Knedle ze śliwkami

Klasyczne danie na koniec lata. Knedle ze śliwkami. Śliwki są bardzo wdzięcznym owocem do przygotowania dań. Świeże lub mrożone śliwki możemy użyć do ciast drożdżowych, kruchych, półkruchych lub francuskiego ciasta. Klasycznie możemy zrobić ze śliwek przetwory: dżemy, powidła czy śliwki w occie, będą nam umilać długie zimowe dni. Natomiast suszone śliwki sprawdzą się do przygotowywania słodkości w czekoladzie, keksów z bakaliami i kompotów. Idealnie również będą komponować się jako dodatek do mięs: schabu nadziewanego, kaczki, gulaszu czy mięsnego bigosu.

Ogórki chili

Kontynuujemy cykl przepisów na przetwory z ogórków, do wykorzystania już wkrótce, kiedy nadejdą jesienne zbiory. Propozycja na pikantne ogórki w marynacie octowej. Marynowanie, czyli utrwalanie przetworów z warzyw, owoców i grzybów w zalewie octowej z dodatkiem aromatycznych przypraw, soli i cukru to jedna z najstarszych metod konserwacji żywności. Owoce i warzywa przygotowane do zamarynowania powinny być dojrzałe, jędrne i twarde, bez plam oraz uszkodzeń. Ważnymi dodatkami do marynat są zwyczajowo stosowane popularne przyprawy: liście laurowe, ziele angielskie, pieprz, gorczyca, cynamon, goździki, suche gałązki kopru, ostra papryka, czosnek, cebula i chrzan. Wszystkie marynaty nabierają właściwego smaku dopiero po 2-3 tygodniach przechowywania.   

Ogórki z miodem i musztardą

Chociaż powiedzenie sezon ogórkowy odnosi się do letniego okresu, w którym nic się nie dzieje, u nas jest wzmożony okres przetwórczy. W naszym klimacie ogórki zbieramy od lipca do października. Z reguły są dwa wysypy ogórków, w lipcu i w drugiej połowie września, kiedy masowo je przerabiamy. Te lipcowe i z początku sierpnia najlepiej ukisić lub zamarynować, najlepiej się wtedy przechowują, mają najwięcej smaku i aromatu. Te jesienne bardziej nadają się na pikle, sałatki oraz przecier z dodatkiem koperku do słoików na zimę, który następnie wykorzystamy do ugotowania ogórkowej z ziemniaczkami, ryżem lub jajkiem. Wypróbowaliśmy kilka przepisów na ogórki. Będziemy je publikować w najbliższym czasie, abyście mogli zrobić je w domu do października, kiedy sezon na ogórki ogłosimy a zamknięty.

Ryżowe z miodem

W latach 80-tych w Polsce bardzo popularne były tzw. szyszki czyli rodzaj ciastek bez pieczenia, których głównym składnikiem był ryż dmuchany oraz rozpuszczone cukierki mleczne krówki. Uformowane były w kulki lub we wspomniane już wyżej „szyszki”. Aby trochę unowocześnić oraz „odchudzić” stary przepis sięgnęliśmy po pestki słonecznika i dyni oraz nasionka sezamu i po przepyszny miód. Z „szyszek” pozostał nam tylko ryż preparowany oraz niewielka ilość masła.

Pikantno-słodki os agrestowy 

Chutney to gęsty sos znany z połączenia smaków. Używany najczęściej jako dodatek do mięs drobiowych smażonych i pieczonych (do piersi z kurczaka albo gęsi), mięs grillowanych oraz serów dojrzewających. Charakteryzuje się pikantno-słodkim smakiem z nutą octu winnego i dużą ilością aromatycznych przypraw. Pikantny smak zapewniają płatki chili, pieprz cayene, imbir. Słodki smak zapewni cukier trzcinowy i rodzynki. Przyprawy korzenne dopełnią aromatu. Kwasowości nada naszej paście agrest i ocet winny. Natomiast cebula dostarczy słodkości i pikantności. O tej porze rok dobrze jest sięgnąć po agrest, najlepiej taki z przydomowego ogródka. Chociaż wydaje się to mało prawdopodobne, ale agrest jest krewnym porzeczki. Jest rośliną dziko rosnącą w Europie, północno-zachodniej Afryce oraz w Azji. Najpopularniejsze przetwory z agrestu to oczywiście kompoty, dżemy, powidła, galaretki oraz nalewki.

