Dyniowa kremowa

Zupa dyniowa powstaje z ugotowanego i zblendowanego miąższu dyni, najczęściej z dodatkiem podsmażonej cebuli, czosnku oraz bulionu. Klasyczna wersja przygotowywana jest na wytrawnie, ponieważ naturalna słodycz dyni doskonale kontrastuje z ostrymi i korzennymi przyprawami. Wersja na słodko, popularna w PRL np. na mleku z zacierkami, to tradycyjna zupa z dzieciństwa. Dynię gotuje się w niewielkiej ilości wody, blenduje, a następnie łączy z mlekiem i cukrem lub miodem oraz cynamonem. Podaje się ją najczęściej z domowymi zacierkami, makaronem lub ryżem. Jednak to wariant wytrawny lub słodko-pikantny cieszy się największą popularnością. Dynię należy obrać (odmiany Hokkaido nie trzeba obierać), usunąć gniazda nasienne i pokroić w kostkę. Aby zupa miała głębszy smak, pokrojoną dynię można najpierw upiec w piekarniku ok. 20-30 minut w 200°C. W garnku, na maśle lub oliwie, szkli się posiekaną cebulę oraz czosnek, często dodaje się też starty świeży imbir. Do warzyw dorzuca się dynię, całość zalewa gorącym bulionem warzywnym lub drobiowym i gotuje do miękkości ok. 15-20 minut. Zupę miksuje się na gładki krem. Na koniec warto dodać odrobinę śmietanki, mleczka kokosowego lub masła, aby nadać jej aksamitną konsystencję. Dynia z natury jest mdła i słodkawa, dlatego kluczem do sukcesu są wyraziste przyprawy. Imbir nadaje cytrynową świeżość i ostrość. Gałka muszkatołowa, absolutny klasyk do dyni, nadaje jej głęboki, lekko ziemisty smak. Kurkuma podkręca piękny, pomarańczowy kolor. Aby wyostrzyć smaki możemy dodać chili lub pieprz cayenne, który przełamie słodycz dyni. Natomiast curry świetnie pasuje, jeśli robimy zupę w stylu orientalnym. Jak zawsze niezastąpiony będzie czosnek granulowany a dodany na koniec gotowania sok z limony albo cytryny idealnie zbalansuje smak.

Rwany z ziołami

Chlebek rwany, znany w innych krajach jako pull-apart bread lub monkey bread, wywodzi się z Węgier. Jego korzenie tkwią w tradycyjnym węgierskim cieście drożdżowym o nazwie aranygaluska co oznacza „złote kluski”, które polega na układaniu kawałków ciasta przekładanych masłem lub bakaliami. Węgierscy imigranci przywieźli przepis do Stanów Zjednoczonych pod koniec XIX wieku. W Ameryce słodka wersja z cynamonem i masłem zyskała popularność w połowie XX wieku pod nazwą monkey bread. W Polsce oraz w Europie w ostatnich latach wielką popularnością cieszą się wersje wytrawne: czosnkowe i ziołowe, przygotowywane jako składana harmonijka w formie. Do rwanego chlebka najlepiej pasują świeże lub suszone zioła, takie jak natka pietruszki, bazylia, rozmaryn oraz tymianek, oregano, czosnek niedźwiedzi. Tworzą one idealny duet z masłem i czosnkiem, nadając wypiekowi wspaniały zapach. Najlepsze zioła do chlebka: natka pietruszki, bazylia, rozmaryn, tymianek i oregano, czosnek niedźwiedzi. Rwany chlebek najlepiej serwować do dań z grilla oraz ogniska: kiełbasek, szaszłyków, steków oraz karkówki, świeżych sałatek z winegretem oraz gęstych zup krem pomidorowej lub cebulowej oraz do aromatycznych gulaszy. Świetnie pasuje też jako samodzielna przekąska z dodatkiem zimnych sosów.

