„Ratafia” bożonarodzeniowa

Ratafia to tradycyjna nalewka z wielu różnych owoców, dojrzewająca etapami przez całe lato i jesień. Każdy kolejny owoc, który akurat dojrzewa np. wiśnie, maliny, porzeczki, śliwki, gruszki, dodaje się do tego samego alkoholu, zasypując go odrobiną cukru. Dzięki temu powstaje bardzo aromatyczna nalewka, o złożonym, głębokim smaku. Dla wszystkich amatorów wieloowocowych nalewek i nie tylko, mamy propozycję na nalewkę w stylu ratafii, nalewkę bożonarodzeniową. Potrawy świąteczne najczęściej wymagają cierpliwości i czasu, aby produkty do nich użyte dały z  siebie to co najlepsze. Nalewki bożonarodzeniowe to tradycyjne, aromatyczne trunki przygotowywane na zimę i święta. Ich charakter wynika z wykorzystania przypraw korzennych, owoców zimowych oraz miodu. Nalewki jako tradycja mają długą historię w Europie Wschodniej, szczególnie w Polsce, na Litwie i Ukrainie. Najstarsze przepisy na zimowe nalewki cytrusowe w Polsce pochodzą z przełomu XVIII i XIX wieku, kiedy cytrusy stały się bardziej dostępne. Nalewki miodowe były związane ze świętami, miód był symbolem dobrobytu i słodkiego nowego roku. Najpopularniejsze składniki to pomarańcze i cytryny, które nadają świeżości, często łączone z przyprawami korzennymi. Żurawina nadaje piękny kolor i lekką kwasowość. Śliwki suszone głęboki, świąteczny smak. Z korzennych przypraw polecamy do nalewek: cynamon, goździki, anyż, wanilię, kardamon oraz imbir. Jeśli zaś chcemy dodać słodkości polecamy miód, cukier trzcinowy, lub syrop cukrowy. Co do alkoholu to jedyny słuszny wybór to spirytus 70–95% rozcieńczony do mocy 45–60% oraz mocny rum i wódka. Nalewki owocowo-korzenne, takie jak nasza najlepiej zacząć w listopadzie lub na początku grudnia, potrzebują 2–4 tygodni. Jeśli zabierzecie się za nie między połową listopada a początkiem grudnia, idealnie zdążycie na święta. Dziś często robi się je jako prezenty, ładnie butelkowana nalewka to klasyczny, elegancki upominek świąteczny.

Zupa tajska z rybą

Tajska kuchnia to prawdziwa uczta dla zmysłów, która łączy w sobie intensywność smaków, aromatów i kolorów. Jednym z najbardziej charakterystycznych składników w wielu tajskich potrawach jest pieprz cytrynowy, który nadaje im wyjątkowy, świeży i lekko kwaśny posmak. Pieprz cytrynowy to przyprawa o cytrusowym, lekko pikantnym smaku, która pochodzi z Azji Południowo-Wschodniej, głównie z Indii i Indonezji. Zdecydowanie warto zwrócić uwagę na ten pieprz, bo oprócz smakowego urozmaicenia, pieprz cytrynowy wnosi do potraw także unikalną nutę, której nie da się porównać z innymi przyprawami. Pieprz cytrynowy jest idealnym dodatkiem do potraw, które wymagają wyrazistego, a jednocześnie delikatnego smaku. Doskonale sprawdza się w tajskich zupach, sosach, marynatach, a także w daniach mięsnych i rybnych. Jego subtelny, ale wyrazisty cytrusowy smak doskonale komponuje się z mlekiem kokosowym, trawą cytrynową, kolendrą i chili, tworząc niezapomnianą harmonię smakową, której nie można się oprzeć. Dziś chcemy podzielić się z Wami przepisem na zupę tajską z filetem z mintaja. Zupa ta, oprócz aromatycznych przypraw, takich jak imbir, płatki chili czy limona zyskuje swoją wyjątkowość dzięki użyciu pieprzu cytrynowego. Pieprz ten znajdziecie w naszym sklepie w 2 wagach: 100 gramów oraz 500 gramów. Gorąco polecamy!

