Złote mleko, samo zdrowie

Złote mleko to tradycyjny napój wywodzący się z Ajurweda, starożytnego systemu medycyny z Indii, gdzie stosowano je jako naturalny środek wspierający zdrowie. Sporządzany jest na bazie mleka krowiego lub roślinnego z dodatkiem kurkumy, czarnego pieprzu i innych przypraw np. imbiru, cynamonu, kardamonu, goździków czy gałki muszkatołowej. Główny składnik mleka kurkuma zawiera aktywny związek kurkuminę. Aby poprawić wchłanianie kurkuminy, warto wzbogacić napój odrobiną tłuszczu. Doskonale sprawdzi się olej kokosowy, olej migdałowy czy sezamowy. Niezwykle ważny jest dodatek czarnego pieprzu, ponieważ znajdująca się w nim piperyna znacznie zwiększa przyswajalność kurkuminy. Złote mleko to prawdziwa skarbnica zdrowia, zapewniająca szereg korzyści: ma silne właściwości antyoksydacyjne, ma silne działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe, skutecznie zwalcza bakterie i wirusy, działając antyseptycznie, poprawia pamięć i koncentrację, ma pozytywny wpływ na układ krążenia, wspiera regulację poziomu cholesterolu, pomaga obniżyć poziom cukru we krwi, wspierając profilaktykę cukrzycy i insulinooporności, wspomaga proces odchudzania, przyspieszając metabolizm i spalanie tkanki tłuszczowej, łagodzi objawy depresji, poprawia ogólną kondycję skóry. Gdy napój ostygnie, proponujemy dodać mu małe co nieco słodkiego: miód, syrop klonowy, syrop daktylowy, syrop z agawy, erytrytol lub stewię. W upalne dni przygotuj możemy serwować zimne złote mleko, używając zimnego mleka i kostek lodu.

Bezglutenowe gwiazdki

Wśród słodkich tradycyjnych wypieków świątecznych jak: piernik staropolski, keks, makowiec, sernik, czy miodownik, nie może zabraknąć również ciasteczek: pierniczków, kruchych z marmoladą, maślanych ciasteczek z lukrem, orzechowych czy czekoladowych z dodatkiem orzechów lub kandyzowanych  skórek. Niestety nie wszyscy tolerują wypieki, dlatego w tym roku pokusiliśmy się o przygotowanie ciastek bez mąki. Zimtsterne to popularne, tradycyjne, świąteczne ciasteczka w kształcie gwiazdeczek. Cynamonowe gwiazdki, bo takie jest dosłowne tłumaczenie należą do najbardziej kultowych niemieckich ciasteczek bożonarodzeniowych. Całkowicie bezglutenowe, nie zawierają ani grama mąki, mocno migdałowe (lub opcjonalnie orzechowe), z dużą zawartością aromatycznego cynamonu i skórki z cytryny. Lekko wilgotne i ciągnące w środku, z chrupką bezą na wierzchu. Kształt gwiazdy symbolizował Gwiazdę Betlejemską, a śnieżnobiała polewa bezowa przywoływała na myśl zimowy krajobraz tradycyjnej sceny bożonarodzeniowej. Do przygotowania ciasteczek będziemy potrzebować wagi kuchennej, średniej wielkości miski, miksera stojącego z końcówką do ubijania, trzepaczki, szpatułki, papieru pergaminowego lub mat silikonowych, wałka do ciasta, blach do pieczenia, foremki do ciastek w kształcie gwiazdy lub innej w ulubionym świątecznym kształcie.

Mandarynkówka

Likier mandarynkowy, idealny aromatyczny likier na święta. W dwóch odsłonach: rozcieńczony wodą lub mlekiem. Do picia oddzielnie lub jako dodatek do drinków. Główny czas zbiorów przypada na miesiące zimowe od listopada do marca. W zimowych miesiącach mandarynki będą najbardziej soczyste. Spowodowane jest tym, że owoce w tym okresie mniej czasu spędzają w transporcie. W okresie wiosenno-letnim te owoce sprowadza się z RPA albo Argentyny, a ponieważ czeka je długi transport, są zrywane jeszcze częściowo zielone, a to nie wpływa korzystnie na ich smak. Choć to owoce są najsłodsze, to akurat dziś będziemy wykorzystywać ich skórkę. Dodatkowo skórkę z mandarynek można jeść i przetwarzać ją na wiele sposobów: do aromatyzowania grzanego wina, kompotów, marynaty do mięs, sosów, ciast i deserów w postaci kandyzowanej. W naszym przepisie wykorzystujemy skórkę z mandarynek, co zrobiliśmy z miąższu przedstawimy Wam za kilka tygodni w innym przepisie

