Zapach świeżego chleba

Często na święta chcemy zrobić coś wyjątkowego. Dla większości z nas to domowy, pachnący chleb. Dodatkowo wielu z nas wkłada własnoręcznie upieczony chleb do koszyka wielkanocnego, gdzie symbolizuje on Ciało Chrystusa, będącego symbolem życia dla chrześcijan. Chleb w święconce jest wkładany aby zapewnić sobie dobrobyt i pomyślność. Źródła podają, że nie zawsze był podstawowym i codziennym pożywieniem. W biedniejszych częściach Polski, jeszcze w I połowie XX w. pojawiał w większe święta. Dziś nie sposób zliczyć rodzajów chleba, które możemy upiec: na zakwasie lub drożdżach, jasny lub ciemny, pszenny czy żytni? Chleb to składnik kanapek, świetnie komponuje się zarówno z wędlinami, serami, jak i warzywami. Idealny do tostów i grzanek, dzięki mieszance mąk dobrze się piecze i nie wysycha zbyt szybko. Jest również bazą do zapiekanek, jego delikatnie kwaśny smak dobrze kontrastuje z serem i pomidorami. Jako dodatek do zup, zwłaszcza w formie grzanek do kremów np. z dyni czy pomidorów. Oraz oczywiście  jako chleb ze smalcem i ogórkiem kiszonym czy dodatek do żurku.  Podstawową różnicą między chlebem wypiekanym na zakwasie a tym na drożdżach jest rodzaj fermentacji i składniki, które są używane do wywołania procesu wyrastania ciasta. Chleb pszenno-żytni to jeden z najczęściej spożywanych rodzajów pieczywa w Europie, szczególnie w Polsce i krajach Europy Środkowo-Wschodniej. Chleb pszenno–żytni jest bardzo puszysty i delikatny. I taki Wam dziś proponujemy. W środku miękki, z chrupiącą skórką na zewnątrz. I bosko pachnie w całym domu!

Płatki nie tylko do ciasteczek

Płatki migdałowe powstają z migdałów, które są obrane, blanszowane, a następnie pokrojone na cienkie plasterki. Chociaż my pokusiliśmy się wykorzystać płatki w najbardziej typowy sposób, czyli dodając je do posypania kruchych ciasteczek, istnieje wiele innych sposobów ich użycia. Płatki migdałowe to bardzo wszechstronny składnik w kuchni, nie tylko pięknie wyglądają, ale i dodają delikatnego smaku oraz chrupkości. W cukiernictwie płatki dodają elegancji i delikatnego orzechowego akcentu. Wykorzystamy je do dekoracji wypieków, tortów, ciast, muffinek, serników czy mazurków. Można je wmieszać do masy w keksach, ciastach ucieranych czy francuskich wypiekach. Idealne do ryżu z jabłkami i cynamonem, zapiekanych gruszek czy jabłek. W wytrwanej kuchni sprawdzą się jako  panierka do mięsa lub ryb. Do sałatek, lekko podprażone płatki świetnie pasują do sałatek z rukolą, kozim serem, burakami, pomarańczą. Płatki polecane są również do dań orientalnych w curry, ryżach, daniach z jagnięciną, gdzie często używa się ich jako dodatku lub posypki. Dodają smaku potrawą z fasolki szparagowej, brokułów, szpinaku czy makaronów z pesto. My podrzucamy przepis na typowe wypieki z okolic świąt wielkanocnych.

