nici wędliniarskie | Blog

Żywiecka z piekarnika 0

Dodano: 24-03-2026 w kategorii: przepisy na przetwory, przepisy z mięsem, przepisy kulinarne, przepisy tradycyjne autor: sklep

Żywiecka z piekarnika

Kiełbasa żywiecka pochodzi z Beskidu Żywieckiego w południowej Polsce. Nazwa nie jest przypadkowa, w polskiej tradycji wiele kiełbas nazywano od miejscowości lub regionów, gdzie powstawały lokalne receptury. Powstała jako trwała wędlina górska, dobrze znosiła transport, długo zachowywała świeżość oraz była sycąca dla pasterzy i robotników. Charakterystyczne dla tej kiełbasy są grubo rozdrobnione kawałki mięsa widoczne na przekroju, lekko podsuszona struktura i intensywny aromat. Podstawą do produkcji kiełbasy żywieckiej jest oczywiście wieprzowina. Wśród podstawowych przypraw nie może zabraknąć soli, pieprzu, czosnku, gałki muszkatołowej, kminku, kolendry i ewentualnie papryki. Proces produkcji żywieckiej składa się z kilku etapów: wyrób farszu, nadziewanie osłonek naturalnych lub kolagenowych, peklowanie, wieloetapowe wędzenie przy stosunkowo niskiej temperaturze, a następnie suszenie w odpowiednich warunkach wilgotności i temperatury. To właśnie długość i intensywność suszenia różni kiełbasę żywiecką od innych typów kiełbas. W praktyce oznacza to, że kiełbasa żywiecka w porównaniu do wędlin o wyższej zawartości wody cechuje się intensywniejszym smakiem, zwartą konsystencją oraz ograniczoną podatnością na rozwój drobnoustrojów.

czytaj całość »

Kiełbasa żywiecka 0

Dodano: 29-11-2025 w kategorii: przepisy na przetwory, przepisy z mięsem, przepisy kulinarne autor: sklep

Kiełbasa żywiecka

Kiełbasa żywiecka to klasyczna polska wędlina, wykonana z najwyższej jakości mięsa wieprzowego, głównie z szynki, peklowana z naturalnymi przyprawami, a następnie wędzona dymem dębowo-olchowym i pieczona w piecu opalanym drewnem. Dzięki temu uzyskuje intensywny smak, zwartą konsystencję i charakterystyczny aromat. Kiełbasa żywiecka swoją nazwę zawdzięcza regionowi Żywiecczyzny, gdzie od pokoleń wyrabiano wędliny o głębokim, tradycyjnym smaku. Niektórzy mylą kiełbasę żywiecką z krakowską. Kiełbasa krakowska różni się od żywieckiej przede wszystkim smakiem i składem, a także metodą produkcji. Krakowska ma zazwyczaj intensywniejszy, korzenny smak i jest wytwarzana z wieprzowiny (klasy I i II), przypraw (pieprz, kminek, gałka muszkatołowa, czosnek) oraz soli, podczas gdy żywiecka ma zazwyczaj delikatniejszy, bardziej stonowany smak, a jej skład może być uboższy w mięso, choć są też odmiany żywieckiej produkowane tradycyjnie z wysokiej jakości mięsa i przypraw. U nas w Deptanej dostaniecie, wszystko do wyrobu kiełbas i wędlin: maszynki do mięs, przyprawy: sól peklującą, czosnek granulowany, pieprz czarny mielony, gorczycę, jałowiec, kolendrę, gałkę muszkatołową, cukier oraz mieszanki przypraw dedykowane odpowiednim wędliną. Przyda nam się również następujący sprzęt: waga do precyzyjnego odmierzenia składników, termometr do kontroli temperatur podczas obróbki, nadziewarka, wędzarnia, osłonki białkowe, haki wędzarnicze oraz przędza wędliniarska. Dziś w naszej ofercie kiełbasa żywiecka z mieszanką specjalnie do niej stworzoną, która w swoim składzie zawiera jałowiec, liść laurowy mielony, czosnek, kolendra, pieprz, ziele angielskie, cukier oraz sól.

czytaj całość »

Tyrolska do kanapek 0

Dodano: 27-10-2025 w kategorii: przepisy na przetwory, przepisy z mięsem, przepisy kulinarne autor: sklep

