Zapraszamy do sklepu w Łodzi, ul. Ozorkowska 12, blisko skrzyżowania Przybyszewskiego-Rydza-Śmigłego

pon. - pt: 9:00-17:00, sob.: 9:00-13:00, 502 711 571

Wołowina dojrzewająca 0
Wołowina dojrzewająca

Wołowina dojrzewająca

Wędlina dojrzewająca na sucho to jedna z najstarszych metod konserwacji mięsa. Można ją zrobić nawet w lodówce. I my spróbowaliśmy przygotować taką wędlinę z myślą o zbliżających się świętach Wielkanocnych. Najlepiej sprawdzają się duże, zwarte mięśnie z umiarkowaną ilością tłuszczu jak ligawa, rostbef, zrazowa dolna, polędwica czy udziec wołowy. Wołowina jest bardziej wymagająca od wieprzowiny, ale też dobrze reaguje na peklowanie, sól poprawia jej smak, kolor i aromat. Proces dojrzewania na sucho składa się z kilku etapów: solenia, suszenia i dojrzewania. Podczas dojrzewania mięso traci zwykle 20–35% masy, co koncentruje smak. Jeśli chodzi o akcesoria, na pewno przydadzą się nam: waga kuchenna, miarki, pojemnik lub worek strunowy, gaza lub siatka wędliniarska i oczywiście lodówka. Jeśli chodzi o dobór przypraw to niewątpliwie najlepiej komponują się z wędlinami przygotowywanymi na sucho: sól niejodowana, cukier, który łagodzi smak, pieprz, czosnek granulowany, majeranek, papryka słodka lub wędzona, jałowiec, kolendra, oregano, liść laurowy. Przypominamy! Z doświadczeń domowych wędliniarzy wynika, że zbyt krótki czas peklowania to częsty błąd, grube kawałki potrzebują nawet miesiąca aby dojrzały w lodówce. Jeśli zaś czujemy gnijący zapach, pamiętajmy, wyrzucamy całość od razu, bez odkrajania i „odświeżania”.

czytaj całość »
Chleb z żurawiną i orzechami 0
Chleb z żurawiną i orzechami

Chleb z żurawiną i orzechami

Chleb w Polsce to nie tylko jedzenie, ale część kultury i codzienności. Polska należy do krajów o jednej z najmocniejszych tradycji piekarskich w Europie, a ogromną rolę odgrywają chleby żytnie i na zakwasie. W wielu polskich domach „prawdziwy chleb” nadal oznacza właśnie żytni na zakwasie. W Polsce fermentacja na zakwasie jest tak powszechna, że w wielu piekarniach chleb „na zakwasie” to standard, a nie produkt rzemieślniczy premium, co często zaskakuje obcokrajowców. Chleb żytni na zakwasie to absolutna podstawa polskiego pieczywa. Chleb żytni ma lekko kwaśny smak dzięki fermentacji,  jest cięższy i bardziej sycący niż pszenny, długo zachowuje świeżość. Chleb pszenno-żytni to z kolei najbardziej uniwersalny współczesny chleb. Jest lżejszy niż czysto żytni, bardziej puszysty ale nadal ma lekko kwaśny aromat. To typowy chleb codzienny. Chleb pszenny to najczęściej miękkie pieczywo o delikatnej skórce i miękkim, często wybierany do kanapek. Bardzo popularny obecnie jest chleb razowy pełnoziarnisty, ciężki o orzechowym smaku z dużą ilością błonnika. Nasza propozycja na dziś to chleb pszenny z żurawiną, orzechami i miodem, ceniony jako dodatek do serów i wędlin. Słodka żurawina i miód idealnie kontrastują z orzechami włoskimi. Ma wilgotny środek i chrupiącą skórkę. I jest banalnie łatwy do przygotowania.

czytaj całość »
Warzywa kiszone 0
Warzywa kiszone

Warzywa kiszone

Kiszenie (fermentacja mlekowa) to jedna z najstarszych metod konserwowania żywności. Dzięki działaniu bakterii kwasu mlekowego warzywa nie tylko dłużej się przechowują, ale też zyskują charakterystyczny smak i wiele właściwości zdrowotnych. Kiszenie najbardziej popularne jest w Europie Środkowej i Wschodniej, w Niemczech, Ukrainie, Korei, Indiach czy Chinach i Japonii. A jakie warzywa najchętniej kisimy? Najpopularniejszym kiszonym warzywem na świecie jest kapusta, następnie ogórki, buraki, rzodkiew, marchew, czosnek czy pomidory. Jeśli chodzi o przyprawy to wśród najpopularniejszych znajdują się: koper (łodygi i baldachimy), czosnek, liść laurowy, ziele angielskie, gorczyca, pieprz czarny, chili, imbir, kminek, kolendra oraz chrzan. Kiszonki są dodatkiem do wielu potraw do mięs i kiełbas, kanapek, sałatek, zup (np. kapuśniak, ogórkowa) czy przekąsek lub przystawek.

