Wiśniówka

Tradycyjna wiśniówka pochodzi z Polski, gdzie jej historia jako domowej nalewki wiąże się ze staropolską kulturą szlachecką oraz klasztorną. Podobne alkohole z wiśni produkuje się też w innych krajach, na przykład ginjinhę w Portugalii (słodki likier wiśniowy pity w małych kieliszkach) czy maraschino w Chorwacji (likier z tamtejszych odmian kwaśnych wiśni). W Polsce domowe nalewki robiono w dawnych dworkach i klasztorach. Tradycyjny przepis to tylko wiśnie, cukier i spirytus (czasami z dodatkiem przypraw korzennych). Trunek stał się stałym elementem polskiej gościnności. Powstaje przez wielotygodniowe macerowanie owoców w alkoholu. Zwykle jest mocna (ok. 40% i więcej). Wiśniówkę można pić na wiele sposobów: solo z lodem, z tonikiem lub w formie Cherry Vodka Sour. Słodki i owocowy smak tego alkoholu dobrze pasuje do kwaśnych soków oraz gazowanych napojów. Przydatne do zrobienia nalewki w domowych warunkach będą: drylownica, 5l słój z zakrętką, lejek z sitkiem do przecedzania owoców, szklane butelki z zakrętkami, alkoholomierz i etykiety. Jeśli nie mamy jednak dostępu do wiśni albo nie lubimy czekać możemy użyć koncentratów wiśniowych albo zaprawek do alkoholu o smaku wiśni z naszego sklepu.

Nalewka z białej porzeczki

Biała porzeczka jest łagodniejsza i słodsza od czerwonej czy czarnej. Doskonale nadaje się na orzeźwiające lemoniady, dżemy z nutą miodową i domowe nalewki. Sprawdza się również jako dodatek do ciast, a jej sok jest naturalnym środkiem zagęszczającym dzięki wysokiej zawartości pektyn. Domowe nalewki owocowe najprościej przygotowywane są najczęściej metodą łączoną. Owoce zasypujemy cukrem, by puściły syrop, a następnie zalewamy alkoholem na kilka tygodni, a następnie odcedzamy. Przestrzeganie tej kolejności zapewnia idealny smak i klarowność trunku. Niezbędne składniki i sprzęt to oczywiście owoce: np. maliny, wiśnie, truskawki czy porzeczki, alkohol spirytus (95%) oraz przegotowana woda do rozcieńczenia, lub gotowa wódka (40%). Stosunek objętościowy alkoholu do owoców powinien wynosić ok. 1:1. Kolejny konieczny składnik nalewek to cukier 200 g, 500 g na 1 kg owoców, w zależności od preferowanej słodkości i naturalnego cukru w owocach. I oczywiście sprzęt: duży szklany słój 3-5 l, gęste sitko, lejek, butelki, zakrętki i etykiety. Nasz wybór padł na białe porzeczki, które w tym roku całkiem dobrze obrodziły. Biała porzeczka to w rzeczywistości albinotyczna odmiana porzeczki czerwonej. Choć jest mniej popularna, wyróżnia się łagodniejszym, słodszym smakiem oraz wyjątkowymi właściwościami prozdrowotnymi. Biała porzeczka jest doskonała na wzmocnienie odporności, poprawę trawienia oraz ochronę serca. Ze względu na brak czerwonych barwników jest łagodniejsza dla żołądka niż inne odmiany i bezpieczna dla alergików. Polecamy.

