Tarta gruszka z serem pleśniowym

Tarta wytrawna to rodzaj kruchego ciasta wypełnionego nadzieniem, które zamiast słodkich składników zawiera warzywa, sery, mięsa, ryby, zioła i sosy. Najczęściej przyrządza się ją na kruchym cieście, rzadziej na cieście francuskim. Tarty wytrawne wywodzą się z Francji, to tam powstała słynna quiche Lorraine, będąca pierwowzorem wielu innych wersji. Z czasem przepis rozprzestrzenił się po całej Europie, a dziś tarty mają niezliczoną liczbę wariantów w zależności od regionu i sezonu.  Francuskie tarty często jada się na ciepło lub w temperaturze pokojowej, są popularnym elementem pikników i lunchy. Idealne na przyjęcia, można je przygotować w wersji mini. Nadzienie zawsze zawiera mieszankę śmietany i jajek, które po upieczeniu tworzy delikatną, kremową strukturę. Do tart wytrawnych można dobrać przyprawy w zależności od składników nadzienia: tymianek, idealny do tarty z serem, warzywami lub mięsem. Nadaje subtelny, ziołowy aromat. Rozmaryn, świetnie komponuje się z pieczonymi ziemniakami, grzybami, a także z mięsem (np. z kurczakiem czy jagnięciną). Czosnek w świeżej lub suszonej postaci doda intensywności i charakterystycznego smaku. Gałka muszkatołowa doskonale pasuje do nadzienia na bazie jajek i śmietany, np. do tarty z brokułami, serem i szynką. Oregano to klasyka, zwłaszcza do tarty z pomidorami, bazylią, mozzarellą czy oliwkami. I jeszcze papryka (słodka lub wędzona),  dodaje ciepła i nieco dymnego posmaku, szczególnie do tarty z papryką, pomidorami, bakłażanem. Nasza propozycja to tarta półwytrawna, łączy w sobie słodkie i słone nuty. Tarta z gruszką, gorgonzolą i orzechami, taki ciekawy pomysł na półmetek jesieni.

Krakersy ziołowe, nie tylko na Halloween

Krakersy to popularna słona, chrupiąca przekąska. Mają długą historię, sięgającą starożytności. Oryginalne krakersy były pożywieniem na przetrwanie. Ich początki można odnaleźć w starożytnym Egipcie, gdzie były one popularnym pożywieniem dla podróżujących i żeglarzy. Krakersy były również popularne w starożytnym Rzymie, gdzie były spożywane przez żołnierzy i podróżników. Współczesne krakersy, zostały wynalezione w XIX wieku przez amerykańskiego piekarza o nazwisku Sylvester Graham. Graham był zwolennikiem zdrowego stylu życia i wierzył, że dieta powinna być wolna od mięsa, alkoholu i przypraw. Jego krakersy były wypiekane z pełnoziarnistej mąki i miały prosty skład, bez dodatku cukru czy tłuszczu. Były one popularne wśród zwolenników ruchu reformy żywieniowej i szybko zdobyły popularność w Stanach Zjednoczonych. Dziś w sklepach spotkamy krakersy o smaku od klasycznych, słonych i delikatnych, po pikantne, a także z dodatkami, takimi jak ser, cebula, zioła, sezam czy suszone pomidory. Można je jeść same lub dodatkami: serami, wędlinami lub jako składnik innych potraw, zup kremów lub dipów. Nasza propozycja: ziołowe krakersy na Halloween lub każdy inny dzień tygodnia.

