Rwany z ziołami

Chlebek rwany, znany w innych krajach jako pull-apart bread lub monkey bread, wywodzi się z Węgier. Jego korzenie tkwią w tradycyjnym węgierskim cieście drożdżowym o nazwie aranygaluska co oznacza „złote kluski”, które polega na układaniu kawałków ciasta przekładanych masłem lub bakaliami. Węgierscy imigranci przywieźli przepis do Stanów Zjednoczonych pod koniec XIX wieku. W Ameryce słodka wersja z cynamonem i masłem zyskała popularność w połowie XX wieku pod nazwą monkey bread. W Polsce oraz w Europie w ostatnich latach wielką popularnością cieszą się wersje wytrawne: czosnkowe i ziołowe, przygotowywane jako składana harmonijka w formie. Do rwanego chlebka najlepiej pasują świeże lub suszone zioła, takie jak natka pietruszki, bazylia, rozmaryn oraz tymianek, oregano, czosnek niedźwiedzi. Tworzą one idealny duet z masłem i czosnkiem, nadając wypiekowi wspaniały zapach. Najlepsze zioła do chlebka: natka pietruszki, bazylia, rozmaryn, tymianek i oregano, czosnek niedźwiedzi. Rwany chlebek najlepiej serwować do dań z grilla oraz ogniska: kiełbasek, szaszłyków, steków oraz karkówki, świeżych sałatek z winegretem oraz gęstych zup krem pomidorowej lub cebulowej oraz do aromatycznych gulaszy. Świetnie pasuje też jako samodzielna przekąska z dodatkiem zimnych sosów.

Kolorowe jajka faszerowane

Jajka jeden z najważniejszych symboli świąt, zarówno religijnie, jak i tradycyjnie. Jajko ma bardzo starą symbolikę, jeszcze sprzed chrześcijaństwa, ale w tradycji wielkanocnej nabrało szczególnego znaczenia. Od setek lat uważano jajko z siłę przeciwdziałającą złym duchom. Nowe życie i odrodzenie, skorupka symbolizuje grób, z którego rodzi się życie. Zmartwychwstanie, w chrześcijaństwie oznacza zwycięstwo życia nad śmiercią. Podczas śniadania wielkanocnego dzielenie się jajkiem działa podobnie jak opłatek w Wigilię, symbol pojednania, życzeń zdrowia, wspólnoty rodzinnej. Najczęściej podaje się je jako jajka faszerowane albo połówki z dodatkami, elegancko, ale prosto. Najpopularniejsze farsze to: pieczarki z cebulką, tuńczyk, szynka ze szczypiorkiem, suszone pomidory z fetą, awokado czy łosoś z koperkiem. Świetnie smakują też z chrzanem lub pesto. Oczywiście nie może w farszach zabraknąć soli i pieprzu, oraz zielonych dodatków, natki pietruszki, koperku, zielonego pieprzu czy zielonej czubrycy. Dla lepszego kolorytu, do dekoracji możemy posypać jajka z farszem płatkami chili albo kurkumą.

Ryba z warzywami czyli ryba po grecku

Wiele popularnych w Polsce potraw ma nazwy sugerujące egzotyczne pochodzenie, podczas gdy w rzeczywistości są to dania rodzime lub wywodzące się z innych kultur niż sugeruje nazwa. Najpopularniejsze przykłady to fasolka po bretońsku, która pojawiła się wraz z ekspansją puszek fasolki w Wielkiej Brytanii. Sałatka szwedzka, klasyczny dodatek do obiadu, którego nie znają w Szwecji. A właściwie nie tyle nie znają, co jest tam importowana z Polski. Sernik wiedeński, którego korzenie sięgają aż starożytności. Pomysł Greków podpatrzyli Rzymianie i rozsiali po całej Europie. Innym przykładem jest placek po węgiersku. Ziemniaczany placek z gulaszem to nasza polska wariacja na temat ich kuchni. W zamian tego znajdziemy tam langosza, który z naszymi plackami ma wspólny jedynie kształt. Następnie pieczeń rzymska: mięso mielone zapiekane w całości, które nie pochodzi z Rzymu, a nazwa ma jedynie sugerować szlachetność potrawy. I proponowana przez nas dziś ryba po grecku, to absolutna klasyka polskiej kuchni, zwłaszcza świątecznej, z Grecją ma niewiele wspólnego. To danie z smażonej ryby (najczęściej filetów) podanej z warzywnym sosem na bazie marchwi, pietruszki, selera i cebuli w pomidorach. Najlepsza jest na zimno, po kilku godzinach „przegryzienia się” smaków. Smakuje lepiej następnego dnia, to jedno z tych dań, które czas tylko poprawia. Możemy ją serwować z pieczywem, solo jako przystawkę oraz  coraz częściej jako danie obiadowe z ziemniakami albo kaszą.