czytaj całość »
Szarpana w picie 0
Szarpana w picie

Szarpana w picie

Szarpana wieprzowina wywodzi się z kuchni amerykańskiej, a dokładniej z tradycji południowych stanów USA jak Karolina Północna, Karolina Południowa, Tennessee, Teksas. Jest klasycznym daniem stylu American BBQ. Mięso, najczęściej łopatka wieprzowa, piecze się lub wędzi bardzo długo w niskiej temperaturze nawet 8–12 godzin, aż stanie się niezwykle miękkie i będzie można je łatwo „poszarpać” widelcami. Tradycja ta sięga czasów kolonialnych, gdy wolne pieczenie całych świń było popularną metodą przygotowywania mięsa podczas dużych spotkań i świąt. Podstawą jest tzw. sucha marynata. Klasyczna mieszanka zawiera: sól, czarny pieprz, papryka słodka, papryka wędzona, czosnek granulowany, cebula suszona. Dodatkowo często dodaje się do suchej marynaty cukier brązowy (dla karmelizacji), chili lub cayenne, kumin. W zależności od regionu dodaje się: ocet jabłkowy, sos BBQ, sos na bazie musztardy. Mięso marynuje się kilka godzin, a najlepiej całą noc. Najpopularniejsze sposoby podania szarpanej wieprzowiny: w bułce z surówką z kapusty i sosem BBQ. W tortilli z salsą i limonką oraz kolendrą. Jako danie obiadowe z frytkami lub pieczonymi ziemniakami, kukurydzą i piklami albo tylko z zieloną sałatą.

czytaj całość »
Piwne bagietki 0
Piwne bagietki

Piwne bagietki

Bagietki na piwie to ciekawa wariacja klasycznego pieczywa, która łączy tradycję piekarską z aromatem fermentowanego napoju. Nie mają jednej konkretnej „ojczyzny”, jak klasyczna bagietka z Francji, ale wypieki na bazie piwa od dawna pojawiały się w różnych częściach Europy, zwłaszcza tam, gdzie warzono dużo piwa, np. w Belgii i Niemczech. Tam piekarze wykorzystywali piwo zamiast części wody, bo dodawało smaku, koloru i pomagało w fermentacji. Bagietka piwna to więc nowoczesna adaptacja tradycyjnych chlebów piwnych. Piwo dodane zamiast wody daje delikatną goryczkę, lekko karmelowy aromat (zwłaszcza przy ciemnym piwie), bardziej chrupiącą skórkę oraz głębszy kolor wnętrza bagietki. Bagietki na piwie świetnie pasują do dodatków o wyrazistym smaku: serów dojrzewających (cheddar, gouda), wędlin, pasztetów, pasty warzywnych lub hummus oraz do zup kremowych o wyrazistym smaku: cebulowej czy dyniowej. Na słodko też są pyszne z twarożkiem, miodem lub konfiturami.

czytaj całość »
Golonka pieczona w piwie z warzywami 0
Golonka pieczona w piwie z warzywami