Pasztet z grzybów

W lasach pojawiły się grzyby. Co prawda obecny brak deszczu spowolnił ich wzrost, ale na pewno niedługo będzie ich wysyp. Jeśli zaś chodzi o coś dobrego z grzybów to proponujemy Wam małe co nieco. Imponująco prosta przystawka, którą można przygotować nawet 3 dni wcześniej, przed planowanym podaniem. Pasztet z grzybów to wegetariańska wersja klasycznego francuskiego pasztetu z wątróbki. To prosty dip grzybowy, idealny na przystawkę podczas przyjęć, z wieloma alternatywnymi sposobami wykorzystania resztek. Niektóre przepisy wykorzystują zamiast wody sherry, porto lub koniak, które z pewnością można dodać, jeśli mamy je pod ręką. Połączenie czosnku, orzechów, cebuli, ziół i sera z grzybami sprawia, że przystawka ta przypadnie do gustu nawet najbardziej wybrednym smakoszom. Bazą dla tego dania są grzyby, cebula, pietruszka, czosnek i tymianek. Zamiast tymianku możemy użyć rozmarynu, ale o połowę mniej. Dla dorosłych ważna informacja: pasztet idealnie komponuje się z wytrawnym białym winem! 

Marynowana gorczyca

Marynowane nasiona gorczycy to aromatyczny dodatek, który potrafi nadać potrawom głębi i wyjątkowego smaku. Podniosą poziom doznań smakowych naszych kanapek, dressingów, dipów lub deski wędlin. Są również doskonałym dodatkiem do sałatek, sera, jajek faszerowanych lub krakersów. Marynowane nasiona gorczycy są nazywane „kawiorem musztardowym”, ponieważ stają się pulchne po ugotowaniu, dając wrażenie pękania podobne do jedzenia kawioru. W kuchni europejskiej gorczyca była używana od wieków – najpierw jako przyprawa, a później także jako składnik marynat, które pozwalały przedłużyć trwałość produktów spożywczych. W XIX wieku stała się popularnym dodatkiem do wędlin i sałatek, a dziś nie wychodzi z mody w wielu kuchniach, szczególnie w Niemczech, Holandii czy Anglii. Możemy spotkać gorczycę białą (najczęściej używaną w marynatach), czarną oraz brązową. Każda z nich ma nieco inny smak: gorczyca czarna jest bardziej ostra, biała – łagodniejsza, a brązowa ma lekko pieprzny posmak. Marynowanie gorczycy białej jest najpopularniejsze, jednak inne rodzaje również mogą dodać ciekawego charakteru potrawom. Marynata do gorczycy najczęściej zawiera ocet, cukier, sól oraz przyprawy, takie jak ziele angielskie, pieprz, liście laurowe, a czasem także kurkumę, która nadaje gorczycy intensywnie żółty kolor. Można także dodać czosnek, chili czy świeże zioła, by stworzyć różne warianty smakowe. W naszym przepisie znajdziecie czosnek, rozmaryn i cukier trzcinowy. Marynowana gorczyca to doskonały dodatek do mięs (szczególnie do wieprzowiny, drobiu i dziczyzny), ale świetnie komponuje się także z serem, wędlinami czy jako element sałatek. Można ją dodać do klasycznego hamburgera, a także używać jako składnik musztard czy sosów. Wspaniale współpracuje z duszonymi warzywami, kiszonkami i w połączeniu z gorącymi potrawami, podkreślając ich smak. Warto pamiętać, że gorczyca, choć używana w niewielkich ilościach, może dodać potrawie wyraźnej ostrości, szczególnie gdy jest marynowana z dodatkiem ostrej papryki lub chili. Jeśli jednak preferujecie łagodniejsze smaki, warto ograniczyć ilość ostrej przyprawy w marynacie.

Mimosa na zakończenie roku

Kolejny wieczór Sylwestrowy przed nami. Mamy nadzieję, że był to dla Was udany, spełniony rok. W przyszłym życzymy Wam dużo zdrowia, energii, zapału do pracy, a branżowo, wyzwań kulinarnych, ekscytujących przepisów na pyszne jedzenie i trunki oraz niesamowitych nowinek technologicznych przy wyrobie domowych serów, wędlin, alkoholi. Z naszej strony macie jeszcze propozycje drinka, mimosę, trochę świątecznego, trochę noworocznego, bąbelki muszą być

