Knedle ze morelami

Knedle z morelami pochodzą z Austrii, a za ich historyczną ojczyznę uważa się malowniczą dolinę Wachau w Dolnej Austrii. Dolina słynie licznych winnic oraz z uprawy moreli. Popularne są tam dżemy, konfitury, pierogi z morelami i wypieki, a także likier morelowy. Część źródeł kulinarnych wskazuje również na historyczny region Czech, Bohemię jako miejsce, skąd sam pomysł na owocowe knedle przeniknął do tradycji austriackiej. Przysmak ten był niezwykle popularny na dworze habsburskim. W przeciwieństwie do popularnych w Polsce knedli z ciasta ziemniaczanego, klasyczne knedle austriackie najczęściej przygotowuje się na bazie ciasta twarogowego. Knedle z morelami najlepiej smakują z klasyczną zeszkloną bułką tartą na maśle i cukrem, kwaśną śmietaną, cynamonem, a także z nowoczesnymi dodatkami, takimi jak palone masło, sos z białej czekolady czy gałka lodów waniliowych. Jeśli jednak nie jesteście w stanie zjeść na 1 posiedzenie knedli, a wierzcie nam wyjdzie Wam z tej porcji 14 dużych kul, knedle z morelami można mrozić, zarówno w wersji surowej, jak i ugotowanej. Mrożenie surowych knedli daje lepszą strukturę ciasta po ugotowaniu, natomiast mrożenie ugotowanych oszczędza czas. Do mrożenia polecamy użycie woreczków moletowanych, które pozwolą zachować świeżość potraw.

Po prostu, cukinia faszerowana

Faszerowana cukinia pochodzi z kuchni Bliskiego Wschodu (szczególnie z regionu Lewantu, obejmującego dzisiejszy Liban, Syrię, Jordanię i Palestynę), gdzie od wieków jest elementem tradycji faszerowania warzyw. Najwięcej tego konkretnego dania, jak i samej cukinii, spożywa się w krajach Bliskiego Wschodu, Turcji oraz w basenie Morza Śródziemnego w Grecji czy Włoszech. Cukinię najlepiej podawać na ciepło, podsmażoną na oliwie z czosnkiem i ziołami, faszerowaną mięsem lub kaszą, a także w formie chrupiących placuszki. Młode sztuki świetnie smakują również na surowo w cienkich plastrach z fetą i cytryną. Nietypowe i zaskakujące dania z cukinii to między innymi surowy makaron z pesto (pokrojone w cienkie paski warzywo podane na zimno z domowym pesto z natki pietruszki lub bazylii), chrupiące kwiaty nadziewane serem, delikatne kwiaty nadziewane kremowym serem ricotta, obtoczone w cieście naleśnikowym i usmażone na chrupko. Wytrawne gofry, chrupiące ciasto z dodatkiem startej cukinii, mąki, jajek i tartego parmezanu, idealne z jogurtowym sosem oraz carpaccio czyli cieniutkie plasterki surowego warzywa skropione sokiem z cytryny, oliwą z oliwek, posypane prażonymi pestkami i parmezanem. Te oryginalne przepisy pozwalają odkryć warzywo na nowo i odejść od tradycyjnego leczo czy zwykłych placków. Jednak my stawiamy na tradycję, czyli cukinię faszerowaną mięsem mielonym, posypaną startym serem i zapieczoną.