Marchewkowa zupa krem

Dziś kiedy upały trochę zelżały, proponujemy zupę krem z marchewek. W połączeniu z pastą sezamową i kokosowymi dodatkami jest atrakcyjnym lekkim posiłkiem dla małych i dużych. Zupa jest lekko słodkawa i aromatyczna dzięki curry, do wykonania przez każdego. Główne składniki zupy, warzywa,  są łatwo dostępne, natomiast wszystkie przyprawy dostaniecie w naszym sklepie stacjonarnym i internetowym. Marchew to główne źródło witaminy K, C i E. Dzięki czemu marchew to nie tylko smaczne, ale i bardzo zdrowe warzywo. Wysoka zawartość prowitaminy A, czyli beta-karotenu, sprawia, że jedzenie marchewki pozytywnie wpływa na stan naszego wzroku oraz skóry. Należy jednak zaznaczyć, że dotyczy to głównie surowej marchewki, którą najlepiej spożywać startą, w niewielkich porcjach, przynajmniej raz dziennie. Pasta tahini zawiera sezamol, który zapobiega pojawieniu się zmian miażdżycowych w obrębie naczyń krwionośnych. Występuje w niej jednonasycony kwas tłuszczowy – kwas oleinowy i fitosterole, które obniżają frakcję LDL cholesterolu. Fitosterole zapobiegają pojawieniu się niektórych nowotworu oraz spowalniają procesy starzenia się. Sezam posiada w swoim składzie dużo błonnika, który jest niezbędny element stosowania zrównoważonej diety oraz wpływa na prawidłową pracę jelit. W kulinariach sezam popularny jest w oriencie, na jego bazie powstaje m. in. chałwa czy humus.

Truskawki w czekoladzie

Nasza propozycja na kończący się sezon truskawkowy. Do tego deseru wystarczy nam tylko 500 g truskawek. Jest niesamowicie aromatyczny, nieskomplikowany a połączenie truskawki z czekoladą i nutą kokosa, po prostu bajka. To typowo wakacyjny deser. Do dekoracji można użyć świeżych ziół. W naszym przypadku był to tymianek, ale równie atrakcyjnie deser będzie wyglądał z miętą, szałwią czy rozmarynem. Gorzka czekolada ma niski indeks glikemiczny, dzięki czemu nie wywołuje gwałtownych skoków poziomu glukozy we krwi. Warto ją spożywać, ponieważ poprawia procesy myślowe, a także pamięć, wzmacnia koncentrację i czas reakcji. Gorzka czekolada dodaje energii, w jej składzie obecne są: magnez, potas i żelazo. Truskawki natomiast mają same zalety, jedyną ich wadą jest krótki sezon dostępności tych owoców. Ale kiedy są, wykorzystajmy ich dobroczynne działanie na nasze organizmy ponieważ zmniejszają ryzyko chorób serca, mają działanie odchudzające, chronią przed nowotworami, łagodzą stany zapalne, usprawniają system odpornościowy, obniżają ciśnienie krwi. Róbmy konfitury, dżemy, nalewki, wina i ciasta.

Dżem truskawkowy

To przysłowiowy „ostatni dzwonek” na przetwory z truskawek. Praktycznie ze wszystkich dżemów, dżem truskawkowy w Polsce ma największe wzięcie. Dżem przygotowuje się gotując owoce z dużą ilościom cukru. Cukier jest czynnikiem utrwalającym dlatego, że wiąże wodę i czyni ją niedostępną dla drobnoustrojów. Najtrwalsze są przetwory zawierające 60-65% cukru. Za Wikipedią, z ciekawostek, możemy przytoczyć, że „w Portugalii jednym z narodowych produktów kulinarnych jest dżem marchewkowy. Z tego powodu w przepisach regulujących parametry produkcji dżemów w Unii Europejskiej marchew została uznana za owoc. Dyrektywa unijna (…) określa minimalną zawartość owoców w dżemie, jednak aby objąć różne rodzaje dżemów wytwarzanych w krajach Unii, definicję owoców rozszerzono, włączając doń nie tylko wspomnianą marchew, ale także: pomidory, melony, arbuzy, rabarbar, słodkie ziemniaki, ogórki i dynię.” My jednak na razie zostańmy przy dżemie truskawkowym, który jest numerem 1 polskich stołów.

