Knedle ze morelami

Knedle z morelami pochodzą z Austrii, a za ich historyczną ojczyznę uważa się malowniczą dolinę Wachau w Dolnej Austrii. Dolina słynie licznych winnic oraz z uprawy moreli. Popularne są tam dżemy, konfitury, pierogi z morelami i wypieki, a także likier morelowy. Część źródeł kulinarnych wskazuje również na historyczny region Czech, Bohemię jako miejsce, skąd sam pomysł na owocowe knedle przeniknął do tradycji austriackiej. Przysmak ten był niezwykle popularny na dworze habsburskim. W przeciwieństwie do popularnych w Polsce knedli z ciasta ziemniaczanego, klasyczne knedle austriackie najczęściej przygotowuje się na bazie ciasta twarogowego. Knedle z morelami najlepiej smakują z klasyczną zeszkloną bułką tartą na maśle i cukrem, kwaśną śmietaną, cynamonem, a także z nowoczesnymi dodatkami, takimi jak palone masło, sos z białej czekolady czy gałka lodów waniliowych. Jeśli jednak nie jesteście w stanie zjeść na 1 posiedzenie knedli, a wierzcie nam wyjdzie Wam z tej porcji 14 dużych kul, knedle z morelami można mrozić, zarówno w wersji surowej, jak i ugotowanej. Mrożenie surowych knedli daje lepszą strukturę ciasta po ugotowaniu, natomiast mrożenie ugotowanych oszczędza czas. Do mrożenia polecamy użycie woreczków moletowanych, które pozwolą zachować świeżość potraw.

Paluchy na styl włoski

Paluchy drożdżowe z oliwkami i suszonymi pomidorami wywodzą się z Włoch. Są wariantem tradycyjnych włoskich paluszków chlebowych znanych jako grissini, które pochodzą z Turynu i są wypiekane od XVII wieku, a dodatki takie jak oliwki i suszone pomidory czerpią z ogólnej tradycji kulinarnej śródziemnomorskiej kuchni włoskiej. Dodatek oliwek i suszonych pomidorów to nowoczesna, śródziemnomorska wariacja nawiązująca do smaków południa Europy. Klasyczne oraz wzbogacane ziołami lub warzywami paluchy podaje się jako przekąskę lub dodatek do dań. Paluchy chlebowe z oliwkami i suszonymi pomidorami znakomicie pasują do wędlin i serów. Można podawać je także z dipami, oliwą, serami lub owinąć szynką parmeńską. Świetnie smakują podane z sosem czosnkowym, z twarożkiem wymieszanym ze szczypiorkiem. Zastępują tradycyjne grzanki i dodają tekstury zupą kremowym: pomidorowej, dyniowej, cukiniowej czy włoskiej minestrone. To również chrupiący dodatek węglowodanowy zamiast bagietki do zielonych sałatek. Uzupełniają też cięższe potrawy z grilla i dania z sosami typu gulasz. Do paluchów drożdżowych z oliwkami i suszonymi pomidorami idealnie pasują alkohole o śródziemnomorskim rodowodzie. Lekkie wytrawne wina białe i różowe, piwa typu pilsner czy witbier oraz drinki Aperol Spritz czy gin  z tonikiem.

Rwany z ziołami

Chlebek rwany, znany w innych krajach jako pull-apart bread lub monkey bread, wywodzi się z Węgier. Jego korzenie tkwią w tradycyjnym węgierskim cieście drożdżowym o nazwie aranygaluska co oznacza „złote kluski”, które polega na układaniu kawałków ciasta przekładanych masłem lub bakaliami. Węgierscy imigranci przywieźli przepis do Stanów Zjednoczonych pod koniec XIX wieku. W Ameryce słodka wersja z cynamonem i masłem zyskała popularność w połowie XX wieku pod nazwą monkey bread. W Polsce oraz w Europie w ostatnich latach wielką popularnością cieszą się wersje wytrawne: czosnkowe i ziołowe, przygotowywane jako składana harmonijka w formie. Do rwanego chlebka najlepiej pasują świeże lub suszone zioła, takie jak natka pietruszki, bazylia, rozmaryn oraz tymianek, oregano, czosnek niedźwiedzi. Tworzą one idealny duet z masłem i czosnkiem, nadając wypiekowi wspaniały zapach. Najlepsze zioła do chlebka: natka pietruszki, bazylia, rozmaryn, tymianek i oregano, czosnek niedźwiedzi. Rwany chlebek najlepiej serwować do dań z grilla oraz ogniska: kiełbasek, szaszłyków, steków oraz karkówki, świeżych sałatek z winegretem oraz gęstych zup krem pomidorowej lub cebulowej oraz do aromatycznych gulaszy. Świetnie pasuje też jako samodzielna przekąska z dodatkiem zimnych sosów.