Na jagody już czas 

W lasach pojawiły się już jagody. Jagody najlepiej przeznaczyć na mrożenie, całe owoce lub w formie musu, albo zamknąć w słoikach jako dżemy i konfitury. Błyskawicznym i pysznym rozwiązaniem na świeżo zebrane owoce będą szybkie ciasta ucierane (często z kruszonką), kruche placki puszyste biszkopt, serniki (tradycyjny lub na zimno) oraz tarty. Jagody świetnie sprawdzają się też jako dodatek do muffinek czy drożdżówek, do pierogów, naleśników czy orzeźwiających koktajli, na bazie jogurtów naturalnych, kefirów, bananów. Fajnym pomysłem są jagody pasteryzowane.  Jagody myjemy, wsypujemy do słoików, lekko zasypujemy cukrem (np. łyżka na słoik) i pasteryzujemy przez około 15 minut. I już są gotowe. Idealne do zimowych naleśników czy deserów. Możemy zamrażać jagody w całości, wtedy rozsypujemy owoce cienką warstwą na tacce lub desce do krojenia i wstaw do zamrażalnika, gdy stwardnieją, przesypujemy do woreczków, dzięki temu nie skleją się w jedną bryłę lub w formie musu. Blendujemy jagody z odrobiną cukru i zamrozimy w małych pojemnikach lub woreczkach do lodu, będą świetne do owsianek i smoothie.

Truskawkowe muffinki

Babeczki z truskawkami, często występujące jako amerykańskie cupcakes lub puszyste muffinki, wywodzą się z kultur anglosaskich. Same tradycyjne muffinki wywodzą się z wiktoriańskiej Anglii, natomiast słodkie babeczki z kremem zostały spopularyzowane w Stanach Zjednoczonych. Do przygotowania tego deseru używa się zazwyczaj dwóch zestawów produktów: na ciasto oraz na owocowe dodatki. Suche składniki stanowiące bazę babeczek to oczywiście mąka pszenna, często też orkiszowa, cukier, proszek do pieczenia (czasami z odrobiną sody), sól, masło (roztopione) lub olej roślinny, jajka, mleko lub jogurt naturalny lub śmietana, wanilia lub ekstrakt waniliowy. Dodatki owocowe i dekoracje natomiast to oczywiście świeże truskawki, często dodawane bezpośrednio do surowego ciasta lub jako zredukowany mus. Do udekorowania babeczek stosuje się kremy, polewy, maślany krem z dodatkiem truskawek lub puree truskawkowego, kremowe serki oraz lukier.

Likier jajeczny

Likier jajeczny, tzw. ajerkoniak jest popularny w Wielkanoc łącząc symbolikę jajka, koniec postu, praktyczne wykorzystanie żółtek, tradycję nalewek i rodzinny charakter świąt. W czasach PRL-u ajerkoniak był jednym z łatwiej dostępnych „eleganckich” alkoholi deserowych. Produkty takie jak Advocat czy polskie wersje domowe, mocno zakorzeniły się w świątecznych zwyczajach i tradycja przetrwała do dziś. Likier jajeczny pije się powoli, często podaje do kawy i deserów, bywa dodatkiem do ciast lub lodów, stanowi idealne nadzienie do wypieków, np. pączków. Charakteryzuje się gęstą, kremową konsystencją oraz słodkim, waniliowym smakiem, który trafia w gusta wielu osób. Wiele osób ceni go za to, że można go łatwo przygotować samodzielnie w domu z żółtek, cukru, śmietanki i alkoholu, co często przywołuje wspomnienia sprzed lat. W Polsce do tego likieru jajecznego dodaje się wanilię (ziarenka z laski wanilii, pastę waniliową, ekstrakt waniliowy lub cukier z prawdziwą wanilią). W Meksyku używa się mleka, pasty migdałowej i dwóch przypraw: cynamonu i wanilii. Z kolei wersja portorykańska tego trunku zawiera mleko kokosowe lub wodę kokosową zamiast śmietany. Białka z jajek możemy wykorzystać do upieczenia bezy z owocami.