Grecka zupa z ciecierzycy, kurczaka i tahini

Kuchnia grecka to kwintesencja smaków śródziemnomorskich, w których dominuje najwyższej jakości oliwa z oliwek, cytryna, czosnek i zioła (oregano, tymianek, mięta). Całość bazuje na świeżych warzywach (pomidory, ogórki), mięsie (jagnięcina, wołowina), owocach morza oraz wyrazistych serach, takich jak feta i halloumi. Najsłynniejsze przysmaki to musaka (zapiekanka z bakłażanem i mięsem), souvlaki (szaszłyki), sałatka grecka (horiatiki) z serem feta, dolmades (gołąbki w liściach winogron) oraz chrupiąca baklava. Grecy uwielbiają zupy, choć ze względu na ciepły klimat częściej goszczą one na stołach jesienią i zimą. Do najpopularniejszych należą: sycąca fasolowa fasolada (uznawana za danie narodowe), gęsta zupa z soczewicy fakes, mięsno-jajeczny avgolemono oraz tradycyjny wywar z podrobów patsas, jadany często po nocnych imprezach. Dziś w ramach wakacji polecamy zupę na chłodniejsze dni, takie jak teraz mamy. Grecka zupa z ciecierzycy, kurczaka i tahini (Revithosoupa) to pożywne, rozgrzewające danie kuchni śródziemnomorskiej. Charakteryzuje się kremowym, sezamowym posmakiem pasty tahini oraz cytrynową nutą.

Bez lepienia

Klasyczne pierogi wywodzą się z Chin, skąd w XIII wieku trafiły na ziemie polskie. Natomiast „pierogi bez lepienia” to współczesny, internetowy patent wywodzący się z kuchni azjatyckiej oraz tureckiej. Współczesna, viralowa wersja „pierogów bez lepienia” to szybki sposób na przygotowanie ulubionego dania bez konieczności żmudnego wałkowania i zawijania. W pierogach bez lepienia najlepiej sprawdzają się zwarte, wilgotne farsze. Niestety nie każdy farsz sprawdzi się tu równie dobrze. Musi dać się uformować w kulkę i co najważniejsze, nie rozpaść się w trakcie oblepiania jej mąką. Z tego powodu najlepiej sprawdzą się zwarte farsze, tj. z mięsem, soczewicą czy twarogiem. Nieco ciężej może być z pierogami z owocami albo kapustą i grzybami, ponieważ takie nadzienie jest zwykle luźniejsze i zawiera więcej wilgoci. Do najpopularniejszych i najsmaczniejszych należą farsz a'la ruskie stanowiący połączenie ugotowanych ziemniaków, twarogu, podsmażonej cebuli, soli i pieprzu. Farsz mięsny, mielone mięso wymieszane z czosnkiem i podsmażoną cebulką. Farsz azjatycki, mielone mięso drobiowe lub wieprzowe z posiekaną kapustą pekińską, imbirem, sosem sojowym i szczypiorkiem. Farsz na słodko, biały twaróg wymieszany z żółtkiem, cukrem waniliowym i odrobiną śmietany. Aby przygotować "pierogi bez lepienia", najpopularniejszym trikiem jest uformowanie zwartego farszu mięsnego lub ziemniaczano-serowego, w kulki i kilkukrotne obtoczenie ich naprzemiennie w zimnej wodzie oraz mące. Taki proces tworzy na ich powierzchni cieniutką otoczkę imitującą ciasto. Pierogi bez lepienia najlepiej podawać z klasycznymi okrasami. W zależności od smaku nadzienia świetnie sprawdzi się podsmażona cebulka, skwarki z boczku, gęsta śmietana lub słodkie dodatki.