Tyrolska do kanapek

Wędlina tyrolska łączy w sobie wspomnienie wakacji, biwaków, wycieczek. Nazwa "mielonka tyrolska" pochodzi od regionu Tyrolu w Alpach, skąd wywodzi się receptura, a popularność zyskała dzięki turystyce. Turyści, zachwyceni smakami tego regionu, rozpowszechnili go po całym świecie. Skład przyprawy do mielonki tyrolskiej zazwyczaj obejmuje: kminek, kolendrę, czosnek, gałkę muszkatołową, majeranek, sól, pieprz, a także inne dodatki jak papryka, ziele angielskie. W domowych warunkach można ją przygotować w szynkowarze, słoiku czy jako baton w osłonce. My tym razem postawiliśmy na osłonki poliamidowe. Osłonki poliamidowe są używane jako opakowania do wędlin parzonych i gotowanych. Doskonale zastępują naturalne osłonki jelita kiełbas. Zaletą osłonek poliamidowych jest niska przepuszczalność pary wodnej oraz dobra wytrzymałość mechaniczna i odporność cieplna. Osłonki nie przepuszczają promieni UV. Cechy te pozwalają zachować smak i aromat żywności przechowywanej w tego typu osłonkach. Używane jako opakowania do wędlin parzonych i gotowanych. Z powodzeniem znajdują zastosowanie przy produkcji szynek, salcesonów, pasztetów lub kaszanek.

czytaj całość »

Zamiennik naturalnych osłonek - folia poliamidowa 0

Dodano: 25-03-2025 w kategorii: przepisy na przetwory, przepisy na wędliny, przepisy z mięsem autor: sklep

Zamiennik naturalnych osłonek - folia poliamidowa

Osłonki poliamidowe są używane jako opakowania do wędlin parzonych i gotowanych. Doskonale zastępują naturalne osłonki (jelita) kiełbas. Z powodzeniem znajdują zastosowanie przy produkcji szynek, pasztetów, past a nawet serów topionych. Pozwalają na samodzielne wykonanie parzonych wędlin takich jak salceson, pasztetowa, szynka, metka, mielonka, mortadela, kaszanka. Szereg zastosowań znajdują w przemyśle drobiarskim. My postanowiliśmy zrobić mielonkę w osłonce poliamidowej. Jest to popularna metoda pakowania, która zapewnia dłuższą trwałość oraz estetyczny wygląd produktu. Pomysł na używanie folii poliamidowej do produkcji mielonki wziął się z potrzeby łatwego i efektywnego pakowania produktów mięsnych, które muszą być odpowiednio zabezpieczone przed utratą wilgoci oraz zanieczyszczeniami, a jednocześnie muszą być łatwe do transportu i przechowywania. Tego typu folia nie tylko zapewnia optymalną ochronę, ale również estetycznie prezentuje produkt, co wpływa na atrakcyjność wizualną. Osłonka poliamidowa jest szeroko stosowana w pakowaniu wędlin, kiełbas, szynki, mielonek i innych produktów mięsnych, zapewniając im ochronę przed zanieczyszczeniami oraz przedłużając trwałość.

czytaj całość »

Krakowska z piekarnika 0

Dodano: 07-12-2024 w kategorii: przepisy na przetwory, przepisy na wędliny, przepisy z mięsem, przepisy kulinarne autor: sklep

Krakowska z piekarnika

Do zrobienia w każdych warunkach domowych, wystarczy tylko piekarnik. To kiełbasa, której się nie parzy, ani nie wędzi. To kiełbasa, którą piecze się w piekarniku. Kiełbasa wędzona w piekarniku to wspaniała propozycja na imprezę oraz święta Bożego Narodzenia. Jak podaje internet „Samo słowo “kiełbasa” wywodzi się od starosłowiańskiego wyrazu “klbasa” odnoszącego się do czegoś kłębiastego, wypukłego. Niektóry użytkowcy wskazują, że może być to tureckie zapożyczenie od słowa “külbastí”, które oznacza pieczeń z rusztu. Słowo to, lub podobne do niego, pojawiają się od ponad pół tysiąca lat w Polsce, Czechach, Rosji, Słowenii, na Słowacji. Te najdawniejsze kiełbasy były podobne do dzisiejszych w kształcie. Przekazy historyczne z XV wieku wymieniają na przykład popularne w rejonie Krakowa małe kiełbaski circinellae. Z tamtych też czasów pochodzi zawód kiełbaśnika – na przenośnych piecykach, opalanych węglem drzewnym, przygotowywali oni kiełbaski na gorąco, sprzedawane wprost na ulicy.” Kultowa już kiełbasa krakowska swoje korzenie ma w XIX-wiecznym Krakowie. Według tradycyjnej receptury zawiera ona około 85 proc. mięsa z szynki wieprzowej, resztę może stanowić np. mięso pochodzące z łopatki. Obecnie wytwarzana jest z mięs chudych wieprzowych – klasy I i II (szynka, łopatka) i mięs kl. III oraz z tłuszczu wieprzowego. Dziś zachęcamy Was do zabawienia się w kiełbaśników i zrobienia kiełbasy z piekarnika.

