Nuggetsy na Dzień Dziecka
Nuggetsy to jedno z najbardziej rozpoznawalnych dań typu fast food. Nuggetsy z kurczaka zostały opracowane w latach 50. XX wieku przez Robert C. Baker, profesora technologii żywności na Cornell University. Jego celem było stworzenie produktu z mięsa drobiowego, który byłby łatwy do przygotowania, zamrażania i smażenia. Dopiero później nuggetsy zostały spopularyzowane przez McDonald's i stały się światowym fenomenem. Klasyczne nuggetsy mają kilka charakterystycznych cech, są małe, wygodne kawałki do jedzenia ręką, mają soczyste wnętrze z mięsa drobiowego oraz chrupiącą panierkę, łagodny smak, który odpowiada większości osób i najważniejsza cecha, są szybkie przygotowanie. Najczęściej przygotowuje się je z fileta z kurczaka, klasycznych przypraw (sól, pieprz, papryka, czosnek), mąki, jajka, bułki tartej lub płatków kukurydzianych do panierowania. Dodatki z którymi się najczęściej pojawiają to frytki lub pieczone ziemniaki, surówka z marchewki, sałatka coleslaw, świeże warzywa pokrojone w słupki (marchew, ogórek, papryka), kukurydza, ryż lub pieczone warzywa. Oczywiście smak jest tych kotlecików zawsze podkręcany jest różnymi sosami: ketchupem, sosem czosnkowym, miodowo-musztardowym, barbecue, curry, jogurtowo-ziołowym oraz słodko-kwaśnym. Psychologowie żywienia zauważają też, że dzieci często preferują produkty o jednolitej strukturze i neutralnym smaku, a nuggetsy idealnie wpisują się w te preferencje. Mają łagodny smak, nie są ostre ani gorzkie. Posiadają chrupiącą teksturę, dzieci zwykle lubią kontrast między chrupiącą skorupką a miękkim środkiem. Łatwo je chwycić i zjeść. Nuggetsy prawie zawsze smakują podobnie, co daje dzieciom poczucie przewidywalności.

Pesto z pokrzywy 

Pesto to aromatyczny, gęsty sos wywodzący się z kuchni włoskiej, tradycyjnie przygotowywany poprzez ucieranie składników. Klasyczne pesto alla genovese składa się ze świeżej bazylii, oliwy z oliwek, parmezanu, orzeszków piniowych i czosnku. Idealnie pasuje do makaronów, dań z mięs i ryb, a także jako dodatek do pieczywa. Składniki tradycyjnie uciera się w marmurowym moździerzu (nazwa pochodzi od włoskiego pestare: tłuc, miażdżyć). Smak pesto jest bardzo intensywny, ziołowy z wyczuwalną nutą czosnku i sera. Oprócz klasycznego zielonego pesto, mamy m. in. pesto czerwone, sycylijskie. Zawiera suszone pomidory. Inne wersje, to pesto z rukoli, z natki pietruszki, czy z dodatkiem migdałów. Pesto jest głównie sosem do makaronów, bazą do pizzy, marynatą do mięs, składnikiem kanapek oraz dressingiem do sałatek. W naszych warunkach geograficznych pokusiliśmy się o pesto z pokrzywy. Pesto z pokrzywy to zdrowe, wiosenne pesto o czosnkowym smaku. Wystarczy sparzyć młode liście pokrzywy, a następnie zblendować je z oliwą, czosnkiem, orzechami (włoskimi, nerkowca, słonecznikiem, pestkami dyni) oraz parmezanem doprawiając solą i sokiem z cytryny. Pesto z pokrzywy idealnie pasuje do makaronów, jako pasta do chleba lub dodatek do zup. Polskie alternatywy dla pesto opierają się na lokalnych ziołach, np. czosnku niedźwiedzim, pietruszce, jarmużu, szpinaku lub z rodzimym buraku i orzechach, oferując bardziej rodzimy smak. Zamiast parmezanu możemy dodać polski ser długo dojrzewający.