„Ratafia” bożonarodzeniowa

Ratafia to tradycyjna nalewka z wielu różnych owoców, dojrzewająca etapami przez całe lato i jesień. Każdy kolejny owoc, który akurat dojrzewa np. wiśnie, maliny, porzeczki, śliwki, gruszki, dodaje się do tego samego alkoholu, zasypując go odrobiną cukru. Dzięki temu powstaje bardzo aromatyczna nalewka, o złożonym, głębokim smaku. Dla wszystkich amatorów wieloowocowych nalewek i nie tylko, mamy propozycję na nalewkę w stylu ratafii, nalewkę bożonarodzeniową. Potrawy świąteczne najczęściej wymagają cierpliwości i czasu, aby produkty do nich użyte dały z  siebie to co najlepsze. Nalewki bożonarodzeniowe to tradycyjne, aromatyczne trunki przygotowywane na zimę i święta. Ich charakter wynika z wykorzystania przypraw korzennych, owoców zimowych oraz miodu. Nalewki jako tradycja mają długą historię w Europie Wschodniej, szczególnie w Polsce, na Litwie i Ukrainie. Najstarsze przepisy na zimowe nalewki cytrusowe w Polsce pochodzą z przełomu XVIII i XIX wieku, kiedy cytrusy stały się bardziej dostępne. Nalewki miodowe były związane ze świętami, miód był symbolem dobrobytu i słodkiego nowego roku. Najpopularniejsze składniki to pomarańcze i cytryny, które nadają świeżości, często łączone z przyprawami korzennymi. Żurawina nadaje piękny kolor i lekką kwasowość. Śliwki suszone głęboki, świąteczny smak. Z korzennych przypraw polecamy do nalewek: cynamon, goździki, anyż, wanilię, kardamon oraz imbir. Jeśli zaś chcemy dodać słodkości polecamy miód, cukier trzcinowy, lub syrop cukrowy. Co do alkoholu to jedyny słuszny wybór to spirytus 70–95% rozcieńczony do mocy 45–60% oraz mocny rum i wódka. Nalewki owocowo-korzenne, takie jak nasza najlepiej zacząć w listopadzie lub na początku grudnia, potrzebują 2–4 tygodni. Jeśli zabierzecie się za nie między połową listopada a początkiem grudnia, idealnie zdążycie na święta. Dziś często robi się je jako prezenty, ładnie butelkowana nalewka to klasyczny, elegancki upominek świąteczny.

Konferencja w słoiku

Gruszki można konserwować zalewając je lekkim syropem, który pomaga zachować ich konsystencję i smak. Konserwowanie gruszek to idealny sposób na ich zachowanie w najlepszym wydaniu i delektowanie się nimi przez cały rok. Zwłaszcza kiedy jest ich pod dostatkiem. Zalety gruszek w syropie to przede wszystkim długotrwała dostępność smacznego, aromatycznego owocu przez cały rok, co jest szczególnie cenne zimą. Są one dobrym źródłem błonnika, który reguluje pracę jelit i zapobiega zaparciom. Przetwory te zachowują także cenne minerały, takie jak potas, magnez, żelazo i miedź, oraz witaminy, choć zawartość niektórych witamin może być obniżona w porównaniu do świeżych owoców. Dodatkowo, gruszki w syropie to uniwersalny dodatek do deserów, takich jak ciasta, lody czy naleśniki. Pierwszą rzeczą, o której należy pamiętać podczas konserwowania gruszek, jest użycie twardych gruszek, a nie miękkich lub przejrzałych. Do przygotowania gruszek w syropie potrzebujemy trochę sprzętu: garnek do przygotowania syropu i pasteryzacji, chwytak do słoików, słoiki i pokrywki do przetworów, lejek do słoików, czysta ściereczka do wycierania brzegów słoików. Pamiętajmy używajmy zawsze odpowiednich słoików i pokrywek. Nigdy nie używajcie ponownie pokrywek, skazuje to nasze przetwory na popsucie w trakcie przechowywania.