Empanadas z kurczakiem

Empanadas to popularne pierożki z nadzieniem, pieczone lub smażone, pochodzące z Hiszpanii i Ameryki Łacińskiej. Słowo empanadas pochodzi od hiszpańskiego słowa oznaczającego zawijanie w chleb. Ciasto jest kruche lub chlebowe, po upieczeniu lub usmażeniu jest bardzo chrupiące. Farsz najczęściej zawiera mielone lub siekane mięso np. wołowinę lub mięso drobiowe, warzywa, cebulę, jajka, oliwki lub ser. Najlepsze są świeżo po upieczeniu lub usmażeniu, gdy są ciepłe i chrupiące, ale smakują dobrze także na zimno. Podajemy je z argentyńskim sosem chimichurri zrobionym ze świeżej natki pietruszki, czosnku oraz oliwy z oliwek, salsą pomidorową, guacamole lub ostrym sosem aji picante, sosem z ostrych papryczek aji/chili, pomidorów, cebuli i kolendry. Empanada z kurczakiem to danie, które może być serwowane na wiele sposobów. Odnosząc się do tradycji kuchni Ameryki Południowej, możemy podawać pierożki z dodatkiem ostrego sosu pomidorowego. Jeśli nie przepadamy z pikantnymi dodatkami, możemy zdecydować się na sos czosnkowy.

Z czerwoną porzeczką

Czerwona porzeczka to niskokaloryczny owoc bogaty w witaminę C, błonnik i pektyny. W kuchni sprawdza się do słodkich wypieków i orzeźwiających kompotów, a także jako wyrazisty dodatek do mięs. Ze względu na naturalną kwasowość i wysokie stężenie pektyn, owoce są doskonałe do robienia dżemów, konfitur oraz naturalnych galaretek. Kwasowość porzeczki wspaniale równoważy słodycz ciast, np. ucieranych, tart czy babeczek. Sprawdza się też jako dodatek do lodów czy musów. Czerwona porzeczka to świetny zamiennik żurawiny, zrobimy z niej wyraziste sosy pasujące do serów pleśniowych, pasztetów, drobiu oraz dziczyzny. Z porzeczek przygotowuje się pyszne orzeźwiające kompoty, soki oraz domowe nalewki i wina. Ponieważ ze względu na pogodę część porzeczek „zagotowała” się na krzakach, w związku z tym starczyło nam jej tylko na ciasto i kompot. Mamy nadzieję, że w przyszłym roku zbiory będą bardziej obfite i wtedy może pokusimy się przygotować czerwone wino porzeczkowe.

Bez lepienia

Klasyczne pierogi wywodzą się z Chin, skąd w XIII wieku trafiły na ziemie polskie. Natomiast „pierogi bez lepienia” to współczesny, internetowy patent wywodzący się z kuchni azjatyckiej oraz tureckiej. Współczesna, viralowa wersja „pierogów bez lepienia” to szybki sposób na przygotowanie ulubionego dania bez konieczności żmudnego wałkowania i zawijania. W pierogach bez lepienia najlepiej sprawdzają się zwarte, wilgotne farsze. Niestety nie każdy farsz sprawdzi się tu równie dobrze. Musi dać się uformować w kulkę i co najważniejsze, nie rozpaść się w trakcie oblepiania jej mąką. Z tego powodu najlepiej sprawdzą się zwarte farsze, tj. z mięsem, soczewicą czy twarogiem. Nieco ciężej może być z pierogami z owocami albo kapustą i grzybami, ponieważ takie nadzienie jest zwykle luźniejsze i zawiera więcej wilgoci. Do najpopularniejszych i najsmaczniejszych należą farsz a'la ruskie stanowiący połączenie ugotowanych ziemniaków, twarogu, podsmażonej cebuli, soli i pieprzu. Farsz mięsny, mielone mięso wymieszane z czosnkiem i podsmażoną cebulką. Farsz azjatycki, mielone mięso drobiowe lub wieprzowe z posiekaną kapustą pekińską, imbirem, sosem sojowym i szczypiorkiem. Farsz na słodko, biały twaróg wymieszany z żółtkiem, cukrem waniliowym i odrobiną śmietany. Aby przygotować "pierogi bez lepienia", najpopularniejszym trikiem jest uformowanie zwartego farszu mięsnego lub ziemniaczano-serowego, w kulki i kilkukrotne obtoczenie ich naprzemiennie w zimnej wodzie oraz mące. Taki proces tworzy na ich powierzchni cieniutką otoczkę imitującą ciasto. Pierogi bez lepienia najlepiej podawać z klasycznymi okrasami. W zależności od smaku nadzienia świetnie sprawdzi się podsmażona cebulka, skwarki z boczku, gęsta śmietana lub słodkie dodatki.