Korzenny z żurawiną

Starożytna tradycja jedzenia ryb w Wigilię wywodzi się z rzymskokatolickiego zwyczaju powstrzymywania się od spożywania mięsa i produktów mlecznych w przeddzień niektórych świąt, w tym Bożego Narodzenia. Śledź to symbol chrześcijańskiego postu. Już w średniowieczu ludzie pościli w każdy piątek, w Wielki piątek oraz często robili posty prywatne, które odbywali w związku z intencją. Jedynym dostępnym, łatwym do przechowania i sycącym pożywieniem były śledzie. Dziś śledź na naszych stołach występuje w iście egzotycznych i ciekawych odsłonach, łącząc tradycję i nowoczesne podejście do przyrządzania jedzenia. Przepis propozycja to pikantno-korzenne śledzie z żurawiną. Do was należy wybór jakie na waszym stole zagoszczą śledzie: z curry, w oleju, w occie, z grzybami czy może z jabłkiem i śmietaną?

Deser owiano-marchewkowy

Chociaż owsianka kojarzy się z popularnym, współczesnym daniem śniadaniowym, jest serwowana od tysięcy lat. Owies uprawiano w starożytnych Chinach już w 7000 r. p.n.e., ale starożytni Grecy jako pierwsi jedli owsiankę jako rodzaj płatków owsianych, które znamy dzisiaj. Ludzie na całym świecie jedzą owsiankę na kilka różnych sposobów. W Niemczech i Szwajcarii ludzie jedzą owies jako rodzaj płatków zbożowych. Surowy owies moczy się w mieszance mleka i cynamonu przez noc. Rano dodaje się orzechy i owoce. W Stanach Zjednoczonych, stan Vermont może pochwalić się najwyższym spożyciem owsianki na osobę. Popularna odmiana owsianki w Vermont zaczyna się od ciętych płatków owsianych, które moczy się przez noc w mieszance wody, soli i syropu klonowego. Następnego ranka dodaje się gałkę muszkatołową, cynamon i imbir, a owsiankę gotuje się. Gdy owsianka jest gotowa, podaje się ją ze śmietaną, mlekiem lub masłem. Vermont nie jest jedynym stanem, który uwielbia owsiankę. Okazuje się, że ponad 80 procent amerykańskich gospodarstw domowych ma owsiankę w spiżarni. Polska owsianka, kojarzy się z zagotowanymi płatkami w mleku. To częste wspomnienie zupy mlecznej z przedszkoli i szkół. Przez lata jednak ewoluowała w dobrym kierunku. I tak dodatki do owsianki mogą obejmować świeże owoce, warzywa, czekoladę, orzechy, przyprawy lub mieszankę kilku składników. Zwykłe płatki owsiane dobrze komponują się ze słodkimi i pikantnymi dodatkami. Możemy ją wymieszać z przyprawami, takimi jak cynamon, kardamon, kurkuma, gałka muszkatołowa. Aby dodać słodyczy owsiance, w przypadku gdy nie chcemy używać cukru, możemy zagotować wodę z posiekanymi daktylami, morelami lub pokrojonym w kostkę jabłkiem, aby była słodka, zanim dodamy płatków. Nasza owsianka jest z warzywem czyli marchewką oraz m. in. orzechami, rodzynkami, nasionami chia, siemieniem lnianym, mlekiem roślinnym i przesłodką skorupką z białej czekolady i oleju kokosowego.

Cynamonowe ślimaczki

Takie cynamonowe bułeczki to hit skandynawski. Nazywane są tam Kanelbulle i powstały w latach  20. XX w. Przepis ten został spopularyzowany po I wojnie światowej, kiedy to wszystko zaczęło wracać do normalności, a składniki spożywcze były bardziej dostępne. Brioszkowe, drożdżowe ciasto, jest mięciutkie i sprężyste. Zwijane jest w warkocze z cynamonowym nadzieniem na palonym maśle. Bułeczki często posmarowane są wytrawnym syropem z dodatkiem pieprzu, liści laurowych i goździków. W Finlandii i Szwecji wypiek jest jedzony tradycyjnie podczas picia kawy -  fiki - i w tych też krajach od 1999 roku, 4 października obchodzony jest narodowy dzień bułki cynamonowej. Bułeczki cynamonowe rozprzestrzeniły się po całym świecie, w Stanach Zjednoczonych wypiek jest jedzony jako słodko-słony deser lub przekąska. W Polsce bułeczki cynamonowe są chętnie jedzone na śniadanie do kawy lub kakao.