Zakwas na świąteczną zupę

Żurek wielkanocny czy barszcz biały, to specjalność naszej polskiej kuchni znana od pokoleń. Ich charakterystyczny smak i aromat wiąże się przede wszystkim z Wielkanocą. Ale nie od zawsze były one świątecznym specjałem. Zakwaszana zupa mączna to specjalność regionalnej kuchni polskiej, ale i białoruskiej, czeskiej czy słowackiej. Nazwa jej pochodzi od niemieckiego słowa sauer, czyli kwaśny, zakwaszany, ukiszony. Na wielkanocnym stole żur symbolizował zakończenie okresu postu. Na początku popularny była na Śląsku. Często więc znaleźć możemy informacje, że żur jest śląski. Natomiast tradycyjny, wielkanocny biały barszcz jest potrawą staropolską. Pierwszy znany przepis wskazuje, że przyrządzało się go z gotowanych roślin: barszczu zwyczajnego, lebiody i komosy. Z czasem zaczęto go przygotowywać na esencjonalnym wywarze mięsnym, czyli tym w czym gotowała się świąteczna szynka, z dodatkiem suszonych grzybów i kiełbasy białej, zakwaszaną (np. kwasem ogórkowym lub kapuścianym). Zupa zabielana bywa śmietaną. Niezbędne przyprawy to sól, pieprz, ziele angielskie, majeranek i liść laurowy. Co gości na naszych wielkanocnych stołach? Zazwyczaj żurek, a nie barszcz biały. Barszcz biały czy żur często wzbogacane są dodatkami takimi jak biała kiełbasa, jajko, ziemniaki czy majeranek, co sprawia, że są pożywnymi i sycącymi posiłkami. Zatem czas na zakwas. Obecnie barszcz biały robi się z zakwasu na mące pszennej a żur z zakwasu na mące żytniej. Mamy dla Was uniwersalna propozycję przygotowania takiego zakwasu, a który bardziej lubicie, ten zrobicie. Zakwas należy nastawić najpóźniej na 5 dni przed świętami. Można go zrobić również wcześniej i przechować do ok. dwóch tygodni w lodówce.

Sezam biały czy czarny?

Sezam jest jednym z najstarszych znanych uprawnych ziaren, które były używane już w starożytnym Egipcie i Mezopotamii. Wierzenia starożytnych ludów mówiły, że sezam ma właściwości magiczne i przynosi bogactwo. Sezam to małe nasiona rośliny sezamowej, które mają wyjątkowe właściwości odżywcze i smakowe. Występuje w dwóch głównych odmianach: białym i czarnym, a każdy z nich ma swoje unikalne cechy i zastosowanie. Biały sezam jest najczęściej spotykany i szeroko używany w kuchni, zarówno w potrawach słodkich, jak i słonych. Sezam biały ma delikatniejszy, bardziej neutralny smak. Świetnie nadaje się do pieczenia, szczególnie jako posypka na chlebie, bułkach czy rogalikach. Jest także składnikiem tahini, które jest podstawą hummusu. Używany jest także w sałatkach, deserach (np. chałwa sezamowa) oraz w kuchni indyjskiej do przygotowywania tradycyjnych dań. Czarny sezam ma intensywniejszy smak i zapach niż biały, z nutą orzechową, dzięki czemu doskonale komponuje się z azjatyckimi potrawami, takimi jak sushi, maki, czy sałatki. Często wykorzystywany w kuchniach Azji, szczególnie w Chinach, Japonii i Korei, w którym to kontekście często spotyka się go w postaci pasty sezamowej tzw. "tahini" w wersji czarnej. W Azji czarny sezam uważany jest za symbol długowieczności i zdrowia, a niektóre przepisy w tradycyjnej medycynie chińskiej wykorzystują go do poprawy kondycji skóry i włosów. My wykorzystaliśmy sezam do posypania rolady z ciasta drożdżowego. Rolada drożdżowa z nadzieniem z mięsa mielonego to pyszne danie, które łączy w sobie puszyste ciasto drożdżowe i aromatyczne, soczyste nadzienie mięsne. Jest to świetna propozycja na ciepły posiłek, zarówno na obiad, jak i na kolację. Ciasto drożdżowe jest lekkie i miękkie, a nadzienie z mięsa mielonego – pełne smaku i dobrze przyprawione. Roladę posypuje się sezamem, który dodaje jej nie tylko charakterystycznego smaku, ale także chrupkości.

