wędzarnia automatyczna Borniak | Blog

Twaróg wędzony 0

Dodano: 13-06-2024 w kategorii: przepisy na przetwory, przepisy wegetariańskie autor: sklep

Twaróg wędzony

Ser twarogowy możemy uwędzić przy okazji wędzenia mięs: szynki, schabu czy fileta z kurczaka. Taki uwędzony twaróg pachnie cudownie, wygląda bardzo smakowicie i jest pyszny. Idealny do kanapek oraz sałatek lub jako przekąska na desce serów z serami dojrzewającymi. Polecamy samemu przygotować twaróg, ale równie dobrze sprawdzi się twaróg ze sklepu. Konsystencja sera powinna być zwarta i najlepiej żeby był wyrobem o wyższej zawartości tłuszczu. Chudy twaróg można przygotować, ale należy mieć na uwadze, że finalnie się rozpada, trzeba z nim postępować bardzo delikatnie. Najlepiej umieścić go w siatce do wędzenia i nie wieszać ale kłaść na półce. Najlepszy jest tłusty twaróg – w kostce, w krążku, w gomółce. Jeśli robimy twaróg sami możemy nadać mu dowolny kształt korzystając z koszyczków serowarskich (stożek, walec, kwadrat, prostokąt, serce) lub z chust tworząc klinki. Do przygotowania twarogu przyda się jakieś naczynie przygotowania solanki, miska, garnek do moczenia w solance, siatka wędzarnicza i sznurek wędzarniczy (u nas klinki układanie na półce, więc nie skorzystaliśmy z tych elementów),zrębki wędzarnicze i oczywiście wędzarnia: automatyczna, elektryczna, balkonowa lub w garnku. Korzystajmy z możliwości swoich wędzarni i bierzmy się do wędzenia twarogów.

czytaj całość »

Wędzenie sera podpuszczkowego 0

Dodano: 11-03-2024 w kategorii: przepisy na przetwory, przepisy wegetariańskie autor: sklep

Wędzenie sera podpuszczkowego

Marzec to miesiąc intensywnych porządków i intensywnego przygotowywania się do Świąt Wielkanocnych. To odpowiedni moment na ułożenie sobie wielkanocnego menu, a zwłaszcza przygotowania się do wędzenia mięs, wędlin, ryb i oczywiście serów. Nasza propozycja to przygotowanie w domu sera podpuszczkowego a następnie uwędzenie go. Proces wędzenia wydobywa z serów głębie smaku, podkreśla aromat oraz konserwuje. Dym sprawia, że z sera odparowuje nadmiar wody. Dzięki połączeniu dymu z tłuszczem ser ulega naturalnej konserwacji. Do utrzymania jak najdłuższej przydatności do spożycia trzeba pamiętać, aby ser wędzony przechowywać w suchych pomieszczeniach. Przy wędzeniu serów ważne jest utrzymanie słabego ognia, aby ser się nie nagrzewał. Każdy rodzaj sera wymaga odpowiedniego podejścia. Wędzenie sera powinno odbywać się przy słabym ogniu i zimnym dymie. Ser nie powinien być zbyt mocno podgrzewany, bo spowoduje to utratę zbyt dużej ilości tłuszczu i wody. W efekcie otrzymamy suchy i twardy ser, który podczas krojenia będzie się rozpadał. Zalecana jest temperatura 30⁰C – 40⁰C, maksymalnie 50⁰C, od 3 do 5 godzin. Tak więc po przygotowaniu sera (do uzyskania lepszego smaku, przed uformowaniem serów, możemy sery przyprawić ulubionymi przyprawami: czarnuszką, płatkami papryki, suszonymi pomidorami, czarnym sezamem, ziołami prowansalskimi, oliwkami, orzechami włoskimi czy czosnkiem niedźwiedzim) umieszczamy go w solance do 24 godzi. Po tym czasie, może oczywiście być krótszy, u nas 8 godzin, osuszamy powierzchnię sera ręcznikiem papierowym i odstawiamy w chłodne miejsce na podkładzie serowarskim na ok. 2 godziny lub do całkowitego wyschnięcia skórki. Ser przed wędzeniem musi mieć suchą powierzchnię. Następnie umieszczamy ser w siatce wędliniarskiej, pamiętając o zawiązaniu siatki z obu stron. Po uruchomieniu wędzarni wlewamy wodę do połowy miski i ustawiamy ją na środku, tuż pod grzałką generatora dymu. Zrębki drewna wsypujemy do zbiornika elektrycznego generatora dymu w wędzarni elektrycznej. Przy pomocy przełącznika uruchamiamy generator dymu i komorę wędzarniczą, a na panelu sterowania ustawiamy odpowiednią temperaturę. Komora wędzarnicza powinna się rozgrzewać przez około 2 godziny. Następnie przechodzimy do wędzenia: uruchamiamy sam generator dymu i ustawiamy odpowiednią temperaturę na panelu sterowania. Pozostawiamy sery do uwędzenia na kilka godzin. Uwędzony ser przechowujemy do 7 dni nie zamknięty lub do 20 dni zapakowane w folię próżniowo.