Na jagody już czas 

W lasach pojawiły się już jagody. Jagody najlepiej przeznaczyć na mrożenie, całe owoce lub w formie musu, albo zamknąć w słoikach jako dżemy i konfitury. Błyskawicznym i pysznym rozwiązaniem na świeżo zebrane owoce będą szybkie ciasta ucierane (często z kruszonką), kruche placki puszyste biszkopt, serniki (tradycyjny lub na zimno) oraz tarty. Jagody świetnie sprawdzają się też jako dodatek do muffinek czy drożdżówek, do pierogów, naleśników czy orzeźwiających koktajli, na bazie jogurtów naturalnych, kefirów, bananów. Fajnym pomysłem są jagody pasteryzowane.  Jagody myjemy, wsypujemy do słoików, lekko zasypujemy cukrem (np. łyżka na słoik) i pasteryzujemy przez około 15 minut. I już są gotowe. Idealne do zimowych naleśników czy deserów. Możemy zamrażać jagody w całości, wtedy rozsypujemy owoce cienką warstwą na tacce lub desce do krojenia i wstaw do zamrażalnika, gdy stwardnieją, przesypujemy do woreczków, dzięki temu nie skleją się w jedną bryłę lub w formie musu. Blendujemy jagody z odrobiną cukru i zamrozimy w małych pojemnikach lub woreczkach do lodu, będą świetne do owsianek i smoothie.

Truskawkowe muffinki

Babeczki z truskawkami, często występujące jako amerykańskie cupcakes lub puszyste muffinki, wywodzą się z kultur anglosaskich. Same tradycyjne muffinki wywodzą się z wiktoriańskiej Anglii, natomiast słodkie babeczki z kremem zostały spopularyzowane w Stanach Zjednoczonych. Do przygotowania tego deseru używa się zazwyczaj dwóch zestawów produktów: na ciasto oraz na owocowe dodatki. Suche składniki stanowiące bazę babeczek to oczywiście mąka pszenna, często też orkiszowa, cukier, proszek do pieczenia (czasami z odrobiną sody), sól, masło (roztopione) lub olej roślinny, jajka, mleko lub jogurt naturalny lub śmietana, wanilia lub ekstrakt waniliowy. Dodatki owocowe i dekoracje natomiast to oczywiście świeże truskawki, często dodawane bezpośrednio do surowego ciasta lub jako zredukowany mus. Do udekorowania babeczek stosuje się kremy, polewy, maślany krem z dodatkiem truskawek lub puree truskawkowego, kremowe serki oraz lukier.