Golonka pieczona w piwie z warzywami

Fenomen golonki opiera się na kontraście między chrupiącą skórką a niezwykle soczystym, miękkim mięsem, co czyni ją ikoną polskiej kuchni. Często pieczona w piwie lub duszona z ziołami, idealna na zimowe dni. Do idealnej golonki wieprzowej niezbędne są przyprawy podkreślające jej intensywny smak i ułatwiające trawienie. Podstawą jest czosnek (w dużej ilości), liście laurowe, ziele angielskie, pieprz w ziarnach oraz majeranek. Warto dodać jałowiec, kminek, suszone warzywa (marchew, cebula, seler) oraz sól peklową. I tak ze względu na rodzaj obróbki mamy m.in. peklowanie (na mokro, na sucho) i wtedy użyjemy sól peklową (lub mieszanka soli z saletrą), liści laurowych, ziela angielskiego, pieprzu w ziarnach, jałowca oraz czosnku. Golonka lubi być gotowana natomiast w cebuli, czosnku, liściach laurowych, ziele angielskie, pieprzu w ziarnach, kminku, majeranku, marchwi, oraz korzeniem pietruszki. Do pieczenia najlepszy jest czosnek, majeranek, kminek, słodka lub wędzona papryka i tymianek. Natomiast do glazurowania golonki idealna będzie musztarda, miód, piwo (ciemne lub jasne). Nie należy zapominać, że oprócz niezaprzeczalnych walorów smakowych golonka jest też cennym źródłem kolagenu i elastyny - składników, które pozytywnie oddziałują na kondycję skóry, włosów i paznokci. Dostarcza także żelaza, zmniejszając ryzyko niedokrwistości, oraz witamin z grupy B, odpowiadających za prawidłowy metabolizm. Najlepiej podawać ze świeżym pieczywem, kapustą kiszoną, chrzanem, musztardą i oczywiście piwem.

czytaj całość »
Zupa z letnich przetworów 0
Zupa z letnich przetworów

Zupa z letnich przetworów

Dziś sięgamy do naszej spiżarni po przecier ogórkowy, robiony latem z ogórków z przydomowego ogródka. Na przecier „szły” ogórki nienormatywne rozmiarowo, trochę za duże do słoików, trochę za krzywe, trochę za mocno wyrośnięte. W przypadku robienia przecierów nie musimy przerabiać od razu dużej ilości ogórków, wystarczy 1-2 kg co kilka dni w sezonie, trochę soli, pieprzu i koperku żeby zapełnić słoiki na zimę i w tym okresie nie brakowało smaku do zupy. Do zupy ogórkowej najczęściej dodaje się ziemniaki, marchew, pietruszkę i seler, które równoważą kwaśny smak ogórka. Z przypraw polecane są: tymianek, koperek oraz cząber, a także lubczyk i liście pietruszki. Jednak z tymi należy uważać jeśli mamy aromatyczny bulion. Naszą zupę ogórkową robimy z kostki rosołowej, którą sami robimy jesienią i pasteryzujemy na zimę w słoiczkach. Nie brakuje w niej: warzyw oraz liścia laurowego, ziela angielskiego, kurkumy, czosnku granulowanego, czy tymianku i lubczyku.  

czytaj całość »
Ryba z warzywami czyli ryba po grecku 0
Ryba z warzywami czyli ryba po grecku

Ryba z warzywami czyli ryba po grecku

Wiele popularnych w Polsce potraw ma nazwy sugerujące egzotyczne pochodzenie, podczas gdy w rzeczywistości są to dania rodzime lub wywodzące się z innych kultur niż sugeruje nazwa. Najpopularniejsze przykłady to fasolka po bretońsku, która pojawiła się wraz z ekspansją puszek fasolki w Wielkiej Brytanii. Sałatka szwedzka, klasyczny dodatek do obiadu, którego nie znają w Szwecji. A właściwie nie tyle nie znają, co jest tam importowana z Polski. Sernik wiedeński, którego korzenie sięgają aż starożytności. Pomysł Greków podpatrzyli Rzymianie i rozsiali po całej Europie. Innym przykładem jest placek po węgiersku. Ziemniaczany placek z gulaszem to nasza polska wariacja na temat ich kuchni. W zamian tego znajdziemy tam langosza, który z naszymi plackami ma wspólny jedynie kształt. Następnie pieczeń rzymska: mięso mielone zapiekane w całości, które nie pochodzi z Rzymu, a nazwa ma jedynie sugerować szlachetność potrawy. I proponowana przez nas dziś ryba po grecku, to absolutna klasyka polskiej kuchni, zwłaszcza świątecznej, z Grecją ma niewiele wspólnego. To danie z smażonej ryby (najczęściej filetów) podanej z warzywnym sosem na bazie marchwi, pietruszki, selera i cebuli w pomidorach. Najlepsza jest na zimno, po kilku godzinach „przegryzienia się” smaków. Smakuje lepiej następnego dnia, to jedno z tych dań, które czas tylko poprawia. Możemy ją serwować z pieczywem, solo jako przystawkę oraz  coraz częściej jako danie obiadowe z ziemniakami albo kaszą.