czytaj całość »

Blog kategorie

Blog archiwum

nie	pon	wto	śro	czw	pią	sob
	1
2	3	4	5	6	7	8
9	10	11	12	13	14	15
16	17	18	19	20	21	22
23	24	25	26	27	28	29
30	31

Swojskie przepisy

Sezamowa fasolka

13-08-2026 , sklep

Sezamowa fasolka

Pomysł na idealne danie wakacyjne, fasolkę szparagową. Fasolka szparagowa pochodzi z Ameryki Środkowej i Południowej, gdzie rdzenni mieszkańcy uprawiali ją już ponad 7000 lat temu. Do Europy trafiła w XVI wieku po wyprawach Krzysztofa Kolumba, a jej popularna nazwa wiąże się z Francuzami, którzy w XIX wieku zaczęli jeść młode strąki podobnie do szparagów. Fasola szparagowa to wszechstronne, niskokaloryczne letnie warzywo, idealne do szybkich dań, zup, sałatek, a także jako samodzielna przekąska lub klasyczny dodatek obiadowy z masłem i bułką tartą. Fasola szparagowa najlepiej komponuje się z czosnkiem, koperkiem, masłem i ziołami prowansalskimi. Z wyrazistych przypraw dopełnia smak z chili, pieprzem cayenne, wędzoną papryką, kuminem (kmin rzymski), czy imbirem. W naszej szerokości geograficznej po ugotowaniu podaje się ją bezpośrednio na talerz, albo obsmaża na masełku z bułką tartą. Nasza fasolka ma posmak azjatycki, podkreśliliśmy to dodając do polskiego przepisu odrobinę sezamu, imbiru, czosnku i sosu sojowego. Danie jest chrupiące, lekko słodko pikantne.

czytaj całość »

Po prostu, cukinia faszerowana

10-08-2026 , sklep

Po prostu, cukinia faszerowana

Faszerowana cukinia pochodzi z kuchni Bliskiego Wschodu (szczególnie z regionu Lewantu, obejmującego dzisiejszy Liban, Syrię, Jordanię i Palestynę), gdzie od wieków jest elementem tradycji faszerowania warzyw. Najwięcej tego konkretnego dania, jak i samej cukinii, spożywa się w krajach Bliskiego Wschodu, Turcji oraz w basenie Morza Śródziemnego w Grecji czy Włoszech. Cukinię najlepiej podawać na ciepło, podsmażoną na oliwie z czosnkiem i ziołami, faszerowaną mięsem lub kaszą, a także w formie chrupiących placuszki. Młode sztuki świetnie smakują również na surowo w cienkich plastrach z fetą i cytryną. Nietypowe i zaskakujące dania z cukinii to między innymi surowy makaron z pesto (pokrojone w cienkie paski warzywo podane na zimno z domowym pesto z natki pietruszki lub bazylii), chrupiące kwiaty nadziewane serem, delikatne kwiaty nadziewane kremowym serem ricotta, obtoczone w cieście naleśnikowym i usmażone na chrupko. Wytrawne gofry, chrupiące ciasto z dodatkiem startej cukinii, mąki, jajek i tartego parmezanu, idealne z jogurtowym sosem oraz carpaccio czyli cieniutkie plasterki surowego warzywa skropione sokiem z cytryny, oliwą z oliwek, posypane prażonymi pestkami i parmezanem. Te oryginalne przepisy pozwalają odkryć warzywo na nowo i odejść od tradycyjnego leczo czy zwykłych placków. Jednak my stawiamy na tradycję, czyli cukinię faszerowaną mięsem mielonym, posypaną startym serem i zapieczoną.

czytaj całość »