Nuggetsy na Dzień Dziecka
Nuggetsy to jedno z najbardziej rozpoznawalnych dań typu fast food. Nuggetsy z kurczaka zostały opracowane w latach 50. XX wieku przez Robert C. Baker, profesora technologii żywności na Cornell University. Jego celem było stworzenie produktu z mięsa drobiowego, który byłby łatwy do przygotowania, zamrażania i smażenia. Dopiero później nuggetsy zostały spopularyzowane przez McDonald's i stały się światowym fenomenem. Klasyczne nuggetsy mają kilka charakterystycznych cech, są małe, wygodne kawałki do jedzenia ręką, mają soczyste wnętrze z mięsa drobiowego oraz chrupiącą panierkę, łagodny smak, który odpowiada większości osób i najważniejsza cecha, są szybkie przygotowanie. Najczęściej przygotowuje się je z fileta z kurczaka, klasycznych przypraw (sól, pieprz, papryka, czosnek), mąki, jajka, bułki tartej lub płatków kukurydzianych do panierowania. Dodatki z którymi się najczęściej pojawiają to frytki lub pieczone ziemniaki, surówka z marchewki, sałatka coleslaw, świeże warzywa pokrojone w słupki (marchew, ogórek, papryka), kukurydza, ryż lub pieczone warzywa. Oczywiście smak jest tych kotlecików zawsze podkręcany jest różnymi sosami: ketchupem, sosem czosnkowym, miodowo-musztardowym, barbecue, curry, jogurtowo-ziołowym oraz słodko-kwaśnym. Psychologowie żywienia zauważają też, że dzieci często preferują produkty o jednolitej strukturze i neutralnym smaku, a nuggetsy idealnie wpisują się w te preferencje. Mają łagodny smak, nie są ostre ani gorzkie. Posiadają chrupiącą teksturę, dzieci zwykle lubią kontrast między chrupiącą skorupką a miękkim środkiem. Łatwo je chwycić i zjeść. Nuggetsy prawie zawsze smakują podobnie, co daje dzieciom poczucie przewidywalności.

Sezonowe drożdżóweczki

Drożdżówki wywodzą się ze starożytnego Egiptu i Bliskiego Wschodu, gdzie po raz pierwszy zaczęto używać drożdży. Jedne legendy głoszą, że pierwsze drożdże, a dokładnie rozczyn postał na skutek wylania Nilu, który zalał sporą część mąki przechowywanej w magazynach. W Polsce wypiekane z ciasta drożdżowego z dodatkiem kruszonki, maku, sera lub owoców, w zależności od regionu przybierały odmienne nazwy i formy, stając się nieodłącznym elementem lokalnych piekarni. Wypieki drożdżowe stały się popularne dzięki rzemieślniczym piekarniom na przełomie XIX i XX wieku. W Łodzi i okolicach wyroby te były chętnie serwowane przy lokalnych odpustach i świętach, stając się podstawą szybkiego, słodkiego śniadania lub deseru. Rabarbar to idealny składnik wypieków, którego orzeźwiający, kwaskowaty smak doskonale przełamuje słodycz ciast. Świetnie sprawdza się w klasycznych drożdżówkach, tartach z budyniem, kruchych spodniach z bezą czy w popularnym cieście pod kruszonką. Młode łodygi (cienkie i czerwone) są najdelikatniejsze. Wystarczy je umyć, osuszyć i odciąć końce, skórki nie trzeba obierać. Grubsze łodygi warto obrać z ciągnących się włókien, aby nie były wyczuwalne podczas jedzenia. Truskawki to doskonały dodatek do wypieków, ale ze względu na dużą zawartość wody wymagają odpowiedniego traktowania, aby nie rozmiękczyły ciasta. Duet truskawek i rabarbaru to klasyk cukiernictwa. Słodkie truskawki idealnie przełamują cierpki, wyrazisty smak rabarbaru. Owoce najlepiej sprawdzają się kruchych tartach oraz drożdżówkach z kruszonką. U nas propozycja takiego mixu, smak naprawdę godny polecenia.

 Ciasteczka wieloziarniste

Ciasteczka z pestkami dyni, słonecznika, chia czy sezamu to przekąska, która sprawia przyjemność jedzenia słodyczy połączonej z wartościami odżywczymi. Często są robione na bazie owsa i miodu. Pestki są bogate w białko roślinne, zdrowe tłuszcze oraz witaminy, w tym witaminę E, witaminy z grupy B, A i K. Główne zalety takich ciastek to wysoka zawartość składników mineralnych, dostarczają magnezu, cynku i żelaza, które wspierają układ nerwowy i odpornościowy. Dzięki zawartości błonnika, ciastka z pestkami poprawiają perystaltykę jelit. Dodatek pestek podnosi walory smakowe, nadając ciastkom charakterystyczną, chrupiącą strukturę. Do najpopularniejszych ciastek z pestkami i nasionami należą przede wszystkim zdrowe wypieki domowe oraz chrupiące ciasteczka zbożowe. Wśród nich królują połączenia z pestkami dyni, słonecznikiem, sezamem, orzeszkami ziemnymi czy siemię lniane. Dobrze jest również przed przygotowywaniem ciasteczek z ziarnami, pestki dyni, słonecznika czy inne ziarenka wcześniej uprażyć na suchej patelni, co wydobywa z nich głębszy smak i aromat. Alternatywą dla słodkich ciastek z ziarnami są ciasteczka wytrawne z dodatkiem czarnuszki, ziół, soli czy sera.