Kurczak z żurawiną z szynkowaru

Długie wieczory i okres karnawału sprzyja przygotowywaniu pysznych, sycących i aromatycznych potraw. Do takich potraw należy między innymi kurczak z szynkowaru. Szynkowar to proste, ale niezwykle funkcjonalne urządzenie kuchenne, które pozwala przygotować domowe wędliny, pasztety oraz inne mięsne (i nie tylko) przetwory. Dzięki niemu mamy pełną kontrolę nad składem, smakiem i jakością produktów, które trafiają na nasz stół. To doskonałe rozwiązanie dla osób ceniących zdrową kuchnię, domowe wyroby oraz ograniczenie konserwantów i sztucznych dodatków. Szynkowary występują w różnych pojemnościach od około 0,8 kg do nawet 3 kg wsadu, dzięki czemu łatwo dopasować je do potrzeb domowych. Można w nim przygotować m.in.: szynki wieprzowe, drobiowe i wołowe, balerony, karkówki, schaby, mielonki i konserwy mięsne, pasztety, roladki mięsne, wędliny drobiowe (np. z indyka lub kurczaka), a nawet pasztety warzywne lub rybne. Choć sam szynkowar wystarczy do podstawowej pracy, kilka akcesoriów znacząco ułatwia i poprawia efekty. Termometr jest niezbędny do kontroli temperatury wody i mięsa. Worki lub rękawy do szynkowaru ułatwiają czyszczenie i wyjmowanie wyrobu. Sól peklująca zapewnia odpowiedni smak i kolor wędlin. Przyprawy do wędlin gotowe mieszanki lub klasyczne przyprawy: czosnek, pieprz, majeranek, papryka. Duży garnek do precyzyjnego parzenia. Waga kuchenna pomocna przy odmierzaniu soli i przypraw. Rękawice kuchenne do bezpiecznego wyjmowania gorącego szynkowaru.

Krakersy ziołowe, nie tylko na Halloween

Krakersy to popularna słona, chrupiąca przekąska. Mają długą historię, sięgającą starożytności. Oryginalne krakersy były pożywieniem na przetrwanie. Ich początki można odnaleźć w starożytnym Egipcie, gdzie były one popularnym pożywieniem dla podróżujących i żeglarzy. Krakersy były również popularne w starożytnym Rzymie, gdzie były spożywane przez żołnierzy i podróżników. Współczesne krakersy, zostały wynalezione w XIX wieku przez amerykańskiego piekarza o nazwisku Sylvester Graham. Graham był zwolennikiem zdrowego stylu życia i wierzył, że dieta powinna być wolna od mięsa, alkoholu i przypraw. Jego krakersy były wypiekane z pełnoziarnistej mąki i miały prosty skład, bez dodatku cukru czy tłuszczu. Były one popularne wśród zwolenników ruchu reformy żywieniowej i szybko zdobyły popularność w Stanach Zjednoczonych. Dziś w sklepach spotkamy krakersy o smaku od klasycznych, słonych i delikatnych, po pikantne, a także z dodatkami, takimi jak ser, cebula, zioła, sezam czy suszone pomidory. Można je jeść same lub dodatkami: serami, wędlinami lub jako składnik innych potraw, zup kremów lub dipów. Nasza propozycja: ziołowe krakersy na Halloween lub każdy inny dzień tygodnia.