Affogato włoskie smaki

Popularny włoski deser składa się tylko z dwóch składników, espresso i lodów, a mimo to efekt jest absolutnie ekstrawagancki i pyszny. Choć pochodzi z Włoch, kraju kawy i gelato, to nie jest do końca jasne, kiedy to się powstało. Do połączenia deseru z napojem wykorzystuje się espresso, więc musiało ono powstać po wynalezieniu pierwszego ekspresu do kawy w XIX wieku. Dziś najbardziej popularne jest we Florencji. Affogato po włosku oznacza „ utopiony ” i jest jednym z  najprostszych deserów, jakie możemy wykonać. To duża gałka lodów waniliowych polana gorącym espresso. Jakie to proste, prawda? Kiedy affogato jest gotowe do podania, lody wyglądają, jakby utopiły się w kawie. Tradycyjnie affogato przygotowywano z  lodami Fior di latte , co oznacza „kwiat mleka”. To włoskie lody bez jajek, czekolady i wanilii: jedynymi składnikami są mleko, śmietanka i cukier. Dziś oprócz lodów śmietankowych często używane do affogato są lody waniliowe, straciatella, czekoladowe i orzechowe. A ponieważ mamy wspaniałą wanilię w naszym sklepie, chcemy Was zachęcić do wykonania lodów z śmietanki, mleka skondensowanego oraz wanilii.

Płatki dębowe nie tylko do alkoholu

Płatki dębowe zaczęto używać w produkcji alkoholu, zwłaszcza whisky i innych mocnych trunków, głównie po to, by przyspieszyć proces starzenia napoju. Tradycyjnie do tego celu używano dużych beczek dębowych, ale płatki dębowe, które mają znacznie większą powierzchnię, pozwalają na szybsze wydobycie z drewna pożądanych aromatów i tanin. Początkowo płatki dębowe wykorzystywane były w Stanach Zjednoczonych w latach 80. XX wieku, gdy producenci whisky, głównie w Kentucky i Tennessee, zaczęli eksperymentować z mniejszymi kawałkami drewna, które dawały lepsze efekty w krótszym czasie niż tradycyjna metoda starzenia w beczkach. Płatki dębowe pozwalają na bardziej intensywne oddziaływanie na alkohol, co jest szczególnie cenione przez producentów, którzy chcą uzyskać pożądany smak w krótszym czasie. Płatki średnio opiekane są poddane działaniu ciepła, co wydobywa dodatkowe nuty karmelu, wanilii i przypraw, co wpływa na smak alkoholu. Jeśli macie w domu alkohole, takie jak whisky, rum czy brandy, możecie spróbować stworzyć własną wersję tych trunków, dodając do butelki płatki dębowe. Współcześnie płatki dębowe są używane nie tylko do produkcji alkoholi, ale także do poprawy smaku napojów takich jak wino czy piwo, a także kawy i czekolady, gdzie dodanie „dębowych” akcentów może podkreślić bogaty smak produktu. Płatki dębowe mogą być dodane do marynat, zwłaszcza do mięs. Wystarczy dodać niewielką ilość płatków do marynaty (np. z oliwy, ziołami, przyprawami i czosnkiem) i pozwolić mięsu się marynować przez kilka godzin lub noc. Płatki nadadzą głębszego smaku i lekko „dębowego” charakteru. Płatki dębowe można dodać do wędzarni lub grilla, aby nadać mięsu dębowy aromat podczas grillowania lub wędzenia. Dobrze komponują się z wieprzowiną, wołowiną i drobiem, szczególnie w połączeniu z przyprawami w stylu BBQ.