Krupnik gryczany

Krupnik jest jedną z najstarszych polskich zup, a jej nazwa wywodzi się od dawnego określenia kaszy – „krupy”. Krupnik to tradycyjna, gęsta i pożywna polska zupa na bazie wywaru mięsnego, najczęściej wieprzowego, drobiowego lub warzywnego, której głównym składnikiem jest kasza jęczmienna. Zawiera również ziemniaki, włoszczyznę (marchew, seler, por) oraz suszone grzyby. Jest znana jako lekkostrawne, zdrowe danie rozgrzewające, popularne szczególnie jesienią i zimą. Najczęściej na gorąco, często z dodatkiem natki pietruszki. Obecnie serwowany jako klasyczny, na wędzonce, np. boczku, na żeberkach, a także wersji wegetariańskiej. Krupnik gryczany to jedna z odmian tradycyjnego krupniku. Również przygotowywany na bazie wywaru warzywnego lub mięsnego (często na kościach) z dodatkiem kaszy gryczanej, zazwyczaj niepalonej, oraz warzyw korzeniowych. Charakteryzuje się gęstą konsystencją, wyrazistym, ziemistym aromatem gryki i jest bardzo zdrowa, działając kojąco na układ trawienny. Tak, krupnik z kaszy gryczanej to doskonała, wyrazista alternatywa dla tradycyjnego krupniku jęczmiennego. Kasza gryczana nadaje zupie głęboki aromat i ciemniejszy kolor, a sam krupnik jest sycący, bezglutenowy i świetnie komponuje się z warzywami korzeniowymi oraz grzybami. 

Kolorowa pieczeń rzymska

Pieczeń rzymska to pieczony w piekarniku klops z mięsa mielonego, najczęściej formowany w podłużny bochenek. Charakterystyczną cechą wersji świątecznej jest ugotowane na twardo jajko ukryte w środku. W Polsce traktuje się ją jako danie obiadowe, zimną wędlinę na kanapki albo element świątecznego stołu. Na ciepło serwowana z ziemniakami, buraczkami, sosem pieczeniowym. Na zimno najczęściej pokrojona w plastry, podawana z chrzanem lub ćwikłą na kanapkach. Choć nazwa brzmi bardzo „śródziemnomorsko”, w rzeczywistości jej historia i tradycja są trochę bardziej złożone. Mimo nazwy nie pochodzi bezpośrednio z Rzymu. Najprawdopodobniej wywodzi się z europejskiej tradycji pieczonych klopsów np. niemieckich. Nazwa „rzymska” była w XIX–XX w. modnym określeniem nadającym potrawie „elegancji” lub zagranicznego charakteru. W polskich książkach kucharskich zaczęła pojawiać się na przełomie XIX i XX wieku, a ogromną popularność zdobyła po II wojnie światowej, jako danie tanie, wydajne i możliwe do przygotowania z dostępnych składników. Klasyczne dodatki to: sól, pieprz czarny, majeranek, czosnek, natka pietruszki. Niekiedy dodaje się do pieczeni gałkę muszkatołową, paprykę słodką, kminek i musztardę. Wierzch pieczeni możemy udekorować plastrami boczku lub koncentratem pomidorowym lub musztardą.

Kluski fasolowe

Kluski z fasoli z sosem tahini najbardziej kojarzą się z kuchniami Bliskiego Wschodu. Nie jest to jedno konkretne, klasyczne danie o ustalonej nazwie jak np. falafel, ale raczej wariacja na temat potraw z roślin strączkowych i sosu tahini, bardzo typowych dla regionu. Kluski z fasoli to często współczesna, wegetariańska reinterpretacja tych smaków. To danie może mieć kilka stopni sytości, w zależności od sposobu podania. W stylu bliskowschodnim podane z chleb pita lub lawasz, sałatką z pomidorów, ogórka i pietruszki, marynowaną czerwoną cebulą lub oliwa z oliwek i sok z cytryny na wierzch będzie miało charakter obiadu. Wersja lżejsza tego dania, to serwowanie kluseczek z sałatką z rukoli i granatu lub pieczonymi warzywami. I wersja najbardziej kaloryczna na obfite kolacje: kluski fasolowe podawane z kaszą bulgur lub kuskus, ryżem z kminem i kolendrą lub duszoną ciecierzycą w pomidorach. To jaki zestaw wybierzecie należy tylko do Was, a ostrzegamy już same w sosie tahini i z jogurtem i prażonym sezamem, są mocno sycące i pożywne.