Smaki Gruzji

Gruzja, wspaniały kraj z zapierającymi dech widokami i przepyszną kuchnią. Mieszkańcy wykorzystują do sporządzania jedzenia wszystko co uda im się wyhodować. Tamtejsze menu obfituje przede wszystkim w warzywa: bakłażany, paprykę, pomidory, rośliny strączkowe (fasola, groch, soczewica). W kuchni popularne są owoce cytrusowe, winogrona, orzechy oraz migdały. Z mięs w Gruzji spotkamy przede wszystkim baraninę, wołowinę, dziczyznę i ryby. Z przypraw zaś najpopularniejsze są: kolendra, słodka i ostra papryka, koper, tymianek, bazylia, czosnek, rozmaryn, a także cząber.  Jedzenie w Gruzji sporządza się z dość małej liczby składników, a poszczególne receptury nie są zbyt skomplikowane pod względem przygotowania. Na wszystkich stołach w gruzińskich domach króluje chaczapuri, czyli okrągły placek: z serem (chaczapuri imeruli), z fasolą (lobiani), z mięsem (kubdari), czy też z dodatkowym serem na wierzchu (chaczapuri megrelskie). Znane jest także chaczapuri guruli w kształcie półksiężyca i chaczapuri adżaruli przypominające łódkę z zapieczonym serem, żółtkiem i masłem. Natomiast dania typowe dla Gruzji to: chinkali czyli pierożki, czurczchela - słodka przekąska w kształcie fasoli z orzechów włoskich nawleczonych na nitkę i oblanych a następnie wysuszonych mąką z sokiem winogronowym, adżabsandali - potrawę tę przyrządza się z bakłażanów, ziemniaków, cukinii, cebuli, papryki i pomidorów i bardzo aromatycznie doprawia, różnego rodzaju gulasze mięsne – charczo, chakapuli, szkmeruli. Wszystko powyższe (a nawet więcej czego nie wymieniliśmy) popijamy przepysznym winem lub czaczą czyli samogonem, domowym destylatem z moszczu winogron. My zaczynamy delikatnie, można by powiedzieć rozgrzewką, czyli przystawką z bakłażana i owocu granatu.

Granola

Wcześniej popularność święciło musli (muesli), dziś natomiast granola. Niby podobne, ale zasadnicza różnica polega na tym, że granola ma słodką glazurę, a musli to zazwyczaj mieszanka sypka. Tak więc granola to mieszanina płatków zbożowych, rodzynek, orzechów, suszonych owoców i cukru, pieczona do chrupkości. Możemy komponować różne mieszanki, pamiętając oczywiście o bazie, czyli płatkach zarumienionych w piekarniku ze spoiwem np. syropem klonowym, cukrem i miodem. Bazę możemy miksować przeróżnie w zależności od upodobań, np.: suszony banan i mleczna czekolada, suszone śliwki i kakao, suszone morele z kokosem i gorzką czekoladą lub żurawina i biała czekolada. Lista składników i połączeń jest zależna tylko od naszych preferencji. Oprócz dodatku do porannego jogurtu granolę możemy również wykorzystać jako składnik ciast, deserów lub batoników.  