Ogórki z curry

Ogórek pochodzi z północno-zachodnich Indii, wyrósł sobie u podnóża Himalajów. Jako roślina uprawna znany był już 4 tysiące lat temu w Grecji i w Rzymie. Do Polski ogórek dotarł we wczesnym średniowieczu, przez Bizancjum i tereny wschodnie. Dopiero potem z krajów słowiańskich przedostał się do krajów zachodnich. Ogórki przetwarza się na zimę, ponieważ w szczycie sezonu letniego są najbardziej jędrne, mają mniejsze nasiona i odpowiednią strukturę. Pozwalają zagospodarować nadurodzajny plon z ogrodu lub działki w pełni sezonu. Tradycyjne kiszenie lub marynowanie pozwala zachować ich chrupkość, a proces fermentacji wzbogaca je w cenne dla zdrowia probiotyki i witaminy. Wybór marynat do ogórków jest duży. Możemy zrobić tradycyjne ogórki konserwowe, słodko-kwaśne pikle, ostre z chili, aromatyczne z curry, miodowe lub azjatyckie z octem ryżowym i sosem sojowym. Tym razem postawiliśmy na ogórki z curry. Ogórki z curry to popularne przetwory o wyjątkowym, słodko-kwaśnym i lekko pikantnym smaku. Dodatek przyprawy curry nadaje im piękny, żółty kolor, a korzenny aromat doskonale przełamuje klasyczny smak octowej zalewy, stanowiąc idealny i chrupiący dodatek do kanapek, obiadów czy zimowych przekąsek.

Paluchy na styl włoski

Paluchy drożdżowe z oliwkami i suszonymi pomidorami wywodzą się z Włoch. Są wariantem tradycyjnych włoskich paluszków chlebowych znanych jako grissini, które pochodzą z Turynu i są wypiekane od XVII wieku, a dodatki takie jak oliwki i suszone pomidory czerpią z ogólnej tradycji kulinarnej śródziemnomorskiej kuchni włoskiej. Dodatek oliwek i suszonych pomidorów to nowoczesna, śródziemnomorska wariacja nawiązująca do smaków południa Europy. Klasyczne oraz wzbogacane ziołami lub warzywami paluchy podaje się jako przekąskę lub dodatek do dań. Paluchy chlebowe z oliwkami i suszonymi pomidorami znakomicie pasują do wędlin i serów. Można podawać je także z dipami, oliwą, serami lub owinąć szynką parmeńską. Świetnie smakują podane z sosem czosnkowym, z twarożkiem wymieszanym ze szczypiorkiem. Zastępują tradycyjne grzanki i dodają tekstury zupą kremowym: pomidorowej, dyniowej, cukiniowej czy włoskiej minestrone. To również chrupiący dodatek węglowodanowy zamiast bagietki do zielonych sałatek. Uzupełniają też cięższe potrawy z grilla i dania z sosami typu gulasz. Do paluchów drożdżowych z oliwkami i suszonymi pomidorami idealnie pasują alkohole o śródziemnomorskim rodowodzie. Lekkie wytrawne wina białe i różowe, piwa typu pilsner czy witbier oraz drinki Aperol Spritz czy gin  z tonikiem.

Rwany z ziołami

Chlebek rwany, znany w innych krajach jako pull-apart bread lub monkey bread, wywodzi się z Węgier. Jego korzenie tkwią w tradycyjnym węgierskim cieście drożdżowym o nazwie aranygaluska co oznacza „złote kluski”, które polega na układaniu kawałków ciasta przekładanych masłem lub bakaliami. Węgierscy imigranci przywieźli przepis do Stanów Zjednoczonych pod koniec XIX wieku. W Ameryce słodka wersja z cynamonem i masłem zyskała popularność w połowie XX wieku pod nazwą monkey bread. W Polsce oraz w Europie w ostatnich latach wielką popularnością cieszą się wersje wytrawne: czosnkowe i ziołowe, przygotowywane jako składana harmonijka w formie. Do rwanego chlebka najlepiej pasują świeże lub suszone zioła, takie jak natka pietruszki, bazylia, rozmaryn oraz tymianek, oregano, czosnek niedźwiedzi. Tworzą one idealny duet z masłem i czosnkiem, nadając wypiekowi wspaniały zapach. Najlepsze zioła do chlebka: natka pietruszki, bazylia, rozmaryn, tymianek i oregano, czosnek niedźwiedzi. Rwany chlebek najlepiej serwować do dań z grilla oraz ogniska: kiełbasek, szaszłyków, steków oraz karkówki, świeżych sałatek z winegretem oraz gęstych zup krem pomidorowej lub cebulowej oraz do aromatycznych gulaszy. Świetnie pasuje też jako samodzielna przekąska z dodatkiem zimnych sosów.

