Zapraszamy do sklepu w Łodzi, ul. Ozorkowska 12, blisko skrzyżowania Przybyszewskiego-Rydza-Śmigłego

pon. - pt: 9:00-17:00, sob.: 9:00-13:00, 502 711 571

Szarpana w picie 0
Szarpana w picie

Szarpana w picie

Szarpana wieprzowina wywodzi się z kuchni amerykańskiej, a dokładniej z tradycji południowych stanów USA jak Karolina Północna, Karolina Południowa, Tennessee, Teksas. Jest klasycznym daniem stylu American BBQ. Mięso, najczęściej łopatka wieprzowa, piecze się lub wędzi bardzo długo w niskiej temperaturze nawet 8–12 godzin, aż stanie się niezwykle miękkie i będzie można je łatwo „poszarpać” widelcami. Tradycja ta sięga czasów kolonialnych, gdy wolne pieczenie całych świń było popularną metodą przygotowywania mięsa podczas dużych spotkań i świąt. Podstawą jest tzw. sucha marynata. Klasyczna mieszanka zawiera: sól, czarny pieprz, papryka słodka, papryka wędzona, czosnek granulowany, cebula suszona. Dodatkowo często dodaje się do suchej marynaty cukier brązowy (dla karmelizacji), chili lub cayenne, kumin. W zależności od regionu dodaje się: ocet jabłkowy, sos BBQ, sos na bazie musztardy. Mięso marynuje się kilka godzin, a najlepiej całą noc. Najpopularniejsze sposoby podania szarpanej wieprzowiny: w bułce z surówką z kapusty i sosem BBQ. W tortilli z salsą i limonką oraz kolendrą. Jako danie obiadowe z frytkami lub pieczonymi ziemniakami, kukurydzą i piklami albo tylko z zieloną sałatą.

czytaj całość »
Zupa z letnich przetworów 0
Zupa z letnich przetworów

Zupa z letnich przetworów

Dziś sięgamy do naszej spiżarni po przecier ogórkowy, robiony latem z ogórków z przydomowego ogródka. Na przecier „szły” ogórki nienormatywne rozmiarowo, trochę za duże do słoików, trochę za krzywe, trochę za mocno wyrośnięte. W przypadku robienia przecierów nie musimy przerabiać od razu dużej ilości ogórków, wystarczy 1-2 kg co kilka dni w sezonie, trochę soli, pieprzu i koperku żeby zapełnić słoiki na zimę i w tym okresie nie brakowało smaku do zupy. Do zupy ogórkowej najczęściej dodaje się ziemniaki, marchew, pietruszkę i seler, które równoważą kwaśny smak ogórka. Z przypraw polecane są: tymianek, koperek oraz cząber, a także lubczyk i liście pietruszki. Jednak z tymi należy uważać jeśli mamy aromatyczny bulion. Naszą zupę ogórkową robimy z kostki rosołowej, którą sami robimy jesienią i pasteryzujemy na zimę w słoiczkach. Nie brakuje w niej: warzyw oraz liścia laurowego, ziela angielskiego, kurkumy, czosnku granulowanego, czy tymianku i lubczyku.  

czytaj całość »
Ogórkowa 0
Ogórkowa

Ogórkowa

Kolejna propozycja zupy, pożywnej, smacznej i kwaśnej. Zupa ogórkowa z ziemniakami to danie kuchni polskiej, które jest przygotowywane na bazie ogórków kiszonych, ziemniaków, cebuli, czosnku i przypraw. Ogórek znany jest był już 3000 lat p.n.e. Z Indii uprawa tego gatunku rozprzestrzeniła się do Egiptu, Grecji i Włoch, a później do Chin. Rzymianie natomiast rozpowszechnili uprawę ogórka po całej Europie. Starożytni Grecy wierzyli, że spożywanie tej rośliny poprawia rozum i uspokaja serce, tłumiąc namiętność. Idealnym rozwiązaniem jest dodanie do naszego przepisu na ogórkową, swoich ogórków, które zakisiliśmy w sezonie letnim. Ewentualnie własnego przecieru ogórkowego, tak jak w naszym przypadku. Zupa jest wtedy naprawdę aromatyczna i najczęściej nie tak przesolona jak w przypadku kupnego przecieru. Do zupy można dodać obrane z kości mięso wieprzowe. Dzięki temu zupa jest bardziej pożywna i sycąca. Dobrą praktyką jest dodanie do zupy śmietany, która ją zabieli i złagodzi kwaśny smak. 