Marynowanie mięs w folii

Chcielibyśmy przybliżyć Wam naszą ofertę dotyczącą pakowania próżniowego w woreczki i folie moletowane. Worki, folie i rękawy moletowane to artykuły zaprojektowane z myślą o efektywnym, bezpiecznym pakowaniu próżniowym żywności. Wykonane są z wysokiej jakości folii PA/PE. Charakteryzują się dużą wytrzymałością, doskonałą szczelnością i odpornością na uszkodzenia. Moletowana powierzchnia przyspiesza proces próżniowego usuwania powietrza, zapewniając doskonałą ochronę zawartości. Wybór folii moletowanej w postaci rękawa umożliwia dopasowanie opakowania do produktów o zróżnicowanych rozmiarach jak ryby czy wyroby własne. W opakowaniach moletowanych można przechowywać produkty świeże jak mięso, wędliny, ser, przyprawy, bakalie czy grzyby suszone. Również produkty  wcześniej poddane obróbce np. marynowane, pieczone, gotowane, smażone, suszone, wędzone. Nasza propozycja to mięso drobiowe marynowane na mokro: bazyliowe i imbirowo-czosnkowe. Marynata „na mokro” powstaje najczęściej na bazie oleju, idealnym nośniku smaku. Płynną podstawą może być również maślanka czy mleczko kokosowe. Pozostałe składniki najczęściej wybierane do stworzenia idealnej kompozycji smaków to: sól, zioła, miód, sok z cytryny, ocet balsamiczny, sos sojowy, musztarda, ketchup, warzywa. Główne zalety używania folii moletowanej do marynowania to, szybsze marynowanie, brak wysychania, ochrona mięsa przed utratą smaku i aromatu oraz wygodne przechowywanie.

Chałka śródziemnomorska

Chałka z suszonymi pomidorami i świeżą bazylią to smakowite połączenie tradycyjnej żydowskiej chałki z włoskimi akcentami. Choć sama chałka pochodzi z żydowskiej tradycji, szczególnie popularna jest w Polsce i krajach, gdzie Żydzi mają długą historię, jak w Izraelu, USA czy w Europie Środkowo-Wschodniej. Chałka to zwykle słodkie, puszyste pieczywo, a w tym wariancie dodatek suszonych pomidorów i świeżej bazylii nadaje jej wytrawny, intensywny smak. Pomidory suszone na słońcu są pełne smaku i idealnie komponują się z aromatyczną bazylią, tworząc ciekawe połączenie z miękką, delikatną chałką. Jeśli chodzi o podawanie, chałkę z suszonymi pomidorami i bazylią możesz jeść na wiele sposobów. Z oliwą z oliwek, jako przystawkę lub dodatek do wina, np. do włoskiej chianti. Z serem, np. z mozzarellą lub parmezanem – połączenie tego pieczywa z serem jest naprawdę pyszne. Z ulubionymi wędlinami, zwłaszcza z szynką prosciutto czy salami. Albo z kremowym hummusem lub pastą z oliwek jako lekki posiłek lub przekąska. Włochy mogą być inspiracją dla takiej chałki, szczególnie z uwagi na popularność suszonych pomidorów i bazylii, ale samo połączenie tych składników z tradycyjnym pieczywem chałkowym daje ciekawy efekt łączący różne kulinarne tradycje.

Pomidory w oliwie

W szybkim tempie wkraczają do domowych kuchni pomidory. Można je przerobić je na przecier, koncentraty lub soki, zrobić sos lub aromatyczny chutney i zapasteryzować. Dla amatorów łączenia smaków polecamy pomidory połączyć w sosy ze śliwkami, morelami lub papryką. Coraz częstszą popularnością cieszą się również tak nieoczywiste przetwory jak dżemy lub konfitury z pomidorów. Oprócz przetworów gotowanych możemy z pomidorów przygotować marynaty, np. sałatki z cebulą  oraz pomidory kiszone. Kiszone pomidory są niezwykle popularne na Białorusi czy Ukrainie. Kiszenie warzyw to wschodni zwyczaj, u nas nieco zapomniany. To sposób na zachowanie składników odżywczych w warzywach. Dodatkowym sposobem jest upieczenie pomidorów i zamknięcie ich w słoikach. Są one alternatywą dla suszonych pomidorów w oliwie lub oleju. W ubiegłym roku proponowaliśmy Wam przepis na pomidory pieczone, dziś chcemy przedstawić pomidory pieczone z oliwą, pełne aromatów ziół: bazylii i oregano. Pieczone pomidory mogą być dodatkiem do letnich sałatek, świetnie pasują do serów. Idealne są również pełnych zapachów sos albo zupę. Wystarczy zmiksować je z dodatkiem bulionu i innych ulubionych składników np. czosnku, papryczki chili, świeżych listków bazylii czy tymianku.