Empanadas z kurczakiem

Empanadas to popularne pierożki z nadzieniem, pieczone lub smażone, pochodzące z Hiszpanii i Ameryki Łacińskiej. Słowo empanadas pochodzi od hiszpańskiego słowa oznaczającego zawijanie w chleb. Ciasto jest kruche lub chlebowe, po upieczeniu lub usmażeniu jest bardzo chrupiące. Farsz najczęściej zawiera mielone lub siekane mięso np. wołowinę lub mięso drobiowe, warzywa, cebulę, jajka, oliwki lub ser. Najlepsze są świeżo po upieczeniu lub usmażeniu, gdy są ciepłe i chrupiące, ale smakują dobrze także na zimno. Podajemy je z argentyńskim sosem chimichurri zrobionym ze świeżej natki pietruszki, czosnku oraz oliwy z oliwek, salsą pomidorową, guacamole lub ostrym sosem aji picante, sosem z ostrych papryczek aji/chili, pomidorów, cebuli i kolendry. Empanada z kurczakiem to danie, które może być serwowane na wiele sposobów. Odnosząc się do tradycji kuchni Ameryki Południowej, możemy podawać pierożki z dodatkiem ostrego sosu pomidorowego. Jeśli nie przepadamy z pikantnymi dodatkami, możemy zdecydować się na sos czosnkowy.

Bez lepienia

Klasyczne pierogi wywodzą się z Chin, skąd w XIII wieku trafiły na ziemie polskie. Natomiast „pierogi bez lepienia” to współczesny, internetowy patent wywodzący się z kuchni azjatyckiej oraz tureckiej. Współczesna, viralowa wersja „pierogów bez lepienia” to szybki sposób na przygotowanie ulubionego dania bez konieczności żmudnego wałkowania i zawijania. W pierogach bez lepienia najlepiej sprawdzają się zwarte, wilgotne farsze. Niestety nie każdy farsz sprawdzi się tu równie dobrze. Musi dać się uformować w kulkę i co najważniejsze, nie rozpaść się w trakcie oblepiania jej mąką. Z tego powodu najlepiej sprawdzą się zwarte farsze, tj. z mięsem, soczewicą czy twarogiem. Nieco ciężej może być z pierogami z owocami albo kapustą i grzybami, ponieważ takie nadzienie jest zwykle luźniejsze i zawiera więcej wilgoci. Do najpopularniejszych i najsmaczniejszych należą farsz a'la ruskie stanowiący połączenie ugotowanych ziemniaków, twarogu, podsmażonej cebuli, soli i pieprzu. Farsz mięsny, mielone mięso wymieszane z czosnkiem i podsmażoną cebulką. Farsz azjatycki, mielone mięso drobiowe lub wieprzowe z posiekaną kapustą pekińską, imbirem, sosem sojowym i szczypiorkiem. Farsz na słodko, biały twaróg wymieszany z żółtkiem, cukrem waniliowym i odrobiną śmietany. Aby przygotować "pierogi bez lepienia", najpopularniejszym trikiem jest uformowanie zwartego farszu mięsnego lub ziemniaczano-serowego, w kulki i kilkukrotne obtoczenie ich naprzemiennie w zimnej wodzie oraz mące. Taki proces tworzy na ich powierzchni cieniutką otoczkę imitującą ciasto. Pierogi bez lepienia najlepiej podawać z klasycznymi okrasami. W zależności od smaku nadzienia świetnie sprawdzi się podsmażona cebulka, skwarki z boczku, gęsta śmietana lub słodkie dodatki.

