klasycznymi dodatkami jakimi są: sos słodko-kwaśny, sos rybny z limonką i chili, sałata plus świeże zioła (mięta, kolendra), ryż lub makaron ryżowy. W Wietnamie często zawija się sajgonkę w liść sałaty z ziołami i macza w sosie.

Na Święto Trzech Króli - szczodraki

Jeszcze na początku XX wieku obchodzenie świąt Bożego Narodzenia, nie tylko w kościele ale również w życiu domowym, trwało do Trzech Króli. Ten czas spędzano na śpiewaniu kolęd, opowiadaniu starych baśni, wzajemnych odwiedzinach oraz na obserwowaniu przyrody, wszak te 12 dni było odzwierciedleniem nadchodzących miesięcy nowego roku. Od 6 stycznia rozpoczynał się karnawał. Polskie tradycje związane z dniem Trzech Króli są nieco zapomniane, ale jednym ze zwyczajów było częstowanie kolędników, gości, dzieci szczodrakami. Szczodraki, nazywane też szczodrokami, to tradycyjne wypieki obrzędowe rozdawane w okresie Szczodrych Godów, czyli dawnego słowiańskiego święta przesilenia zimowego, które miały zapewnić dostatek, urodzaj, zdrowie i pomyślność w nadchodzącym roku. Szczodraki to wypiekami z ciasta drożdżowego lub kruchego, uformowane w kształt bułeczek, trójkątów, rogalików bądź pierożków z farszem z kapusty, jabłek i jajek, z grzybami i kapustą, z mięsem i ze słodkim serem, z suszonymi grzybami i orzechami laskowymi a nawet z nadzieniem z mielonej cielęciny i solonych filetów śledziowych. Składniki użyte do nadzienia miały swoją symbolikę: jabłka oznaczały zdrowie i ciągłość życia, miód szczęście i zgodę a suszone owoce dostatek mimo zimy. Zwyczajem francuskim do jednego szczodraka zawsze wkładany był migdał, komu się trafi taki szczodrak zostawał królową lub królem dnia. Pieczywo symboliczne na Trzech Króli to nie tylko polska tradycja, Francuzi pieką na ten dzień migdałowe ciasto galette des rois z ciasta francuskiego przełożonego migdałowym kremem, Hiszpanie drożdżowe ciasto w kształcie pierścienia roscón de reyes z kandyzowanymi owocami i płatkami migdałowymi. My postanowiliśmy wypróbować klasykę, szczodraki z nadzieniem z kapusty słodkiej, kwaśnych jabłek i majeranku.

Strucla bożonarodzeniowa

W średniowieczu struclę uważano za produkt niemal apteczny, migdały i cukier miały wzmacniać organizm. Na święta pozwalali sobie na niego tylko nieliczni. Strucla bożonarodzeniowa, to tradycja sięgająca XIV wieku, wywodzi się z Niemiec. Wypiekali oni bochenki strucli w Boże Narodzenie, aby uhonorować książąt i dostojników kościelnych, a także sprzedawać je na jarmarkach i festynach z okazji świąt. W swojej pierwotnej formie stollen był zwykłym chlebem wypiekanym bez mleka, masła i owoców, ponieważ Kościół katolicki zabraniał ich spożywania w okresie Adwentu. Początkowo strucla była raczej mdłym chlebem, przygotowywanym z mąki, drożdży, oleju i wody. Dopiero w połowie XVII wieku papież Innocenty VIII zezwolił na dodawanie do chleba mleka, masła i owoców. Jednak ci, którzy chcieli używać tych składników, musieli płacić coroczną daninę w złocie, aby wesprzeć budowę katedry. Wracając do współczesnej strucli, jest to ciasto o konsystencji pośredniej między ciastem a chlebem. Wynika to z dodatku drożdży, wody, cukru, masła, mleka, suszonych owoców, orzechów, rodzynek i różnych przypraw. Niektóre przepisy zawierają również rum dla wzmocnienia smaku, a niektóre zawierają marcepan (z mielonych migdałów o słodkim smaku) w środku. Jedna z legend głosi, że garb na strucli symbolizuje garby wielbłądów, które niosły dary Dzieciątku Jezus w pierwsze Boże Narodzenie. Natomiast kandyzowane owoce i rodzynki symbolizują drogocenne klejnoty i dary w jukach wielbłąda. Strucla z marcepanem od lat gości na stołach Europy Środkowej: w Austrii, Niemczech, Czechach, ale i u nas coraz częściej wraca do łask. Dziś zachęcamy Was do jej upieczenia, będzie ozdobą na naszych świątecznych stołach.