Kokosowe kulki jaglane

Jedzenie cukru wciąga. Jest obecny nie tylko w cukrze ale również w napojach gazowanych, słodyczach, jogurtach owocowych, czy w gotowych do spożycia daniach dostępnych w każdym markecie. Cukier oprócz energii nie dostarcza żadnych składników pokarmowych, przyczynia się również do powstania złego cholesterolu i cellulitu, chorób krążenia, insulinoodporności czy otyłości. Dlatego proponujemy deser z użyciem erytrytolu czy ksylitolu. Erytrytol to organiczny związek chemiczny, który nie ma wartości energetycznej, dzięki czemu jest szeroko polecany jako zamiennik cukru dla osób odchudzających się lub diabetyków. Natomiast ksylitol, który wykazuje działanie przeciwpróchnicze, jest często składnikiem gum do żucia. Bazą naszego deseru będzie kasza jaglana i kokos. Kasza jaglana czyli jagły powstaje z prosa i jest najstarszą znaną kaszą, składa się przede wszystkim ze złożonych węglowodanów, dzięki czemu jest nie tylko zdrowa, ale również bardzo sycąca. Przez niewielką zawartość błonnika jest potrawą lekkostrawną. Pomaga przywrócić w organizmie równowagę kwasowo-zasadową, przez co polecana jest osobą cierpiącym na niestrawność. Dodatkowo dedykowana jest również osobom z niedoborami żelaza, gdyż jest jego bogatym źródłem. Na koniec należy wspomnieć o krzemie w składzie kaszy, który pozytywnie wpływa na włosy, skórę i paznokcie. Tyle dobrego zapewnia nam jedzenie jagły.

Pomidorówka z mlekiem kokosowym

Pomidorówka jest najpopularniejszą zupą wśród przedszkolaków oraz drugim życiem rosołu. Najczęściej przygotowywana jest na bazie bulionu warzywnego lub wcześniej już wspomnianego rosołu. Aby nadać jej pomidorowy smak i aromat bulion doprawiamy pomidorami w formie przecieru pomidorowego, passaty wytwarzanej z najwyższej jakości włoskich pomidorów z rejonu Emiglia-Romagna. Gotowa passata całkowicie pozbawiona skórek i nasion. Wykorzystać ją możemy również jako bazę do sosów, napojów i drinków. Nasza zupa pomidorowa z mlekiem kokosowym powinna być trochę kwaśna, lekko słodkawa, słona i pikantna.

Krakersy serowe

Krakersy to popularna słona, chrupiąca przekąska. Niezobowiązująca. Znajdziemy je na imprezach, przyjęciach, jako „coś na ząb” w drodze na wakacje lub podczas kinowego seansu. Pasują do piwa i wina, zimnego bufetu. Często są wykorzystywane do przygotowywania słodkich ciast typu toffi czy rafaello aby przełamać ich słodki smak, lub do warstwowych sałatek. Występują w wielu odmianach smakowych np. cebulowe, sezamowe, makowe, ziołowe, pikantne czy z oliwkami. Niestety dla dbających o figurę polecane są w małych ilościach. W naszych krakersach smak podkręca ser i przede wszystkim curry. Samo curry to bukiet aromatów powstały z mieszanki ziół: cebuli, imbiru, czosnku, kardamonu, cynamonu, goździków, kolendry, kminku, nasion kopru, kozieradki, gorczycy, czarnego i czerwonego pieprzu oraz kurkumy. Takie zestawienie powoduje, że nie można przejść obok nich obojętnie. Warto też zadbać o wizualny aspekt krakersów, wycinając je jakąś ciekawą kształtką i posypując ziarnem sezamu.

Pikantna pasta rabarbarowa

Rabarbar kojarzy się nam z początkiem słonecznych dni, ze smakiem placka drożdżowego i kompotem. Jest to bylina warzywna należąca do rodziny rdestowatych, do której należy również szczaw oraz gryka.  Pochodzi z obszarów Azji Środkowej, Bułgarii i prawdopodobnie również południowej Syberii. Cierpki, kwaskowaty smak rabarbar zawdzięcza głównie obecności kwasu cytrynowego, jabłkowego oraz olejków eterycznych. Rosnący w zaciemnieniu, traci nieco swoją kwasowość. Zawiera on potas, magnez, wapń, żelazo, a nawet niewielką ilość jodu, manganu i cynku. Znany jest również z tego, że zawiera dużą ilość błonnika pokarmowego rozpuszczalnego w wodzie, korzystnie działającego na funkcjonowanie przewodu pokarmowego. Rabarbar można spożywać na wiele sposobów. Stanowi składnik sorbetów, galaretek czy przetworów – dżemów, syropów, soków, chatneyów. Do tych ostatnich zalicza się nasza pikantna pasta rabarbarowa, łącząca w sobie kwaśność rabarbaru i octu, słodycz cukru trzcinowego, pikantność pieprzu cayenne i ostrość gorczycy, cebuli i czosnku oraz łagodność kokosa. Sami przyznacie, że z połączenia tylu smaków musi wyjść coś niesamowicie pysznego i pobudzającego zmysły kulinarne.

