10-09-2026
, sklep
Różowe
Czas na przetwory z winogrona, a najlepszym przetworem jakim znamy jest wino. Dla początkujących istotne będzie zapoznanie się z zasadami wytwarzania wina w warunkach domowych. Polecamy książki „Domowy wyrób win i miodów pitnych” oraz „Moje hobby: wyrób domowego wina”. Jak już laicy zapoznają się z lekturą obowiązkową, będą potrzebować oni jak i doświadczeni domowi winiarze odpowiednich akcesoriów. Oprócz winogron z przydomowej winorośli niezbędne będą również: pektoenzym, balon do wina, pojemnik fermentacyjny, prasa, korek do balonu, rurka fermentacyjna, lejki, zestaw do obciągu wina, sitko lub worek do filtracji i oczywiście zestaw drożdży. Wino białe i czerwone różnią się nie tylko kolorem, ale także procesem produkcji. Białe wino zazwyczaj powstaje z winogron o jasnej skórce, podczas gdy czerwone wino wymaga użycia ciemnych winogron, które nadają mu głęboki kolor i bogaty smak. Wybór odpowiedniego przepisu jest kluczowy dla uzyskania pożądanego efektu, a różnorodność dostępnych metod pozwala na dostosowanie procesu do indywidualnych preferencji. Domowe wino różowe robi się podobnie jak wino białe lub czerwone, ale owoce maceruje się ze skórkami znacznie krócej, zazwyczaj od kilku do kilkunastu godzin, aby uzyskać ładny, jasny kolor. Pierwszym krokiem jest wybór odpowiednich winogron. Najlepsze są owoce dojrzałe, zdrowe i wolne od pleśni. Winogrona należy dokładnie umyć i usunąć szypułki. Następnie należy je zgnieść, aby uwolnić sok, najlepiej dodając pektoenzym. Można to zrobić ręcznie lub za pomocą prasy do owoców. Po uzyskaniu moszczu dodajemy drożdże winiarskie, które są odpowiedzialne za proces fermentacji. Całość przelewamy do pojemnika spożywczego, w którym będzie zachodzić proces fermentacji i szczelnie zamykamy. Fermentacja trwa zwykle od kilku tygodni do kilku miesięcy. Najpierw zachodzi burzliwa fermentacja, trwająca zazwyczaj kilkanaście dni, a następnie cicha fermentacja, wino powoli się klaruje a trunek dojrzewa. Po zakończeniu fermentacji, wino butelkujemy i leżakujemy. Gdy wino jest klarowne, można je przelać do czystych i zdezynfekowanych butelek. Wino powinno dojrzewać co najmniej kilka miesięcy, najlepiej lat, aby uzyskać pełnię smaku.
08-09-2026
, sklep
Frytki z cukinii
Cukinia to uniwersalne warzywo, z którego szybko przygotujemy zarówno szybki obiad, jak i przekąskę. Z cukinii możemy przygotować tu nie tylko zupy, zapiekanki, szaszłyki, placki i leczo, ale i makarony, sałatki, ciasta oraz pyszne i popularne przetwory. Pomysł na frytki z cukinii, włoskie zucchine fritte lub angielskie zucchini fries, to kulinarna fuzja, która ma dwa główne źródła: tradycyjną kuchnię włoskich imigrantów w USA oraz współczesny trend na zdrowe zamienniki fast foodów. Choć sama cukinia w obecnym kształcie została wyhodowana w północnych Włoszech pod koniec XIX wieku, to pomysł na krojenie jej w podłużne paski i smażenie narodził się w Stanach Zjednoczonych. Pittsburgh w Pensylwanii. W 1950 roku włoscy imigranci otworzyli tam włoską restaurację. To właśnie rodzina Tambellini jako pierwsza zaczęła podawać głęboko smażone, panierowane słupki z cukinii z sosem marinara (włoski sos pomidorowy z dojrzałych pomidorów, cebuli i ziół, sos może być samodzielnym dodatkiem do potraw, jak również może stanowić bazę do przygotowywania innych sosów, np. z użyciem kaparów, oliwek, anchois, czy czerwonego wina). Danie błyskawicznie stało się hitem lokalnych restauracji, a z czasem trafiło do amerykańskich sieciówek. Tradycyjne zucchine fritte były smażone na głębokim tłuszczu. Prawdziwy przełom i narodziny frytek z cukinii w wersji pieczonej przyniósł początek XXI wieku wraz z modą na diety low-carb (niskowęglowodanowe) oraz keto. Aby zrobić chrupiące frytki z cukinii, należy obtoczyć pokrojoną cukinię w mące, roztrzepanym jajku oraz panierce z tartej bułki lub panko wymieszanej z parmezanem, a następnie upiecz w piekarniku nagrzanym do 200–220°C przez około 15–20 minut.