czytaj całość »
Smalec z mięsem i jabłkiem 0
Smalec z mięsem i jabłkiem

Smalec z mięsem i jabłkiem

Dziś propozycja w sam raz na zimowe dni, na syte śniadanie, wieczorne biesiadowanie i zabawy na śniegu: narty, sanki czy kulig. Smalec jest produkowany głównie w Chinach, a następnie w Niemczech, Brazylii i Stanach Zjednoczonych. W Polsce jest jednym z najważniejszych tłuszczów do obróbki cieplnej mięsa. Smalec pochodzi z wytapiania tkanki tłuszczowej zwierząt najczęściej wieprzowiny (słonina, podgardle, boczek), ale także gęsi, kaczek, czy dzika, będąc tradycyjnym tłuszczem zwierzęcym powszechnie używanym w kuchni do smarowania chleba, smażenia i pieczenia. Proces polega na powolnym podgrzewaniu tłuszczu, aż się wytopi, a następnie schłodzeniu go do uzyskania stałej konsystencji, często z dodatkiem skwarków, cebuli czy przypraw. Tradycyjne przyprawy do smalcu to przede wszystkim majeranek, sól, świeżo mielony pieprz, czosnek świeży lub granulowany oraz cebula. Aby wzbogacić smak, stosuje się również liść laurowy, ziele angielskie, jabłko dla nadania słodko-kwaśnej nuty, a w wersjach pikantnych paprykę wędzoną, chili lub tymianek. Najbardziej popularny to smalec pozyskiwany z tłuszczu wieprzowego. Taki właśnie proponujemy, wieprzowy z dodatkiem mięsa wieprzowego mielonego, jabłkiem oraz naszą przyprawą do smalcu. W jej składzie znajdziecie: koperek, pietruszkę, majeranek, lubczyk, cząber, kozieradkę, cebulę, papryka w płatkach, marchewkę i cebulę smażoną. Po przygotowaniu smalcu proponujemy spożywać go ze świeżym wiejskim chlebem oraz kiszonymi ogórkami, małosolnymi lub zasmażonymi jabłkami. Dobrze pasuje też do smalcu kapusta kiszona, rzodkiewka, ogórek konserwowy oraz surowa cebula.

czytaj całość »
Kiełbasa wiejska 0
Kiełbasa wiejska

Kiełbasa wiejska

Kiełbasa wiejska wywodzi się z polskiej kuchni ludowej. Robiono ją głównie na wsi, zwłaszcza przy okazji świniobicia, żeby zakonserwować mięso na dłużej. Receptury różniły się w zależności od regionu i domu, ale zasada była prosta, porządne mięso, sól, czosnek i dym z wędzarni. Najczęściej podstawą kiełbasy wiejskiej jest wieprzowina, czasem z niewielkim dodatkiem wołowiny. Typowy skład kiełbasy to szynka lub łopatka – chude mięso, karkówka, która dodaje soczystości dla soczystości oraz boczek lub podgardle, tłuszcz  niezwykle ważny dla smaku i struktury. Klasyczna proporcja to ok. 70–80% mięsa chudego i 20–30% tłuszczu. Tradycyjna kiełbasa wiejska ma prosty, wyrazisty smak, co zapewniają podstawowe przyprawy, sól, sól peklująca, czosnek, pieprz czarny oraz spotykane ale w mniejszych ilościach: majeranek, ziele angielskie, liść laurowy a czasem kminek i cukier. Jeśli chcemy zrobić ją w domu, a oczywiście chcemy, przydadzą się z pewnością niezbędne akcesoria: maszynka do mielenia mięsa z sitkami o różnych wielkościach oczek, nadziewarka do kiełbas lub nakładka do maszynki do mięsa, lejek do nadziewania, jelita wieprzowe o średnicy 28–32 mm, duża miska do wyrabiania farszu, waga kuchenna. Niezbędna do obróbki cieplnej będzie również wędzarnia, termometr, haki i kij do zawieszenia kiełbasy. Na dokładkę zaopatrzmy się w moździerz, rękawiczki jednorazowe i sznurek wędliniarski. Tak zaopatrzeni możemy zacząć produkcję kiełbasy wiejskiej.

czytaj całość »
Żubrówka z cydrem, jabłkiem i cynamonem 0
Żubrówka z cydrem, jabłkiem i cynamonem

