Karczek, klasyka z grilla

Karkówka, lub inaczej karczek, to mięso pochodzące z odcinka szyjnego zwierząt rzeźnych. W zależności od regionu i gatunku może to być wieprzowina, wołowina, cielęcina czy baranina. W kuchni polskiej i środkowoeuropejskiej najpopularniejsza jest karkówka wieprzowa, pozyskiwana z przedniej części tuszy. Cechuje ją naturalne poprzerastanie tkanką tłuszczową, co sprawia, że po obróbce termicznej, pieczeniu, grillowaniu czy duszeniu, jest niezwykle krucha i soczysta. Marynowanie karkówki pozwala rozluźnić strukturę mięsa wieprzowego i podkreślić smaki, warto wybierać takie dodatki, które pasują do naszych indywidualnych gustów. Mięso warto zamarynować samemu, aby mieć pewność, że pochodzi ze sprawdzonego źródła, jest świeże. Karkówkę na grilla najlepiej doprawić mieszanką bazującą na oleju roślinnym, czosnku, musztardzie i papryce (słodkiej, ostrej i wędzonej). Aby mięso skruszało, warto dodać składnik kwasowy, np. sok z cytryny, ocet jabłkowy lub piwo, a całość zbalansować odrobiną miodu, który zapewni apetyczną karmelizację. Podstawowe przyprawy to sól, pieprz czarny, papryka słodka i ostra, czosnek oraz zioła takie jak majeranek, tymianek czy rozmaryn. Ale jak już wspominaliśmy wszystko zależy od naszych upodobań smakowych. Jeśli chodzi o ilość karkówki na osobę, trzeba liczyć 150 g do 200 g, jeśli grill jest urozmaicony i planujemy inne specjały: kiełbaski, sałatki, pieczywo, to powinno wystarczyć. Jeśli karkówka ma być głównym daniem liczymy 250–300 g na osobę.

Tarta gruszka z serem pleśniowym

Tarta wytrawna to rodzaj kruchego ciasta wypełnionego nadzieniem, które zamiast słodkich składników zawiera warzywa, sery, mięsa, ryby, zioła i sosy. Najczęściej przyrządza się ją na kruchym cieście, rzadziej na cieście francuskim. Tarty wytrawne wywodzą się z Francji, to tam powstała słynna quiche Lorraine, będąca pierwowzorem wielu innych wersji. Z czasem przepis rozprzestrzenił się po całej Europie, a dziś tarty mają niezliczoną liczbę wariantów w zależności od regionu i sezonu.  Francuskie tarty często jada się na ciepło lub w temperaturze pokojowej, są popularnym elementem pikników i lunchy. Idealne na przyjęcia, można je przygotować w wersji mini. Nadzienie zawsze zawiera mieszankę śmietany i jajek, które po upieczeniu tworzy delikatną, kremową strukturę. Do tart wytrawnych można dobrać przyprawy w zależności od składników nadzienia: tymianek, idealny do tarty z serem, warzywami lub mięsem. Nadaje subtelny, ziołowy aromat. Rozmaryn, świetnie komponuje się z pieczonymi ziemniakami, grzybami, a także z mięsem (np. z kurczakiem czy jagnięciną). Czosnek w świeżej lub suszonej postaci doda intensywności i charakterystycznego smaku. Gałka muszkatołowa doskonale pasuje do nadzienia na bazie jajek i śmietany, np. do tarty z brokułami, serem i szynką. Oregano to klasyka, zwłaszcza do tarty z pomidorami, bazylią, mozzarellą czy oliwkami. I jeszcze papryka (słodka lub wędzona),  dodaje ciepła i nieco dymnego posmaku, szczególnie do tarty z papryką, pomidorami, bakłażanem. Nasza propozycja to tarta półwytrawna, łączy w sobie słodkie i słone nuty. Tarta z gruszką, gorgonzolą i orzechami, taki ciekawy pomysł na półmetek jesieni.