Karczek, klasyka z grilla

Karkówka, lub inaczej karczek, to mięso pochodzące z odcinka szyjnego zwierząt rzeźnych. W zależności od regionu i gatunku może to być wieprzowina, wołowina, cielęcina czy baranina. W kuchni polskiej i środkowoeuropejskiej najpopularniejsza jest karkówka wieprzowa, pozyskiwana z przedniej części tuszy. Cechuje ją naturalne poprzerastanie tkanką tłuszczową, co sprawia, że po obróbce termicznej, pieczeniu, grillowaniu czy duszeniu, jest niezwykle krucha i soczysta. Marynowanie karkówki pozwala rozluźnić strukturę mięsa wieprzowego i podkreślić smaki, warto wybierać takie dodatki, które pasują do naszych indywidualnych gustów. Mięso warto zamarynować samemu, aby mieć pewność, że pochodzi ze sprawdzonego źródła, jest świeże. Karkówkę na grilla najlepiej doprawić mieszanką bazującą na oleju roślinnym, czosnku, musztardzie i papryce (słodkiej, ostrej i wędzonej). Aby mięso skruszało, warto dodać składnik kwasowy, np. sok z cytryny, ocet jabłkowy lub piwo, a całość zbalansować odrobiną miodu, który zapewni apetyczną karmelizację. Podstawowe przyprawy to sól, pieprz czarny, papryka słodka i ostra, czosnek oraz zioła takie jak majeranek, tymianek czy rozmaryn. Ale jak już wspominaliśmy wszystko zależy od naszych upodobań smakowych. Jeśli chodzi o ilość karkówki na osobę, trzeba liczyć 150 g do 200 g, jeśli grill jest urozmaicony i planujemy inne specjały: kiełbaski, sałatki, pieczywo, to powinno wystarczyć. Jeśli karkówka ma być głównym daniem liczymy 250–300 g na osobę.

Na jagody już czas 

W lasach pojawiły się już jagody. Jagody najlepiej przeznaczyć na mrożenie, całe owoce lub w formie musu, albo zamknąć w słoikach jako dżemy i konfitury. Błyskawicznym i pysznym rozwiązaniem na świeżo zebrane owoce będą szybkie ciasta ucierane (często z kruszonką), kruche placki puszyste biszkopt, serniki (tradycyjny lub na zimno) oraz tarty. Jagody świetnie sprawdzają się też jako dodatek do muffinek czy drożdżówek, do pierogów, naleśników czy orzeźwiających koktajli, na bazie jogurtów naturalnych, kefirów, bananów. Fajnym pomysłem są jagody pasteryzowane.  Jagody myjemy, wsypujemy do słoików, lekko zasypujemy cukrem (np. łyżka na słoik) i pasteryzujemy przez około 15 minut. I już są gotowe. Idealne do zimowych naleśników czy deserów. Możemy zamrażać jagody w całości, wtedy rozsypujemy owoce cienką warstwą na tacce lub desce do krojenia i wstaw do zamrażalnika, gdy stwardnieją, przesypujemy do woreczków, dzięki temu nie skleją się w jedną bryłę lub w formie musu. Blendujemy jagody z odrobiną cukru i zamrozimy w małych pojemnikach lub woreczkach do lodu, będą świetne do owsianek i smoothie.

Ogórki w marynacie na szybko

Wchodzimy w sezon ogórkowy. Dosłownie, jeśli mamy na myśli warzywa z grządki i ten, który mówi nam o wakacjach i czasie na złapanie oddechu. Ogórki to niezwykle uniwersalne warzywo, które można przyrządzać na wiele sposobów: od orzeźwiających dań na surowo, przez tradycyjne kiszonki i pikle, aż po gotowane zupy. Na surowo i jako przekąski polecana jest mizeria: klasyczna polska sałatka ze startych lub pokrojonych ogórków, najczęściej wymieszana ze śmietaną, jogurtem, koperkiem i odrobiną octu lub cytryny. Z innych sałatek polecane są te z dodatkiem szczypiorku lub rzodkiewki, a także orzeźwiające chłodniki ogórkowe. Wśród słoikowych przetworów z ogórków znajdziemy, takich również na zimę: ogórki kiszone i małosolne, układane w słoikach z dodatkiem kopru, czosnku, chrzanu i zalane solanką. Ogórki konserwowe (pikle) w słodko-kwaśnej zalewie octowej. Ogórki w zalewie musztardowej, słodko-kwaśne ogórki o charakterystycznym, wyrazistym smaku. Sałatka szwedzka czyli ogórki krojone w cienkie plasterki, pasteryzowane z marchewką i cebulą w zalewie octowej lub ogórki z chili i miodem lub curry. Łatwość wchodzenia w różne konfiguracje przyprawowe sprawia, że ogórki są jednymi z ulubionych warzyw w kuchni. Nasza propozycja to ekspresowe ogórki z koperkiem i musztardą francuską to chrupiąca i aromatyczna sałatka, idealna do dań z grilla lub obiadu. Ogórki wystarczy pokroić, zalać sosem z musztardy, miodu, octu i olej roślinny, a następnie schłodzić w lodówce przez około 1-2 godziny.