Z suszonymi pomidorami i nerkowcami

Włoskie pieczywo cechuje się chrupiącą skórką, puszystym wnętrzem i często wykorzystuje oliwę z oliwek oraz zioła. Najpopularniejsze rodzaje włoskiego pieczywa to: focaccia, płaski, drożdżowy chleb z Ligurii, często z oliwą, solą, rozmarynem, pomidorami lub oliwkami. Ciabatta z kolei to biały, podłużny chleb o bardzo porowatym wnętrzu, idealny do kanapek. Grissini natomiast to cienkie, chrupiące paluszki chlebowe, popularne jako przystawka. Do kupienia w naszych sklepach jest pinsa, pieczywo o owalnym kształcie, oparte na mieszance mąk pszennej, ryżowej oraz sojowej, lekkostrawne i chrupiące. To oczywiście tylko niektóre rodzaje pieczywa popularne we Włoszech. Włoskie pieczywo najlepiej smakuje z oliwą z oliwek, czosnkiem, świeżymi pomidorami, bazylią i solą. Popularne dodatki to również tapenada z oliwek, szynka parmeńska, sery pleśniowe, ricotta, pesto, bakłażan oraz pieczone warzywa. Nasza propozycja nawiązuje do włoskich klimatów, chociaż to nie tradycyjny przepis warto go wypróbować.

Drożdżowa na oleju

Na wielkanocnym stole królują tradycyjne wypieki: mazurki (kajmakowy, czekoladowy), puszyste babki (cytrynowa, piaskowa) oraz serniki (tradycyjny, wiedeński, z brzoskwiniami). Popularne są również makowce, pascha z bakaliami oraz szybkie ciasta bez pieczenia. Warto postawić na aromatyczne wypieki z bakaliami, kokosem lub lukrem cytrynowym. Na Wielkanoc najczęściej pieczemy babki, które są wilgotne, aromatyczne i efektowne, takie jak klasyczna babka piaskowa, cytrynowa, pomarańczowa, z ajerkoniakiem, marmurkowa lub intensywnie kokosowa. Popularnością cieszą się również babki drożdżowe, majonezowe (zapewniające wilgoć) oraz nowoczesne wersje pistacjowe czy z dodatkiem bakalii. Nasza propozycja to babka drożdżowa z olejem. Babki drożdżowe na oleju to klasyczne ciasto domowe, bardzo puszyste, długo świeże i prostsze niż wersja na maśle. Olej roślinny zapewnia wyjątkową wilgotność ciasta, które pozostaje miękkie i puszyste nawet kilka dni po upieczeniu. W przeciwieństwie do masła, które szybko twardnieje i powoduje, że babka traci świeżość, olej utrzymuje aromat i soczystość na dłużej. Z najchętniej wykorzystywanych do babek dodatków polecamy: rodzynki, skórkę pomarańczową lub cytrynową, kandyzowane owoce oraz orzechy włoskie.