Walentynki na pikantnie

Jedzenie kojarzące się z Walentynkami to przede wszystkim produkty uznawane za afrodyzjaki, dania o czerwonej barwie, słodkości oraz potrawy w kształcie serca. Walentynkowe menu stawia na elegancję, intymność i wyrafinowane smaki. Wśród najpopularniejszych walentynkowych potraw i składników znajdziemy między innymi: czekoladę, owoce morza, truskawki, maliny, figi, wiśnie. Jako danie główne podawane są zwykle: steki, pieczone polędwiczki, delikatne mięsa, a także dania kuchni włoskiej: makarony, risotto, pizza w kształcie serca. Nie może zabraknąć również wybornych alkoholi: szampan, czerwonego wina czy wina musującego. Najpopularniejszymi afrodyzjakami są krewetki, małże i ostrygi. Nie tylko kształtem pobudzają wyobraźnię, lecz także obfitują w składniki zapewniające poprawę libido. Zawierają cynk, zwany „pierwiastkiem miłości". Krewetki to jedne z najchętniej spożywanych owoców morza na świecie, cenione za słodki smak i wszechstronność w przyrządzaniu – grillowane, smażone, gotowane, a także podawane na surowo. Do krewetek najlepiej dodać czosnek, masło, oliwę z oliwek, natkę pietruszki oraz sok z cytryny lub limonki, co stanowi klasyczne połączenie. W wersji azjatyckiej świetnie sprawdzą się imbir, kolendra, chili, sos sojowy i mleczko kokosowe. Krewetki warto podawać z makaronem, ryżem, warzywami lub chrupiącą bagietką. My zrobiliśmy na tę okazję krewetki z płatkami chili, czosnkiem i białym winie. 

Ryba z warzywami czyli ryba po grecku

Wiele popularnych w Polsce potraw ma nazwy sugerujące egzotyczne pochodzenie, podczas gdy w rzeczywistości są to dania rodzime lub wywodzące się z innych kultur niż sugeruje nazwa. Najpopularniejsze przykłady to fasolka po bretońsku, która pojawiła się wraz z ekspansją puszek fasolki w Wielkiej Brytanii. Sałatka szwedzka, klasyczny dodatek do obiadu, którego nie znają w Szwecji. A właściwie nie tyle nie znają, co jest tam importowana z Polski. Sernik wiedeński, którego korzenie sięgają aż starożytności. Pomysł Greków podpatrzyli Rzymianie i rozsiali po całej Europie. Innym przykładem jest placek po węgiersku. Ziemniaczany placek z gulaszem to nasza polska wariacja na temat ich kuchni. W zamian tego znajdziemy tam langosza, który z naszymi plackami ma wspólny jedynie kształt. Następnie pieczeń rzymska: mięso mielone zapiekane w całości, które nie pochodzi z Rzymu, a nazwa ma jedynie sugerować szlachetność potrawy. I proponowana przez nas dziś ryba po grecku, to absolutna klasyka polskiej kuchni, zwłaszcza świątecznej, z Grecją ma niewiele wspólnego. To danie z smażonej ryby (najczęściej filetów) podanej z warzywnym sosem na bazie marchwi, pietruszki, selera i cebuli w pomidorach. Najlepsza jest na zimno, po kilku godzinach „przegryzienia się” smaków. Smakuje lepiej następnego dnia, to jedno z tych dań, które czas tylko poprawia. Możemy ją serwować z pieczywem, solo jako przystawkę oraz  coraz częściej jako danie obiadowe z ziemniakami albo kaszą.