Krupnik gryczany

Krupnik jest jedną z najstarszych polskich zup, a jej nazwa wywodzi się od dawnego określenia kaszy – „krupy”. Krupnik to tradycyjna, gęsta i pożywna polska zupa na bazie wywaru mięsnego, najczęściej wieprzowego, drobiowego lub warzywnego, której głównym składnikiem jest kasza jęczmienna. Zawiera również ziemniaki, włoszczyznę (marchew, seler, por) oraz suszone grzyby. Jest znana jako lekkostrawne, zdrowe danie rozgrzewające, popularne szczególnie jesienią i zimą. Najczęściej na gorąco, często z dodatkiem natki pietruszki. Obecnie serwowany jako klasyczny, na wędzonce, np. boczku, na żeberkach, a także wersji wegetariańskiej. Krupnik gryczany to jedna z odmian tradycyjnego krupniku. Również przygotowywany na bazie wywaru warzywnego lub mięsnego (często na kościach) z dodatkiem kaszy gryczanej, zazwyczaj niepalonej, oraz warzyw korzeniowych. Charakteryzuje się gęstą konsystencją, wyrazistym, ziemistym aromatem gryki i jest bardzo zdrowa, działając kojąco na układ trawienny. Tak, krupnik z kaszy gryczanej to doskonała, wyrazista alternatywa dla tradycyjnego krupniku jęczmiennego. Kasza gryczana nadaje zupie głęboki aromat i ciemniejszy kolor, a sam krupnik jest sycący, bezglutenowy i świetnie komponuje się z warzywami korzeniowymi oraz grzybami. 

Drożdżowa na oleju

Na wielkanocnym stole królują tradycyjne wypieki: mazurki (kajmakowy, czekoladowy), puszyste babki (cytrynowa, piaskowa) oraz serniki (tradycyjny, wiedeński, z brzoskwiniami). Popularne są również makowce, pascha z bakaliami oraz szybkie ciasta bez pieczenia. Warto postawić na aromatyczne wypieki z bakaliami, kokosem lub lukrem cytrynowym. Na Wielkanoc najczęściej pieczemy babki, które są wilgotne, aromatyczne i efektowne, takie jak klasyczna babka piaskowa, cytrynowa, pomarańczowa, z ajerkoniakiem, marmurkowa lub intensywnie kokosowa. Popularnością cieszą się również babki drożdżowe, majonezowe (zapewniające wilgoć) oraz nowoczesne wersje pistacjowe czy z dodatkiem bakalii. Nasza propozycja to babka drożdżowa z olejem. Babki drożdżowe na oleju to klasyczne ciasto domowe, bardzo puszyste, długo świeże i prostsze niż wersja na maśle. Olej roślinny zapewnia wyjątkową wilgotność ciasta, które pozostaje miękkie i puszyste nawet kilka dni po upieczeniu. W przeciwieństwie do masła, które szybko twardnieje i powoduje, że babka traci świeżość, olej utrzymuje aromat i soczystość na dłużej. Z najchętniej wykorzystywanych do babek dodatków polecamy: rodzynki, skórkę pomarańczową lub cytrynową, kandyzowane owoce oraz orzechy włoskie.