Pączki tradycyjne – miękkie i puszyste

Tłusty Czwartek to jedno z najstarszych i najbardziej uwielbianych świąt w polskim kalendarzu. Pączki, choć dziś dostępne przez cały rok, kojarzą się przede wszystkim z Tłustym Czwartkiem. W Polsce najczęściej mają one formę okrągłych, smażonych bułek wypełnionych słodkim nadzieniem – najczęściej konfiturą różaną lub marmoladą owocową. W tradycyjnych przepisach używa się również nadzienia z czekolady, budyniu, twarogu czy owoców lub likieru. Dziś równie popularne są te z nadzieniem pistacjowym. Pączki są obficie polane lukrem i przybrane skórką pomarańczową lub posypane cukrem pudrem. Warto jednak zauważyć, że to, co sprawia, że pączki są tak wyjątkowe, to ich delikatna, puszysta konsystencja i bogaty, pełny smak. W wielu polskich domach Tłusty Czwartek to moment, w którym nie tylko piecze się pączki, ale również dzieli się nimi z rodziną, przyjaciółmi, a nawet sąsiadami. Tradycja podawania pączków zyskała nowy wymiar w XXI wieku, kiedy to lokale gastronomiczne i cukiernie zaczęły oferować różnorodne wariacje tego przysmaku – od wegańskich po pączki bezglutenowe, z nowoczesnymi nadzieniami (limona-kokos, czekolada z chili, karmel solony z masłem orzechowym) i wykończeniami, np. płatkami róży, siekanymi orzechami pistacjowymi, liofilizowanymi malinami czy płatkami złota.

Chałka śródziemnomorska

Chałka z suszonymi pomidorami i świeżą bazylią to smakowite połączenie tradycyjnej żydowskiej chałki z włoskimi akcentami. Choć sama chałka pochodzi z żydowskiej tradycji, szczególnie popularna jest w Polsce i krajach, gdzie Żydzi mają długą historię, jak w Izraelu, USA czy w Europie Środkowo-Wschodniej. Chałka to zwykle słodkie, puszyste pieczywo, a w tym wariancie dodatek suszonych pomidorów i świeżej bazylii nadaje jej wytrawny, intensywny smak. Pomidory suszone na słońcu są pełne smaku i idealnie komponują się z aromatyczną bazylią, tworząc ciekawe połączenie z miękką, delikatną chałką. Jeśli chodzi o podawanie, chałkę z suszonymi pomidorami i bazylią możesz jeść na wiele sposobów. Z oliwą z oliwek, jako przystawkę lub dodatek do wina, np. do włoskiej chianti. Z serem, np. z mozzarellą lub parmezanem – połączenie tego pieczywa z serem jest naprawdę pyszne. Z ulubionymi wędlinami, zwłaszcza z szynką prosciutto czy salami. Albo z kremowym hummusem lub pastą z oliwek jako lekki posiłek lub przekąska. Włochy mogą być inspiracją dla takiej chałki, szczególnie z uwagi na popularność suszonych pomidorów i bazylii, ale samo połączenie tych składników z tradycyjnym pieczywem chałkowym daje ciekawy efekt łączący różne kulinarne tradycje.

Bułki poznańskie

Bułki z definicji są odmianą pieczywa, najczęściej pszennego, żytniego lub kukurydzianego. Niekiedy bułki posypuje się mąką, makiem, sezamem, dynią lub innymi ziarnami. Są również bułki słodkie „ubrane” w kruszonkę, zawierają czasami również słodkie nadzienie. Bohaterem dzisiejszego bloga jest pszenna bułka poznańska z charakterystycznym głębokim przedziałkiem. Niektórzy mówią również o nich bułka z dupką. Duża, miękka i puszysta bułka z chrupiącą skórką. Bułka poznańska to klasyk pieczywa śniadaniowego. Jej delikatny i neutralny smak doskonale współgra zarówno z dodatkami słodkimi, jak i wytrawnymi. Doskonale smakuje z masłem, nabiałem, serem, miodem, dżemem czy wędlinami. Często jest również podawana w barach do flaków, bigosu czy gulaszy. Pszenna bułka poznańska wypiekana jest w oparciu o tradycyjną, klasyczną recepturę. Do wypieku bułek używamy uniwersalnej mąki pszennej typ 500 lub 550. Mąki o tym numerze to mąki uniwersalne. Sprawdzają się w naleśnikach, ciastach czy spodach do pizzy. Bułka poznańska ma konkurencję w postaci bułki wrocławskiej. Wrocławska w smaku zbliżona jest do francuskiej bagietki, ale jest bardziej mięsista. Poniżej przepis na tradycyjne bułki poznańskie.