Czas na kimchi

Kimchi to tradycyjna koreańska potrawa, która zdobyła popularność na całym świecie, a jej charakterystyczny smak i wartości zdrowotne przyciągają coraz więcej osób do eksperymentowania w kuchni. Ma ponad 2 tysiące lat i wyewoluowało z prostych przepisów na fermentowane warzywa do bardziej złożonych wersji, które znamy dzisiaj. W Korei istnieje ponad 200 rodzajów kimchi .To potrawa na bazie fermentowanych warzyw, zwykle kapusty pekińskiej lub rzepy, z dodatkiem przypraw takich jak czosnek, imbir, chili, rybne sosy i pasta z ryżu. Kimchi ma głębokie korzenie w kuchni koreańskiej i stanowi ważny element tamtejszej kultury. Przygotowywanie kimchi to nie tylko proces kulinarny, ale także społeczny, w którym rodziny tradycyjnie spotykają się, by przygotować zapasy na całą zimę. W Korei jest nawet specjalny dzień zwany "Kimjang", który odbywa się w listopadzie i polega na wspólnym robieniu kimchi w większych ilościach. To czas, w którym rodziny, sąsiedzi i przyjaciele wspólnie przygotowują ten przysmak, aby podzielić się nim i mieć zapas na długie miesiące. Podobnie jak to bywało kiedyś w Polsce przy kiszeniu kapusty. Choć sam proces przygotowania kimchi może zająć tylko kilka godzin (w zależności od doświadczenia), to najważniejszy etap – fermentacja – wymaga czasu. W tradycyjnej metodzie fermentacja trwa od 2 do 7 dni w temperaturze pokojowej, w zależności od tego, jak intensywny smak chcemy uzyskać. Po tym czasie kimchi można przechowywać w lodówce, gdzie proces fermentacji zwalnia, ale nadal będzie zmieniać swój smak przez kilka miesięcy i to jest bardzo ciekawe doświadczenie smakowe. Nasze kimchi „pracowało” do ostatniego kęsa. Kimchi jest niskokaloryczne, więc świetnie nadaje się dla osób na diecie. Tradycyjnie jada się je jako dodatek do posiłków, np. do ryżu, makaronów, jajek lub mięsa. Zwykle podawane obok głównego dania, dodaje intensywnego smaku i pikantności.

Może melasy?

Jaki słodzik najbardziej lubicie do kawy? Biały cukier czy trzcinowy, miód, ksylitol, erytrytol, syrop klonowy a może melasę? Chcemy przybliżyć Wam historię oraz zastosowanie tego syropu. Wynalezienie melasy przypisuje się mieszkańcom starożytnych Indii, jednak prawdziwą popularność zdobyła ona w czasach rozwijających się imperiów kolonialnych. Głównym ośrodkiem produkcji cukru stały się wtedy Wyspy Karaibskie, skąd oba cenne składniki transportowane były do Europy. Opracowano również sposób fermentowania melasy, która stała się podstawowym składnikiem rumu – cieszącego się wówczas ogromną popularnością. Proces produkcji cukru rozpoczyna się od ekstrakcji soku z buraków lub trzciny, który następnie jest oczyszczany i zagęszczany. W trakcie krystalizacji cukru, z roztworu oddzielają się kryształy cukru, a pozostały ciemny płyn, bogaty w cukry nierozpuszczalne i inne składniki, to właśnie melasa. Proces ten jest powtarzany kilkakrotnie, aby za każdym razem uzyskać inny rodzaj melasy. Ciemna melasa powstaje w wyniku drugiego wrzenia i jest ciemniejsza, gęstsza i mniej słodka niż jasna lub zwykła melasa. Jej smak dominuje, więc trzeba uważać podczas gotowania aby nie przesadzić z ilością. Melasa dobrze komponuje się z imbirem, jest idealna do piernikowego ciasta. Używana do fasoli pieczonej i sosów barbecue do tłustych mięs w pikantnych daniach. W domowych warunkach melasy można używać do słodzenia potraw, do zup, do marynat stosowanych do mięs i warzyw, do słodzenia kawy i herbaty, do koktajli, naleśników, müsli z jogurtem, owsianki, twarogu, pierniczków i ryżu. Dziś w ofercie przepis na syrop piernikowy na bazie melasy i cukru trzcinowego do kawy, idealny na zimowe dni.