Żubrówka z cydrem, jabłkiem i cynamonem

Żubrówka to wódka aromatyzowana trawą żubrową (turówką wonną). Ma charakterystyczny lekko ziołowo-waniliowy zapach, słomkowy kolor oraz delikatnie słodkawy, trawiasty smak. Klasyczna wersja ma 40% alkoholu i często w butelce jest pojedyncze źdźbło trawy. Domowa wersja żubrówki to po prostu nalewka na trawie żubrowej w skład której wchodzi 0,5 l dobrej wódki (najlepiej czystej, neutralnej) oraz 1–2 źdźbła suszonej trawy żubrowej. Jeśli użyjemy zbyt dużo trawy, nalewka uzyska gorzki smak. Opcjonalnie do nalewki możemy dodać ½ łyżeczki cukru lub miodu, kawałek skórki z cytryny lub pomarańczy oraz odrobinę wanilii. Razem z trawą nalewka powinna stać od 3 do 7 dni, a po przefiltrowaniu należy dać jej jakieś 2 tygodnie na „dojrzenie”. Żubrówka świetnie łączy się z sokami i napojami owocowymi, jabłkowym, gruszkowym, żurawinowym, pomarańczowym lub ananasowym. Jeśli lubimy wytrawniejszy smak drinków proponujemy Wam dodać tonic, wodę gazowaną lub lemoniadę. Jeśli zaś chodzi o dodatki to świetnie do żubrówki pasują jabłka suszone lub świeże, gruszka, cynamon, wanilia, cytrusy, miód. My proponujemy napój alkoholowy z żubrówką i cydrem, podkręcony sokiem jabłkowym i cynamonem. Najlepiej jeśli żubrówkę, cydr oraz sok jabłkowy będziecie mieli własnego wyrobu.

czytaj całość »
Na Święto Trzech Króli - szczodraki 0
Na Święto Trzech Króli - szczodraki

Na Święto Trzech Króli - szczodraki

Jeszcze na początku XX wieku obchodzenie świąt Bożego Narodzenia, nie tylko w kościele ale również w życiu domowym, trwało do Trzech Króli. Ten czas spędzano na śpiewaniu kolęd, opowiadaniu starych baśni, wzajemnych odwiedzinach oraz na obserwowaniu przyrody, wszak te 12 dni było odzwierciedleniem nadchodzących miesięcy nowego roku. Od 6 stycznia rozpoczynał się karnawał. Polskie tradycje związane z dniem Trzech Króli są nieco zapomniane, ale jednym ze zwyczajów było częstowanie kolędników, gości, dzieci szczodrakami. Szczodraki, nazywane też szczodrokami, to tradycyjne wypieki obrzędowe rozdawane w okresie Szczodrych Godów, czyli dawnego słowiańskiego święta przesilenia zimowego, które miały zapewnić dostatek, urodzaj, zdrowie i pomyślność w nadchodzącym roku. Szczodraki to wypiekami z ciasta drożdżowego lub kruchego, uformowane w kształt bułeczek, trójkątów, rogalików bądź pierożków z farszem z kapusty, jabłek i jajek, z grzybami i kapustą, z mięsem i ze słodkim serem, z suszonymi grzybami i orzechami laskowymi a nawet z nadzieniem z mielonej cielęciny i solonych filetów śledziowych. Składniki użyte do nadzienia miały swoją symbolikę: jabłka oznaczały zdrowie i ciągłość życia, miód szczęście i zgodę a suszone owoce dostatek mimo zimy. Zwyczajem francuskim do jednego szczodraka zawsze wkładany był migdał, komu się trafi taki szczodrak zostawał królową lub królem dnia. Pieczywo symboliczne na Trzech Króli to nie tylko polska tradycja, Francuzi pieką na ten dzień migdałowe ciasto galette des rois z ciasta francuskiego przełożonego migdałowym kremem, Hiszpanie drożdżowe ciasto w kształcie pierścienia roscón de reyes z kandyzowanymi owocami i płatkami migdałowymi. My postanowiliśmy wypróbować klasykę, szczodraki z nadzieniem z kapusty słodkiej, kwaśnych jabłek i majeranku.

czytaj całość »
Blog kategorie

Produkty Browin Dystrybutor

Blog archiwum
nie pon wto śro czw pią sob
1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
Swojskie przepisy
Dyniowa kremowa