Nuggetsy na Dzień Dziecka
Nuggetsy to jedno z najbardziej rozpoznawalnych dań typu fast food. Nuggetsy z kurczaka zostały opracowane w latach 50. XX wieku przez Robert C. Baker, profesora technologii żywności na Cornell University. Jego celem było stworzenie produktu z mięsa drobiowego, który byłby łatwy do przygotowania, zamrażania i smażenia. Dopiero później nuggetsy zostały spopularyzowane przez McDonald's i stały się światowym fenomenem. Klasyczne nuggetsy mają kilka charakterystycznych cech, są małe, wygodne kawałki do jedzenia ręką, mają soczyste wnętrze z mięsa drobiowego oraz chrupiącą panierkę, łagodny smak, który odpowiada większości osób i najważniejsza cecha, są szybkie przygotowanie. Najczęściej przygotowuje się je z fileta z kurczaka, klasycznych przypraw (sól, pieprz, papryka, czosnek), mąki, jajka, bułki tartej lub płatków kukurydzianych do panierowania. Dodatki z którymi się najczęściej pojawiają to frytki lub pieczone ziemniaki, surówka z marchewki, sałatka coleslaw, świeże warzywa pokrojone w słupki (marchew, ogórek, papryka), kukurydza, ryż lub pieczone warzywa. Oczywiście smak jest tych kotlecików zawsze podkręcany jest różnymi sosami: ketchupem, sosem czosnkowym, miodowo-musztardowym, barbecue, curry, jogurtowo-ziołowym oraz słodko-kwaśnym. Psychologowie żywienia zauważają też, że dzieci często preferują produkty o jednolitej strukturze i neutralnym smaku, a nuggetsy idealnie wpisują się w te preferencje. Mają łagodny smak, nie są ostre ani gorzkie. Posiadają chrupiącą teksturę, dzieci zwykle lubią kontrast między chrupiącą skorupką a miękkim środkiem. Łatwo je chwycić i zjeść. Nuggetsy prawie zawsze smakują podobnie, co daje dzieciom poczucie przewidywalności.

Cieciorka trzy przyprawy

Cieciorka to potoczna nazwa ciecierzycy pospolitej. Kulinarnie najczęściej funkcjonuje pod nazwą groch włoski. W sklepach lub przepisach znajdziemy ją również pod angielskim określeniem chickpeas lub hiszpańskim garbanzo. Jedzenie ciecierzycy wspomaga odchudzanie, reguluje poziom cukru we krwi i obniża cholesterol. Jest to sycący produkt, który dostarcza mnóstwo wartości odżywczych, jednak u części osób może wywołać wzdęcia. Cieciorka ma neutralny, lekko orzechowy smak, idealnie chłonie aromaty. Najlepsze efekty uzyskamy łącząc ją z oliwą i wyrazistym zestawami przypraw, od klasycznych dań kuchni śródziemnomorskiej po orientalne kompozycje, a nawet słodkie przekąski. W zestawie orientalnym musi znaleźć się kumin, kolendra, kurkuma, cynamon, odrobina chili lub pieprzu cayenne. Wariant śródziemnomorski to zestaw przypraw: czosnku, słodkiej papryki, wędzonej papryki, oregano, skórki z cytryny, soli i pieprzu. Wariant ziołowy połączy cieciorkę z majerankiem, tymiankiem, ziołami prowansalskimi. Jeśli chcemy przyrządzić cieciorkę na słodko, dobrze zaopatrzyć się w cynamon połączony z miodem lub melasą. Cieciorka to doskonała baza na sycący i zdrowy obiad. Błyskawicznie przygotujecie niej: curry, domowe kotlety, aromatyczny gulasz, pożywną sałatkę czy chrupiącą przekąskę.