Chutney śliwkowy

Głównymi składnikami sosu chutney są: warzywa lub owoce, cebula oraz ocet winny jabłkowy lub słodowy, cukier trzcinowy. Posiekane owoce i cebulę łączy z dużą ilością przypraw: chili, sproszkowanej papryki, kminu rzymskiego, garam masala, kozieradki, imbiru, mięty, cynamonu, kolendry, czosnku. Chutney śliwkowy to znakomity sos do mięs i serów. Doskonały do mięs na gorąco - pieczonej kaczki, gęsiny, kurczaka, pieczeni jak i na zimno – wędlin. Możemy go używać do serów, zwłaszcza pleśniowych: camembert, brie, również twarogu lub oscypka. Chutney śliwkowy to również świetne dopełnienie dań z ryżu - nadaje im słodko-kwaśnego smaku. Sosy są wyśmienitą glazurą do mięs nadając im kruchości i smaku przed obróbką termiczną w piekarniku czy na grillu.

Grzaniec z rumem

Mroźny styczeń to idealna pora na grzaniec. Prawdopodobnie już w VIII wieku przed naszą erą znano grzane wino. Gościło także na stołach starożytnych Rzymian. Pierwszy przepis na grzane wino odnajduje się w średniowiecznej angielskiej książce kulinarnej z 1390. Jak sama nazwa wskazuje to rozgrzewający napój alkoholowy, który sporządzamy przez podgrzanie czerwonego (Cabernet Sauvignon) lub białego wina (Pinot Grigio, Chardonnay) wraz z dodatkami: cynamonem, anyżem, imbirem, goździkami, kardamonem oraz miodem. Często do grzańca dodaje się również świeże owoce: pomarańczę, jabłka czy gruszki. Taki napój może pomóc zwalczyć pierwsze objawy przeziębienia, natomiast korzenne przyprawy dodane do jego przyrządzenia mają silne działanie przeciwzapalne oraz antybakteryjne. Należy pamiętać jednak, że grzaniec zawiera od 7 do 14,5% procent alkoholu i szybko uderza do głowy. Nasz przepis jest wzmocniony ciemnym rumem, zatem zalecamy umiar w jego spożywaniu.

Zimowe latte

Kawa to napój, bez którego większa część populacji nie wyobraża sobie dnia, a zwłaszcza poranka. Kawa sporządzana jest z palonych, a następnie zmielonych ziaren kawowca, zwykle podawana na gorąco. Nazwa kawy pochodzi prawdopodobnie od arabskiego kahwa. Słowo „kawa” wymawia się podobnie w niemal każdym europejskim języku: coffee po angielsku, café po francusku, caffé po włosku czy kaféo po grecku.  Tak więc na całym świecie zamawiając po polsku kawę powinniśmy otrzymać właściwy trunek. Podstawa to kawa czarna, parzona, ale przez dekady napój kawowy przeszedł prawdziwą rewolucję. Ze względu na technologię parzenia możemy pić kawę sporządzoną w tygielku, w kawiarce, ekspresie ciśnieniowym, przy użyciu dripu czyli rodzaju lejka czy aeropressu dość współczesnego urządzenia składającego się z: tłoka, cylindra i sitka z filtrem, którego działanie opiera się na zasadzie działania strzykawki. Obecnie najczęściej spożywane rodzaje czarnej kawy to: espresso, double espresso, czyli podwójne espresso, ristretto odmiana espresso, jeszcze mniejsza ale również z mniejszą ilością kofeiny, lungo pojedyncze lub podwójne espresso z większą ilością wody, americano o większej objętości i słabsza niż espresso. Dużą rzeszę fanów mają kawy z dodatkiem mleka roślinnego bądź zwierzęcego: caffé latte, czyli dosłownie: kawa z mlekiem, cappuccino odrobinę mocniejsze od latte, flat white mleczna kawa bez pianki, macchiato z odrobiną mleka mającą złagodzić smak czarnej kawy. Nasz przepis na kawę łączy ze sobą smak espresso z mlekiem roślinnym oraz korzennie przyprawioną dynię.