czytaj całość »

Łosoś wędzony na zimno 0

Dodano: 08-12-2023 w kategorii: przepisy na przetwory, przepisy na ryby autor: sklep

Łosoś wędzony na zimno

Czas na zajęcia terenowe. Proponujemy wędzenie. Tym razem łososia. W wędzarni Borniak. Do wędzenia ryb najlepiej wykorzystać zrębki drzew liściastych: buka, olchy, jesionu czy dębu. Do wędzenia nadaje się każdy rodzaj ryb. Ryby do wędzenia możemy użyć świeże, mrożone lub solone. Ryby mrożone musimy wcześniej rozmrozić, najlepiej w lodówce. Przed wędzeniem należy ryby posolić. Proces ten zależy od wielkości ryb i trwa od 3 do 12 godzin. Małe ryby solimy przez 3 godziny, ryby wielkości dużej makreli około 4 godzin a duże ryby (powyżej 2 kg) do 6 godzin. Ryby wędzimy na 2 sposoby: na ciepło i na zimno. My wybraliśmy metodę wędzenia na zimno przy użyciu wędzarni znajdującej się na zewnątrz, zimny dym łatwiej uzyskamy zimą lub na początku wiosny. Dodatkowo wspomogliśmy się przystawką do zimnego wędzenia. Dzięki jej zastosowaniu możemy przeprowadzić wędzenie na zimno również w cieplejsze dni. Po każdym wędzeniu powinniśmy wyczyścić wędzarnię używając specjalnych preparatów lub wody z płynem do naczyń. Wnętrze wędzarni powinno mieć osad po wędzeniu, nie należy go szorować ani zmywać żrącymi środkami. Zewnętrzną obudowę należy wytrzeć je delikatnie wilgotną szmatką z osadów z tłuszczu.

czytaj całość »

Słonina wędzona w Borniaku 0

Dodano: 28-10-2023 w kategorii: przepisy na mięso autor: sklep

Słonina wędzona w Borniaku

Obecnie bardzo trudno zakupić kawałek grubej słoniny. Takiej jak kiedyś, o grubości ok 6 cm. Pomimo dłuższego szukania zdecydowaliśmy się na taką o grubości ok. 4 cm. Słonina poniżej 3 cm niestety nie sprawdza się w wędzeniu, nam wychodziła za twarda. Tym razem po uwędzeniu przy użyciu zrębków czereśniowych, w zimnym dymie, słonina wyszła przepyszna, mięciutka jak masełko. Postawiliśmy na tradycyjny smak słoniny lekko osolonej. Możemy jednak po głównym wędzeniu natrzeć słoninę ulubionymi przyprawami i jeszcze poddać zimnemu wędzeniu przez ok. 2 godziny. Z najpopularniejszych przypraw, które stosuje się do słoniny możemy zastosować słodką paprykę, chili, majeranek, tymianek, rozmaryn, pieprz ziołowy, czosnek. Polecamy użyć mieszanki sekret dziadka Feliksa. Tym razem jednak postawiliśmy na naturalność i użyliśmy tylko soli i pieprzu młotkowanego. Korzystając z uruchomionej wędzarni dorzuciliśmy również do wędzenia boczek, ale dziś gwiazdą jest przepyszna wędzona słonina.

czytaj całość »

Blog kategorie

Blog archiwum

nie	pon	wto	śro	czw	pią	sob
	1	2	3	4	5
6	7	8	9	10	11	12
13	14	15	16	17	18	19
20	21	22	23	24	25	26
27	28	29	30