Zimowe latte

Kawa to napój, bez którego większa część populacji nie wyobraża sobie dnia, a zwłaszcza poranka. Kawa sporządzana jest z palonych, a następnie zmielonych ziaren kawowca, zwykle podawana na gorąco. Nazwa kawy pochodzi prawdopodobnie od arabskiego kahwa. Słowo „kawa” wymawia się podobnie w niemal każdym europejskim języku: coffee po angielsku, café po francusku, caffé po włosku czy kaféo po grecku.  Tak więc na całym świecie zamawiając po polsku kawę powinniśmy otrzymać właściwy trunek. Podstawa to kawa czarna, parzona, ale przez dekady napój kawowy przeszedł prawdziwą rewolucję. Ze względu na technologię parzenia możemy pić kawę sporządzoną w tygielku, w kawiarce, ekspresie ciśnieniowym, przy użyciu dripu czyli rodzaju lejka czy aeropressu dość współczesnego urządzenia składającego się z: tłoka, cylindra i sitka z filtrem, którego działanie opiera się na zasadzie działania strzykawki. Obecnie najczęściej spożywane rodzaje czarnej kawy to: espresso, double espresso, czyli podwójne espresso, ristretto odmiana espresso, jeszcze mniejsza ale również z mniejszą ilością kofeiny, lungo pojedyncze lub podwójne espresso z większą ilością wody, americano o większej objętości i słabsza niż espresso. Dużą rzeszę fanów mają kawy z dodatkiem mleka roślinnego bądź zwierzęcego: caffé latte, czyli dosłownie: kawa z mlekiem, cappuccino odrobinę mocniejsze od latte, flat white mleczna kawa bez pianki, macchiato z odrobiną mleka mającą złagodzić smak czarnej kawy. Nasz przepis na kawę łączy ze sobą smak espresso z mlekiem roślinnym oraz korzennie przyprawioną dynię.

Pierniczki świąteczne

Tradycja, to między innymi przekazywanie z pokolenia na pokolenie norm, obyczajów, przepisów. Pieczenie pierniczków to bez wątpienia w wielu domach przed Bożym Narodzeniem wręcz żelazna tradycja. U niektórych preferowane są miękkie, u innych twarde korzenne ciasteczka, z nadzieniem, polewą czekoladową lub lukrem. Źródła podają, że nazwa „piernik” pochodzi od słowa „pierny”, czyli pieprzny. Tak ludzie określali smaki korzenne, które dla nich były dość ostre, pikantne. Przepisów są tysiące. Niewątpliwie podstawa pierników to miód i mieszanka przyprawy złożona z cynamonu, anyżu, goździków, imbiru, kardamonu, ziela angielskiego, gałki muszkatołowej i kolendry. Dziś najczęściej kupujemy mieszanki przypraw do pierników, ale możemy pokusić się o utarcie powyższych przypraw w moździerzu i  stworzenie własnej mieszanki piernikowej. Dziś pierniki z lukrem.

Jabłkowa Margarita

Jeden z najlepszych napojów alkoholowych na jesienne wieczory, łączący smaki polskich sadów z egzotyką meksykańskiego alkoholu oraz aromatycznymi i rozgrzewającymi przyprawami z Azji i odrobiną syropu klonowego z Kanady. W sumie powstaje nam taki kosmopolityczny drink na długie zimne wieczory. Najczęściej tequili będącej składnikiem tego drinka używamy do drinków letnich, z dużą ilością skruszonego lodu: Margarita, Tequila sunrise czy Mexicola. Tequila produkowana jest ze sfermentowanego soku agawy niebieskiej. Nazwa pochodzi od meksykańskiego miasta Tequila, centrum produkcji trunku. Cydr natomiast, zwany również jabłecznikiem, zrobiony jest z naszych rodzimych jabłek, chociaż produkowany jest głównie w Wielkiej Brytanii, Hiszpanii, Francji i Niemczech. Do międzynarodowego towarzystwa należałoby jeszcze dorzucić likier Cointreau z gorzkich pomarańczy, najczęściej hiszpańskich i haitańskich. Jest ciekawym dodatkiem wielu znanych koktajli: Blue Monday czy Cosmopolitan. W tym międzynarodowym towarzystwie spędźmy zatem jesienny wieczór pod kocykiem.