Ciasteczka cieciorka i migdały

Bez mąki nie wyobrażamy sobie wypieków. To artykuł spożywczy, który można znaleźć w niemal każdej kuchni. Najpopularniejsze to mąka pszenna czy żytnia. Dziś ze względu na wiele chorób dużym zainteresowaniem cieszą się mąki bezglutenowe. Najpopularniejsze to mąka kukurydziana, mąka ryżowa, mąka gryczana, mąka z tapioki, mąka owsiana bezglutenowa, mąka amarantusowa, mąka jaglana, mąka kokosowa oraz mąka z ciecierzycy. Ta ostatnia coraz częściej „wkrada się” na nasze stoły. Mąka z ciecierzycy może być wykorzystywana do przygotowania różnych potraw – zarówno tych słodkich, jak i wytrawnych. Najczęściej dodaje się ją do ciasta naleśnikowego lub omletów. Sprawdza się jako zamiennik bułki tartej w panierkach, nadaje się również do zagęszczania sosów i zup. Mąkę ze zmielonej ciecierzycy można użyć także do wypieku ciast, ciasteczek i gofrów. Jeśli nie mamy mąki a mamy ziarna ciecierzycy, możemy je lekko uprażyć, uważając aby ich nie spalić, następnie dokładnie wystudzić, najlepiej cały dzień a następnie zmielić w młynku lub w blenderze. Nasza propozycja to mięciutkie i wilgotne w środku oraz delikatnie chrupiące z zewnątrz ciasteczka z mąki z ciecierzycy. Idealne na śniadanie jako dodatek do kawy lub kakao. Ich dodatkową zaletą jest brak cukru, który zastąpiliśmy syropem klonowym, ale również syrop z agawy czy daktylowy, będzie również świetnym rozwiązaniem. Należy wspomnieć, że ciasteczka są bardzo syte, a 1 szt. zapewnia ok 160 kcal.

Dyniowa owsianka

Nic tak nie poprawi nam nastroju i nie doda ciepła na cały dzień, jak dyniowa owsianka z rozgrzewającymi przyprawami korzennymi. Temat owsianki ponownie powraca, ale prawda jest taka, że nie ma nic bardziej pożywnego na początek dnia jak płatki owsiane w różnych odsłonach. W internecie możemy znaleźć informacje, że zawarta w płatkach owsianych rozpuszczalna frakcja błonnika normalizuje stężenia glukozy we krwi, a także redukuje poziomu cholesterolu LDL i całkowitego. To natomiast powoduje, że przeciwdziała cukrzycy oraz miażdżycy i chorobom naczyniowo-sercowym. Do owsianki dodaliśmy wanilię, pnącza z rodziny storczykowatych, którą pozyskuje się przez zbieranie niedojrzałych owoców i poddawaniu ich fermentacji. Ponoć wąchanie laski wanilii likwiduje uczucie głodu i pozwala zasnąć. Natomiast z pewnością wanilia leczy stany gorączkowe i działa rozkurczowo, przeciwzapalnie oraz wspomaga pracę żołądka. 

Czekośliwka

Ten rodzaj przetworów nazywany jest również śliwkową nutellą. W składzie oryginalnej nutelli znajdziemy: cukier, olej palmowy, orzechy laskowe, mleko odtłuszczone w proszku kakao w proszku, emulgator: lecytyny (soja) i wanilinę. W naszm przepisie również jest kakao, cukier. Jednak nasz produkt oparty jest na bazie owoców czyli rodzimej śliwce odm. Węgierka. To jedna z najstarszych odmian śliwy w Europie. Śliwki cechują się ciemnofioletową skórką i słodkim smakiem. Wykorzystywane są jako owoce deserowe, do smażenia powideł i pieczenia ciast. Świetnie nadają się również do wytworzenia nalewek na śliwkach lub śliwowicy. Śliwowica to jedna z najpopularniejszych wódek gatunkowych. Jest wysokoprocentowym, 70%, wytrawnym napojem alkoholowym o lekko żółtawej barwie i intensywnym aromacie śliwowym. Produkowana jest w Europie Wschodniej i Centralnej, w Austrii, na Morawach, Słowacji, Słowenii, Chorwacji, Bośni, Bułgarii, Polsce, Serbii, Czarnogórze, Rumunii, chociaż dla nas kolebką śliwowicy jest Łąck.