Bezglutenowe gwiazdki

Wśród słodkich tradycyjnych wypieków świątecznych jak: piernik staropolski, keks, makowiec, sernik, czy miodownik, nie może zabraknąć również ciasteczek: pierniczków, kruchych z marmoladą, maślanych ciasteczek z lukrem, orzechowych czy czekoladowych z dodatkiem orzechów lub kandyzowanych  skórek. Niestety nie wszyscy tolerują wypieki, dlatego w tym roku pokusiliśmy się o przygotowanie ciastek bez mąki. Zimtsterne to popularne, tradycyjne, świąteczne ciasteczka w kształcie gwiazdeczek. Cynamonowe gwiazdki, bo takie jest dosłowne tłumaczenie należą do najbardziej kultowych niemieckich ciasteczek bożonarodzeniowych. Całkowicie bezglutenowe, nie zawierają ani grama mąki, mocno migdałowe (lub opcjonalnie orzechowe), z dużą zawartością aromatycznego cynamonu i skórki z cytryny. Lekko wilgotne i ciągnące w środku, z chrupką bezą na wierzchu. Kształt gwiazdy symbolizował Gwiazdę Betlejemską, a śnieżnobiała polewa bezowa przywoływała na myśl zimowy krajobraz tradycyjnej sceny bożonarodzeniowej. Do przygotowania ciasteczek będziemy potrzebować wagi kuchennej, średniej wielkości miski, miksera stojącego z końcówką do ubijania, trzepaczki, szpatułki, papieru pergaminowego lub mat silikonowych, wałka do ciasta, blach do pieczenia, foremki do ciastek w kształcie gwiazdy lub innej w ulubionym świątecznym kształcie.

Ciasteczka z żurawiną i orzechami

Przed nami najprzyjemniejszy czas, Adwent. Czas obfitujący intensywnymi przygotowaniami do świąt, zwłaszcza w kuchni. Tradycyjne polskie potrawy adwentowe i wigilijne są postne, bezmięsne. Te wigilijne dzielą się na dania z kapusty, grzybów i ryb, takie jak barszcz z uszkami, pierogi z kapustą i grzybami, karp oraz kapusta z grzybami. Na stole wigilijnym nie może zabraknąć kompotu z suszu, a po wieczerzy podaje się słodkie wypieki, np. makowiec, piernik czy sernik. Wigilia i święta to również czas obdarowywania się. Oprócz „wypasionych” prezentów ze sklepu dużym powodzeniem i zainteresowaniem cieszą się te robione własnoręcznie, zwłaszcza kulinarne. Bardzo często są to prażone orzechy lub migdały z cynamonem lub w miodzie oraz przeróżne ciasteczka. Najchętniej przygotowywane z dużą ilości bakalii (orzechów, migdałów, rodzynków, żurawiny, moreli czy sezamu). Takie prezenty znajdą uznanie wśród dużych i małych. Delikatnie wchodzimy w tematy potraw bożonarodzeniowych. Postaramy się dać Wam kilka propozycji z kuchni świata, a może skusicie się na któryś z przepisów. Nasza propozycja, to ciasteczka mające swoje korzenie w kuchni amerykańskiej. Ciasteczka lekko chrupiące na zewnątrz, miękkie i ciągnące w środku. Są grube, słodkie z nutą chrupkości dzięki orzechom włoskim.

Drożdżowe pierogi pieczone

Propozycja dla miłośników pierogów, wszelakich: gotowanych, smażonych, pieczonych. Nasz wybór padł dziś na pierogi drożdżowe pieczone z mięsem i sosem koperkowym z przyprawą do tzatzyków. Pierogi drożdżowe z mięsem pieczone w piekarniku to kulinarna podróż do tradycji wschodniej Polski i Kresów. To potrawa o bogatej historii, przygotowywana od pokoleń, łącząca prostotę z niezwykłym smakiem. Są złociste, pachnące, mięciutkie, a jednocześnie sycące, są kwintesencją kuchni domowej i dawnych tradycji. Dziś piecze się je coraz rzadziej, dlatego warto przywrócić je do łask. Choć pierogi kojarzymy przede wszystkim z Polską, to ich odmiana drożdżowa ma korzenie znacznie szersze. Rodziła się na styku kultur Europy Wschodniej: w Polsce, na Ukrainie, Białorusi oraz w Rosji. Najbliższą rodziną pieczonych pierogów drożdżowych są pirożki, znane w kuchni rosyjskiej i ukraińskiej. To właśnie tam najczęściej przygotowywano nadziewane bułeczki drożdżowe wypełnione mięsem, kapustą lub jajkami i wypiekane na złoto. Pieczone pierogi drożdżowe z mięsem są niezwykle uniwersalne, dlatego można je serwować na wiele sposobów — zarówno jako danie główne, jak i przekąskę. Najbardziej tradycyjnym dodatkiem jest aromatyczny barszcz czerwony, którego lekko kwaskowy smak doskonale podkreśla miękkość ciasta i wyrazistość farszu. Świetnie sprawdzą się również domowe sosy: czosnkowy, jogurtowo-ziołowy czy delikatnie chrzanowy idealne, jeśli podajemy pierogi na imprezę lub jako przekąskę do dzielenia się. W wersji bardziej klasycznej warto postawić na masło czosnkowe lub podsmażoną cebulkę, które dodają daniu aromatu i domowego charakteru. Jeśli pierogi mają pełnić rolę obiadu, znakomicie uzupełni je surówka z czerwonej kapusty, kiszone ogórki lub sałatka z kiszonej kapusty, przełamujące treściwość farszu. Co ciekawe, na wschodzie Polski podaje się je także z gorącym bulionem, który wydobywa ich delikatną słodycz. A następnego dnia świetnie smakują na zimno z pikantnym ketchupem, musztardą albo lekkim majonezem.