Baton drobiowy na styl włoski

Przygotowaliśmy dla Was ciekawą propozycję na wędlinę drobiową, będącą alternatywą dla batonów z szynkowaru. Dodatkową zaletą naszego przepisu jest to, że można ją wykonać praktycznie wszędzie, mając do dyspozycji folię spożywczą i kuchenkę z garnkiem. Wędliny są przetworem mięsnym, które są produkowane najczęściej z jednego kawałka mięsa lub z surowca rozdrobnionego, otoczonego naturalną bądź sztuczną osłonką. Mięso poddawane jest różnym procesom obróbki - soleniu, wędzeniu, suszeniu, peklowaniu bądź obróbce cieplnej. I chociaż domowi, „rasowi” producenci wędlin wszelakich, będą mieli obiekcje co do sklasyfikowania naszego batonu do kategorii wędlin, jednak jak wynika z powyższej definicji wpisuje się on w nią jak najbardziej. Co jest również fajne, swojej wędlinie możecie nadać dowolny smak, taki ulubiony. Możemy zamiast bazylii dodać przyprawą arabską lub meksykańską. Świetnie sprawdzi się również do niej: czerwona czubryca, delikat zielony czy bardziej wyraziste w swoim smaku zioła Dziadka Feliksa. Oczywiście przeróżne papryki ostre czy słodkie oraz wędzone, też dobrze komponują się z drobiowym mięsem, wszystko według uznania. Kwestią indywidualną jest również dodanie dodatków, my postawiliśmy na klimat włoski i dorzuciliśmy oliwki, ale można również dodać kawałki papryki, plastry pieczarek, kukurydzę czy małe ogórki korniszony. Twórzcie zatem własne ulubione wędliny drobiowe.

Krem cukiniowo-brokułowy

Delikatny w smaku, uroczo zielony, lekkostrawny, krem z zielonych warzyw na bazie cukinii. Cukinia to warzywo, które możemy wykorzystać przez cały sezon. Obecnie nie ma problemu z jej zakupem przez okrągły rok. Świetnie nadaje się do wypieku ciast, warzywnych kotlecików, zrobienia makaronu warzywnego, roladek grillowanych, pasztetu czy gulaszu. Dobrym pomysłem jest również podsmażenie wydrążonych krążków cukinii, wbicie w środek jajek, położeniu na nich plasterka wędzonego boczku i sera. Tak przygotowane danie smażymy na wolnym ogniu aż do ścięcia się jajek. Tak przygotowana cukinia to idealna propozycja na jesienne lub zimowe śniadanie. Do przyprawienia cukinii najlepiej sprawdzi się: majeranek, estragon, papryka ostra (jeśli mamy paprykę słodką, także możemy jej dodać), pieprz ziołowy, pieprz, sól. Możemy także przyprawić naszą cukinię oregano lub bazylią, jak to zrobiliśmy przyrządzając tę zupę.

Nadziewana pierś kurczaka

Aromatyczne soczyste danie z wytrawnym farszem. To dobry opis dania, które chcemy Wam przybliżyć. Piersi z kurczaka mają białe, delikatne mięso, są chętnie spożywane przez osoby na dietach lekkostrawnych lub odchudzających. Do drobiu dobrze sprawdzą się tymianek, rozmaryn, cząber, oregano, estragon, majeranek osobno lub w mieszance doskonale znanej jako zioła prowansalskie. Z drobiem świetnie komponuje się również czosnek, imbir, słodka i ostra papryka, natka pietruszki, koperek i co u nas traktowane jest bardziej jako zioło lecznicze a nie przyprawowe – szałwia. Jeśli chcemy poeksperymentować z szałwią w kuchni musimy trzymać się maksymy lepiej mniej niż więcej, w przeciwnym razie nasz posiłek może wyjść zbyt gorzki. Poza pojedynczymi składnikami ziół mamy również do zaoferowania miksy, które wprowadzą nas w światowy zestaw dań z kurczaka. Zachęcamy do ich spróbowania i stosowania: kurczak fajitas, kurczak po staropolsku, pieczony kurczak soczysty, kurczak po chińsku, kurczak po diabelsku, złoty kurczak, kurczak po węgiersku czy american chicken.