Babeczki z mrożonymi borówkami

Ten prosty przepis na babeczki z mrożonymi borówkami to idealny domowy przysmak. Muffinki to przepyszne połączenie słodkości i kwaskowatości, a ich przygotowanie jest banalnie proste. Czas przygotowania wynosi niecałe 45 minut, a muffinki wyróżniają się maślną miękkością i nutą borówek w każdym kęsie. Ten przepis wykorzystuje zarówno masło, jak i olej roślinny. Masło jest bezkonkurencyjne pod względem smaku, a olej zapewnia wilgotną konsystencję. Do ich przygotowania przydadzą się niektóre akcesoria kuchenne. Forma do muffinek, która została zaprojektowana specjalnie do pieczenia muffinek i babeczek. Jest niezbędna do nadania im charakterystycznego kształtu. Papilotki, służą do wyłożenia foremek na muffinki, ułatwiając wyjmowanie muffinek po upieczeniu i skracając czas czyszczenia. Jeśli ich nie macie, możecie lekko natłuścić foremkę. Miski do mieszania, jednej do mieszania suchych składników i jednej do składników mokrych. Miarki i łyżki lub waga kuchenna, które przydadzą się do dokładnego odmierzania składników. Pieczenie to precyzyjna sprawa, dlatego ważne jest, aby dokładnie odmierzać składniki. Trzepaczka lub mikser ręczny. Trzepaczka jest idealna, ale mikser może ułatwić ucieranie masła z cukrem. Łopatka przyda się do zeskrobywania masy ze ścianek miski i delikatnego wmieszania jagód do ciasta. I jeszcze ruszt do studzenia, taki z piekarnika. Po upieczeniu ważne jest, aby pozwolić muffinkom lekko ostygnąć w foremce, a następnie przenieść je na kratkę do całkowitego ostygnięcia, zapobiega to ich rozmiękczeniu. Ten prosty przepis na babeczki z mrożonymi borówkami jest idealny zarówno dla początkujących, jak i doświadczonych piekarzy.

Naggetsy z ciecierzycy

Nuggetsy z ciecierzycy cieszą się największą popularnością w regionach o silnym wpływie kuchni roślinnej, śródziemnomorskiej i bliskowschodniej, szczególnie w Stanach Zjednoczonych, Europie i Indiach. Jako wegetariańska, bogata w białko alternatywa dla kurczaka, szybko zyskuje na popularności jako zdrowa przekąska, produkty do lunchboxów i szybkie, wegańskie dania typu fast food. Są popularne w regionie Morza Śródziemnego i na Bliskim Wschodzie, gdzie często kojarzone są z smakami przypominającymi falafel, wykorzystując takie podstawowe składniki jak ciecierzyca, zioła i przyprawy. Są często podawane w wegańskich i wegetariańskich domach w krajach zachodnich (USA, Wielka Brytania, Europa) jako pożywne i przyjazne dzieciom posiłki. Spożywane jako zdrowe przekąski, dodawane do sałatek lub podawane z dipami, takimi jak hummus czy tahini. Największym konsumentem ciecierzycy na świecie są Indie, co czyni je głównym ośrodkiem kreatywnych dań na bazie roślin strączkowych, a następnie dużym, rosnącym popytem w Stanach Zjednoczonych i Europie.

Chrupiące marchewki z wiórkami kokosowymi

Wiórki kokosowe są wszechstronnym składnikiem kuchennym, używanym głównie do deserów, wypieków oraz dań egzotycznych, a także jako zdrowy dodatek do śniadań. Nadają potrawom egzotycznego aromatu, chrupkości i słodkawego smaku. Idealnie nadają się do wypieków i ciast: kokosanek, ciasteczek kokosowych, ciasta "Rafaello" lub jako prażona na patelni posypka do tortów i babeczek. Są składnikiem lodów oraz jogurtów. Stanowią składnik owsianki, jaglanki oraz granoli orzechowo-kokosowej. Nie tylko słodycze, ale też dania wytrawne, nie obyłby się bez wiórków kokosowych, szczególnie dania azjatyckie. Wiórki zagęszczają klasyczne sosy curry. Idealnie sprawdzają się jako panierka do kurczaka, krewetek czy ryb. U nas stanowią właśnie panierkę do pieczonej na pikantnie marchewki. Taką marchewkę najlepiej podać z jakimś sosem: majonezowym z jogurtem i koperkiem, albo z pastą tahini i cytryną. Dla nas najlepszym okazał się ten na bazie jogurtu, fety i miodu.