Nalewka rabarbarowa

Przepisem na nalewkę z rabarbaru kończymy cykl pomysłów na wykorzystanie rabarbaru. Przynajmniej w tym sezonie. Nasza nalewka to przepis prosty, sprawdzony, wydobywający kwaskowy smak rabarbaru. Używając tylko kilku składników, wysokiej jakości, uzyskamy smak idealny. Okazuje się, że rabarbar niejedno ma imię i w Polsce możemy spotkać odmiany pod nazwą: Przodownik Europy, Wczesny Hosera, Wiśniowy, Karpow Lipskiego, Przeworski, Purpurat, Sutton, Olbrzym Amerykański oraz Malinowy. Do nalewki możemy dodać do nalewki laskę wanilii aby podkręcić jej smak. Zrobiona jeszcze teraz, po odcedzeniu (za miesiąc) i leżakowaniu (do trzech miesięcy) może być, pod koniec września idealnym napojem do celebrowania odchodzącego lata. Możemy spożywać ją samą, z kostkami lodu lub jako dodatek do prosecco lub innego wina musującego.

Mazurek kaimakowy

Jeśli jeszcze nie macie gotowego mazurka na wielkanocny stół, mamy dla Was propozycję tradycyjnego mazurka z masą krówkową. Ale nie taką z puszki, tylko zrobioną ze świeżego 3,2% mleka. Jest trochę czasochłonne jej przygotowanie, na pewno jednak zaspokoi wyczulone  kubki smakowe najbardziej wyrafinowanych smakoszy. Jak donosi internet mazurek nie ma korzeni w tradycji polskiej. Okazuje się, że wypiek ten pochodzi prawdopodobnie z Turcji. W Polsce zaczęto go wypiekać w XVII wieku. Od początku jednak ciasto stanowiło symbol zakończenia Wielkiego Postu, a więc czasu poprzedzającego Wielkanoc.

Likier na Wielkanoc

Ajerkoniak, advoccat (adwokat), likier jajeczny, włoski likier Bombardino czy Eggnog, to swojsko znane nam nazwy dla likierów, których bazą są żółtka. Tak naprawdę baza likieru to kogel-mogel, znany nam deser z PRL-u. Każdy z tych powyższych likierów jest wariacją na temat kogla-mogla. W przypadku ajerkoniaku alkoholem jest brandy lub koniak. Advoccat to likier holenderski produkowany z brandy o niskiej mocy (15-25%), cukru lub miodu, żółtek jaj, śmietany (lub skondensowanego mleka) oraz aromatu waniliowego. Natomiast włoskie Bombardino to smakowity alpejski i likier wyprodukowany z lokalnego mleka, żółtek jaj i rumu. Jeszcze mamy Eggnog słodki napój na bazie surowych żółtek jaj kurzych i mleka z dodatkiem wanilii, cynamonu, miodu oraz świeżo startej gałki muszkatołowej. Często podawany jako alkoholowy zazwyczaj serwowany silnie schłodzony. Dla nas ajerkoniak kojarzy się ze świętami Wielkanocnymi lub imieninami u cioci Bożenki do kawy

Konfitura z pomarańczy

Zima to sezon cytrusowy. Owoce sprowadzane w okresie wiosenno-letnim sprowadza się najczęściej z  Argentyny, Brazylii i Republiki Południowej Afryki. By przetrwać transport trwający 2-3 tygodnie, muszą być zerwane wcześniej, jeszcze pół dojrzałe. Dodatkowo są zabezpieczane chemicznie przed zepsuciem. Owoce, które dojrzewają w transporcie są zwykle mniej soczyste i aromatyczne. Natomiast pod koniec listopada zaczynają się zbiory cytrusów w Hiszpanii i Włoszech. Transport trwa kilka dni, dlatego owoce zbierane są prawie dojrzałe i dzięki temu mają nieporównywalny smak. Na początku grudnia pojawiają się najsmaczniejsze mandarynki i klementynki, w połowie grudnia pomarańcze, sezon trwa aż do marca. Korzystając z okazji postanowiliśmy „popełnić” słodko-gorzką konfiturę pomarańczową z nutą imbiru i wanilii. Fajnie pasuje do serów pleśniowych lub do gofrów i naleśników.