Metrowiec

Dziś w czasie między świątecznym chcemy przypomnieć Wam ciasto latach 70 i 80 tych. W PRL-u znała je każda gospodyni, przygotowując je przy okazji ważniejszych wydarzeń – rodzinnych spotkań czy prywatek. Zwykle pojawiało się na stołach również podczas świąt. Jedno z najbardziej lubianych ciast klasycznych, chociaż obecnie nieco zapomniane. Tymczasem to jedna z lepszych alternatyw dla sernika i makowca. Składa się z 2 ciast ucieranych - jasnego oraz ciemnego, które są przełożone masą budyniową. Dodatkowo całość udekorowana jest polewą czekoladową. A dlaczego metrowiec? Bo ciasto wychodzi bardzo długie. Może nie metrowe, ale jeśli chcecie zmierzcie je miarką po przygotowaniu. My przygotowaliśmy je z okazji świąt Trzech Króli. Zachęcamy Was do powrotu do tradycyjnych przepisów z kuchni Waszych mam czy babci. Takie „odgrzewane” przepisy nie raz zaskoczą swoim smakiem i finezją. Od razu też podpowiadamy, że z podanej porcji wyjdą Wam 2 całkiem spore ciasta.

Piernik

Ciasto na staropolskie piernik możemy zrobić dużo wcześniej. Idealnie jest zacząć przygotowywać ciasto na piernik staropolski około 4-6 tygodni przed świętami Bożego Narodzenia. Minimalny okres dojrzewania to zazwyczaj około 2 tygodni. Po leżakowaniu takie ciasto pieczemy 2-3 dni przed świętami. Natomiast nasze ciasto możemy upiec w Wigilię. Będzie wilgotne i mięciutkie. Możemy śmiało nazwać go „Last Minute”.  Najważniejszym dodatkiem do ciasta, żeby nadać mu charakter piernika są oczywiście przyprawy korzenne. Do kupienia w formie gotowej mieszanki. Możemy również przygotować sami taką mieszankę łącząc ze sobą cynamon, goździki, imbir, gałkę muszkatołową, kardamon, pieprz oraz anyż. Do masy można dodać bakalie, orzechy, kandyzowaną skórkę cytrusów, inne ulubione dodatki wedle uznania. My postawiliśmy na wykończenie z polewy czekoladowej i płatków migdałowych.

Cynamonki

Przepis zapożyczony z kuchni amerykańskiej. Możemy mieć zastrzeżenia co do gotowej żywności amerykańskiej, ale trzeba przyznać, że znają się na pieczeniu ciastek: orzechowych, owsianych, czekoladowych i wielu innych. Wprowadzając się pomału w nastrój bożonarodzeniowy, gdzie potrawy pachną goździkami, anyżem, cynamonem, kardamonem, gałką muszkatołową i wanilią, na rozbieg proponujemy ciasteczka w posypce cukrowo cynamonowej zwane snickerdoodles. Dla wszystkich nielubiących cynamonu, mamy dobrą wiadomość, te ciastka smakują równie wyśmienicie w samym cukrze. Nasze ciasteczka są chrupiące z zewnątrz i miękkie w środku. Ten prosty i szybki wypiek, z niewielu składników znajdzie amatorów wśród dzieci i dorosłych. Cynamonowe ciasteczka snickerdoodles świetnie smakują z czarną kawą lub szklanką mleka.

Rogaliki

Trochę słodyczy na chłody. W ofercie mamy dla Was przepis na rogaliki z marmoladą, u nas wykorzystaliśmy czekośliwkę, której przepis już kiedyś gościł na naszej stronie. Słodkie rogaliki to zasługa niejakiego austriackiego biznesmena, pana Augusta Zanga. Pierwszy raz, rogaliki, pojawiły się w Paryżu w 1839 r. przy rue de Richelieu, gdzie pan August otworzył Boulangerie Viennoise czyli w dosłownym tłumaczeniu wiedeńską piekarnię. Nie tak dawno obchodziliśmy wielkopolskie święto w imieniny Marcina, gdzie przysmakiem są Rogale Marcińskie w kształcie końskiej podkowy. W internecie szukając informacji, na temat tego wypieku, okazało się, że „cech cukierniczy zdecydował, że oryginalne są tylko rogale robione na margarynie, zawierające sztuczne aromaty i masę jajową. Jeśli więc ktoś używa masła, naturalnych zapachów czy świeżych jajek, nie otrzyma certyfikatu. A jego wypieki nie będą się nawet oficjalnie nazywać świętomarcińskimi”. Dość zaskakujące to obostrzenie. U nas przepis nie na rogale, ale na rogaliki z najlepszych składników. Polecamy!! 