.

Azjatyckie curry

Dla kuchni azjatyckiej charakterystyczne są: obfitość warzyw, niskokaloryczność i aromatyczność. Sposób odżywiania mieszkańców Azji różni się w zależności od regionu. Wśród najbardziej znanych kuchni azjatyckich wymienia się kuchnię chińską, japońską, tajską i indyjską. I tak np. w kuchni Japonii stawia się na ryby i owoce morza, oraz warzywa, ryż i sos sojowy. Indie natomiast, w których sos sojowy jest praktycznie niestosowany, znane są z wykorzystania aromatycznych przypraw, tj. kolendra, curry, chili, szafran, goździki, cynamon, pieprz i kardamon. Hindusi bazują na warzywach strączkowych: ciecierzycy, grochu, fasoli, soczewicy. Na ich bazie powstają zupy, curry, sałatki, tworząc potrawy bardzo sycące i rozgrzewające.

Cytryna do herbatki i nie tylko…

Ten przepis na cytryny sprawdzi się doskonale na jesienne słoty jako antidotum na przeziębienie  lub jako aromatyczny dodatek do drinków. Użyte do przygotowania cytryn przyprawy to tzw. przyprawy korzenne. Najbardziej znane z nich to: anyż gwiaździsty, goździki, szafran, gałka muszkatołowa, kardamon, cynamon, imbir i kurkuma. Dzięki właściwościom przeciwzapalnym, przeciwbakteryjnym i przeciwgrzybiczym wspomagają prawidłowe funkcjonowanie organizmu i stanowią ważny element profilaktyki i terapii wielu chorób. Sama mieszanka powyższych przypraw jest ciekawym dodatkiem do dań z mięsami, farszami do drobiu, rybami i jarzynami czy słodyczy. Sztandarowym przykładem jest tu piernik i pierniczki czy miodownik. Natomiast poszczególne przyprawy z mieszanki np. cynamon dodaje się do kawy, ryżu gotowanego na mleku i słodkich musów. Gałką muszkatołową wzbogacimy smak kremów, budyniów, lodów, ciast oraz sos beszamelowy. Kardamon znajdziemy w deserach, sałatkach owocowych, słodkich sosach i likierach oraz również w kawie. Kardamon jest również niezbędnym składnikiem indyjskiej przyprawy curry. Goździki dodaje się do dziczyzny, kiszonek, potraw z grzybów, kompotów i nalewek.  Jak więc widać, możliwości w tym zakresie użycia powyższych przypraw są naprawdę szerokie.

Powidła śliwkowe

Ze śliwek przygotujemy powidła, dżemy, kompoty, śliwki w syropie. Na słodko możemy zrobić śliwki pieczone, karmelizowane czy w alkoholu (np. w cieście Pijana śliwka). Ciekawą przekąską są również suszone śliwki owinięte w plasterek boczku i zapieczone w piekarniku. Skupimy się jednak zrobieniu powideł. Powidła śliwkowe nadadzą się do posmarowania kanapek, naleśników, racuchów oraz do przełożenia piernika. Odwiecznym dylematem jest kwestia nazwy: powidło czy powidła? Powidło jak możemy wyczytać w necie „jest zapożyczone ze wschodu i było u nas używane już w XV wieku. Początkowo powidło było rzeczą - tym, czym się mieszało kolistymi ruchami gotującą się masę owoców. Później powstała liczba mnoga i słowo "powidła" co już określało właśnie produkt spożywczy, który jest nam tak dobrze znany”. Klasyczne powidła powstają ze śliwek i niewielkiej ilości cukru. Niektórzy do przygotowania powideł dodają masło. Masło spowoduje, że powidła są delikatniejsze a podczas przygotowania nie będą się przypalały.