Pasztet z grzybów

W lasach pojawiły się grzyby. Co prawda obecny brak deszczu spowolnił ich wzrost, ale na pewno niedługo będzie ich wysyp. Jeśli zaś chodzi o coś dobrego z grzybów to proponujemy Wam małe co nieco. Imponująco prosta przystawka, którą można przygotować nawet 3 dni wcześniej, przed planowanym podaniem. Pasztet z grzybów to wegetariańska wersja klasycznego francuskiego pasztetu z wątróbki. To prosty dip grzybowy, idealny na przystawkę podczas przyjęć, z wieloma alternatywnymi sposobami wykorzystania resztek. Niektóre przepisy wykorzystują zamiast wody sherry, porto lub koniak, które z pewnością można dodać, jeśli mamy je pod ręką. Połączenie czosnku, orzechów, cebuli, ziół i sera z grzybami sprawia, że przystawka ta przypadnie do gustu nawet najbardziej wybrednym smakoszom. Bazą dla tego dania są grzyby, cebula, pietruszka, czosnek i tymianek. Zamiast tymianku możemy użyć rozmarynu, ale o połowę mniej. Dla dorosłych ważna informacja: pasztet idealnie komponuje się z wytrawnym białym winem! 

Warzywa z fetą

Kuchnia grecka charakteryzuje się oliwą z oliwek, obfitością sałatek, grillowanych mięs (baraniny, jagnięciny), ryb, aromatycznych ziół, różnego rodzaju warzywami, przesłodką baklavą oraz anyżową wódką ouzo. Kuchnia grecka to regionalne specjały z wpływami kultury śródziemnomorskiej, gdzie mieszają się tradycję kulinarne: arabskie przyprawy, włoskie makarony, bałkańskie sery i charakterystyczne lokalne wina. Uznawana za jedną z najsmaczniejszych kuchni świata. Dominują w niej zdrowe produkty, proste przepisy oraz nietypowe przyprawy. Klasyczne greckie dania główne to kotlety jagnięce, moussaka z mielonym mięsem i bakłażanami, souvlaki (co po grecku oznacza „mały szpikulec”) z kurczaka z tzatzikami, sałatka z grillowanych kalmarów i faszerowany bakłażan. Wśród typowych greckich ziół i przypraw znajdziemy: oregano, tymianek, rozmaryn, cynamon, gałkę muszkatołową, koperek, pietruszkę, miętę, czosnek i liść laurowy. Jeśli chodzi o lokalne alkohole to w Grecji króluje wino, ouzo, raki oraz lekkie piwo. Ouzo jest jednym z najpopularniejszych greckich trunków. Alkohol został stworzony w XIX wieku i może być produkowany tylko w Grecji i na Cyprze. Ouzo jest wytwarzane z winogron lub zboża, a następnie destylowane z anyżem, koprem włoskim i innymi ziołami. Na deser polecamy baklawę, pełną orzeszków i miodu. Nasz pomysł na greckie danie to kolorowa zapiekanka z warzyw i sera typu feta.

Polędwiczka wieprzowa dojrzewająca

Jeśli szukacie inspiracji na wędliny robione domowym sposobem, mam dla Was propozycję na polędwiczkę wieprzową w przyprawach. Polędwiczka wieprzowa suszona, to rewelacyjny pomysł na dojrzewająca wędlinę, którą bez problemu zrobisz samodzielnie w domu. Do jej przygotowania potrzebna będzie tylko dobrej jakości wieprzowa polędwiczka i przyprawy. I czas, na te święta już niestety nie zdążycie, aby ją spożywać potrzeba 10 dni od pierwszej czynności. Już starożytni Rzymianie i Grecy stosowali techniki dojrzewania mięsa, aby przedłużyć jego trwałość i poprawić smak. Wędliny dojrzewające mają swoje korzenie w tradycji europejskiej, zwłaszcza we Włoszech, Hiszpanii i Francji, gdzie produkuje się wiele znanych i cenionych wędlin dojrzewających. Dojrzewanie wędlin to proces długotrwały, który zwykle trwa od kilku tygodni do nawet kilku miesięcy. Podstawowym krokiem w produkcji wędlin dojrzewających jest peklowanie, czyli natarcie mięsa solą oraz przyprawami będącymi naturalnymi konserwantami. W wyniku peklowania mięso traci część wody, co sprzyja wydobywaniu smaku. Następnie mięso poddawane jest powolnemu suszeniu, które odbywa się w warunkach kontrolowanej wilgotności i temperatury. Proces ten pozwala na dalsze odparowanie wody oraz rozwój pożądanych bakterii, które przyczyniają się do fermentacji. To właśnie ten etap dojrzewania decyduje o charakterystycznym smaku i aromacie wędlin dojrzewających. W Polsce także istnieje długa tradycja wytwarzania wędlin dojrzewających. Kiełbasa lisiecka, szynka dojrzewająca z Podlasia czy kiełbasa tzw. „palcówka” to przykłady rodzimych produktów. Wyróżniają się one wyrazistym smakiem, poprzez zastosowanie popularnych przypraw: pieprzu, majeranku i czosnku granulowanego, papryki i czasu dojrzewania.