Choinka czekoladowa z kremem pistacjowym

Dziś wisienka na torcie. Cudowne czekoladowa beza z zielonym pistacjowym kremem. Idealne wykończenie bożonarodzeniowego stołu. Ciasto które wzbudzi zachwyt nie tylko wyglądem ale i smakiem. Od pewnego czasu dotarła do nas prosto z Italii moda na potrawy z pistacjami. Mają one praktycznie nieograniczone zastosowanie w naszej kuchni. Pasują jako farsz do pieczonego kurczaka, Równie dobrze pistacje smakują w połączeniu z rybą czy makaronem. Do wyrobów cukierniczych, zawijańców drożdżowych, tureckiej baklawy, rurek z serem ricotta lub mascarpone, owsianek, jako dodatek do dżemów morelowych. Pastę z pistacji natomiast użyjemy do ciast, ciasteczek, lodów, kremów, smoothie oraz jako nadzienie do czekoladek oraz kawy z mlekiem. Przed Wami super przepis na spektakularny słodki deser. Wesołych Świąt i do dzieła!

Sernik piernikowy

Świąteczna propozycja łącząca dwa popularne wypieki świąteczne. Piernik, nieodzownie kojarzący się z Bożym Narodzeniem oraz okresem karnawału oraz sernik, ciasto świąteczne występujące w wielu odmianach oraz zdobywca drugiego miejsca w rankingu popularnego serwisu Taste Atlas. Pierwsze udokumentowane dowody na deser przypominający sernik pochodzą ze starożytnej Grecji, gdzie przygotowywano go na patelni z prostych składników, sera, pszenicy i miodu. W późnośredniowiecznej Europie sernik przybrał formę tarty z ciastem na spodzie. Niektóre serniki są jędrne i gęste, jak klasyczny nowojorski sernik. Inne są bogate, bujne i kremowe, niemal jak gęsty budyń. Jeszcze inne są lekkie i przewiewne jak beza. Nasz jest pachnący świętami, cynamonem i goździkami. Koniecznie go wypróbujcie i przekażcie tą recepturę innym.  

Gin and tonic

Na 19 października przypada Międzynarodowy Dzień Ginu z Tonikiem. Istnieje kilka głównych rodzajów ginu, z których każdy wyróżnia się innym profilem smakowym. London Dry Gin - najbardziej klasyczny i najczęściej spotykany rodzaj ginu. Plymouth Gin, który może być produkowany tylko w Plymouth w Anglii, jest mniej wytrawny niż London Dry. Old Tom Gin- słodsza wersja ginu, popularna w XIX wieku, idealna do klasycznych koktajli czy Genever: pierwowzór ginu pochodzący z Holandii. Gin z tonikiem stał się popularnym drinkiem przede wszystkim dzięki swojej unikalnej recepturze, która łączy w sobie orzeźwiający smak toniku z charakterystycznymi nutami jałowca. Gin to niezwykle wszechstronny trunek, który można łączyć z wieloma różnorodnymi składnikami, co pozwala na tworzenie nie tylko klasycznego gin z tonikiem, ale również wielu wyrafinowanych koktajli. Oprócz toniku, do ginu doskonale pasują świeże soki: pomarańczowy lub porzeczkowy, ananasowy, grejpfrutowy. Smaczne koktajle powstają także z połączenia ginu i soku jabłkowego, bananowego albo żurawinowego. Warto również poeksperymentowaćz ziołami i owocami: bazylią, rozmarynem czy truskawkami bądź jagodami. Nasz dzisiejszy drink idealnie nadaje się do serwowania w szklankach typu Old-Fashioned - Lowball, które na rynku występują pod różną postacią. Szklanki tego typu są niskie, mają grubą podstawę oraz proste lub rżnięte boki, a ich pojemność wynosi od 180 ml do 300 ml. Lowball stosuje się do serwowania drinków „on the rocks”, czyli wlewanych na kostki lodu, można podawać w nich whisky oraz podobne alkohole bez dodatków.