Pesto z pokrzywy 

Pesto to aromatyczny, gęsty sos wywodzący się z kuchni włoskiej, tradycyjnie przygotowywany poprzez ucieranie składników. Klasyczne pesto alla genovese składa się ze świeżej bazylii, oliwy z oliwek, parmezanu, orzeszków piniowych i czosnku. Idealnie pasuje do makaronów, dań z mięs i ryb, a także jako dodatek do pieczywa. Składniki tradycyjnie uciera się w marmurowym moździerzu (nazwa pochodzi od włoskiego pestare: tłuc, miażdżyć). Smak pesto jest bardzo intensywny, ziołowy z wyczuwalną nutą czosnku i sera. Oprócz klasycznego zielonego pesto, mamy m. in. pesto czerwone, sycylijskie. Zawiera suszone pomidory. Inne wersje, to pesto z rukoli, z natki pietruszki, czy z dodatkiem migdałów. Pesto jest głównie sosem do makaronów, bazą do pizzy, marynatą do mięs, składnikiem kanapek oraz dressingiem do sałatek. W naszych warunkach geograficznych pokusiliśmy się o pesto z pokrzywy. Pesto z pokrzywy to zdrowe, wiosenne pesto o czosnkowym smaku. Wystarczy sparzyć młode liście pokrzywy, a następnie zblendować je z oliwą, czosnkiem, orzechami (włoskimi, nerkowca, słonecznikiem, pestkami dyni) oraz parmezanem doprawiając solą i sokiem z cytryny. Pesto z pokrzywy idealnie pasuje do makaronów, jako pasta do chleba lub dodatek do zup. Polskie alternatywy dla pesto opierają się na lokalnych ziołach, np. czosnku niedźwiedzim, pietruszce, jarmużu, szpinaku lub z rodzimym buraku i orzechach, oferując bardziej rodzimy smak. Zamiast parmezanu możemy dodać polski ser długo dojrzewający.

Kieszonki z mielonego kurczaka

Do kotletów z mielonego mięsa kurczaka z mozzarellą, cukinią i papryką bardzo dobrze pasują: oregano, tymianek, wędzona papryka, czosnek, bazylia, odrobina chili, czy pieprz cytrynowy. Jeśli wolimy bardziej włoską wersję kieszonek z mięsa mielonego polecamy dodać bazylię, suszone pomidory, czosnek i jako dodatek kremowy sos, najlepiej pomidorowy. Taki sos najlepiej zrobić z przecieru pomidorowego własnej roboty z dodatkiem oregano, bazylii i parmezanu. Drobiowe kieszonki dobrze podać z pieczonymi ziemniaki z rozmarynem, szerokimi makaronami, włoską focaccią czy sałatką z rukoli z pomidorkami i octem balsamicznym. Nieziemsko będą smakowały też ze świeżym pesto, które możemy przyrządzić sami ze świeżej bazylii, oliwy z oliwek extra virgin, orzeszków piniowych, sera (parmezan lub pecorino), czosnku oraz soli. Jeśli macie ochotę na swojskie pesto, o tej porze roku przygotujecie je z roślin zielnych z ogródka i łąki: młodej pokrzywy, mniszka lekarskiego, podagrycznika, bluszczyku kurdybanka czy krwawnika. Zamiast drogich orzeszków pinii, często wykorzystuje się orzechy włoskie, słonecznik lub pestki dyni.

