Carpaccio z buraka
Carpaccio to klasyczna włoska przystawka podawana na zimno, składająca się z surowego mięsa lub ryby, krojonego w ekstremalnie cienkie plastry. Danie powstało w 1950 roku w legendarnym lokalu Harry's Bar w Wenecji. Wymyślił je właściciel, Giuseppe Cipriani, z myślą o weneckiej hrabinie Amalie Nani Mocenigo. Kobieta cierpiała na anemię, a lekarz zalecił jej spożywanie surowego mięsa. Nazwa przystawki nawiązuje do renesansowego malarza Vittore Carpaccio, którego obrazy słynęły z charakterystycznych, intensywnych odcieni czerwieni i bieli, przypominających Ciprianiemu wygląd serwowanego dania. Współcześnie carpaccio przygotowuje się z wielu składników (np. tuńczyka, łososia, buraków), jednak tradycyjnym i najbardziej cenionym wariantem jest to z polędwicy wołowej. Carpaccio z buraka to wariacja na temat klasycznej włoskiej przystawki. Współczesna, wegetariańska wersja z pieczonych lub gotowanych buraków, sera feta i rukoli to nowoczesna adaptacja tego pomysłu, która spopularyzowała się na całym świecie, w tym w polskiej kuchni, jako zdrowa i lekka przekąska. Carpaccio z buraka z dodatkiem fety i rukoli oraz orzechów najlepiej komponuje się z wyrazistym, słodko-kwaśnym dressingiem na bazie oliwy z oliwek, octu balsamicznego i miodu. Taki sos doskonale przełamuje ziemisty smak buraków i słoność sera.