Swojskie przepisy

Pierogi z mięsem

15-09-2026 , sklep

Pierogi z mięsem

Pierogi z mięsem to kultowe danie, które kryje w sobie zaskakującą historię i wiele kulinarnych ciekawostek. Choć są symbolem polskiej kuchni, ich pierwowzory powstały w Chinach ponad 1700 lat temu. Do Polski pierogi miał sprowadzić w XIII wieku święty Jacek Odrowąż. Według legendy częstował nimi ubogich podczas głodu w Krakowie. W średniowieczu pierogi nie były codziennym posiłkiem. Podawano je przede wszystkim na weselach, podczas ważnych świąt kościelnych oraz w trakcie żniw. Ponoć najpopularniejsze w Polsce pierogi, to pierogi ruskie: z nadzieniem z gotowanych ziemniaków, białego sera i smażonej cebuli. Kolejne w kolejce, to pierogi mięsem, do których przepis podajemy poniżej, wypełnione mielonym mięsem wieprzowym, wołowym lub drobiem. Tradycyjne z kapustą i grzybami, tradycyjna potrawa wigilijna z kiszonej lub białej kapusty i leśnych grzybów. Na słodko: nadziewane świeżymi owocami (truskawkami, jagodami, wiśniami) lub twarogiem. I oczywiście uszka, małe pierożki o pierścieniowatym kształcie, podawane najczęściej z czystym barszczem czerwonym. Istnieje Międzynarodowy Dzień Pieroga, który przypada na 8 października. To dzień, w którym pierogowi smakosze z całego świata świętują, próbując nowych smaków i wariacji. Tradycyjnie najlepsze nadzienie robi się z ugotowanego mięsa z rosołu. Współcześni szefowie kuchni polecają też eksperymenty z długo duszonym mięsem, np. ogonami wołowymi, dzięki czemu farsz jest niezwykle soczysty. Ponoć w Garwolinie powstał największy pieróg w Polsce, który miał mięsne nadzienie i ważył 115,46 kg.

czytaj całość »

Ravani, greckie ciasto z kaszy manny

13-09-2026 , sklep

Ravani, greckie ciasto z kaszy manny

Najpopularniejsze greckie wypieki to słodkie ciasta i ciasteczka na bazie chrupiącego ciasta filo oraz miodu, wśród których królują baklawa i portokalopita. Typowe greckie słodycze i desery opierają się na naturalnych składnikach, takich jak miód, orzechy, sezam, migdały, pistacje, cienkie ciasto filo, kasza manna (semolina, zarówno drobna, jak i gruba, jest podstawą kremów oraz ciast nasączanych syropem). Natomiast skórka i sok z pomarańczy oraz cytryn to podstawowy element aromatyzujący większość greckich słodkości. Jakich przypraw najczęściej używają Grecy do swoich wypieków? Nikogo nie zaskoczy cynamon, goździki czy gałka, natomiast pewnym zaskoczeniem może być użycie ziela angielskiego. Choć w Polsce kojarzy się głównie z wytrawnymi zupami, w Grecji bywa dodawane do korzennych syropów oraz ciast z orzechami i bakaliami. Greckie słodycze najlepiej podawać z mocną kawą po grecku lub gęstym jogurtem greckim, które równoważą ich intensywną słodycz lub po prostu zimną wodą. Słodycze w Grecji spożywa się po obiedzie lub kolacji. W tradycyjnych greckich tawernach po zakończeniu posiłku często dostaje się słodki poczęstunek od gospodarzy, np. owoce , ciasto lub syropowy deser. Grecy uwielbiają spotykać się w cukierniach w godzinach popołudniowych, by zamawiać ciastka i desery w towarzystwie mocnej kawy. My wybraliśmy ciasto jogurtowe z migdałami w syropie cytrynowym.

czytaj całość »

Różowe

10-09-2026 , sklep

Różowe

Czas na przetwory z winogrona, a najlepszym przetworem jakim znamy jest wino. Dla początkujących istotne będzie zapoznanie się z zasadami wytwarzania wina w warunkach domowych. Polecamy książki „Domowy wyrób win i miodów pitnych” oraz „Moje hobby: wyrób domowego wina”. Jak już laicy zapoznają się z lekturą obowiązkową, będą potrzebować oni jak i doświadczeni domowi winiarze odpowiednich akcesoriów. Oprócz winogron z przydomowej winorośli niezbędne będą również: pektoenzym, balon do wina, pojemnik fermentacyjny, prasa, korek do balonu, rurka fermentacyjna, lejki, zestaw do obciągu wina, sitko lub worek do filtracji i oczywiście zestaw drożdży. Wino białe i czerwone różnią się nie tylko kolorem, ale także procesem produkcji. Białe wino zazwyczaj powstaje z winogron o jasnej skórce, podczas gdy czerwone wino wymaga użycia ciemnych winogron, które nadają mu głęboki kolor i bogaty smak. Wybór odpowiedniego przepisu jest kluczowy dla uzyskania pożądanego efektu, a różnorodność dostępnych metod pozwala na dostosowanie procesu do indywidualnych preferencji. Domowe wino różowe robi się podobnie jak wino białe lub czerwone, ale owoce maceruje się ze skórkami znacznie krócej, zazwyczaj od kilku do kilkunastu godzin, aby uzyskać ładny, jasny kolor. Pierwszym krokiem jest wybór odpowiednich winogron. Najlepsze są owoce dojrzałe, zdrowe i wolne od pleśni. Winogrona należy dokładnie umyć i usunąć szypułki. Następnie należy je zgnieść, aby uwolnić sok, najlepiej dodając pektoenzym. Można to zrobić ręcznie lub za pomocą prasy do owoców. Po uzyskaniu moszczu dodajemy drożdże winiarskie, które są odpowiedzialne za proces fermentacji. Całość przelewamy do pojemnika spożywczego, w którym będzie zachodzić proces fermentacji i szczelnie zamykamy. Fermentacja trwa zwykle od kilku tygodni do kilku miesięcy. Najpierw zachodzi burzliwa fermentacja, trwająca zazwyczaj kilkanaście dni, a następnie cicha fermentacja, wino powoli się klaruje a trunek dojrzewa. Po zakończeniu fermentacji, wino butelkujemy i leżakujemy. Gdy wino jest klarowne, można je przelać do czystych i zdezynfekowanych butelek. Wino powinno dojrzewać co najmniej kilka miesięcy, najlepiej lat, aby uzyskać pełnię smaku.