Marokańska zupa z soczewicy

Ta marokańska zupa z soczewicy to prosty, zdrowy i obfity posiłek, który doskonale wpływa na trawienie i wątrobę, dzięki przyprawom użytym do jej przygotowania. Nasza zupa bardziej po przygotowaniu przypomina gulasz, jest bardzo gęsta i treściwa. W rodzimym Maroku serwowana z chlebem i zielonymi oliwkami. Łatwa do wykonania, pełna białka i aromatu. Soczewica jest źródłem dobrze przyswajalnego białka, a także obniżającego ciśnienie krwi potasu i niezbędnego dla kobiet w ciąży kwasu foliowego. Użyty do zupy imbir zawiera mieszaninę związków biologicznie czynnych dzięki którym mózg pracuje wydajniej, wątroba sprawniej odtruwa organizm, a układ pokarmowy produkuje jeszcze większe ilości enzymów trawiennych. Z kolei kminek pobudza trawienie, likwiduje wzdęcia, działa pobudzająco na serce i nerwy. Kurkuma dodana do zupy doda koloru a ponadto zadziała przeciwzapalnie, przeciwutleniająco, przeciwnowotworowo, antybakteryjnie, przeciwwirusowo oraz przeciwgrzybiczo. Do zupy należy dodać ostre przyprawy np. czarny pieprz lub chili, które wspomagają wchłanianie się kurkumy - wiele badań pokazało, że przyswajanie kurkumy zwiększa się w takim pikantnym otoczeniu.

Pudding mango/chia

Dziś na stół „wjeżdża” mango. Przez niektórych nazwany „królem owoców”, pochodzi z Indii oraz Azji Południowo-Wschodniej. Jest uprawiane od ponad 4000 lat. Dojrzałe owoce mango z zewnątrz przybierają barwy od żółtego, przez pomarańczowy, czerwony po zielony. Mango może zapobiec rozwojowi niektórych nowotworów, a także obniżyć poziom cukru i cholesterolu we krwi. Ponadto złagodzi ból gardła i chrypkę. Badania łączą owoc mango oraz jego składniki odżywcze z wieloma korzyściami zdrowotnymi, takimi jak poprawa odporności, zdrowia układu pokarmowego i wzroku. Mleko kokosowe natomiast to produkt, który w rzeczywistości nie jest mlekiem, ale ze względu na to, że przypomina je z wyglądu, potocznie właśnie tak jest nazywane. Dzięki wysokiej zawartości tłuszczu (około 20%) posiada też kremową konsystencję. Miąższ kokosa jest bogaty błonnik, kwas foliowy oraz potas, magnez i fosfor. W kokosie nie brakuje także witamin jak C, E, K i z grupy B. Jeśli dodamy jeszcze do tego nasiona chia i syrop klonowy otrzymamy deser „samo zdrowie”.

Litewski fit  baton

Musimy się Wam przyznać, że szukając inspiracji na święta Wielkanocne, odkryliśmy ten przepis pod nazwą „Owsiany mazurek litewski”. Jednak po jego upieczeniu stwierdziliśmy, że odbiega on znacznie od naszej tradycyjnej kuchni świątecznej i postawiliśmy wtedy na nasz swojski mazurek z kajmakiem.  Ale ponieważ owsiany mazurek litewski jest ciekawy w smaku, bardzo zdrowy, bogaty w produkty z dużą zawartością błonnika, miód, bakalie oraz jest wypiekany bez żadnych środków spulchniających stanowić będzie zapewne uzupełnienie jadłospisu dla osób aktywnych i tych, którym organizm odmawia spożywania ciast pieczonych na proszku, sodzie czy drożdżach. Kuchnia litewska zdominowana jest przez potrawy mączne i ziemniaczane. Początkowo Litwa była krajem rolniczym. Mieszkańcy uprawiali głównie zboża, które były podstawą ich posiłków. Duże znaczenie odgrywały również produkty mleczne, owoce leśne, grzyby, miód. Jak podają źródła po potopie szwedzkim w XVII wieku pola uprawne w większej części zostały zniszczone a rolnictwo już nigdy nie odzyskało swojej świetności. To wtedy w kuchni Litwin pojawił się ziemniak przywieziony z Ameryki. Dziś kuchnia litewska to wypadkowa wielu wieków wpływów państw ościennych. Znajdziemy w niej akcenty polskie, żydowskie, białoruskie, ukraińskie, tatarskie oraz rosyjskie i niemieckie.