Bajgle

Nie wiemy czy wiecie, ale bajgle są rodem z Polski? W XVI i pierwszej połowie XVII wieku bajgiel stał się podstawą kuchni polskiej. Jego nazwa pochodzi od jidyszowego słowa beygal, wywodzącego się z niemieckiego dialektu beugel, oznaczającego „pierścień” lub „bransoletę”. Pierwsza wzmianka o bajglach pochodzi z XIII-wiecznej syryjskiej książki kucharskiej. Chleb przypominający bajgiel, znany jako obwarzanek był najpierw gotowany, a następnie pieczonym kształtem przypominający pierścień. Bajgle zostały przywiezione do Stanów Zjednoczonych przez polskich Żydów-imigrantów, a ten prężnie rozwijający się biznes rozwinął się w Nowym Jorku. Chociaż w Polsce bajgle miały wyraźnie wieloetniczne pochodzenie, w USA, dość szybko zaczęto je kojarzyć z kulturą żydowską. Podobnie jak bliny, pastrami i chleb żytni, które pochodziły ze społeczności Europy Wschodniej, w których mieszkało tak wielu Żydów, bajgle zaczęto nazywać przede wszystkim żydowskimi. A czy wiecie po co bajgle mają w środku otwór? Dziury sprawiają, że bajgle pieką się szybciej. Dziury sprawiały również, że bajgle można było układać na kołku lub drewnianym słupie, co ułatwiało ulicznym sprzedawcom ich sprzedaż. Bajgle to typowo śniadaniowe pieczywo. Polecane do twarożku, gotowanych jajek, szynki czy na słodko z dżemem lub miodem. Proponujemy Wam uproszczoną wersję bajgli, omijamy proces parzenia w gorącej wodzie przed pieczeniem, my od razu przeszliśmy do pieczenia. Niewykluczone jednak, że wkrótce powrócimy do tradycyjnego, pełnego przepisu na bajgle.

Tarta jabłkowo-migdałowa

Jak wiele klasycznych wyrobów cukierniczych, tarta pochodzi z Francji. Najprawdopodobniej pierwsza tarta owocowa, która zyskała rozgłos jako deser o indywidualnej nazwie, została stworzona przez siostry Tatin dla restauracji znajdującej się w ich hotelu we wsi Lamotte-Beuvron we Francji pod koniec XIX wieku. Obecnie wyróżniamy cztery główne rodzaje tart: tarty owocowe, tarty kremowe, tarty czekoladowe i tarty wytrawne. Do tart wytrawnych zalicza się quiche. Quiche to placek z kruchego ciasta wypełniony nadzieniem warzywnym lub grzybowym w sosie przygotowanym na bazie jajek i śmietany. W zależności od gustu do nadzienia możemy dodawać mięso, ryby oraz sery. Najbardziej znany jest quiche lorraine - tradycyjne danie Lotaryngii. W ofercie mamy jednak słodką tartę owocową z rodzimych owoców sezonowych czyli jabłek. Dla nadania aksamitnego smaku proponujemy zrobić do niej polewę z migdałów, miodu i śmietany.

Bułeczki z puree dyniowym

Pyszne, lekkie i puszyste bułeczki z dyni, są lekko słodkie i pięknie ubarwione, a dodatek puree z dyni sprawia, że są stają się wilgotne. Idealnie nadają się na śniadanie i jako dodatek do zup. Dynia podobnie jak cukinia, to uniwersalne warzywo do przyrządzania zarówno słodkich jak i wytrawnych potraw. Dynia na słodko lubi miód lub odrobinę syropu klonowego, cynamon i kardamon, gałkę muszkatołową. Do dyni na słono możemy dodać np. wędzoną paprykę oraz kurkumę, lub czosnek granulowany, świeży rozmaryn i kmin rzymski, sól i chili. Wracając jednak do naszych bułek, to dobra informacja jest taka, że te bułki można przygotować wcześniej i zamrozić do nawet do 2 miesięcy. Po dokładnym ostudzeniu należy owinąć szczelnie (podwójnie owinąć folią spożywczą, a następnie folią aluminiową) i zamrozić. Rozmrozić zawinięte w folii w temperaturze pokojowej. Bułki owinięte w folię aluminiową można podgrzewać w piekarniku nagrzanym do 175°C przez 10–15 minut lub do momentu, aż będą ciepłe.