Dyniowa kremowa

Zupa dyniowa powstaje z ugotowanego i zblendowanego miąższu dyni, najczęściej z dodatkiem podsmażonej cebuli, czosnku oraz bulionu. Klasyczna wersja przygotowywana jest na wytrawnie, ponieważ naturalna słodycz dyni doskonale kontrastuje z ostrymi i korzennymi przyprawami. Wersja na słodko, popularna w PRL np. na mleku z zacierkami, to tradycyjna zupa z dzieciństwa. Dynię gotuje się w niewielkiej ilości wody, blenduje, a następnie łączy z mlekiem i cukrem lub miodem oraz cynamonem. Podaje się ją najczęściej z domowymi zacierkami, makaronem lub ryżem. Jednak to wariant wytrawny lub słodko-pikantny cieszy się największą popularnością. Dynię należy obrać (odmiany Hokkaido nie trzeba obierać), usunąć gniazda nasienne i pokroić w kostkę. Aby zupa miała głębszy smak, pokrojoną dynię można najpierw upiec w piekarniku ok. 20-30 minut w 200°C. W garnku, na maśle lub oliwie, szkli się posiekaną cebulę oraz czosnek, często dodaje się też starty świeży imbir. Do warzyw dorzuca się dynię, całość zalewa gorącym bulionem warzywnym lub drobiowym i gotuje do miękkości ok. 15-20 minut. Zupę miksuje się na gładki krem. Na koniec warto dodać odrobinę śmietanki, mleczka kokosowego lub masła, aby nadać jej aksamitną konsystencję. Dynia z natury jest mdła i słodkawa, dlatego kluczem do sukcesu są wyraziste przyprawy. Imbir nadaje cytrynową świeżość i ostrość. Gałka muszkatołowa, absolutny klasyk do dyni, nadaje jej głęboki, lekko ziemisty smak. Kurkuma podkręca piękny, pomarańczowy kolor. Aby wyostrzyć smaki możemy dodać chili lub pieprz cayenne, który przełamie słodycz dyni. Natomiast curry świetnie pasuje, jeśli robimy zupę w stylu orientalnym. Jak zawsze niezastąpiony będzie czosnek granulowany a dodany na koniec gotowania sok z limony albo cytryny idealnie zbalansuje smak.

Stek

Stek

Stek T-bone oraz Tomahawk to dwa z najbardziej efektownych i cenionych rodzajów steków wołowych, które różnią się pochodzeniem mięsa, budową oraz smakiem. Stek T-bone wykrawany z tylnego grzbietu wołowego z połączenia rostbefu i polędwicy. Ma kość w kształcie litery „T”, która rozdziela dwa różne rodzaje mięsa: po jednej stronie znajduje się rostbef, bardziej wyrazisty w smaku, a po drugiej polędwica, wyjątkowo krucha i delikatna. Zazwyczaj jest gruby na 2–4 cm, często waży od ok. 0,5 kg do nawet 1 kg. Stek Tomahawk to nic innego jak antrykot z długa kością żebrową. Charakterystyczna jest wystającą kość, często powyżej 12 cm, która wyglądem przypomina indiański toporek - tomahawk. Jeśli chodzi o strukturę, to jest bardzo mocno marmurkowaty, bogaty w przerosty tłuszczu, dzięki czemu jest niezwykle soczysty, aromatyczny i miękki. Kość podczas obróbki cieplnej działa jak izolator termiczny i wzmacnia smak. Tomahawki są to zazwyczaj ogromne, imponujące steki o wadze często przekraczającej 1 kg. Najlepsze steki są sezonowane, a proces ten jest kluczowy dla uzyskania wyjątkowej kruchości oraz głębokiego smaku mięsa. Świeża wołowina prosto z uboju jest twarda i gumowata, dopiero sezonowanie, czyli kontrolowany proces dojrzewania, zmienia jej strukturę. Sezonowanie polega na przechowywaniu elementów wołowiny w ściśle określonych warunkach temperatury (ok. 1–3°C) oraz wilgotności. W tym czasie naturalne enzymy zawarte w mięsie rozbijają twarde włókna białkowe, dzięki czemu stek staje się miękki i kruchy. Jeśli chodzi o zastosowanie przypraw, to steki nie potrzebują ich wiele. Zestaw przypraw to: sól gruboziarnista, pieprz świeżo mielony, czosnek, rozmaryn, tymianek i masło. Stek wołowy najlepiej podawać z klasycznymi dodatkami np. ziemniaki, frytki, świeżymi lub grillowanymi warzywami (szparagi, cukinia, sałatka z rukoli) oraz wyrazistym masłem ziołowym lub sosem pieprzowym.