Sezam biały czy czarny?

Sezam jest jednym z najstarszych znanych uprawnych ziaren, które były używane już w starożytnym Egipcie i Mezopotamii. Wierzenia starożytnych ludów mówiły, że sezam ma właściwości magiczne i przynosi bogactwo. Sezam to małe nasiona rośliny sezamowej, które mają wyjątkowe właściwości odżywcze i smakowe. Występuje w dwóch głównych odmianach: białym i czarnym, a każdy z nich ma swoje unikalne cechy i zastosowanie. Biały sezam jest najczęściej spotykany i szeroko używany w kuchni, zarówno w potrawach słodkich, jak i słonych. Sezam biały ma delikatniejszy, bardziej neutralny smak. Świetnie nadaje się do pieczenia, szczególnie jako posypka na chlebie, bułkach czy rogalikach. Jest także składnikiem tahini, które jest podstawą hummusu. Używany jest także w sałatkach, deserach (np. chałwa sezamowa) oraz w kuchni indyjskiej do przygotowywania tradycyjnych dań. Czarny sezam ma intensywniejszy smak i zapach niż biały, z nutą orzechową, dzięki czemu doskonale komponuje się z azjatyckimi potrawami, takimi jak sushi, maki, czy sałatki. Często wykorzystywany w kuchniach Azji, szczególnie w Chinach, Japonii i Korei, w którym to kontekście często spotyka się go w postaci pasty sezamowej tzw. "tahini" w wersji czarnej. W Azji czarny sezam uważany jest za symbol długowieczności i zdrowia, a niektóre przepisy w tradycyjnej medycynie chińskiej wykorzystują go do poprawy kondycji skóry i włosów. My wykorzystaliśmy sezam do posypania rolady z ciasta drożdżowego. Rolada drożdżowa z nadzieniem z mięsa mielonego to pyszne danie, które łączy w sobie puszyste ciasto drożdżowe i aromatyczne, soczyste nadzienie mięsne. Jest to świetna propozycja na ciepły posiłek, zarówno na obiad, jak i na kolację. Ciasto drożdżowe jest lekkie i miękkie, a nadzienie z mięsa mielonego – pełne smaku i dobrze przyprawione. Roladę posypuje się sezamem, który dodaje jej nie tylko charakterystycznego smaku, ale także chrupkości.

Kalafior z nutą tymianku

Pieczony kalafior z pieczarkami to świetny sposób na przygotowanie zdrowego i pysznego dania, które zachwyci smakiem i aromatem całą rodzinę. Tymianek – to jedno z tych ziół, które sprawiają, że proste składniki nabierają głębi. Jego intensywny, lekko korzenny smak doskonale komponuje się z delikatnym kalafiorem i pieczarkami. Tymianek to zioło, które nie tylko wspaniale smakuje, ale ma także wiele prozdrowotnych właściwości. Jest bogaty w antyoksydanty, a także wykazuje działanie przeciwzapalne i wspomaga trawienie. Jego aromat jest silny, ale jednocześnie łagodny, co sprawia, że doskonale komponuje się z szeroką gamą potraw. Jako naturalny antyseptyk tymianek pomaga w walce z infekcjami, a także wspomaga układ odpornościowy. Dodatkowo może być pomocny w leczeniu kaszlu czy bólu gardła – dzięki zawartości tymolu, który ma działanie rozkurczowe. Tymianek doskonale komponuje się nie tylko z pieczonymi warzywami, jak w tym przypadku z kalafiorem i pieczarkami, ale także w innych potrawach. Znajdziemy go w mieszankach ziołowych, takich jak: zioła prowansalskie – razem z rozmarynem, bazylią, oregano, tymianek tworzy klasyczną kompozycję do mięs, sosów czy zapiekanek. Czubryca zielona to świetna kombinacja do sałatek i twarożku, ma w składzie tymianek, cząber, szczypiorek, czosnek, cebula, pasternak, papryka ostra, chili. Tymianek bywa także składnikiem herbat, które pomagają w walce z przeziębieniem. Nasza propozycja, pieczony kalafior z pieczarkami i tymiankiem, to wyjątkowo aromatyczna propozycja, idealna na lunch czy kolację