Pierogi jesienne, mięsno-grzybowe

Po ostatnim wysypie grzybów, mamy już pełne spiżarnie prawdziwków suszonych, które ponoć najlepiej przechowywać z liściem laurowym,  grzybków marynowanych w słoiczkach i kiszonych grzybów w kamionkowych garnkach. Oprócz tych przetworów na zimę, mamy również jadłospis na tydzień, w którym nie brakuje grzybów: zalewajki, duszonki, rizotta, bigosy, zupy grzybowe, zapiekanki, przeróżnego rodzaju sosy grzybowe oraz oczywiście pierogi. Te ostatnie my wzbogaciliśmy wołowiną z rosołu. Pierożki z tym nadzieniem są bardzo delikatne, aromatyczne i trochę przypominają myśliwskie klimaty.  Zachęcamy do korzystania w przyrządzaniu pierogów z foremek do pierogów i uszek wykrawaczek do pierogów oraz pierogownic dostępnych w naszym sklepie stacjonarnym oraz sklepie internetowym.

Ciasteczka czekoladowe

Ciasteczka czekoladowe zwane również brownie mają swoje korzenie w kuchni amerykańskiej. Historia ciasteczek sięga końca XIX wieku, a ich pochodzenie wywodzi się z hotelu Palmer House w Chicago. Bertha Palmer zleciła stworzenie pierwszego ciasteczka na Światową Wystawę Kolumbijską w 1893 roku w Chicago. Poprosiła o deser, który byłby mniejszy niż kawałek ciasta i można go było łatwo zjeść w formie pudełkowego lunchu. W rezultacie powstało Palmer House Brownie z czekolady z orzechami włoskimi i polewą morelową. Następnie przepis ewoluował i dziś odmian czekoladowych ciasteczek jest mnóstwo. Podstawą zawsze jest mąka, masło, jajka, czekolada, kakao w proszku, cukier. Często dodajemy do nich orzechy włoskie, orzeszki ziemne, orzechy makadamia, orzechy laskowe lub inne orzechy, które mamy akurat pod ręką. W naszym przepisie najważniejszą częścią przygotowania tych ciasteczek jest sposób, w jaki miesza się cukier i jajka. Muszą być naprawdę dobrze ubite, aby wchłonąć dużo powietrza. Dzięki temu powstaną popękane wierzchołki. Aby uzyskać głębszy smak czekolady, do mieszanki mąki można dodać 1/2 łyżeczki kawy espresso .

Drożdżówki z serem

Drożdżówka to słodki wyrób piekarniczy z nadzieniem, często pokrytego lukrem, polewą lub kruszonką. W drożdżówkach nadzieniem może być: mak, biały ser, budyń, bakalie, jagody lub inne owoce sezonowe. Bułki z ciasta drożdżowego są charakterystycznym wypiekiem na terenie wschodniego Mazowsza. Tradycji tego wypieku można się doszukiwać w zwyczajach ludowych w połowie XX wieku, wtedy gościły często na odpustowych kramach. W Wielkopolsce drożdżówka nazywana jest „szneką”, na Podlasiu  używa się nazwy „bułka słodka”, a na Śląsku drożdżówki nazywane są "kołoczyki". W okresie PRL-u były częstym śniadaniem dla uczniów oraz pracowników biur i fabryk. Obecnie tradycja domowego wypieku bułek drożdżowych powoli zanika, już tylko nieliczne gospodynie potrafią je przygotować. Nadmienić jeszcze wypada, że ciasta drożdżowe, chociaż oczywiście zawierają cukier, są dość zdrowe. Wszystko dzięki drożdżom, które stanowią źródło witamin z grupy B, ale także cynku, żelaza, potasu i fosforu. Co istotne, ciasto z drożdży jest uważane również za najmniej tuczące ze wszystkich ciast.