Kofta kebab, czyli smaki orientu

Tak naprawdę kofta to danie równie popularne w kuchni bałkańskiej jak i bliskowschodniej, północnoafrykańskiej, południowo-kaukaskiej, południowoazjatyckiej oraz środkowoazjatyckiej. Czyli tak naprawdę pół świata je koftę. Kofta kebab lub shish kofta to danie tureckie, jak podaje wikipedia „składa się z mielonej jagnięciny, baraniny, cielęciny lub wołowiny lub mieszanki tych mięs zmieszanych z ziołami, często zawierającymi pietruszkę i miętę, umieszczanych na şiş (szpikulcu) i grillowanych. Zwykle podaje się go z pilawem (ryżem po turecku lub pszenicą bulgur) i sałatką.” Turcja ze względu na historię jak i położenie jest intrygującą mieszanką różnych wpływów. Z jednej strony graniczy z kilkoma krajami Bliskiego Wschodu, stąd w repertuarze znalazły się tradycyjne dania arabskie. Z drugiej strony widoczny jest w kuchni tureckiej wpływ krajów śródziemnomorskich co powoduje, że ta kuchnia jest pikantna ale nie paląca. Do najczęściej stosowanych przypraw w Turcji zalicza się m.in.: oregano, czerwoną paprykę, pul biber znana również jako pieprz z Aleppo, miętę, cynamon, kmin, sumak, czarny pieprz, rozmaryn i goździki. Z mięs najbardziej popularna jest jagnięcina ale równie chętnie przyrządza się w Turcji również wołowinę.  

Chlebek na miodzie

Chleb własnoręcznie zrobiony  podnosi endorfiny wszystkim domownikom. Sama możliwość łączenia składników, wyrabiania ciasta na gładką, sprężystą masę, potem obserwowanie jak leżakując, wyrasta, następnie rumieni się w piecyku a po domu rozchodzi się smakowity zapach i na koniec krojenie chrupiącej skórki i nieziemski smak, to wszystkie te bodźce są ucztą dla naszych zmysłów. Istnieje bardzo dużo rodzajów chlebów, które klasyfikujemy ze względu na rodzaj użytej mąki (pszenna, żytnia, pełnoziarnista, z dużą zawartością glutenu), spulchniacza czy „zakwaszacza” (zakwas żytni i pszenny, drożdże), użytych ziaren i owoców (słonecznik, dynia, zioła, śliwki suszone, czarnuszka albo orzechy) oraz innych dodatków np. miodu, pulpy z dyni czy słodu, który przedłuża świeżość pieczywa, wzmacnia smak, barwę i chrupkość skórki pieczywa. O chlebie pisaliśmy już nie raz i nie raz jeszcze napiszemy. Poniższy przepis jest na bazie miodu. Miód nada naszemu pieczywu  wyjątkowego aromatu (razem z kolendrą, goździkami i cynamonem) oraz chrupiącą skórkę po upieczeniu. Dodatek miodu wydłuży również świeżość chleba, który pozostaje miękki i smaczny w tydzień po upieczeniu.

Marokańska zupa z soczewicy

Ta marokańska zupa z soczewicy to prosty, zdrowy i obfity posiłek, który doskonale wpływa na trawienie i wątrobę, dzięki przyprawom użytym do jej przygotowania. Nasza zupa bardziej po przygotowaniu przypomina gulasz, jest bardzo gęsta i treściwa. W rodzimym Maroku serwowana z chlebem i zielonymi oliwkami. Łatwa do wykonania, pełna białka i aromatu. Soczewica jest źródłem dobrze przyswajalnego białka, a także obniżającego ciśnienie krwi potasu i niezbędnego dla kobiet w ciąży kwasu foliowego. Użyty do zupy imbir zawiera mieszaninę związków biologicznie czynnych dzięki którym mózg pracuje wydajniej, wątroba sprawniej odtruwa organizm, a układ pokarmowy produkuje jeszcze większe ilości enzymów trawiennych. Z kolei kminek pobudza trawienie, likwiduje wzdęcia, działa pobudzająco na serce i nerwy. Kurkuma dodana do zupy doda koloru a ponadto zadziała przeciwzapalnie, przeciwutleniająco, przeciwnowotworowo, antybakteryjnie, przeciwwirusowo oraz przeciwgrzybiczo. Do zupy należy dodać ostre przyprawy np. czarny pieprz lub chili, które wspomagają wchłanianie się kurkumy - wiele badań pokazało, że przyswajanie kurkumy zwiększa się w takim pikantnym otoczeniu.