Ziołowy chlebek odrywany

Chlebek pachnący ziołami. Idealny do potraw z grilla, na garden party czy jako dodatek do sosów z żeberek lub gulaszu. Świetnym dodatkiem do niego jest również sos czosnkowy, sos tzatziki czy oliwa. Przepyszny, wciągający, nie sposób się mu oprzeć. Jego zaletą jest również to, że nie musimy czekać aż wyrośnie, wyrabiamy, rozwałkowujemy, smarujemy, wkładamy do formy i pieczemy. I już. Najczęściej jemy jeszcze cieplutki. Chlebek najlepiej zrobić ze świeżą bazylią, natką pietruszki, rozmarynem i tymiankiem. Jednak suszone zioła i suszony czosnek również będą idealne do wypieku chlebka. Chleb możemy również upiec w formie rzymskiej. Różne wielkości garnka rzymskiego są dostępne w naszym sklepie stacjonarnym na ul. Ozorkowskiej 12 w Łodzi.

Smaki Gruzji

Gruzja, wspaniały kraj z zapierającymi dech widokami i przepyszną kuchnią. Mieszkańcy wykorzystują do sporządzania jedzenia wszystko co uda im się wyhodować. Tamtejsze menu obfituje przede wszystkim w warzywa: bakłażany, paprykę, pomidory, rośliny strączkowe (fasola, groch, soczewica). W kuchni popularne są owoce cytrusowe, winogrona, orzechy oraz migdały. Z mięs w Gruzji spotkamy przede wszystkim baraninę, wołowinę, dziczyznę i ryby. Z przypraw zaś najpopularniejsze są: kolendra, słodka i ostra papryka, koper, tymianek, bazylia, czosnek, rozmaryn, a także cząber.  Jedzenie w Gruzji sporządza się z dość małej liczby składników, a poszczególne receptury nie są zbyt skomplikowane pod względem przygotowania. Na wszystkich stołach w gruzińskich domach króluje chaczapuri, czyli okrągły placek: z serem (chaczapuri imeruli), z fasolą (lobiani), z mięsem (kubdari), czy też z dodatkowym serem na wierzchu (chaczapuri megrelskie). Znane jest także chaczapuri guruli w kształcie półksiężyca i chaczapuri adżaruli przypominające łódkę z zapieczonym serem, żółtkiem i masłem. Natomiast dania typowe dla Gruzji to: chinkali czyli pierożki, czurczchela - słodka przekąska w kształcie fasoli z orzechów włoskich nawleczonych na nitkę i oblanych a następnie wysuszonych mąką z sokiem winogronowym, adżabsandali - potrawę tę przyrządza się z bakłażanów, ziemniaków, cukinii, cebuli, papryki i pomidorów i bardzo aromatycznie doprawia, różnego rodzaju gulasze mięsne – charczo, chakapuli, szkmeruli. Wszystko powyższe (a nawet więcej czego nie wymieniliśmy) popijamy przepysznym winem lub czaczą czyli samogonem, domowym destylatem z moszczu winogron. My zaczynamy delikatnie, można by powiedzieć rozgrzewką, czyli przystawką z bakłażana i owocu granatu.

Lumaconi włoski smak na obiad

Każdy z nas zna charakterystyczne potrawy kuchni włoskiej. Tradycyjne potrawy przygotowywane są z dużej ilości warzyw, parmezanu wonnych ziół (oregano, bazylia, tymianek, kolendra i rozmaryn). Kuchnia włoska słynie z oliwy z oliwek, pomidorów, gnocchi, pizzy, makaronu, ryb i owoców morza. Przyjrzyjmy się zatem makaronom. Różne źródła podają, że Włosi mają od 70 do 300 odmian makaronów, ale tak naprawdę ich ilość zależy od inwencji twórczych włoskich gospodyń. Przybierają najrozmaitsze formy i kształty, kolory oraz smaki ze względu na użyte zioła i przyprawy. Makarony, które są popularne również u nas to z pewnością: spaghetti (nitki), cannelloni (duże grube rurki), fusilli (świderki), lasagne (płaskie prostokątne płaty), conchiglioni (makaron muszle), tortelini (małe krążki nadziewane mięsem), penne (grube rurki ze skośnymi końcami), tagliatelle (długie wstążki), ravioli (małe kwadratowe kluseczki nadziewane) oraz proponowane przez nas lumaconi czyli duże kolanka. Istotne jest również zastosowanie odpowiednich sosów do makaronów, ogólnie przyjętą zasadą jest stosowanie bardziej płynnych sosów do makaronów o porowatej lub prążkowanej powierzchni np. podczas gdy makarony o gładkiej strukturze są idealne do sosów, które bez trudu kleją się do makaronu, np. spaghetti carbonara.