Azjatyckie curry

Dla kuchni azjatyckiej charakterystyczne są: obfitość warzyw, niskokaloryczność i aromatyczność. Sposób odżywiania mieszkańców Azji różni się w zależności od regionu. Wśród najbardziej znanych kuchni azjatyckich wymienia się kuchnię chińską, japońską, tajską i indyjską. I tak np. w kuchni Japonii stawia się na ryby i owoce morza, oraz warzywa, ryż i sos sojowy. Indie natomiast, w których sos sojowy jest praktycznie niestosowany, znane są z wykorzystania aromatycznych przypraw, tj. kolendra, curry, chili, szafran, goździki, cynamon, pieprz i kardamon. Hindusi bazują na warzywach strączkowych: ciecierzycy, grochu, fasoli, soczewicy. Na ich bazie powstają zupy, curry, sałatki, tworząc potrawy bardzo sycące i rozgrzewające.

Cytryna do herbatki i nie tylko…

Ten przepis na cytryny sprawdzi się doskonale na jesienne słoty jako antidotum na przeziębienie  lub jako aromatyczny dodatek do drinków. Użyte do przygotowania cytryn przyprawy to tzw. przyprawy korzenne. Najbardziej znane z nich to: anyż gwiaździsty, goździki, szafran, gałka muszkatołowa, kardamon, cynamon, imbir i kurkuma. Dzięki właściwościom przeciwzapalnym, przeciwbakteryjnym i przeciwgrzybiczym wspomagają prawidłowe funkcjonowanie organizmu i stanowią ważny element profilaktyki i terapii wielu chorób. Sama mieszanka powyższych przypraw jest ciekawym dodatkiem do dań z mięsami, farszami do drobiu, rybami i jarzynami czy słodyczy. Sztandarowym przykładem jest tu piernik i pierniczki czy miodownik. Natomiast poszczególne przyprawy z mieszanki np. cynamon dodaje się do kawy, ryżu gotowanego na mleku i słodkich musów. Gałką muszkatołową wzbogacimy smak kremów, budyniów, lodów, ciast oraz sos beszamelowy. Kardamon znajdziemy w deserach, sałatkach owocowych, słodkich sosach i likierach oraz również w kawie. Kardamon jest również niezbędnym składnikiem indyjskiej przyprawy curry. Goździki dodaje się do dziczyzny, kiszonek, potraw z grzybów, kompotów i nalewek.  Jak więc widać, możliwości w tym zakresie użycia powyższych przypraw są naprawdę szerokie.

Pikantno-słodki os agrestowy 

Chutney to gęsty sos znany z połączenia smaków. Używany najczęściej jako dodatek do mięs drobiowych smażonych i pieczonych (do piersi z kurczaka albo gęsi), mięs grillowanych oraz serów dojrzewających. Charakteryzuje się pikantno-słodkim smakiem z nutą octu winnego i dużą ilością aromatycznych przypraw. Pikantny smak zapewniają płatki chili, pieprz cayene, imbir. Słodki smak zapewni cukier trzcinowy i rodzynki. Przyprawy korzenne dopełnią aromatu. Kwasowości nada naszej paście agrest i ocet winny. Natomiast cebula dostarczy słodkości i pikantności. O tej porze rok dobrze jest sięgnąć po agrest, najlepiej taki z przydomowego ogródka. Chociaż wydaje się to mało prawdopodobne, ale agrest jest krewnym porzeczki. Jest rośliną dziko rosnącą w Europie, północno-zachodniej Afryce oraz w Azji. Najpopularniejsze przetwory z agrestu to oczywiście kompoty, dżemy, powidła, galaretki oraz nalewki.