Surówka z marchewki

Surówka z marchewki w formie wstążki jest efektowna wizualnie, a ponadto bardzo zdrowa i pachnąca świeżością. Lekką słodycz marchewki idealnie równoważy słona feta, prażone ziarna słonecznika oraz cytrusowy sos z nutą czosnkowo imbirową. Dodatkową zaletą jest to, że można ją modyfikować w dowolny sposób, zastępując słonecznik pistacjami lub sezamem, dressing doprawić chili a ser feta zastąpić parmezanem. My postanowiliśmy wykorzystać prażone ziarna słonecznika do naszej sałatki. Prażone ziarna słonecznika to wszechstronny dodatek, który wzbogaca smak i teksturę dań. Możemy je wykorzystać do posypywania sałatek i zup kremów, dodawać do jogurtów, musli, owsianek, tworzyć pasty kanapkowe i desery (ciastka, batony), a także doprawiać podczas prażenia solą, papryką czy chili. Wtedy będą idealną przekąską do piwa. Dodajemy ziarna do sałat z rukolą, pomidorami, kurczakiem, czy makaronem, aby uzyskać chrupkość. Posypujemy nimi również dania z makaronem, kasze, warzywa na ciepło. Słonecznik świetnie łączy się smakowo z czosnkiem, imbirem, chili, papryką, solą. Można też do ziaren słonecznika dodać cynamon. Próbujcie, smakujcie, nieraz najbardziej „dziwne” połączenia okazują się hitem.

Grzybowa

W zależności od regionu i tradycji rodzinnych zestaw wigilijnych potraw jest różny, ale zwyczajowo na wigilijnym stole powinny znaleźć się wszystkie płody ziemi, a potraw powinno być dwanaście. Wśród potraw zawsze jest zupa, ale nie jedyna. Wśród klasyków, czyli barszczu czerwonego czy zupy grzybowej, każdy region ma swoją zupę: Śląsk siemieniotkę czyli zupę lnianą, Kresy zupę migdałową z rodzynkami, Podhale kwaśnicę  z kapusty i grzybów a Pomorze i Kaszuby zupę z brządu, czyli z suszonych owoców oraz zupę rybną. W dawnych czasach zupy wigilijne miały zapewnić jedzącym zdrowie i dostatek na nadchodzący rok. Każdy składnik symbolizował co innego: kapusta dostatek, grzyby zdrowie, ryby obfitość, mak i groch nadzieję na odrodzenie, chleb i kluski sytość, orzechy i bakalie urodzaj i miłość. Staropolskim zwyczajem należało w daniach wigilijnych umieścić jak najwięcej przynoszących szczęście składników. U nas musi być zupa grzybowa, natomiast dzieci zawsze wolały kompot z suszu z kluskami ;)

Gulasz z dziczyzny

Gulasz jako potrawa wywodzi się z Węgier, gdzie był tradycyjnym daniem pasterzy (gulyás). W swojej klasycznej formie jest bardziej gęstą zupą niż sosem, co zbliża ją do tego, co dziś nazywamy zupą gulaszową. Wersja z dziczyzny rozwinęła się w regionach, gdzie polowania były częścią lokalnej kultury, zwłaszcza na Węgrzech (szczególnie w regionie Győr i Baranya), Austrii, Słowacji oraz Czechach, Polsce, gdzie dziczyznę podaje się często w kuchni myśliwskiej. Kluczowe są przyprawy korzenne i zioła, które dobrze komponują się z intensywnym smakiem dziczyzny to: papryka słodka i ostra – wpływy węgierskie, jałowiec, klasyczna przyprawa do dziczyzny. Ponadto, liść laurowy i ziele angielskie, czosnek i cebula, kminek (szczególnie w wersjach czeskich i słowackich, pieprz czarny i papryczka chili oraz majeranek najczęściej dodawany w Polsce. Dodatkowe składniki podbijające smak zupy gulaszowej to: czerwone wino lub piwo (zwłaszcza czeskie), wędzona papryka, dodaje lekko dymnego aromatu i rzadkie, ale stosowane w kuchni myśliwskiej, owoce dzikiej róży. Jeśli nie macie lub nie lubicie dziczyzny, możecie zrobić zupę gulaszową z wołowiną.