Kurczak Kentucky

Obiad w typie american fast food. Zdania są podzielone jeśli chodzi o wpływ fast foodów na nasze zdrowie, z pewnością trudno je nazwać fit, ale każdy z nas ma od czasu do czasu na potrawę wyrazistą w smaku, niekoniecznie z kategorii „samo zdrowie”. Dodatkowo nie da się ukryć, że restauracje serwujące fast foody są wszędzie. Wszechobecne hot dogi, hamburgery, kebaby czy bary z kurczakiem wpisane są w naszą teraźniejszość jak kiedyś bary mleczne. Poniższa propozycja łączy w sobie aromat wielu ziół i aby odciążyć nasze organizmy od tłuszczu przygotowana jest w piekarniku a nie w głębokim oleju. Przez to może nie wpisuje się w kanon szybkiego jedzenia, a przygotowanie, wraz z czasem oczekiwania wyniesie ok. 1,5 godz. Jak sami się jednak przekonacie, nasz kurczak Kentucky nic przez to nie traci na swoich walorach aromatycznego fast foodu. Plusem jest również możliwość przechowywania niewykorzystanej panierki w szczelnym opakowaniu w lodówce. 

Pizza na drożdżach piwnych

Dziś tak naprawdę, pomimo świątecznego przejedzenia, nikt chyba nie odmówiłby kawałka pizzy. Istnieje wiele odmian pizzy z licznymi dodatkami: pieczarkami, cebulą, pomidorami, oliwkami, ananasem, wędliną, owocami morza, owocami i sosami. W necie możemy znaleźć takie jak pizzy jak: pizza neapolitana – z pomidorów San Marzano rosnących na polach wulkanicznych, oraz mozzarelli di bufala sampana z mleka bawolic wypasanych na bagnach Campanii i Lazio, z bazylią i oliwą; pizza sycylijska – kwadratowa, na grubym cieście, z czarnymi oliwkami; pizza bianca – z białym sosem na bazie mleka; pizza nowojorska – z chrupiącymi brzegami i miękkim ciastem w środku; pizza french bread – robiona na chlebie zamiast na cieście, najczęściej z sosem pomidorowym, serem i szynką; ziti pizza – z makaronem i serami (ricottą, mozzarellą, parmezanem); bagel pizza – przygotowywana na bajglu przekrojonym wzdłuż; pizza calzone – w kształcie dużego pieroga z nadzieniem z typowych dodatków do pizzy. Nasza chyba najbardziej przypomina neapolitańską, taką o cienkim cieście. Do przygotowania przyda się nam trochę akcesoriów do profesjonalnego wykonania naszej pizzy: łopatka do pizzy, kamień do pieczenia, praska do czosnku.

Pesto szybki pomysł na aromatyczny obiad. Polecane dla wegan, wegetarian, osób lubiących kuchnię śródziemnomorską i tych dbających o figurę, w wersji keto z makaronem typu konjac. Pesto to zielony sos z Genui we Włoszech, którego głównym składnikiem jest bazylia. Dodane do niego suszone pomidory są sycylijską czerwoną odmianą pesto. Kiedyś tradycyjnie ucierany w marmurowym  moździerzu, dziś to przydatne urządzenie zastąpił blender. Obecnie pesto robione jest min. z pietruszki, jarmużu, groszku zielonego, rukoli a zamiast orzeszków piniowych używa się np. ziaren słonecznika czy migdałów. Ale czy wtedy nazwa pesto jest właściwa? Najważniejsze jednak aby smakowało odbiorcy. Tak więc poniżej tradycyjny przepis dla klasyków gatunku, natomiast wszyscy szukających nowych doznań smakowych mogą tworzyć swoje kompozycje.