Marchewkowa zupa krem

Dziś kiedy upały trochę zelżały, proponujemy zupę krem z marchewek. W połączeniu z pastą sezamową i kokosowymi dodatkami jest atrakcyjnym lekkim posiłkiem dla małych i dużych. Zupa jest lekko słodkawa i aromatyczna dzięki curry, do wykonania przez każdego. Główne składniki zupy, warzywa,  są łatwo dostępne, natomiast wszystkie przyprawy dostaniecie w naszym sklepie stacjonarnym i internetowym. Marchew to główne źródło witaminy K, C i E. Dzięki czemu marchew to nie tylko smaczne, ale i bardzo zdrowe warzywo. Wysoka zawartość prowitaminy A, czyli beta-karotenu, sprawia, że jedzenie marchewki pozytywnie wpływa na stan naszego wzroku oraz skóry. Należy jednak zaznaczyć, że dotyczy to głównie surowej marchewki, którą najlepiej spożywać startą, w niewielkich porcjach, przynajmniej raz dziennie. Pasta tahini zawiera sezamol, który zapobiega pojawieniu się zmian miażdżycowych w obrębie naczyń krwionośnych. Występuje w niej jednonasycony kwas tłuszczowy – kwas oleinowy i fitosterole, które obniżają frakcję LDL cholesterolu. Fitosterole zapobiegają pojawieniu się niektórych nowotworu oraz spowalniają procesy starzenia się. Sezam posiada w swoim składzie dużo błonnika, który jest niezbędny element stosowania zrównoważonej diety oraz wpływa na prawidłową pracę jelit. W kulinariach sezam popularny jest w oriencie, na jego bazie powstaje m. in. chałwa czy humus.

Sushi Janushi

Ta hybryda kuchni japońskiej i polskiej wynikła z ogromnej miłości do tatara i sushi. Jednak ze względu na konieczność ograniczenia węglowodanów w codziennej diecie narodził się pomysł na Sushi Janushi. Nazwę wymyślił Tomek, miłośnik rzeczy pysznych i niebanalnych. Jak podaje Wikipedia sushi to „potrawa japońska złożona z gotowanego ryżu zaprawionego octem ryżowym (su) oraz różnych dodatków w postaci, przeważnie surowych: owoców morza, wodorostów nori, kawałków ryb, warzyw, grzybów, a także omletu japońskiego (tamago-yaki), tofu, ziarna sezamowego (goma)”. Z samego sushi zaczerpnęliśmy arkusze alg nori, rzodkiew i imbir marynowany oraz formę w jakiej jest serwowane, czyli rolki. Natomiast wnętrze to klimaty typowo polskie: tatar wołowy, musztarda, ogórek kiszony lub korniszon, szczypior i papryka słodka. Musimy w tym miejscu jednak wspomnieć, że mimo ogólnego przeświadczenia tatar wywodzi się jednak z Francji a nie z Polski. Ale bezsprzecznie jest głęboko zakorzeniony w naszej tradycji kulinarnej.

Pomidorówka z mlekiem kokosowym

Pomidorówka jest najpopularniejszą zupą wśród przedszkolaków oraz drugim życiem rosołu. Najczęściej przygotowywana jest na bazie bulionu warzywnego lub wcześniej już wspomnianego rosołu. Aby nadać jej pomidorowy smak i aromat bulion doprawiamy pomidorami w formie przecieru pomidorowego, passaty wytwarzanej z najwyższej jakości włoskich pomidorów z rejonu Emiglia-Romagna. Gotowa passata całkowicie pozbawiona skórek i nasion. Wykorzystać ją możemy również jako bazę do sosów, napojów i drinków. Nasza zupa pomidorowa z mlekiem kokosowym powinna być trochę kwaśna, lekko słodkawa, słona i pikantna.