Przeciwko przeziębieniu i nie tylko

Dzisiejsza propozycja to zupa krem z pieczonego czosnku i sera z nutą tymianku. Bardzo apetyczna i pachnąca. Idealna dla miłośników czosnku, na wzmocnienie i przeciwko wampirom

Kalafior i cieciorka ❤️

Wyjątkowo zdrowa, wysokobiałkowa sałatka. Dietetyczne sałatki są idealnym posiłkiem do pracy, na kolację i na zdrowy lunch. Dostarczają moc mikroelementów, witamin i błonnika oraz często porcję białka i zdrowego tłuszczu. Są sycące, smaczne, a przy tym niskokaloryczne. Najlepiej szykować je z warzyw i owoców sezonowych i doprawiać przyprawami oraz tłuszczem roślinnym. Cieciorka, którą dodaliśmy do sałatki ma dużą zawartość cynku oraz witaminy B6 w cieciorce pozytywnie wpływa na stan naszej skóry oraz włosów, a bogactwo kwasów nienasyconych pomoże nam obniżyć poziom niekorzystnego cholesterolu LDL, który przyczynia się do rozwoju poważnych chorób układu sercowego, takich jak miażdżyca. Do przyprawienia cieciorki polecamy: kumin, kolendrę, garam masala, chili i kurkumę. Kalafior natomiast dostarcza sporo witamin (B, C, A i K) i minerałów (potas, wapń, magnez, żelazo, cynk). To cenne źródło błonnika i przeciwutleniaczy. Warzywo działa przeciwbakteryjnie i przeciwzapalnie. Dzięki niskiej zawartości kalorii jest polecane osobą na diecie. Kalafiora najlepiej przyprawiać pieprzem, kurkumą, kolendrą, gałką muszkatołową, curry, kminem czy czarnuszką. Smakowo dobrze komponuje się z natką pietruszki oraz rozmarynem i tymiankiem.

Cajun przyprawa amerykańska

Cajun zwana przyprawą kajeńską jest jedną z najczęściej i najchętniej używanych przyprawa świata. Cajun to charakterystyczna przyprawa kuchni Luizjany w USA. Podstawą smaku jest pieprz cayenne oraz słodka papryka. Nie mniej ważne są też pozostałe przyprawy takie jak sól, pieprz czarny, czosnek, cebula, oregano, tymianek, tworzące wyjątkową kompozycję niebanalnego smaku oraz aromatu. Przyprawa Cajun jest wszechstronna i może być wykorzystywana do wielu rodzajów potraw. Od klasycznych dań, takich jak krewetki, kurczak czy kiełbasa, po ziemniaki, ryż i warzywa. Wszystkie potrawy nabierają wyrazistego charakteru po dodaniu tej mieszanki przypraw. Przyprawę Cajun stosuje się bezpośrednio na mięso, rybę lub kurczaka przed smażeniem lub pieczeniem. Można obsypać tą przyprawą krojone pomidory i włożyć do piekarnika. Dobrym pomysłem jest prażenie obtoczonych lub posypanych przyprawą Cajun orzechów i nasion; uzyskamy w ten sposób pikantną przekąskę. Połączenie przyprawy Cajun z pomidorem cebulą i oliwą daje nam pikantną salsę. A samo połączenie przyprawy z oliwą  będzie idealną pikantną marynatą. Warto wspomnieć, że cajun, to nie tylko styl gotowania, to prawdziwa filozofia kulinarna, która wywodzi się z Luizjany. Krainy gdzie mieszają się wpływy kultury francuskiej, afrykańskiej i hiszpańskiej, tworząc niepowtarzalną mozaikę smaków. Charakterystyczne dla kuchni cajun są intensywne przyprawy, bogactwo aromatów i połączenie różnorodnych składników, tworzące wyborne potrawy, które kuszą podniebienia każdego smakosza. Nieraz nie potrzeba wiele aby za pomocą podstawowych przypraw przyrządzić pyszne danie czy przekąskę.