czytaj całość »
Kurczak po toskańsku 0
Kurczak po toskańsku

Kurczak po toskańsku

Piękne widoki toskańskie, to faliste wzgórza pokryte winnicami, gajami oliwnymi i alejami cyprysowymi. Obraz sielanki dopełniają toskańskie smaki, którymi można się delektować na miejscu. To chleb z lokalną, świeżą oliwą, ciasteczka ricciarelli na bazie migdałów i miodu lub cavallucci, kanapka z serem pecorino lub caciotta i lokalnymi salumi, czyli wędlinami np. finocchiona – salami z koprem włoskim. Pecorino to słony twardy ser z mleka owczego, używa się go do ścierania do makaronów. Caciotta z kolei to rodzaj sera produkowanego z mleka krów, owiec, kóz lub bawołów wodnych. Natomiast składniki salami finocchiona to siekane mięso wieprzowe (zwykle policzek, łopatka lub brzuch), nasiona kopru włoskiego, czerwone wino, sól i pieprz. Salami jest najpierw fermentowane, a następnie suszone przez nie mniej niż pięć miesięcy. W kuchni toskańskiej znajdziemy wiele pieczonych mięs, szczególnie dziczyznę, pieczone, duszone w winie króliki lub kaczki, kurczaki. Wśród przypraw toskańskich znajdziemy: bazylię, oregano, tymianek, szałwia, czosnek, cebula, pieprz czarny oraz pietruszkę. Poniższa propozycja to danie na ciepło, wyjątkowo smaczne, pachnące włoskim latem.

czytaj całość »
Rozgrzewające curry dyniowe 0
Rozgrzewające curry dyniowe

Rozgrzewające curry dyniowe

Nadszedł czas na odsłonę dyni w kolejnej rozgrzewającej odsłonie. Curry typu indyjskiego. Z amerykańską dynią. Istnieją dowody na curry sprzed 4000 lat znalezione w Dolinie Indusu w Indiach. Ślady gotowanego imbiru i kurkumy znaleziono w garnku do gotowania i na ziarnach ryżu w tym rejonie. Połączenie tych konkretnych przypraw z ryżem sprawia, że curry jest najdłużej nieprzerwanie przygotowywanym daniem w historii. Nazwa curry pochodzi od ludu Tamilów, który nazwał je Kari, co oznacza „sos” lub „przyprawa do ryżu”. Przyprawa curry łączy w sobie aromaty i smaki kminu, z zielem angielskim, kardamonem, chili, cynamonem, goździkami, imbirem, gorczycą, papryką, kurkumą oraz nasionami kolendry, kopru włoskiego, kozieradki. W Indiach składniki curry są prażone i mieszane ręcznie przez szefa kuchni, gdzie może zostać dodana szeroka gama dodatkowych przypraw w zależności od tego, gdzie w Indiach curry jest przygotowywane i jakie inne składniki są dodawane do dania. 

czytaj całość »
Zupa z fasolki szparagowej 0
Zupa z fasolki szparagowej

Zupa z fasolki szparagowej

Jesień to idealna pora na pożywne, gorące zupy. Idealne rozwiązanie na obiad. O tej porze roku preferujemy zupy bardziej treściwe, energetyczne. Niejednokrotnie dość bogate w swoim składzie, wystarczające na cały posiłek. Klasyka jesiennych i zimowych zup to bez wątpienia grochówka z wędzonką, kapuśniak, aromatyczny rosół, żurek na zakwasie, pikantny krem z dymi czy zawiesisty krupnik z koperkiem i skwarkami. My startujemy z trochę mniej gęstą, ale równie aromatyczną i energetyczną zupą, a mianowicie z zupą z fasolką szparagową. Jej niewątpliwą zalet jest, że możemy ją ugotować o każdej porze roku, wykorzystując do tego mrożona fasolkę szparagową. Energii i koloru doda nam pomarańczowa kurkuma a śmietana doda kremowego wykończenia.