Pralinkowe abecadło

Przy użyciu 3 tabliczek czekolady i różnych dodatków postanowiliśmy przetestować foremki silikonowe  do wielokrotnego użytku. Do testów wylosowaliśmy foremki w kształcie muszelek i formę z alfabetem.  Wśród zalet silikonowych foremek niewątpliwie najważniejsze jest to, że są odporne na wysokie i niskie temperatury od -40°C do +220°C. Poza tym są bezpieczne dla zdrowia – nie reagują z żywnością i nie wydzielają szkodliwych związków. Można ich używać w piekarniku, lodówce i zamrażarce jako forma do lodów. Pod wpływem temperatur nie wydzielają zapachu. Są lżejsze od form metalowych czy szklanych oraz łatwiejsze w myciu i przechowywaniu. Mają szerokie zastosowanie w pieczeniu, mrożeniu czy przygotowywaniu deserów na bazie żelatyny.

Pomarańczowo i pikantnie

Orientalne sosy orzechowe, do grillowanego oraz pieczonego drobiu, szaszłyków, makaronu sojowego, warzyw. Lub jako sos do zielonych sałat. Sos satay jest popularnym dodatkiem do potraw w Indonezji, Malezji, Tajlandii czy Wietnamie, wykorzystywany jest także w kuchni chińskiej i holenderskiej. Co prawda ten oryginalny jest na bazie pasty orzechowej i mleczka kokosowego, nasz natomiast składa się z 3 składników i w niczym nie ustępuje temu z Azji. Natomiast sos pomarańczowo-orzechowy, choć korzenie ma w Azji, obecnie bardziej związany jest z kuchnią amerykańską. Jak wiadomo wiele dań uważanych powszechnie za typowo amerykańskie ma swoje źródła w kuchni innych narodów. Jednak przez lata receptury były modyfikowane przez amerykańskich kucharzy do tego stopnia, że niektóre potrawy te uważane są za typowo amerykańskie.

Boczniaki dla każdego

Kontynuujemy serię przepisów, które możemy wykorzystać będąc na diecie Dąbrowskiej lub wegańskiej. Przepis jest również fajną propozycją dla mięsożerców, którzy z pewnością pozytywnie zaskoczą się smakiem tej potrawy. Boczniak od stuleci uprawiany jest w Azji. Chińscy naukowcy odkryli, że boczniak wywodzi się z mroźnych himalajskich wyżyn i jako gatunek liczy sobie aż 39 milionów lat. Przez ten czas zyskał ogromną popularność w kuchni chińskiej, japońskiej i koreańskiej. Z kolei Europejczycy docenili te grzyby stosunkowo późno – ich istnienie zostało zauważone dopiero w wieku XVIII. W czasie I wojny światowej były uprawiane na szeroką skalę w Niemczech i traktowane jako ważne źródło pożywienia. Flaczki z boczniaków dla większości brzmią jak profanacja, zwłaszcza dla tradycjonalistów, którzy gotują i spożywają je z oczyszczonych i pokrojonych w cienkie poprzeczne paski fragmentów żołądka wołowego. Jednakże historia kulinariów zna podobne formy, np. smalec z fasoli, oliwki z niedojrzałych śliwek, czy kapary z owoców nasturcji. Podobnie jak w przypadku oliwek ze śliwek nie ma co się oburzać i z poważną miną porównywać do oryginału – warto po prostu ugotować i zjeść ze smakiem.