Schab peklowany

Kolejna odsłona wędliny do kanapek z szynkowaru. Schab peklowany w marynacie ziołowej. Szynkowar to urządzenie dla miłośników wędlin, którzy chcą być pewni tego, co jedzą, ale nie gustują w sklepowych wyrobach. Można w nim przygotować wszystkie produkty mięsne: szynki, bloki mięsne, mielonki, pasztety, mortadele, golonki, boczki i salcesony. W odróżnieniu od mięs pieczonych w rękawie wyroby z szynkowaru są bardziej zbite, a dzięki temu łatwiejsze do krojenia. Dla produktów, które składają się z dużych kawałków mięsa, pierwszym krokiem jest zamarynowanie mięsa. Przepisy na marynaty mogą być bardzo różne, najczęściej wykorzystujemy sól peklującą i odpowiednie do wyrobu przyprawy i zioła. Czas jaki potrzebujemy do peklowania w marynacie jest różny dla różnych gatunków mięsa i przyjętego sposobu peklowania. Szynkowar składa się z walcowatego korpusu wraz ze spiralną nakładką. W zależności od wielkości ma pojemność ok. 1-3 kg. Pozwala na jednorazowe przygotowanie wyrobu mięsnego o tej wadze. Po ułożeniu mięsa w szynkowarze, najlepiej w woreczku do tego przystosowanym, używamy spiralnej nakładki, która skompresuje mięso. Tak przygotowany wkład mięsny przechowuje się w lodówce ok. 24 godz., aby miał zbitą strukturę, a ostatecznie formę mięsnego bloku. Należy również wspomnieć o możliwości użycia termometru (na środku wieczka od nakładki znajduje się otwór na termometr), który należy wbić bezpośrednio w mięs i dzięki temu możemy kontrolować temperaturę przygotowywania wędliny, co jest bardzo ważne przy produkcji domowych przetworów. Szynkowar należy włożyć do garnka z gorącą wodą i zgodnie z przepisem parzyć we właściwej temperaturze (ok. 70-90°C) przez określony czas, przeważnie ok. 2-3 godz. Gdy skończy się parzenie, należy pozostawić szynkę do ostudzenia, a następnie leżakowania w lodówce (najczęściej ok. 24 godz.).

Pieczona golonka peklowana

Golonka to regionalne danie polskie, zaczerpnięte z kuchni niemieckiej. Popularna jest również u naszych południowych sąsiadów w Czechach, gdzie golonkę podaje się z chlebem, chrzanem, musztardą, ogórkiem lub knedlami ziemniaczanym. U nas spotkamy amatorów golonki wieprzowej gotowanej, peklowanej, pieczonej czy grillowanej. Czy jednak golonka jest zdrowa? Dietetycy uważają ją za kontrowersyjny smakołyk, którego nie powinniśmy jeść częściej niż jeden, dwa razy w miesiącu. Jako najlepszy sposób „odchudzenia” produktu, proponują przygotowanie go na grillu elektrycznym, co pozwala na odcieknięcie części tłuszczu. Golonka duszona pod przykryciem wypuści część tłuszczu do sosu i będzie mniej kaloryczna pod warunkiem, że zjemy samo mięso bez sosu. Jednak prawdziwi koneserzy uważają, że najlepiej smakuje pieczona peklowana golonka w towarzystwie schłodzonego piwa. Golonka świetnie komponuje się z kapustą, buraczkami, papryką konserwową, chrzanem, musztardą, ćwikłą. Znaleźliśmy również przepis gdzie zaproponowano jako dodatek nasączone żubrówką owoce dzikiej róży, borówki, suszone śliwki czy kaparami. Do marynaty dobrze jest dodać czosnek granulowany, pieprz czarny, kmin rzymski, ziele angielskie, paprykę słodką wędzoną, paprykę ostrą chili, majeranek. Podczas przygotowania golonek skorzystaliśmy z worków foliowych do pakowania próżniowego, które po zgrzaniu stanowiły idealny pojemnik do marynowania.