czytaj całość »
Gulasz w słoiku 0
Gulasz w słoiku

Gulasz w słoiku

Nazwa gulasz pochodzi od węgierskiego dania będącego w zasadzie gęstą zupą pełną kawałków mięsa i papryki. Nazwa pochodzi od pasterzy (po węgiersku gulyás), którzy wypasali bydło na nizinach. Proste, danie pasterskie, które sobie przyrządzali, nazwano więc gulaszem. Do przygotowania gulaszu używa się najczęściej mięsa wieprzowego (np. łopatki wieprzowej lub szynki, boczku), cebuli, marchwi, papryki, smalcu lub oliwy, mielonej słodkiej papryki, mielonej ostrej papryki, czosnku, bulionu lub rosołu, sosu sojowego, liści laurowych, ziela angielskiego, koncentratu pomidorowego, pieczarek, masła i mąki. Nasza propozycja to gulasz do słoików. Do zabrania na wakacje, dla studenta i na wszelki wypadek, gdybyśmy mieli niespodziewaną wizytę. 

czytaj całość »
Zupa meksykańska 0
Zupa meksykańska

Zupa meksykańska

Kuchnia meksykańska jest bardzo zróżnicowana, miała na to wpływ złożona mieszanka kultur wywodząca się od cywilizacji starożytnych Indian, hiszpańskich konkwistadorów oraz wpływy europejskie. Indianie wykorzystywali w swoim jadłospisie kukurydzę, ziemniaki, paprykę, indyki, pomidory, czekoladę. Najeźdźcy przywieźli ze sobą na kontynent amerykański ryż, wołowinę, oliwę, ser, wino. Europejczycy owoce morza i ryby. Potrawy meksykańskie, a szczególnie z południa tego kraju mogą być piekielnie ostre. Do najpopularniejszych potraw należą: tortilla, tacos, indyk w sosie mole poblano, chili con carne, burrito oraz nachos (czyli kawałki tortilli pokryte roztopionym serem, z dodatkiem mięsa drobiowego i fasoli). Wśród przypraw natomiast odnajdziemy: kolendrę, oregano, bazylię, cząber oraz tymianek. Zioła dodaje się świeże lub suszone – w zależności od upodobań. W meksykańskiej mieszance przypraw pojawiają się również goździki oraz anyż, które podobnie jak kolendra charakteryzują się korzennym aromatem. Dominujące smaki w kuchni meksykańskiej to przede wszystkim pikantność, a czasami nawet kwaśny posmak. Szczególnie odczuwalne są one w meksykańskich zupach, w wyniku stosowania konkretnych składników, np. ostrej papryczki chili, przyprawy curry, imbiru czy limonki. Taka właśnie jest nasza zupa.

czytaj całość »
Indyk w sosie żurawinowo-pomarańczowym 0
Indyk w żurawinie

Indyk w sosie żurawinowo-pomarańczowym

W wigilię Święta Dziękczynienia proponujemy indyka. Może nie całego, faszerowanego ale idealnego na odświętny obiad. Święto Dziękczynienia celebrowane w USA przypada zawsze na 4 czwartek listopada jako pamiątka pierwszych dożynek w kolonii Plymouth. Święto sięga swoimi korzeniami do XVI wieku. Dzień to okazja do dziękowania za plony, a także wyjątkowy czas, który spędza się w gronie rodziny. W Święto Dziękczynienia nie może zabraknąć tradycyjnych potraw, takich jak pieczony indyk, farsz chlebowy, żurawina, słodkie ziemniaki czy ciasto dyniowe. W świadomości Amerykanów najpopularniejszy do spożywania jest pieczony indyka faszerowany nadzieniem chlebowym lub owocami i podawany z aromatycznym sosem. Przeciętny indyk to święto waży ok. 7,5 kg. Natomiast klasyczny farsz chlebowy, którym jest nadziewany składa się z grzanek z białego chleba tostowego, selera naciowego, przypraw: szałwia, tymianek i rozmaryn czy przyprawa do kurczaka i suszona żurawina. Nasza propozycja to pierś z indyka w sosie żurawinowo pomarańczowym idealna na co dzień i od święta.