Mortadela drobiowa

Oprócz tradycyjnych przepisów, które uwielbiamy, sięgamy nie raz po ciekawostki z netu. Trochę z ciekawości, trochę z niedowierzania i trochę z chęci zaproponowania naszym klientom naszych klasycznych produktów, aby stworzyć coś dobrego, nowego, z dobrej jakości produktów, w dość krótkim czasie. Taką propozycją jest mortadela drobiowa z pistacjami, którą powinniśmy raczej nazwać mielonką drobiową w szklance do whisky

Ryba z warzywami czyli ryba po grecku

Wiele popularnych w Polsce potraw ma nazwy sugerujące egzotyczne pochodzenie, podczas gdy w rzeczywistości są to dania rodzime lub wywodzące się z innych kultur niż sugeruje nazwa. Najpopularniejsze przykłady to fasolka po bretońsku, która pojawiła się wraz z ekspansją puszek fasolki w Wielkiej Brytanii. Sałatka szwedzka, klasyczny dodatek do obiadu, którego nie znają w Szwecji. A właściwie nie tyle nie znają, co jest tam importowana z Polski. Sernik wiedeński, którego korzenie sięgają aż starożytności. Pomysł Greków podpatrzyli Rzymianie i rozsiali po całej Europie. Innym przykładem jest placek po węgiersku. Ziemniaczany placek z gulaszem to nasza polska wariacja na temat ich kuchni. W zamian tego znajdziemy tam langosza, który z naszymi plackami ma wspólny jedynie kształt. Następnie pieczeń rzymska: mięso mielone zapiekane w całości, które nie pochodzi z Rzymu, a nazwa ma jedynie sugerować szlachetność potrawy. I proponowana przez nas dziś ryba po grecku, to absolutna klasyka polskiej kuchni, zwłaszcza świątecznej, z Grecją ma niewiele wspólnego. To danie z smażonej ryby (najczęściej filetów) podanej z warzywnym sosem na bazie marchwi, pietruszki, selera i cebuli w pomidorach. Najlepsza jest na zimno, po kilku godzinach „przegryzienia się” smaków. Smakuje lepiej następnego dnia, to jedno z tych dań, które czas tylko poprawia. Możemy ją serwować z pieczywem, solo jako przystawkę oraz  coraz częściej jako danie obiadowe z ziemniakami albo kaszą.

Sajgonki z piekarnika

Sajgonki pochodzą z kuchni wietnamskiej. Ich oryginalna nazwa to nem rán. Nazwa „sajgonki” przyjęła się w Europie od dawnej nazwy miasta Sajgon. W Chinach istnieją podobne dania (spring rolls), ale wietnamskie sajgonki są osobną tradycją. Tradycyjne sajgonki zawijane są w papier ryżowy a najpopularniejsze składniki farszu to: mięso mielone (wieprzowe lub mieszane), krewetki, makaron ryżowy, grzyby mun lub shiitake, marchew, kapusta lub kiełki fasoli mung, można je dowolnie modyfikować. Popularne wersje sajgonek? Oczywiście wegetariańskie, mięsne i z owocami morza. Klasyczne sajgonki są smażone na głębokim oleju, pieczenie w piekarniku to europejska adaptacja, zdrowsza, lżejsza wersja. Kuchnia azjatycka, w tym wietnamska jest aromatyczna, ale nie ciężka. Typowe przyprawy do sajgonek to: czosnek, imbir, pieprz biały, sos rybny, sos sojowy, kolendra (świeża lub mielona) i czasem chili. Sajgonki nadają się i na street food, i na elegancki stół Sajgonki podajemy jako przystawki, na imprezach, rodzinnych spotkaniach, jako element większego posiłku. Sajgonki świetnie komponują się z klasycznymi dodatkami jakimi są: sos słodko-kwaśny, sos rybny z limonką i chili, sałata plus świeże zioła (mięta, kolendra), ryż lub makaron ryżowy. W Wietnamie często zawija się sajgonkę w liść sałaty z ziołami i macza w sosie.