Muffiny wytrawne

Oczywiście jak wszyscy wiemy, muffiny nie muszą być zarezerwowane wyłącznie dla słodkich wypieków. Przykładem tego są nasze wytrawne babeczki z warzywami serem żółtym i kiełbasą. Te apetyczne, kolorowe babeczki są doskonałym wyborem na śniadanie lub jako przekąska do pracy, szkoły czy do zabrania w podróż. Wariacji na temat wytrawnych maffinek jest wiele. Możemy dodatki stosować zamiennie. I tak zamiast proponowanego przez nas brokułu możemy dodać  pomidor suszony, paprykę, ogórek konserwowy,  gotowaną marchewkę, kalafior lub kukurydzę. To samo dotyczy dowolności użycia serów, świetnie zamiast żółtego sprawdzi się ser pleśniowy, mozzarella, camembert. Kiełbasę albo boczek możemy zastąpić chudszą wędliną typu kiełbasa szynkowa czy po prostu szynką. Świetnym uzupełnieniem do babeczek będą przeróżne sosy i dipy. To świetny sposób na podkreślenie smaku wytrawnych muffinek. Guacamole, hummus, tzatziki czy klasyczny sos czosnkowy to tylko kilka z wielu możliwości.

Rogale z makiem

Rogale to odmiana delikatnego pszennego pieczywa, najczęściej. Jego kształt nawiązuje do rogów krowy. Najczęściej posiada kruchą skórkę i jest posypywany makiem albo kruszonką. Niekiedy zawiera słodkie nadzienie. Jest to idealne pieczywo nie tylko na śniadanie. Te z naszego przepisu są niezwykle puszyste i mleczne. Idealne na wytrawnie lub na słodko. A na jaki wariant się zdecydujemy zależy od naszych preferencji ewentualnie chwilowego kaprysu. Rogale z makiem w wersji wytrawnej świetnie smakują z szynką, serkiem twarogowym, świeżym ogórkiem i rukolą, z serem żółtym. Na słodko z ulubionym dżemem, kremem czekoladowym. Świeżutkie najlepiej zaś smakują z samym masłem. naszej strony zachęcamy do spróbowania rogali z kaszanką. Tak to prawda, jest to zaskakujące połączenie. Tak najczęściej podje się chałkę, ale nasz maślany rogal równie dobrze się z nią skomponuje. W tym celu należy przekroić rogala wzdłuż i opiec go na opiekaczu. Następnie położyć na nim przygrzaną kaszankę a na koniec przyozdobić skarmelizowaną lub marynowaną cebulą i konfiturą z żurawiny.

Ciasto jogurtowe z papierówkami

Ciasta z jabłkami, obok ciast drożdżowych, są chyba najpopularniejszymi słodkimi wypiekami w naszym rodzimym cukiernictwie. Najbardziej popularna to oczywiście polska szarlotka na kruchym cieście, która w popularnym internetowym przewodniku serwisu Taste Atlas zajmuje pierwsze miejsce wyprzedzając ciasta z jabłkami z Belgii, Grecji czy Stanów Zjednoczonych. Równie popularny jest biszkopt z jabłkami, czy rolada jabłkowa oraz ciasto ucierane z jabłkami. W tym miejscu należy wspomnieć o różnicy pomiędzy szarlotką, jabłecznikiem a plackiem z jabłkami. Szarlotka to ciasto z jabłkami na kruchym spodzie z kruszonką u góry.  Jabłecznik to ciasto ucierane z kawałkami jabłek. Placek z jabłkami to drożdżowe ciasto. Nasze ciasto nie kwalifikuje się do żadnej powyższej grupy, choć zapewne najbliżej mu do jabłecznika. Jabłka do przepisu najlepsze są te domowe, my użyliśmy jabłek deserowych odm. Genewa zwanych papierówką czerwoną. Jabłka tej odmiany nawet po obraniu pod skórką pozostają czerwonawe. Jabłoń Genewa to drzewo powstałe w Ameryce Północnej w 1967 roku, w Polsce natomiast znane jest od lat 80 XX wieku. Sprawdza się znakomicie do uprawy amatorskiej a wszystko to za sprawą wczesnego wchodzenia w okres owocowania, a także regularnego plonowania.