 

czytaj całość »
Jesienna zupa kremowa 0
Jesienna zupa kremowa

Jesienna zupa kremowa

Nieuchronnie zbliża się jesień choć pogoda za oknem na to nie wskazuje. Natura jednak rządzi się swoimi prawami i na naszych grządkach pojawiła się dynia. Owoc jesieni. Skupimy się zatem na dyni hokkaido, która ma ponoć aż 760 krewnych. Ta dynia pojawia się w miejscach, gdzie sezon wegetacyjny nie jest krótszy niż 100 dni. Jej dojrzewanie przypada średnio na 90 dni po kwitnieniu. Charakteryzuje się intensywnym, pomarańczowym kolorem miąższu oraz cienką skórką. Używana jest najczęściej do zup, gulaszy, zapiekanek, ciast. Łatwo poddaje się obróbce cieplnej. Można ją gotować, piec, smażyć i parować. Przepisy z niej są wyjątkowo proste do wykonania, bo przez rodzaj skórki łatwo poddaje się obróbce mechanicznej. Nadmienić należy, że dynia, ze względu na witaminy w niej zawarte,  uczestniczy w procesach przyswajania węglowodanów w organizmie. Pozytywnie wpływa na funkcjonowanie układu nerwowego, pomaga łagodzić napięcia mięśniowe, pozytywnie wpływa na nastrój i sprawność intelektualną.

 

 

czytaj całość »
Pielmieni, pierożki ze wschodu 0
Pielmieni, pierożki ze wschodu

Pielmieni, pierożki ze wschodu

Pochodzą z Syberii a ich nazwa w dosłownym tłumaczeniu to „chlebowe ucho’’. Do Polski na Podlasie zawędrowały wraz z uchodźcami wracającymi do Ojczyzny. Popularne niegdyś wśród drwali i myśliwych pielmieni wraz z powracającymi Polakami dotarły nad Wisłę. Dziś przeżywają renesans i pojawiły się z falą uchodźców ze wschodu. Są pożywne, syte, kaloryczne. Mięso użyte do farszu dostarczy naszym organizmom witamin z grupy B, białka, żelaza i fosforu. Chętnie jedzone przez dzieci i dorosłych. Aby miały więcej błonnika i były bardziej fit możemy do ich wyrobu użyć mąki pełnoziarnistej.   

czytaj całość »
Gulasz z jelenia 0
Gulasz z jelenia

Gulasz z jelenia

Mięso z jelenia najsmaczniejsze jest z początku okresu polowań czyli pozyskiwane na przełomie sierpnia i września. Można go przyrządzać w najrozmaitszy sposób, traktując jego mięso jak wołowinę. Od wieków spożywanie dziczyzny jest znane w Polsce. Kiedyś dziczyzna stanowiła podstawę jadłospisu szlachty i możnowładców, w PRL-u zarezerwowana była dla „dewizowców”, dziś możemy ją nabyć bez problemu w niektórych marketach. Dziczyzna jest wyjątkowo smakowita i aromatyczna, można powiedzieć, że ze względu na sposób żywienia się zwierząt jest eko. Gulasz z jelenia zrobiony w szybkowarze idealnie nadaje się na nadchodzące jesienne obiady.

czytaj całość »
Blog kategorie

Produkty Browin Dystrybutor

Blog archiwum
nie pon wto śro czw pią sob
1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
Swojskie przepisy
Dyniowa kremowa