Moussaka

Moussaka

Klasyczna moussaka to tradycyjna grecka zapiekanka składająca się z warstw podsmażonego lub upieczonego bakłażana, ziemniaków, gęstego sosu z mielonego mięsa, sosu beszamel oraz żółtego tartego sera. Główny skład to warzywa: plastry bakłażana (oberżyny) oraz często warstwa ugotowanych lub podpieczonych ziemniaków na spodzie. Czasami dodaje się też cukinię. Kolejny składnik to mielone mięso, najczęściej jagnięcina, wołowina lub ich mieszanka, duszone z cebulą, czosnkiem, pomidorami oraz winem. Jeśli chodzi o przyprawy to nie używamy ich za wiele, charakterystyczny aromat nadaje mięsu dodatek cynamon, a także oregano, liść laurowy, sól, pieprz i gałka muszkatołowa. Zwieńczeniem dania jest sos beszamelowy, gruby, kremowy sos z masła, mąki i mleka, doprawiony gałką muszkatołową, którym oblewa się zapiekankę od góry. Nie należy zapominać o startym żółtym serze np. parmezan, mozzarella lub ser kefalotyri, którym posypujemy moussakę na wierzchu przed pieczeniem. Moussakę najlepiej podawać ze świeżą sałatką grecką, chrupiącym pieczywem lub sosem tzatziki. Moussaka to bardzo sycąca zapiekanka, dlatego pasują do niej lekkie i świeże dodatki, które równoważą smak sosu beszamelowego i mięsa.

Czekoladowe z malinami

Czekoladowe z malinami

Ciasto czekoladowe z malinami nie ma jednego konkretnego autora ani ojczyzny, ponieważ stanowi nowoczesne połączenie klasycznego ciasta czekoladowego oraz tradycji cukierniczych Europy i Ameryki Północnej. Czekolada wywodzi się z Ameryki Środkowej i Południowej, gdzie starożytne cywilizacje Majów i Azteków uprawiały kakaowiec. Do Europy trafiła w XVI wieku za sprawą konkwistadorów. Maliny pochodzą z Azji i Europy, a w stanie dzikim rosły na obszarach umiarkowanych. Starożytni Rzymianinie i Grecy jako pierwsi opisywali ich uprawę. Współczesna forma ciasta wypiekanego z mąki, cukru i kakao lub czekolady spopularyzowała się w XIX i XX wieku w Stanach Zjednoczonych i Europie Zachodniej. Samo zestawienie głębokiego, słodkiego smaku czekolady z kwaskowatymi malinami to klasyczny duet francuskiej i międzynarodowej patiserii. Słowo patisserie, z francuskiego pâtisserie, oznacza cukiernię, ciastkarnię lub sztukę cukierniczą. Tradycyjna francuska sztuka wypieku słodyczy, wymagająca dużej precyzji i kunsztu. Owoce leśne lub ogrodowe dodawano do ciężkich ciast czekoladowych, takich jak brownie czy torty, w celach przełamania słodyczy. W Polsce połączenie to stało się niezwykle popularne w domowych wypiekach oraz nowoczesnych cukierniach.

Newsletter

Podaj swój adres e-mail, jeżeli chcesz otrzymywać informacje o nowościach i promocjach.

Bestsellery
ALCOTEC 48 TURBO PURE drożdże gorzelnicze
ALCOTEC 48 TURBO PURE drożdże gorzelnicze

11,48 zł

Cena regularna: 12,00 zł

Najniższa cena: 11,50 zł

9,33 zł

Cena regularna: 9,76 zł

Najniższa cena: 9,35 zł
szt.
X-PURE  21,3%  drożdże gorzelnicze na 100L 403106
X-PURE 21,3% drożdże gorzelnicze na 100L 403106

19,90 zł

Cena regularna: 20,69 zł

Najniższa cena: 21,00 zł

16,18 zł

Cena regularna: 16,82 zł

Najniższa cena: 17,07 zł
szt.
wąż wężyk silikonowy 5/7 1m
wąż wężyk silikonowy 5/7 1m

4,50 zł

3,66 zł

szt.
Zaprawka  BROWIN o smaku ŚLIWKOWYM 40ml  404492
Zaprawka BROWIN o smaku ŚLIWKOWYM 40ml 404492

11,50 zł

9,35 zł

szt.
do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper Premium