Surówka z marchewki

Surówka z marchewki w formie wstążki jest efektowna wizualnie, a ponadto bardzo zdrowa i pachnąca świeżością. Lekką słodycz marchewki idealnie równoważy słona feta, prażone ziarna słonecznika oraz cytrusowy sos z nutą czosnkowo imbirową. Dodatkową zaletą jest to, że można ją modyfikować w dowolny sposób, zastępując słonecznik pistacjami lub sezamem, dressing doprawić chili a ser feta zastąpić parmezanem. My postanowiliśmy wykorzystać prażone ziarna słonecznika do naszej sałatki. Prażone ziarna słonecznika to wszechstronny dodatek, który wzbogaca smak i teksturę dań. Możemy je wykorzystać do posypywania sałatek i zup kremów, dodawać do jogurtów, musli, owsianek, tworzyć pasty kanapkowe i desery (ciastka, batony), a także doprawiać podczas prażenia solą, papryką czy chili. Wtedy będą idealną przekąską do piwa. Dodajemy ziarna do sałat z rukolą, pomidorami, kurczakiem, czy makaronem, aby uzyskać chrupkość. Posypujemy nimi również dania z makaronem, kasze, warzywa na ciepło. Słonecznik świetnie łączy się smakowo z czosnkiem, imbirem, chili, papryką, solą. Można też do ziaren słonecznika dodać cynamon. Próbujcie, smakujcie, nieraz najbardziej „dziwne” połączenia okazują się hitem.

Gulasz z dziczyzny

Gulasz jako potrawa wywodzi się z Węgier, gdzie był tradycyjnym daniem pasterzy (gulyás). W swojej klasycznej formie jest bardziej gęstą zupą niż sosem, co zbliża ją do tego, co dziś nazywamy zupą gulaszową. Wersja z dziczyzny rozwinęła się w regionach, gdzie polowania były częścią lokalnej kultury, zwłaszcza na Węgrzech (szczególnie w regionie Győr i Baranya), Austrii, Słowacji oraz Czechach, Polsce, gdzie dziczyznę podaje się często w kuchni myśliwskiej. Kluczowe są przyprawy korzenne i zioła, które dobrze komponują się z intensywnym smakiem dziczyzny to: papryka słodka i ostra – wpływy węgierskie, jałowiec, klasyczna przyprawa do dziczyzny. Ponadto, liść laurowy i ziele angielskie, czosnek i cebula, kminek (szczególnie w wersjach czeskich i słowackich, pieprz czarny i papryczka chili oraz majeranek najczęściej dodawany w Polsce. Dodatkowe składniki podbijające smak zupy gulaszowej to: czerwone wino lub piwo (zwłaszcza czeskie), wędzona papryka, dodaje lekko dymnego aromatu i rzadkie, ale stosowane w kuchni myśliwskiej, owoce dzikiej róży. Jeśli nie macie lub nie lubicie dziczyzny, możecie zrobić zupę gulaszową z wołowiną.

Składniki:

Drożdżowe pierogi pieczone

Propozycja dla miłośników pierogów, wszelakich: gotowanych, smażonych, pieczonych. Nasz wybór padł dziś na pierogi drożdżowe pieczone z mięsem i sosem koperkowym z przyprawą do tzatzyków. Pierogi drożdżowe z mięsem pieczone w piekarniku to kulinarna podróż do tradycji wschodniej Polski i Kresów. To potrawa o bogatej historii, przygotowywana od pokoleń, łącząca prostotę z niezwykłym smakiem. Są złociste, pachnące, mięciutkie, a jednocześnie sycące, są kwintesencją kuchni domowej i dawnych tradycji. Dziś piecze się je coraz rzadziej, dlatego warto przywrócić je do łask. Choć pierogi kojarzymy przede wszystkim z Polską, to ich odmiana drożdżowa ma korzenie znacznie szersze. Rodziła się na styku kultur Europy Wschodniej: w Polsce, na Ukrainie, Białorusi oraz w Rosji. Najbliższą rodziną pieczonych pierogów drożdżowych są pirożki, znane w kuchni rosyjskiej i ukraińskiej. To właśnie tam najczęściej przygotowywano nadziewane bułeczki drożdżowe wypełnione mięsem, kapustą lub jajkami i wypiekane na złoto. Pieczone pierogi drożdżowe z mięsem są niezwykle uniwersalne, dlatego można je serwować na wiele sposobów — zarówno jako danie główne, jak i przekąskę. Najbardziej tradycyjnym dodatkiem jest aromatyczny barszcz czerwony, którego lekko kwaskowy smak doskonale podkreśla miękkość ciasta i wyrazistość farszu. Świetnie sprawdzą się również domowe sosy: czosnkowy, jogurtowo-ziołowy czy delikatnie chrzanowy idealne, jeśli podajemy pierogi na imprezę lub jako przekąskę do dzielenia się. W wersji bardziej klasycznej warto postawić na masło czosnkowe lub podsmażoną cebulkę, które dodają daniu aromatu i domowego charakteru. Jeśli pierogi mają pełnić rolę obiadu, znakomicie uzupełni je surówka z czerwonej kapusty, kiszone ogórki lub sałatka z kiszonej kapusty, przełamujące treściwość farszu. Co ciekawe, na wschodzie Polski podaje się je także z gorącym bulionem, który wydobywa ich delikatną słodycz. A następnego dnia świetnie smakują na zimno z pikantnym ketchupem, musztardą albo lekkim majonezem.