Ogórki z curry

07-08-2026 , sklep

Ogórki z curry

Ogórek pochodzi z północno-zachodnich Indii, wyrósł sobie u podnóża Himalajów. Jako roślina uprawna znany był już 4 tysiące lat temu w Grecji i w Rzymie. Do Polski ogórek dotarł we wczesnym średniowieczu, przez Bizancjum i tereny wschodnie. Dopiero potem z krajów słowiańskich przedostał się do krajów zachodnich. Ogórki przetwarza się na zimę, ponieważ w szczycie sezonu letniego są najbardziej jędrne, mają mniejsze nasiona i odpowiednią strukturę. Pozwalają zagospodarować nadurodzajny plon z ogrodu lub działki w pełni sezonu. Tradycyjne kiszenie lub marynowanie pozwala zachować ich chrupkość, a proces fermentacji wzbogaca je w cenne dla zdrowia probiotyki i witaminy. Wybór marynat do ogórków jest duży. Możemy zrobić tradycyjne ogórki konserwowe, słodko-kwaśne pikle, ostre z chili, aromatyczne z curry, miodowe lub azjatyckie z octem ryżowym i sosem sojowym. Tym razem postawiliśmy na ogórki z curry. Ogórki z curry to popularne przetwory o wyjątkowym, słodko-kwaśnym i lekko pikantnym smaku. Dodatek przyprawy curry nadaje im piękny, żółty kolor, a korzenny aromat doskonale przełamuje klasyczny smak octowej zalewy, stanowiąc idealny i chrupiący dodatek do kanapek, obiadów czy zimowych przekąsek.

czytaj całość »

Paluchy na styl włoski

05-08-2026 , sklep

Paluchy na styl włoski

Paluchy drożdżowe z oliwkami i suszonymi pomidorami wywodzą się z Włoch. Są wariantem tradycyjnych włoskich paluszków chlebowych znanych jako grissini, które pochodzą z Turynu i są wypiekane od XVII wieku, a dodatki takie jak oliwki i suszone pomidory czerpią z ogólnej tradycji kulinarnej śródziemnomorskiej kuchni włoskiej. Dodatek oliwek i suszonych pomidorów to nowoczesna, śródziemnomorska wariacja nawiązująca do smaków południa Europy. Klasyczne oraz wzbogacane ziołami lub warzywami paluchy podaje się jako przekąskę lub dodatek do dań. Paluchy chlebowe z oliwkami i suszonymi pomidorami znakomicie pasują do wędlin i serów. Można podawać je także z dipami, oliwą, serami lub owinąć szynką parmeńską. Świetnie smakują podane z sosem czosnkowym, z twarożkiem wymieszanym ze szczypiorkiem. Zastępują tradycyjne grzanki i dodają tekstury zupą kremowym: pomidorowej, dyniowej, cukiniowej czy włoskiej minestrone. To również chrupiący dodatek węglowodanowy zamiast bagietki do zielonych sałatek. Uzupełniają też cięższe potrawy z grilla i dania z sosami typu gulasz. Do paluchów drożdżowych z oliwkami i suszonymi pomidorami idealnie pasują alkohole o śródziemnomorskim rodowodzie. Lekkie wytrawne wina białe i różowe, piwa typu pilsner czy witbier oraz drinki Aperol Spritz czy gin z tonikiem.

czytaj całość »

Zupa na upały

03-08-2026 , sklep

Zupa na upały

Korzystając z sezonu wiśniowego, postanowiliśmy wrócić do lat dzieciństwa, kiedy to zupa z wiśni stanowiła podstawę wakacyjnego obiadu. Wakacyjne obiady w czasach PRL opierały się na świeżych, sezonowych i łatwo dostępnych warzywach z targowisk, młodych ziemniakach, botwinie czy fasolce szparagowej. Królowały w nich proste dania bezmięsne, zupy owocowe oraz potrawy mączne. Hity letniego stołu to przede wszystkim: młode ziemniaki z koperkiem i maślanką, często podawane z sadzonym jajkiem. Chłodnik litewski i zupy owocowe: zupa jagodowa, wiśniowa lub truskawkowa z makaronem albo kluskami. Makaron polewany rozgniecionymi truskawkami, jagodami lub poziomkami jako danie główne. Mizeria i fasolka szparagowa: z masłem i bułką tartą jako dodatek lub główne danie. Placki ziemniaczane i leniwe kluski, szybkie i tanie posiłki na bazie mąki, twarogu oraz warzyw. W czasach PRL-u popularne zupy owocowe to przede wszystkim zupa wiśniowa, truskawkowa i jabłkowa. Często serwowano je w stołówkach szkolnych, przedszkolach oraz na obozach letnich jako tanie i łatwe w przygotowaniu dania sezonowe lub bazujące na przetworach. W niektórych regionach zupę jabłkową lub wiśniową serwowano z ugotowanymi ziemniakami. Po takim objedzie dzieciaki bardzo często wypijały jeszcze oranżadę w butelce z korkiem ceramicznym lub bardziej egzotycznie z woreczka ze słomką.