Jabłka marynowane

Marynaty czy pikle najczęściej kojarzą się nam z warzywami, lub owocami utrwalonymi w zalewie octowej. Warzywa najczęściej marynowane to: ogórki, buraki czy dynia. Przyrządzane są z użyciem popularnych przypraw: liści laurowych, goździków, cynamonu, ziela angielskiego, pieprzu czarnego, imbiru, a także cebuli, korzenia chrzanu, liści czarnej porzeczki, czosnku, estragonu, papryki, naci pietruszki i selera, nasiona kminku, kopru. Marynaty owocowe ze śliwek, wiśni, czereśni, gruszek czy winogrona najlepiej będą smakowały z liściem laurowym, goździkami, cynamonem, zielem angielskim,  pieprzem czarnym czy imbirem. Korzenne przyprawy układa się najczęściej na dno słoików lub wkłada między marynowane produkty. Przyprawy mają wzmocnić charakterystyczny zapach marynat i dodać im specjalnego smaku, ale nie powinny go zagłuszać. Owoce jak i warzywa powinny by dojrzałe, jędrne i twarde, bez plam ani innych uszkodzeń. Jabłka w marynacie raczej nie są popularne na naszych stołach. Kiedyś w marynatę wkładano rajskie jabłuszka. Poniższy przepis wywodzi się z kuchni amerykańskiej. Marynata ma wyrazisty, słodko-kwaśno-pikantny smak ale przez użycie przypraw jest mocno aromatyczna. Jabłka doskonale sprawdzają się jako dodatek do kanapek, mięs i dań typu fast food, np. hamburgerów. Świetnie komponują się z grillowanym kurczakiem i rybami lub jako dodatek do grillowanego sera.

Pierogi dyniowe z fetą

Propozycja dla miłośników potraw z dynią. Oraz fanów pierogów. Pierogi z wytrawnym nadzieniem. Jesień to idealna pora na przetwory z dyni. W przepisie użyliśmy dyni hokaido, która ze względu na dużą zasobność w beta-karoten ma bardzo dobry wpływ na wzrok. Poprawia także działanie naszego układu odpornościowego. Jest nieodzownym wsparciem w rozwiązywaniu problemów z trzustką, śledzioną i żołądkiem. Wspiera odbudowę błony śluzowej. Ponadto wspiera prawidłowe działanie wątroby i nerek. Dodatkowo dynia ma świetne osiągnięcia w kosmetyce. Kosmetyki, które w swoich recepturach zawierają dynię, odmładzają, poprawiają nawilżenie skóry oraz dodają jej blasku. Zawarte w dyni witaminy, enzymy i przeciwutleniacze aktywizują regeneracje komórek oraz delikatnie rozjaśniają. Olej z pestek dyni wykazuje silne działanie nawilżające, zmniejsza widoczność zmarszczek, napina i wygładza skórę. Zawarte w oleju enzymy złuszczają martwy naskórek. Ale wróćmy do naszego przepisu. Z pewnością pracę w przyrządzaniu pierogów usprawnią nam różnego rodzaju wykrawaczki, foremki do pierogów i uszek czy pierożnice.

Dyniowa tarta

Jesień w kuchni to sezon na stosowanie aromatycznych, rozgrzewających przypraw i tego co jeszcze zbierzemy w ogrodach warzywnych. Dynia to znakomity przykład uniwersalnego warzywa. Na dodatek można ją przechowywać i nie traci swojego smaku i właściwości przez średnio 3 do 6 miesięcy. Dynię użyjemy do przygotowania zup, tart na słodko i wytrawnie, pierogów, dżemów, gulaszy i różnego rodzaju deserów, marynat. Najpopularniejsze przyprawy do dyni to, na słodko: cynamon, imbir, gałkę muszkatołową, kardamon, kakao, miód i syrop klonowy. Natomiast żeby przyrządzić dynię na wytrawnie polecamy ostre i wyraziste przyprawy takie jak curry, garam masala, chili, czubryca, papryka wędzona, kurkuma, kumin rzymski czy pieprz kolorowy.