Naleśniki, mocno czekoladowe

Czy istnieje coś, co potrafi poprawić humor szybciej niż zapach świeżo usmażonych naleśników? A jeśli do tego dodamy czekoladę… mamy deser, który zadowoli najbardziej wymagających łasuchów. Czekoladowe naleśniki to nie tylko uczta dla podniebienia, ale też przykład, jak uniwersalny może być ten prosty, a zarazem genialny wynalazek kuchni świata. Pierwsze przepisy na czekoladowe naleśniki pojawiły się dopiero w XX wieku, gdy kakao stało się szerzej dostępne. Historia naleśników sięga starożytności, pierwsze formy cienkich placków przygotowywano już w starożytnej Grecji i Rzymie. W średniowieczu naleśniki pojawiły się w Europie jako sposób na wykorzystanie nadmiaru mleka, jajek i mąki. We Francji doprowadzono je do perfekcji, to właśnie stamtąd pochodzi słynny crêpe, cienki, delikatny naleśnik podawany na słodko lub wytrawnie. Wersja czekoladowa jest już nowoczesną interpretacją tej klasyki, popularną zwłaszcza w kawiarniach i cukierniach francuskich oraz amerykańskich. Naleśniki to jedno z najbardziej uniwersalnych dań świata. Można je podawać na słodko z owocami, konfiturą, twarogiem, kremem czekoladowym, lodami. Na wytrawnie z mięsem, szpinakiem, łososiem, warzywami, a nawet w formie zapiekanek.

Krakersy ziołowe, nie tylko na Halloween

Krakersy to popularna słona, chrupiąca przekąska. Mają długą historię, sięgającą starożytności. Oryginalne krakersy były pożywieniem na przetrwanie. Ich początki można odnaleźć w starożytnym Egipcie, gdzie były one popularnym pożywieniem dla podróżujących i żeglarzy. Krakersy były również popularne w starożytnym Rzymie, gdzie były spożywane przez żołnierzy i podróżników. Współczesne krakersy, zostały wynalezione w XIX wieku przez amerykańskiego piekarza o nazwisku Sylvester Graham. Graham był zwolennikiem zdrowego stylu życia i wierzył, że dieta powinna być wolna od mięsa, alkoholu i przypraw. Jego krakersy były wypiekane z pełnoziarnistej mąki i miały prosty skład, bez dodatku cukru czy tłuszczu. Były one popularne wśród zwolenników ruchu reformy żywieniowej i szybko zdobyły popularność w Stanach Zjednoczonych. Dziś w sklepach spotkamy krakersy o smaku od klasycznych, słonych i delikatnych, po pikantne, a także z dodatkami, takimi jak ser, cebula, zioła, sezam czy suszone pomidory. Można je jeść same lub dodatkami: serami, wędlinami lub jako składnik innych potraw, zup kremów lub dipów. Nasza propozycja: ziołowe krakersy na Halloween lub każdy inny dzień tygodnia.