czytaj całość »

Frytki z cukinii

08-09-2026 , sklep

Frytki z cukinii

Cukinia to uniwersalne warzywo, z którego szybko przygotujemy zarówno szybki obiad, jak i przekąskę. Z cukinii możemy przygotować tu nie tylko zupy, zapiekanki, szaszłyki, placki i leczo, ale i makarony, sałatki, ciasta oraz pyszne i popularne przetwory. Pomysł na frytki z cukinii, włoskie zucchine fritte lub angielskie zucchini fries, to kulinarna fuzja, która ma dwa główne źródła: tradycyjną kuchnię włoskich imigrantów w USA oraz współczesny trend na zdrowe zamienniki fast foodów. Choć sama cukinia w obecnym kształcie została wyhodowana w północnych Włoszech pod koniec XIX wieku, to pomysł na krojenie jej w podłużne paski i smażenie narodził się w Stanach Zjednoczonych. Pittsburgh w Pensylwanii. W 1950 roku włoscy imigranci otworzyli tam włoską restaurację. To właśnie rodzina Tambellini jako pierwsza zaczęła podawać głęboko smażone, panierowane słupki z cukinii z sosem marinara (włoski sos pomidorowy z dojrzałych pomidorów, cebuli i ziół, sos może być samodzielnym dodatkiem do potraw, jak również może stanowić bazę do przygotowywania innych sosów, np. z użyciem kaparów, oliwek, anchois, czy czerwonego wina). Danie błyskawicznie stało się hitem lokalnych restauracji, a z czasem trafiło do amerykańskich sieciówek. Tradycyjne zucchine fritte były smażone na głębokim tłuszczu. Prawdziwy przełom i narodziny frytek z cukinii w wersji pieczonej przyniósł początek XXI wieku wraz z modą na diety low-carb (niskowęglowodanowe) oraz keto. Aby zrobić chrupiące frytki z cukinii, należy obtoczyć pokrojoną cukinię w mące, roztrzepanym jajku oraz panierce z tartej bułki lub panko wymieszanej z parmezanem, a następnie upiecz w piekarniku nagrzanym do 200–220°C przez około 15–20 minut.

czytaj całość »

Placuszki z jabłkami i cynamonem

03-09-2026 , sklep

Placuszki z jabłkami i cynamonem

Placuszki z jabłkami wywodzą się z tradycji racuchów, tradycyjnych, smażonych placków na bazie mąki, mleka lub kefiru i jajek. Racuchy od pokoleń gościły na polskich stołach, szczególnie w gospodarstwach wiejskich, jako prosty i pożywny posiłek z łatwo dostępnych składników. W Polsce dodawano do nich najczęściej jabłka pokrojone w kostkę lub starte, a także cynamon. Na Podlasiu do dzisiaj tradycyjnie przygotowuje się je na Wigilię. Smażone placki z ciasta z dodatkiem owoców, w tym jabłek, są popularne w wielu kuchniach Europy Środkowo-Wschodniej, jednak w Polsce mocno zakorzeniły się pod nazwą racuchów lub placków z jabłkami. Placuszki z jabłkami i cynamonem najlepiej smakują podane z cukrem pudrem, świeżą śmietaną lub musem jabłkowym. Idealnie komponują się z miodem, syropem klonowym, z agawy, daktylowym lub sosem karmelowy. Fajnie smakują z jogurtem greckim, serkiem wiejskim, skyrem lub twarogiem. Aby dodać im lekkości lub chrupkości świetnie sprawdzą się świeże owoce sezonowe, prażone jabłka albo płatki migdałowe i posiekane orzechy.