Babeczki z mrożonymi borówkami

Ten prosty przepis na babeczki z mrożonymi borówkami to idealny domowy przysmak. Muffinki to przepyszne połączenie słodkości i kwaskowatości, a ich przygotowanie jest banalnie proste. Czas przygotowania wynosi niecałe 45 minut, a muffinki wyróżniają się maślną miękkością i nutą borówek w każdym kęsie. Ten przepis wykorzystuje zarówno masło, jak i olej roślinny. Masło jest bezkonkurencyjne pod względem smaku, a olej zapewnia wilgotną konsystencję. Do ich przygotowania przydadzą się niektóre akcesoria kuchenne. Forma do muffinek, która została zaprojektowana specjalnie do pieczenia muffinek i babeczek. Jest niezbędna do nadania im charakterystycznego kształtu. Papilotki, służą do wyłożenia foremek na muffinki, ułatwiając wyjmowanie muffinek po upieczeniu i skracając czas czyszczenia. Jeśli ich nie macie, możecie lekko natłuścić foremkę. Miski do mieszania, jednej do mieszania suchych składników i jednej do składników mokrych. Miarki i łyżki lub waga kuchenna, które przydadzą się do dokładnego odmierzania składników. Pieczenie to precyzyjna sprawa, dlatego ważne jest, aby dokładnie odmierzać składniki. Trzepaczka lub mikser ręczny. Trzepaczka jest idealna, ale mikser może ułatwić ucieranie masła z cukrem. Łopatka przyda się do zeskrobywania masy ze ścianek miski i delikatnego wmieszania jagód do ciasta. I jeszcze ruszt do studzenia, taki z piekarnika. Po upieczeniu ważne jest, aby pozwolić muffinkom lekko ostygnąć w foremce, a następnie przenieść je na kratkę do całkowitego ostygnięcia, zapobiega to ich rozmiękczeniu. Ten prosty przepis na babeczki z mrożonymi borówkami jest idealny zarówno dla początkujących, jak i doświadczonych piekarzy.

Chleb z żurawiną i orzechami

Chleb w Polsce to nie tylko jedzenie, ale część kultury i codzienności. Polska należy do krajów o jednej z najmocniejszych tradycji piekarskich w Europie, a ogromną rolę odgrywają chleby żytnie i na zakwasie. W wielu polskich domach „prawdziwy chleb” nadal oznacza właśnie żytni na zakwasie. W Polsce fermentacja na zakwasie jest tak powszechna, że w wielu piekarniach chleb „na zakwasie” to standard, a nie produkt rzemieślniczy premium, co często zaskakuje obcokrajowców. Chleb żytni na zakwasie to absolutna podstawa polskiego pieczywa. Chleb żytni ma lekko kwaśny smak dzięki fermentacji,  jest cięższy i bardziej sycący niż pszenny, długo zachowuje świeżość. Chleb pszenno-żytni to z kolei najbardziej uniwersalny współczesny chleb. Jest lżejszy niż czysto żytni, bardziej puszysty ale nadal ma lekko kwaśny aromat. To typowy chleb codzienny. Chleb pszenny to najczęściej miękkie pieczywo o delikatnej skórce i miękkim, często wybierany do kanapek. Bardzo popularny obecnie jest chleb razowy pełnoziarnisty, ciężki o orzechowym smaku z dużą ilością błonnika. Nasza propozycja na dziś to chleb pszenny z żurawiną, orzechami i miodem, ceniony jako dodatek do serów i wędlin. Słodka żurawina i miód idealnie kontrastują z orzechami włoskimi. Ma wilgotny środek i chrupiącą skórkę. I jest banalnie łatwy do przygotowania.

Tarta z kurczakiem i pieczarkami

Wytrawne tarty to niezwykle uniwersalne, estetyczne i smaczne dania, idealne na ciepło lub zimno jako obiad, lunch czy przekąska. Ich główną zaletą jest elastyczność w doborze składników, łatwość przygotowania oraz możliwość wcześniejszego upieczenia, co czyni je doskonałym wyborem dla gości. Tarta to idealne połączenie chrupiącego kruchego ciasta lub ciasta francuskiego z kremowym wnętrzem (jajeczno-śmietanowym) daje wyrafinowany efekt. W wersjach wytrawnych tarty stawiamy na sery (feta, kozi), boczek, orzechy, wędzonego łososia, pieczarki, kurczaka, szynkę parmeńską czy karmelizowaną cebulę. Latem najlepsze są tarty z sezonowymi warzywami: szparagami, cukinią, pomidorami lub szpinakiem. Tarty wytrawne można podawać na ciepło lub na zimno. Idealne dodatki do tart do wszelkiego rodzaju sery, oliwki, kapary i zioła. Sekretem tarty jest idealnie kruche ciasto. Po przygotowaniu najlepiej serwować tartę z sałatką z lekkim sosem vinegret. Dodatek mogą stanowić sosy: czosnkowy, ziołowy, pesto a także ketchup lub sos jogurtowy.