Staropolski

Jak śpiewa Mariah Carey „It’s time!”. Tak, tak, święta coraz bliżej i ostatni moment na przygotowanie staropolskiego piernika. Piernik staropolski to nie tylko ciasto – to prawdziwy symbol świątecznej tradycji, pełen aromatycznych przypraw, bogatej historii i magii, która unosi się w powietrzu podczas jego pieczenia. Jego wyjątkowość polega na procesie dojrzewania i uwalnianiu pomału wszystkich smaków. Pierniki, zwłaszcza te dojrzewające, były wypiekiem luksusowym, przeznaczonym na specjalne okazje. W dawnych czasach przygotowanie ciasta było sztuką – mistrzowie piernikarscy strzegli swoich receptur, a samo ciasto często dojrzewało miesiącami w piwnicach, aby nabrać odpowiedniej głębi smaku. Piernik zawdzięcza swój wyjątkowy smak mieszance przypraw korzennych, takich jak cynamon, imbir, goździki, gałka muszkatołowa, kardamon czy anyż. Piernik po upieczeniu należy przełożyć jakąś masą samą lub z dodatkiem rumu lub likieru wiśniowego: powidłami śliwkowymi, dżemem porzeczkowym albo morelowy, masą czekoladową lub orzechową, polać czekoladą lub lukrem i posypać skórką kandyzowaną, siekanymi migdałami, orzechami włoskimi lub laskowymi.

Tarta gruszka z serem pleśniowym

Tarta wytrawna to rodzaj kruchego ciasta wypełnionego nadzieniem, które zamiast słodkich składników zawiera warzywa, sery, mięsa, ryby, zioła i sosy. Najczęściej przyrządza się ją na kruchym cieście, rzadziej na cieście francuskim. Tarty wytrawne wywodzą się z Francji, to tam powstała słynna quiche Lorraine, będąca pierwowzorem wielu innych wersji. Z czasem przepis rozprzestrzenił się po całej Europie, a dziś tarty mają niezliczoną liczbę wariantów w zależności od regionu i sezonu.  Francuskie tarty często jada się na ciepło lub w temperaturze pokojowej, są popularnym elementem pikników i lunchy. Idealne na przyjęcia, można je przygotować w wersji mini. Nadzienie zawsze zawiera mieszankę śmietany i jajek, które po upieczeniu tworzy delikatną, kremową strukturę. Do tart wytrawnych można dobrać przyprawy w zależności od składników nadzienia: tymianek, idealny do tarty z serem, warzywami lub mięsem. Nadaje subtelny, ziołowy aromat. Rozmaryn, świetnie komponuje się z pieczonymi ziemniakami, grzybami, a także z mięsem (np. z kurczakiem czy jagnięciną). Czosnek w świeżej lub suszonej postaci doda intensywności i charakterystycznego smaku. Gałka muszkatołowa doskonale pasuje do nadzienia na bazie jajek i śmietany, np. do tarty z brokułami, serem i szynką. Oregano to klasyka, zwłaszcza do tarty z pomidorami, bazylią, mozzarellą czy oliwkami. I jeszcze papryka (słodka lub wędzona),  dodaje ciepła i nieco dymnego posmaku, szczególnie do tarty z papryką, pomidorami, bakłażanem. Nasza propozycja to tarta półwytrawna, łączy w sobie słodkie i słone nuty. Tarta z gruszką, gorgonzolą i orzechami, taki ciekawy pomysł na półmetek jesieni.