Adwentowy koktajl żurawinowy

Propozycja na adwent i na początek weekendu. Dzięki aromatycznym dodatkom pobudza zmysły, odpręża i wprawia dobry nastrój. Koktajl, który możemy spożywać z tequilą lub jako soft drink bez jej dodatku. Oprócz rozgrzewających przypraw jakich nie powinno zabraknąć w zimowe dni, ciekawym dodatkiem będzie tu sok z żurawiny. Możemy też postawić na koncentrat żurawinowy, który rozrobiony z wodą da nam smaczny sok. Sok żurawinowy to prawdziwa bomba odżywcza. Dostarczy nam solidnej porcji witamin C, K, E, B6, A, P, niacyny, tiaminy, ryboflawiny i cennych minerałów, z wapniem, żelazem, magnezem, fosforem i cynkiem na czele. Pity bez dodatku alkoholu stymuluje pracę serca i naczyń krwionośnych, naturalnie zapobiegam miażdżycy i obniżamy poziom złego cholesterolu LDL. Zawarty w nim kwas salicylowy przeciwdziała tworzeniu się skrzepów krwi i likwiduje obrzęki. Ma również działanie antybakteryjne i przeciwzapalne. 

Pierniczki świąteczne

Pierniczki to najpopularniejsze i najchętniej przygotowywane ciastka w okolicach świąt Bożego Narodzenia. Aromatyczne przyprawy użyte do ich wypieku, cynamon, anyż, goździki, naturalnie wpisują się w ten świąteczny okres. Poniższy przepis na pierniczki znany jest pod nazwą pierniczki brukowce, choć trochę zmodyfikowany, gdyż w tym przypadku nie używamy marmolady koniecznej dla wypieku pierniczków brukowców. Przepis znany jest ponoć od średniowiecza, co jest bardzo prawdopodobne, bo składniki do nich użyte znane są od wieków. Koniecznie sięgnijcie po przepis na te twarde pierniczki, które posmakują wszystkim. Upieczone w okolicach 6 grudnia, będą idealne na 25 grudnia. Po upieczeniu i ostudzeniu należy przełożyć je do słoika i szczelnie zamknąć. Dzięki temu nabiorą pożądanej wilgotności, aromaty przypraw mocno się uwydatnią a ich twardość będzie idealna.

Popovers czyli śniadanie łasucha

Popover to lekka bułka zrobiona z ciasta o konsystencji ciasta naleśnikowego, pieczona w formie do maffinek lub specjalnych patelniach, popularna w Stanach Zjednoczonych. Na śniadanie chętnie jedzona na słodko z bitą śmietaną, posypkami, musami owocowymi, dżemami, kremem czekoladowym, syropem klonowym lub twarożkiem. Popover spożywany jest również z mięsami. Ma swój starszy odpowiednik, w Wielkiej Brytanii - yorkshire pudding, jednak tam spożywany głównie z pieczenią lub mięsem w sosie. Ponoć yorkshire pudding jest podawany każdej niedzieli w brytyjskich pubach i jest jedną z obowiązkowych potraw w czasie świąt.

Gruszki w syropie.

Jesień ma swoje prawa, wymaga od nas włożenia pracy w to, co oferują nam nasze ogrody. Suszymy, przesmażamy, gotujemy, mrozimy, zamykamy w słoikach dary natury. Mamy do zaoferowania gruszki w delikatnym syropie, lekko pachnące orientem

Nocino nie tylko na niestrawność

Mamy ostatnią szansę na „nastawienie” w tym sezonie nalewki orzechowej. Nocino to likier, który wywodzi się z północy Włoch. Ma ciemną lepką konsystencję i słodko gorzki smak. W Polsce nalewka orzechowa przywodzi nam jedynie gorzko cierpki smak, ponieważ do jej wytwarzania używa się tylko młodych orzechów włoskie (zbierane w terminie ok. 24 czerwca) zalanych wysokoprocentowym alkoholem. Jest stosowana jedynie jako lekarstwo na niestrawność i rozstrój żołądka. Nasz przepis to połączenie aromatów orzechów włoskich, płatków róży, cynamonu, skórki cytrynowej, cukru trzcinowego i oczywiście alkoholu. Nadal ma właściwości lecznicze i dodatkowo jest doskonałym uzupełnieniem do espresso po obfitym świątecznym obiedzie.