Pomidory na zimę w słoiku

Koniec sierpnia i wrzesień to wzmożona praca nad przetworami, które w okresie zimowym zapewnią nam niezapomniane smaki lata. Pomidory to wdzięczny temat do przetwórstwa. Zrobimy z nich przeciery, ketchupy, soki, sałatki lub leczo do słoików, możemy je również spróbować ususzyć. Oczywiście to nie zamknięta lista możliwości. Nasza propozycja może o tym świadczyć. To pomidory pieczone w słoikach. Baza, którą wykorzystamy do przyrządzenia zup, sosów do makaronów, pizzy. Zioła z mieszanki prowansalskiej, których użyliśmy to tymianek i rozmaryn, jednak proponujemy używać ziół według własnych upodobań, a do przyprawienia pomidorów świetnie sprawdzą się też bazylia, oregano czy cząber. Ta popularna mieszanka, kojarzona z Francją i krajami śródziemnomorskimi, idealnie sprawdzi się do zup, sałatek, potraw rybnych czy mięsnych. Pomidory w słoiku przed użyciem należy zmiksować.

Stek, wyższy stopień wtajemniczenia

Zachęcamy do poszerzania swoich horyzontów kulinarnych. Przygotowanie steku wymaga od nas wiedzy i doświadczenia. Wbrew temu co możemy sądzić patrząc na ten apetyczny kawałek mięsa, praktycznie bez przypraw, przyrządzenie go nie jest prostą sprawą. Podstawa to dobry jakościowo kawałek wołowiny (antrykot, polędwica lub rostbef) mający zdrowy, czerwony kolor, odznaczający się marmurkowatością czyli właściwa ilość tłuszczu śródmięśniowego. Ważnym czynnikiem dobrego steku jest sezonowanie czyli dojrzewanie wołowiny. Dobrze przyrządzony stek ma chrupiącą skorupkę, w środku może być wysmażony na kilka sposobów – w zależności od naszych osobistych upodobań. Stopień wysmażenia najlepiej kontrolować za pomocą specjalnego termometru do mięsa. Temperaturę mierzymy, wbijając szpikulec w środek steku. Rozróżniamy następujące stopnie wysmażenia steków: blue – stek z delikatną skórką, praktycznie surowy w środku, o temperaturze w granicach 45-47°C, rare (krwisty) – w jego przekroju widać charakterystyczną jaśniejszą obwódkę i surowe wnętrze, w środku powinien mieć temperaturę nie większą niż 50°C, medium rare (średnio krwisty) – upieczony z zewnątrz, z widocznym krwistoczerwonym środkiem, o temperaturze 50-52°C, medium (średnio wypieczony) – jędrne, soczyste mięso z wyraźnym różowym wnętrzem i brunatnym sokiem wypływającym po naciśnięciu, powinno mieć ok. 60°C w środku, medium well (dobrze wysmażony) – mięso brunatne, ale w dalszym ciągu soczyste, o temperaturze od 64 do 74°C, well done (bardzo dobrze wysmażony) – porządnie wypieczony stek o brunatnym mięsie i temperaturze 70-85°C. Ze świeżo upieczonego steku podczas krojenia zwykle uciekają soki, dlatego po zdjęciu z patelni warto odłożyć go na kilka minut – dać mu odpocząć. 

Ziołowy chlebek odrywany

Chlebek pachnący ziołami. Idealny do potraw z grilla, na garden party czy jako dodatek do sosów z żeberek lub gulaszu. Świetnym dodatkiem do niego jest również sos czosnkowy, sos tzatziki czy oliwa. Przepyszny, wciągający, nie sposób się mu oprzeć. Jego zaletą jest również to, że nie musimy czekać aż wyrośnie, wyrabiamy, rozwałkowujemy, smarujemy, wkładamy do formy i pieczemy. I już. Najczęściej jemy jeszcze cieplutki. Chlebek najlepiej zrobić ze świeżą bazylią, natką pietruszki, rozmarynem i tymiankiem. Jednak suszone zioła i suszony czosnek również będą idealne do wypieku chlebka. Chleb możemy również upiec w formie rzymskiej. Różne wielkości garnka rzymskiego są dostępne w naszym sklepie stacjonarnym na ul. Ozorkowskiej 12 w Łodzi.