Z suszonymi pomidorami i nerkowcami

Włoskie pieczywo cechuje się chrupiącą skórką, puszystym wnętrzem i często wykorzystuje oliwę z oliwek oraz zioła. Najpopularniejsze rodzaje włoskiego pieczywa to: focaccia, płaski, drożdżowy chleb z Ligurii, często z oliwą, solą, rozmarynem, pomidorami lub oliwkami. Ciabatta z kolei to biały, podłużny chleb o bardzo porowatym wnętrzu, idealny do kanapek. Grissini natomiast to cienkie, chrupiące paluszki chlebowe, popularne jako przystawka. Do kupienia w naszych sklepach jest pinsa, pieczywo o owalnym kształcie, oparte na mieszance mąk pszennej, ryżowej oraz sojowej, lekkostrawne i chrupiące. To oczywiście tylko niektóre rodzaje pieczywa popularne we Włoszech. Włoskie pieczywo najlepiej smakuje z oliwą z oliwek, czosnkiem, świeżymi pomidorami, bazylią i solą. Popularne dodatki to również tapenada z oliwek, szynka parmeńska, sery pleśniowe, ricotta, pesto, bakłażan oraz pieczone warzywa. Nasza propozycja nawiązuje do włoskich klimatów, chociaż to nie tradycyjny przepis warto go wypróbować.

Kebab w papierze

Jak wiecie należymy do osób, które uwielbiają tradycyjne jedzenie, ale również lubimy poeksperymentować w kuchni. Stąd pomysł na dzisiejsze danie. Kebab w papierze do pieczenia to ciekawy trend, który w ostatnich latach zrobił furorę, głównie w mediach społecznościowych. Choć brzmi nowocześnie, inspiracja jest dość klasyczna. Wywodzi się z kuchni Bliskiego Wschodu i Turcji, szczególnie z technik pieczenia mięsa w zamknięciu np. w cieście lub papierze, które pozwalają zatrzymać sok i aromaty. Dlaczego jest tak popularny?, bo jest łatwy do zrobienia w domu, zdrowszy, zawiera mniej tłuszczu niż ten z rożna a przy tym bardzo aromatyczny. Z mięs najchętniej używanych do tego kebabu zaliczymy wołowinę, mięso z kurczaka oraz baraninę. Wśród przypraw znajdziemy najpopularniejsze z dostępnych: paprykę słodką i wędzoną, kmin rzymski, kolendrę mieloną, kurkumę, chili lub harissę, sól, pieprz oraz oregano. W naszej ofercie znajduje się również gotowa przyprawa do gyrosu i kebabu, która zawiera wszystkie powyższe przyprawy. W poszukiwaniu ciekawostek o kebabie dowiedzieliśmy się, że w Berlin i Londynie jest kebab na słodko, zamiast mięsa dodaje się do niego czekoladę, czy krem czekoladowy oraz banany, truskawki i serwuje w picie lub tortilli jak klasyczny kebab. Natomiast w Japonii popularny w regionach nadmorskich jest kebab z rybą, zamiast mięsa grillowana ryba i owoce morza. No cóż my jednak pozostaniemy przy pysznym klasycznym kebabie z wołowiną.

Zielona surówka

Propozycja iście wiosenna, mocno wysycona zielenią, z kapusty białej i ogórka. Surówka, gdzie największą robotę robi zielony sos. Wśród najpopularniejszych surówek z białej kapusty znajdują się: obiadowa z marchewką, colesław, czy zrobiona na styl chiński z sosem słodko kwaśnym. Wśród popularnych dodatków do tych surówek znajdują się jabłka, ogórki, ogórek kiszony czy papryka. Częstym dodatkiem do surówki z kapusty jest ocet, olej lub majonez. W naszej surówce użyliśmy sosu z orzechami nerkowca. Sosy na bazie orzechów włoskich, laskowych, nerkowca są kremowe, bogate w smaku, jednak alergicy muszą się ich wystrzegać. Surówka idealnie pasuje do kotleta schabowego, mielonego, pieczonego kurczaka, ryby czy grillowanych mięs a także ziemniaków pieczonych czy jako dodatek do snacków.

