Kutia
Jeśli lubicie zaskakiwać kulinarnie rodzinę przy świątecznym stole, proponujemy Wam przygotowanie nieco zapomnianej kutii. Kutia ma bardzo stare, pogańskie korzenie, związane z obrzędami plonów i zimowego przesilenia. Kutia pochodzi z kuchni wschodniosłowiańskiej (ukraińskiej, białoruskiej, rosyjskiej) i jest tradycyjną potrawą kresową w Polsce, popularną na Białostocczyźnie i Lubelszczyźnie, przygotowywaną na Wigilię ze zbóż (pszenicy), maku, miodu i bakalii, mającą symbolizować dobrobyt. Przygotowywana przede wszystkim w okresie świąt Bożego Narodzenia (często jako jedno z 12 dań wigilijnych). Nazwa prawdopodobnie wywodzi się od greckiego kókkos (ziarno) lub ukraińskiego kut (kąt), ponieważ stała w kącie izby (pokucie). Tradycyjna kutia składa się z kilku składników, a każdy ma swoje znaczenie: pszenica (lub inne ziarna, jak jęczmień czy ryż), są symbolem życia i odrodzenia. Mak dawniej kojarzony z urodzajem i dostatkiem. Miód to symbol słodyczy życia i szczęścia, bakalie (rodzynki, morele, figi) symbolizują słodkie życie, natomiast orzechy i migdały symbolizują trwałość i dobrobyt. W niektórych regionach dodaje się także mleko, śmietanę, skórkę pomarańczową czy aromatyczne przyprawy jak wanilia czy cynamon, a nawet aromatyczne alkohole jak rum. My dokonaliśmy delikatnego liftingu przepisu na kutię, zamieniając miód syropem klonowym a mleko tradycyjne, napojem roślinnym migdałowym.