Meal prep

Taka ciekawostka podpatrzona w necie. Z Ameryki. Gotowe danie. W słoiku lub pudełku. Meal prep to skrót od meal preparation, które w dosłownym tłumaczeniu oznacza przygotowywanie posiłku. W praktyce chodzi o poświęcanie jak najmniej czasu na spędzaniu w kuchni i gotowaniu, wystarczą nam średnio dwa dni. Meal prep pozwala w świadomy sposób zarządzać swoim jadłospisem. Wymaga zaplanowania posiłków na kilka dni, sporządzenia listy zakupów i wygospodarowania kilku godzin na przygotowanie dań, baz posiłków i pojedynczych składników. Można wtedy zrobić zarówno gotowe, kompletne dania, jak i przygotować bazy posiłków, które później znacząco skrócą czas ich dokończenia, a także poszczególne półprodukty. Można przygotować posiłek wcześniej. Dodatkowo w jednym garnku możemy ugotować różne warianty naszego dania. Potrawa wygląda malowniczo i dzięki przyprawom jest wyjątkowo aromatyczna. Samo przygotowanie słoików nie zajmuje dużo czasu, jednak gotowanie słoików jest dość czasochłonne trwa ok. 3 godziny. Do potrawy nie dodajemy wody, podczas gotowania wytwarza się sos warzywno-mięsny. Sprawdza się do zabrania do pracy na lunch lub na krótki wyjazd.

Potrawa a’la ratatouille

Potrawa a’la ratatouille, taka spolszczona z ziemniakami jako dodatek do mięsa lub danie główne. Ogólnie ratatouille to potrawa wakacyjna wywodząca się z Nicei potrawa jarska. Zrobione głównie z  warzyw, przede wszystkim z bakłażana, cukinii, cebuli, pomidorów i papryki. Danie to jest znane w całym basenie Morza Śródziemnego jako np. caponata i peperonata, pisto, briam, bohemienne, samfaina, tumbet i kapunat. My zastąpiliśmy bakłażany polskim ziemniakiem, który podobnie jak bakłażan, papryka czy pomidor pochodzi z rodziny psiankowatych, która wywodzi się z Ameryki Południowej i Środkowej. Tak więc po świątecznych ciężkich potrawach zapraszamy na coś lżejszego i swojskiego.

Kiedy już po świątecznych przygotowaniach, spożyliśmy tony jedzenia w gronie rodzinnym, aby nie nabawić się niestrawności i utrzymać świąteczny nastrój powinniśmy wykonać i spróbować koktajl Bożonarodzeniowy. Wykonany z rumu, mleka kokosowego i soku z limonki dodatkowo zapewni idealną ucieczkę do tropików w szary, chłodny zimowy dzień. A dla tych o naturze sentymentalnej, wygląd koktajlu spowoduje, że nie muszą dziś marzyć o białych świętach Bożego Narodzenia

Gulasz z jelenia

Mięso z jelenia najsmaczniejsze jest z początku okresu polowań czyli pozyskiwane na przełomie sierpnia i września. Można go przyrządzać w najrozmaitszy sposób, traktując jego mięso jak wołowinę. Od wieków spożywanie dziczyzny jest znane w Polsce. Kiedyś dziczyzna stanowiła podstawę jadłospisu szlachty i możnowładców, w PRL-u zarezerwowana była dla „dewizowców”, dziś możemy ją nabyć bez problemu w niektórych marketach. Dziczyzna jest wyjątkowo smakowita i aromatyczna, można powiedzieć, że ze względu na sposób żywienia się zwierząt jest eko. Gulasz z jelenia zrobiony w szybkowarze idealnie nadaje się na nadchodzące jesienne obiady.

Focaccia to rodzaj drożdżowego, płaskiego chlebka z oliwą i przyprawami, który przypomina ciasto stanowiące podstawę pizzy. Wywodzi się od starożytnego Panis Foacacius płaskiego chleba pieczonego w popiele w środku paleniska, które po łacinie tłumaczy się właśnie Foccacia. Najpopularniejszymi dodatkami do tego chlebka jest głównie sól i oliwa, ale w wielu odmianach odnajdziemy także zioła, warzywa czy ser. Poniżej przepis dla wszystkich: wegan, wegetarian i mięsożerców ;) Jako główny posiłek lub przystawka do dań mięsnych.