Składniki:

Placuszki dyniowe z sosem czosnkowym i miodem

Dzień Dyni to jesienne święto obchodzone 31 października, najczęściej w połączeniu z Halloween. W Polsce 26 października obchodzony jest Narodowy Dzień Dyni, lecz tak naprawdę dynia jest symbolem polskiej jesieni i tak naprawdę towarzyszy nam od początku astrologicznej jesieni: w kuchni, w ogrodzie jako składnik pysznych dań czy dekoracja. Dzień Dyni to święto obchodzone głównie w Stanach Zjednoczonych jako część tradycji związanych z Halloween. W Polsce, choć Halloween zyskuje na popularności, Dzień Dyni nie jest szeroko rozpoznawalny jako osobne święto. Dla nas dynia to  przede wszystkim dynia w słoikach marynowana, taki smak dzieciństwa kojarzony z goździkami i zielem angielskim. Trochę później dotarły do nas smaki amerykańskie, wykorzystujące głównie puree z dyni: pikantne zupy, aromatyczne tarty, muffiny czy bułeczki dyniowe. Dziś wachlarz potraw z dyni jest niegraniczony: dynia zapiekana z pomidorami i fetą, pierożki z dyni, kopytka, makarony czy dania jednogarnkowe. Dynia dobrze komponuje z aromatycznymi przyprawami, takimi jak cynamon i gałka muszkatołowa oraz składnikami słodkimi: jabłkami, żurawiną i syrop klonowym. W przypadku dań pikantnych dobrze łączy się z czosnkiem, szałwią i rozmarynem. Bywa przyrządzana z wieprzowiną, kurczakiem lub mniej popularnie z kiełbasą. Ser kozi i ser pleśniowy, również dobrze się komponują z dynią podobnie jak orzechy włoskie i pekany. My oczywiście uczcimy to święto kulinarnie, przyrządzając placuszki dyniowe, łączące w sobie nutu pikantności i słodyczy. Nasz chrupiące placki z dyni piżmowej z dipem czosnkowym są proste, sycące i pełne sezonowych dobroci – to danie, które sprawia, że jesienne gotowanie jest tak satysfakcjonujące.

Pasztet z grzybów

W lasach pojawiły się grzyby. Co prawda obecny brak deszczu spowolnił ich wzrost, ale na pewno niedługo będzie ich wysyp. Jeśli zaś chodzi o coś dobrego z grzybów to proponujemy Wam małe co nieco. Imponująco prosta przystawka, którą można przygotować nawet 3 dni wcześniej, przed planowanym podaniem. Pasztet z grzybów to wegetariańska wersja klasycznego francuskiego pasztetu z wątróbki. To prosty dip grzybowy, idealny na przystawkę podczas przyjęć, z wieloma alternatywnymi sposobami wykorzystania resztek. Niektóre przepisy wykorzystują zamiast wody sherry, porto lub koniak, które z pewnością można dodać, jeśli mamy je pod ręką. Połączenie czosnku, orzechów, cebuli, ziół i sera z grzybami sprawia, że przystawka ta przypadnie do gustu nawet najbardziej wybrednym smakoszom. Bazą dla tego dania są grzyby, cebula, pietruszka, czosnek i tymianek. Zamiast tymianku możemy użyć rozmarynu, ale o połowę mniej. Dla dorosłych ważna informacja: pasztet idealnie komponuje się z wytrawnym białym winem! 