03-09-2026
, sklep
Placuszki z jabłkami i cynamonem
Placuszki z jabłkami wywodzą się z tradycji racuchów, tradycyjnych, smażonych placków na bazie mąki, mleka lub kefiru i jajek. Racuchy od pokoleń gościły na polskich stołach, szczególnie w gospodarstwach wiejskich, jako prosty i pożywny posiłek z łatwo dostępnych składników. W Polsce dodawano do nich najczęściej jabłka pokrojone w kostkę lub starte, a także cynamon. Na Podlasiu do dzisiaj tradycyjnie przygotowuje się je na Wigilię. Smażone placki z ciasta z dodatkiem owoców, w tym jabłek, są popularne w wielu kuchniach Europy Środkowo-Wschodniej, jednak w Polsce mocno zakorzeniły się pod nazwą racuchów lub placków z jabłkami. Placuszki z jabłkami i cynamonem najlepiej smakują podane z cukrem pudrem, świeżą śmietaną lub musem jabłkowym. Idealnie komponują się z miodem, syropem klonowym, z agawy, daktylowym lub sosem karmelowy. Fajnie smakują z jogurtem greckim, serkiem wiejskim, skyrem lub twarogiem. Aby dodać im lekkości lub chrupkości świetnie sprawdzą się świeże owoce sezonowe, prażone jabłka albo płatki migdałowe i posiekane orzechy.
31-08-2026
, sklep
Ciekawostka
Od paru lat pojawiły się na rynku polskim nasiona oraz sadzonki „ogórka meksykańskiego”. Melothria scabra, powszechnie znana jako cucamelon, meksykański miniaturowy arbuz, meksykański kwaśny ogórek, mysi melon lub pepquino, jest gatunkiem rośliny kwitnącej z rodziny dyniowatych uprawianej ze względu na jadalne owoce. Jej rodzimy zasięg rozciąga się od Meksyku do Wenezueli. Owoce mają wielkość winogron i smakują jak ogórki z nutą kwaskowatości. Najprawdopodobniej mógł być spożywany przez ludność tubylczą przed rozpoczęciem europejskiej kolonizacji Ameryki. Konserwowanie ogórków to proces, w którym świeże ogórki przygotowuje się i zamyka w słoikach w słodko-kwaśnej zalewie z octu, a następnie pasteryzuje, aby zachowały świeżość i chrupkość na zimę. Ogórki zalewa się gorącym roztworem wody, octu (zazwyczaj 10%), soli i cukru. Ocet działa jako naturalny konserwant, który hamuje rozwój bakterii. Do słoików dodaje się koper, czosnek, gorczycę, liście laurowe i ziele angielskie, które nadają warzywom charakterystyczny smak. Słoiki poddaje się obróbce termicznej, gotowaniu w garnku lub grzaniu w piekarniku, przez kilka lub kilkanaście minut, co pozwala zniszczyć drobnoustroje i zamknąć przetwory na wiele miesięcy. Ogórki konserwowe są stosunkowo zdrowym, niskokalorycznym dodatkiem do posiłków, ale ustępują właściwościom prozdrowotnym ogórków kiszonych, jednak warto zasilić zimowe zapasy również w przetwory konserwowe. Nasz pomysł to właśnie ogórek meksykański, który bardzo malowniczo i obficie zaowocował obok rodzimego śremskiego, ale plon był bardzo minimalny i wystarczył nam tylko na 2 nieduże słoiczki. Ale jak zawsze powtarzamy: nie bójmy się próbować nowych rzeczy.
15-08-2026
, sklep
Knedle ze morelami
Knedle z morelami pochodzą z Austrii, a za ich historyczną ojczyznę uważa się malowniczą dolinę Wachau w Dolnej Austrii. Dolina słynie licznych winnic oraz z uprawy moreli. Popularne są tam dżemy, konfitury, pierogi z morelami i wypieki, a także likier morelowy. Część źródeł kulinarnych wskazuje również na historyczny region Czech, Bohemię jako miejsce, skąd sam pomysł na owocowe knedle przeniknął do tradycji austriackiej. Przysmak ten był niezwykle popularny na dworze habsburskim. W przeciwieństwie do popularnych w Polsce knedli z ciasta ziemniaczanego, klasyczne knedle austriackie najczęściej przygotowuje się na bazie ciasta twarogowego. Knedle z morelami najlepiej smakują z klasyczną zeszkloną bułką tartą na maśle i cukrem, kwaśną śmietaną, cynamonem, a także z nowoczesnymi dodatkami, takimi jak palone masło, sos z białej czekolady czy gałka lodów waniliowych. Jeśli jednak nie jesteście w stanie zjeść na 1 posiedzenie knedli, a wierzcie nam wyjdzie Wam z tej porcji 14 dużych kul, knedle z morelami można mrozić, zarówno w wersji surowej, jak i ugotowanej. Mrożenie surowych knedli daje lepszą strukturę ciasta po ugotowaniu, natomiast mrożenie ugotowanych oszczędza czas. Do mrożenia polecamy użycie woreczków moletowanych, które pozwolą zachować świeżość potraw.