Kolorowa pieczeń rzymska

Pieczeń rzymska to pieczony w piekarniku klops z mięsa mielonego, najczęściej formowany w podłużny bochenek. Charakterystyczną cechą wersji świątecznej jest ugotowane na twardo jajko ukryte w środku. W Polsce traktuje się ją jako danie obiadowe, zimną wędlinę na kanapki albo element świątecznego stołu. Na ciepło serwowana z ziemniakami, buraczkami, sosem pieczeniowym. Na zimno najczęściej pokrojona w plastry, podawana z chrzanem lub ćwikłą na kanapkach. Choć nazwa brzmi bardzo „śródziemnomorsko”, w rzeczywistości jej historia i tradycja są trochę bardziej złożone. Mimo nazwy nie pochodzi bezpośrednio z Rzymu. Najprawdopodobniej wywodzi się z europejskiej tradycji pieczonych klopsów np. niemieckich. Nazwa „rzymska” była w XIX–XX w. modnym określeniem nadającym potrawie „elegancji” lub zagranicznego charakteru. W polskich książkach kucharskich zaczęła pojawiać się na przełomie XIX i XX wieku, a ogromną popularność zdobyła po II wojnie światowej, jako danie tanie, wydajne i możliwe do przygotowania z dostępnych składników. Klasyczne dodatki to: sól, pieprz czarny, majeranek, czosnek, natka pietruszki. Niekiedy dodaje się do pieczeni gałkę muszkatołową, paprykę słodką, kminek i musztardę. Wierzch pieczeni możemy udekorować plastrami boczku lub koncentratem pomidorowym lub musztardą.

Naggetsy z ciecierzycy

Nuggetsy z ciecierzycy cieszą się największą popularnością w regionach o silnym wpływie kuchni roślinnej, śródziemnomorskiej i bliskowschodniej, szczególnie w Stanach Zjednoczonych, Europie i Indiach. Jako wegetariańska, bogata w białko alternatywa dla kurczaka, szybko zyskuje na popularności jako zdrowa przekąska, produkty do lunchboxów i szybkie, wegańskie dania typu fast food. Są popularne w regionie Morza Śródziemnego i na Bliskim Wschodzie, gdzie często kojarzone są z smakami przypominającymi falafel, wykorzystując takie podstawowe składniki jak ciecierzyca, zioła i przyprawy. Są często podawane w wegańskich i wegetariańskich domach w krajach zachodnich (USA, Wielka Brytania, Europa) jako pożywne i przyjazne dzieciom posiłki. Spożywane jako zdrowe przekąski, dodawane do sałatek lub podawane z dipami, takimi jak hummus czy tahini. Największym konsumentem ciecierzycy na świecie są Indie, co czyni je głównym ośrodkiem kreatywnych dań na bazie roślin strączkowych, a następnie dużym, rosnącym popytem w Stanach Zjednoczonych i Europie.

Wołowina dojrzewająca

Wędlina dojrzewająca na sucho to jedna z najstarszych metod konserwacji mięsa. Można ją zrobić nawet w lodówce. I my spróbowaliśmy przygotować taką wędlinę z myślą o zbliżających się świętach Wielkanocnych. Najlepiej sprawdzają się duże, zwarte mięśnie z umiarkowaną ilością tłuszczu jak ligawa, rostbef, zrazowa dolna, polędwica czy udziec wołowy. Wołowina jest bardziej wymagająca od wieprzowiny, ale też dobrze reaguje na peklowanie, sól poprawia jej smak, kolor i aromat. Proces dojrzewania na sucho składa się z kilku etapów: solenia, suszenia i dojrzewania. Podczas dojrzewania mięso traci zwykle 20–35% masy, co koncentruje smak. Jeśli chodzi o akcesoria, na pewno przydadzą się nam: waga kuchenna, miarki, pojemnik lub worek strunowy, gaza lub siatka wędliniarska i oczywiście lodówka. Jeśli chodzi o dobór przypraw to niewątpliwie najlepiej komponują się z wędlinami przygotowywanymi na sucho: sól niejodowana, cukier, który łagodzi smak, pieprz, czosnek granulowany, majeranek, papryka słodka lub wędzona, jałowiec, kolendra, oregano, liść laurowy. Przypominamy! Z doświadczeń domowych wędliniarzy wynika, że zbyt krótki czas peklowania to częsty błąd, grube kawałki potrzebują nawet miesiąca aby dojrzały w lodówce. Jeśli zaś czujemy gnijący zapach, pamiętajmy, wyrzucamy całość od razu, bez odkrajania i „odświeżania”.