Curry z fasolką mung

 Ta zielona fasolka pochodzi z Indii, jest uprawiana w Azji Południowej, w Malezji oraz w Chinach. Kiedyś ten gatunek zaliczany był do rodziny fasolowatych dziś dumnie reprezentuje rodzinę bobowatych, tą samą do której należy nasz ulubiony bób, groszek, soczewica, cieciorka czy lukrecja. Dzięki wysokiej zawartości białka i żelaza jest doskonałym zamiennikiem mięsa w diecie wegetarian i wegan, a także mieszkańców słabiej rozwiniętych krajów. Przypisuje się jej właściwości oczyszczające, antyoksydacyjne i prebiotyczne. Z tej małej zielonej fasolki zrobimy: warzywne pasztety, kotlety, pulpetów, kanapkowe pasty oraz curry lub fasolkę po bretońsku. Kiełki fasoli mung idealnie prezentują się na pieczywie. A czym doprawiać fasolkę mung? Szczególnie polecane są: liść laurowy, lubczyk, majeranek, tymianek , cząber, imbir, kolendra, papryka słodka i ostra oraz natki pietruszki i kolendry. Dodatkowo jej smak wzbogacają cebula, czosnek, suszone pomidory oraz musztarda. Wykorzystując niektóre z powyższych przypraw polecamy Wam curry z fasoli mung, pożywne, energetyczne i pełne aromatów.

Na uroczysty i codzienny obiad

Rosół nadaje się na wystawniejsze i te zwyczajne obiady. Jest bezwzględnym punktem menu wesel, komunii, chrzcin, czy restauracyjnych imprez. W Polsce na 100%, rodzinny niedzielny obiad będzie zawsze z rosołem. Rosół znany jest na całym świecie pod różnymi nazwami i w różnych wersjach. W Chinach to bulionu z kurczaka z dodatkiem imbiru, w Japonii to rybny dashi, we Francji bouillon, najbliższy naszemu rosołowi, chociaż dużo bardziej tłusty. Rosół to wywar mięsno warzywny. Do rosołu nadają się udka, korpus, szyja i skrzydełka z kurczaka, a także wołowina. Można również użyć indyka, kaczki, gęsi lub perliczki. Najpyszniejszy jest jednak z mięs mieszanych. Niedzielny rosół jest idealną bazą dla zup na cały tydzień: pomidorowej, ogórkowej, krupniku czy pieczarkową. Oprócz tradycyjnych przypraw: lubczyku, pieprzu ziarnistego, ziela angielskiego czy liści laurowych, możemy dodać np. kardamon, który wzbogaci aromat tradycyjnego rosołu. Sos sojowy wydobędzie głębszy smak rosołu. Cytryna lub limonka dodawana do zupy jako kontrast dla tłustego bulionu. Natomiast dodanie imbiru do rosołu może wzbogacić jego smak i dodać mu rozgrzewającego efektu, a także wspierać odporność.

Kalafior z nutą tymianku

Pieczony kalafior z pieczarkami to świetny sposób na przygotowanie zdrowego i pysznego dania, które zachwyci smakiem i aromatem całą rodzinę. Tymianek – to jedno z tych ziół, które sprawiają, że proste składniki nabierają głębi. Jego intensywny, lekko korzenny smak doskonale komponuje się z delikatnym kalafiorem i pieczarkami. Tymianek to zioło, które nie tylko wspaniale smakuje, ale ma także wiele prozdrowotnych właściwości. Jest bogaty w antyoksydanty, a także wykazuje działanie przeciwzapalne i wspomaga trawienie. Jego aromat jest silny, ale jednocześnie łagodny, co sprawia, że doskonale komponuje się z szeroką gamą potraw. Jako naturalny antyseptyk tymianek pomaga w walce z infekcjami, a także wspomaga układ odpornościowy. Dodatkowo może być pomocny w leczeniu kaszlu czy bólu gardła – dzięki zawartości tymolu, który ma działanie rozkurczowe. Tymianek doskonale komponuje się nie tylko z pieczonymi warzywami, jak w tym przypadku z kalafiorem i pieczarkami, ale także w innych potrawach. Znajdziemy go w mieszankach ziołowych, takich jak: zioła prowansalskie – razem z rozmarynem, bazylią, oregano, tymianek tworzy klasyczną kompozycję do mięs, sosów czy zapiekanek. Czubryca zielona to świetna kombinacja do sałatek i twarożku, ma w składzie tymianek, cząber, szczypiorek, czosnek, cebula, pasternak, papryka ostra, chili. Tymianek bywa także składnikiem herbat, które pomagają w walce z przeziębieniem. Nasza propozycja, pieczony kalafior z pieczarkami i tymiankiem, to wyjątkowo aromatyczna propozycja, idealna na lunch czy kolację