Ruby Red

Ten klasyczny koktajl zawiera zarówno gin, jak i wódkę. Obydwa alkohole świetnie komponują się ze świeżo wyciśniętym grapefruitem, dzięki czemu ten koktajl jest lekki, orzeźwiający, o cytrusowej nucie. Oczywiście lód rozcieńcza koktajl i łączy wszystko w jedną całość. Doskonały na trawienie po ciężkiej kolacji. To zdecydowanie propozycja dla osób, które nie przepadają za słodkimi smakami. Gin to rodzaj wódki, który nabiera aromatyczno-smakowych właściwości dzięki użyciu jagód jałowca lub innych składników pochodzenia roślinnego. I tak np. „Blue”, czyli „niebieski” w nazwie ginu nie jest przypadkowy. Odnosi się on do koloru owoców użytych w celu wzbogacenia aromatu i smaku. A są to borówka amerykańska, czarna porzeczka i jagody. Co do grapefruita, oczywiście wtedy kiedy nie łączymy go z alkoholem lub niektórymi lekami, ma korzystny wpływ na pracę serca, obniża poziom cholesterolu, a także ciśnienia tętniczego krwi. Doskonale przeciwdziała miażdżycy, a to wszystko dzięki zawartości w swoim składzie silnych przeciwutleniaczy w postaci likopenu i karotenoidów.

Filo z figami i serem camembert

Ciasto filo obok ciasta francuskiego jest idealnym szybkim produktem do przygotowania smacznego ciasta, na słodko lub wytrawnie. Popularnym daniem przygotowanym na bazie ciasta filo jest burek lub baklawa. Popularne jest w krajach arabskich, śródziemnomorskich czy na Bałkanach. Nadzienie do burka to zazwyczaj mięso, szpinak albo ser. W poszczególnych krajach burek różni się tylko kształtem lub rodzajem użytego nadzienia. Ten rodzaj ciasta podajemy głównie na ciepło. Natomiast w baklawie użyjemy migdałów, orzechów włoskich oraz pistacjowych, miód oraz cytryny. Baklawa dla wielu to wspomnienie smaków  wakacyjnych rodem z Grecji, Turcji, Chorwacji czy Bułgarii. Specjalnie dla Was mamy przepis lekko wytrawny i lekko słodki z wykorzystaniem fig, które teraz można łatwo nabyć.

Gulasz wieprzowy z grzybami

Mięso wieprzowe ze względu na duża zawartość tłuszczu posiada w sobie dużą ilość ciepła i dlatego nie należy go przechowywać go zbyt długo. Dlatego też najczęściej przerabiana jest na kiełbasy i wędzona. Z tuszki mięsa możemy pozyskać: schab, boczek, szynkę, karkówkę, żeberka, słoninę, golonkę, polędwiczkę, łopatkę czy mostek. Łopatka czy szynka będą idealne do zrobienia gulaszu. Żeberka i karczek możemy ugrillować lub dodać do bigosu. Natomiast boczek lub słoninę uwędzić i zjadać z chlebem. Co zaś się tyczy przyprawiania wieprzowiny najlepiej sprawdzą się: majeranek, cząber, mielona słodka lub ostra papryka, czosnek, liść laurowy, ziele angielskie, rozmaryn, tymianek i kminek. Do przygotowania gulaszu dobrze jest użyć szybkowaru, który przyśpieszy proces gotowania.

Dyniowa tarta

Jesień w kuchni to sezon na stosowanie aromatycznych, rozgrzewających przypraw i tego co jeszcze zbierzemy w ogrodach warzywnych. Dynia to znakomity przykład uniwersalnego warzywa. Na dodatek można ją przechowywać i nie traci swojego smaku i właściwości przez średnio 3 do 6 miesięcy. Dynię użyjemy do przygotowania zup, tart na słodko i wytrawnie, pierogów, dżemów, gulaszy i różnego rodzaju deserów, marynat. Najpopularniejsze przyprawy do dyni to, na słodko: cynamon, imbir, gałkę muszkatołową, kardamon, kakao, miód i syrop klonowy. Natomiast żeby przyrządzić dynię na wytrawnie polecamy ostre i wyraziste przyprawy takie jak curry, garam masala, chili, czubryca, papryka wędzona, kurkuma, kumin rzymski czy pieprz kolorowy.