Marokańska zupa z soczewicy

Ta marokańska zupa z soczewicy to prosty, zdrowy i obfity posiłek, który doskonale wpływa na trawienie i wątrobę, dzięki przyprawom użytym do jej przygotowania. Nasza zupa bardziej po przygotowaniu przypomina gulasz, jest bardzo gęsta i treściwa. W rodzimym Maroku serwowana z chlebem i zielonymi oliwkami. Łatwa do wykonania, pełna białka i aromatu. Soczewica jest źródłem dobrze przyswajalnego białka, a także obniżającego ciśnienie krwi potasu i niezbędnego dla kobiet w ciąży kwasu foliowego. Użyty do zupy imbir zawiera mieszaninę związków biologicznie czynnych dzięki którym mózg pracuje wydajniej, wątroba sprawniej odtruwa organizm, a układ pokarmowy produkuje jeszcze większe ilości enzymów trawiennych. Z kolei kminek pobudza trawienie, likwiduje wzdęcia, działa pobudzająco na serce i nerwy. Kurkuma dodana do zupy doda koloru a ponadto zadziała przeciwzapalnie, przeciwutleniająco, przeciwnowotworowo, antybakteryjnie, przeciwwirusowo oraz przeciwgrzybiczo. Do zupy należy dodać ostre przyprawy np. czarny pieprz lub chili, które wspomagają wchłanianie się kurkumy - wiele badań pokazało, że przyswajanie kurkumy zwiększa się w takim pikantnym otoczeniu.

Kurczak Kentucky

Obiad w typie american fast food. Zdania są podzielone jeśli chodzi o wpływ fast foodów na nasze zdrowie, z pewnością trudno je nazwać fit, ale każdy z nas ma od czasu do czasu na potrawę wyrazistą w smaku, niekoniecznie z kategorii „samo zdrowie”. Dodatkowo nie da się ukryć, że restauracje serwujące fast foody są wszędzie. Wszechobecne hot dogi, hamburgery, kebaby czy bary z kurczakiem wpisane są w naszą teraźniejszość jak kiedyś bary mleczne. Poniższa propozycja łączy w sobie aromat wielu ziół i aby odciążyć nasze organizmy od tłuszczu przygotowana jest w piekarniku a nie w głębokim oleju. Przez to może nie wpisuje się w kanon szybkiego jedzenia, a przygotowanie, wraz z czasem oczekiwania wyniesie ok. 1,5 godz. Jak sami się jednak przekonacie, nasz kurczak Kentucky nic przez to nie traci na swoich walorach aromatycznego fast foodu. Plusem jest również możliwość przechowywania niewykorzystanej panierki w szczelnym opakowaniu w lodówce. 

Pak choi z kurczakiem

Przed nami kolejna wariacja w temacie kuchni tajskiej. Zupa warzywna, lekka, do której przygotowujemy „wkładkę” mięsną. Pierś z kurczaka wcześniej obtoczona w przyprawie tajskiej i uparowana w sicie na parze.  Kuchnia tajska jest kolorowa, aromatyczna i różnorodna. Ogromna ilość przypraw wzbogaca i leczy ciało oraz duszę. Tajowie nie używają soli, a ich potrawy mają niską zawartość węglowodanów, dlatego też kuchnia tajska uważana jest za jedną ze zdrowszych. Jednocześnie jest bardzo ostra, choć jej cechą charakterystyczną jest łączenie pięciu podstawowych smaków, czyli: gorzkiego, słodkiego, słonego, ostrego i kwaśnego. W kuchni tajskiej często do gotowania wykorzystuje się wok, najlepszy do potraw jednogarnkowych: zup czy potrawek. Robi się je z kurczaka, wieprzowiny lub owoców morza. Podstawowym dodatkiem do dań jest ryż, głównie jaśminowy, ale podaje się również makarony. Głównym składnikiem w tajskiej kuchni jest kokos. Stosuje się wodę kokosową, mleko kokosowe, cukier kokosowy, olej kokosowy, świeży kokos, wiórki kokosowe. Równie często w potrawach tajskich spotkamy trawę cytrynową, kolendrę, sos sojowy, rybny albo ostrygowy, liście limonki, bazylię, tofu, imbir, curry, czosnek. I oczywiście chili, tajska kuchnia należy do jednej z najbardziej pikantnych kuchni świata.  