Zupa tajska z rybą

Tajska kuchnia to prawdziwa uczta dla zmysłów, która łączy w sobie intensywność smaków, aromatów i kolorów. Jednym z najbardziej charakterystycznych składników w wielu tajskich potrawach jest pieprz cytrynowy, który nadaje im wyjątkowy, świeży i lekko kwaśny posmak. Pieprz cytrynowy to przyprawa o cytrusowym, lekko pikantnym smaku, która pochodzi z Azji Południowo-Wschodniej, głównie z Indii i Indonezji. Zdecydowanie warto zwrócić uwagę na ten pieprz, bo oprócz smakowego urozmaicenia, pieprz cytrynowy wnosi do potraw także unikalną nutę, której nie da się porównać z innymi przyprawami. Pieprz cytrynowy jest idealnym dodatkiem do potraw, które wymagają wyrazistego, a jednocześnie delikatnego smaku. Doskonale sprawdza się w tajskich zupach, sosach, marynatach, a także w daniach mięsnych i rybnych. Jego subtelny, ale wyrazisty cytrusowy smak doskonale komponuje się z mlekiem kokosowym, trawą cytrynową, kolendrą i chili, tworząc niezapomnianą harmonię smakową, której nie można się oprzeć. Dziś chcemy podzielić się z Wami przepisem na zupę tajską z filetem z mintaja. Zupa ta, oprócz aromatycznych przypraw, takich jak imbir, płatki chili czy limona zyskuje swoją wyjątkowość dzięki użyciu pieprzu cytrynowego. Pieprz ten znajdziecie w naszym sklepie w 2 wagach: 100 gramów oraz 500 gramów. Gorąco polecamy!

Przeciwko przeziębieniu i nie tylko

Dzisiejsza propozycja to zupa krem z pieczonego czosnku i sera z nutą tymianku. Bardzo apetyczna i pachnąca. Idealna dla miłośników czosnku, na wzmocnienie i przeciwko wampirom

Zupa krem kalafiorowa

Kontynuujemy cykl pn. zupy jesienne. Dziś proponujemy aksamitną zupę krem z kalafiora. O tej porze roku, mamy jesienny zbiór tego warzywa, którego częścią jadalną jest łodyga. Potocznie nazywamy ją „różą”. Jest pożywna, niskokaloryczna, bogata w sole mineralne. Fajna do podania z grzankami, groszkiem ptysiowym, serem parmezanem lub smażonymi cienkimi paskami boczku. Oprócz proponowanej przez nas zupy krem możemy z kalafiora przygotować tradycyjnego kalafiora obsmażanego na masełku i tartej bułce, pyszne kotlety, pożywne burgery wegańskie, risotto czy wegański spód do pizzy. Z przypraw warto dodać do kalafiora: kumin, paprykę, gałkę muszkatołową, lubczyk, curry, oregano, kurkumę, tymianek lub czarnuszkę. Zimowe przetwory kalafior są również dobrym pomysłem dla miłośników tego warzywa. Wychodzą z niego chrupkie kiszonki, aromatyczne marynaty lub mieszane sałatki obiadowe.