Pomidory na zimę w słoiku

Koniec sierpnia i wrzesień to wzmożona praca nad przetworami, które w okresie zimowym zapewnią nam niezapomniane smaki lata. Pomidory to wdzięczny temat do przetwórstwa. Zrobimy z nich przeciery, ketchupy, soki, sałatki lub leczo do słoików, możemy je również spróbować ususzyć. Oczywiście to nie zamknięta lista możliwości. Nasza propozycja może o tym świadczyć. To pomidory pieczone w słoikach. Baza, którą wykorzystamy do przyrządzenia zup, sosów do makaronów, pizzy. Zioła z mieszanki prowansalskiej, których użyliśmy to tymianek i rozmaryn, jednak proponujemy używać ziół według własnych upodobań, a do przyprawienia pomidorów świetnie sprawdzą się też bazylia, oregano czy cząber. Ta popularna mieszanka, kojarzona z Francją i krajami śródziemnomorskimi, idealnie sprawdzi się do zup, sałatek, potraw rybnych czy mięsnych. Pomidory w słoiku przed użyciem należy zmiksować.

Ziołowy chlebek odrywany

Chlebek pachnący ziołami. Idealny do potraw z grilla, na garden party czy jako dodatek do sosów z żeberek lub gulaszu. Świetnym dodatkiem do niego jest również sos czosnkowy, sos tzatziki czy oliwa. Przepyszny, wciągający, nie sposób się mu oprzeć. Jego zaletą jest również to, że nie musimy czekać aż wyrośnie, wyrabiamy, rozwałkowujemy, smarujemy, wkładamy do formy i pieczemy. I już. Najczęściej jemy jeszcze cieplutki. Chlebek najlepiej zrobić ze świeżą bazylią, natką pietruszki, rozmarynem i tymiankiem. Jednak suszone zioła i suszony czosnek również będą idealne do wypieku chlebka. Chleb możemy również upiec w formie rzymskiej. Różne wielkości garnka rzymskiego są dostępne w naszym sklepie stacjonarnym na ul. Ozorkowskiej 12 w Łodzi.

Lumaconi włoski smak na obiad

Każdy z nas zna charakterystyczne potrawy kuchni włoskiej. Tradycyjne potrawy przygotowywane są z dużej ilości warzyw, parmezanu wonnych ziół (oregano, bazylia, tymianek, kolendra i rozmaryn). Kuchnia włoska słynie z oliwy z oliwek, pomidorów, gnocchi, pizzy, makaronu, ryb i owoców morza. Przyjrzyjmy się zatem makaronom. Różne źródła podają, że Włosi mają od 70 do 300 odmian makaronów, ale tak naprawdę ich ilość zależy od inwencji twórczych włoskich gospodyń. Przybierają najrozmaitsze formy i kształty, kolory oraz smaki ze względu na użyte zioła i przyprawy. Makarony, które są popularne również u nas to z pewnością: spaghetti (nitki), cannelloni (duże grube rurki), fusilli (świderki), lasagne (płaskie prostokątne płaty), conchiglioni (makaron muszle), tortelini (małe krążki nadziewane mięsem), penne (grube rurki ze skośnymi końcami), tagliatelle (długie wstążki), ravioli (małe kwadratowe kluseczki nadziewane) oraz proponowane przez nas lumaconi czyli duże kolanka. Istotne jest również zastosowanie odpowiednich sosów do makaronów, ogólnie przyjętą zasadą jest stosowanie bardziej płynnych sosów do makaronów o porowatej lub prążkowanej powierzchni np. podczas gdy makarony o gładkiej strukturze są idealne do sosów, które bez trudu kleją się do makaronu, np. spaghetti carbonara.

Kostka rosołowa

Dla miłośników zdrowego, świadomego żywienia. Kostka rosołowa to nieodzowny dodatek w każdej polskiej kuchni. Wzmacniacz smaku i „ratownik” potraw. Na bazie poniższego przepisu możemy robić kostki rosołowe wegańskie lub wegetariańskie, rybne, grzybowe, mięsne. Jeśli chcemy zrobić kostkę mięsną przygotowujemy ją na wywarze z wybranego przez siebie mięsa, zamiast podanej w przepisie wody. Przyprawy również dobieramy zgodnie z preferencjami. Pamiętajmy jednak, że nie można ich oszczędzać. Reguła lepiej więcej niż mniej będzie tu na miejscu.