Dyniowa kremowa

Zupa dyniowa powstaje z ugotowanego i zblendowanego miąższu dyni, najczęściej z dodatkiem podsmażonej cebuli, czosnku oraz bulionu. Klasyczna wersja przygotowywana jest na wytrawnie, ponieważ naturalna słodycz dyni doskonale kontrastuje z ostrymi i korzennymi przyprawami. Wersja na słodko, popularna w PRL np. na mleku z zacierkami, to tradycyjna zupa z dzieciństwa. Dynię gotuje się w niewielkiej ilości wody, blenduje, a następnie łączy z mlekiem i cukrem lub miodem oraz cynamonem. Podaje się ją najczęściej z domowymi zacierkami, makaronem lub ryżem. Jednak to wariant wytrawny lub słodko-pikantny cieszy się największą popularnością. Dynię należy obrać (odmiany Hokkaido nie trzeba obierać), usunąć gniazda nasienne i pokroić w kostkę. Aby zupa miała głębszy smak, pokrojoną dynię można najpierw upiec w piekarniku ok. 20-30 minut w 200°C. W garnku, na maśle lub oliwie, szkli się posiekaną cebulę oraz czosnek, często dodaje się też starty świeży imbir. Do warzyw dorzuca się dynię, całość zalewa gorącym bulionem warzywnym lub drobiowym i gotuje do miękkości ok. 15-20 minut. Zupę miksuje się na gładki krem. Na koniec warto dodać odrobinę śmietanki, mleczka kokosowego lub masła, aby nadać jej aksamitną konsystencję. Dynia z natury jest mdła i słodkawa, dlatego kluczem do sukcesu są wyraziste przyprawy. Imbir nadaje cytrynową świeżość i ostrość. Gałka muszkatołowa, absolutny klasyk do dyni, nadaje jej głęboki, lekko ziemisty smak. Kurkuma podkręca piękny, pomarańczowy kolor. Aby wyostrzyć smaki możemy dodać chili lub pieprz cayenne, który przełamie słodycz dyni. Natomiast curry świetnie pasuje, jeśli robimy zupę w stylu orientalnym. Jak zawsze niezastąpiony będzie czosnek granulowany a dodany na koniec gotowania sok z limony albo cytryny idealnie zbalansuje smak.

Stek

Stek

Stek T-bone oraz Tomahawk to dwa z najbardziej efektownych i cenionych rodzajów steków wołowych, które różnią się pochodzeniem mięsa, budową oraz smakiem. Stek T-bone wykrawany z tylnego grzbietu wołowego z połączenia rostbefu i polędwicy. Ma kość w kształcie litery „T”, która rozdziela dwa różne rodzaje mięsa: po jednej stronie znajduje się rostbef, bardziej wyrazisty w smaku, a po drugiej polędwica, wyjątkowo krucha i delikatna. Zazwyczaj jest gruby na 2–4 cm, często waży od ok. 0,5 kg do nawet 1 kg. Stek Tomahawk to nic innego jak antrykot z długa kością żebrową. Charakterystyczna jest wystającą kość, często powyżej 12 cm, która wyglądem przypomina indiański toporek - tomahawk. Jeśli chodzi o strukturę, to jest bardzo mocno marmurkowaty, bogaty w przerosty tłuszczu, dzięki czemu jest niezwykle soczysty, aromatyczny i miękki. Kość podczas obróbki cieplnej działa jak izolator termiczny i wzmacnia smak. Tomahawki są to zazwyczaj ogromne, imponujące steki o wadze często przekraczającej 1 kg. Najlepsze steki są sezonowane, a proces ten jest kluczowy dla uzyskania wyjątkowej kruchości oraz głębokiego smaku mięsa. Świeża wołowina prosto z uboju jest twarda i gumowata, dopiero sezonowanie, czyli kontrolowany proces dojrzewania, zmienia jej strukturę. Sezonowanie polega na przechowywaniu elementów wołowiny w ściśle określonych warunkach temperatury (ok. 1–3°C) oraz wilgotności. W tym czasie naturalne enzymy zawarte w mięsie rozbijają twarde włókna białkowe, dzięki czemu stek staje się miękki i kruchy. Jeśli chodzi o zastosowanie przypraw, to steki nie potrzebują ich wiele. Zestaw przypraw to: sól gruboziarnista, pieprz świeżo mielony, czosnek, rozmaryn, tymianek i masło. Stek wołowy najlepiej podawać z klasycznymi dodatkami np. ziemniaki, frytki, świeżymi lub grillowanymi warzywami (szparagi, cukinia, sałatka z rukoli) oraz wyrazistym masłem ziołowym lub sosem pieprzowym.