Kluski fasolowe

Kluski z fasoli z sosem tahini najbardziej kojarzą się z kuchniami Bliskiego Wschodu. Nie jest to jedno konkretne, klasyczne danie o ustalonej nazwie jak np. falafel, ale raczej wariacja na temat potraw z roślin strączkowych i sosu tahini, bardzo typowych dla regionu. Kluski z fasoli to często współczesna, wegetariańska reinterpretacja tych smaków. To danie może mieć kilka stopni sytości, w zależności od sposobu podania. W stylu bliskowschodnim podane z chleb pita lub lawasz, sałatką z pomidorów, ogórka i pietruszki, marynowaną czerwoną cebulą lub oliwa z oliwek i sok z cytryny na wierzch będzie miało charakter obiadu. Wersja lżejsza tego dania, to serwowanie kluseczek z sałatką z rukoli i granatu lub pieczonymi warzywami. I wersja najbardziej kaloryczna na obfite kolacje: kluski fasolowe podawane z kaszą bulgur lub kuskus, ryżem z kminem i kolendrą lub duszoną ciecierzycą w pomidorach. To jaki zestaw wybierzecie należy tylko do Was, a ostrzegamy już same w sosie tahini i z jogurtem i prażonym sezamem, są mocno sycące i pożywne.

Piwne bagietki

Bagietki na piwie to ciekawa wariacja klasycznego pieczywa, która łączy tradycję piekarską z aromatem fermentowanego napoju. Nie mają jednej konkretnej „ojczyzny”, jak klasyczna bagietka z Francji, ale wypieki na bazie piwa od dawna pojawiały się w różnych częściach Europy, zwłaszcza tam, gdzie warzono dużo piwa, np. w Belgii i Niemczech. Tam piekarze wykorzystywali piwo zamiast części wody, bo dodawało smaku, koloru i pomagało w fermentacji. Bagietka piwna to więc nowoczesna adaptacja tradycyjnych chlebów piwnych. Piwo dodane zamiast wody daje delikatną goryczkę, lekko karmelowy aromat (zwłaszcza przy ciemnym piwie), bardziej chrupiącą skórkę oraz głębszy kolor wnętrza bagietki. Bagietki na piwie świetnie pasują do dodatków o wyrazistym smaku: serów dojrzewających (cheddar, gouda), wędlin, pasztetów, pasty warzywnych lub hummus oraz do zup kremowych o wyrazistym smaku: cebulowej czy dyniowej. Na słodko też są pyszne z twarożkiem, miodem lub konfiturami.

Ostatkowe pączki na smalcu

Przypominamy o ostatkach i możliwości zrobienia swoich, własnoręcznych, domowych. My przeszliśmy solidne przeszkolenie w Tłusty Czwartek i na jutro jesteśmy gotowi na domową produkcję

Ryba z warzywami czyli ryba po grecku

Wiele popularnych w Polsce potraw ma nazwy sugerujące egzotyczne pochodzenie, podczas gdy w rzeczywistości są to dania rodzime lub wywodzące się z innych kultur niż sugeruje nazwa. Najpopularniejsze przykłady to fasolka po bretońsku, która pojawiła się wraz z ekspansją puszek fasolki w Wielkiej Brytanii. Sałatka szwedzka, klasyczny dodatek do obiadu, którego nie znają w Szwecji. A właściwie nie tyle nie znają, co jest tam importowana z Polski. Sernik wiedeński, którego korzenie sięgają aż starożytności. Pomysł Greków podpatrzyli Rzymianie i rozsiali po całej Europie. Innym przykładem jest placek po węgiersku. Ziemniaczany placek z gulaszem to nasza polska wariacja na temat ich kuchni. W zamian tego znajdziemy tam langosza, który z naszymi plackami ma wspólny jedynie kształt. Następnie pieczeń rzymska: mięso mielone zapiekane w całości, które nie pochodzi z Rzymu, a nazwa ma jedynie sugerować szlachetność potrawy. I proponowana przez nas dziś ryba po grecku, to absolutna klasyka polskiej kuchni, zwłaszcza świątecznej, z Grecją ma niewiele wspólnego. To danie z smażonej ryby (najczęściej filetów) podanej z warzywnym sosem na bazie marchwi, pietruszki, selera i cebuli w pomidorach. Najlepsza jest na zimno, po kilku godzinach „przegryzienia się” smaków. Smakuje lepiej następnego dnia, to jedno z tych dań, które czas tylko poprawia. Możemy ją serwować z pieczywem, solo jako przystawkę oraz  coraz częściej jako danie obiadowe z ziemniakami albo kaszą.