Jogurtowe z wiśniami i kruszonką

Jednymi z popularniejszych ciast w okresie lata, oprócz tart owocowych i serników na zimno są ciasta jogurtowe. Te proste do wykonania słodycze mają puchatą, wilgotną konsystencję i doskonale komponują się z wieloma sezonowymi owocami: brzoskwiniami, morelami, borówkami, truskawkami czy jak w naszym przypadku z wiśniami. To już ostatni dzwonek aby zrobić coś z wiśni np. wino, nalewkę czy dżem. My dżemy już mamy, a nalewki też już dojrzewają. Zatem czas na ciasto. Ciasto jogurtowe wywodzi się z Francji. Jest tak proste, że często jest to pierwsza rzecz, której uczą się francuskie dzieci, a tradycyjnie składniki odmierzano w małych, indywidualnych kubeczkach do jogurtu. Kwaskowatość jogurtu wzmacnia smak, dodając subtelności a naturalna kwasowość pomaga zmiękczyć gluten zawarty w mące, co przekłada się na bardziej miękką konsystencję. To jogurt pomaga aktywować sodę oczyszczoną, dzięki czemu wypieki rosną lepiej – zapewniając lekką i puszystą konsystencję. Dodatkowo, wysoka zawartość tłuszczu w jogurcie pomaga zachować wilgotność ciasta na dłużej.

Ogórki na pikantnie

Dla miłośników ostrych przystawek, polecamy marynowane ogórki gruntowe z dużą ilością chili i czosnku. Marynowanie, to obok kiszenia jedna z najpopularniejszych metod konserwowania ogórków w słoikach na zimę. Marynowanie, czyli konserwowanie octem z dodatkiem cukru, soli to jeden z najstarszych sposobów przechowywania żywności w słoikach. Polega na utrwalaniu warzyw i owoców za pomocą temperatury i specjalnej zalewy. Utrudnia ona rozwój drobnoustrojów powodujących psucie się żywności. Należy pamiętać, że marynaty nabierają właściwego smaku dopiero po 2-3 tygodniach od przygotowania. Wśród najbardziej popularnych przypraw używanych do konserwowania ogórków należą: gorczyca, koper, czosnek, imbir, kolendra, marchew, estragon, liść laurowy, papryka słodka, ziele angielskie, goździki, gałka muszkatołowa oraz chili. Zapraszamy po przyprawy i słoiki do naszego sklepu internetowego i stacjonarnego.

Placki warzywne z twarożkiem

Na wakacyjne, gorące dni najlepsze są lekkie posiłki, najlepiej zrobione z sezonowych warzyw. W naszym przypadku postanowiliśmy lekko zmodyfikować placki ziemniaczane i postawiliśmy na tarte placuszki warzywne z młodych ziemniaczków, młodej cukinii i marchewki. Wszystko przyprawione zostało przyprawą do ziemniaków a podane z twarożkiem homogenizowanym z przyprawą do sosu tzatzyki. Kropkę nad przysłowiowym „i” postawiła natka koperku, którą posypaliśmy nas posiłek. Nasz pomysł na placuszki warzywne można jeść solo lub z daniami z grilla: szaszłykiem, karkówką lub kurczakiem. W wersji na słono mogą być podawane z gulaszem (tzw. placki po węgiersku) lub z różnego rodzaju sosami, kwaśną śmietaną, pokruszoną bryndzą, a nawet z wędzoną rybą, czy też z paprykarzem szczecińskim. Na słodko chętnie jadane są z cukrem. Placki ziemniaczane oprócz Polski są popularne również na Białorusi, Ukrainie i Rosji. Lubią je również Austriacy, Niemcy oraz Węgrzy (najlepiej w towarzystwie sosu paprykowego). Szwajcarzy przepadają za plackami ziemniaczanymi bez jaj i mąki ale z boczkiem i cebulką. Z kolei Anglicy podają tattie fish, bo według nich wysmażone placki, wyglądają jak smażona ryba. Latkes, to tradycyjne danie kuchni żydowskiej, podawane na święto światła, czyli Hanukę. Tradycyjnie wyrabiane jest z ziemniaków z dodatkiem cebuli czy marchwi.