Moussaka

Moussaka

Klasyczna moussaka to tradycyjna grecka zapiekanka składająca się z warstw podsmażonego lub upieczonego bakłażana, ziemniaków, gęstego sosu z mielonego mięsa, sosu beszamel oraz żółtego tartego sera. Główny skład to warzywa: plastry bakłażana (oberżyny) oraz często warstwa ugotowanych lub podpieczonych ziemniaków na spodzie. Czasami dodaje się też cukinię. Kolejny składnik to mielone mięso, najczęściej jagnięcina, wołowina lub ich mieszanka, duszone z cebulą, czosnkiem, pomidorami oraz winem. Jeśli chodzi o przyprawy to nie używamy ich za wiele, charakterystyczny aromat nadaje mięsu dodatek cynamon, a także oregano, liść laurowy, sól, pieprz i gałka muszkatołowa. Zwieńczeniem dania jest sos beszamelowy, gruby, kremowy sos z masła, mąki i mleka, doprawiony gałką muszkatołową, którym oblewa się zapiekankę od góry. Nie należy zapominać o startym żółtym serze np. parmezan, mozzarella lub ser kefalotyri, którym posypujemy moussakę na wierzchu przed pieczeniem. Moussakę najlepiej podawać ze świeżą sałatką grecką, chrupiącym pieczywem lub sosem tzatziki. Moussaka to bardzo sycąca zapiekanka, dlatego pasują do niej lekkie i świeże dodatki, które równoważą smak sosu beszamelowego i mięsa.

Czekoladowe z malinami

Czekoladowe z malinami

Ciasto czekoladowe z malinami nie ma jednego konkretnego autora ani ojczyzny, ponieważ stanowi nowoczesne połączenie klasycznego ciasta czekoladowego oraz tradycji cukierniczych Europy i Ameryki Północnej. Czekolada wywodzi się z Ameryki Środkowej i Południowej, gdzie starożytne cywilizacje Majów i Azteków uprawiały kakaowiec. Do Europy trafiła w XVI wieku za sprawą konkwistadorów. Maliny pochodzą z Azji i Europy, a w stanie dzikim rosły na obszarach umiarkowanych. Starożytni Rzymianinie i Grecy jako pierwsi opisywali ich uprawę. Współczesna forma ciasta wypiekanego z mąki, cukru i kakao lub czekolady spopularyzowała się w XIX i XX wieku w Stanach Zjednoczonych i Europie Zachodniej. Samo zestawienie głębokiego, słodkiego smaku czekolady z kwaskowatymi malinami to klasyczny duet francuskiej i międzynarodowej patiserii. Słowo patisserie, z francuskiego pâtisserie, oznacza cukiernię, ciastkarnię lub sztukę cukierniczą. Tradycyjna francuska sztuka wypieku słodyczy, wymagająca dużej precyzji i kunsztu. Owoce leśne lub ogrodowe dodawano do ciężkich ciast czekoladowych, takich jak brownie czy torty, w celach przełamania słodyczy. W Polsce połączenie to stało się niezwykle popularne w domowych wypiekach oraz nowoczesnych cukierniach.

Newsletter

Podaj swój adres e-mail, jeżeli chcesz otrzymywać informacje o nowościach i promocjach.

Bestsellery
ALCOTEC 48 TURBO PURE drożdże gorzelnicze
ALCOTEC 48 TURBO PURE drożdże gorzelnicze

11,48 zł

Cena regularna: 12,00 zł

Najniższa cena: 11,50 zł

9,33 zł

Cena regularna: 9,76 zł

Najniższa cena: 9,35 zł
szt.
X-PURE  21,3%  drożdże gorzelnicze na 100L 403106
X-PURE 21,3% drożdże gorzelnicze na 100L 403106

19,90 zł

Cena regularna: 20,69 zł

Najniższa cena: 21,00 zł

16,18 zł

Cena regularna: 16,82 zł

Najniższa cena: 17,07 zł
szt.
wąż wężyk silikonowy 5/7 1m
wąż wężyk silikonowy 5/7 1m

4,50 zł

3,66 zł

szt.
Zaprawka  BROWIN o smaku ŚLIWKOWYM 40ml  404492
Zaprawka BROWIN o smaku ŚLIWKOWYM 40ml 404492

11,50 zł

9,35 zł

szt.
do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper Premium