Pierniczki świąteczne

Pierniczki to najpopularniejsze i najchętniej przygotowywane ciastka w okolicach świąt Bożego Narodzenia. Aromatyczne przyprawy użyte do ich wypieku, cynamon, anyż, goździki, naturalnie wpisują się w ten świąteczny okres. Poniższy przepis na pierniczki znany jest pod nazwą pierniczki brukowce, choć trochę zmodyfikowany, gdyż w tym przypadku nie używamy marmolady koniecznej dla wypieku pierniczków brukowców. Przepis znany jest ponoć od średniowiecza, co jest bardzo prawdopodobne, bo składniki do nich użyte znane są od wieków. Koniecznie sięgnijcie po przepis na te twarde pierniczki, które posmakują wszystkim. Upieczone w okolicach 6 grudnia, będą idealne na 25 grudnia. Po upieczeniu i ostudzeniu należy przełożyć je do słoika i szczelnie zamknąć. Dzięki temu nabiorą pożądanej wilgotności, aromaty przypraw mocno się uwydatnią a ich twardość będzie idealna.

Koktajl cytrusowy z nutą imbiru

Małymi krokami wchodzimy w atmosferę zimy i świąt. A jeśli o nich pomyślimy, to nieodzownie kojarzą się nam z cytrusami. Cytrusy zawierają różnorodne olejki eteryczne, które mają działanie uspokajające. Uwalniają się one ze skórki podczas obierania i powodują odprężenie. Na Andrzejki chcemy Was zachęcić do zrobienia cytrusowego koktajlu z ginem, składającego się ze słodkich mandarynek, limonki oraz pikantnego syropu imbirowego. Regularne stosowanie imbiru może przynieść organizmowi wiele korzyści, min. imbir działa przeciwbólowo i przeciwzapalnie, stosuje się go w profilaktyce schorzeń reumatycznych, w bólach mięśniowych, zapaleniu stawów, bólach zwyrodnieniowych oraz pourazowych. Dodatkowo imbir łagodzi nudności, bóle głowy oraz zaburzenia równowagi pojawiające się podczas choroby lokomocyjnej czy choroby morskiej. Stosowany jest również do stymulowania wydzielania soków trawiennych, przez co wspomaga proces trawienia, szczególnie u osób z niedokwaśnością żołądka i niestrawnością. Jeśli dorzucimy do tego jeszcze cytrusy uważane za skarbnicę witaminy C, która ma właściwości antyoksydacyjne, przeciwzapalne oraz wzmacnia odporność organizmu, to otrzymamy wyjątkowo „zdrowy” drink

Zupa grzybowa a’la ramen

Trochę na fali zakończonego festiwalu ramenu a trochę ze względu na nadchodzące chłody, proponujemy przepis na pożywną zupę idealną na tą porę roku. Może porównanie jej do ramenu jest trochę na wyrost, ale z pewnością ten przepis stanowi interesującą alternatywę dla znanego od wieków ramenu. Ramen rozpowszechniony jest w kuchni japońskiej ale jak wiele potraw ma swoje korzenie w Chinach. I to ponoć stamtąd, wcale nie tak dawno ale w XIX wieku trafił do Japonii i w niedługim czasie stał się popularnym i powszechnie dostępnym daniem. Nazwa potrawy pochodzi od pszennego makaronu. Bazę stanowi bulion z kurczaka, wieprzowiny, wołowiny lub najczęściej bulion robiony z miksu tych mięs. Ta zupa to niekończąca się opowieść dopisująca co rusz nowe smaki. Najpopularniejsze dodatki to wodorosty, kiełki fasoli, grzyby, jajka, pasta rybna, sezam czy pędy bambusa, ale ten katalog jest nadal otwarty.

Batony energetyczne

Kolejny szybki przepis na smaczną przekąskę. Po wysiłku fizycznym, podczas pracy umysłowej, dla ucznia i w podróży. Suszone morele to propozycja dla osób, które nie potrafią wykluczyć ze swojego jadłospisu słodkości a chcą się zdrowo odżywiać. Suszone morele przywrócą równowagę kwasowo-zasadową i uzupełnią część elektrolitów. Wspomagają koncentrację oraz zapobiegają rozwojowi anemii. Dzięki dużej zawartości błonnika polecane są osobą z zaparciami. Natomiast imbir złagodzi skutki choroby lokomocyjnej. Ponadto imbir skutecznie osłabia bóle migrenowe, rozgrzewa, wspomaga odporność, zwalcza infekcje bakteryjne, grzybicze oraz wirusowe. Imbir stosowany jest na przeziębienie, na odchudzanie, na ból gardła i kaszel.